Χρῆστος Κελαϊδώνης: Τὸ Μυστήριο τοῦ Γάμου ἀπέναντι στὴν πνευματικὴ πτώχευση ἑνὸς ἔθνους, ὅπως αὐτὴ φαίνεται μέσα ἀπὸ τὴν λέξη «σύντροφος» - Μέρος Α΄

 

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης  

1. Τὸ ὄνομα τοῦ δευτέρου ἀνθρώπου πρὶν τὴν Πτώση καὶ ἡ τότε εἰδικὴ σημασία του

Ξεφυλλίζοντας κανεὶς τὸ Ἱερὸ κείμενο τῆς Γενέσεως μπορεῖ νὰ σκοντάψῃ πάνω σὲ κάτι πού, μὲ μιὰ πρώτη γρήγορη ματιά, φαντάζει πάρα πολὺ παράξενο.

Καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι ἄλλο ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι, πρὶν τὴν Πτώση, σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν πρῶτο ἄνθρωπο ποὺ ὀνομαζόταν «Ἀδάμ», ὁ δεύτερος φαίνεται σὰν νὰ μὴν εἶχε κανένα συγκεκριμένο προσωπικὸ ὄνομα μέσα στὸν ἀρχαῖο Παράδεισο.

Πράγματι, βλέπουμε ὅτι προπτωτικὰ τὸν ἀποκαλοῦσαν, γενικὰ καὶ ἀόριστα, ἁπλῶς «γυνή», δηλαδὴ «γυναῖκα»:

«αὕτη κληθήσεται γυνή» Γένεσις 2, 23

https://biblehub.com/interlinear/genesis/2-23.htm

Τὸ ὄνομα «Ζωή/Εὔα»^[1] τῆς τὸ δίνει ὁ ἴδιος ὁ Ἀδὰμ μετὰ τὴν Πτώση (!) γιὰ τὸν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ρόλο της:

«καὶ ἐκάλεσεν Ἀδὰμ τὸ ὄνομα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Ζωή, ὅτι αὕτη μήτηρ πάντων τῶν ζώντων» Γένεσις 3, 20

https://biblehub.com/interlinear/genesis/3-20.htm

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης: Το έγκλημα των εγκλημάτων είναι η βλασφημία

 

Ένας άνθρωπος 60άρης, επιστήμων ήρθε στο Όρος και λέει: «Πάτερ, ξέρεις, βλαστημάω. Πήγα και πέρυσι και στον πάτερ τάδε, και συνέχισα και πάλι, ξέρω ότι είναι κακό».

Δεν ξέρεις πόσο κακό είναι, του λέω. Και αρχίζω και του κάνω μια ανάλυση της βλασφημίας, τι τρομερό έγκλημα είναι. Η καρδιά σου δουλεύει σαν το ρολόι, του λέω, τικ-τακ, τικ-τακ, αν θα στη σταματήσει ο Θεός την καρδιά; Εάν αποφασίσει εν τη δικαιοσύνη Του; Σε ανέχεται τώρα και σε φυλάει. Αν αύριο στη σταματήσει την καρδιά σου και φύγεις από τη ζωή; Θα Τον δεις Κριτή! Θα στραφείς στην Παναγία να ζητήσεις βοήθεια· μα και την Παναγία δεν την άφησες ήσυχη. Και αυτή την βλαστήμησες!

Από ποιον θα ζητήσεις βοήθεια; Θα βρεθείς μετωπικά με τον Θεό τον υβριζόμενο, τον υβρισθέντα από σένα σ’ όλη τη ζωή σου! Τι έλεος;

Ἄγγελος Καραγεώργος: Η ΑΛΓΟΡΙΘΜΙΚΗ ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗΤΗ ΤΕΡΑΤΟΓΕΝΕΣΗ

Άγγελος Καραγεώργος 

 

Και όπως ήταν αναμενόμενο, ήρθε η ώρα να ανακοινωθεί η δημιουργία μιας βαθμολογίας ζωής μας όπου ξεκινώντας από τα χρέη και στη συνέχεια ακολουθώντας το πρότυπο της νέας υπερδύναμης Κίνας θα λαμβάνουμε τον έλεγχο μας για το πόσο καλά ακολουθούμε τους κανόνες για κάθε τομέα της ζωής το οποίο θα ορίζει την αξία μας ως πολίτες και συνεπώς τα δικαιώματα μας. Μάλιστα δεν μας είναι καθόλου ξένη μια τέτοια διαδικασία καθώς πήραμε μια καλή γεύση τότε με τα πιστοποιητικά μπολιών. Τώρα όμως λόγω του μεγάλου όγκου δεδομένων την επιτήρηση και βαθμολόγηση θα αναλάβει η τεχνητή νοημοσύνη που θα τρέχει στα γιγαντιαία κέντρα δεδομένων που φυτρώνουν σα μανιτάρια σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της χώρας με απίστευτα ποσά τόσο κρατικά όσο και ιδιωτών για να μπορούν και πιο άμεσα οι τελευταίοι να κάνουν κουμάντο χωρίς να χρειάζεται έστω και τυπικά να πρέπει να περάσουν από το κράτος.

Μητροπολίτης πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος: ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ Δ.Ι.Σ. - ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ

 

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος εἰς τήν Συνεδρίαν τῆς 10^ης τρ. μηνός ΟΛΩΣ ΑΝΑΙΤΙΩΣ ΕΣΤΡΑΦΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟΤΗΤΟΣ ΜΟΥ, ἀπορρίψασα τήν Ἀπόφασιν τῶν Μελῶν τῆς προηγουμέενης Συνοδικῆς Περιόδου περί ἀπονομῆς τιμητικῆς διακρίσεως εἰς τήν ταπεινότητά μου διά τήν συμπλήρωσιν πεντήκοντα (50) ἐτῶν Ἀρχιερωσύνης, μετά δε ταῦτα ἐτέθη εἰς κυκλοφορίαν ἡ κάτωθι ΨΕΥΔΕΣΤΑΤΗ ……εἴδησις:

 

«Τήν έντονη αντίδρασή του ἀπέναντι στην Ηγεσία της Εκκλησίας εκφράζει ο Μητροπολίτης

πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος, ο οποίος προσυπογράφει

ανοικτή επιστολή που απέστειλε ο Αριστείδης Δασκαλάκης προς την Ιερά Σύνοδο,

εξαπολύοντας βαριές κατηγορίες κατά της Ιεραρχίας» (βλ. Διαδίκτυον).

