Χρῆστος Κελαϊδώνης: Τὸ Μυστήριο τοῦ Γάμου ἀπέναντι στὴν πνευματικὴ πτώχευση ἑνὸς ἔθνους, ὅπως αὐτὴ φαίνεται μέσα ἀπὸ τὴν λέξη «σύντροφος» - Μέρος Δ΄

 

 Τὰ προηγούμενα μέρη: Α' ΕΔΩ, Β' ΕΔΩ καὶ Γ' ΕΔΩ

 Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης  

8. Ἡ ἀληθινὴ καὶ τέλεια ἀγάπη καὶ ὁ σαρκικὸς πόθος

Γενικὰ, ἔχουμε ἀλλάξει τοὺς ὁρισμοὺς καὶ τὸ νόημα τῶν λέξεων καὶ ἄλλα λέμε καὶ ἄλλα ἐννοοῦμε, ὅταν μιλοῦμε ὁ ἕνας στὸν ἄλλο, ἔχοντας δεύτερες καὶ τρίτες σκέψεις στὸ πίσω μέρος τοῦ μυαλοῦ μας.

Γιατὶ, ὄχι καὶ λίγες φορὲς, μέσα στὸ πάθος τοῦ σαρκικοῦ πόθου λέμε στὸν ἄλλο πολὺ εὔκολα τὸ «σὲ ἀγαπῶ», ἀλλὰ δὲν ἐννοοῦμε σὲ τίποτα ὅτι, ὄντως, σὲ ἀγαπῶ, δηλαδὴ νοιάζομαι εἰλικρινά γιὰ σένα^[1], θέλω διαρκῶς νὰ σοῦ προσφέρω ἀνιδιοτελῶς τὸ καθετὶ, καθὼς ἡ ἀγάπη δὲν ζητᾷ τὰ ἑαυτῆς,^[2] ἢ θέλω τὸ καλύτερο γιὰ σένα καὶ συνεπῶς θέλω καὶ τὴν σωτηρία σου, ἀποφεύγοντας νὰ σὲ ρίξω καὶ νὰ σὲ ἐγκλωβίσω μέσα στὴν ἁμαρτία, δηλαδὴ μέσα σὲ ἐκείνη τὴν φρικτὴ ὀλέτειρα τοῦ ἀρχαίου κάλλους μας ποὺ ἔχει τὴν δύναμη νὰ σὲ κάνῃ πραγματικὰ αἰωνίως σύμμορφο τῶν δαιμόνων στὴν ἀσχήμια^[3], παρὰ μόνο ὅτι θέλω νὰ ἱκανοποιήσω τὸ δικὸ μου ἐγὼ καὶ τὸν δικὸ μου πρόσκαιρο σαρκικὸ, καὶ ὄχι μόνο, πόθο, καὶ μάλιστα ἀποκλειστικὰ μὲ τὸν δικὸ μου τρόπο.

Λάμπρος Σκόντζος: Ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Ίωάννης ὁ ἐξ Ἀγαρηνῶν. ὁ Βραχωρίτης

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Ἀνάμεσα στὴ χορεία τῶν Νεομαρτύρων τῆς Ἐκκλησίας μας ὑπάρχουν καὶ κάποιοι οἱ ὁποῖοι χαρακτηρίζονται: «ἐξ Ἀγαρηνῶν». Πρόκειται γιὰ πολλοὺς τούρκους μουσουλμάνους, οἱ ὁποῖοι, κατὰ τὴ διάρκεια τῆς τουρκοκρατίας, ἀσπάσθηκαν τὸν Χριστιανισμὸ καὶ ἀξιώθηκαν τοῦ μαρτυρίου.
 

Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι καὶ ὁ ἅγιος νεομάρτυρας Ἰωάννης ὁ ἐξ Ἀγαρηνῶν, ὁ Βραχωρίτης, τοῦρκος στὴν καταγωγή, γιὸς τοῦ φημισμένου Σεΐχη τῆς Κόνιτσας καὶ δερβίσης, δηλαδὴ θρησκευτικὸς ἀρχηγὸς καὶ δάσκαλος τῆς περιοχῆς. Γεννήθηκε περὶ τὸ 1780 στὴν Κόνιτσα καὶ ὀνομαζόταν Χασάν. Ὁ πλούσιος καὶ εὐγενὴς πατέρας του φρόντισε νὰ τοῦ ἐμπεδώσει τὶς ἀρχὲς τοῦ Ἰσλὰμ καὶ νὰ σπουδάσει κοντὰ σὲ ξακουσμένους ἱεροδιδασκάλους τοῦ Ἰσλάμ. Κατόπιν τὸν ἔστειλε στὰ Γιάννενα, ὅπου σὲ ἡλικία εἴκοσι ἐτῶν ἔγινε καὶ αὐτὸς δερβίσης. Ὁ Ἀλὴ Πασᾶς ἐκτίμησε τὰ χαρίσματά του καὶ τὶς ἱκανότητές του καὶ τὸν ἔστειλε στὸν διοικητὴ τῆς Αἰτωλοακαρνανίας Γιουσοὺφ Ἀράπη, νὰ ὑπηρετήση στὴν αὐλή του, στὸ Βραχώρι (σημερινὸ Ἀγρίνιο), ὡς δερβίσης. Ἐκεῖνος τὸν δέχτηκε μὲ χαρά, διότι ἦταν καὶ φίλος τοῦ πατέρα του, ἀναθέτοντάς του τὴν θρησκευτικὴ ἐπιστασία τῆς περιοχῆς, διδάσκοντας τὸ Κοράνιο καὶ στηρίζοντας τοὺς μουσουλμάνους.

ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΛΟΓΟΣ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ ΦΩΚΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

 

ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΛΟΓΟΣ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ ΦΩΚΑ

ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

και στον ρμα΄Ψαλμό: «Φωνῇ μου πρὸς Κύριον ἐκέκραξα, φωνῇ μου πρὸς τον Θεόν ἐδεήθην (:Με όλες μου τις ψυχικές δυνάμεις κραύγασα προς τον Κύριο, με φωνή που έβγαινε μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου ικέτευσα τον Θεό)».

Λαμπρή έγινε χθες η πόλη μας, λαμπρή και περίοπτη, όχι επειδή είχε μαρμάρινες κολώνες, αλλά επειδή έφθασε σε εμάς με πομπή μάρτυρας από τον Πόντο. Είδε την φιλοξενία σας και σας γέμισε με τις ευλογίες του. Επαίνεσε την προθυμία σας και ευλόγησε εκείνους που παραβρέθηκαν. Μακάρισα εκείνους που προσήλθαν και έλαβαν μέρος στην ευωδία αυτού, και λυπήθηκα για εκείνους που απουσίαζαν. Αλλά, για να μη γίνει ολοκληρωτική η πνευματική τους ζημία, και σήμερα πάλι απονέμομε τα εγκώμια σε αυτόν, ώστε και εκείνοι που απουσίασαν από οκνηρία να διπλασιάσουν με την προθυμία την ευλογία εκ μέρους του μάρτυρα. Διότι εκείνο που είπα πολλές φορές, δεν θα παύσω αυτό να το λέγω. Δεν ζητώ ευθύνες αμαρτημάτων, αλλά ετοιμάζω φάρμακα για τους ασθενείς. Απουσίασες χθες; Έλα έστω και σήμερα, για να δεις αυτόν μεταφερόμενο στον τόπο του. Είδες αυτόν μεταφερόμενο μέσω της αγοράς; Βλέπε αυτόν που ταξιδεύει μέσω του πελάγους, για να γεμίσουν και τα δύο στοιχεία από την ευλογία του.

Ελευθέριος Ανδρώνης: Η «συντέλεια» ως marketing του AI: Γιατί ξαφνικά όλοι έγιναν «τεχνοφοβικοί»;

 

Μας φοβερίζουν με την ΤΝ όσοι την αναπτύσσουν ανεξέλεγκτα και παράλληλα υπόσχονται ότι θα μας «σώσουν» από αυτήν!

 

 Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης 

 

Το τελευταίο διάστημα βλέπουμε τα συστημικά ΜΜΕ να μας βομβαρδίζουν συνεχώς με αναφορές για τους κινδύνους που εγκυμονεί η τεχνητή υπερνοημοσύνη σχετικά με το μέλλον της ανθρωπότητας. Ειδησεογραφικά sites που μέχρι σήμερα αποθέωναν εντελώς άκριτα τις άπειρες δυνατότητες των «σκεπτόμενων» αλγορίθμων, ξαφνικά έγιναν ντελάληδες της ψηφιακής «συντέλειας».

Είχε προηγηθεί πριν λίγους μήνες το πρώτο «πυροτέχνημα» (ηθελημένης) καταστροφολογίας από τον ΟΗΕ, όταν ο γενικός γραμματέας, Αντόνιο Γκουτέρες, «μάλωσε» τις big tech για το μεγάλο περιβαλλοντικό κόστος των περιβόητων data centers (την ίδια στιγμή που με τις ευλογίες του ΟΗΕ, ολόκληρος ο πλανήτης εποικίζεται από αυτά).

Αρχιμανδρίτης Δωρόθεος Τζεβελέκας (†): Σεβασμός στους γονείς

 

Οι γονείς μας αξίζουν τον σεβασμό μας. Εσείς, η γενιά του χάσματος των γενεών, φέρετε αυτήν την ενοχή της ανυπακοής. Προκειμένου να έχεις πνευματική ζωή και την ευλογία του Θεού πρέπει να αποκαταστήσεις την σχέση αγάπης και σεβασμού με τους γονείς σου, ιδιαίτερα με τον πατέρα σου. Εάν δεν το κάνεις, ο Θεός δεν θα σου επιτρέψει να γίνεις πραγματικά πατέρας. Θυμήσου τους υιούς του Νώε (Γεν. 9:18). Κατά το βιβλίο της Σοφίας Σολομώντος πρέπει να γίνεις ένας καλός γυιός πρώτα, προκειμένου να γίνεις καλός πατέρας.

Βλέπεις τι συμβαίνει στα σπίτια των υιών της απειθείας. Τα παιδιά τους δεν τους λογαριάζουν. Είναι επειδή δεν μετάνιωσαν και δεν εξομολογήθηκαν την ανυπακοή. Αν η μια γενιά εξέκλινε λίγο, η πτώση της επομένης είναι πολύ μεγαλύτερη. Σήμερα καταργούνται παραδόσεις αιώνων και ετοιμάζεται η βασιλεία του αντιχρίστου, επειδή οι νέοι του ’50 και του ’60 νόμισαν ότι τα ξέρουν όλα και οι γονείς τους δεν γνωρίζουν τίποτε. Οι επόμενες γενιές τους ακολούθησαν.

Γεώργιος Τζανάκης: Νεκρὴ κατάθεσις περὶ τοῦ νεκροῦ στρατηγοῦ Μλάντιτς.

