Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Νεομάρτυρας Τριαντάφυλλος ἐκ Ζαγορᾶς τοῦ Πηλίου

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Μιὰ μεγάλη πλειάδα Νεομαρτύρων ἦταν νεαρὰ παιδιά, ἀγόρια καὶ κορίτσια, τὰ ὁποῖα, παρὰ τὸ ἄγουρο τῆς ἡλικίας τους, ἐνέταξαν τὴν ἑδραία πίστη τους στὸν ἀληθινὸ Τριαδικὸ Θεό, ἀπέναντι στοὺς ἀλλόθρησκους Ὀθωμανοὺς τυράννους, οἱ ὁποῖοι ἤθελαν νὰ τοὺς ἐξισλαμίσουν καὶ αὐτόματα νὰ χάσουν καὶ τὴν ἑλληνική τους συνείδηση. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Νεομάρτυρας Τριαντάφυλλος. 
 

Γεννήθηκε στὰ 1663 στὴν Ζαγορά τοῦ Πηλίου, στὰ μαῦρα χρόνια, ποὺ Τὸ Γένος μας καὶ ὅλοι οἱ ὀρθόδοξοι λαοὶ τῶν Βαλκανίων ζοῦσαν κάτω ἀπὸ μιά, ἀπὸ τῆς πιὸ τυραννικὲς περιόδους τῆς ἱστορίας. Οἱ γονεῖς του ἦταν ἄνθρωποι ἁπλοῖ καὶ φτωχοί, ἀλλὰ θεοσεβούμενοι, οἱ ὁποῖοι τὸν ἀνάθρεψαν μὲ παιδεία καὶ νουθεσία Κυρίου. Στάλαξαν στὴν παιδική του ψυχὴ τὴν πίστη στὸν μόνο ἀληθινὸ Τριαδικὸ Θεό, τὸν Ὁποῖο μᾶς γνώρισε ὁ ἐνανθρωπίσας Υἱὸς καὶ Λόγος Του, Ἰησοῦς Χριστός. Νὰ ἔχῃ προσήλωση στὴν ἁγία Ἐκκλησία Του, τὸ ἀσφαλὲς καταφύγιο κάθε ψυχῆς. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸν ὁδηγοῦσαν συχνὰ στὴν ἐκκλησία. Καὶ ἐκεῖνος ἔτρεχε μὲ χαρὰ καὶ ἀγαλλίαση γιὰ νὰ βοηθᾷ τὸν ἱερέα καὶ τὸν ψάλτη τοῦ χωριοῦ. Ἔμαθε νὰ ἀγαπᾷ τὸ Χριστὸ καὶ τοὺς ἁγίους, νὰ τοὺς θεωρῇ φίλους του, νὰ κουβεντιάζῃ ὧρες ὁλόκληρες μαζί τους. Ἰδιαίτερα σέβονταν καὶ ἀγαποῦσε τὴν Παναγία μας καὶ τὸν ἅγιο Γεώργιο, ὁ ὁποῖος εἶχε ὑποφέρει καὶ εἶχε πεθάνει ἡρωικὰ γιὰ τὴν πίστη του στὸ Χριστό. 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 17, 14-23] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΧΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ» [8-8-1999] (Β403)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 17, 14-23]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΧΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-8-1999]

(Β403)

Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, αγαπητοί μου, με τους τρεις μαθητάς του, Πέτρον, Ιάκωβον και Ιωάννην, είχαν κατέλθει από το όρος της Μεταμορφώσεως, το Θαβώρ. Έζησαν εκεί οι τρεις μαθηταί αληθινά βιώματα της Βασιλείας του Θεού. Γιατί ο χρόνος αυτός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος ήτο μία παρένθεσις, μία χρονική παρένθεσις της Βασιλείας του Θεού. Ένα κομμάτι της Βασιλείας του Θεού.

Κάτω όμως εις την πεδιάδα τα πράγματα ήσαν διαφορετικά. Τους περίμενε η γνωστή αθλιότης των ανθρώπων. Ένας ταλαίπωρος πατέρας, γονυπετώντας μπροστά στον Κύριο, ζητά το έλεός Του για το παιδί του, που εσεληνιάζετο. Και ότι το δαιμόνιο το έσπρωχνε στην αυτοκαταστροφή. Άλλοτε στο νερό για να πνιγεί και άλλοτε στη φωτιά για να καεί. Και προσθέτει ο πατέρας: «Προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι». Και τότε ο Κύριος είπε: «Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη! Ἕως πότε ἔσομαι μεθ᾿ ὑμῶν; Ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;». «Ως πότε θα είμαι μαζί σας; Έως πότε θα σας ανέχομαι;». Και βέβαια εθεράπευσε το δαιμονισμένο, αυτό, παιδί.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Αἰμιλιανός Ἐπίσκοπος Κυζίκου ὁ ὁμολογητής