Πρός ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας σᾶς ἐπισυνάπτω ἀντίγραφον τῆς  ἀπό 17^ης Αὐγουστου έ.ἔ. ὑποβληθείσης ἀναφορᾶς μου πρός τήν Ἱεράν Σύνοδον καί παρακαλῶ, ὅπως ἐνημερωθῆτε καί ἐνεργήσητε τά δέοντα.

Ἅγιος Παΐσιος: Ἡ λύπη γιὰ τὰ σφάλματά μας

 – Γέροντα, πῶς θὰ βοηθηθῆ κανεὶς νὰ μὴν ξανακάνη τὸ ἴδιο σφάλμα;

 – ῍ Αν πονέση πραγματικὰ γιὰ τὸ σφάλμα του, δὲν θὰ τὸ ξανακάνη. Πρέπει νὰ ὑπάρχη ἐσωτερικὴ συντριβὴ μὲ εἰλικρινῆ μετάνοια, γιὰ νὰ διορθωθῆ. Γι᾿ αὐτὸ λέει ὁ Ἀββᾶς Μάρκος ὁ Ἀσκητής: «Ἂν ὁ ἄνθρωπος δὲν στενοχωρηθῆ κατ᾿ ἀναλογίαν τοῦ σφάλματός του, εὔκολα περιπίπτει εἰς τὸ αὐτὸ σφάλμα»[1]. Δηλαδή, ἂν εἶναι μικρὸ τὸ σφάλμα, χρειάζεται μικρότερη μετάνοια, ἂν εἶναι μεγαλύτερο, μεγαλύτερη μετάνοια. Ὅταν κανεὶς δὲν πιάνη τὸ μέγεθος τῆς πτώσεώς του καὶ δὲν λυπᾶται «κατ᾿ ἀναλογίαν τοῦ σφάλματος», τότε εὔκολα πέφτει στὸ ἴδιο ἢ καὶ σὲ μεγαλύτερο σφάλμα.

 – Πῶς θὰ καταλάβουμε ὅτι δὲν λυπηθήκαμε «κατ᾿ ἀναλογίαν τοῦ σφάλματος»;

ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ, ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΒ΄: Ἐκ μόνου τοῦ Πατρὸς τὸ Πνεῦμα ἐκπορεύεται

ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ, ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΒ΄:

Ἐκ μόνου τοῦ Πατρὸς τὸ Πνεῦμα ἐκπορεύεται

Γι’ αυτό φανερό είναι ότι ένα είναι και το θείο Πνεύμα από τον ένα Πατέρα. Ένα το Πνεύμα, επειδή εκπορεύεται από Αυτόν, όπως ένας και ο Κύριος και Μονογενής Υιός είναι εκ Πατρός γεννητός. Γι’ αυτό δεν είναι δυνατό το ένα και το αυτό να έχει δύο αρχές, όπως ισχυρίζονται οι Λατίνοι· επειδή και ο Μονογενής ένας είναι εξ ενός Πατρός, και μόνος εκ μόνου γεννητός, όπως και το θείο Πνεύμα ένα είναι και μόνο, εκ μόνου του Πατρός εκπορεύεται. Και ένας από Αυτούς είναι ο αίτιος, επειδή προς Αυτόν τα εξ Αυτού αναφέρονται και γι’ αυτό μοναρχία είναι Αυτό που προσκυνείται από εμάς, επειδή προς τον Πατέρα ως ένα και μόνο αίτιο αναφέρεται το μόνο γεννητό και εντελώς αναλλοίωτο, ο Υιός, και το μόνο εκπορευτό Άγιο Πνεύμα, και αυτό όμοια μη αλλοιούμενο καθόλου.

Δεν δηλώνει φύση το γεννητό και εκπορευτό, όπως λέγουν οι Πατέρες, αλλά ιδιότητα μόνο· διότι μία φύσις είναι σε τρία πρόσωπα και φυλάγει κάθε ένα τα δικά Του γνωρίσματα, διότι και ένας ο αίτιος του μονογενούς Υιού και του εκπορευτού Πνεύματος, ο Πατήρ αυτού, ο Οποίος γεννά τον Υιό αφράστως και ασωμάτως και εκπορεύει το Πνεύμα. Γι’ αυτό και μία ενότητα εν Τριάδι και η Τριάς αδιαίρετη· διότι «ἒνωσις Υἱοῦ καὶ Πνεύματος ὁ Πατήρ», λέγει η θεολόγος φωνή· του δε Αγίου Πνεύματος διάφοροι είναι οι καρποί, που είναι ενέργειες και δυνάμεις.

Ελευθέριος Ανδρώνης: Έρχεται ψηφιακή υπερταυτότητα (και) στην Κύπρο - Όλα σε ένα… νοικοκυρεμένα!

 

Ελλάδα και Κύπρος οδεύουν... αγκαζέ προς την επιβολή της ψηφιακής σκλαβιάς

 

Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης 

 

Το σλόγκαν… «όλα σε ένα – νοικοκυρεμένα», θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί αιχμή του marketing της ψηφιακής μετάβασης, όσο οι νεοταξικές εξουσίες προσπαθούν να παγιδέψουν τους πολίτες με αστραφτερές υποσχέσεις «ευκολίας».

Φυσικά το σλόγκαν που θα αποκάλυπτε την πραγματική αλήθεια, θα ήταν το: «όλα σε ένα – πλήρως εκτεθειμένα». Η υπερσυγκέντρωση ζωτικών εγγράφων και ευαίσθητων δεδομένων στο «ψηφιακό πορτοφόλι» του κάθε πολίτη, είναι το πρώτο (και βασικότερο) βήμα για να τελειοποιηθεί το τερατώδες δίκτυο επιτήρησης που ετοιμάζεται.

Στην Ελλάδα έχουμε τη «διάκριση» να πρωτοστατούμε σε μέτρα επιβολής των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων και του προσωπικού αριθμού, αφού είναι γνωστό απ’ τα χρόνια της πανδημίας ότι συμπεριφερόμαστε ως ο καλύτερος μαθητής της (νέας) τάξης. Όμως σε αυτό το πρόδηλο μάζεμα των ψηφιακών «χρυσαφικών», δυστυχώς και η Κύπρος δεν έχει να ζηλέψει τίποτα.

ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ (επιλεγμένα αποσπάσματα) ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΔ΄: «ΚΑΤΑ ΕΘΝΩΝ» [:ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΜΩΑΜΕΘΑΝΩΝ]

 

ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Στον «Διάλογό» του «ἐν Χριστῷ κατὰ πασῶν τῶν αἱρέσεων», τον οποίο συνέγραψε στις αρχές του 15ου αιώνα, ο άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης πραγματεύεται σε διαλογική μορφή σειρά θεολογικών και αιρεσιολογικών ζητημάτων. Στο κεφάλαιο ΙΔ΄ που ακολουθεί, ο άγιος Συμεών, αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης απαντά σε ερώτηση κληρικού σχετικά με το ποιοι παρασύρθηκαν στην ασέβεια από τις κακοδοξίες του Νεστορίου. Πιο συγκεκριμένα αποκρίνεται ότι παρασύρθηκαν εκείνοι που αποκαλούνται «ἐθνικοί», ονομασία με την οποία, όπως προκύπτει από τα συμφραζόμενα, προσδιορίζει τους Μωαμεθανούς, δηλαδή τους οπαδούς της ισλαμικής θρησκείας. Κατ’ επέκταση, όταν στη συνέχεια χρησιμοποιεί εκφράσεις όπως «ὁ παμμίαρος προστάτης τῆς τῶν ἐθνικῶν ἀσεβείας», «ὁ δυσσεβέστατος καὶ μαινόμενος Βάρβαρος, ὁμογενὴς ὢν αὐτοῖς, ἀκάθαρτος καὶ ἀσελγής», «ὁ τὴν ἐνέργειαν πᾶσαν τοῦ πονηροῦ δεξάμενος», «ὁ πλάναις ὑποπεσὼν δαιμονικαῖς» είναι φανερό ότι εννοεί τον Μωάμεθ, τον ιδρυτή της θρησκείας του Ισλάμ, τον οποίο συνδέει με μεταγενέστερη πρόσληψη νεστοριανών κακόδοξων διδασκαλιών στις περιοχές όπου είχε εξοριστεί ο Νεστόριος.

ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ (επιλεγμένα αποσπάσματα)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΔ΄: «ΚΑΤΑ ΕΘΝΩΝ» [:ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΜΩΑΜΕΘΑΝΩΝ]

ΚΛΗΡΙΚΟΣ: Σε ποιους έγινε αιτία ασέβειας ( Νεστόριος), δέσποτα;

AΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ: ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΛΑΤΙΝΩΝ (επιλεγμένα αποσπάσματα)

 

AΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ: ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΛΑΤΙΝΩΝ

(επιλεγμένα αποσπάσματα)

ΚΛΗΡ. […] Αρκετά διδαχθήκαμε, άγιε δέσποτα, και τον λόγο γι’ αυτό· υπολείπεται τώρα να μάθουμε και ποια άραγε αίρεσις αναβλάστησε στην εκκλησία, ύστερα από την Ζ΄ (:εβδόμη) Οικουμενική Σύνοδο, και ποια φθορά προξένησε και πώς πρέπει να απολογούμαστε στους κυριευομένους από αυτήν την αίρεση.

ΑΡΧ. Και τους προηγουμένους λόγους, αδελφέ, δεν τους είπαμε από τον εαυτό μας, αλλά από όσα είχαμε ακούσει από Αγίους Πατέρες και από αυτούς μερικά, διότι ούτε σκοπό έχουμε να πούμε για όλα, ούτε δύναμη έχουμε ικανή γι’ αυτό· θαρρώντας, όμως, στον Θεό, για να αναπαύσουμε το ζήτημά σας ερχόμαστε να μιλήσουμε και γι’ αυτό το οποίο είναι πάνω από τη δύναμή μας.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ΄: ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΛΑΤΙΝΩΝ

ΑΡΧ. Ύστερα, λοιπόν, από την έβδομη Σύνοδο δεν έγινε καμία άλλη Οικουμενική εκτός της λεγομένης ογδόης, την οποία και οι Λατίνοι αναφέρουν και τα πρακτικά αυτής της Συνόδου εν μέρει είναι φανερά και παραδεδομένα, στα οποία μπορεί να μάθει κανείς ακριβέστερα και για τον νεωτερισμό των Λατίνων και πώς η Σύνοδος αυτή αναθεμάτισε εκείνους, που τολμούν να πουν, ότι το θείο Πνεύμα εκπορεύεται και εκ του Υιού, και μας παρέδωσε να φυλάγουμε με κάθε τρόπο απαρασάλευτα τα του ιερού συμβόλου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ σύμφωνα με το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον [Υπομνηματισμός των εδαφίων Ιω. 19, 16-35]

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

σύμφωνα με το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον

[Υπομνηματισμός των εδαφίων Ιω. 19, 16-35]

«Τότε οὖν παρέδωκεν αὐτὸν αὐτοῖς ἵνα σταυρωθῇ. Παρέλαβον δὲ τὸν Ἰησοῦν καὶ ἤγαγον· καὶ βαστάζων τὸν σταυρὸν αὐτοῦ ἐξῆλθεν εἰς τὸν λεγόμενον κρανίου τόπον, ὃς λέγεται ἑβραϊστὶ Γολγοθᾶ, ὅπου αὐτὸν ἐσταύρωσαν(:Τότε λοιπόν ο Πιλάτος τούς παρέδωσε τον Ιησού για να σταυρωθεί. Παρέλαβαν τότε οι στρατιώτες τον Ιησού και άρχισαν να Tον οδηγούν προς τον τόπο όπου θα Tον σταύρωναν. Και Aυτός, βαστάζοντας επάνω στον ώμο τον σταυρό Tου, βγήκε έξω από τα τείχη της πόλεως μέχρι κάποια τοποθεσία που λέγεται ‘’Κρανίου τόπος’’ και στην εβραϊκή γλώσσα λέγεται ‘’Γολγοθά’’. Εκεί Tον σταύρωσαν)»[Ιω.19,16-17].