 

Γράφει ὁ Γεώργιος Τζανάκης 

Μετὰ τὸν θάνατο καὶ τὴν κηδεία τοῦ στρατηγοῦ Ράτκο Μλάντιτς καὶ τὰ ὅσα εἰπώθηκαν, ὀφείλω νὰ καταθέσω μιὰ δική μου σχετικὴ ἐμπειρία περὶ τοῦ ἐκλιπόντος. Κατάθεσις αὐτῶν ποὺ ἔζησα, ποὺ εἶδαν τὰ μάτια μου καὶ ἄκουσαν τὰ αὐτιά μου.

Μέσα στὴν Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ τοῦ 1993, λίγο πρὶν τὸ Πάσχα, ξεκίνησε ἀπὸ τὰ Χανιὰ τῆς Κρήτης μιὰ ἀποστολὴ βοηθείας πρὸς τοὺς ὀρθοδόξους τῆς Βοσνίας. Ἧταν δύο μεγάλα ψυγεία φορτηγά γεμᾶτα μὲ τὴν βοήθεια ποὺ συγκεντρώθηκε ἀπὸ τοὺς Χανιῶτες, ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς Μητροπόλεως Κυδωνίας καὶ Ἀποκορώνου.

Ἐξασφαλίσαμε ἄδεια τοῦ ΟΗΕ, διασχίσαμε ὅλη τὴν τότε Γιουγκοσλαβία καὶ καταλήξαμε στὸ Πόποβο Πόλιε, ὅπου ἡ βοήθεια παρεδόθη στὸν ἐπίσκοπο Ζαχουμίου καὶ Ἐρζεγοβίνης Ἀθανάσιο Γιέφτιτς καὶ διενεμήθη στὸν λαό. Ἦταν ἡ πρώτη βοήθεια ποὺ ἔφτανε στοὺς Σέρβους, ἄν δὲν κάνω λάθος, μέσα στὴν γενικευμένη δαιμονοποίησί τους ἀπὸ τὴν «Δύση», ὅπως τώρα μὲ τὴν Ρωσία.

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Τὸ Μυστήριο τοῦ Γάμου ἀπέναντι στὴν πνευματικὴ πτώχευση ἑνὸς ἔθνους, ὅπως αὐτὴ φαίνεται μέσα ἀπὸ τὴν λέξη «σύντροφος» - Μέρος Γ΄

 

Τὰ προηγούμενα μέρη: Α' ΕΔΩ καὶ Β' ΕΔΩ 

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης 

6. Οἱ ὀλέθριες συνέπειες γιὰ τὶς σαρκικὲς σχέσεις, ὅταν περιφρονεῖται ἡ εὐλογία καὶ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ

Δὲν εἶναι, ὅμως, μόνο ἡ σεξουαλικὴ ἡδονὴ ἢ, γενικά, ἡ καλοπέραση ποὺ μπορεῖ νὰ σκεφτῇ κανεὶς ἐδῶ μὲ ἀφορμὴ τὴν λέξη «σύντροφος», ἀλλὰ καὶ πολλὰ περισσότερα ποὺ θὰ μπορούσαμε νὰ περιγράψουμε στὸ σημεῖο αὐτὸ πολὺ πιὸ ἀναλυτικά, τὰ ὁποῖα, ὅταν δὲν τηρεῖται τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὁδηγοῦν μὲ μαθηματικὴ ἀκρίβεια σὲ μεγάλα δράματα, δυστυχίες καὶ βαριὲς ἁμαρτίες (π.χ. φονικά, μοιχεῖες).

Σίγουρα ὅλα αὐτὰ ξεκινοῦν ἀπὸ τὴν ἴδια βάση ποὺ δὲν εἶναι ἄλλη ἀπὸ τὸν σκοπὸ ποὺ δημιουργοῦμε μιὰ τέτοια σχέση καὶ τὸν τρόπο ποὺ βλέπουμε τὸν ἄλλο μέσα σ’ αὐτή.

Ἂς μὴ γελιόμαστε, ὅμως, καὶ ἂς μὴν κρυβόμαστε πίσω ἀπὸ λέξεις ποὺ μᾶς βολεύουν προσωρινά, γιατὶ τὸ ἀποτέλεσμα μπορεῖ, ὄντως, νὰ εἶναι ἀμετάκλητα πολὺ ἄσχημο καὶ σκληρό.

Δημήτριος Παναγόπουλος: Αμαρτήματα θανάσιμα και συγγνωστά

 

Πολλές φορές ακούμε να γίνεται λόγος, τόσο για θανάσιμα, όσο και για συγγνωστά αμαρτήματα, και είναι αλήθεια ότι λίγοι από εμάς γνωρίζουμε να κάνουμε την διάκριση αυτή.

Επειδή, λοιπόν, η διάκριση της αμαρτίας είναι απαραίτητη για κάθε άνθρωπο, θα αναφέρουμε λίγα πράγματα για τα δύο αυτά αμαρτήματα, θανάσιμα και συγγνωστά, για να γνωρίζουμε πού βαδίζουμε. Διότι πολλοί από εμάς υποπίπτουμε σε θανάσιμα αμαρτήματα και λέμε, α, δεν είναι τίποτε αυτό! Και το αντίθετο, υποπίπτουμε σε συγγνωστά και νομίζουμε ότι έχουμε αμαρτήσει θανάσιμα και απελπιζόμαστε.

α) Για τα θανάσιμα.