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Ἡ περίοδος τῆς εἰκονομαχίας (726-842) ὑπῆρξε μιὰ ἀπὸ τίς πλέον δύσκολες ἐποχὲς γιὰ τὴν Ἐκκλησία μας, ὅπου ἀμφισβητήθηκε ἡ παραδεδομένη ὀρθόδοξη πίστη καὶ καταδιώχτηκαν οἱ ὀρθόδοξοι. Μέσα ἀπὸ τὸν ἀγῶνα, γιὰ τὴν προάσπιση τῆς σώζουσας πίστης τῆς Ἐκκλησίας ἀναδείχτηκαν μεγάλες μορφὲς ὁμολογητῶν Πατέρων, οἱ ὁποῖοι ὄρθωσαν τὸ ἀνάστημά τους στὴν παντοδύναμη αὐτοκρατορικὴ ἐξουσία, ἡ ὁποία ἐξέφραζε, ὑποστήριζε καὶ ἐπέβαλλε διὰ τῆς βίας, τὴν αἵρεση τῆς εἰκονομαχίας. Ἀδιαφορῶντας γιὰ τίς διώξεις, τὰ βασανιστήρια καὶ τὸ θάνατο, προάσπισαν τὴν Ὀρθοδοξία καὶ ἔσωσαν τὴν ἀλήθεια. Ἕνας ἀπὸ τοὺς πολυπληθεῖς ὁμολογητὲς αὐτῆς τῆς ταραγμένης περιόδου ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Αἰμιλιανὸς Ἐπίσκοπος Κυζίκου τῆς Μ. Ἀσίας.

«Άμα γαρ τω εισαχθήναι την αίρεσιν (στις εκκλησίες), απέστη ο έφορος των εκείσε άγγελος…»

 

(Όσιος Θεόδωρος Στουδίτης – Προς Μοναχό Μεθόδιο)

Γράφει ὁ ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ  

Είναι οφθαλμοφανές, ότι υπάρχει εξοβελισμός (όχι τυχαία) της Πατερικής αντι-αιρετικής διδασκαλίας σήμερα.

Κοσμικά στην Ιστορία παρεμβαίνουν καθοριστικά - δεσμευτικά οι ισχυρότερες πολιτικοκοινωνικές δυνάμεις με προώθηση «κυρίαρχων» εννοιών, όπως – να θυμηθούμε – τον «προλεταριακό διεθνισμό» της ανατολής (Ε.Σ.Σ.Δ.) και τον δυτικό ουμανισμό των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» των Η.Π.Α. Σε θρησκευτικό επίπεδο προωθούνται οι οικουμενιστικές ιδεολογίες του Π.Σ.Ε. με την αιρετική θεώρηση της αγάπης. Σωτήριο (ψυχοφελές) είναι να επικεντρώνουμε την προσοχή μας στις ορθόδοξες αναλυτικές εκκλησιολογίες των Πατέρων στη διαχρονική κλίμακα της ζωής της Εκκλησίας.

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Α΄ Κορ. 4, 9-16] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΑΤΡΟΤΗΣ» [24-8-1997] (Β360)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Α΄ Κορ. 4, 9-16]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΑΤΡΟΤΗΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 24-8-1997]

(Β360)

Οι Κορίνθιοι, αγαπητοί μου, στάθηκαν αγαπημένα παιδιά του Παύλου, που, όμως, παρά ταύτα, πολύ τον ελύπησαν. Στάθηκαν οι Χριστιανοί που πόνεσε στον πνευματικό του τοκετό. Αναφέρεται στις προσωπικές του περιπέτειες η σημερινή αποστολική περικοπή, αγαπητοί μου, όπως είδαμε, από την Α΄ προς Κορινθίους επιστολή του, σε ό,τι τους γράφει, για να τους δείξει ότι χάριν αυτών υπέστη και υφίσταται ό,τι υφίσταται.

Τους γράφει: «Οὐκ ἐντρέπων ὑμᾶς γράφω ταῦτα, ἀλλ᾿ ὡς τέκνα μου ἀγαπητὰ νουθετῶ». Δηλαδή: «Δεν θέλω με αυτά που γράφω να σας ντροπιάσω, αλλά σαν παιδιά μου αγαπητά σας συμβουλεύω». Και αναφέρεται βέβαια εις τις περιπέτειές του και εις τα παθήματά του. Γι’αυτό λέγει; «Δεν θέλω να σας ντροπιάσω». Και ευθύς θα προσθέσει: «Ἐὰν γὰρ μυρίους παιδαγωγοὺς ἔχητε ἐν Χριστῷ, ἀλλ᾿ οὐ πολλοὺς πατέρας· ἐν γὰρ Χριστῷ ᾿Ιησοῦ διὰ τοῦ εὐαγγελίου ἐγὼ ὑμᾶς ἐγέννησα». Δηλαδή: «Μυρίους παιδαγωγούς και αν έχετε, όμως δεν έχετε πολλούς πατέρες. Ένας είναι ο πατέρας σας. Εγώ ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ σας έχω γεννήσει, δια του Ευαγγελίου».

