ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ [:Πράξεις 2, 1-11] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΜΕΘΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Η ΜΕΘΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» [18-6-1989] [Β218]

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ [:Πράξεις 2, 1-11]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΜΕΘΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Η ΜΕΘΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 18-6-1989]

[Β218]

Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, γιορτάζει και τιμά την φανέρωσή της μέσα εις την Ιστορίαν. Η Εκκλησία ήτο πρώτα ουρανία πραγματικότης. Και σήμερα γίνεται υπόθεσις της γης. Πρώτα περιορίζετο μεταξύ του Αγίου Τριαδικού Θεού και των αγίων αγγέλων. Αλλά τώρα συμπεριλαμβάνονται και οι άνθρωποι. Είναι η δευτέρα της απόπειρα, στο πρόσωπο το θεανθρώπινον του Ιησού Χριστού, γιατί η πρώτη της απόπειρα απέτυχε με την πτώσιν των Πρωτοπλάστων. Διότι θα μετεφέρετο η Εκκλησία επί γης ως κοινωνία του Αγίου Τριαδικού Θεού με τους ανθρώπους. Η πτώσις, όμως, των Πρωτοπλάστων εματαίωσε την κοινωνίαν αυτήν, δηλαδή την Εκκλησία.

Η αγάπη , όμως, του Θεού ξανάστησε την Εκκλησία επί της γης. Γι’αυτό πόσο πρέπει να ευχαριστούμε και να δοξάζουμε και να ευλογούμε τον Άγιον Τριαδικόν Θεόν για την σοφία Του, την δύναμή Του και την αγάπη Του…

ΤΕΡΑΤΑ! Εισέβαλαν σε σπίτι ευλαβούς ιερέα κατατρομοκρατώντας τα 5 μικρά του παιδιά! Η ΧΟΥΝΤΑ του Μητσοτάκη ΠΡΟΚΑΛΕΙ.

 

Τέτοιες ενέργειες μόνον ΔΑΙΜΟΝΙΚΑ μυαλά θα μπορούσαν να τις συλλάβουν! 

 

Την ώρα που η Ελλάδα ΣΕΙΕΤΑΙ από τα ΣΚΑΝΔΑΛΑ :

- των παράνομων τηλεφωνικών υποκλοπών πολιτικών, υπουργών, στρατιωτικών ...

- του ΟΠΕΚΕΠΕ,

- των ανύπαρκτων μέτρων ασφάλειας στους σιδηροδρόμους

- του κλεισίματος των εργοστασίων λιγνίτη που κόστισαν δισεκατομμύρια ευρώ

- την ώρα που "πεθαίνουν" ο ένας μετά τον άλλον οι μάρτυρες σε κρίσιμες υποθέσεις πχ Noor1

- την ώρα που σπείρες ανήλικων Ρομά κλέβουν μπροστά στα μάτια τους ιδιοκτήτες περιπτέρων και αν αντιδράσουν τους καίνε τα περίπτερα 

- την ώρα που η πατρίδα μας ΓΕΜΙΣΕ παράνομους λαθροεισβολείς και νέες καραβιές καταφθάνουν

- οι περιουσίες των Ελλήνων, περνάνε από τις Τράπεζες σε funds ημετέρων με εξευτελιστικές τιμές, 

- έχουν ξεπουληθεί λιμάνια, αεροδρόμια, μέχρι και τα διόδια

- και υποθήκευσαν την πατρίδα μας με Υπερταμείο και μνημόνια,

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ [:Ἰω. 7,37-52 και 8,12] YΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ [:Ἰω. 7,37-52 καὶ 8,12]

YΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Ἐν δὲ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔκραξε λέγων· ἐὰν τίς διψᾷ, ἐρχέσθω πρὸς μὲ καὶ πινέτω. ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος (:κατὰ τὴν τελευταία καὶ ἐπισημότερη ἀπὸ τίς ἄλλες ἡμέρες τῆς ἑορτῆς [τῆς Σκηνοπηγίας] στάθηκε ὄρθιος ὁ Ἰησοῦς καὶ μὲ δυνατὴ φωνὴ εἶπε: ἐὰν κανεὶς αἰσθάνεται πόθο καὶ δίψα, ὄχι γιὰ ἀγαθὰ ὑλικὰ καὶ φθαρτά, ἀλλὰ γιὰ πνευματικὰ καὶ αἰώνια, γιὰ τὴν ἐσωτερικὴ γαλήνη καὶ τὴ μακαριότητα τῆς θείας ζωῆς, ἂς ἔλθει κοντά Μου μέσῳ τῆς πίστεως καὶ ἂς πίνει τὴν ἀλήθεια ποὺ προσφέρω, γιὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν ἔτσι οἱ πλέον μύχιοι καὶ εὐγενεῖς πόθοι του. Ἐκεῖνος ποὺ πιστεύει σὲ Ἐμένα,  σύμφωνα μὲ τοὺς λόγους τῆς Γραφῆς, θὰ γίνει ἀστείρευτη πνευματικὴ πηγή· καὶ ἀπὸ τὴν καρδιὰ καὶ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς του θὰ ἀναβλύζουν ποταμοὶ ἀπὸ ὁλόδροσο τρεχούμενο νερό, γιὰ νὰ ξεδιψᾷ ὄχι μόνο ὁ ἴδιος ἀλλὰ καὶ ὅλοι ὅσοι ἔρχονται σὲ ἐπικοινωνία μὲ αὐτόν)» [:Ἰω.7 ,37-38]·[ἑρμηνευτικὴ ἀπόδοση Παναγιώτου Τρεμπέλα].

Φώτης Μιχαήλ: Ἡ ἱστορία, δυστυχῶς, γιὰ τοὺς ἀφελεῖς καὶ τοὺς ἀδιάφορους ἐπαναλαμβάνεται ὀδυνηρά

 

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ ἰατρός 

 

Στὰ τελευταῖα χρόνια τῆς Μακεδονικῆς Δυναστείας τὸ Βυζαντινὸ κράτος κυβερνήθηκε ἀπὸ αὐτοκράτορες, οἱ ὁποῖοι μὲ τὶς λαθεμένες ἐνέργειές τους τὸ ὁδήγησαν σὲ παρακμή. Οἱ αὐτοκράτορες αὐτοὶ πῆραν τὸ μέρος τῶν πλουσίων ἀξιωματούχων της πρωτεύουσας καὶ τῶν «δυνατῶν» των ἐπαρχιῶν, καὶ προχώρησαν στὰ ἑξῆς νομοθετικὰ μέτρα:

 

1ον. Κατάργησαν τὸν νόμο τοῦ «Ἀλληλέγγυου» καὶ ἄλλες διατάξεις, ποὺ προστάτευαν τοὺς μικροὺς καλλιεργητὲς ἀπὸ τοὺς δυνατοὺς καὶ τοὺς εἰσπράκτορες τῶν φόρων.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ [:Πράξεις 2, 1-11] Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ, Ο ΔΑΚΤΥΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ»