Τα θανάσιμα αμαρτήματα, κατά τον Γεννάδιο Σχολάριο, τον Κορέσσιο και των Ιεροσολύμων Χρύσανθο, όπως αναφέρει ο άγιος Νικόδημος, είναι τα προαιρετικά εκείνα αμαρτήματα που προσβάλλουν την μεταξύ ημών και Θεού αγάπη, ή την αγάπη μεταξύ ημών, Θεού και πλησίον, και καθιστούν τους αμαρτάνοντες ενόχους αιωνίου Κολάσεως. Και η μεταξύ ημών και Θεού αγάπη προσβάλλεται, όταν π.χ. θα βλασφημήσουμε Αυτόν, ενώ η μεταξύ ημών, Θεού και πλησίον αγάπη προσβάλλεται, όταν π.χ. θα φονεύσουμε κάποιον.

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Αὐταπάρνηση καί θυσία

 

Κηρυγματικές σκέψεις τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ πάνω στό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς μετά τήν Ὕψωσιν (ἀποσπάσματα)

 

«Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοι».

Ἱδρύοντας τόν νέο πάνω στή γῆ παράδεισό του ὁ Χριστός, τήν Ἐκκλησία, θέτει σ’ ἐκείνους πού θέλουν νά τόν ἀκολουθήσουν ἕναν ὅρο· καί ὁ ὅρος εἶναι διμερής. Αὐταπάρνηση καί θυσία, τά σκέλη του.

Ὅποιος ἀκολουθεῖ τόν Χριστό μέ συνέπεια, λησμονεῖ τελείως τόν ἑαυτό του. Ὄχι μόνο μέ τήν ἀπόλυτη ἔννοια τοῦ ἀσκητισμοῦ. Λησμονεῖ τό Ἐγώ του, τό συμφέρον του, τήν ἄνεσή του. Δέν ζεῖ πιά γιά τόν ἑαυτό του. Ζεῖ γιά τόν Χριστό. Γι’ αὐτό καί ἀρνεῖται τόν παλαιό ἑαυτό του, τόν ἄνθρωπο τῆς ἁμαρτίας. Δέν ζεῖ πιά αὐτός, ὡς ἄνθρωπος τῆς πτώσεως. Μέσα του ζεῖ ὁ Χριστός.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ [:Μάρκ. 8,34-9,1] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ» [19-9-1999] (Β405)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ [:Μάρκ. 8,34-9,1]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Στομίου Λαρίσης στις 19-9-1999]

(Β405)

Η Κυριακή, αγαπητοί μου, μετά την Ύψωσιν του Τιμίου Σταυρού, είναι ο απόηχος της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Ο Τίμιος Σταυρός υψώθηκε όχι μόνον σαν μία αισθητή υπόθεση -να τον δει, δηλαδή, ο λαός όπως τότε έγινε εις τα Ιεροσόλυμα και να αναφωνήσει το «Κύριε ἐλέησον»· ο Τίμιος Σταυρός είναι παντοτινά υψωμένος και νοητά ορώμενος από τον κάθε Χριστιανό. Και τούτο γιατί ο Τίμιος Σταυρός είναι η μεγάλη παιδεία, η μεγάλη παιδαγωγία του κάθε Χριστιανού, στο κάθε βήμα της ζωής του, για όλους τους Χριστιανούς, όλων των αιώνων και όλων των εποχών. Είναι το σχολείον που πρέπει να φοιτήσει ο πιστός, για να γίνει τέλειος Χριστιανός.

Τό Εὐαγγέλιο καί ὁ Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς (Μετά τήν Ὕψωσιν) 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026

 

 

 Ἑωθινόν

Ἦχος βαρύς - Ἑωθινόν Ε´
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΚΔ´ 12 - 35

¹² ὁ δὲ Πέτρος ἀναστὰς ἔδραμεν ἐπὶ τὸ μνημεῖον, καὶ παρακύψας βλέπει τὰ ὀθόνια κείμενα μόνα, καὶ ἀπῆλθε πρὸς ἑαυτὸν θαυμάζων τὸ γεγονός. ¹³ Καὶ ἰδοὺ δύο ἐξ αὐτῶν ἦσαν πορευόμενοι ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ εἰς κώμην ἀπέχουσαν σταδίους ἑξήκοντα ἀπὸ Ἱερουσαλήμ, ᾗ ὄνομα Ἐμμαοῦς. ¹⁴ καὶ αὐτοὶ ὡμίλουν πρὸς ἀλλήλους περὶ πάντων τῶν συμβεβηκότων τούτων. ¹⁵ καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ὁμιλεῖν αὐτοὺς καὶ συζητεῖν καὶ αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς ἐγγίσας συνεπορεύετο αὐτοῖς· ¹⁶ οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν ἐκρατοῦντο τοῦ μὴ ἐπιγνῶναι αὐτόν. ¹⁷ εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς· Τίνες οἱ λόγοι οὗτοι οὓς ἀντιβάλλετε πρὸς ἀλλήλους περιπατοῦντες καί ἐστε σκυθρωποί; ¹⁸ ἀποκριθεὶς δὲ ὁ εἷς, ᾧ ὄνομα Κλεόπας, εἶπε πρὸς αὐτόν·

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ [:Μάρκ. 8,34-9,1] Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ζημία της ψυχής» [21-9-1997] (Β362)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ [:Μάρκ. 8,34-9,1]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ζημία της ψυχής»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Στομίου Λαρίσης στις 21-9-1997]

(Β362)

Σήμερα, αγαπητοί μου, έχομε την Κυριακή την μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Όπως βλέπομε, η εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, πλαισιώνεται από δύο Κυριακές. Την προ της Υψώσεως και την μετά τηνΎψωσιν. Αυτό δείχνει λειτουργικά τη σπουδαιότητα του Τιμίου Σταυρού εις την σωτηρία μας. Γι΄αυτό και ο Κύριος ετόνισε: «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι». Εδώ ο Κύριος ζητά μία ταύτιση του σταυρού του πιστού με τον Σταυρό τον δικό Του. «Όποιος θέλει να είναι δικός μου μαθητής, όποιος με αποδέχεται, θα σηκώσει τον σταυρό του και θα με ακολουθήσει». Και όλα αυτά γιατί η αξία της σωτηρίας της ψυχής δεν έχει αντάλλαγμα.

