Ἅγιος Παΐσιος: Οἱ πολλές εὐκολίες ἀχρηστεύουν τὸν ἄνθρωπο

 

Ὁ κόσμος κοιτάζει τὴν ὀμορφιά σήμερα καὶ ἔτσι ξεγελιέται, μὲ τὴν ὀμορφιά. Τούς Εὐρωπαίους[1] τούς βοηθάει αὐτό, συνέχεια μὲ τὰ κατσαβίδια φτιάχνουν ὄμορφα, καινούργια πράγματα, δῆθεν πιὸ πρακτικά, γιὰ νὰ μήν κουνοῦν τὰ χέρια τούς οἱ ἄνθρωποι. Παλιά μὲ τὰ μέσα ποὺ χρησιμοποιοῦσαν στὴν ἐργασία τούς οἱ ἄνθρωποι, δυνάμωναν. Τώρα μὲ τὰ μέσα ποὺ χρησιμοποιοῦν, χρειάζεται νὰ κάνουν μετά φυσιο­θεραπεία, μασάζ. Οἱ γιατροί ἐξασκοῦνται στὸ μασάζ τώρα! Βλέπεις σήμερα μαραγκούς μὲ κάτι κοιλιές! Ποῦ νὰ εὕρισκες παλιά μαραγκό μὲ κοιλιά! Γιατί μὲ τὴν πλάνη ποῦ πήγαινε πέρα-δώθε κοιλιές θὰ ἔμεναν;

Οἱ πολλές εὐκολίες, ὅταν ξεπερνοῦν τὰ ὅρια, τὸν ἀχρηστεύουν τὸν ἄνθρωπο καὶ τεμπελιάζει. Ἐνῶ μπορεῖ νὰ γυρίση κάτι μὲ τὸ χέρι, σοῦ λέει: «Ὄχι, καλύτερα νὰ πατήσω ἕνα κουμπί καὶ νὰ γυρίση μόνο τού»! Ὅταν συνηθίζη κανεὶς μὲ τὸ εὔκολο, θέλει ὅλο εὔκολα μετά. Σήμερα οἱ ἄνθρωποι θέλουν νὰ δουλεύουν λίγο καὶ νὰ πλη­ρώνονται πολύ. Ἄν γίνεται νὰ μή δουλεύουν καὶ καθόλου, ἀκόμη καλύτερα! Αὐτὸ τὸ πνεῦμα ἔχει προχωρήσει καὶ στὴν πνευματική ζωή, θέλουμε νὰ ἁγιάσουμε δίχως κόπο.

Ὁ ἄνθρωπος αὐτός καί οἱ ὁμόφρονες μέ αὐτόν νοσοῦν πλάνη οἰκτρά

 

Τό 1928 ὁ ὅσιος πατήρ ἡμῶν Φιλόθεος Ζερβάκος, σέ ἄρθρο του μεταξύ τῶν ἄλλων γράφει καί τά ἑξῆς:

«Προσπαθοῦν νά κρημνίσουν τό οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας».

...Τότε μόνον θά πλανηθῆ ἡ ἡμετέρα Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ὅταν ἀποκοπῆ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς, δηλαδή τοῦ Χριστοῦ καί τῶν λοιπῶν μελῶν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, καί καταφρονήσει τούς θείους καί ἱερούς κανόνας καί τάς ἱεράς παραδόσεις.

Λυπηρόν εἶναι, ὅτι εἰς τάς ἡμέρες μας εὑρέθησαν κληρικοί τινές καί δή Πατριάρχαι καί Ἀρχιερεῖς τά μέν ἡμέτερα καταφρονοῦν, χάσκουν δέ εἰς τά ξένα, καί προσπαθοῦν μέ κάθε τρόπο νά κρημνίσουν ὅλο τό οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας.

Τοιοῦτος εἶναι μεταξύ τῶν ἄλλων καί ὁ πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βασίλειος (1925-1929), ὁ ὁποῖος εἰς τό ὑπ’ αὐτοῦ σχεδιάγραμμα προτείνει εἰς τήν μελετωμένη Σύνοδον ὅτι καί αὐτά τά μυστήρια χρήζουν μεταρρυθμίσεως, καί ὅτι πρέπει νά προσοικειωθοῦμε μέ τούς Διαμαρτυρομένους (Προτεστάντες).