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ [:Πράξεις 2, 1-11]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:  

«ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ, Ο ΔΑΚΤΥΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ»

Ζούμε πάλι, αγαπητοί μου, ἐν ἑορτῇ την χαρά της Πεντηκοστής. Είναι η χαρά από την παρουσία του Αγίου Πνεύματος, που υπεσχέθη ο Κύριος εις τους μαθητάς Του, αλλά και σε όλη την Εκκλησία, διαμέσου των αιώνων. Και ο Κύριος είπε: « Ἀπὸ Ἱεροσολύμων μὴ χωρίζεσθαι, ἀλλὰ περιμένειν τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πατρὸς ἣν ἠκούσατέ μου(:«Μη χωριστείτε από τα Ιεροσόλυμα, αλλά να περιμένετε την υπόσχεση του Πατέρα μου, που σας την έχω πει») ὅτι Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισεν ὕδατι, ὑμεῖς δὲ βαπτισθήσεσθε ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ οὐ μετὰ πολλὰς ταύτας ἡμέρας (:«Ο Ιωάννης εβάπτισε με νερό, σεις θα βαπτισθείτε με το Πνεύμα το Άγιον, όχι ύστερα από πολλές ημέρες»). Και η υπόσχεσις του Χριστού εξεπληρώθη δέκα ημέρες μετά την Ανάληψή Του. Και για να έρθει το Πνεύμα το Άγιον, έπρεπε να ανέλθει ο Υιός προς τον Πατέρα. Γι΄αυτό ο Κύριος είπε ότι «Συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω(:Σας συμφέρει εγώ για να φύγω). Ἐὰν γὰρ ἐγὼ μὴ ἀπέλθω(:διότι αν δεν φύγω), ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς (:ο Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιον, δεν θα έλθει σε σας)· ἐὰν δὲ πορευθῶ, πέμψω αὐτὸν πρὸς ὑμᾶς(:Όταν δε πάω στον ουρανό, τότε εγώ θα σας στείλω τον άλλον Παράκλητον, το Πνεύμα το Άγιον)».

Ελευθέριος Ανδρώνης: Ελλάδα: Χρυσοπληρώνουμε τις «έξυπνες» κάμερες AI για 7% ακρίβεια παραβάσεων και 100% παρακολούθηση!

 Το απόλυτο ψηφιακό μπάχαλο με τις πολυδιαφημισμένες κάμερες που κάνουν λάθη κατά 93% - Η «ασφάλεια των δρόμων» πάει περίπατο και μένει μόνο ο Μεγάλος Αδερφός

 

  Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Σε μια χρυσοπληρωμένη τεχνολογική «φούσκα» εξελίσσεται η εγκατάσταση των πολυδιαφημισμένων «έξυπνων» καμερών στους ελληνικούς δρόμους. Για άλλη μια φορά το ελληνικό κράτος βάζει το κάρο μπροστά από το άλογο και δείχνει ότι υπηρετεί τυφλά μόνο ατζέντες και δεν δίνει δεκάρα για τη χρηστικότητα των όσων αποφασίζει.

Το ίδιο φιάσκο που παρατηρείται με τα εργονομικά κενά των ΑΠΕ, των ηλεκτρικών αυτοκινήτων και των ηλεκτρικών ΜΜΜ, συμβαίνει τώρα ακόμα πιο κραυγαλέα με τις «έξυπνες» κάμερες Τεχνητής Νοημοσύνης για τον έλεγχο της οδικής κυκλοφορίας. Και αν οι ΑΠΕ και τα ηλεκτρικά οχήματα αφορούν κυρίως ζητήματα ενέργειας, η εγκατάσταση χιλιάδων καμερών αφορά την κατάργηση της ιδιωτικότητας μας.

Σοφία Μπεκρῆ: Ἡ θέση των Ψυχοσαββάτων στὴν Ἐκκλησία μας

 

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος 

 

Ἡ Ἐκκλησία μας, πρὸ κάθε μεγάλης ἑορτῆς, ἑορτάζει σύμπασα, θριαμβεύουσα καὶ στρατευομένη.

Γιὰ τὴν ἀκρίβεια, γνωρίζοντας ὅτι τὰ κεκοιμημένα μέλη της προπορεύονται, ἀναπέμπει εὐχὲς τόσο γιὰ τὴν συγχώρηση καὶ μετάνοια τῶν ζώντων ὅσο καὶ γιὰ τὴν ἀνάπαυση τῶν κεκοιμημένων, μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ ἀποκτήσουν ὅλοι τὴν αἰώνιο ζωή.

Ἔτσι, καὶ πρὸ τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Πεντηκοστῆς καὶ τῆς ἐπιδημίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, προηγεῖται τὸ Ψυχοσάββατο, ὁπότε μνημονεύουμε τούς «ἀπ’ αἰῶνος ἕως αἰῶνος κεκοιμημένους». Στὶς Εὐχὲς μάλιστα τῆς Γονυκλισίας, ποὺ διαβάζονται κατὰ τὸν Ἑσπερινὸ τῆς Πεντηκοστῆς, πρὸ τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ζητᾶμε, μεταξὺ ἄλλων, τὴν ἀνάπαυση τῶν κεκοιμημένων ἀδελφῶν μας, καθ’ ὅτι γιὰ τὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας «οὐκ ἐστιν θάνατος, ἀλλὰ μετάστασις ἀπὸ τῶν λυπηροτέρων ἐπί τα θυμηδέστερα (τὰ πιὸ χαρούμενα) καὶ ἀνάπαυσις καὶ χαρά.»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ (:Πράξ. 2,1-11) ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ (:Πράξ. 2,1-11)

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Καὶ ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν ἅπαντες ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό (:τὸ πρωὶ τῆς ἡμέρας τῆς Πεντηκοστῆς -καθὼς ὁλοκληρωνόταν ἡ ἡμέρα αὐτὴ ἡ ὁποία ἄρχισε ἀπὸ τὸ ἀπόγευμα τῆς παραμονῆς της- ὅλοι οἱ πιστοὶ μὲ μιὰ καρδιὰ ἦταν συναγμένοι στὸ ἴδιο μέρος)» [Πράξεις 2,1].

