Αγίου Ανδρέου, Αρχιεπισκόπου Κρήτης, του Ιεροσολυμίτου - ΕΓΚΩΜΙΟ ΣΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ [Λόγος Α΄]

 

Αγίου Ανδρέου, Αρχιεπισκόπου Κρήτης, του Ιεροσολυμίτου

ΕΓΚΩΜΙΟ ΣΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ [Λόγος Α΄]

Αρχή των εορτών είναι για εμάς η σημερινή πανήγυρη· πρώτη, ως προς τον Νόμο και τις σκιές [Εδώ ο Άγιος Ανδρέας Κρήτης εννοεί τον μωσαϊκό νόμο και τις προτυπώσεις της Παλαιάς Διαθήκης, οι οποίες προεικόνιζαν όσα επρόκειτο να πραγματοποιηθούν πλήρως με την έλευση του Χριστού. Ονομάζονται «σκιές», επειδή δεν αποτελούσαν ακόμη την ίδια την πραγματικότητα της σωτηρίας, αλλά τύπους και προαναγγελίες της χάριτος και της αλήθειας που φανερώθηκαν εν Χριστώ], και συγχρόνως είσοδος στη χάρη και την αλήθεια [ βλ. Ιω. 1,17: «Ὃτι ὁ νόμος διὰ Μωϋσέως ἐδόθη, ἡ χάρις καὶ ἡ ἀλήθεια διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐγένετο (:Διότι ο νόμος, που τον παρέβαιναν οι άνθρωποι και για τον λόγο αυτό γίνονταν ένοχοι και ανάξιοι να λάβουν τη χάρη της υιοθεσίας, δόθηκε διαμέσου ανθρώπου και δούλου, του Μωυσή. Ενώ η χάρη και η τέλεια αποκάλυψη της αλήθειας, η οποία αντικατέστησε τις σκιές και τα σύμβολα του νόμου, ήλθαν διαμέσου του Ιησού Χριστού. Και αυτή η χάρη και η αλήθεια ελευθερώνουν τον άνθρωπο από τη δουλεία της αμαρτίας και τον αναγεννούν)»].

Λάμπρος Σκόντζος: «Ἡ στείρα τίκτει τὴν Θεοτόκον καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν»

 

(Ἀναφορὰ στὸ περιεχόμενο καὶ τὰ νοήματα τῆς ἑορτῆς του Γενεσίου τῆς Θεοτόκου) 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Στὴν ἀρχὴ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, τὸ ὁποῖο ἀρχίζει τὴν 1η Σεπτεμβρίου, ὅρισε ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία, τὴν 8η τοῦ αὐτοῦ μηνός, νὰ ἑορτάζουμε τὴν μεγάλη θεομητορικὴ ἑορτή τοῦ Γενεσίου τῆς Θεοτόκου. Δὲν ὁρίστηκε τυχαῖα ὁ ἑορτασμός της αὐτὴ τὴν περίοδο, ὡς πρώτη ἀπὸ ὅλες τὶς μεγάλες ἑορτὲς τοῦ ἔτους, διότι ἡ ὑπερφυσικὴ καὶ θαυματουργικὴ γέννηση τῆς Παναγίας μας ἀποτελεῖ τὴν ἀπαρχὴ τῆς ὑλοποιήσεως τοῦ θείου σχεδίου γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. 

Ὁ πιστὸς λαός μας, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ θεολογία καὶ ὁρμώμενος ἀπὸ τὸ ὀρθόδοξο αἰσθητήριο τῆς βαθειᾶς του πίστης, ἀντιλαμβάνεται τὴ σπουδαιότητα αὐτοῦ τοῦ μεγάλου γεγονότος καὶ γι’ αὐτὸ ἑορτάζει μὲ κάθε λαμπρότητα τὴ μεγάλη ἑορτή. Γιορτάζει τὴ γέννηση τῆς ἁγιότερης ἀνθρώπινης ὕπαρξης, τῆς ἁγνότερης καὶ καθαρότερης γυναίκας, ἡ ὁποία ἐπιλέχτηκε ἀπὸ τὴ Θεία Πρόνοια νὰ γίνῃ ἡ Μητέρα τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ μέσον τῆς σωτηρίας τοῦ κόσμου. 

Ἄγγελος Καραγεώργος: Στην ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΕΝΑ: "BRICS: Η μεγάλη ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ή η ίδια ΑΤΖΕΝΤΑ με άλλο πρόσωπο;"

 

 

Άγγελος Καραγεώργος  

 

Στην Ελεύθερη Πένα μιλήσαμε για του ψευδοσωτήρες των Brics και πώς στην πραγματικότητα αποτελούν, όχι απλά μια ψευδή εναλλακτική αλλά στην πραγματικότητα είναι αυτοί που – μέσα από τα ίδια τους τα λόγια – οδηγούν τις εξελίξεις για τη νέα εποχή που το αφεντικό θέλει να φέρει.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἁγία Κασσιανή ἡ μεγάλη ποιήτρια τοῦ Βυζαντίου

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Ἡ γυναῖκα καταξιώθηκε, γιὰ πρώτη φορά, στὸν Χριστιανισμὸ καὶ ἀναδείχτηκε ὡς ἰσότιμο, μὲ τὸν ἄνδρα, ἀνθρώπινο πρόσωπο. Τρανὴ ἀπόδειξη ἡ ἀνάδειξη μυριάδων ἁγίων γυναικῶν, οἱ ὁποῖες συναγωνίστηκαν ἐπάξια τοὺς ἄνδρες ἁγίους σὲ ἁγιότητα καὶ ἀξιοσύνη. Μιὰ ἀπὸ αὐτὲς ὑπῆρξε ἡ ἁγία Κασσιανή, ἡ λόγια μοναχή, ἡ φημισμένη ποιήτρια καὶ ὑμνογράφος τοῦ Βυζαντίου. 