Ἐξ αὐτῶν γίνεται φανερόν ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτός καί οἱ ὁμόφρονες μέ αὐτόν νοσοῦν πλάνη οἰκτρά. Ὁ Κύριος νά διασκεδἀση τάς βουλάς των...

 

-----------------------------------

Τό παραπάνω ἀπόσπασμα ἁλιεὐθηκε ἀπό τό βιβλίο «ΣΥΝΤΕΛΕΙΤΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, ἐρήμην τῶν πιστῶν μελῶν της;», σελ. 9, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», 2026.

 

Σχόλιο βραχύτατο:

Τί θά ἔλεγε ἄραγε ὁ ὅσιος πατήρ ἡμῶν Φιλόθεος Ζερβάκος γιά τίς σημερινές ἀναρίθμητες πατριαρχικές καί ἀρχιερατικές πλάνες, πού ὅλες μαζί ἀκοῦνε στό ὄνομα τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ;

Ἐπιμέλεια ἀντιγραφῆς

Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

«Πᾶνος»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ [:Ιω. 9, 1-38] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΟΡΑΣΙΣ» [20-5-2001] (Β435) (έκδοσις β΄)

 

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ [:Ιω. 9, 1-38]

  Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΟΡΑΣΙΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 20-5-2001]

(Β435)                                                                                                                                        (έκδοσις β΄)                             

    Σήμερα, η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, αναφέρει, σαν ευαγγελική περικοπή, την θεραπεία του εκ γενετής τυφλού, που με πολλές λεπτομέρειες μας αφηγείται ο ευαγγελιστής Ιωάννης. Το θαύμα της θεραπείας του τυφλού από τον Κύριον, περιέχει σε μας πλουσιοτάτην θεολογίαν. Αλλά εμείς θα μείνομε μόνο εις το συμπέρασμα που έβγαλε ο ίδιος ο Κύριος από την στάση του πρώην τυφλού, αλλά και την στάση της απιστίας του περιβάλλοντός του.

Λάμπρος Σκόντζος: «Μή καί ἡμεῖς τυφλοί ἐσμεν;»

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Ἡ ἕκτη Κυριακὴ ἀπὸ τοῦ Πάσχα εἶναι ἀφιερωμένη σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα θαύματα τοῦ Κυρίου μας, στὴ θεραπεία τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ, τὸ ὁποῖο διασώζει ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης στὸ Εὐαγγέλιό του, μὲ κάθε λεπτομέρεια καὶ τὸ ὁποῖο ἐνέχει μεγάλες ἀλήθειες.
 

Ἕνας δυστυχισμένος ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος δὲν εἶχε δεῖ ποτὲ τὸ φῶς, δὲν γνώριζε τὸ σχῆμα τοῦ προσώπου τῶν ἀνθρώπων καὶ δὲν αἰσθάνθηκε ποτὲ τὴ χαρὰ τῆς θέας, ἀλλὰ ἕνα μαῦρο πέπλο σκέπαζε τὴν ὕπαρξή του, κείτονταν στὴν ἄκρη τοῦ δρόμου, ζητῶντας ἐλεημοσύνη γιὰ νὰ ἐπιβιώσει. Δὲν εἶχε δεῖ ποτὲ τὸ φῶς καὶ δὲν χάρηκε ποτὲ τὰ θεῖα δημιουργήματα καὶ τὰ χρώματα. Γεννήθηκε χωρὶς ὀφθαλμοὺς «τυφλὸς ἐκ γενετῆς» (Ἰωάν.9,1), ἔχοντας τίς κόγχες τοῦ προσώπου του ἀδειανὲς ἀπὸ τὸ πολυτιμότερο δῶρο τῆς ζωῆς. Ζοῦσε σὲ πυκνὸ σκοτάδι βιώνοντας τὴν ἀνείπωτη μοναξιά του, ὥσπου ἔκαμε τὴ μεγάλη συνάντηση μὲ τὸν ὑπέρτατο ἰατρὸ τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων. Μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστό, ὁ Ὁποῖος πέρασε ἀπὸ μπροστά του, μαζὶ μὲ τοὺς μαθητές Του.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά: ΣΤΟ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗ ΙΩΑΝΝΗ Η΄ ΕΩΘΙΝΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ [Ιω. 20, 11-18]

