Ἡ Ἡσυχαστική Πατερική παράδοση ἦταν καί ἐξακολουθεῖ νά εἶναι τό μοναδικό ἀκαταμάχητο ὅπλο ἐναντίον τῶν δαιμονικῶν δυνάμεων ἀλλά καί τῶν λαῶν πού μισοῦν καί ἐχθρεύονται τό Γένος μας.
Ὁ Ἡσυχασμός συνιστᾶ τήν πεμπτουσία τῆς ρωμαίϊκης (ὀρθοδόξου) παραδόσεως, γράφει ὁ π. Γεώργιος Μεταλληνός καί συμπληρώνει ἐπεξηγηματικά, ὅτι ὁ Ἡσυχασμός νοεῖται κυρίως ὡς πορεία πρός τήν θέωση καί ἐμπειρία θεώσεως.
Ὁ πατήρ Ἰωάννης Ρωμανίδης τονίζει ἐπίσης ὅτι «ἡ ἡσυχαστική Πατερική Παράδοσις παρέμεινεν ἡ μεγαλυτέρα πνευματική δύναμις τοῦ Γένους. ...Αὐτός ὁ ἡσυχαστικός τρόπος ζωῆς κράτησε τό Γένος μέ τήν ἐθνική καί ὀρθόδοξη συνείδηση καί ἀνέδειξε τούς μάρτυρας καί ὁμολογητάς τῆς πίστεως, αὐτός δημιούργησε τίς ὀργανωμένες κοινότητες καί τούς συνεταιρισμούς, αὐτός διεφύλαξε τήν ἐσωτερική ψυχική ἐλευθερία καί αὐτός δημιούργησε τήν Ἐπανάσταση τοῦ 1821».
Εἶναι γνωστόν, ὅπως ὑποστηρίχθηκε ἀπό μελετητές, ὅτι ὅλοι οἱ ἥρωες τῆς Ἐπαναστάσεως ἦταν διαμορφωμένοι βάσει τῆς Ρωμαίϊκης Παραδόσεως καί δέν διαπνέονταν ἀπό τόν δυτικό διαφωτισμό.
Αντιγράψω αυτό που γράφεις στην αρχή του άρθρο σου ευλογημένε Γιατρέ μας:
ΑπάντησηΔιαγραφήΤό Γένος μας πάει νά χαθεῖ. Ὑπάρχει σωτηρία;
Ναί, λένε οἱ Πατέρες μας πατρο Κοσμάς καί Μακρυγιάννης, ὑπάρχει καί εἶναι ἡ Ἠσυχαστική μας παράδοση.
Δηλαδή, ἡ ἄσκηση τῶν ἀρετῶν καί ἡ ἀπαλλαγή ἀπό τά πάθη μας, μέ τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ.
Όσο ζούσε ο Άγιος Πατροκοσμάς προέτρεπε όλους τους σκλαβωμένους Έλληνες να χτίζουν σχολεία για να μάθουν τα παιδιά τους γράμματα και να μαθαίνουν του Θεού τα πράματα.
Σήμερα αν ζούσε, σίγουρα σε εμάς τους Νεοέλληνες θα έλεγε να γκρεμίσουμε αυτά τα σχολεία.
Τα μόνα πράγματα που δεν διδάσκονται είναι για τον Χριστό και την Πατρίδα.
Το κάδρο του Μακρυγιάννη και όλων των Ηρώων το 1821, αν δεν έχουν πεταχτεί στα σκουπίδια, θα είναι αραχνιασμένα σε κάποιο υπόγειο.
Σήμερα όλοι οι (σωτήρες) μας, βλέπουν την σωτηρία μας στην Ευρώπη.
Ο Ντοστογιέφσκυ είχε πολύ μπολιαστεί από την Ευρώπη κι έλεγε:
«Είναι χώρα τών θαυμάτων, αλλ' είναι νεκροταφείο.
Αλλ' είναι πλέον καιρός να βγούμε από την “αιχμαλωσία τής Αιγύπτου”, από την Ευρώπη». .
Αυτό που λέμε «δυτικός άνθρωπος», εμφωλεύει πάντα μέσα μας.
Ήξερε ο Παπαδιαμάντης και ο Ντοστογιέφσκυ την χριστιανική αλήθεια, ότι ο νους τού ανθρώπου εκ νεότητος ρέπει προς το πονηρό. «Εκ νεότητός μου πολλά πολεμεί με πάθη».
Ο Ντοστογιέφσκυ πέρασε από τον μεγάλο πειρασμό (τής Ευρώπης).
Ο δυτικός άνθρωπος είναι μέσα μας, είναι ο παλαιός Αδάμ.
Αυτό είναι το δράμα τού ανθρώπου, το δράμα τών λαών, που σήμερα ζούμε εμείς οι Ορθόδοξοι λαοί.
Γιατί τόσο δεν θέλουν τους Ρώσσους, τους Σέρβους και τους Έλληνες;
Γιατί είναι απρόβλεπτοι, απροσδόκητοι.
Αυτοί θέλουν το σίγουρο, θέλουν το καλούπι, θέλουν να ελέγχουν.
Και βλέπουμε σήμερα όλη η Ευρώπη είναι εναντίον της Ρωσίας.
Την θεωρούν τον μεγαλύτερο εχθρό της.
Και αναρωτιέμαι.
Φοβούνται περισσότερο τα πυρηνικά της Ρωσίας;
Ή τον Ορθόδοξο τρόπο ζωής των Ρώσων ;
Δόξα το Θεό Γιατρέ μου, που υπάρχουν ακόμα ευλογημένα Ορθόδοξα ιστολόγια που μιλούν για Χριστό και για Πατρίδα, για άσκηση των Αρετών και για απαλλαγή από τα πάθη μας.
Αδέρφια μας Παναγιώτη και Καλλιρόη συνεχίστε τον Καλόν Αγώνα.