Οι περίοδοι ευημερίας είναι ικανές να καταβάλουν και να παρασύρουν εκείνους που δεν προσέχουν· έτσι και οι Ιουδαίοι ενώ από την αρχή απολάμβαναν τη Χάρη του Θεού, επιζητούσαν τον νόμο της βασιλείας των εθνών και όχι της ουράνιας βασιλείας, καθώς επίσης και στην έρημο, μετά το μάννα με το οποίο ο Θεός καθημερινά τους έτρεφε από τον ουρανό, έφερναν νοσταλγικά στη μνήμη τους και αναπολούσαν τα κρεμμύδια που έτρωγαν ως υπόδουλοι στην Αίγυπτο· κατά τον ίδιο τρόπο λοιπόν και εδώ, αρνούμενοι τη ουράνια βασιλεία του Χριστού, επικαλούνταν για τον εαυτό τους τη βασιλεία του Καίσαρος. Και πράγματι για τον λόγο αυτό ο Κύριος έδωσε σε αυτούς βασιλέα, σύμφωνα με την θέλησή τους.

Ἅγιος Παΐσιος: Ὁ διάβολος εἶναι ἀδύναμος

– Γέροντα, μοῦ λέει ὁ λογισμός ὅτι ὁ διάβολος, ἰδίως στὶς μέρες μας, ἔχει πολλή δύναμη.

– Ὁ διάβολος ἔχει κακία καὶ μίσος, ὄχι δύναμη. Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ εἶναι παντοδύναμη. Ὁ σατανᾶς προσπαθεῖ νὰ φανῆ παντοδύναμος, ἀλλὰ δὲν τὰ καταφέρνει. Φαίνεται δυνατός, ἀλλὰ εἶναι τελείως ἀδύναμος. Πολλά καταστρεπτικά σχέδιά του χαλοῦν, πρίν καν ἀρχίσουν νὰ πραγματοποιοῦνται. Θὰ ἄφηνε ποτέ ἕνας πολύ καλός πατέρας μερικά ἀλητάκια νὰ χτυποῦν τὰ παιδιά του;

– Γέροντα, φοβᾶμαι τὰ ταγκαλάκια.

– Τί νὰ φοβηθῆς; Τὰ ταγκαλάκια δὲν ἔχουν καμμιά δύναμη. Ὁ χριστός εἶναι παντο­δύ­ναμος. Ὁ πειρασμός εἶναι σάπιος. Σταυρό δὲν φορᾶς; Τὰ ὅπλα τοῦ διαβόλου εἶναι ἀδύναμα.

Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ: ΣΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΟ ΣΤΑΥΡΟ

 

Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ

ΣΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΟ ΣΤΑΥΡΟ

Ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ προαναγγελλόταν καὶ προτυπωνόταν μυστικὰ ἀπὸ παλαιὲς γενεές, καὶ κανεὶς ποτὲ δὲν συμφιλιώθηκε μὲ τὸν Θεὸ χωρὶς τὴ δύναμη τοῦ Σταυροῦ. Πραγματικὰ μετὰ τὴν προγονικὴ ἐκείνη παράβαση στὸν παράδεισο τοῦ Θεοῦ διὰ τοῦ δέντρου, ἡ μὲν ἁμαρτία ἀναπτύχθηκε, ἐμεῖς δὲ πεθάναμε, ἔχοντας ὑποστεῖ καὶ πρὶν ἀπὸ τὸν σωματικὸ θάνατο, τὸν θάνατο τῆς ψυχῆς, ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὸν χωρισμό της ἀπὸ τὸν Θεό. Ὅσο ζούσαμε μετὰ τὴν παράβαση, ζούσαμε στὴν ἁμαρτία καὶ τὴ σαρκικὴ ζωή· ἡ δὲ ἁμαρτία «τῷ γὰρ νόμῳ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑποτάσσεται· οὐδὲ γὰρ δύναται· οἱ δὲ ἐν σαρκὶ ὄντες Θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται (:δὲν ὑποτάσσεται στὸν νόμο τοῦ Θεοῦ, ἐπειδὴ οὔτε ἔχει καὶ τὴ δύναμη νὰ ὑποταχθεῖ. Ὅσοι λοιπὸν εἶναι παραδομένοι σὲ σαρκικὴ καὶ κοσμικὴ ζωὴ δὲν μποροῦν νὰ ἀρέσουν στὸν Θεό)» [Ρωμ. 8, 7-8].

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ - ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΘΑΝΑΤΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΦΟΒΕΡΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ [υπομνηματισμός των εδαφίων Ματθ. 27,1-10]

   

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΘΑΝΑΤΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ

ΚΑΙ ΤΟ ΦΟΒΕΡΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ

[υπομνηματισμός των εδαφίων Ματθ. 27,1-10]

«Πρωΐας δὲ γενομένης συμβούλιον ἔλαβον πάντες οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ κατὰ τοῦ ᾿Ιησοῦ ὥστε θανατῶσαι αὐτόν· καὶ δήσαντες αὐτὸν ἀπήγαγον καὶ παρέδωκαν αὐτὸν Ποντίῳ Πιλάτῳ τῷ ἡγεμόνι (:και όταν ξημέρωσε, συνεδρίασαν όλοι οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι του λαού εναντίον του Ιησού, για να επιτύχουν την εκτέλεση της θανατικής ποινής Του. Και αφού Τον έδεσαν, Τον πήραν από εκεί και Τον παρέδωσαν στον Πόντιο Πιλάτο, τον Ρωμαίο επίτροπο και διοικητή)»[Ματθ.27,1-2].

Επειδή ήθελαν να Τον φονεύσουν και δεν μπορούσαν οι ίδιοι λόγω της εορτής του πάσχα, Τον οδηγούν στον ηγεμόνα. Εσύ όμως πρόσεξε πώς προχώρησε το ζήτημα, ώστε να συμπέσει με την εορτή· διότι έτσι είχε προκαθοριστεί από τον Θεό.