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ

Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά:

                        ΣΤΟ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗ ΙΩΑΝΝΗ

                   Η΄ ΕΩΘΙΝΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ [Ιω.20,11-18]

                  (το οποίο διαβάζεται κατά την Κυριακή του Τυφλού)

  Όπου εκτίθεται και ότι μεγάλων δωρεών θα αξιωθούν όσοι παραμένουν έως το τέλος με ευλάβεια στις ιερές συνάξεις.

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

    Ο Ιωάννης ο  Παρθένος είναι ο μόνος που απέκτησε και πλούτισε κατά χάρη μητέρα την μόνη από τις μητέρες Παρθένο, ο εξαιρετικά αγαπημένος του Χριστού, ο περισσότερο από τους άλλους ευαγγελιστές θεωρούμενος ως υιός βροντής, την οποία ο Κύριος ανέβηκε στους ουρανούς και κρότησε· γι΄αυτό, χρησιμοποιώντας πιο μεγαλόφωνο κήρυγμα, για να μας διατρανώσει το συμβάν της δεσποτικής αναστάσεως από τους νεκρούς και να ιστορήσει τον τρόπο της φανερώσεως μετά την ανάστασή Του, την περασμένη Κυριακή[:Κυριακή της Σαμαρείτιδος, ανάγνωση στον όρθρο του Ζ΄ Εωθινού Ευαγγελίου, Ιω.20,1-10] ακούστηκε να λέγει δια της περικοπής του ευαγγελικού συγγράμματός του: «Τῇ δὲ μιᾷ τῶν σαββάτων Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ ἔρχεται πρωΐ σκοτίας ἔτι οὔσης εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ βλέπει τὸν λίθον ἠρμένον ἐκ τοῦ μνημείου. τρέχει οὖν καὶ ἔρχεται πρὸς Σίμωνα Πέτρον καὶ πρὸς τὸν ἄλλον μαθητὴν ὃν ἐφίλει ὁ Ἰησοῦς(:Αφού πέρασε το Σάββατο, την επόμενη ημέρα, που ήταν η πρώτη ημέρα της εβδομάδος, η Μαρία η Μαγδαληνή έρχεται στο μνημείο πρωί, όταν ήταν ακόμη σκοτάδι, και βλέπει ότι ο λίθος που έφραζε την είσοδο του τάφου ήταν σηκωμένος από το μνήμα. Όταν λοιπόν είδε το μνήμα ανοιχτό, τρέχει κι έρχεται στον Σίμωνα Πέτρο και στον άλλο μαθητή τον οποίο αγαπούσε ο Ιησούς)»[Ιω.20,1-2], δηλώνοντας στο σημείο αυτό τον εαυτό του.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ [:Πράξεις 16,28] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Μηδὲν πράξῃς σεαυτῷ κακόν» [31-5-1981] (Β49)

 

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ [:Πράξεις 16,28]

   Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Μηδὲν πράξῃς σεαυτῷ κακόν»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 31-5-1981]

 

(Β49)