Τὸ ὄνομά της ἀπαντᾶται ὡς Κασσιανὴ ἢ Κάσ(σ)ία, ἢ Εἰκασία, ἢ Ἰκασία. Γεννήθηκε περὶ τὸ 805 – 810 στὴν Κωνσταντινούπολη ἀπὸ οἰκογένεια ἐπιφανῶν φεουδαρχῶν. Ὁ πατέρας της ἦταν ἐξέχον μέλος τῆς αὐτοκρατορικῆς αὐλῆς καὶ εἶχε τὸν τίτλο τοῦ Κανδιδάτου. Οἱ γονεῖς της φρόντισαν νὰ τῆς παράσχουν λαμπρὲς σπουδές. Ἡ ὑψηλή της μόρφωση, ἡ σπάνια ὀμορφιά της καὶ τὰ σωματικὰ καὶ ψυχικά της χαρίσματα, τὴν ἀνέδειξαν ὡς μιὰ ἀπὸ τὶς πλέον χαρισματικὲς κοπέλες τοῦ Βυζαντίου καὶ περιζήτητη νύφη γιὰ τοὺς εὐγενεῖς νέους τῆς Βασιλεύουσας. Οἱ βιογράφοι της Συμεὼν ὁ Μεταφραστής, Γεώργιος Ἁμαρτωλὸς καὶ Λέων ὁ Γραμματικός, ἀναφέρουν πὼς ὑπῆρξε ὑποψήφια νύφη τοῦ αὐτοκράτορα Θεόφιλου (829-842). Σύμφωνα μὲ τὸ χρονικό, ἡ μητέρα τοῦ Θεόφιλου Εὐφροσύνη ὀργάνωσε τελετὴ ἐπιλογῆς νύφης γιὰ τὸν αὐτοκράτορα στὸ παλάτι, στὴν ὁποία πῆρε μέρος καὶ ἡ ὄμορφη καὶ καλλιεργημένη ἀρχοντοπούλα Κασσιανή. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ τοποθετεῖται ἀνάμεσα στὰ ἔτη 821 – 830. Σύμφωνα μὲ τὸ τελετουργικό, περνοῦσαν μπροστὰ ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα οἱ ὑποψήφιες νύφες καὶ ὁ αὐτοκράτορας ἐξέταζε τὴν ἐξωτερική τους ἐμφάνιση καὶ τὴν πνευματική τους καλλιέργεια. Ὅταν κατέληγε, ἔδινε ἕνα χρυσὸ μῆλο στὴν ὑποψήφια τῆς ἀρεσκείας του.

Σοφία Μπεκρῆ: Ὄχι μόνον κλητοὶ ἀλλὰ καὶ ἐκλεκτοί!

 

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος   

 

Τὸ Εὐαγγέλιο τῆς ΙΔ’ Κυριακῆς Ματθαίου (κβ’ 1-14) εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ Εὐαγγελίου τῆς προηγουμένης Κυριακῆς, ποὺ ἀναφερόταν στὴν παραβολὴ τῶν κακῶν γεωργῶν (Ματθ., κα’ 33-42). Καὶ οἱ συμβολισμοὶ ἀντίστοιχοι. Ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος εἶναι τώρα ὁ «βασιλεύς», ὁ ὁποῖος, ὅταν πλέον ὅλα εἶναι ἕτοιμα, ἀποστέλλει τοὺς δούλους του πρός «τοὺς κεκλημένους εἰς τοὺς γάμους» τοῦ υἱοῦ Του. Οἱ δοῦλοι εἶναι οἱ προφῆτες του, ἡ πρόσκληση ὅμως ποὺ ἀπευθύνουν στούς «κλητούς» δὲν βρίσκει καὶ πάλι τὴν κατάλληλη ἀνταπόκριση.

Ἔτσι, ἄλλοι ἀπὸ τοὺς προσκεκλημένους ἀμελοῦν καὶ ἀπέρχονται εἴτε στόν «ἴδιον ἀγρόν» εἴτε στήν «ἐμπορία» των, μεριμνοῦν δηλαδὴ γιὰ τὶς δικές των ἀπολαύσεις καὶ τὰ δικά των κέρδη. Ἄλλοι πάλι γίνονται πιὸ ἐπιθετικοί: «ὕβρισαν» καί «ἀπέκτειναν» τοὺς δούλους, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐξοργιστῇ ὁ βασιλιὰς καὶ νὰ τοὺς τιμωρήσῃ σκληρά: «πέμψας τὰ στρατεύματα αὐτοῦ ἀπώλεσε τοὺς φονεῖς ἐκείνους καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν ἐνέπρησε.» (ὅ.π., κβ’ 7). Ἡ σκηνὴ παραπέμπει στὴν καταστροφὴ τῶν Ἱεροσολύμων ἀπὸ τὰ στρατεύματα τῶν Ῥωμαίων, τὸ 70 μ.Χ., ὡς δικαία δίκη γιὰ τὸν ἄδικο φόνο τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τοὺς ἀνόμους Ἰουδαίους, τούς «κλητούς», τοὺς ἰδίους ποὺ φόνευσαν πρὶν καὶ τοὺς προφῆτες τοῦ Κυρίου, ποὺ ἀπεστάλησαν γιὰ τὴν σωτηρία των.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἁγία Νεομάρτυς Λυγερή ἡ Χιοπολίτης

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Ἀνάμεσα στὴν πληθώρα τῶν ἡρωικῶν Νεομαρτύρων μας ὑπάρχουν καὶ πολλὲς Χριστιανὲς κόρες, οἱ ὁποῖες ἀντάλλαξαν μὲ τὴ ζωή τους τὴν ὁμολογία τους στὸ Χριστὸ καὶ διαφύλαξαν τὴν τιμὴ τους ἀπὸ τοὺς αἰσχροὺς καὶ ἀλλόθρησκους τυράννους. Μιὰ ἀπὸ αὐτὲς εἶναι καὶ ἡ ἁγία καὶ ἔνδοξος Νεομάρτυς Λυγερὴ ἡ Χιοπολίτης.
 

