Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΑΜΠΡΟΣ ΣΚΟΝΤΖΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΑΜΠΡΟΣ ΣΚΟΝΤΖΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης - Ὁ ἀσυμβίβαστος ὁμολογητής τῆς Ἐκκλησίας μας


ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ
 
Μιὰ ἀπὸ τίς πιὸ σεβαστὲς τάξεις τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι οἱ ὁμολογητές. Σὲ αὐτὴ τὴν τάξη ἀνήκουν οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν τὴ μαρτυρία τῆς πίστεώς τους, χωρὶς νὰ ὑπολογίσουν τίς συνέπειες τῆς ὁμολογίας τους αὐτῆς. Δὲ θὰ ἦταν ὑπερβολικὸ νὰ ὑποστηρίξουμε πὼς ἡ Ἐκκλησία μας εἶναι ἀπόλυτα στηριγμένη στοὺς ἀγῶνες τῶν ἁγίων ὁμολογητῶν Της, στὴ δισχιλιόχρονη πορεία Της στὴν ἱστορία.
 
Ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγάλους ὁμολογητὲς τῆς Ὀρθοδοξίας εἶναι καὶ ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, ὁ ὁποῖος ἔδρασε σὲ μιὰ πολὺ ταραγμένη γιὰ τὴν Ἐκκλησία ἱστορικὴ περίοδο. Πρόκειται γιὰ τὴν φοβερὴ εἰκονομαχικὴ ἔριδα, ἡ ὁποία συντάραξε τὴ βυζαντινὴ κοινωνία γιὰ περισσότερο ἀπὸ ἕναν αἰῶνα, μὲ ἀφόρητες διώξεις τῶν ὀρθοδόξων ἀπὸ τοὺς εἰκονομάχους αὐτοκράτορες (726-843). Γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη τὸ 759 ἀπὸ εὐγενεῖς καὶ εὐσεβεῖς γονεῖς, οἱ ὁποῖοι φρόντισαν νὰ τοῦ δώσουν ἐκτὸς ἀπὸ τὴν εὐσέβεια καὶ κατὰ κόσμον παιδεία, τὴν ὁποία ὁ ἴδιος ἀργότερα τὴν χρησιμοποίησε γιὰ τὴν Ἐκκλησία. Σπούδασε μὲ ἐπιμέλεια τὴν ἑλληνικὴ φιλοσοφία καὶ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας.

Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2026

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Ἀπόστολος Ἠρωδίων

 
 
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ
 
Ἡ χορεία τῶν Ἑβδομήκοντα Ἀποστόλων ὑπῆρξε σημαντικὴ γιὰ τὴν ἀρχαία Ἐκκλησία, διότι οἱ ἔνθεοι καὶ ἔνθερμοι αὐτοὶ ἄνδρες ἐργάστηκαν ἱεραποστολικὰ ἰσάξια μὲ τοὺς Δώδεκα Ἀποστόλους γιὰ τὴν διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου στὰ Ἔθνη. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν καὶ ὁ ἅγιος Ἠρωδίων, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε ἰδιαίτερα ζηλωτὴς τῆς ἱεραποστολῆς τῆς Ἐκκλησίας. Μάλιστα ἐπειδὴ ἐργάστηκε ἱεραποστολικὰ στὴν Ἑλλάδα, ἀποτελεῖ καύχημα γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ Ἐκκλησία καὶ εἰδικὰ γιὰ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Φθιώτιδος. 

Ἦταν ἑβραϊκῆς καταγωγῆς καὶ ἀναφέρεται ἀπὸ τὸν ἀπόστολο Παῦλο ὡς συγγενής του καθὼς γράφει στὴν πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολή του: «Ἀσπάσασθε Ἡρωδίωνα τὸν συγγενή μου» (Ρωμ. 16,11). Πιθανότατα πατρίδα του ἦταν ἡ Ταρσός τῆς Κιλικίας, μιὰ πόλη ποὺ ἦταν κέντρο τῆς ἑλληνιστικῆς παιδείας καὶ τοῦ πολιτισμοῦ στὴ Συρία καὶ προφανῶς ἔλαβε σημαντικὴ ἑλληνικὴ παιδεία. 

Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026

Λάμπρος Σκόντζος: Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος συκοφαντούμενος καί διωκόμενος*


 ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ
 
Τὸ μεγάλο καὶ διαρκὲς θαῦμα στὴν Ἐκκλησία μας εἶναι ἡ ἀδιάκοπη ἐμφάνιση ἁγίων. Οὐδέποτε ὑπῆρξε ἐποχή, στὸ δισχιλιόχρονο διάβα τῆς ἱστορίας της, ποὺ νὰ μὴν ὑπῆρχαν ἅγιοι. Οὐδέποτε ἔλειψαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας οἱ ἅγιοι καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ μόνιμο θαῦμα στὴ δισχιλιόχρονη ἱστορικὴ Τῆς πορεία. Οἱ ἅγιοι, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, εἶναι τὰ ὁρατὰ σημεῖα τῆς λυτρωτικῆς ἐνέργειας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ Ὁποῖο ἀναγεννᾶ τοὺς ἀνθρώπους καὶ τοὺς καθιστᾶ θεοειδεῖς ὑπάρξεις, εἰκόνες καθαρὲς τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, κατὰ χάριν θεουμένους. Οὐδέποτε θὰ ὑπάρξει ἐποχή, ποὺ νὰ μὴν ὑπάρχουν ἅγιοι στὴν Ἐκκλησία. Κάποιος μεγάλος ἀσκητὴς ἔγραψε πὼς ἡ ἀπουσία ἁγίων στὸν κόσμο, θὰ σημάνει καὶ τὸ τέλος του.

Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026

Λάμπρος Σκόντζος: Οἱ Ἅγιοι Νεομάρτυρες Θεόδωρος, Λάμπρος καὶ ἀνώνυμος, οἱ Βραχωρῖτες

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ  
 
Ἅγιοι ἀναδείχθηκαν ἀπὸ ὅλες τὶς κοινωνικὲς τάξεις καὶ τὰ ἐπαγγέλματα. Πολλοὺς ἁγίους ἔδωσε καὶ τὸ ἐπάγγελμα τῶν ἐμπόρων, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι συνδεδεμένο μὲ τὴν ἄδικη συχνὰ ἀντίληψη ὅτι τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐμπόρου εἶναι συνώνυμο μὲ τὴν κλοπή. Ἀνάμεσα στοὺς ἐμπόρους ἁγίους συγκαταλέγονται καὶ οἱ Νεομάρτυρες Θεόδωρος, Λάμπρος καὶ Ἀνώνυμος (δὲν μᾶς ἔχει διασωθεῖ τὸ ὄνομά του), οἱ ὁποῖοι μαρτύρησαν στὸ Βραχώρι (Ἀγρίνιο) στὰ 1786). 

Ἔζησαν κατὰ τὸν 18ο αἰῶνα καὶ καταγόταν ἀπὸ τὴν Πελοπόννησο καὶ ἀσκοῦσαν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐμπόρου. Λόγῳ τῶν ἐμπορικῶν τους δραστηριοτήτων, ἔκαναν συχνὰ ταξίδια σὲ ὅλη τὴν Ἑλλάδα καὶ στὰ Βαλκάνια. Μάλιστα γιὰ νὰ διευκολύνουν τὶς συναλλαγές τους, εἶχαν μάθει καὶ τὴν ἀλβανικὴ διάλεκτο. Εἰκάζεται ὅτι οἱ τρεῖς αὐτοὶ ἔμποροι ἦταν συνεταῖροι καὶ εἶχαν μιὰ μεγάλη ἐμπορικὴ ἑταιρεία στὴν ἰδιοκτησία τους, ἡ ὁποία εἶχε δραστηριότητες καὶ ἐκτὸς τῆς Πελοποννήσου. 

Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2026

Λάμπρος Σκόντζος: Ἄγιος Ἀπόστολος Ἀριστόβουλος ὁ Φωτιστὴς καὶ πρῶτος ἐπίσκοπος τῆς Βρετανίας

 
 
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 
 
Ἕνας ἀπὸ τοὺς ἐπιφανεῖς ἀποστόλους τῆς εὐρύτερης ὁμάδος, τῶν Ἑβδομήκοντα, εἶναι ὁ ἅγιος ἀπόστολος Ἀριστόβουλος. 

Πατρίδα του ἦταν ἡ Κύπρος, εἶχε ἰουδαϊκὴ καταγωγή, ἀναφέρεται ὡς ἀδελφὸς τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Βαρνάβα καὶ ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς πάμπολλους Ἰουδαίους ἑλληνιστές, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἐνστερνιστεῖ τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμό, τὴν ἑλληνικὴ παιδεία καὶ τὸν ἑλληνικὸ τρόπο ζωῆς. Ἄλλωστε αὐτὸ μαρτυρεῖ καὶ τὸ ἑλληνικὸ ὄνομά του Ἀριστόβουλος, ποὺ σημαίνει αὐτὸς ποὺ συμβουλεύει τὰ χρήσιμα. Αὐτὸς ποὺ συμβουλεύει τὰ ἄριστα. 

Γεννήθηκε στὶς ἀρχὲς τοῦ 1ου μ. Χ. αἰῶνα καὶ ἔλαβε σοβαρὴ ἑλληνικὴ παιδεία. Δυστυχῶς δὲν γνωρίζουμε περισσότερα γιὰ τὴν πρότερη ζωή του. 

Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2026

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Ἀπόστολος Κλεόπας ὁ Ἀδελφόθεος


 
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ
 
 
Σημαντικὴ θέση στὴ χωρία τῶν ἁγίων τῆς Καινῆς Διαθήκης κατέχουν καὶ οἱ λεγόμενοι Ἀδελφόθεοι. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι καὶ ὁ ἅγιος Κλεόπας, ἢ Σίμων, ἢ Συμεών. Τὰ πολλὰ ὀνόματα ἦταν συνηθισμένα στὴν ἰουδαϊκὴ κοινωνία, ἀλλὰ στὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση μᾶς εἶναι περισσότερο γνωστὸς ὡς Κλεόπας.
 