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Τὸ Μυστήριο τοῦ Γάμου ἀπέναντι στὴν πνευματικὴ πτώχευση ἑνὸς ἔθνους, ὅπως αὐτὴ φαίνεται μέσα ἀπὸ τὴν λέξη «σύντροφος» - Μέρος Β΄

 

Τὸ πρῶτο μέρος ΕΔΩ 

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης  

3. Τὸ μέγα Μυστήριο τοῦ Γάμου καὶ τὸ διαζύγιο

Μεταπτωτικὰ ὁ Θεὸς ἔδωσε τὴν δυνατότητα στοὺς ἀνθρώπους νὰ ἐπαναφέρουν σὲ ἕναν βαθμὸ μέσα σὲ ἐκεῖνο τὸν Γάμο ποὺ φέρει τὴν εὐλογία Του κάτι ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἀρχέγονη ἕνωση τῶν προσώπων ποὺ μόνο ὁ Ἴδιος μπορεῖ νὰ κάνει:

«ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν^[1]» Γένεσις 2, 24

https://biblehub.com/interlinear/genesis/2-24.htm

Γιατὶ ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός, ὄχι μόνο μᾶς βεβαιώνει ὅτι τὴν παραπάνω φράση τὴν εἶπε ὁ Ποιήσας^[2], δηλαδὴ ὁ Ἴδιος ὁ Θεός, ἀλλὰ προσθέτει ἐπιπλέον ὅτι τὴν μυστικὴ σύζευξη τῶν προσώπων τὴν κάνει ἀποκλειστικὰ Ἐκεῖνος:

Φώτης Μιχαήλ: Μπορεῖ ἡ ἐπιστήμη νά σώσει τόν ἄνθρωπο;

 

 

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ ἰατρός 

 

Ὁ πολιτισμός -τρόπος ζωῆς- εἶναι κατόρθωμα τοῦ μεταπτωτικοῦ ἀνθρώπου.
 

Ἡ ἐπιστήμη, ὡς μέρος τοῦ πολιτισμοῦ, εἶναι ἐπίσης τοῦ μεταπτωτικοῦ ἀνθρώπου κατάκτηση. Συνεπῶς ἐμπεριέχει το στοιχεῖο τῆς ἀτέλειας καί τῆς ἐμπάθειας, ὅπως ἀκριβῶς κατέληξε να εἶναι και ὁ ἄνθρωπος, μετά την πτώση του ἀπό τον παράδεισο, ἀτελής και ἐμπαθής.

Στή ζωή αὐτή τό μεῖζον ζητούμενο γιά ἐμᾶς τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς εἶναι ἡ Σωτηρία μας. Σωτηρία σημαίνει ἐλευθερία, ἀπελευθέρωση. Ἀπελευθέρωση τοῦ κόσμου ἀπό κάθε μορφή δουλείας. Ἀπό κάθε τι, πού τόν κρατᾶ σκλάβο καί μακριά ἀπό τό Θεό. Σωτηρία σημαίνει συνάντηση τοῦ Θεοῦ καί ἀνθρώπου στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, στήν Ἐκκλησία (π. Γεώργιος Μεταλληνός).

Κλασικό παράδειγμα μετανοίας

 

Ίσως κάποιος να χαρακτήριζε εκτός θέματος το παράδειγμα μετανοίας, το οποίο θα αναφέρουμε, γιατί προέρχεται από λογοτεχνικό έργο. Επειδή όμως θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι πίσω από το διήγημα κρύβεται ένα πραγματικό γεγονός, ας το παραθέσουμε. Το παίρνουμε από το έργο Αδελφοί Καραμαζώφ του μεγάλου Ρώσου συγγραφέως Ντοστογιέφσκυ.

✶✶✶

Ένας υπηρέτης σκότωσε μια πλούσια κυρία, πήρε την περιουσία της, τα χρυσαφικά της και εξαφανίστηκε. Έγιναν συλλήψεις, ανακρίσεις, ενοχοποιήθηκε κάποιος αθώος και καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά. Ο κλέφτης πήγε σε άλλη περιοχή, άλλαξε το όνομά του και με τα πλούτη που κατείχε έκανε επιχειρήσεις. Κέρδισε και πλούτισε, κι από τα κέρδη του σκόρπιζε στους φτωχούς. Είχε βαθειά μετανοιώσει για το έγκλημά του. Έφτειαξε ιδρύματα, φτωχοκομεία, οικοτροφεία, σπουδαία έργα, και όλοι τον είχαν για άγιο.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ [:Μᾶρκ. 8,34-38 καί 9,1] Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΗ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ [Ὑπομνηματισμός στά ἐδάφια Ματθ.16,24-27]

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ [:Μᾶρκ. 8,34-38 καὶ 9,1]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΗ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ

[Ὑπομνηματισμὸς στὰ ἐδάφια Ματθ.16,24-27]

«Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι (:Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπε στοὺς μαθητές Του: "Ἐὰν κάποιος θέλει νά μὲ ἀκολουθήσει ὡς μαθητής μου, ἂς διακόψει κάθε σχέση μὲ τὸν διεφθαρμένο ἀπὸ τὴν ἁμαρτία ἑαυτό του κι ἂς πάρει τὴ σταθερὴ ἀπόφαση νὰ ὑποστεῖ ἀκόμη καὶ θάνατο σταυρικὸ καὶ βίαιο. Κι ἄς μὲ ἀκολουθήσει μιμούμενος σὲ ὅλα τὸ παράδειγμά μου· καὶ νὰ μὴ διστάσει νὰ προβεῖ στὶς ἀποφάσεις καὶ τίς θυσίες αὐτές)»[Ματθ. 16,24].