Γεννήθηκε περὶ τὸ 1804 στὸ χωριὸ Ἀνάβατο τοῦ μαρτυρικοῦ νησιοῦ τῆς Χίου, ἡ ὁποία δοκίμασε τὸ πλέον σκληρὸ πρόσωπο τῆς τουρκικῆς δουλείας. Οἱ γονεῖς της ἦταν ἁπλοϊκοὶ νησιῶτες, οἱ ὁποῖοι ὅμως εἶχαν ἀκλόνητη πίστη στὸ Θεό, δίνοντάς τους δύναμη νὰ συνεχίζουν τὴν πικρὴ ζωὴ τῆς δουλείας. Νὰ ὑπομένουν τοὺς ἐξευτελισμούς, τὶς ἀγγαρεῖες, τὴ βαριὰ φορολογία καὶ τὸν ὑποβιβασμό τους στὴν κατηγορία τῶν κτηνῶν. Ὡς «ἄπιστοι», σύμφωνα μὲ τὸ Κοράνιο καὶ τὶς ἰσλαμικὲς παραδόσεις, ἡ ζωή τους εἶχε μικρὴ ἀξία γιὰ τοὺς μουσουλμάνους κατακτητὲς καὶ τυράννους.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 22, 1-14] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΑΜΕΛΕΙΑ» [5-9-1999] [Β404]

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 22, 1-14]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΑΜΕΛΕΙΑ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 5-9-1999]

[Β404]

Και πάλι, αγαπητοί μου, ο λόγος για την Βασιλεία του Θεού. Με κάθε τρόπο προσπαθεί ο Κύριος να τονίσει την αξία της Βασιλείας του Θεού. Εξάλλου, με τον τονισμόν αυτόν, θέλει να προβάλει το νόημα της υπάρξεως· το νόημα της υπάρξεως της ανθρωπίνης. Δηλαδή το νόημα, ο σκοπός για τον οποίον επλάσθη και υπάρχει ο άνθρωπος. Αυτό είναι το νόημα της υπάρξεως του ανθρώπου.

Προσπαθούν, μάλιστα, οι φιλοσοφούντες, να εντοπίσουν αυτό το νόημα της υπάρξεως του ανθρώπου, αλλά διαρκώς πελαγοδρομούν· επειδή δεν καταδέχονται να πάρουν την απάντηση από τον λόγον του Θεού. Προσπαθούν μόνο με το μυαλό τους να βρουν ποιο είναι το νόημα που υπάρχει ο άνθρωπος. Δεν το βρίσκουν όμως. Δεν είναι δυνατόν να το βρουν. Γιατί το θέμα, είναι θέμα αποκαλύψεως. Φθάνουν μάλιστα στο σημείο να αποδέχονται το νόημα της υπάρξεως του ανθρώπου και εκτός Θεού.

Τό Εὐαγγέλιο καί ὁ Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς ΙΔ΄ Ματθαίου 6 Σεπτεμβρίου 2026

 

Ἑωθινόν
 

 

Ἦχος πλ. α´ - Ἑωθινόν Γ´
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΙϚ´ 9 - 20

⁹ Ἀναστὰς δὲ πρωῒ πρώτῃ σαββάτου ἐφάνη πρῶτον Μαρίᾳ τῇ Μαγδαληνῇ, ἀφ’ ἧς ἐκβεβλήκει ἑπτὰ δαιμόνια. ¹⁰ ἐκείνη πορευθεῖσα ἀπήγγειλε τοῖς μετ’ αὐτοῦ γενομένοις, πενθοῦσι καὶ κλαίουσι. ¹¹ κἀκεῖνοι ἀκούσαντες ὅτι ζῇ καὶ ἐθεάθη ὑπ’ αὐτῆς, ἠπίστησαν. ¹² Μετὰ δὲ ταῦτα δυσὶν ἐξ αὐτῶν περιπατοῦσιν ἐφανερώθη ἐν ἑτέρᾳ μορφῇ, πορευομένοις εἰς ἀγρόν. ¹³ κἀκεῖνοι ἀπελθόντες ἀπήγγειλαν τοῖς λοιποῖς· οὐδὲ ἐκείνοις ἐπίστευσαν. ¹⁴ Ὕστερον ἀνακειμένοις αὐτοῖς τοῖς ἕνδεκα ἐφανερώθη καὶ ὠνείδισε τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν καὶ τὴν σκληροκαρδίαν, ὅτι τοῖς θεασαμένοις αὐτὸν ἐγηγερμένον οὐκ ἐπίστευσαν. ¹⁵ καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Πορευθέντες εἰς τὸν κόσμον ἅπαντα κηρύξατε τὸ εὐαγγέλιον πάσῃ τῇ κτίσει. ¹⁶ ὁ πιστεύσας καὶ βαπτισθεὶς σωθήσεται, ὁ δὲ ἀπιστήσας κατακριθήσεται· ¹⁷ σημεῖα δὲ τοῖς πιστεύσασι ταῦτα παρακολουθήσει· ἐν τῷ ὀνόματί μου δαιμόνια ἐκβαλοῦσι· γλώσσαις λαλήσουσι καιναῖς· ¹⁸ ὄφεις ἀροῦσι· κἂν θανάσιμόν τι πίωσιν, οὐ μὴ αὐτοὺς βλάψει· ἐπὶ ἀρρώστους χεῖρας ἐπιθήσουσι, καὶ καλῶς ἕξουσιν. ¹⁹ Ὁ μὲν οὖν Κύριος μετὰ τὸ λαλῆσαι αὐτοῖς ἀνελήφθη εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐκάθισεν ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ. ²⁰ ἐκεῖνοι δὲ ἐξελθόντες ἐκήρυξαν πανταχοῦ, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος καὶ τὸν λόγον βεβαιοῦντος διὰ τῶν ἐπακολουθούντων σημείων. ἀμήν.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 22, 2-14] Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ ΓΑΜΩΝ [:Ματθ. 22,1-14]

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 22, 2-14] 

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ ΓΑΜΩΝ [:Ματθ. 22, 1-14]

Ἀντιλήφθηκες καὶ στὴν προηγούμενη παραβολὴ τοῦ υἱοῦ τοῦ νοικοκύρη ἐκείνου πού, ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς ἀπεσταλμένους δούλους του γιὰ τὴ συγκομιδὴ τῶν καρπῶν στὸ ἀμπέλι ποὺ τοὺς ἐμπιστεύτηκε νὰ καλλιεργοῦν, θανάτωσαν οἱ κακοὶ γεωργοί[βλ. Ματθ.21,33-46]καὶ σὲ αὐτὴν ἐδῶ τὴν παραβολὴ τοῦ υἱοῦ καὶ τῶν ἀπεσταλμένων δούλων, τὸ ἐνδιάμεσο κεντρικὸ νόημα; Ἀντιλήφθηκες ὅτι ὑπάρχει βέβαια μεγάλη συγγένεια ἀνάμεσα στὶς δύο αὐτὲς παραβολές, ἀλλὰ καὶ πολὺ μεγάλη διαφορὰ ταυτόχρονα; Καθόσον καὶ αὐτὴ δείχνει καὶ τοῦ Θεοῦ τὴ μεγάλη μακροθυμία καὶ τὴν πρόνοια, ἀλλὰ καὶ τὴν ἰουδαϊκὴ ἀγνωμοσύνη.