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ [: Α΄ Κορ. 1,18-25] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

&nbsp

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ [: Α΄Κορ. 1,18-25]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

     «῾Ο λόγος γὰρ ὁ τοῦ σταυροῦ τοῖς μὲν ἀπολλυμένοις μωρία ἐστί, τοῖς δὲ σῳζομένοις ἡμῖν δύναμις Θεοῦ ἐστι. Γέγραπται γάρ· ἀπολῶ τὴν σοφίαν τῶν σοφῶν, καὶ τὴν σύνεσιν τῶν συνετῶν ἀθετήσω. Ποῦ σοφός; Ποῦ γραμματεύς; Ποῦ συζητητὴς τοῦ αἰῶνος τούτου; Οὐχὶ ἐμώρανεν ὁ Θεὸς τὴν σοφίαν τοῦ κόσμου τούτου;(:Πράγματι λοιπόν η διάδοση του κηρύγματος αυτού οφείλεται στην θεία του δύναμη· διότι το κήρυγμα για τον σταυρό σε εκείνους βέβαια που βαδίζουν τον δρόμο της απώλειας φαίνεται μωρία και κουταμάρα˙ σε μας όμως που είμαστε στον δρόμο της σωτηρίας είναι δύναμη Θεού που σώζει. Ναι. Τους φαίνεται μωρία και δεν μπορούν να νιώσουν τη δύναμη του Ευαγγελίου, αν και παρουσιάζονται με την αξίωση ότι είναι σοφοί. Διότι έχει γραφεί από τον Ησαΐα, που μίλησε εκ μέρους του Θεού: ‘’Θα εξαφανίσω την σοφία αυτών που παρουσιάζονται ως σοφοί, και θα παραμερίσω ως ανώφελη και άχρηστη τη φρόνηση εκείνων που κομπάζουν με την ιδέα ότι είναι συνετοί ’’. Πού υπάρχει τώρα σοφός; Πού υπάρχει έμπειρος διδάσκαλος του Μωσαϊκού νόμου; Πού επιδέξιος συζητητής της άπιστης και άθεης αυτής εποχής; Δεν απέδειξε ο Θεός ανόητη τη σοφία των ανθρώπων που έχουν τα κοσμικά φρονήματα της εποχής μας;)»[Α΄Κορ.1,18-20]

ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ - Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΚΑΥΧΗΜΑ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ

 

ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΚΑΥΧΗΜΑ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ

(επιλεγμένα αποσπάσματα από την ΙΓ΄ Κατήχηση,

σχετικά με το άρθρο του Συμβόλου της Πίστεως:

«Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου, καὶ παθόντα καὶ ταφέντα…»)

    Α΄. Είναι καύχημα της Καθολικής Εκκλησίας¹ βέβαια το καθετί που έπραξε ο Ιησούς, αλλά το καύχημα των καυχημάτων είναι ο Σταυρός Του. Τούτο ασφαλώς γνωρίζοντας ο Παύλος, λέει: «Ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ (:Ποτέ να μη συμβεί εγώ να καυχηθώ για τίποτε άλλο παρά μόνο για το ότι ο Ιησούς Χριστός για χάρη μου πήρε μορφή δούλου και σταυρώθηκε για την σωτηρία μου. Μόνο καύχημά μου είναι ο σταυρικός θάνατος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού)»[Γαλ. 6, 14].

   Ήταν πραγματικά θαυμαστό που ανέβλεψε ο εκ γενετής τυφλός στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ [πρβ. Ιω. 9, 7: «Καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὕπαγε νίψαι εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωάμ, ὃ ἑρμηνεύεται ἀπεσταλμένος. Ἀπῆλθεν οὖν καὶ ἐνίψατο, καὶ ἦλθε βλέπων (:Και δοκιμάζοντας την πίστη του τυφλού τού είπε: ‘’Πήγαινε, νίψου στη στέρνα του Σιλωάμ’’, όνομα εβραϊκό που μεταφράζεται «απεσταλμένος». Ύστερα, λοιπόν, από την εντολή αυτή του Ιησού πήγε ο τυφλός εκεί και νίφτηκε, και ήλθε στο σπίτι του με μάτια υγιή)» ], αλλά τι είναι αυτό μπροστά στην ανάβλεψη των πνευματικά τυφλών όλης της οικουμένης; Θεωρείται μέγα θαύμα και υπερφυσικό που αναστήθηκε ο Λάζαρος, ενώ ήταν τετραήμερος νεκρός, αλλά τότε η χάρη της Αναστάσεως σταμάτησε σε αυτόν[βλ. Ιω. 11, 38-44]. Τι είναι, όμως, αυτό μπροστά στην ανάσταση των νεκρωμένων από την αμαρτία, σε ολόκληρη την οικουμένη;

Φώτης Μιχαήλ: MEDICUS CURAT, DEUS SANAT (ὁ ἰατρός φροντίζει, ὁ Θεός θεραπεύει)

 

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ ἰατρός 

Ἡ ταραγμένη καί ἀπελπισμένη νεολαία μας, οἱ ἀγχώδεις καί πολυπράγμονες μεσήλικες, ὅπως ἐπίσης καί οἱ περιφρονημένοι καταθλιπτικοί ὑπερήλικες, πρός τά ποῦ κατευθύνονται σήμερα, γιά νά βροῦν τήν ἀπωλεσθεῖσα ψυχοσωματική τους ὑγεία; Συνήθως σέ ψυχιάτρους, σέ ψυχολόγους, σέ κέντρα ψυχολογικῆς ὑποστήριξης σέ Δήμους καί Κοινότητες, σέ ψυχολογική ὑποστήριξη μέσῳ εἰδικῶν τηλεφωνικῶν γραμμῶν κ.ἄ.π.

Μέ ἄλλα λόγια, σέ κατευθύνσεις ἀποκλειστικῶς καί μόνον ἐπιστημονικῆς τάξεως· ἀξιόλογες καί ἀξιόπιστες μέν, ἀλλά κατά βάση προϊόντα τῶν περιορισμένων ἀνθρωπίνων δυνατοτήτων.

Τό Εὐαγγέλιο καὶ ὁ Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς (Πρὸ τῆς Ὑψώσεως) 13 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026

Ἑωθινόν

 

Ἦχος πλ. β´ - Ἑωθινόν Δ´
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΚΔ´ 1 - 12