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ [: Γαλ. 2, 16-20] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ [:Γαλ. 2, 16-20]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν ᾿Ιησοῦν ἐπιστεύσαμεν διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ (:Ἐπειδὴ ὅμως μάθαμε ἀπὸ τὴ δική μας πείρα ὅτι δὲν γίνεται δίκαιος ὁ ἄνθρωπος καὶ δὲν σώζεται μὲ τὴν τήρηση τῶν τυπικῶν διατάξεων τοῦ μωσαϊκοῦ νόμου, ἀλλὰ μόνο μὲ τὴν πίστη στὸν Ἰησοῦ Χριστό, γι᾿ αὐτὸ λοιπὸν καὶ ἐμεῖς πιστέψαμε στὸν Ἰησοῦ Χριστό, γιὰ νὰ γίνουμε δίκαιοι καὶ νὰ σωθοῦμε ἀπὸ τὴν πίστη στὸν Χριστὸ καὶ ὄχι ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ μωσαϊκοῦ νόμου· διότι ὅπως ἀναφέρεται καὶ στοὺς Ψαλμούς, μὲ τὰ ἔργα τοῦ νόμου δὲν θὰ δικαιωθεῖ καὶ δὲν θὰ σωθεῖ κανένας ἄνθρωπος)» [Γαλ. 2,16· ἐρμ. ἀπόδοση Παν. Τρεμπέλα].

Νεκτάριος Δαπέργολας: Μιλᾶ στόν Focus Fm γιά τό δυστοπικό σκηνικό πού διαμορφώνεται γύρω μας

 

 

Πλατφόρμες ηλεκτρονικής τραπεζικής ζητούν πλέον μόνο αριθμούς στο πεδίο της ταυτότητας και δεν δέχονται τα γράμματα της παλιάς αστυνομικής ταυτότητας. Ο Στέφανος Δαμιανίδης το μεταφέρει ως προσωπικό περιστατικό στο Focus FM 103.6 και ο Νεκτάριος Δαπέργολας το συνδέει με την ψηφιακή ταυτότητα, τον προσωπικό αριθμό πολίτη και την πορεία προς το ψηφιακό ευρώ. 

 

Ο καλεσμένος περιγράφει φτωχοποίηση, ακρίβεια και ένα κινέζικο point system που όπως λέει χωρίζει τους πολίτες με οικονομικά και πολιτικά κριτήρια. Αναφέρεται στην Agenda 2030, στις κάμερες, στη συζήτηση για κατάργηση των μετρητών και στην τεχνητή νοημοσύνη που κάποιοι αντιμετωπίζουν σχεδόν ως πίστη. Σχολιάζει την ανάκληση τιμητικής διάκρισης στον Αμβρόσιο από τη νέα σύνθεση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου και τη στάση της διοικούσας Εκκλησίας απέναντι σε πιστούς και πολιτικές εξελίξεις. 

Μοναχός Δαμασκηνός Γρηγοριάτης: Μαρτυρία του ιερομονάχου Δανιήλ για τον όσιο Γέροντα Διονύσιο τον Ρουμάνο

 

Στη Ρουμανική Σκήτη του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου ασκείται στην κοινοβιακή ζωή ο ιερομόναχος Δανιήλ Μάρκου, ο οποίος στην αρχή μόναζε στη Μονή Νεάμτς της Ρουμανικής Μολδαβίας. Όπως μας είπε ο ίδιος, το 1994 επισκέφθηκε με μία ομάδα πέντε ατόμων για πρώτη φορά την Ελλάδα και το Άγιον Όρος. Πρώτα επισκέφθηκαν την Κέρκυρα, καλεσμένοι από μία Ρουμάνα εκεί ηγουμένη. Συναντήθηκαν με τον Μητροπολίτη Τιμόθεο, ο οποίος τους είπε τα εξής: «Να πάτε στο Άγιον Όρος. Εκεί ζουν τρεις άγιοι Ρουμάνοι μοναχοί. Είναι οι Γέροντες Διονύσιος Ιγνάτ και Ιωάννης Γκούσιου από το Κελλί του Αγίου Γεωργίου Κολιτσούς και ο ηγούμενος της Ρουμανικής Σκήτης του Προδρόμου π. Πετρώνιος».

Κατόπιν η ομάδα των πέντε προσκυνητών πήγαν να προσκυνήσουν τα Μετέωρα. Έμειναν στην Καλαμπάκα ένα βράδυ, όπου ενδιαφέρθηκε τα μέγιστα για τη φιλοξενία τους ένας ιερέας, ο π. Ιωάννης, ο οποίος τους είπε τα ίδια λόγια με τον Μητροπολίτη Τιμόθεο, ότι στο Όρος ζουν τρεις άγιοι Ρουμάνοι μοναχοί. Τους είπε τα ίδια ονόματα των τριών αναφερθέντων πατέρων.