Ελευθέριος Ανδρώνης: Λέσβος: Στέλνουν στρατό για να επιβλέψει τον αφανισμό των ζώων – Όταν η λέξη «κράτος» εκτοπίζεται από τη λέξη «πάτος»!

 

Αφθώδης πυρετός: Όταν η πολιτική ανικανότητα ντύνεται στα χακί - Ο Στρατός αγγαρεύεται για το κτηνοτροφικό ολοκαύτωμα της Λέσβου

 

(σ.σ. ἀκολουθεῖ σχόλιο στὸ τέλος τοῦ ἄρθρου) 

 

Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης   

 

Σφοδρές αντιδράσεις έχει προκαλέσει η απόφαση της κυβέρνησης να αναλάβει ο Στρατός τη διαχείριση της επιζωοτίας του αφθώδους πυρετού στη Λέσβο, όπου πάνω από 81.000 αιγοπρόβατα έχουν θανατωθεί ως τώρα.

Ουσιαστικά ο Στρατός αναλαμβάνει τη διεύθυνση και τον συντονισμό των επιχειρησιακών ενεργειών, δίνοντας εντολές στις συναρμόδιες υπηρεσίες για τις μετακινήσεις ζώων, τις θανατώσεις, τις ταφές, τις απολυμάνσεις και τη λειτουργία των ζωνών προστασίας και επιτήρησης.

Για πρώτη φορά στην Μεταπολίτευση, μια κυβέρνηση επιστρατεύει τις Ένοπλες Δυνάμεις για να διαχειριστεί μια υγειονομική κρίση στον πρωτογενή τομέα, πράγμα που δημιουργεί τουλάχιστον ανησυχητικούς συνειρμούς. Με την κλήση του Στρατού, ουσιαστικά η κυβέρνηση ομολογεί την αποτυχία της στην πολιτική διαχείριση της επιζωοτίας.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιοι Ζαχαρίας καί Ἐλισάβετ - Οἱ γονεῖς τοῦ Τιμίου Προδρόμου

 ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Ἕνα ἀπὸ τὰ πλέον ἀξιοσέβαστα ἅγια ζευγάρια τῆς Καινῆς Διαθήκης εἶναι καὶ αὐτὸ τοῦ Ζαχαρία καὶ τῆς Ἐλισάβετ, τῶν γονέων τοῦ Τιμίου Προδρόμου. Σημαντικὲς πληροφορίες γιὰ τὴν ζωή τους καὶ τὴ δράση τους παίρνουμε ἀπὸ τὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Λουκᾶ, ὁ ὁποῖος περιγράφει λεπτομερῶς τὴν γέννηση Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου.
 

Ἦταν ἰουδαϊκῆς καταγωγῆς καὶ ἔζησαν στὰ χρόνια τοῦ Ἡρώδη τοῦ Μεγάλου (37 π. Χ. – 4 π. Χ.). Ὁ Ζαχαρίας καταγόταν ἀπὸ τὸν οἶκο Ἀβιά, ὁ ὄγδοος ἐκ τῶν εἴκοσι τεσσάρων οἴκων ποὺ ἦταν διηρημένοι οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἐλεάζαρ καὶ τοῦ Ἰθάμαρ (Α΄ Παραλ. 24,10). Ἡ δὲ σύζυγός του Ἐλισάβετ καταγόταν ἀπὸ τὴν ἱερατικὴ φυλή τοῦ Ἀαρὼν (Λουκ. 1,5) καὶ ἦταν συγγενής, πιθανὸν ἐξαδέλφη, τῆς Θεοτόκου (Λουκ. 1,36). Ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς ἀναφέρει πὼς «ἦσαν δὲ δίκαιοι ἀμφότεροι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, πορευόμενοι ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς καὶ δικαιώμασι τοῦ Κυρίου ἄμεμπτοι» (Λουκ.1,6). Ἀνῆκαν στὴν μικρὴ καὶ ἐκλεκτὴ ἐκείνη μερίδα τῶν εὐσεβῶν καὶ δικαίων Ἰουδαίων, οἱ ὁποῖοι περίμεναν μὲ ἀδημονία τὴν ἔλευση τοῦ Μεσσία. Διήνυσαν τὴ ζωή τους μὲ βαθειὰ πίστη στὸ Θεό, εὐσέβεια, προσευχή, δικαιοσύνη καὶ φιλανθρωπία. Ἔφτασαν δὲ σὲ προχωρημένη ἡλικία χωρὶς νὰ ἀξιωθοῦν νὰ τεκνοποιήσουν,«οὐκ ἦν αὐτοῖς τέκνον, καθότι ἡ ᾿Ἐλισάβετ ἦν στεῖρα, καὶ ἀμφότεροι προβεβηκότες ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῶν ἦσαν» (Λουκ.1,7). Ὅπως εἶναι γνωστό, ἡ ἀτεκνία ἦταν μεγάλο ὄνειδος γιὰ τοὺς Ἰουδαίους καὶ οἱ ἄτεκνοι ἦταν στιγματισμένοι ἀπὸ τὴν ἰουδαϊκὴ κοινωνία, θεωρούμενοι περίπου ὡς καταραμένοι, ἀφοῦ δὲν εἶχαν τὴν ἐλπίδα ὅτι ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τους θὰ γεννιόταν ὁ ἀναμενόμενος Μεσσίας. Ὅμως ποτὲ δὲν γόγγυσαν κατὰ τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν ἀπογοητεύτηκαν, προσευχόμενοι νὰ τοὺς χαρίσει τέκνο.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Β΄ Koρ. 1, 21-24 και 2, 1-4] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Β΄ Koρ. 1, 21-24 και 2, 1-4]

 ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

        […]«Ὁ δὲ βεβαιῶν ἡμᾶς σὺν ὑμῖν εἰς Χριστὸν καὶ χρίσας ἡμᾶς Θεός, ὁ καὶ σφραγισάμενος ἡμᾶς καὶ δοὺς τὸν ἀῤῥαβῶνα τοῦ Πνεύματος ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν(:Εκείνος δε ο Οποίος δίδει την ακλόνητη και βέβαιη πεποίθηση σε μας μαζί με σας, ώστε να μένουμε πιστοί στον Χριστό και ο Οποίος μας έχρισε με το Άγιο Πνεύμα, είναι ο Θεός. Αυτός και έβαλε την σφραγίδα Του επάνω μας, για να δείξει ότι είμαστε δικοί Του και έδωσε το Πνεύμα Του το Άγιο στις καρδιές μας ως προκαταβολή και εγγύηση για όλα όσα μας έχει υποσχεθεί)»[Β΄Κορ.1,21-22].