¹ Τῇ δὲ μιᾷ τῶν σαββάτων ὄρθρου βαθέoς ἦλθον ἐπὶ τὸ μνῆμα φέρουσαι ἃ ἡτοίμασαν ἀρώματα, καὶ τινες σὺν αὐταῖς. ² εὗρον δὲ τὸν λίθον ἀποκεκυλισμένον ἀπὸ τοῦ μνημείου, ³ καὶ εἰσελθοῦσαι οὐχ εὗρον τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ. ⁴ καὶ ἐγένετο ἐν τῷ διαπορεῖσθαι αὐτὰς περὶ τούτου καὶ ἰδοὺ ἄνδρες δύο ἐπέστησαν αὐταῖς ἐν ἐσθήτεσιν ἀστραπτούσαις. ⁵ ἐμφόβων δὲ γενομένων καὶ κλινουσῶν τὸ πρόσωπον εἰς τὴν γῆν εἶπον πρὸς αὐτάς· Τί ζητεῖτε τὸν ζῶντα μετὰ τῶν νεκρῶν; ⁶ οὐκ ἔστιν ὧδε, ἀλλ’ ἠγέρθη· μνήσθητε ὡς ἐλάλησεν ὑμῖν ἔτι ὢν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ, ⁷ λέγων ὅτι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου παραδοθῆναι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων ἁμαρτωλῶν καὶ σταυρωθῆναι, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστῆναι. ⁸ καὶ ἐμνήσθησαν τῶν ῥημάτων αὐτοῦ, ⁹ καὶ ὑποστρέψασαι ἀπὸ τοῦ μνημείου ἀπήγγειλαν ταῦτα πάντα τοῖς ἕνδεκα καὶ πᾶσι τοῖς λοιποῖς. ¹⁰ ἦσαν δὲ ἡ Μαγδαληνὴ Μαρία καὶ Ἰωάννα καὶ Μαρία Ἰακώβου καὶ αἱ λοιπαὶ σὺν αὐταῖς, αἳ ἔλεγον πρὸς τοὺς ἀποστόλους ταῦτα. ¹¹ καὶ ἐφάνησαν ἐνώπιον αὐτῶν ὡσεὶ λῆρος τὰ ῥήματα αὐτῶν, καὶ ἠπίστουν αὐταῖς. ¹² ὁ δὲ Πέτρος ἀναστὰς ἔδραμεν ἐπὶ τὸ μνημεῖον, καὶ παρακύψας βλέπει τὰ ὀθόνια κείμενα μόνα, καὶ ἀπῆλθε πρὸς ἑαυτὸν θαυμάζων τὸ γεγονός.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ [:Ιω. 3, 13-17] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ» [11-9-1994] [Β305]

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ [:Ιω. 3, 13-17]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Στομίου Λαρίσης στις 11-9-1994]

[Β305]

Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, κατά προοδευτικόν τρόπον, μας εισάγει εις την εορτήν της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, έτσι που δημιουργείται ένας εορταστικός κύκλος, ώστε την κυρία εορτή, 14 Σεπτεμβρίου, να πλαισιώνουν δύο Κυριακές. Η μία προ της Υψώσεως -η σημερινή- και η άλλη μετά την Ύψωσιν. Σε αυτές τις δύο Κυριακές, υπάρχουν ανάλογα ευαγγελικά αναγνώσματα, σταυρώσιμα, ώστε η μεν πρώτη Κυριακή είναι προφωνήσιμος της εορτής ( προ- φωνή), η δε δευτέρα Κυριακή είναι ο απόηχος της εορτής.

Ακόμη, μεταξύ της εορτής της Μεταμορφώσεως, 6 Αυγούστου και της Υψώσεως, 14 Σεπτεμβρίου μεσολαβούν 40 ημέρες. Συμπεριλαμβανομένων των δύο ημερών της 6^ης και της 14^ης. Επειδή η Μεταμόρφωσις συνέβη ολίγον προ του Πάθους, όπως μας λέγουν οι Ιεροί Ευαγγελισταί, όμως κάπου τον Φεβρουάριο· διότι τον Μάρτιον έγινε η Σταύρωσις του Χριστού. Συνεπώς ολίγον προ του Πάθους πρέπει να ήταν ίσως κάπου τέλη Φεβρουαρίου. Κάπου εκεί. Η Εκκλησία μας όμως, για να προβάλει άλλη μία φορά τον Τίμιον Σταυρόν, εκτός από την Μεγάλη Παρασκευή, αφού μάλιστα, την ημέρα της Υψώσεως, στις 14 του μηνός, είναι μεγαλοπαρασκευάτικη. Αναφέρεται ακριβώς σε ευαγγελική περικοπή που διαβάζομε και την Μεγάλη Παρασκευή. Με σκοπό η Εκκλησία μας πάντοτε να δημιουργήσει μία νέα Μεγάλη Παρασκευή. Γι’αυτό είναι και η ημέρα εκείνη ημέρα νηστείας. 14 Σεπτεμβρίου έχομε νηστεία. Εκτός αν συμπέσει Σάββατο ή Κυριακή, που έχομε κατάλυση μόνον ελαίου.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ [:Ιω. 3,13-17] Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟ [Υπομνηματισμός των εδαφίων Ιω. 3,13-21]

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ [:Ιω. 3,13-17]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟ

[Υπομνηματισμός των εδαφίων Ιω. 3,13-21]

«Εἰ τὰ ἐπίγεια εἶπον ὑμῖν καὶ οὐ πιστεύετε, πῶς ἐὰν εἴπω ὑμῖν τὰ ἐπουράνια πιστεύσετε; καὶ οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὢν ἐν τῷ οὐρανῷ (:Εάν σας είπα διδασκαλίες και αλήθειες θείες, οι οποίες όμως σχετίζονται με όσα συμβαίνουν πάνω στη γη και οι πιστοί αποκτούν εμπειρία γι’ αυτά στην επίγεια ζωή τους και είναι επομένως εύκολο να τις εννοήσετε και όμως δεν τις πιστεύετε, πώς, εάν σας πω υψηλές αλήθειες, που αναφέρονται στον επουράνιο κόσμο, θα τις παραδεχτείτε και θα τις πιστέψετε; Κι όμως, μόνο από Εμένα θα μάθετε τα επουράνια αυτά μυστήρια· διότι κανείς δεν ανέβηκε στον ουρανό, για να μάθει εκεί και να διδάξει σε σας αυτές τις αλήθειες, παρά μόνο Αυτός που κατέβηκε από τον ουρανό και έγινε με την ενανθρώπησή Του υιός του ανθρώπου και ο Οποίος εξακολουθεί, όσο χρόνο ζει στη γη, να είναι και στον ουρανό ως Θεός πανταχού παρών)»[Ιω.3,12-13· ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτου Τρεμπέλα].

