Δευτέρα 1 Ιουνίου 2026

Κάθε αἵρεση βλασφημεῖ τόν Ἅγιο Πνεῦμα

 

 

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία πάντοτε θεωροῦσε τήν  αἵρεση θανάσιμο ἁμάρτημα, πάντοτε δίδασκε ὅτι ὁ ἄνθρωπος πού προσβάλλεται ἀπό τήν φοβερή ψυχική ἀσθένεια τῆς αἱρέσεως εἶναι πνευματικά νεκρός, ξένος πρός τήν θεία χάρη καί τήν σωτηρία, κοινωνός τοῦ διαβόλου καί ἀκόλουθός του στήν αἱώνια κόλαση. Ἡ αἵρεση εἶναι γέννημα τοῦ διαβόλου, ἐπινόησή του, εἶναι σχεδόν εἰδωλολατρία. Οἱ ἄγιοι Πατέρες ἀποκαλοῦν συνήθως τήν εἰδωλολατρία ἀσέβεια καί τήν αἵρεση δυσσέβεια. 

Ὅποιος διαβάσει μέ προσοχή τά Πρακτικά τῶν Ἁγίων Συνόδων, εὔκολα θά πεισθεῖ ὅτι ὁ χαρακτήρας τῶν αἱρετικῶν εἶναι σατανικός

Κάθε αἵρεση βλασφημεῖ τόν Ἅγιο Πνεῦμα. Ὅλων τῶν αἱρέσεων ἡ οὐσία εἶναι ἡ βλασφημία. 

                                                                                         

(Ἀπό τό βιβλίο τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ, σελ. 209, ἐκδόσεως Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου 2024. )  

--------------------------------------------  

ΑΠΛΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ:  Πρῶτον, ψάλλουμε στούς αἴνους τῆς Πεντηκοστῆς ὅτι τόν θεσμό τῆς Ἐκκλησίας συγκροτεῖ τό Ἅγιον Πνεῦμα, καί δεύτερον μᾶς πληροφορεῖ τό Πνεῦμα τό Ἅγιον μέσῳ τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, ὅτι κάθε αἵρεση βλασφημεῖ τό Ἅγιον Πνεῦμα.                      

ΑΠΟΡΙΑ ΑΠΛΟΥ ΠΙΣΤΟΥ: Τότε, πῶς εἶναι δυνατόν κάποιοι πατριάρχες καί ἐπίσκοποι νά ὀνομάζουν  ''ἐκκλησίες'' τούς αἱρετικούς (παπικούς, προτεστάντες, μονοφυσίτες) καί νά ἀναγνωρίζουν σέ αὐτούς ''ἱερωσύνη'' καί ''μυστήρια'';  (Οἱ γνωστές θλιβερές ἀποφάσεις τῆς ληστρικῆς συνόδου τοῦ Κολυμπαρίου τῆς Κρήτης).


Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ ἰατρός
«Πᾶνος»  

1 σχόλιο:

  1. Ευλογημένε Γιατρέ μας σε ευχαριστώ που μου δίνεις αφορμή να πω πράγματα έξω από τα δόντια.

    Και όχι για τους αιρετικούς αυτοί είναι χαμένη από χέρι, αλλά για εμάς εδώ τους Ορθοδόξους Έλληνες.
    Όλα αυτά τα εκατοντάδες εκατομμύρια που είναι παπική δεν θα σωθεί κανένας από αυτούς που δέχεται στο Σύμβολο της Πίστεως το Filioque (Φιλιόκβε) που σημαίνει «και από τον Υιό».
    Αναφέρεται στην εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος και αποτέλεσε τη βασικότερη δογματική διαφορά μεταξύ Ορθόδοξων και παπικών, οδηγώντας στο Σχίσμα του 1054.
    Με λίγα λόγια καταργούν το Τρίτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος.
    Και ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός μας λέει ξεκάθαρα ότι αυτή η αμαρτία (δηλαδή η βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος) όχι μόνο δεν θα συγχωρεθεί εδώ αλλά ούτε εις τους αιώνας των αιώνων.
    Και τους αποκαλεί ο παναιρεσιάρχης Βαρθολομαίος αδερφές εκκλησίες.
    Η χειρότερη τιμωρία που μπορεί να δώσει ο Άγιος Τριαδικός Θεός μας σε έναν άνθρωπο είναι να του δώσει πνεύμα πλάνης. Οπότε αυτός ο άνθρωπος είναι αδύνατον πλέον να μετανοήσει.