     Ο Απόστολος Παύλος, αγαπητοί μου, ήδη ευρίσκεται εις την πρώτην ευρωπαϊκήν πόλιν, εις πόλιν επί ευρωπαϊκού εδάφους· εις τους Φιλίππους. Εκεί συνέβη ένα περιστατικόν. Ενώ επήγαιναν εις τον τόπον της προσευχής, έξω από την πόλιν, μια μαντευομένη υπηρέτρια, δούλη, έβγαινε από το σπίτι της και εφώναζε και έλεγε ότι «αυτοί είναι δούλοι του Θεού του Υψίστου, οι οποίοι καταγγέλλουν σε σας», έλεγε εις τους συμπατριώτες της, «οδόν σωτηρίας». Αυτό συνέβαινε πολλές μέρες και «διαπονηθείς» ο Παύλος εκουράστηκε,  ηγανάκτησε, εστράφη εις τα οπίσω και διατάσσει το πνεύμα το ακάθαρτον να εξέλθει από τον άνθρωπον αυτόν, την κοπέλα αυτή, η οποία είχε πνεύμα πύθωνος και απηλλάγη η κοπέλα από την ώρα εκείνη, αλλά να λάβετε υπόψη σας ότι η κοπέλα αυτή παρείχε πολλήν εργασίαν, χρήματα αρκετά εις τα αφεντικά της, διότι ως μαντευομένη προσέτρεχε όχι μόνον όλη η πόλις, αλλά και ίσως και από τους γύρω τόπους και αντιλαμβάνεσθε, εχρηματίζοντο. Όταν είδαν ότι η ελπίς η οικονομική εξέλιπεν, εξεμάνισαν, εστράφησαν εναντίον των Αποστόλων, άρχισαν να κραυγάζουν μέσα εις την πόλιν, να ξεσηκώσουν τον όχλον. Έτρεξαν οι άρχοντες να δουν τι συμβαίνει. Εκεί ελιντσάρισαν τον Απόστολο Παύλο και τον Απόστολο Σίλα και τελικά, αφού τους καταξέσχισαν τα ρούχα, τους έδειραν ανηλεώς, τους έριξαν μέσα στη φυλακήν.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Ἀθανάσιος Ἐπίσκοπος Χριστιανουπόλεως ὁ θαυματουργός

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Ὅταν ἡ πατρίδα μας βρισκόταν στὴ σκληρὴ δουλεία τῆς τουρκοκρατίας, ὁ Θεὸς εὐδόκησε νὰ ἀναδεικνύονται μεγάλα πνευματικὰ ἀναστήματα, ἄξιοι ποιμένες καὶ ἐκκλησιαστικοὶ ἡγέτες, γιὰ νὰ ποιμαίνουν ἐπάξια τὸ σκλαβωμένο Γένος μας. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Νέος, ὁ Θαυματουργὸς Ἐπίσκοπος Χριστιανουπόλεως στὴ Μεσσηνία. 
 

Γεννήθηκε στὴν Καρύταινα τῆς Γορτυνίας περὶ τὸ 1640. Κάποιοι βιογράφοι του ἀναφέρουν τὴν πληροφορία ὅτι γεννήθηκε στὴν Κέρκυρα τὸ 1644. Οἱ γονεῖς του ὀνομαζόταν Ἀνδρέας καὶ Εὐφροσύνη καὶ εἶχαν ἄλλα τρία παιδιά. Τὸ κοσμικό του ὄνομα ἦταν Ἀναστάσιος Κορφηνός. Ἔλαβε ἀπὸ τοὺς εὐσεβεῖς γονεῖς του τὴν εὐλάβεια καὶ τὴν πίστη στὸ Θεό, δείχνοντας ἀπὸ παιδὶ τὴν κλήση του νὰ ἀφιερωθῇ στὸ Θεὸ καὶ στὴν ὑπηρεσία τῆς Ἐκκλησίας. 

Τό Εὐαγγέλιο καί ὁ Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς (Τοῦ τυφλοῦ) 17 Μαΐου 2026

 

Ἑωθινόν 

 

Ἦχος πλ. α´ - Ἑωθινόν Η´
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Κ´ 11 - 18