Ποιά εἶναι αὐτὴ ἡ Πεντηκοστή; Ὅταν τὸ δρεπάνι ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιηθεῖ γιὰ τὴν συγκομιδὴ ἀπό το θερισμό· ὅταν ἔπρεπε νὰ συναθροίζει τοὺς καρπούς. Εἶδες τὸν τύπο; Βλέπε πάλι τὴν ἀλήθεια. Ὅταν ἔπρεπε νὰ ἐπιβάλλει τὸ δρεπάνι τοῦ λόγου, ὅταν τοὺς καρποὺς ἔπρεπε νὰ συλλέγει, τότε τὸ Πνεῦμα σὰν δρεπάνι κοφτερό, πετᾷ πάνω σὲ αὐτούς. Διότι ἄκουσε τὸν Χριστὸ ποὺ λέει· «οὐχ ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἔτι τετράμηνός ἐστι καὶ ὁ θερισμὸς ἔρχεται; ἰδοὺ λέγω ὑμῖν, ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ θεάσασθε τὰς χώρας, ὅτι λευκαὶ εἰσι πρὸς θερισμὸν ἤδη (:Δὲν λέτε ἐσεῖς ὅτι τέσσερις μῆνες μένουν ἀκόμη καὶ ὁ θερισμὸς ἔρχεται; Στὴν πνευματικὴ ὅμως σπορὰ εἶναι δυνατὸν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ νὰ καρποφορήσει καὶ σὲ χρονικὸ διάστημα πολὺ πιὸ σύντομο. Καὶ γιὰ νὰ πειστεῖτε γιὰ τὸ θέμα αὐτὸ ποὺ σᾶς λέω, σηκῶστε τὰ μάτια σας καὶ κοιτᾶξτε τὸ πλῆθος αὐτὸ τῶν Σαμαρειτῶν ποὺ ἔρχονται. Μοιάζουν οἱ ψυχές τους μὲ χωράφια, στὰ ὁποῖα δὲν πρόφθασε νὰ σπαρεῖ ὁ λόγος τῆς ἀλήθειας, κι ὅμως εἶναι λευκὰ καὶ ὥριμες πλέον, ἕτοιμα νὰ θεριστοῦν.

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΠΡΟ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ» [Από τη σειρά: «Ομιλίες εις προσκυνητάς Θεσσαλονικείς» Δ97Α’] [13-6-1992]

 

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΠΡΟ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ»

[Από τη σειρά: «Ομιλίες εις προσκυνητάς Θεσσαλονικείς» Δ97Α’]

[Εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 13-6-1992]

       Αν ο θάνατος, αγαπητοί μου, έθετε την τελική του σφραγίδα σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, τότε, θα λέγαμε, ας αρχίσομε να θρηνούμε γι΄ αυτήν την φοβερή αιχμαλωσία μας εις τον κόσμον αυτόν. Τότε μόνιμο τραγούδι μας, μόνιμο, μάλλον, ελεγείο μας, ας είναι το «Ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης». Και μάλιστα όταν σήμερα, Ψυχοσάββατο προ της Πεντηκοστής, μάς ζωντανεύει αυτή η θέσις του θανάτου, η πραγματικότητα του θανάτου για να τα πούμε αυτά, τότε θα λέγαμε: «Γιατί να έρχονται νέοι άνθρωποι στον κόσμον αυτόν αφού θα πεθάνουν;».

Ελευθέριος Ανδρώνης: Ηλεκτρικό ρεύμα: Η απάτη των «φθηνών» ΑΠΕ – Χαρίζουμε στη Βουλγαρία ρεύμα το μεσημέρι, το αγοράζουμε +1000% το βράδυ!

 

Μια αδιανόητη μπίζνα με τις ΑΠΕ - Η ανήλιαγη Βουλγαρία προνόησε, αποθηκεύει και μοσχοπουλάει τον ήλιο της Ελλάδας στην ίδια την... Ελλάδα

 

Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης 

 

Η απόλυτη κοροϊδία εις βάρος των Ελλήνων καταναλωτών, εξελίσσεται σε ένα αδιανόητο ενεργειακό «αλισβερίσι» μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας. Πρόκειται για ένα εξοργιστικό παράδοξο που ανέδειξε η εφημερίδα «Το Ποντίκι», το οποίο εξηγεί εν μέρει τις ληστρικές τιμές ρεύματος που πληρώνουν οι Έλληνες, στα πλαίσια μιας ασύδοτης αγοράς που έχει αντικαταστήσει τη λογική της ενεργειακής αυτάρκειας των Ελλήνων, με τον παραλογισμό της αισχροκέρδειας για λίγους και «εκλεκτούς».

Οι περιβόητες ΑΠΕ που διαφημίστηκαν από την κυβέρνηση ως υπόσχεση καθαρής ενέργειας και φθηνού ρεύματος, μόνο αυτό δεν πραγματοποιούν. Η εγκατάσταση των ΑΠΕ προωθήθηκε μανιωδώς, χωρίς όμως κανέναν σχεδιασμό διαχείρισης αυτής της ισχύος υπέρ του λαού. Ατελείωτες εκτάσεις της Ελλάδας γέμισαν με ΑΠΕ, μόνο και μόνο για να στήνονται μπίζνες εκατομμυρίων στο χρηματιστήριο ενέργειας, με εξαγωγές φθηνού ρεύματος σε ξένα κράτη που επανεισάγεται σε ακριβότερες τιμές στη χώρα μας. Και όταν λέμε ακριβότερες, εννοούμε… χρυσάφι.

Ἰωάννης Πελίτης: Μνημόσυνο καὶ ἐκδήλωση γιὰ τὴν ἅλωση στὸ ἱερὸ κοινόβιο Ὁσίου Νικοδήμου

 

Σήμερα Παρασκευή 29 Μαΐου 2020, μέ ἀφορμή τήν θλιβερή ἐπέτειο τῆς ἁλώσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως, στό Ἱερό Κοινόβιο Ὁσίου Νικοδήμου τελέσθηκε Θεία Λειτουργία καί ἱερό Μνημόσυνο ὑπέρ τῶν προγόνων μας πού θυσιάσθηκαν στίς Ἀλησμόνητες Πατρίδες. Στή συνέχεια στό μεγάλο ἀρχονταρίκι τῆς Μονῆς ἐκφωνήθηκε ἐπίκαιρη ὁμιλία τοῦ Θεολόγου-Φιλόλογου κυρίου Ἰωάννη Πελίτη, τό πλῆρες κείμενο τῆς ὁποίας παρατίθεται κάτωθι. Κατά τήν ἔναρξη ἀλλά καί κατά τή λήξη τῆς σεμνῆς αὐτῆς ἐκδηλώσεως, ὁ Χορός τῶν Πατέρων τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου ἀπέδωσε ἐπίκαιρους ἐκκλησιαστικούς ὕμνους.

ΟΜΙΛΙΑ   ΙΩΑΝΝΟΥ   ΠΕΛΙΤΗ   ΕΙΣ   ΤΗΝ   

ΕΠΕΤΕΙΟ   ΤΗΣ   ΑΛΩΣΕΩΣ   (29-5-2020)

Εὐχαριστώντας γιά τήν πρόσκληση καί γιά τήν παρουσία σας, εὔχομαι τίς στιγμές αὐτές γόνιμες γιά ὅλους.