Ὡς Ἀδελφόθεοι χαρακτηρίζονται τὰ παιδιά τοῦ Μνήστορα Ἰωσήφ, τέκνα ἀπὸ τὴν πρώτη γυναῖκα του, ἡ ὁποία εἶχε κοιμηθεῖ: ὁ Ἰάκωβος, ὁ Ἰωσής, ὁ Ἰούδας καὶ ὁ Κλεόπας – Σίμωνας- Συμεών. Σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας, αὐτοὶ ἔζησαν καὶ μεγάλωσαν μαζὶ μὲ τὸ Χριστό, στὴν ἴδια οἰκία καὶ γι᾿ αὐτὸ εἶχαν μιὰ ἰδιαίτερη σχέση μαζὶ Του. Δὲν θὰ πρέπει νὰ συγχέουμε τὸν Κλεόπα – Σίμωνα, μὲ τὸν ἄλλο ἀπόστολο Σίμωνα τὸν καλούμενο Ζηλωτὴ ἢ Κανανίτη.

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026

Λάμπρος Σκόντζος: Ἡ Ὑπέρμαχος στρατηγός, πρόμαχος στὸν πόλεμο τοῦ 1940

 
 
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 
 
Στὶς 28 Ὀκτωβρίου ἑορτάζουμε καὶ τὴν ἐπέτειο τοῦ «ΟΧΙ», τὴν ἠχηρὴ ἄρνηση ὁλόκληρου τοῦ Ἔθνους, ποὺ ἐκφράστηκε διὰ στόματος τοῦ τότε ἐθνικοῦ Κυβερνήτη, Ἰωάννη Μεταξᾶ, ἑνὸς ἀνθρώπου μὲ ἔντονο θρησκευτικὸ φρόνημα καὶ πατριωτικὴ συνείδηση, ἀπέναντι στὶς ὑπερφίαλες ἀξιώσεις τῆς φασιστικῆς Ἰταλίας. Ἡ ἀπάντηση τῆς Ἑλλάδος ἦταν σαφής: δὲν ἐπρόκειτο νὰ παραδώσουμε τὴν πατρίδα μας στοὺς ἐπίδοξους κατακτητὲς οὔτε νὰ τοὺς προσφέρουμε «γῆ καὶ ὕδωρ». 
 
Ὁ Ἰταλὸς δικτάτορας Μουσολίνι ἐπιδίωκε νὰ μετατρέψῃ τὴν ἔνδοξη πατρίδα μας σὲ ὑπόδουλη ἐπαρχία τῆς φασιστικῆς «νέας ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας», τὴν ὁποία ὁραματιζόταν στὸ πλαίσιο τῆς τότε «Νέας Τάξεως Πραγμάτων» τοῦ δαιμονικοῦ «Ἄξονα». Δὲν εἶχε, ὅμως, ὑπολογίσει τὴν ἀδούλωτη ἑλληνικὴ ψυχή. Δὲν εἶχε μελετήσει ἐπαρκῶς τὴ μακραίωνη ἑλληνικὴ ἱστορία, γιὰ νὰ διαπιστώσῃ ὅτι οἱ Ἕλληνες, ἀπὸ τὰ πανάρχαια χρόνια, δὲν παραδίδονταν ἀμαχητὶ στοὺς ἐπίβουλους εἰσβολεῖς, ἀλλὰ ἀγωνίζονταν μὲ γενναιότητα γιὰ τὴν ἐλευθερία τους, προσβλέποντας στὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ καὶ στὴν ἀρωγὴ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῆς Ὑπερμάχου Στρατηγοῦ τοῦ Ἔθνους μας. 

Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2026

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Μάρτυς Νέστωρ

 
 
(Ὁ θρίαμβος τῆς πίστεως ἐπὶ τῆς ἀνθρώπινης ἰσχύος) 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 
 
Ὁ ἀπόστολος Παῦλος, γράφοντας στὸν ἀγαπημένο μαθητή του Τιμόθεο, τὸν προτρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ μὲ γενναιότητα τὶς δοκιμασίες καὶ τοὺς διωγμοὺς τῆς ἐποχῆς του: «οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεὸς πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ· μὴ οὖν ἐπαισχυνθῇς τὸ μαρτύριον τοῦ Κυρίου ἡμῶν... ἀλλὰ συγκακοπάθησον τῷ εὐαγγελὶῳ κατὰ δύναμιν Θεοῦ» (Β΄ Τιμ.1,7-8). Ἡ ἀποστολικὴ αὐτὴ παρακαταθήκη ὑπῆρξε ὁδηγὸς καὶ πηγὴ δυνάμεως γιὰ ὅλους τοὺς Μάρτυρες τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑποχώρησαν μπροστὰ στὶς ἀπειλές, τὰ βασανιστήρια καὶ τὸν θάνατο, ἀλλὰ ὁμολόγησαν μὲ παρρησία τὸν Χριστό. Ἀνάμεσα σὲ αὐτοὺς ἐξέχουσα θέση κατέχει ὁ ἅγιος Μάρτυς Νέστωρ, ὁ γενναῖος ἀθλητὴς τῆς πίστεως καὶ συνεργὸς στὴ δόξα τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου. 

Ὁ ἅγιος Νέστωρ καταγόταν ἀπὸ τὴ Θεσσαλονίκη, μία ἀπὸ τὶς σπουδαιότερες πόλεις τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, ἡ ὁποία ἤδη ἀπὸ τὸν 1ο αἰῶνα εἶχε δεχθεῖ τὸ κήρυγμα τοῦ Ἀποστόλου Παύλου καὶ διέθετε ἀκμάζουσα χριστιανικὴ κοινότητα. Παρὰ τὴν πρόοδο τῆς Ἐκκλησίας, ἡ εἰδωλολατρία ἐξακολουθοῦσε νὰ κυριαρχῇ στὸν δημόσιο βίο, ὑποστηριζόμενη ἀπὸ τὸ ρωμαϊκὸ κράτος, τὸ ὁποῖο θεωροῦσε τὴν παραδοσιακὴ θρησκεία ἀπαραίτητο θεμέλιο τῆς κοινωνικῆς καὶ πολιτικῆς συνοχῆς. 

Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2026

Λάμπρος Σκόντζος: Ὁ Ἅγιος Δημήτριος - Ὁ ἡρωικὸς Μεγαλομάρτυρος τοῦ Χριστοῦ


ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ
 
Οἱ Μάρτυρες κατέχουν τὴν πρωτοπορία στὴ χορεία τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, διότι ἔδωσαν τὴ μαρτυρία τους γιὰ τὸ Χριστὸ καὶ τὴν ἐπισφράγισαν μὲ τὸ μαρτύριό τους. Ἀντάλλαξαν τὴ ζωή τους μὲ τὴν πίστη στὸν ἀληθινὸ Θεό, δίνοντας ἔμπρακτα τὸ παράδειγμα τοῦ πιὸ μεγάλου ἡρωισμοῦ στὴν ἱστορία τοῦ κόσμου, ἀψηφῶντας τοὺς φρικτοὺς διωγμοὺς τῶν εἰδωλολατρῶν.
 
Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι καὶ ὁ Μεγαλομάρτυς ἅγιος Δημήτριος. Γεννήθηκε καὶ ἔζησε στὴ Θεσσαλονίκη στὰ χρόνια τῶν αὐτοκρατόρων Διοκλητιανοῦ (284-304) καὶ Μαξιμιανοῦ (286-305), σὲ μιὰ ἐποχὴ ἐξαιρετικὰ δύσκολη γιὰ τὴν Ἐκκλησία, διότι στὰ χρόνια αὐτὰ εἶχαν ξεσπάσει οἱ φοβερότεροι διωγμοὶ κατὰ τῶν Χριστιανῶν, ὅπου ὁλόκληρα νέφη μαρτύρων ἔχυσαν τὸ αἷμα τους γιὰ τὴν πίστη τους στὸ Χριστό.

Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026

Λάμπρος Σκόντζος: Ἄγιος Μεγαλομάρτυς Ἀρέθας καί οἱ σύν αὐτῷ Μάρτυρες


ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 
 
Ἡ σημερινὴ ἀραβικὴ χερσόνησος, πρὶν κατακτηθεῖ ἀπὸ τοὺς μουσουλμάνους, ἦταν γεμάτη ἀπὸ ἀκμάζουσες χριστιανικὲς κοινότητες. Τὸ ἴδιο καὶ ἡ ἀπέναντι ἀφρικανικὴ χώρα τῆς Αἰθιοπίας, ἡ ὁποία παραμένει ὡς τὰ σήμερα, ἡ μόνη χριστιανικὴ χώρα τῆς ἀφρικανικῆς ἠπείρου.
 
Στὰ χρόνια ποὺ βασίλευε στὸ Βυζάντιο ὁ αὐτοκράτορας Ἰουστῖνος Α' (518-527), ἦταν βασιλιᾶς τῆς Αἰθιοπίας ἕνας εὐσεβὴς ἡγεμόνας ὁ Ἐλεσβαάν. Ἀντίθετα στὴν ἀντίπερα Ὑεμένη, στὸ ἀρχαῖο βασίλειο τῆς Σαβᾶ, βασίλευε ἕνας τυραννικός, κακοῦργος καὶ αἱμοδιψὴς βασιλιᾶς, ὁ Δοῦ-Νοουάς. Εἶχε ἀσπασθεῖ τὸν Ἰουδαϊσμὸ καὶ εἶχε ἀλλάξει τὸ ὄνομά του σὲ Γιουσούφ. Μὲ τὴ βία καὶ τὸ δόλο κατόρθωσε νὰ ἐπιβληθῇ στὴν εὐρύτερη, λεγόμενη, Εὐδαίμων Ἀραβία καὶ νὰ σχηματίσῃ ἰσχυρὸ στρατό, ἐκστρατεύοντας κατὰ γειτονικῶν χριστιανικῶν πόλεων καὶ κοινοτήτων. Μισοῦσε θανάσιμα τοὺς Χριστιανοὺς καὶ εἶχε βάλει ὡς στόχο του νὰ ἐξαφανίσῃ τὴν χριστιανικὴ πίστη ἀπὸ τὸ βασίλειό του.

Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2026

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Ἀδελφόθεος - Ὁ πρῶτος Ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων


ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ
 
Μιὰ ἀπὸ τὶς σπουδαιότερες προσωπικότητες τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας ὑπῆρξε ὁ ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Ἀδελφόθεος, πρῶτος ἐπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων καὶ συγγραφέας τῆς ὁμωνύμου Καθολικῆς Ἐπιστολῆς τῆς Καινῆς Διαθήκης. 

Ἦταν Ἰουδαῖος τὴν καταγωγὴ καὶ σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση, γιός τοῦ μνήστορος Ἰωσήφ, ὁ ὁποῖος ἦταν παντρεμένος πρὶν μνηστευθεῖ τὴν Παρθένο Μαρία καὶ εἶχε χηρέψει. Εἶχε δὲ ἑπτὰ παιδιά, τὸν Ἰάκωβο, τὸν Ἰωσή, τὸν Ἰούδα, τὸν Σίμωνα ἢ Συμεών, τὴν Ἐσθήρ, τὴν Μάρθα καὶ τὴ Σαλώμη, ἡ ὁποία ἀργότερα ἔγινε ἡ μητέρα τῶν ἀποστόλων Ἰακώβου καὶ Ἰωάννη. Ὁ Ἰωσὴφ μετὰ τὴ χηρεία του μνηστεύτηκε, κατὰ θεία οἰκονομία, τὴν Παρθένο Μαρία, γιὰ νὰ μεγαλώσῃ τὰ παιδιά του, ἀλλὰ κυρίως νὰ γίνῃ ὁ θετὸς πατέρας καὶ ὁ προστάτης τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Ἰάκωβος ἀναφέρεται ὡς Ἀδελφόθεος, ἀφοῦ ἔζησαν μαζὶ κάτω ἀπὸ τὴν ἴδια στέγη σὰν ἀδέλφια. 

Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2026

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Γεράσιμος - Ὁ νέος ἀσκητής τῆς Κεφαλονιᾶς


ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ
 
Ὁ μοναχισμὸς εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς δύο δρόμους ποὺ μπορεῖ νὰ ἐπιλέξῃ ὁ Χριστιανὸς στὴν ζωή του, ἤτοι τὸν ἔγγαμο ἢ τὸν ἄγαμο βίο. Καὶ οἱ δύο αὐτοὶ δρόμοι εἶναι γιὰ τὴν Ἐκκλησία μας ἰσότιμοι καὶ εὐλογημένοι, καὶ ὁδηγοῦν ἐξίσου στὴ θέωση. Ὁ μοναχισμὸς εἶναι μιὰ δυναμικὴ παρουσία στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μας, τὸν ὁποῖο ἁγίασαν ἀμέτρητα πλήθη ὁσίων, ἐδῶ καὶ δύο χιλιάδες χρόνια. Ἕνας ἀπὸ τοὺς πολυάριθμους ἁγίους μοναχοὺς εἶναι καὶ ὁ ἅγιος Γεράσιμος, ὁ Νέος Ἀσκητής, ὁ ὁποῖος ἀναδείχτηκε ὡς μιὰ ἀπὸ τὶς σπουδαιότερες μοναστικὲς μορφὲς τῶν νεωτέρων χρόνων, ἐφάμιλλος τῶν μεγάλων μοναχῶν τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας.

Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026

Λάμπρος Σκόντζος: Ὁ Ἅγιος Εὐαγγελιστῆς Λουκᾶ


ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Οἱ τέσσερις Ἱεροὶ Εὐαγγελιστές, ὁ Ματθαῖος, ὁ Μᾶρκος, ὁ Λουκᾶς καὶ ὁ Ἰωάννης, κατέχουν ἰδιαίτερη τιμὴ μέσα στὴν Ἐκκλησία μας, διότι ἀξιώθηκαν νὰ γίνουν οἱ συγγραφεῖς τῶν τεσσάρων Εὐαγγελίων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τοὺς τέσσερις στύλους, πάνω στοὺς ὁποίους στηρίζεται ἡ χριστιανική μας πίστη, μαζὶ μὲ τὰ ἄλλα βιβλία τῆς Καινῆς Διαθήκης καὶ τὴν Ἱερὰ Παράδοση. Στὸ ἄρθρο μας αὐτὸ θὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ τὸν ἱερὸ εὐαγγελιστὴ Λουκᾶ.
 
Καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀντιόχεια τῆς Συρίας καὶ εἶχε ἑλληνικὴ καταγωγή. Ἦταν πολὺ μορφωμένος καὶ ἀσκοῦσε τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἰατροῦ. Γνώριζε ἄριστα τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, ὅπως καὶ τὴν ἑβραϊκή. Αὐτὸ φαίνεται καθαρὰ ἀπὸ τὰ ἱερὰ συγγράμματά του, τὸ τρίτο Εὐαγγέλιο καὶ τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων, ὅπου κανένας ἄλλος συγγραφέας τῆς Καινῆς Διαθήκης δὲν μπορεῖ νὰ φθάσῃ τὴν καλλιέπεια τοῦ λόγου του. Παράλληλα ἦταν καὶ ἄριστος ζωγράφος. Σπούδασε στὴν Ἀλεξάνδρεια καὶ τὴν Ἀθήνα.

Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2026

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Λογγίνος ὁ ἑκαντόταρχος

 
 
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ  
 
Ἕνα ἀπὸ τὰ κύρια πρόσωπα τῆς Σταυρώσεως τοῦ Κυρίου ἦταν καὶ ὁ ἐπί κεφαλῆς τοῦ ρωμαϊκοῦ στρατιωτικοῦ ἀποσπάσματος Ἑκατόνταρχος, ὁ ὁποῖος εἶχε διαταχθεῖ ἀπὸ τὸν Ρωμαῖο ἐπίτροπο Πόντιο Πιλᾶτο νὰ ἐπιστατήσῃ στὴν σταύρωση τοῦ Ἰησοῦ. 

Τὰ ἱερὰ Εὐαγγέλια ἀναφέρονται στὸν Ρωμαῖο ἀξιωματικό, Ἑκατόνταρχο – Κεντυρίωνα, τὸν ἐπονομαζόμενο Λογγῖνο, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα διέσωσε τὸ ἀπόκρυφο «Εὐαγγέλιο τοῦ Νικοδήμου». Τὸ ὄνομά του ἴσως προέρχεται ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ λέξη «λόγχη». Πρόκειται γιὰ μία συμπαθῆ καὶ ἐμβληματικὴ μορφή, ὁ ὁποῖος ἂν καὶ συνέβαλλε στὸ μαρτύριο τοῦ Χριστοῦ ἐκ καθήκοντος, μπόρεσε νὰ κατανοήσῃ τὸ ἄδικο πάθος Του καὶ νὰ διακηρύξῃ, κάτω ἀπὸ τὸ Σταυρό, τὴν θεότητά Του. 

Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2026

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος - Ὁ Μεγάλος μυστικὸς τῆς Ἐκκλησίας μας

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 
 
Ἡ ὀρθόδοξη θεολογία μας δὲν εἶναι θεωρητικὸ σχῆμα καὶ δὲν ὑπάρχει γιὰ νὰ ἱκανοποιῇ τὴ διάνοιά μας, ἀλλὰ εἶναι βίωμα, τρόπος ζωῆς, μέθεξη τῆς Θεότητας καὶ κατὰ χάριν θέωση. Αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ εἰδοποιὸς διαφορά της μὲ τὴ δυτικὴ καὶ γενικὰ τὴ θεολογία τῶν αἱρετικῶν, ἡ ὁποία ἱκανοποιεῖ διανοητικὰ σχήματα, δίνει τὴν ψευδαίσθηση τῆς δῆθεν πληρότητας τῆς ἀλήθειας καὶ γι’ αὐτὸ ὁδηγεῖ ἀπὸ κακοδοξία σὲ κακοδοξία καὶ ἀπὸ αἵρεση σὲ αἵρεση. Ἀντίθετα ἡ προσέγγιση τῆς θεολογίας τῆς Ἐκκλησίας μας ὡς ἐκκλησιαστικὸ βίωμα, ὡς κατὰ φύσιν τρόπο ὑπάρξεως, δὲ διδάσκει ἁπλᾶ τὴν ἀλήθεια, ἀλλὰ τὴν μεταποιεῖ σὲ μεταμόρφωση τῶν πιστῶν, μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἔχουν θεοπτία, ζωντανὴ αἴσθηση τῶν ἀκτίστων ἐνεργειῶν τοῦ Θεοῦ στὴν καθημερινή τους ζωή. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ τὸ βίωσαν οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας. 

Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2026

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Διάκονος Φίλιππος καὶ Ἀπόστολος

 
  
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ
 
Ἕνα πολὺ σημαντικὸ γεγονὸς στὴν νεαρὴ ἐκκλησία ἦταν ἡ ἐκλογή τῶν ἑπτὰ διακόνων, ὅπως ἐξιστορεῖ ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς στὸ βιβλίο τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων (Πράξ. 6,1-6). Ἐκλέχτηκαν γιὰ νὰ προσφέρουν τὶς ὑπηρεσίες τους σὲ μία πολὺ σημαντικὴ δραστηριότητα ἀρχαίας ἐκκλησίας, τὴν κοινωνικὴ διακονία. Μιὰ πρωτόγνωρη πραγματικότητα στὸν ἀρχαῖο κόσμο, ἀπὸ τὸν ὁποῖο ἔλειπε ἡ κοινωνικὴ ἀντίληψη, ἡ ἀλληλοβοήθεια, ἡ θυσία γιὰ τὸν ἐνδεῆ συνάνθρωπο. 

Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν καὶ ὁ Φίλιππος, ἀναφερόμενος δεύτερος στὴ σειρὰ μετὰ τὸν Στέφανο καὶ διακρινόμενος φυσικὰ ἀπὸ τὸν ἀπόστολο Φίλιππο. Ἐκλέχτηκε, μαζὶ μὲ τοὺς ὑπόλοιπους ἕξι, μετὰ ἀπὸ πρόταση τῶν 12 Ἀποστόλων, ἀπὸ τοὺς χριστιανοὺς τῆς Ἱερουσαλήμ, γιὰ νὰ βάλλουν τάξη καὶ νὰ διακονήσουν τὶς «ἀγάπες», δηλαδὴ τὰ κοινὰ τραπέζια, διότι, λόγῳ τῆς πλήθυνσης τῶν χριστιανῶν, «ἐγένετο γογγυσμὸς τῶν ῾Ελληνιστῶν πρὸς τοὺς Ἑβραίους, ὅτι παρεθεωροῦντο ἐν τῇ διακονίᾳ τῇ καθημερινῇ αἱ χῆραι αὐτῶν» (Πράξ. 6,1). Τὰ κοινὰ τραπέζια ἦταν ἡ πρώτη ἀπόδειξη ἀγάπης καὶ συναδέλφωσης τῶν πρώτων χριστιανῶν. Ἀλλὰ ἡ διακονία τους εἶχε ἐκταθεῖ σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς κοινωνικῆς διακονίας, λαμβάνοντες, τρόπον τινά, ρόλο «ὑπουργῶν» στὴν χριστιανικὴ κοινωνία τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας. 

Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2026

Λάμπρος Σκόντζος: Ἀπόστολος Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ἀλφαίου ἤ Μικρός


ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ
 
Οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι ἀποτελοῦν τὴν πλέον ἐκλεκτὴ χορεία τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, διότι ἐκλέχτηκαν ἀπὸ τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστὸ νὰ γίνουν οἱ συνεργάτες τοῦ ἐπὶ γῆς ἀπολυτρωτικοῦ Του ἔργου καὶ κατόπιν οἱ συνεχιστές του, ἀναγγέλλοντας τὸ Εὐαγγέλιο τῆς σωτηρίας στὰ πέρατα τοῦ κόσμου. 

Ἕνας ἀπὸ τοὺς ἀφοσιωμένους μαθητὲς ὑπῆρξε καὶ ὁ Ἰάκωβος ὁ ἐπονομαζόμενος ὁ τοῦ Ἀλφαίου, ἢ μικρός, γιὰ νὰ διακρίνεται ἀπὸ τὸν ἕτερο μαθητή, Ἰάκωβο τοῦ Ζεβεδαίου. 
 
Εἶναι γνωστὸ πὼς στὴν Καινὴ Διαθήκη τὸ ὄνομα Ἰάκωβος ἀναφέρεται συχνά, σὲ πρόσωπα τὰ ὁποῖα δροῦν κοντὰ στὸν Κύριο. Ἰάκωβος ἀποκαλεῖται ὁ ἀδελφὸς τοῦ εὐαγγελιστῆ Ἰωάννη καὶ γιοὶ τοῦ Ζεβεδαίου. Ὁ Ἰάκωβος ὁ πατέρας τοῦ Ἰούδα Θαδδαίου. Ὁ Ἰάκωβος ὁ Ἀδελφόθεος. Ὁ Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ἀλφαίου ἢ μικρός. Γι’ αὐτὸ καὶ ἐπῆλθε μιὰ σύγχυση. Κάποιοι ταυτίζουν τὸν Ἰάκωβο τὸ μικρὸ μὲ τὸν πατέρα τοῦ Ἰούδα Θαδδαίου καὶ ἄλλοι τὸν ταυτίζουν μὲ τὸν Ἰάκωβο τὸν Ἀδελφόθεο. Ὅμως ἡ ἐκκλησιαστικὴ παράδοση διακρίνει αὐτὰ τὰ πρόσωπα καὶ ὡς ἐκ τούτου ὁ Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ἀλφαίου ἢ μικρὸς εἶναι ξεχωριστὸ πρόσωπο. Ἐμεῖς ἀκολουθοῦμε, πρέπει νὰ δεχόμαστε, τὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας.

Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Ἱερομάρτυς Πολυχρόνιος ὁ θαυματουργός

 
 ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ
 
Ἕνα ἀπὸ τὰ ἁπτὰ δείγματα τῆς ἁγιότητας εἶναι καὶ τὸ χάρισμα τῆς θαυματουργίας στοὺς ἁγίους μας. Αὐτοί, διὰ τῶν ἀκτίστων ἐνεργειῶν τοῦ Θεοῦ ἀξιώθηκαν νὰ θαυματουργοῦν καὶ νὰ δοξάζεται ἔτσι τὸ ἅγιο ὄνομα τοῦ Θεοῦ. Ἕνας ἀπὸ τοὺς θαυματουργοὺς ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι καὶ ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Πολυχρόνιος. 

Καταγόταν ἀπὸ τὴν ἐπαρχία Γαμφανίτιδα ἢ Γαμφάνη τῆς Μ. Ἀσίας, τῆς περιοχῆς τῶν Ἀλαμάνων καὶ ἔζησε τὸν 4ο αἰῶνα ὅταν βασίλευε ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος. Ἦταν γόνος εὐγενῶν καὶ εὐσεβῶν γονέων. Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Βαρδάνης, ἕνας εὐσεβὴς καὶ πλούσιος γεωργός. Μεγάλωσε σὲ σπίτι ὅπου καλλιεργοῦνταν ἡ εὐσέβεια καὶ οἱ ἀρετές. Οἱ πλούσιοι γονεῖς του φρόντισαν νὰ γεμίσουν τὴν ψυχή του μὲ πίστη στὸ Θεὸ καὶ τὸν δίδαξαν τὴν ἐνάρετη ζωή. Παράλληλα φρόντισαν νὰ λάβῃ σπουδαία μόρφωση καὶ νὰ ἐντρυφήσῃ στὰ ἱερὰ γράμματα. 