¹¹ Μαρία δὲ εἱστήκει πρὸς τῷ μνημείῳ κλαίουσα ἔξω. ¹² ὡς οὖν ἔκλαιε, παρέκυψεν εἰς τὸ μνημεῖον καὶ θεωρεῖ δύο ἀγγέλους ἐν λευκοῖς καθεζομένους ἕνα πρὸς τῇ κεφαλῇ καὶ ἕνα πρὸς τοῖς ποσίν, ὅπου ἔκειτο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. ¹³ καὶ λέγουσιν αὐτῇ ἐκεῖνοι· Γύναι, τί κλαίεις; λέγει αὐτοῖς· Ὅτι ἦραν τὸν Κύριόν μου, καὶ οὐκ οἶδα ποῦ ἔθηκαν αὐτόν. ¹⁴ καὶ ταῦτα εἰποῦσα ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ θεωρεῖ τὸν Ἰησοῦν ἑστῶτα, καὶ οὐκ ᾔδει ὅτι Ἰησοῦς ἐστι. ¹⁵ λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Γύναι, τί κλαίεις; τίνα ζητεῖς; ἐκείνη δοκοῦσα ὅτι ὁ κηπουρός ἐστι, λέγει αὐτῷ· Κύριε, εἰ σὺ ἐβάστασας αὐτόν, εἰπέ μοι ποῦ ἔθηκας αὐτόν, κἀγὼ αὐτὸν ἀρῶ. ¹⁶ λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Μαρία. στραφεῖσα ἐκείνη λέγει αὐτῷ· Ραββουνί, ὃ λέγεται, διδάσκαλε. ¹⁷ λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Μή μου ἅπτου· οὔπω γὰρ ἀναβέβηκα πρὸς τὸν πατέρα μου· πορεύου δὲ πρὸς τοὺς ἀδελφούς μου καὶ εἰπὲ αὐτοῖς· ἀναβαίνω πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ πατέρα ὑμῶν, καὶ Θεόν μου καὶ Θεὸν ὑμῶν. ¹⁸ ἔρχεται Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ ἀπαγγέλλουσα τοῖς μαθηταῖς ὅτι ἑώρακε τὸν Κύριον, καὶ ταῦτα εἶπεν αὐτῇ.

Σοφία Μπεκρῆ: Μὲ ἕναν «τυφλό» ὁδηγό μας!

 

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος 

 

Ἡ πορεία ἀπὸ τὴν Ἀνάσταση πρὸς τὴν Πεντηκοστὴ συνεχίζεται καὶ κορυφώνεται σταδιακά. Τὶς τρεῖς πρῶτες Κυριακές, τοῦ Πάσχα, τοῦ Θωμᾶ καὶ τῶν Μυροφόρων, ὁ Κύριος ἐμφανίζεται συστηματικὰ στὸν στενὸ κύκλο τῶν μαθητῶν καὶ τῶν μαθητριῶν Του, γιὰ νὰ τοὺς πείση γιὰ τὴν Ἀνάστασή Του. Τὶς τρεῖς ἑπόμενες, τοῦ Παραλύτου, τῆς Σαμαρείτιδος καὶ τοῦ Τυφλοῦ, θαυματουργεῖ, γιὰ νὰ διατρανώσῃ τὴν θεότητά Του. Ἡ δὲ θαυμαστὴ ἐνέργειά Του γίνεται «δι’ ὁρατῶν καὶ ἀοράτων» σημείων, «δι’ ὕδατος καὶ πνεύματος», ὥστε νὰ μᾶς προετοιμάση γιὰ τὸν πλήρη ἁγιοπνευματικό μας φωτισμό, μὲ τὴν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἡ ἀποκάλυψη τοῦ Κυρίου στοὺς παραπάνω ἀσθενεῖς, τὸν παράλυτο, τὴν Σαμαρείτιδα καὶ τὸν τυφλό, γίνεται μὲ τρόπο ἀνάλογο τῆς πνευματικῆς των καταστάσεως. Στὸν παράλυτο, ποὺ μᾶλλον εἶναι ὁ περισσότερο ἀνώριμος πνευματικά, ὁ Κύριος δὲν ἀποκαλύπτεται εὐθέως. Τοῦ ὑπενθυμίζει, ὅμως, μετὰ ἀπὸ τὴν θεραπεία του, νὰ φροντίση νὰ μὴν πέση ξανὰ στὴν ἁμαρτία. Καὶ τότε ἐκεῖνος ρωτᾶ καὶ μαθαίνει προφανῶς ὅτι «Ἰησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ» (Ἰωάν., ε’ 15).

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ [:Ιω. 9, 1-38] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΟΡΘΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΑΡΓΙΑΣ» [28-5-1995] (Β316)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ[:Ιω. 9, 1-38]

   Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΟΡΘΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΑΡΓΙΑΣ»

                                [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 28-5-1995] 

(Β316)                                     

      Το θαύμα της θεραπείας του εκ γενετής τυφλού, που ακούσαμε στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου, είχε εκπλήξει τους άρχοντας της Ιερουσαλήμ. Δεν εγνώριζαν τι εξήγηση να δώσουν. Ρωτούσαν τον ίδιον τον τυφλόν, ρωτούσαν τους γονείς του και ξαναρωτούσαν και επανήρχοντο. Αλλά το θαύμα έμενε θαύμα. Φθονούσαν οι άρχοντες τον Ιησούν. Γι'αυτό ακριβώς και πολυπραγμονούσαν περί την θεραπεία του, γιατί δεν ηνείχοντο να ακούν κάτι μεγάλο γι’ Αυτόν. Εξάλλου ο φθόνος των οδήγησε τον Ιησούν εις τον Σταυρόν. Γι'αυτό προσπαθούν τώρα να βρουν, όπως πάντοτε το έκαναν, κάτι δήθεν κατηγορήσιμο για να ψέξουν, να κατηγορήσουν τον Ιησούν και να δείξουν ότι είναι αμαρτωλός και συνεπώς δεν είναι ο Μεσσίας. Όλο το θέμα εκεί ήτο. «Και συνεπώς, δεν είναι ο Μεσσίας».

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ [:Ιω. 9,1-38] Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΕΚ ΓΕΝΕΤΗΣ ΤΥΦΛΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ [:Ιω. 9,1-3]                   

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΕΚ ΓΕΝΕΤΗΣ ΤΥΦΛΟΥ

     «Καὶ παράγων εἶδεν ἄνθρωπον τυφλὸν ἐκ γενετῆς. καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· ῥαββί, τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ;(: καθώς ο Ιησούς περνούσε από το κέντρο της πόλεως, είδε έναν άνθρωπο που είχε γεννηθεί τυφλός. Τότε οι μαθητές Του Τον ρώτησαν: ‘’Διδάσκαλε, ποιος αμάρτησε για να γεννηθεί ο άνθρωπος αυτός τυφλός; Αμάρτησε ο ίδιος, όταν ήταν ακόμη μέσα στην κοιλιά της μητέρας του, ή αμάρτησαν οι γονείς του και τιμωρείται αυτός για τις αμαρτίες τους;’’)»[Ιω.9,1].

    Επειδή ο Κύριος είναι πάρα πολύ φιλάνθρωπος και φροντίζει για τη σωτηρία μας και επειδή θέλει να κλείσει τα στόματα των αχαρίστων, δεν παραλείπει να κάνει τίποτε από αυτά που έπρεπε να κάνει, και αν ακόμη κανένας δεν έδινε προσοχή. Αυτά λοιπόν γνωρίζοντας καλά και ο προφήτης Δαβίδ έλεγε: «ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου, καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε (:για να φανεί έτσι πόσο δίκιο είχες στις καταδικαστικές Σου αποφάσεις σε βάρος μου και να εξέλθεις έτσι νικητής, όταν ασεβείς και μωροί θελήσουν να Σε επικρίνουν)»[Ψαλμ.50,6].