Σέ κάθε ἐπέτειο γιά τήν ἅλωση τῆς Βασιλεύουσας πενθοῦμε ἀναστάσιμα τήν τουρκική κατάκτηση τῆς ἐνδοξότερης Χριστιανικῆς αὐτοκρατορίας, πού ὀνόμασαν Βυζάντιο οἱ ἐχθροί της, ἀποκρύπτοντας τίς ἱστορικές της ρίζες γιά νά ἀλλοιώσουν τήν ταυτότητά της.

 Ἡ προερχόμενη ἀπ᾿ τήν ἐξ᾿ ἀρχῆς Ἑλληνική πόλη Ρώμη Ρωμαϊκή αὐτοκρατορία, ἐκχριστιανισμένη, εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη αὐτοκρατορία, πού περιλαμβάνονταν στά ὅριά της γιά κάποια χρονικά διαστήματα ἡ Βρετανία, ἡ Εὐρώπη, ὡς τόν Ἔλβα, ἤ δυτική Ἀσία μέχρι καί τό Ἰράκ καί ἡ βόρεια Ἀφρική. Κύρια γλῶσσα ἡ Ἑλληνική, ἡ ἀπ᾿ ὁποιαδήποτε ἄλλη μουσικότερη καί πλουσιότερη - σημεῖο ὅτι ὁ λαός πού τήν δημιούργησε ἔφτασε ὡς τά πιό ἀκραῖα ὅρια τή δίψα γιά ἀλήθεια, ζωή, ὡραιότητα, ἐλευθερία, ἀγάπη – ἔκφραση δίψας γιά τόν Θεό. Συνεκτικός ἱστός τῶν λαῶν πού τήν συγκρότησαν, ἡ ἴδια πίστη. Ἐπισήμανση πού λείπει ἀπ᾿ τήν Ἱστορία: κυβερνήθηκε καί ἀπό Ἁγίους πού θέσπισαν ὡς θεμέλιο πολιτικῆς τήν θέωση τοῦ πολίτη, καταξιώνοντας τήν Πατρίδα ὡς οἶκο τοῦ Θεοῦ, ἁγία γῆ, ὅπου ἀσκεῖται ὁ βίος πού τρέπει σέ ἀνάσταση τόν θάνατο καί καταλάμπει ἄκτιστο φῶς τήν οἰκουμένη μέσα ἀπ᾿ τήν Ἀποκάλυψη, τήν ποίηση, τήν μελῳδία , τήν ἀρχιτεκτονική καί τήν εἰκόνα, πού ἐμπνέει κάθε μία τό Ἅγιο Πνεῦμα, κορυφώνοντας τόν Θεανθρώπινο πολιτισμό. Τόσο στήν βιοπάλη, κατά τήν εἰρήνη, ὅσο καί στόν πόλεμο μέ τίς αἱρέσεις ἤ μέ τούς ἐπίδοξους κατακτητές.

Χαράλαμπος Μηνάογλου: Και του χρόνου στην Πόλη

 

Γράφει ὁ Χαράλαμπος Μηνάογλου 

 

Σώπασε κυρά Δέσποινα και μην πολυδακρύζεις,

πάλι με χρόνους με καιρούς, πάλι δικά μας θά 'ναι...

 

Τα ανωτέρω ισχύουν φυσικά, αλλά έχουν μια αυτονόητη προϋπόθεση, ότι κι εμείς παραμένουμε ορθόδοξοι και Έλληνες...

 

Δεν θα γίνουν ποτέ ξανά δικά μας, εάν εμείς απεκδυθούμε την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό... δεν θα γίνουν ποτέ δικά μας, εάν εμείς συμμαχούμε (τι συμμαχούμε δηλαδή, έχουμε υποταχθεί πλήρως στις ορέξεις) με τους εχθρούς της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού... 

Αββάς Σισώης, το σκεύος της ερήμου

Ο αββάς Σισώης είπε κάποτε με παρρησία: «Έχε θάρρος· πάνε τώρα τριάντα χρόνια που δεν παρακαλώ πια τον Θεό για οποιαδήποτε άλλη αμαρτία, αλλά αυτό που προσεύχομαι είναι· “Κύριε Ιησού, προστάτεψέ με από τη γλώσσα μου”. Και μέχρι τώρα πέφτω καθημερινά εξαιτίας της και αμαρτάνω».

✶✶✶

Ένας αδελφός ανέφερε στον αββά Σισώη: «Βλέπω ότι έχω μόνιμα τη μνήμη του Θεού». Ο γέροντας του αποκρίθηκε: «Δεν είναι σπουδαίο να βρίσκεται ο λογισμός σου στον Θεό. Το σπουδαίο είναι να βλέπεις τον εαυτό σου πιο κάτω απ’ όλη την κτίση. Γιατί αυτό και ο σωματικός κόπος οδηγούν στην ταπεινοφροσύνη».

Ἅγιος Παΐσιος: Ἀπὸ τὴν κοσμική εὐτυχία βγαίνει τὸ κοσμικό ἄγχος

Ὅσο ἀπομακρύνονται οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὴν φυσική ζωή, τὴν ἁπλή, καὶ προχωροῦν στὴν πολυτέλεια, τόσο αὐξάνει καὶ τὸ ἀνθρώπινο ἄγχος. Καὶ ὅσο ἀπομακρύνονται ἀπὸ τὸν Θεό, ἑπόμενο εἶναι νὰ μή βρίσκουν πουθενά ἀνάπαυση. Γι' αὐτὸ γυρίζουν ἀνήσυχοι ἀκόμη καὶ γύρω ἀπὸ τὸ φεγγάρι –σάν τὸ λουρί τῆς μηχανῆς γύρω ἀπὸ τὴν τρελλή ρόδα[1] –, γιατί ὁλόκληρος ὁ πλανήτης μας δὲν χωράει τὴν πολλή τους ἀνησυχία.

Ἀπὸ τὴν κοσμική καλοπέραση, ἀπὸ τὴν κοσμική εὐτυχία, βγαίνει τὸ κοσμικό ἄγχος. Ἡ ἐξωτερική μόρφωση μὲ τὸ ἄγχος ὁδηγεῖ καθημερινῶς ἑκατοντάδες ἀνθρώ­πων (ἀκόμη καὶ μικρά παιδιά μὲ ἄγχος) στὶς ψυχαναλύσεις καὶ στούς ψυχιάτρους καὶ κτίζει συνεχῶς Ψυχιατρεῖα καὶ μετεκπαιδεύει ψυχιάτρους, ἐνῶ πολλοί ψυχίατροι οὔτε Θεό πιστεύουν οὔτε ψυχή παραδέχονται. Ἑπομένως, πῶς εἶναι δυνατόν αὐτοί οἱ ἄν­θρωποι νὰ βοηθήσουν ψυχές, ἀφοῦ καὶ οἱ ἴδιοι εἶναι γεμάτοι ἀπὸ ἄγχος; Πῶς εἶναι δυνατόν ὁ ἄνθρωπος νὰ παρηγορηθῆ ἀληθινά, ἄν δὲν πιστέψη στὸν Θεό καὶ στὴν ἀληθινή ζωή, τὴν μετά θάνατον, τὴν αἰώνια; Ὅταν συλλάβη ὁ ἄνθρωπος τὸ βαθύτερο νόημα τῆς ζωῆς τῆς ἀληθινῆς, τότε φεύγει ὅλο τὸ ἄγχος του καὶ ἔρχεται ἡ θεία παρηγοριά, καὶ θεραπεύεται. Ἄν πήγαινε κανεὶς στὸ Ψυχιατρεῖο καὶ διάβαζε στούς ἀσθενεῖς τὸν Ἀββᾶ Ἰσαάκ, θὰ γίνονταν καλά ὅσοι πιστεύουν στὸν Θεό, γιατί θὰ γνώριζαν τὸ βαθύτερο νόημα τῆς ζωῆς.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἄγιος Ἰωάννης ὁ Ρώσσος - Ὀ θαυματουργὸς πολύπαθος Ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Ἡ ἐμφάνιση ἁγίων στὴν Ἐκκλησία μας σὲ κάθε ἐποχὴ εἶναι τὸ μόνιμο θαῦμα. Οὐδέποτε ὑπῆρξε ἐποχὴ στὴ δισχιλιόχρονη πορεία τῆς Ἐκκλησίας μας ποὺ νὰ μὴν ἔχει ἐμφανιστεῖ ἅγιος. Ὅπως σὲ κάθε ἐποχή, ἔτσι καὶ στοὺς νεώτερους καὶ σύγχρονους καιροὺς ἀναδεικνύει ὁ Θεὸς ἁγίους γιὰ τὴ δόξα τὴ δική Του καὶ τὸν ἁγιασμὸ καὶ τὴν ἀρωγὴ τῶν πιστῶν. Ἕνας ἀπὸ τοὺς νέους λαοφιλεῖς ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι καὶ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσσος. 
 

Ἦταν Ρῶσσος στὴν καταγωγὴ καὶ εἶχε γεννηθεῖ στὴ Ν. Ρωσία, τὴ σημερινὴ Οὐκρανία, στὰ 1690 ἀπὸ εὐσεβῆ οἰκογένεια. Κατατάχτηκε στὸν ρωσικὸ στρατὸ νὰ ὑπηρετήσῃ τὴ στρατιωτική του θητεία, ὅταν ἡ πατρίδα του βρισκόταν σὲ πόλεμο μὲ τὴν Τουρκία (1711-1718). Ὁ νεαρὸς Ἰωάννης πολεμοῦσε μὲ ἡρωισμὸ στὸν αὐτοκρατορικὸ στρατό, ὁ ὁποῖος εἶχε ὑποστεῖ ταπεινωτικὲς ἧττες ἀπὸ τὰ ἀκατάβλητα τουρκικὰ στρατεύματα. Στὴ μάχη ἀνακατάληψης τοῦ Ἀζὼφ πιάστηκε αἰχμάλωτος, μαζὶ μὲ χιλιάδες ἄλλους συμμαχητές του καὶ ὁδηγήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη, ἐν μέσῳ ἐξευτελισμῶν. Ἀπὸ ἐκεῖ προωθήθηκε στὴν Καισάρεια τῆς Καππαδοκίας, στὸ χωριὸ Προκόπιο, ὅπου δόθηκε στὴν κατοχὴ ἑνὸς Ἀγᾶ, ὁ ὁποῖος ἡγεῖτο στρατοπέδου Γενιτσάρων. Ἐν μέσῳ πρωτοφανῶν ἐξευτελισμῶν καὶ σκληρῶν βασανιστηρίων τοῦ ἀνατέθηκε νὰ περιποιεῖται τὰ ζῶα καὶ νὰ μένῃ μαζί τους στοὺς βρώμικους ἀπὸ τὶς κοπριὲς στάβλους. 

Στο μοναστήρι του οσίου Γεωργίου Καρσλίδη

 

Όταν πηγαίναμε να μεταλάβουμε – αναφέρει μία πνευματική θυγατέρα του οσίου Γεωργίου – πηγαίναμε από την πλαϊνή πύλη του ιερού στα γόνατα. Ο Γέροντας μας διάβαζε, μετά μας έχριε και ύστερα πηγαίναμε να μεταλάβουμε. Όλοι πηγαίναμε με συστολή και φόβο μέσα μας. Λέγαμε· άραγε θα με κοινωνήσει ή όχι. Μη έρθεις, έλεγε, όπου δεν έπρεπε. Με βαμμένα χείλη ή χωρίς μαντήλα δεν σε κοινωνούσε. «Εσύ εκεί χώρια, εκεί σταμάτησε, δεν έκανες τον κανόνα σου». Εύκολα δεν μεταλάμβανε, όχι. «Εσύ μην έρθεις, πήγαινε πρώτα να μιλήσεις μ’ εκείνον που είσαι μαλωμένος. Εσύ, γιατί δεν έκανες εκείνο που έπρεπε, τώρα πού ήρθες;» Έτσι μπροστά σε όλους μπορεί να σε έθιγε, για να διορθωθείς. Ανεξομολόγητος μεγάλος δεν μπορούσε να πλησιάσει να κοινωνήσει. Και εμάς μικρά που ήμασταν, μας έλεγε: «Δεν θα φάτε λάδι, για να ‘ρθείτε να σας κοινωνήσω». Ήταν τα πράγματα αυστηρά. Από μικρά παιδιά μας έβαζε σε μία σειρά, γιατί ήξερε πως ό,τι από παιδιά μάθουμε, ποτέ δεν θα το ξεχάσουμε. Σαν μία άσκηση και ένα μικρό κανόνα σ’ εμάς τα παιδιά προτού να κοινωνήσουμε, μας έστελνε να φέρουμε λίγα ξύλα στην πλάτη ή λίγο νερό κάτω από το ρέμα, για να κοπιάσουμε λίγο για τον Χριστό κι εμείς. Αν και ήμασταν παιδιά, όμως με κάποιο φόβο μέσα μας πλησιάζαμε να κοινωνήσουμε. Ακούγαμε από τους μεγάλους που τους μάλωνε ή τους μιλούσε αυστηρά ή δεν τους κοινωνούσε και μέσα στην παιδική μας ψυχή γεννιόταν ένας σεβασμός και μία ευλάβεια για τη θεία κοινωνία.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Νεομάρτυς Ἀλέξανδρος ὁ Δερβίσης

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Μιὰ κατηγορία ἐνδόξων Νεομαρτύρων στὰ τετρακόσια μαῦρα χρόνια τῆς τουρκικῆς σκλαβιᾶς ἦταν καὶ αὐτοὶ ποὺ εἶχαν ἀλλαξοπιστήσει καὶ ἐπανήρθαν στὴν Ὀρθοδοξία μας, ἐπισφραγίζοντας μὲ τὸ μαρτύριό τους τὴν ἐπάνοδό τους στὴν ἀληθινὴ καὶ σώζουσα πίστη τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν καὶ ὁ ἅγιος Νεομάρτυς Ἀλέξανδρος ὁ Δερβίσης, ὁ ὁποῖος ὄχι ἁπλὰ ἐξισλαμίστηκε, ἀλλὰ καὶ ἀναδείχτηκε ὑψηλὸς ἀξιωματοῦχος τῆς ἰσλαμικῆς θρησκείας.
 