    Και τώρα ας έρθω εδώ σε μας τους Ορθοδόξους.

    Η συντριπτική πλειοψηφία εδώ στην Ελλάδα αγνοεί το Πνεύμα το Άγιο.
    Απλώς Το ακούει στο Σύμβολο της Πίστεως.
    Όμως δεν γνωρίζει το ό,τι ζούμε και υπάρχουμε το οφείλουμε στο Άγιο Πνεύμα.
    Το ότι το σώμα μας είναι ναός του Αγίου Πνεύματος και για να μην φύγει από μέσα μας δεν πρέπει να αμαρτάνουμε.
    Το ό,τι όλα τα Μυστήρια της Εκκλησίας τελούνται με την Χάρις το Άγιου Πνεύματος.
    Το ό,τι όλα τα πνευματικά χαρίσματα τα οφείλουμε στη Χάρη του Αγίου Πνεύματος με τους καρπούς που μας δίνει.
    Το ότι το μεγαλύτερο Δώρο που δίνει στους Εκλεκτούς είναι το Μαρτύριο.
    Και τόσα άλλα..
    Όποιος δεν έχει παρηγορηθεί από το Πνεύμα το Άγιο δεν μπορεί να παρηγορήσει τους άλλους .
    Το Άγιο Πνεύμα είναι ζωοποιώ, αεικίνητο και αυτό που κινεί, συνέχει και ζωογονεί τα πάντα.
    Όταν λέμε αεικίνητο, εννοούμε ότι δεν κινείται από την άποψη αφού είναι πανταχού παρών.
    Με την ανθρώπινη λογική δεν μπορούμε να συλλάβουμε πώς γίνεται να είναι πανταχού παρών στα δισεκατομμύρια γαλαξίες που υπάρχουν και οτιδήποτε άλλο υπάρχει, που δεν μπορεί να το συλλάβει ο ανθρώπινος νους, για αυτό και είναι αεικίνητο.

    Ο Μακαριστός πατέρας Αθανάσιος Μυτιληναίος ερμηνεύοντας την Αποκάλυψη μέσα από τους Θεοφόρους Πατέρες, μας λέει ότι το 95% των Ορθοδόξων θα βρεθεί στην κόλαση.
    Και μόνο ένα πέντε τοις εκατό θα σωθεί.

    Ας δούμε γιατί θα συμβεί αυτό.

    ο αμαρτωλός σώζεται ο αιρετικός δεν σώζεται
    Στην Ορθόδοξη θεολογία, η διάκριση αυτή βασίζεται στη διαφορά μεταξύ της ανθρώπινης αδυναμίας και της συνειδητής αλλοίωσης της αλήθειας.
    Ο αμαρτωλός αναγνωρίζει το σφάλμα του και μπορεί να μετανοήσει, ενώ ο αιρετικός αρνείται την Πίστη, ερμηνεύοντας εσφαλμένα τις θείες Γραφές.
    Ο Αμαρτωλός: Η αμαρτία θεωρείται ασθένεια της ανθρώπινης φύσης. Εφόσον ο αμαρτωλός αναγνωρίζει την πτώση του και ζητάει έλεος, η μετάνοια είναι το «φάρμακο» που οδηγεί στη συγχώρεση και τη σωτηρία.
    Ο Αιρετικός: Η αίρεση θεωρείται πνευματική πλάνη και εγωιστική απομάκρυνση από την αποκεκαλυμμένη αλήθεια και το Σώμα της Εκκλησίας. Ο αιρετικός δεν μετανοεί όσο παραμένει στις εσφαλμένες πεποιθήσεις του, καθώς πιστεύει ότι βρίσκεται σε ορθό δρόμο.

    Και δυστυχώς η πλειοψηφία των Ορθοδόξων Χριστιανών σου λέει εγώ πιστεύω με το δικό μου τρόπο.
    Δηλαδή πιστεύω όπως με βολεύει. Παρερμηνεύω τις Αγίες Γραφές και γίνομαι αιρετικός.
    Η αίρεση είναι οικειοθελής αποκοπή και διαστρέβλωση της αποκεκαλυμμένης αλήθειας.
    Ο αιρετικός εμμένει συνειδητά σε μια διδασκαλία ξένη προς την Εκκλησία, αρνούμενος να γνωρίσει την αλήθεια, καθιστώντας έτσι τη θεραπεία της ψυχής του ανέφικτη όσο παραμένει σε αυτή την κατάσταση.

    Για αυτό δυστυχώς και θα σωθούνε τόσο λίγοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή