Σοφία Μπεκρῆ: Ἡ θέση των Ψυχοσαββάτων στὴν Ἐκκλησία μας

 

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος 

 

Ἡ Ἐκκλησία μας, πρὸ κάθε μεγάλης ἑορτῆς, ἑορτάζει σύμπασα, θριαμβεύουσα καὶ στρατευομένη.

Γιὰ τὴν ἀκρίβεια, γνωρίζοντας ὅτι τὰ κεκοιμημένα μέλη της προπορεύονται, ἀναπέμπει εὐχὲς τόσο γιὰ τὴν συγχώρηση καὶ μετάνοια τῶν ζώντων ὅσο καὶ γιὰ τὴν ἀνάπαυση τῶν κεκοιμημένων, μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ ἀποκτήσουν ὅλοι τὴν αἰώνιο ζωή.

Ἔτσι, καὶ πρὸ τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Πεντηκοστῆς καὶ τῆς ἐπιδημίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, προηγεῖται τὸ Ψυχοσάββατο, ὁπότε μνημονεύουμε τούς «ἀπ’ αἰῶνος ἕως αἰῶνος κεκοιμημένους». Στὶς Εὐχὲς μάλιστα τῆς Γονυκλισίας, ποὺ διαβάζονται κατὰ τὸν Ἑσπερινὸ τῆς Πεντηκοστῆς, πρὸ τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ζητᾶμε, μεταξὺ ἄλλων, τὴν ἀνάπαυση τῶν κεκοιμημένων ἀδελφῶν μας, καθ’ ὅτι γιὰ τὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας «οὐκ ἐστιν θάνατος, ἀλλὰ μετάστασις ἀπὸ τῶν λυπηροτέρων ἐπί τα θυμηδέστερα (τὰ πιὸ χαρούμενα) καὶ ἀνάπαυσις καὶ χαρά.»

Τὸ ἴδιο καὶ τὸ Ψυχοσάββατο πρό τῶν Ἀπόκρεω, ὁπότε διαβάζεται τὸ Εὐαγγέλιο τῆς Κρίσεως, ζητοῦμε καὶ πάλι ἀπὸ τὸν Κριτή μας Θεὸ ἔλεος γιὰ μᾶς καὶ γιὰ τοὺς κεκοιμημένους μας, ἐν ὄψει τῆς τελικῆς κρίσεως.

Αὐτὰ τὰ δύο Σάββατα, πρό τῶν Ἀπόκρεω καὶ πρὸ τῆς Πεντηκοστῆς, εἶναι τα Ψυχοσάββατα τῆς Ἐκκλησίας μας. Κατ' ἀναλογία, κάθε ἄλλο Σάββατο εἶναι ἀφιερωμένο στὴν μνήμη τῶν κεκοιμημένων.

Μὴν λησμονοῦμε, λοιπόν, τοὺς ἀπελθόντες ἀδελφούς μας, διότι ἐκεῖνοι δὲν εἶναι πλέον σὲ θέση νὰ βελτιώσουν τὴν κατάστασή των, ἐμεῖς ὅμως μποροῦμε νὰ τοὺς ἀναψύξουμε μὲ τὶς προσευχὲς καὶ τὶς προσφορές μας - κόλλυβα καὶ πρόσφορο, κυρίως δὲ μὲ τὴν ἐλεημοσύνη μας.

Κύριε, Ἰησοῦ Χριστέ, ἰατρὲ τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων ἡμῶν, ἐλέησε ἐμᾶς τοὺς ζῶντες καὶ ἀνάπαυσε τοὺς κεκοιμημένους μας «ἐν χώρᾳ ζώντων», «ὅπου ἐπισκοπεῖ το φῶς τοῦ προσώπου σου.»

Ἀμήν!

«Πᾶνος»