Γεννήθηκε στὴ Θεσσαλονίκη στὰ μισὰ τοῦ 18ου αἰῶνα ἀπὸ Χριστιανοὺς γονεῖς. Διακρίνονταν ἀπὸ τὰ ἄλλα παιδιὰ τῆς συνοικίας του γιὰ τὴν ξεχωριστὴ ὀμορφιά του. Ἀλλὰ ἡ ὀμορφιὰ τῶν παιδιῶν δὲν ἦταν προσὸν γιὰ τὰ χρόνια ἐκεῖνα. Οἱ βάρβαροι ἀπολίτιστοι Ὀθωμανοὶ τὰ ἅρπαζαν ἀπὸ τίς ἀγκαλιὲς τῶν μητέρων τους. Τὰ μὲν κορίτσια τὰ προόριζαν γιὰ τὰ χαρέμια τῶν ἀγάδων τὰ δὲ ἀγόρια γιὰ τὸ στράτευμα καὶ τίς κυβερνητικὲς θέσεις. Τὰ μεγάλωναν σὲ εἰδικὰ κέντρα, καὶ τὸ πρῶτο πρᾶγμα ποὺ τοὺς ἔκαναν ἦταν ὁ ἐξισλαμισμὸς καὶ ἡ καλλιέργεια μίσους πρὸς τὸν Ἑλληνισμὸ καὶ τὴν Ὀρθοδοξία. Τὸ φοβερὸ τάγμα τῶν Γενίτσαρων, γιὰ παράδειγμα, ἀποτελοῦνταν ἀπὸ παιδιὰ Χριστιανῶν οἱ ὁποῖοι διέπρατταν τὰ φοβερότερα ἐγκλήματα καὶ τίς γενοκτονίες κατὰ τῶν χριστιανικῶν πληθυσμῶν.

Το διορατικό χάρισμα του οσίου Αμβροσίου της Όπτινα

 

Κάποτε ήρθε στην Όπτινα ένας τεχνίτης και τοποθέτησε στον ναό ένα καινούργιο εικονοστάσι. Ετοιμαζόταν να φύγει, όταν ο όσιος Αμβρόσιος είδε με τα διορατικά του μάτια ένα φοβερό θέαμα: Σ’ ένα δάσος, κοντά στον δρόμο, δύο άνδρες, κρατώντας μαχαίρια, παραμόaνευαν τον τεχνίτη. Ήταν παλιοί μαθητευόμενοί του, που ήξεραν ότι θα περνούσε από ‘κει με την αμοιβή του για το εικονοστάσι. Σκόπευαν, λοιπόν, να τον σκοτώσουν και να τον ληστέψουν.

Ο τεχνίτης, πριν φύγει, πήγε ν’ αποχαιρετήσει τον όσιο και να πάρει την ευλογία του. Εκείνος, όμως, δεν τον άφησε να φύγει. Του είπε ν’ αναβάλει την αναχώρησή του και τον προσκάλεσε σε τσάι το πρωί. Εκείνος, μολονότι επαγγελματικές υποχρεώσεις τον πίεζαν να επιστρέψει σύντομα στον τόπο του, δεν τόλμησε ν’ αρνηθεί, γιατί σεβόταν βαθιά τον στάρετς.

Νεκτάριος Δαπέργολας: Ἕνα ἀδιανόητης ἔντασης και ἔκτασης ἐνδοεκκλησιαστικὀ ξεχαρβάλωμα…

 

Γράφει ὁ Νεκτάριος Δαπέργολας   

 

   Ἡ πρόσφατη εἰκόνα τοῦ ἀρχιεπισκόπου Κρήτης (γνωστοῦ βεβαίως καί γιά ἄλλα ἀνδραγαθήματα, ὅπως οἱ δηλώσεις του περί ὁμοφυλοφιλίας ὡς...«ἰδιαιτερότητας» καί «προσανατολισμοῦ» ἤ οἱ γονυκλισίες του μέσα σέ παπικό ναό, καθώς καί μπροστά στόν τάφο τοῦ δαιμονισμένου ἀντίχριστου Καζαντζάκη), μαζί μέ ἕνα αἱρετικό παπικό μπροστά στήν Ὡραία Πύλη κατά τόν ἑορτασμό ἐπανακομιδής τῆς κάρας τοῦ Ἀποστόλου Τίτου, ἔρχεται νά προστεθεῖ σέ μία εὐρύτερη σειρά ἀποτρόπαιων εἰκόνων, ἀπό τίς ὁποῖες δυστυχῶς βρίθουν πιά οἱ ὀρθόδοξοι ναοί τῆς χώρας.

 