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ ΒΑΒΥΛΑ

 

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ ΒΑΒΥΛΑ

α. Εγώ ήθελα, βέβαια, σήμερα να εκπληρώσω την υπόσχεση που σας είχα δώσει, όταν βρέθηκα εδώ την προηγούμενη φορά· αλλά τι να κάνω; Παρουσιάστηκε στο μεταξύ ο μακάριος Βαβύλας και μας κάλεσε κοντά του, όχι με τη φωνή του, αλλά ελκύοντάς μας με την πνευματική λάμψη που εκπέμπει η μορφή του. Μη δυσανασχετείτε, λοιπόν, που αναβάλλεται η εξόφληση του χρέους· όσο περισσότερο παρατείνεται, τόσο περισσότερο αυξάνεται και ο τόκος που θα λάβετε. Γιατί θα σας το εξοφλήσουμε το χρέος μαζί με τον τόκο του, όπως ακριβώς διέταξε και ο Δεσπότης, που μας το εμπιστεύθηκε ως παρακαταθήκη [βλ. Ματθ. 25,27: «Ἔδει οὖν σε βαλεῖν τὸ ἀργύριόν μου τοῖς τραπεζίταις, καὶ ἐλθὼν ἐγὼ ἐκομισάμην ἂν τὸ ἐμὸν σὺν τόκῳ (:Έπρεπε, λοιπόν, εσύ να καταθέσεις το χρήμα μου στους τραπεζίτες, κι όταν θα ερχόμουν εγώ, θα έπαιρνα με τόκο αυτό που μου ανήκει)»]. Να είστε, λοιπόν, ήσυχοι για όσα σας οφείλονται, αφού και το κεφάλαιο και το κέρδος του παραμένουν δικά σας· ας μην αφήσουμε να περάσει ανεκμετάλλευτο το κέρδος που μας προέκυψε σήμερα, αλλά ας εντρυφήσουμε στα θαυμαστά επιτεύγματα του μακαρίου Βαβύλα.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Ἄνθιμος Κουρούκλης - Ὁ ἀόμματος φλογερὸς Ἱεραπόστολος

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ  

 

Βασικὸ στοιχεῖο τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ζωῆς εἶναι ἡ ἱεραποστολή. Ἡ διδαχὴ τῶν ἀρχῶν τῆς σώζουσας πίστεώς μας, σὲ ἀνθρώπους ποὺ εἴτε δὲ γνώρισαν τὴν διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ, εἴτε τὴν γνώρισαν πλημμελῶς. Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας ἐνέταξαν στὴν ποιμαντική τους διακονία καὶ τὴν ἱεραποστολή. Ἕνας μεγάλος ἱεραπόστολος ὑπῆρξε καὶ ὁ ὅσιος Ἄνθιμος Κουρούκλης ὁ τυφλός, ἀπὸ τὴν Κεφαλονιά. 

Γεννήθηκε στὸ Ληξούρι τῆς Κεφαλονιᾶς στὰ 1717 ἀπὸ τὴν εὐσεβῆ οἰκογένεια τοῦ ναυτικοῦ Ἰωάννη καὶ τῆς Ἀντζουλέττας Κουρούκλη – Ψωμᾶ. Τὸ βαπτιστικό του ὄνομα ἦταν Ἀθανάσιος. Ὄντας παιδὶ ἀκόμη χτύπησε θλίψη τὴν ζωή του, προσβλήθηκε ἀπὸ τὴ φοβερή, γιὰ τὴν ἐποχὴ ἐκείνη, ἀσθένεια τῆς εὐλογιᾶς, ἡ ὁποία τὸν τύφλωσε. Ἡ εὐσεβὴς μητέρα του ἐναπόθεσε τὶς ἐλπίδες της στὸ Θεό, ἡ ὁποία προσευχόταν μὲ θέρμη καὶ κάνοντας σαρανταλείτουργα γιὰ τὴν ἴαση τοῦ παιδιοῦ της. Ὁ Θεὸς ἄκουσε τὶς προσευχές της, κάποια μέρα σὲ λειτουργία στὸ ναὸ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων στὴ Μονὴ Κορωνάτου, ἔγινε τὸ θαῦμα, ὁ μικρὸς Ἀθανάσιος ξαναβρῆκε τὸ φῶς του, τὴν ὥρα ποὺ ὁ ἱερέας εἶπε: «Μετὰ φόβου Θεοῦ πίστεως καὶ ἀγάπης προσέλθετε»! Αὐτὸ τὸ θαῦμα τὸν συγκλόνισε καὶ ἀποφάσισε νὰ ἀφιερωθῇ στὸ Θεό, νὰ Τὸν ὑπηρετήσῃ γιὰ τὴ μεγάλη εὐεργεσία ποὺ ἔλαβε ἀπὸ Αὐτόν! 

Νεκτάριος Δαπέργολας: Παραμένουμε ὄρθιοι, κόντρα σέ κάθε ὁλοκληρωτικό μέτρο τῆς δυστοπικῆς συμμορίας...

 

Γράφει ὁ Νεκτάριος Δαπέργολας  

 

Καί ἐνῷ μέγα μέρος τοῦ λαοῦ μας συνεχίζει σέ πλήρη χαυνωτική ἀποβλάκωση τόν θλιβερό ὕπνο του, ἡ ἀντίχριστη χούντα τοῦ ψυχικά διαταραγμένου κνώδαλου συνεχίζει καί αὐτή ἀπτόητη τήν δυστοπική πορεία πρός τό πλῆρες ὀργουελικό φακέλωμα/μπουντρούμιασμα πού ἔχει δρομολογήσει καί προωθεῖ ἐδῶ καί μία συναπτή ἑξαετία.