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Τὸ Μυστήριο τοῦ Γάμου ἀπέναντι στὴν πνευματικὴ πτώχευση ἑνὸς ἔθνους, ὅπως αὐτὴ φαίνεται μέσα ἀπὸ τὴν λέξη «σύντροφος» - Μέρος Α΄

 

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης  

1. Τὸ ὄνομα τοῦ δευτέρου ἀνθρώπου πρὶν τὴν Πτώση καὶ ἡ τότε εἰδικὴ σημασία του

Ξεφυλλίζοντας κανεὶς τὸ Ἱερὸ κείμενο τῆς Γενέσεως μπορεῖ νὰ σκοντάψῃ πάνω σὲ κάτι πού, μὲ μιὰ πρώτη γρήγορη ματιά, φαντάζει πάρα πολὺ παράξενο.

Καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι ἄλλο ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι, πρὶν τὴν Πτώση, σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν πρῶτο ἄνθρωπο ποὺ ὀνομαζόταν «Ἀδάμ», ὁ δεύτερος φαίνεται σὰν νὰ μὴν εἶχε κανένα συγκεκριμένο προσωπικὸ ὄνομα μέσα στὸν ἀρχαῖο Παράδεισο.

Πράγματι, βλέπουμε ὅτι προπτωτικὰ τὸν ἀποκαλοῦσαν, γενικὰ καὶ ἀόριστα, ἁπλῶς «γυνή», δηλαδὴ «γυναῖκα»:

«αὕτη κληθήσεται γυνή» Γένεσις 2, 23

https://biblehub.com/interlinear/genesis/2-23.htm

Τὸ ὄνομα «Ζωή/Εὔα»^[1] τῆς τὸ δίνει ὁ ἴδιος ὁ Ἀδὰμ μετὰ τὴν Πτώση (!) γιὰ τὸν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ρόλο της:

«καὶ ἐκάλεσεν Ἀδὰμ τὸ ὄνομα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Ζωή, ὅτι αὕτη μήτηρ πάντων τῶν ζώντων» Γένεσις 3, 20

https://biblehub.com/interlinear/genesis/3-20.htm

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης: Το έγκλημα των εγκλημάτων είναι η βλασφημία

 

Ένας άνθρωπος 60άρης, επιστήμων ήρθε στο Όρος και λέει: «Πάτερ, ξέρεις, βλαστημάω. Πήγα και πέρυσι και στον πάτερ τάδε, και συνέχισα και πάλι, ξέρω ότι είναι κακό».

Δεν ξέρεις πόσο κακό είναι, του λέω. Και αρχίζω και του κάνω μια ανάλυση της βλασφημίας, τι τρομερό έγκλημα είναι. Η καρδιά σου δουλεύει σαν το ρολόι, του λέω, τικ-τακ, τικ-τακ, αν θα στη σταματήσει ο Θεός την καρδιά; Εάν αποφασίσει εν τη δικαιοσύνη Του; Σε ανέχεται τώρα και σε φυλάει. Αν αύριο στη σταματήσει την καρδιά σου και φύγεις από τη ζωή; Θα Τον δεις Κριτή! Θα στραφείς στην Παναγία να ζητήσεις βοήθεια· μα και την Παναγία δεν την άφησες ήσυχη. Και αυτή την βλαστήμησες!

Από ποιον θα ζητήσεις βοήθεια; Θα βρεθείς μετωπικά με τον Θεό τον υβριζόμενο, τον υβρισθέντα από σένα σ’ όλη τη ζωή σου! Τι έλεος;

Ἄγγελος Καραγεώργος: Η ΑΛΓΟΡΙΘΜΙΚΗ ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗΤΗ ΤΕΡΑΤΟΓΕΝΕΣΗ

Άγγελος Καραγεώργος 

 

Και όπως ήταν αναμενόμενο, ήρθε η ώρα να ανακοινωθεί η δημιουργία μιας βαθμολογίας ζωής μας όπου ξεκινώντας από τα χρέη και στη συνέχεια ακολουθώντας το πρότυπο της νέας υπερδύναμης Κίνας θα λαμβάνουμε τον έλεγχο μας για το πόσο καλά ακολουθούμε τους κανόνες για κάθε τομέα της ζωής το οποίο θα ορίζει την αξία μας ως πολίτες και συνεπώς τα δικαιώματα μας. Μάλιστα δεν μας είναι καθόλου ξένη μια τέτοια διαδικασία καθώς πήραμε μια καλή γεύση τότε με τα πιστοποιητικά μπολιών. Τώρα όμως λόγω του μεγάλου όγκου δεδομένων την επιτήρηση και βαθμολόγηση θα αναλάβει η τεχνητή νοημοσύνη που θα τρέχει στα γιγαντιαία κέντρα δεδομένων που φυτρώνουν σα μανιτάρια σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της χώρας με απίστευτα ποσά τόσο κρατικά όσο και ιδιωτών για να μπορούν και πιο άμεσα οι τελευταίοι να κάνουν κουμάντο χωρίς να χρειάζεται έστω και τυπικά να πρέπει να περάσουν από το κράτος.