    Μιλᾶμε γιά ἕνα ἀδιανόητης ἔντασης καί ἔκτασης ξεχαρβάλωμα, ὅπου ὁ κάθε λυκοποιμένας (σέ ἐπίπεδο μάλιστα ὄχι μόνο ἐπισκόπων, ἀλλά καί ἁπλῶν παπάδων πλέον) κάνει κυριολεκτικά ὅ,τι τοῦ καπνίσει. Ἄλλος συμπροσεύχεται μέ κάθε λογῆς αἱρετικούς. Ἄλλος συλλειτουργεῖ μέ σχισματικούς/ἀχειροτόνητους Οὐκρανούς. Ἄλλος ἐπιτελεῖ ἐκκλησιαστικές ἀκολουθίες σέ νεοελληνική μετάφραση (καθότι ὁ γνωστός πλανεμένος «νεορθόδοξος» Καρυώτογλου τοῦ Ἁγίου Νικολάου Ραγκαβά ἔχει δυστυχῶς καί ἀρκετούς ἀκόμη μιμητές). Ἄλλος ὀργανώνει συναυλίες μέ πιάνα καί μπουζούκια καί κάθε λογῆς περίεργους χορωδούς ἀκόμη καί τῆς πιό μακάβριας νεοεποχίλας (ὁ ἀπόηχος τῶν δαιμονικῶν οὐρλιαχτῶν στόν ναό τοῦ Ἀποστόλου Παύλου στήν Καβάλα ἀκόμη τρυπᾶ τά αὐτιά καί τίς ψυχές μας). Ἄλλος ξηλώνει τον Ἐσταυρωμένο ἀπό τήν Ἁγία Τράπεζα. Ἄλλος βεβηλώνει τήν Θεία Λειτουργία, μετατρέποντάς την σέ θεατράλε διάλεξη πρός κατήχηση δῆθεν τῶν μαθητῶν. Ἄλλος φωνάζει ἀπό ἄμβωνος ὡς κρατικοδίαιτος νεοσεργιανιστής ντίλερ τῆς νέας ταυτότητας καί τοῦ Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ (κατακεραυνώνοντας καί τούς συνωμοσιολόγους ψεκασμένους ταλιμπάν ἀντιφρονοῦντες). Ἄλλος στελεχώνει ἐνοριακά ἀναλόγια μέ γυναικεῖες χορωδίες. Ἄλλος βγάζει δικές του...large θεωρίες περί νηστείας. Ἄλλος καλεῖ τόν κόσμο νά προσέλθει στή Θεία Κοινωνία χωρίς προετοιμασία καί ἐξομολόγηση. Καί, γενικά, ἕνα συνεχές «δέν πειράζει» μαζί μέ ἕνα ἀδιάκοπο «ὁ Θεός εἶναι ἀγάπη καί ὅλα τά ἀποδέχεται» κυριαρχοῦν παντοῦ.

Σειρά τριῶν, πάντοτε ἐπίκαιρων, ἀπομαγνητοφωνημένων ὁμιλιῶν τοῦ μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου - Περί αἱρέσεων Ὁμιλία 3η – Ο ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ Κυριακή 3-6-1979

Σειρά τριῶν, πάντοτε ἐπίκαιρων, ἀπομαγνητοφωνημένων ὁμιλιῶν  τοῦ μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου - Περί αἱρέσεων

 

Ὁμιλία 3η – Ο ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

                                                                 Κυριακή 3-6-1979

 

Εἰσαγωγικά

Οἱ Πεντηκοστιανοί

Ἐμφάνισις καί δρᾶσις των

Ἡ Χ.Ο.Ε.

Ἡ διδασκαλία της

Ἀναβαπτίζονται εἰς τό πῦρ τῆς Πεντηκοστῆς ;

Ποῦ στηρίζουν τήν ἀναβάπτισίν των 

Πότε ἐκπληροῦται ἡ προφητεία τοῦ Ἰωήλ 

Σειρά τριῶν, πάντοτε ἐπίκαιρων, ἀπομαγνητοφωνημένων ὁμιλιῶν τοῦ μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου - Περί αἱρέσεων Ὁμιλία 2α – Ο ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΣΜΟΣ

Σειρά τριῶν, πάντοτε ἐπίκαιρων, ἀπομαγνητοφωνημένων ὁμιλιῶν  τοῦ μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου - Περί αἱρέσεων

 

Ὁμιλία 2α – Ο ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΣΜΟΣ

                                                                 Κυριακή 27-5-1979

   Εἴχαμε ἀναφερθῆ τήν περασμένη φορά εἰς τό θέμα γενικά τῆς αἱρέσεως. Ἀλλά τίθεται τό ἐρώτημα: Τί εἶναι αἵρεσις;

    Αἵρεσις εἶναι ἡ λογική ἑρμηνεία τοῦ δόγματος· δηλαδή εἶναι ἡ προσπάθεια τοῦ ἀνθρώπου νά κατανοήση τό μυστήριον τοῦ Θεοῦ. Καί ὅταν προσπαθῆ ὁ ἄνθρωπος νά τό κατανοήση, θέλει νά τό κατατάξη μέσα εἰς τά λογικά κατηγορήματα· δηλαδή θέλει νά λογικοποιήση κάτι πού εἶναι πέρα ἀπό τήν λογική. Στήν προσπάθειά του ὅμως νά λογικοποιήση, νά κάνη λογικό δηλαδή, ἐκεῖνο τό ὁποῖον δέν μπαίνει μέσα στά στενά ὅρια τῆς λογικῆς, κατ’ ἀνάγκην θά ξεφύγη· κι ἀφοῦ θά ξεφύγη, αὐτό εἶναι αἵρεσις. Ὥστε λοιπόν αἵρεσις πάντοτε εἶναι ἡ λογικοποίησις τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, τῆς ἀποκαλύψεως· ἐπειδή πάντα, ἐπαναλαμβάνω, ἡ ἀποκάλυψις εἶναι ὑπέρ λόγον, εἶναι πιό πάνω ἀπό τήν λογική.

Σειρά τριῶν, πάντοτε ἐπίκαιρων, ἀπομαγνητοφωνημένων ὁμιλιῶν τοῦ μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου - Περί αἱρέσεων - Ὁμιλία 1η - ΓΕΝΙΚΑ ΠΕΡΙ ΑΙΡΕΣΕΩΝ

Σειρά τριῶν, πάντοτε ἐπίκαιρων, ἀπομαγνητοφωνημένων ὁμιλιῶν  τοῦ μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου - Περί αἱρέσεων

 

Ὁμιλία 1η - ΓΕΝΙΚΑ ΠΕΡΙ ΑΙΡΕΣΕΩΝ

                    Αἵρεσις: ὁ ἐσωτερικός ἐχθρός τῆς Ἐκκλησίας

     Ἐπειδή στίς μέρες μας, ἀγαπητοί μου, ὅπως λέγει ἐκεῖ ἕνας ψαλμικός στίχος, πολλοί «μονιοὶ ἄγριοι»[Ψαλμ.79,14:« ἐλυμήνατο αὐτὴν ὗς ἐκ δρυμοῦ, καὶ μονιὸς ἄγριος κατενεμήσατο αὐτήν»], δηλαδή ἀγριογούρουνα, λυμαίνονται τήν χριστοφυτευθεῖσα ἄμπελο τῆς Ἐκκλησίας μέ τίς αἱρέσεις τους, καλό θά ἦταν αὐτές οἱ τρεῖς ὁμιλίες μας νά ἀφιερωθοῦν εἰς τό μεγάλο αὐτό θέμα τῶν αἱρετικῶν, τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ ὁποῖοι ἐχθροί εἶναι ἐσωτερικοί. Διότι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν διωγμόν ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἐχθροί ἐξωτερικοί· ἐκεῖνοι ὅμως οἱ ὁποῖοι μετέρχονται τήν αἵρεσιν, αὐτοί εἶναι ἐχθροί ἐσωτερικοί.