 

     Προηγήθηκε βεβαίως τό ἀπολύτως ἐπιτυχημένο ἐκεῖνο πείραμα τῆς ψευτοπανδημίας, πού μέ τήν ἀπρόσμενη ἀκόμη καί γιά τήν κυβερνῶσα συμμορία ἐπιτυχία του, τούς ἔπεισε ὅτι μποροῦν γρήγορα νά περάσουν στά ἑπόμενα βήματα. Ὅπερ καί ἐγένετο, πρωτίστως μέ τήν ἠλεκτρονική ταυτότητα καί τόν προσωπικό ἀριθμό, ἀλλά καί μέ τήν προϊοῦσα ἐξοικείωση-ἰδρυματοποίηση τῶν πολιτῶν μέ τίς κάθε λογῆς ἐπιδοματικές πλατφόρμες, μέ τήν συστηματοποίηση τῆς παρακολούθησης μέσῳ καμερῶν (πάντα γιά την...ασφάλειά μας, βεβαίως), καθώς καί μέ τήν ἀπόπειρα ἐξοικείωσης μέ τήν ἰδέα τοῦ ψηφιακοῦ χρήματος.

Ελευθέριος Ανδρώνης: Φρίκη στην Κυψέλη - Όταν το κράτος αποσύρεται, η κόλαση βρίσκει χώρο

 

Ένα κολαστήριο παιδιών στην οδό Θάσου - Στα 2 χιλιόμετρα από την Ευελπίδων, αλλά έτη φωτός μακριά από κανονικό κράτος

 

 Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης  

 

Το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο που αφορά τη νέα φρικαλεότητα της Κυψέλης είναι ότι δεν επρόκειτο για κάποια δυσεπίλυτη υπόθεση. Το αντίθετο. Ήταν μια υπόθεση που «φώναζε» τη φρίκη της μέσα από κάθε σημάδι. Όμως κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για τις κραυγαλέες ενδείξεις ή τις είδε μεν με καχυποψία αλλά τελικά τις προσπέρασε. Κράτος και κοινωνία έγιναν διακοσμητικά στοιχεία μιας κόλασης της διπλανής πόρτας.

Από την πρώτη στιγμή που βγήκαν στο φως οι αρχικές πληροφορίες για την υπόθεση της Κυψέλης, ο καθένας μπορούσε – μέσες άκρες – να καταλάβει τι συνέβαινε. Απλήρωτο διαμέρισμα που είχε μετατραπεί σε πολυεθνικό «κοινόβιο». Χρήση ναρκωτικών. Ανήλικα παιδιά να κυκλοφορούν μόνα τους. Άγνωστοι επισκέπτες να περιμένουν στην είσοδο με το κινητό στο χέρι, για να μπουν. Ένας 43χρονος «ημεδαπός» με ποινικό παρελθόν μαστροπείας και ένας Αφγανός παρέα με ένα 15χρονο κοριτσάκι.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἁγία Φοίβη - Ἡ ἔνθερμη διακόνισσα τῆς Κορίνθου

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Στὴν ἀρχαία ἐκκλησία εἶχε καθιερωθεῖ ἐνωρὶς ὁ θεσμός τῶν διακονισσῶν. Πρόκειται γιὰ τὴν πρώτη στὴν ἱστορία κοινωνικὴ καταξίωση τῆς γυναίκας. Γιὰ πρώτη φορὰ στὸν Χριστιανισμὸ ἡ γυναῖκα καταξιώνεται ὡς ἀνθρώπινο πρόσωπο καὶ ἀναδεικνύεται ἰσότιμη μὲ τὸν ἄνδρα, ἔχοντας τὸ δικαίωμα νὰ ἀναλαμβάνῃ δημόσια λειτουργήματα. Μία ἀπὸ τὶς διάσημες διακόνισσες τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας εἶναι καὶ ἡ ἁγία Φοίβη ἀπὸ τὴν Κόρινθο. Μιὰ ἀπὸ τὶς πλέον συμπαθεῖς γυναικεῖες μορφὲς τῆς Καινῆς Διαθήκης. 
 

Σύμφωνα μὲ τὴν διήγηση τοῦ βιβλίου Πράξεων τῶν Ἀποστόλων ὁ ἀπόστολος Παῦλος μὲ τοὺς συνεργάτες του τὸ 51 μ. Χ. πραγματοποίησε τὴν δεύτερη ἱεραποστολική του περιοδεία. Ἀπὸ τὴν Μακεδονία κατέβηκε στὴν Ἀθήνα καὶ κατόπιν ἔφτασε στὴν Κόρινθο, γιὰ νὰ κηρύξῃ τὸ Εὐαγγέλιο στὴν μεγαλούπολη, ἡ ὁποία ἦταν ἡ πρωτεύουσα τῆς ἀχαϊκῆς ρωμαϊκῆς ἐπαρχίας, ἀπὸ τὸ 146 π. Χ. 

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ - ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΑΡΤΥΡΑ ΜΑΜΑΝΤΑ

 

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ

ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΑΡΤΥΡΑ ΜΑΜΑΝΤΑ

Έχω πλήρη επίγνωση του ύψους των εγκωμίων που επιβάλλει η εορταστική αυτή σύναξη· έχω, όμως, ταυτόχρονα επίγνωση και της δικής μου ανεπάρκειας και αδυναμίας να ανταποκριθώ σε αυτό. Γιατί η περίσταση απαιτεί να αρθρωθεί ένας λόγος αντάξιος των παρευρισκομένων, των προσδοκιών που έχουν εναποθέσει σε εμάς και, βέβαια, του ίδιου του θέματος. Καθώς σήμερα τελούμε με ιδιαίτερη λαμπρότητα τη μνήμη του μάρτυρα, κάθε νους είναι προσηλωμένος και κάθε ακοή προετοιμασμένη, προσδοκώντας να ειπωθεί κάτι αντάξιό του· και ο πόθος προς αυτόν είναι που οδηγεί ολόκληρο το εκκλησίασμα στη σύναξη. Γιατί τα ευγνώμονα παιδιά θέλουν τα εγκώμια των πατέρων τους να είναι αντάξια του μεγαλείου τους και δεν θα ανέχονταν το μεγαλείο εκείνων που εγκωμιάζονται να διακυβεύεται εξαιτίας της ανεπάρκειας του ομιλητή. Έτσι, όσο μεγαλύτερος είναι ο ζήλος των ακροατών, τόσο μεγαλύτερη γίνεται και η ευθύνη του ομιλητή.

ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ [:Λουκᾶ 4,16-30] Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου «Ο ΔΕΚΤΟΣ ΕΝΙΑΥΤΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ» [1-9-1996] [Β΄ ἔκδοσις]

ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ [:Λουκᾶ 4,16-30]

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

μὲ θέμα:

«Ο ΔΕΚΤΟΣ ΕΝΙΑΥΤΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ»

[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 1-9-1996]

[Β΄έκδοσις]

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἡ Ἐκκλησία μας γιορτάζει τὴν πρωτοχρονιά της. Δηλαδὴ τὸ ξεκίνημα τοῦ χρόνου γιὰ κάποιο σπουδαῖο ἔργο. Καὶ κάθε πρωτοχρονιὰ μπορεῖ βεβαίως νὰ εἶναι συμβατική, κατὰ συμφωνίαν, ἀλλὰ ὅμως τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ βρίσκεται στὴν μέτρηση τοῦ χρόνου. Καὶ εἶναι ἀναγκαία αὐτὴ ἡ μέτρησις τοῦ χρόνου, τόσο γιὰ τὰ ἔργα τοῦ ἀνθρώπου, ὅσο καὶ γιὰ τὴν σωτηρία του. Γι᾿ αὐτὸ γράφει ὁ Μωυσῆς εἰς τὸ πρῶτο κεφάλαιο τῆς Γενέσεως: «Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτωσαν -δηλαδὴ νὰ γίνουν- φωστῆρες ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ- δηλαδὴ ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη-  εἰς φαῦσιν ἐπὶ τῆς γῆς- γιὰ νὰ φωτίζουν τὴν γῆ-, τοῦ διαχωρίζειν ἀνὰ μέσον τῆς ἡμέρας καὶ ἀνὰ μέσον τῆς νυκτός· καὶ ἔστωσαν εἰς σημεῖα καὶ εἰς καιροὺς καὶ εἰς ἡμέρας καὶ εἰς ἐνιαυτούς». Βλέπετε ἐδῶ, ὁ χωρισμὸς τοῦ χρόνου. Καὶ μέσα σ᾿ αὐτὴν τὴν αἴσθηση, θὰ λέγαμε, τοῦ χρόνου, θὰ ἀποδοθεῖ ἐκεῖνο τὸ θεόπνευστον «Καιρὸς παντὶ πράγματι», ποὺ λέγει ὁ Ἐκκλησιαστής, «Τὸ κάθε πρᾶγμα εἶναι στὸν καιρό του». «Καιρὸς παντὶ πράγματι».

Τεχνητή Νοημοσύνη. Ξαναγράφουν την ιστορία της ανθρωπότητας, καταστρέφοντας τα βιβλία για να μην υπάρξουν στοιχεία και πηγές

 

Εἰσαγωγικὸ σχόλιο: Σπῦρος Ἀρναούτογλου 

 

Κρατήστε τα βιβλία, οτιδήποτε βιβλία έχετε, ως κόρη οφθαλμού για να έχει η επόμενη γενιά γνήσια ιστορική συνέχεια.

 

Από πάρα πολλές διασταυρωμένες πηγές μαθαίνουμε οτι έχει αρχίσει από τα συγκροτήματα- τέρατα που στεγάζουν τις εκάστοτε Τεχνητές Νοημοσύνες, όργιο εξαγοράς βιβλίων, οτιδήποτε βιβλίων, για να ταΐσουν σκανάροντας τις σελίδες τους τις βάσεις δεδομένων των τεράτων της τεχνητής νοημοσύνης, και αφού ολοκληρωθεί το σκανάρισμα τα καταστρέφουν οριστικά.

 

Ειδικά τα θεολογικά και τα ιστορικά βιβλία είναι τροφή και στήριγμα για τις επόμενες γενιές. Τα υπόλοιπα λογοτεχνικά είναι η επιβίωση του πολιτισμού όπως τον γνωρίσανε οι δικές μας γενιές μέχρι σήμερα.

 

______________________________ 

 

Όταν μια εκπληκτική παραγγελία 1.000 παλιών βιβλίων φτάνει στο γραφείο ενός εξειδικευμένου βιβλιοπώλη, η κατανόηση είναι μηδενική. 

Ο μυστηριώδης αγοραστής δεν ενδιαφέρεται ούτε για την αξία των έργων, ούτε για την σπανιότητά τους, ούτε καν για το περιεχόμενό τους: θέλει απλώς χαρτί, σε βιομηχανικές ποσότητες. 

Ελευθέριος Ανδρώνης: Καλωσόρισες Κίνα! – Έφτασε το «μεγάλο ξεχώρισμα» με credit score για κάθε Έλληνα!

 Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης 

 

Μια ζωή με… πόντους δεν σημαίνει τίποτε άλλο από καταπόντιση της ελευθερίας. Το γράφαμε εδώ και 6 χρόνια από τούτη εδώ τη στήλη: Ότι μετά το πολιτικό πείραμα στον καιρό της πανδημίας, θα οδεύαμε ολοταχώς στο social credit system κατά τα νεοταξικά πρότυπα της Κίνας.

Προειδοποιούσαμε ως πρόσφατα, έπειτα από την ανακοίνωση του «Τειρεσία των Ενοικιαστών», ενός συστήματος πιστοληπτικής αξιολόγησης που θα πιστοποιεί τη φερεγγυότητα των υποψήφιων ενοικιαστών και ουσιαστικά έρχεται για να θεσμοθετήσει την κοινωνική πίστωση για κάθε πολίτη. Το μέτρο πάγωσε προσωρινά λόγω των αντιδράσεων από φορείς και κινήσεις πολιτών, αφού θα επιδείνωνε σε πολλαπλάσιο βαθμό τη στεγαστική κρίση που ήδη μαστίζει τα νοικοκυριά.