Γέροντας Ευστράτιος Γκολοβάνσκι: Ταπεινοφροσύνη και υπερηφάνεια

 

Είναι πολύ δύσκολο να δώσει κανείς ορισμό της ταπεινοφροσύνης, καθώς αυτή αποτελεί θησαυρό που η ποιότητά του δεν μπορεί καθόλου να κατανοηθεί με λόγια, όπως λέει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος. Γι’ αυτό ο ίδιος ορίζει την ταπεινοφροσύνη ως χάρη της ψυχής δίχως όνομα, χάρη που μπορεί να λάβει όνομα μόνο απ’ όσους τη δοκίμασαν εμπειρικά. Πρόκειται, λέει, για ανέκφραστο πλούτο, ονομασία του Κυρίου και δώρο του Κυρίου, που είπε: «Διδαχθείτε από μένα», δηλαδή από την ενοίκησή μου και την έλλαμψή μου και την ενέργειά μου μέσα σας, ότι είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά» (Ματθ. 11:29). Η γνήσια και αμετάπτωτη ταπείνωση γεννιέται από την ειλικρινή και διαρκή μετάνοια. Τρία είναι τα κύρια γνωρίσματα της αληθινής ταπεινοφροσύνης: πρώτον, το να δέχεται κανείς με χαρά κάθε προσβολή, εξευτελισμό και περιφρόνηση· δεύτερον, το να μη θυμώνει ποτέ· και τρίτον, το να μην πιστεύει πως έχει καμιάν αρετή, κι ας έχει πολλές, ούτε πως κάνει κανένα καλό, κι ας κάνει αναρίθμητα.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ [: Γαλ. 6,11-18] Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΤΟ ΑΙΩΝΙΟΝ ΚΑΥΧΗΜΑ ΜΑΣ» [10-9-2000] (Β΄ ἔκδοσις) (Β421)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ [: Γαλ. 6,11-18]

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

μὲ θέμα:

«Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΤΟ ΑΙΩΝΙΟΝ ΚΑΥΧΗΜΑ ΜΑΣ»

[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Στομίου Λαρίσης στὶς 10-9-2000]

(Β΄ ἔκδοσις)

(Β421)

Στὶς 14 Σεπτεμβρίου, ἀγαπητοί μου, ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὴν παγκόσμιον Ὕψωσιν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι μετὰ τὴν εὕρεσή του ἀπὸ τὴν βασιλομήτορα Ἁγίαν Ἑλένην, ὑψώθῃ ἀπὸ τοῦ ἄμβωνος ὁ εὑρεθεὶς Τίμιος Σταυρός, ὑπὸ τοῦ τότε Πατριάρχου Ἱεροσολύμων Μακαρίου, περὶ τὸ 325.

Ἡ Ἐκκλησία μας γιὰ νὰ προσδώσει αἴγλην καὶ τιμήν, θεώρησε τὴν ἑορτὴν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ὡς ἕναν ἀντίλαλον τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καὶ τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς. Γι᾿ αὐτὸ νηστεύομε τὴν ἡμέρα αὐτή. Ὅλοι τὸ γνωρίζομε. Ἀκόμη ἔθεσε τὴν ἑορτὴν τῆς Μεταμορφώσεως 40 ἡμέρες πρὸ τῆς Ὑψώσεως. Εἶναι 40 ἡμέρες. Καὶ δημιουργεῖ ἕναν ἀντίλαλο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Ἡ Καινὴ Διαθήκη γράφει ὅτι ἡ Μεταμόρφωσις ἔγινε ὀλίγον πρὸ τοῦ Πάθους. Δηλαδὴ λίγες ἡμέρες πρὸ τῆς 15ης τοῦ μηνὸς Νισσάν, δηλαδὴ στὰ μέσα περίπου τοῦ Φεβρουαρίου ἢ τοῦ Μαρτίου. Ἀκόμη ἡ Ἐκκλησία ὅρισε δυὸ Κυριακές, ἡ μία πρὸ καὶ ἡ ἄλλη μετά, μὲ ὑμνολογικὸ καὶ εὐαγγελικὸ περιεχόμενο σχετικὸ μὲ τὸν Τίμιον Σταυρόν. Ἔτσι οἱ δύο αὐτὲς Κυριακές, ἐκ τῶν ὁποίων ἡ πρώτη εἶναι σήμερα, στέκονται σὰν στῆλες τιμῆς καὶ συνοδείας τῆς μεγάλης ἑορτῆς.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ [:Γαλ. 6,11-18] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ [:Γαλ. 6,11-18]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Ἴδετε πηλίκοις ὑμῖν γράμμασιν ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί (:Δεῖτε μὲ πόσο μεγάλα γράμματα σᾶς ἔγραψα μὲ τὸ ἴδιο μου τὸ χέρι)» [Γαλ. 6,11].

Σκέψου πόση ὀδύνη κατέχει τὴ μακάρια ἐκείνη ψυχή· διότι, ὅπως ἀκριβῶς ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι περιπίπτουν σὲ πένθος καὶ ἀφοῦ ἀπώλεσαν κάποιον ἀπὸ τοὺς οἰκείους τους ἢ ὑπομένοντας κάτι ἀπὸ τὰ ἀπροσδόκητα, οὔτε τὴ νύκτα ἡσυχάζουν, οὔτε τὴν ἡμέρα, ἐπειδὴ πολιορκεῖ τὴν ψυχή τους τὸ πένθος· ἔτσι καὶ ὁ μακάριος Παῦλος, ἀφοῦ εἶπε λίγο γιὰ τὰ ἤθη, πάλι ἐπανέρχεται στὰ προηγούμενα, τὰ ὁποῖα περισσότερο τάρασσαν τὴν ψυχή του, λέγοντας τὰ ἑξῆς λόγια: «Κοιτᾶξτε μὲ πόσο μεγάλα γράμματα σᾶς ἔγραψα».

Γέροντας Γρηγόριος Παπασωτηρίου (†): Έχει δύναμη η προσευχή

 

Η κατά μόνας προσευχή, και πολύ περισσότερο του μοναχού, οπωσδήποτε είναι γενική προσφορά. Γιατί ο μοναχός όταν προσεύχεται, συνήθως προσεύχεται λέγοντας «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον ημάς», και όταν λέει «ημάς», μέσα στο ημάς, στην αντωνυμία αυτή, εμπερικλείει όλο τον κόσμο. Όλη την Ελλάδα, όλους τους άλλους οπουδήποτε και αν βρίσκονται. Όλη την οικουμένη αγκαλιάζει. Τα παιδιά, τους γέρους, τους νέους, τους αρρώστους.