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ [:Πράξεις 16,16-34] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΜΑΝΤΕΥΟΜΕΝΗ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΠΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΚΟΤΕΧΝΙΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ» [12-6-1983] (Β92)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ [:Πράξεις 16,16-34]

   Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΜΑΝΤΕΥΟΜΕΝΗ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΠΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΚΟΤΕΧΝΙΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ»

                                [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 12-6-1983] 

                                                               (Β92) 

       Ο ευαγγελιστής Λουκάς, αγαπητοί μου, στις «Πράξεις των Αποστόλων», μας αναφέρει ένα περιστατικόν, μόλις επάτησε ο απόστολος Παύλος το πόδι του σε ευρωπαϊκό έδαφος και συγκεκριμένα εις τους Φιλίππους της Μακεδονίας. Το περιστατικόν αυτό ήτο το εξής· όπως μας το διηγείται μάλιστα με πολύ απλά λόγια: «᾿Εγένετο δὲ πορευομένων ἡμῶν εἰς προσευχὴν παιδίσκην τινὰ ἔχουσαν πνεῦμα πύθωνος ἀπαντῆσαι ἡμῖν, ἥτις ἐργασίαν πολλὴν παρεῖχε τοῖς κυρίοις αὐτῆς μαντευομένη. Αὕτη κατακολουθήσασα τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Σίλᾳ ἔκραζε λέγουσα· οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσίν, οἵτινες καταγγέλλουσιν ἡμῖν ὁδὸν σωτηρίας. Τοῦτο δὲ ἐποίει ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας. Διαπονηθεὶς δὲ ὁ Παῦλος καὶ ἐπιστρέψας τῷ πνεύματι εἶπε· παραγγέλλω σοι ἐν τῷ ὀνόματι ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ ἐξελθεῖν ἀπ᾿ αὐτῆς. Καὶ ἐξῆλθεν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ».

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Παχώμιος ὁ Μέγας - Ὁ ἱδρυτὴς τοῦ κοινοβιακοῦ μοναχισμοῦ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Ἀνάμεσα στὶς μεγάλες μορφὲς τοῦ ὀρθοδόξου μοναχισμοῦ ξεχωρίζει καὶ ὁ ἅγιος Παχώμιος, τὸν ὁποῖο ἡ Ἐκκλησία μας τὸν προσαγόρευσε Μέγα, τόσο γιὰ τὴν προσωπική του ἀσκητικὴ ὁσιότητα, ὅσο καὶ γιὰ τὴν συμβολή του στὴ διαμόρφωση τοῦ κοινοβιακοῦ μοναχικοῦ ἰδεώδους.
 

Γεννήθηκε τὸ 292 στὴν περιοχὴ τῆς Κάτω Θηβαΐδος τῆς Αἰγύπτου ἀπὸ εἰδωλολάτρες γονεῖς. Ἔζησε στὰ χρόνια τοῦ Μ. Κωνσταντίνου (306-337) καὶ σὲ ἡλικία 20 ἐτῶν κατετάγῃ στὸν αὐτοκρατορικὸ στρατὸ καὶ συμμετέσχε στὸν ἐμφύλιο πόλεμο ἐναντίον τοῦ Λικινίου. Γιὰ τὸν Χριστιανισμὸ ἄκουσε γιὰ πρώτη φορὰ στὸ στράτευμα καὶ εἶδε τὴ διαφορετικὴ ζωὴ καὶ τὸ ἦθος τῶν Χριστιανῶν καὶ ἐντυπωσιάστηκε. Χριστιανοὶ στρατιῶτες τὸν κατήχησαν στὴ νέα πίστη. Ὅταν ἀπολύθηκε ἀπὸ τίς τάξεις τοῦ στρατοῦ ἀποφάσισε νὰ πάη στὴν ἔρημο, προκειμένου νὰ συναντήσῃ ἁγίους γέροντες γιὰ νὰ διδαχτῇ περισσότερα γιὰ τὸν Χριστιανισμὸ καὶ νὰ λάβῃ τὸ ἅγιο Βάπτισμα. Ἡ ζωὴ τῶν ἁγίων ἀσκητῶν τὸν ἐνθουσίασε καὶ ἀποφάσισε νὰ ἀκολουθήση καὶ ὁ ἴδιος τὴν ἀσκητικὴ ἐρημικὴ ζωή. Τέθηκε δὲ ὑπὸ τὴν πνευματικὴ καθοδήγηση τοῦ ὀνομαστοῦ ἀσκητῆ Παλάμονος, τοῦ ὁποίου ἔγινε ἀκόλουθος καὶ μιμητὴς γιὰ ἕξι περίπου χρόνια.