Μητροπολίτης πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος: ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ Δ.Ι.Σ. - ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ

 

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος εἰς τήν Συνεδρίαν τῆς 10^ης τρ. μηνός ΟΛΩΣ ΑΝΑΙΤΙΩΣ ΕΣΤΡΑΦΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟΤΗΤΟΣ ΜΟΥ, ἀπορρίψασα τήν Ἀπόφασιν τῶν Μελῶν τῆς προηγουμέενης Συνοδικῆς Περιόδου περί ἀπονομῆς τιμητικῆς διακρίσεως εἰς τήν ταπεινότητά μου διά τήν συμπλήρωσιν πεντήκοντα (50) ἐτῶν Ἀρχιερωσύνης, μετά δε ταῦτα ἐτέθη εἰς κυκλοφορίαν ἡ κάτωθι ΨΕΥΔΕΣΤΑΤΗ ……εἴδησις:

 

«Τήν έντονη αντίδρασή του ἀπέναντι στην Ηγεσία της Εκκλησίας εκφράζει ο Μητροπολίτης

πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος, ο οποίος προσυπογράφει

ανοικτή επιστολή που απέστειλε ο Αριστείδης Δασκαλάκης προς την Ιερά Σύνοδο,

εξαπολύοντας βαριές κατηγορίες κατά της Ιεραρχίας» (βλ. Διαδίκτυον).

Πρός ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας σᾶς ἐπισυνάπτω ἀντίγραφον τῆς  ἀπό 17^ης Αὐγουστου έ.ἔ. ὑποβληθείσης ἀναφορᾶς μου πρός τήν Ἱεράν Σύνοδον καί παρακαλῶ, ὅπως ἐνημερωθῆτε καί ἐνεργήσητε τά δέοντα.

Ἅγιος Παΐσιος: Ἡ λύπη γιὰ τὰ σφάλματά μας

 – Γέροντα, πῶς θὰ βοηθηθῆ κανεὶς νὰ μὴν ξανακάνη τὸ ἴδιο σφάλμα;

 – ῍ Αν πονέση πραγματικὰ γιὰ τὸ σφάλμα του, δὲν θὰ τὸ ξανακάνη. Πρέπει νὰ ὑπάρχη ἐσωτερικὴ συντριβὴ μὲ εἰλικρινῆ μετάνοια, γιὰ νὰ διορθωθῆ. Γι᾿ αὐτὸ λέει ὁ Ἀββᾶς Μάρκος ὁ Ἀσκητής: «Ἂν ὁ ἄνθρωπος δὲν στενοχωρηθῆ κατ᾿ ἀναλογίαν τοῦ σφάλματός του, εὔκολα περιπίπτει εἰς τὸ αὐτὸ σφάλμα»[1]. Δηλαδή, ἂν εἶναι μικρὸ τὸ σφάλμα, χρειάζεται μικρότερη μετάνοια, ἂν εἶναι μεγαλύτερο, μεγαλύτερη μετάνοια. Ὅταν κανεὶς δὲν πιάνη τὸ μέγεθος τῆς πτώσεώς του καὶ δὲν λυπᾶται «κατ᾿ ἀναλογίαν τοῦ σφάλματος», τότε εὔκολα πέφτει στὸ ἴδιο ἢ καὶ σὲ μεγαλύτερο σφάλμα.

 – Πῶς θὰ καταλάβουμε ὅτι δὲν λυπηθήκαμε «κατ᾿ ἀναλογίαν τοῦ σφάλματος»;

ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ, ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΒ΄: Ἐκ μόνου τοῦ Πατρὸς τὸ Πνεῦμα ἐκπορεύεται

ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ, ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΒ΄:

Ἐκ μόνου τοῦ Πατρὸς τὸ Πνεῦμα ἐκπορεύεται

Γι’ αυτό φανερό είναι ότι ένα είναι και το θείο Πνεύμα από τον ένα Πατέρα. Ένα το Πνεύμα, επειδή εκπορεύεται από Αυτόν, όπως ένας και ο Κύριος και Μονογενής Υιός είναι εκ Πατρός γεννητός. Γι’ αυτό δεν είναι δυνατό το ένα και το αυτό να έχει δύο αρχές, όπως ισχυρίζονται οι Λατίνοι· επειδή και ο Μονογενής ένας είναι εξ ενός Πατρός, και μόνος εκ μόνου γεννητός, όπως και το θείο Πνεύμα ένα είναι και μόνο, εκ μόνου του Πατρός εκπορεύεται. Και ένας από Αυτούς είναι ο αίτιος, επειδή προς Αυτόν τα εξ Αυτού αναφέρονται και γι’ αυτό μοναρχία είναι Αυτό που προσκυνείται από εμάς, επειδή προς τον Πατέρα ως ένα και μόνο αίτιο αναφέρεται το μόνο γεννητό και εντελώς αναλλοίωτο, ο Υιός, και το μόνο εκπορευτό Άγιο Πνεύμα, και αυτό όμοια μη αλλοιούμενο καθόλου.

Δεν δηλώνει φύση το γεννητό και εκπορευτό, όπως λέγουν οι Πατέρες, αλλά ιδιότητα μόνο· διότι μία φύσις είναι σε τρία πρόσωπα και φυλάγει κάθε ένα τα δικά Του γνωρίσματα, διότι και ένας ο αίτιος του μονογενούς Υιού και του εκπορευτού Πνεύματος, ο Πατήρ αυτού, ο Οποίος γεννά τον Υιό αφράστως και ασωμάτως και εκπορεύει το Πνεύμα. Γι’ αυτό και μία ενότητα εν Τριάδι και η Τριάς αδιαίρετη· διότι «ἒνωσις Υἱοῦ καὶ Πνεύματος ὁ Πατήρ», λέγει η θεολόγος φωνή· του δε Αγίου Πνεύματος διάφοροι είναι οι καρποί, που είναι ενέργειες και δυνάμεις.