✶✶✶

Αν στηρίζεται η κοινωνία, στηρίζεται από τις προσευχές των προσευχομένων μοναχών. Αν έλειπαν αυτοί, δεν ξέρω πώς θα ήμασταν σήμερα. Και των λίγων λαϊκών. Υπάρχουν και λαϊκοί που προσεύχονται φυσικά. Αυτή η δύναμη συγκρατεί τον κόσμο. Για να το καταλάβετε, σκεφθείτε τον προφήτη Ηλία. Όσοι πήγαμε εκεί κάτω στους Αγίους Τόπους, πήγαμε και στο σπήλαιο, εκεί που προσηύχετο ο προφήτης Ηλίας. Ένας άνθρωπος που ζωντανά προσεύχεται, τακτοποιεί τις τύχες ολόκληρου του κόσμου. Κατευθύνει ολόκληρο τον κόσμο. Ο προφήτης Ηλίας. Όχι μέσα στον κόσμο, όχι κηρύττοντας. Όχι, όχι. Προσευχόμενος μέσα σε μια σπηλιά. Δεν τον βλέπει κανείς. Μόνο ο Θεός. Αλλά επικοινωνεί με τον Θεό. Μιλάει πραγματικά με τον Θεό.

Ελευθέριος Ανδρώνης: ΟΟΣΑ: Οι μισοί μαθητές μας είναι νοητικά ανήμποροι – To «Idiocracy» είναι εδώ!

 

Η μαθητική μας κοινότητα ωθείται στην αποχαύνωση, κινδυνεύοντας να γίνει γενιά νεοταξικών υποχείριων

 

 Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Να λοιπόν που το γένος το οποίο φωταγώγησε την οικουμένη με το φέγγος των γραμμάτων και των επιστημών, έφτασε σήμερα να βουλιάζει στο σκότος του λειτουργικού αναλφαβητισμού. Δηλαδή της ανικανότητας για βασικές δεξιότητες ανάγνωσης, γραφής και κατανόησης κειμένου. Νοητική αφασία. Με μία λέξη; Αποβλάκωση!

Σύμφωνα με τα συνταρακτικά στοιχεία του ΟΟΣΑ (που προκύπτουν από τον διαγωνισμό PISA 2025),  οι μισοί Έλληνες μαθητές αδυνατούν να αναπτύξουν έστω τη βασική ικανότητα λειτουργικού εγγραμματισμού. Το 49,5% στα Μαθηματικά, το 43,8% στην Κατανόηση Κειμένου και το 40,9% στις Φυσικές Επιστήμες βρίσκονται κάτω από το όριο ασφαλείας.

Σε σχέση με τα δεδομένα του 2022, η ελληνική μαθητική κοινότητα σήμερα σημειώνει πτώση 16 ολόκληρων μονάδων στην ανάγνωση, 7 μονάδων στις Φυσικές Επιστήμες και 6 μονάδων στα Μαθηματικά. Αν δούμε το φαινόμενο σε εύρος δεκαετίας (2015-2025), η Ελλάδα βουλιάζει στον αναλφαβητισμό με τριπλάσια ταχύτητα από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ!

Λάμπρος Σκόντζος: Ἁγία Πουλχερία - Ἡ εὐσεβὴς Αὐγούστα τοῦ Βυζαντίου

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Ἀνάμεσα στὴ χορεία τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας ὑπάρχουν καὶ πολλοὶ βασιλεῖς, αὐτοκράτορες καὶ μέλη τῶν ἀνακτόρων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀλλοτριώθηκαν ἀπὸ τὴν ἐξουσία. Ἐνέταξαν τὴν ἐγκόσμια δόξα στὴ δόξα τοῦ Θεοῦ καὶ στὴ διακονία τῆς Ἐκκλησίας. Γι’ αὐτὸ καὶ ἀνακηρύχτηκαν ἅγιοι γιὰ τὴν προσφορά τους στὸ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα. Μιὰ ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε καὶ ἡ ἁγία Πουλχερία, ἡ εὐσεβὴς Αὐγούστα τοῦ Βυζαντίου. 

Γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη τὸ 399. Ἦταν ἡ μεγαλύτερη κόρη τοῦ αὐτοκράτορα Ἀρκαδίου (395-408) καὶ τῆς Εὐδοξίας καὶ ἀδελφὴ τοῦ Θεοδοσίου Β΄ (408-450). Εἶχε δὲ τὴν τιμὴ νὰ λάβῃ τὸ ἅγιο Βάπτισμα ἀπὸ τὸν ἱερὸ Χρυσόστομο. Ἂν καὶ βρέθηκε μέσα στὴν χλιδὴ τῶν ἀνακτόρων καὶ συναναστρέφονταν καὶ μὲ ραδιούργους παλατιανούς, εἶχε καλλιεργήσει στὴν ψυχή της βαθειὰ πίστη στὸ Θεὸ καὶ ἀπόκτησε σπάνιες ἀρετές. 

Ἄγγελος Καραγεώργος: Στην ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΕΝΑ: BRICS και Ρωσία: Η «εναλλακτική» που οδηγεί στην ψηφιακή εποχή;

 

 

Άγγελος Καραγεώργος 

 

Στη νέα εκπομπή στην Ελεύθερη Πένα αφήσαμε στο φόντο τη συζήτηση για την ψευδοσωτηρία από τους BRICS και εστιάσαμε στο ρόλο της Ρωσίας σε αυτό το παγκόσμιο σίριαλ πιο συγκεκριμένα εξετάζοντας τι ακριβώς έχει ήδη χτιστεί στο πεδίο του ψηφιακού ελέγχου και της τεχνολογικής διακυβέρνησης. Τεχνητή Νοημοσύνη, κρατική ψηφιοποίηση, “έξυπνες” πόλεις, εκτεταμένα δίκτυα καμερών, αναγνώριση προσώπου, Ενιαίο Βιομετρικό Σύστημα, ομοσπονδιακό μητρώο πληθυσμού, ψηφιακή ταυτοποίηση μέσω της υπερεφαρμογής MAX και ψηφιακό ρούβλι. Συνεπώς δείξαμε πόσο προχωρημένο είναι σήμερα το ρωσικό μοντέλο και ότι όχι μόνο δεν διαφέρει ουσιαστικά από τις αντίστοιχες ψηφιακές κατευθύνσεις που αναπτύσσονται στη Δύση αλλά σε πολλές περιπτώσεις είναι και πιο προχωρημένοι γι’αυτό και κατα βάσει την προβάλλουν ως “λυση.”