Τό Γένος μας πάει νά χαθεῖ. Ὑπάρχει σωτηρία;

 

Τό Γένος μας πάει νά χαθεῖ. Ὑπάρχει σωτηρία; Ναί, λένε οἱ Πατέρες μας πατρο Κοσμάς καί Μακρυγιάννης, ὑπάρχει καί εἶναι ἡ Ἠσυχαστική μας παράδοση. Δηλαδή, ἡ ἄσκηση τῶν ἀρετῶν καί ἡ ἀπαλλαγή ἀπό τά πάθη μας, μέ τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ.  

Ἡ Ἡσυχαστική Πατερική παράδοση ἦταν καί ἐξακολουθεῖ νά εἶναι τό μοναδικό ἀκαταμάχητο ὅπλο ἐναντίον τῶν δαιμονικῶν δυνάμεων ἀλλά καί τῶν λαῶν πού μισοῦν καί ἐχθρεύονται τό Γένος μας.

Ὁ Ἡσυχασμός συνιστᾶ τήν πεμπτουσία τῆς ρωμαίϊκης (ὀρθοδόξου) παραδόσεως, γράφει ὁ π. Γεώργιος Μεταλληνός καί συμπληρώνει ἐπεξηγηματικά, ὅτι ὁ Ἡσυχασμός νοεῖται κυρίως ὡς πορεία πρός τήν θέωση καί ἐμπειρία θεώσεως.

Τό Εὐαγγέλιο καί ὁ Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς (Τῶν Ἁγίων Πατέρων) 24 Μαΐου 2026

Ἑωθινόν 

 

Ἦχος πλ. β´ - Ἑωθινόν Ι´
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΚΑ´ 1 - 14

¹ Μετὰ ταῦτα ἐφανέρωσεν ἑαυτὸν πάλιν ὁ Ἰησοῦς τοῖς μαθηταῖς ἐπὶ τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάδος· ἐφανέρωσε δὲ οὕτως. ² ἦσαν ὁμοῦ Σίμων Πέτρος, καὶ Θωμᾶς ὁ λεγόμενος Δίδυμος, καὶ Ναθαναὴλ ὁ ἀπὸ Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας, καὶ οἱ τοῦ Ζεβεδαίου καὶ ἄλλοι ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο. ³ λέγει αὐτοῖς Σίμων Πέτρος· Ὑπάγω ἁλιεύειν. λέγουσιν αὐτῷ· Ἐρχόμεθα καὶ ἡμεῖς σὺν σοί. ἐξῆλθον καὶ ἐνέβησαν εἰς τὸ πλοῖον εὐθύς, καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ νυκτὶ ἐπίασαν οὐδέν. ⁴ πρωΐας δὲ ἤδη γενομένης ἔστη ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸν αἰγιαλόν· οὐ μέντοι ᾔδεισαν οἱ μαθηταὶ ὅτι Ἰησοῦς ἐστι. ⁵ λέγει οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Παιδία, μή τι προσφάγιον ἔχετε; ἀπεκρίθησαν αὐτῷ· Οὔ. ⁶ ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· Βάλετε εἰς τὰ δεξιὰ μέρη τοῦ πλοίου τὸ δίκτυον, καὶ εὑρήσετε. ἔβαλον οὖν, καὶ οὐκέτι αὐτὸ ἑλκύσαι ἴσχυσαν ἀπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἰχθύων. ⁷ λέγει οὖν ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος, ὃν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς, τῷ Πέτρῳ· Ὁ Κύριός ἐστι. Σίμων οὖν Πέτρος ἀκούσας ὅτι ὁ Κύριός ἐστι, τὸν ἐπενδύτην διεζώσατο· ἦν γὰρ γυμνός· καὶ ἔβαλεν ἑαυτὸν εἰς τὴν θάλασσαν· ⁸ οἱ δὲ ἄλλοι μαθηταὶ τῷ πλοιαρίῳ ἦλθον· οὐ γὰρ ἦσαν μακρὰν ἀπὸ τῆς γῆς, ἀλλ’ ὡς ἀπὸ πηχῶν διακοσίων· σύροντες τὸ δίκτυον τῶν ἰχθύων. ⁹ ὡς οὖν ἀπέβησαν εἰς τὴν γῆν, βλέπουσιν ἀνθρακιὰν κειμένην καὶ ὀψάριον ἐπικείμενον καὶ ἄρτον. ¹⁰ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Ἐνέγκατε ἀπὸ τῶν ὀψαρίων ὧν ἐπιάσατε νῦν. ¹¹ ἀνέβη Σίμων Πέτρος καὶ εἵλκυσε τὸ δίκτυον ἐπὶ τῆς γῆς, μεστὸν ἰχθύων μεγάλων ἑκατὸν πεντήκοντα τριῶν· καὶ τοσούτων ὄντων οὐκ ἐσχίσθη τὸ δίκτυον. ¹² λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Δεῦτε ἀριστήσατε. οὐδεὶς δὲ ἐτόλμα τῶν μαθητῶν ἐξετάσαι αὐτόν σὺ τίς εἶ, εἰδότες ὅτι ὁ Κύριός ἐστιν. ¹³ ἔρχεται οὖν ὁ Ἰησοῦς καὶ λαμβάνει τὸν ἄρτον καὶ δίδωσιν αὐτοῖς καὶ τὸ ὀψάριον ὁμοίως. ¹⁴ Τοῦτο ἤδη τρίτον ἐφανερώθη ὁ Ἰησοῦς τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν.

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου από τη σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς» με θέμα «H ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΥΠΑΡΞΕΩΣ, ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ, ΤΗΣ ΔΙΕΙΣΔΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ» [17-11-1984] [Σειρά Δ 24 Α+Β]

 

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

από τη σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς»

με θέμα:

«H ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΥΠΑΡΞΕΩΣ, ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ,

ΤΗΣ ΔΙΕΙΣΔΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 17-11-1984]

[Σειρά Δ 24 Α+Β]

Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ…

Εάν ερωτήσετε, παιδιά, πώς κατάφερε ο διάβολος να μετακινήσει τους πρωτοπλάστους από τον Παράδεισον και να έχομε όλην αυτήν την περιπέτεια της ανθρωπίνης ιστορίας, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο διάβολος μετήλθε τέσσερα στάδια, τέσσερις φάσεις, για να το επιτύχει αυτό. Αυτές οι φάσεις είναι: Η συνύπαρξις, είναι ο διάλογος, είναι η διείσδυσις και η ανατροπή. Την ίδια μέθοδο ο διάβολος μετέρχεται όχι μόνον τότε, αλλά και πάντοτε, μέσα στην Ιστορία μέχρι σήμερα και μέχρι που να τελειώσει ο κόσμος. Την ιδία μέθοδο μετέρχεται ο διάβολος. Διότι θέλει να επιτύχει την ανατροπή του πλάσματος που λέγεται «άνθρωπος». Από φθόνο προς τον άνθρωπο ο διάβολος πάντοτε κινείται.