Λάμπρος Σκόντζος: Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Σέργιος καί Βάκχος


ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ
 
Οἱ Μάρτυρες ἀποτελοῦν τὴν πλέον ἐπίλεκτη καὶ ἐκλεκτὴ χορεία τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, διότι μὲ τὴν ὁμολογία τους στὸ Χριστὸ ἀντάλλαξαν τὴ δόξα, τὶς τιμὲς καὶ τὰ ἀξιώματα τοῦ κόσμου μὲ τὴν πίστη τους στὸν ἀληθινὸ Θεό. Αὐτοὶ ὑπῆρξαν οἱ ἰσχυροὶ κυματοθραῦστες κατὰ τῶν λυσσαλέων ἐπιθέσεων κατὰ τῆς Ἐκκλησίας. Μὲ τὸ τίμιο αἷμα τους πότισαν τὸ δένδρο τῆς σώζουσας πίστης. Δύο ἀπὸ τοὺς μυριάδες Μάρτυρες ὑπῆρξαν οἱ ἅγιοι Σέργιος καὶ Βάκχος, ἀξιωματικοὶ τοῦ Ρωμαϊκοῦ στρατοῦ.
 
Καταγόταν ἀπὸ τὴ Ρώμη καὶ ἔζησαν στὰ χρόνια τοῦ αὐτοκράτορα Μαξιμιανοῦ (286-305). Καταγόταν ἀπὸ εὐγενεῖς οἰκογένειες καὶ εἶχαν λάβει σοβαρὴ μόρφωση. Ἡ ἀριστοκρατική τους καταγωγή τοὺς εὐνόησε νὰ κάνουν καριέρα στὸ ρωμαϊκὸ στρατό. Παρὰ τὸ νεαρὸ τῆς ἡλικίας τους εἶχαν ἀναχθεῖ σὲ ὑψηλὰ ἀξιώματα στὴ «Σχολὴ Κιντιλίων». Οἱ «Σχολὲς» ἦταν ἐπίλεκτες στρατιωτικὲς μονάδες, οἱ ὁποῖες εἶχαν καθιερωθεῖ ἀπὸ τὸν Διοκλητιανὸ (284-305) καὶ ὑπάγονταν κατ’ εὐθεῖαν στὸν αὐτοκράτορα. Λειτουργοῦσαν ὡς σώματα ὅπου ἐκπαιδεύονταν οἱ ἀξιωματικοὶ τῶν ρωμαϊκῶν λεγεώνων. Γι’ αὐτὸ ὅσοι ὑπηρετοῦσαν σ’ αὐτές, ἐπιλέγονταν μὲ μεγάλη προσοχὴ καὶ ἐκτιμῶντο τὰ φυσικὰ καὶ πνευματικά τους πλεονεκτήματα καὶ οἱ σπάνιες στρατιωτικές τους ἱκανότητες. Οἱ δύο νέοι ἀξιωματικοὶ εἶχαν διαλεχτεῖ ἀνάμεσα σὲ χιλιάδες ἄλλους νέους γιὰ τὴν ἀξιοζήλευτη θέση τους στὴ «Σχολή». Ἔχοντας ἐπιδείξει ἀσυνήθιστη ἀνδρεία καὶ ἀρετή, σὲ σύντομο χρονικὸ διάστημα, ὁ μὲν Σέργιος εἶχε ὁριστῇ Πριμηκήριος, ὁ δὲ Βάκχος Σεκουνικήριος. 

Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2026

Λάμπρος Σκόντζος: Ἀπόστολος Θωμᾶς - Ὁ δύσπιστος μαθητής τοῦ Κυρίου


ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ
 
Τὴν πρώτη Κυριακὴ μετὰ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὴ μνήμη τοῦ ἁγίου ἐνδόξου ἀποστόλου Θωμᾶ καὶ διαβάζεται στὶς ἐκκλησίες ἡ σχετικὴ περικοπὴ τῆς ψηλάφησης τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ αὐτόν. Δὲν εἶναι τυχαία αὐτὴ ἡ ἐπιλογή. Ἔρχεται νὰ ἐπιβεβαιώσῃ, μαζὶ μὲ τὶς τόσες ἄλλες μαρτυρίες, ὅτι ὁ Κύριος ἀναστήθηκε ὄντως ἀπὸ τοὺς νεκρούς. Ὁ Θωμᾶς κατὰ θεία παραχώρηση ζήτησε νὰ ἔχῃ ἁπτὴ ἐμπειρία τῆς Ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ. Νὰ βάλῃ τὰ χέρια του «ἐπὶ τῶν τύπων τῶν ἥλων» καὶ νὰ πιστέψῃ στὸ ὑπέρτατο γεγονός.