Νεκτάριος Δαπέργολας: Ἕως πότε θα ἀγνοοῦμε πεισματικά τήν μοναδική ἐλπίδα μας;

 

 

Γράφει ὁ Νεκτάριος Δαπέργολας 

 

Ἡ εὐαγγελική περικοπή πού ἀνεγνώσθη χθές στούς ναούς μας, μεταφέρει τά λόγια τοῦ Χριστοῦ γιά τήν ἀποστασία καί προδοσία τοῦ Ἰσραήλ, ἀλλά ταυτόχρονα ἀντικατοπτρίζει ἐδῶ καί πολύ καιρό πλέον καί τήν δική μας προδοσία, ἀποστασία καί ἐξαχρείωση. Καί εἶναι ἀπό τίς πλέον ἀποκαλυπτικές περικοπές, γιά ὅσους βαυκαλίζονται ὅτι (συνεχίζουν νά) ἀποτελοῦν περιούσιο λαό καί δέν ἀντιλαμβάνονται ὅτι ἡ πνευματική παρακαταθήκη τοῦ παρελθόντος δέν ἀρκεῖ ἀπό μόνη της γιά νά μάς σώσει σέ καιρούς τέτοιας ζοφερῆς παρακμῆς καί τόσο πρωτοφανοῦς πνευματικῆς ξηρασίας.

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός: Η ευλάβεια στην Υπεραγία Θεοτόκο

Να έχετε ευλάβειαν εις όλους τούς Αγίους της Εκκλησίας μας, ναι, μα περισσότερον να έχετε χίλιες φορές εις την Δέσποινά μας την Θεοτόκον Μαρίαν, διότι όλοι οι Άγιοι είναι δούλοι του Χριστού, αλλά η Δέσποινά μας η Θεοτόκος είναι κυρά και βασίλισσα του ουρανού και της γης και πάσης νοητής και αισθητής κτίσεως, να παρακαλή δια τας αμαρτίας μας. Επήρε την Θεοτόκον και την έκαμε βασίλισσαν και ετίμησε το γένος μας. Δια τούτο πρέπει και ημείς, αδελφοί μου, να τιμώμεν την Δέσποινά μας την Θεοτόκον με νηστείες, προσευχές, ελεημοσύνες και με καλά έργα.

✶✶✶

Ένας άνθρωπος, το όνομά του Ιωάννης, ενικήθη και έγινε κλέπτης, έγινε και καπετάνιος εις εκατό παλληκάρια, μα είχε ευλάβειαν μεγάλην εις την Δέσποιναν την Θεοτόκον και κάθε αυγή και κάθε βράδυ έλεγε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας, το «Άγγελος πρωτοστάτης».

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Α΄ Κορ. 16, 13-20] Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΦΥΠΝΙΣΕΩΣ, ΕΔΡΑΙΩΣΕΩΣ, ΑΝΔΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΙΣΧΥΟΣ» [28-8-1988] [Β201]

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Α΄ Κορ. 16, 13-20]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΦΥΠΝΙΣΕΩΣ, ΕΔΡΑΙΩΣΕΩΣ, ΑΝΔΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΙΣΧΥΟΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 28-8-1988]

[Β201]

Τελειώνοντας, αγαπητοί μου, την Α΄ του επιστολή στους Κορινθίους ο Απόστολος Παύλος τούς γράφει: «Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε». Με τα τέσσερα αυτά δυνατά ρήματα, σε τόνο προστακτικής και συνεπώς εντολής, θέλει να αφυπνίσει τους Κορινθίους από τον πνευματικόν λήθαργον και την επιπολαιότητά των, τόσον εις την πίστιν, όσο και εις την πνευματικήν ζωήν. Και φυσικά αυτές οι προστακτικές, δηλαδή εντολές, αποτείνονται προς όλους τους Χριστιανούς, όλων των εποχών και συνεπώς και της εποχής μας.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 21, 33-46] Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΜΠΕΛΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΩΝ ΤΗΣ

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 21, 33-46]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΜΠΕΛΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΩΝ ΤΗΣ

«Ἄλλην παραβολὴν ἀκούσατε. ἄνθρωπός τις ἦν οἰκοδεσπότης, ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καὶ φραγμὸν αὐτῷ περιέθηκε καὶ ὤρυξεν ἐν αὐτῷ ληνὸν καὶ ᾠκοδόμησε πύργον, καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς καὶ ἀπεδήμησεν(:Ακούστε και άλλη παραβολή: Ένας άνθρωπος οικοδεσπότης φύτεψε αμπέλι και ύψωσε γύρω από αυτό ένα φράκτη και έσκαψε μέσα σε αυτό ένα πατητήρι και μία δεξαμενή και έκτισε πύργο, για να μένουν οι εργάτες και οι φύλακες· εμπιστεύτηκε αυτό σε κάποιους γεωργούς και αναχώρησε σε άλλη χώρα).

Ὃτε δὲ ἤγγισεν ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν, ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ πρὸς τοὺς γεωργοὺς λαβεῖν τοὺς καρποὺς αὐτοῦ(:Όταν λοιπόν πλησίασε ο καιρός του τρυγητού, έστειλε τους δούλους του στους γεωργούς, για να πάρουν τους καρπούς που αυτός δικαιούνταν). Καὶ λαβόντες οἱ γεωργοὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ ἀπέκτειναν, ὃν δὲ ἐλιθοβόλησαν(:Οι γεωργοί, όμως, όντας μοχθηροί και άπληστοι, συνέλαβαν τους δούλους και άλλον έδειραν, άλλον φόνευσαν, άλλον λιθοβόλησαν). πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων, καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως(:Πάλι ο οικοδεσπότης έστειλε άλλους δούλους, περισσοτέρους από τους πρώτους και έκαμαν και σε αυτούς τα ίδια). Ὑστερον δὲ ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς τὸν υἱὸν αὐτοῦ λέγων· ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου(:Ύστερα πάλι έστειλε προς αυτούς τον υιό του λέγοντας: ‘’Οι άνθρωποι αυτοί θα ντραπούν τουλάχιστον το παιδί μου’’). Οἱ δὲ γεωργοὶ ἰδόντες τὸν υἱὸν εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτὸν καὶ κατάσχωμεν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ(:Οι γεωργοί όμως, όταν είδαν τον υιό, είπαν μεταξύ τους: ‘’Αυτός είναι ο κληρονόμος· ελάτε, ας τον φονεύσουμε και ας καταλάβουμε οριστικά πλέον εμείς την κληρονομία του). Καὶ λαβόντες αὐτὸν ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος, καὶ ἀπέκτειναν(:Και αφού τον συνέλαβαν, τον έβγαλαν έξω από το αμπέλι και εκεί τον φόνευσαν).