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 17, 14-23] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ ΤΗΣ ΑΠΙΣΤΙΑΣ» [27-8-2000] (Β420), έκδ. β΄

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 17, 14-23]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ ΤΗΣ ΑΠΙΣΤΙΑΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 27-8-2000]

(Β420), έκδ. β΄

Σήμερα, αγαπητοί μου, ο ευαγγελιστής Ματθαίος μάς διηγείται το περιστατικό ενός σεληνιαζομένου νέου που οδηγήθηκε εις τον Κύριον να τον θεραπεύσει, αφού προηγουμένως εδοκίμασαν, αλλά ανεπιτυχώς οι μαθηταί Του.

Αλλά ας δούμε πρώτα, με απλή μετάφραση, τι αναφέρει ο ιερός Ευαγγελιστής: «Όταν μετά την κάθοδόν τους από το όρος Θαβώρ, ο Κύριος και οι τρεις μαθηταί έφθασαν στο πλήθος, τον πλησίασε ένας άνθρωπος και αφού γονάτισε μπροστά του Του είπε: ‘’Κύριε, ελέησε το παιδί μου, γιατί σεληνιάζεται και υποφέρει. Πολλές φορές πέφτει στο νερό και πολλές φορές πέφτει στη φωτιά. Τον έφερα στους μαθητάς σου, αλλά δεν μπόρεσαν να τον θεραπεύσουν’’. Και τότε ο Ιησούς απήντησε: ‘’Ὦ γενεὰ ἄπιστη καὶ διεστραμμένη · έως πότε θα είμαι μαζί σας; Έως πότε θα σας ανέχομαι; Φέρτε τον εδώ’’. Και επέπληξεν το δαιμόνιον ο Ιησούς και εβγήκε από τον νέον. Και τότε οι μαθηταί πλησίασαν ιδιαιτέρως τον Κύριον και Του είπαν: ‘’Γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να βγάλομε το δαιμόνιον;». Και ο Κύριος τους απήντησε: ‘’Για την ολιγοπιστία σας. Σας βεβαιώνω, αν έχετε πίστη σαν ένα σποράκι σιναπιού σε μέγεθος και δύναμη, θα λέτε σε αυτό το βουνό, πήγαινε από εδώ εκεί και θα πηγαίνει. Και κανένα πράγμα δεν θα είναι αδύνατο για σας. Αυτό το γένος των δαιμόνων δεν βγαίνει παρά με προσευχή και νηστεία’’».

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [: Ματθ.17, 14-23] Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΙΑΖΟΜΕΝΟΥ ΝΕΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [: Ματθ.17, 14-23]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΙΑΖΟΜΕΝΟΥ ΝΕΟΥ

«Καὶ ἐλθόντων αὐτῶν πρὸς τὸν ὄχλον προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτὸν καὶ λέγων· Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει· πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ. καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι (:καὶ ὅταν κατέβηκαν ἀπὸ τὸ ὄρος τῆς Μεταμορφώσεως καὶ ἦλθαν πρὸς τὸ πλῆθος, πλησίασε Αὐτὸν ἕνας ἄνθρωπος, ποὺ γονάτισε ἐμπρὸς Του καὶ εἶπε: "Κύριε, σπλαχνίσου τὸ παιδί μου, διότι σεληνιάζεται, ταλαιπωρεῖται καὶ ὑποφέρει ἄσχημα, ἀλλὰ καὶ κινδυνεύει τὸν ἔσχατο κίνδυνο· διότι πολλὲς φορὲς πέφτει στὴ φωτιὰ καὶ πολλὲς φορὲς στὸ νερό, καὶ κινδυνεύει ἔτσι νὰ καεῖ ἢ νὰ πνιγεῖ. Καὶ ἔφερα αὐτὸν πρὸς τοὺς μαθητές Σου μὲ τὴν παράκληση νὰ τὸν θεραπεύσουν καὶ αὐτοὶ δὲν μπόρεσαν νὰ τοῦ χαρίσουν τὴν θεραπεία")» [Ματθ. 17,14-16].

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Α΄ Κορ. 4,9-16] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Α΄ Κορ. 4, 9-16]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

Εἶδες πῶς φανερώνει συγχρόνως καὶ τὴ σοβαρότητα καὶ τὴν πατρικὴ φροντίδα του καὶ τὸν φιλόσοφο νοῦ του; Εἶδες πῶς ἀφαιρεῖ τὴν ἀλαζονεία; «Δοκῶ γὰρ ὅτι ὁ Θεὸς ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἐσχάτους ἀπέδειξεν, ὡς ἐπιθανατίους, ὅτι θέατρον ἐγενήθημεν τῷ κόσμῳ, καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις (:κάθε ἄλλο ὅμως παρὰ βασιλεία ἀπολαμβάνουμε ἐμεῖς οἱ ἀπόστολοι· διότι νομίζω ὅτι ὁ Θεὸς ἐμᾶς τοὺς ἀπόστολους μᾶς παρουσίασε δημόσια καὶ στὰ μάτια ὅλων ὡς τελευταίους, ὡς καταδίκους ποὺ πρόκειται νὰ θανατωθοῦν· διότι γίναμε θέαμα σὲ ὅλο τὸν κόσμο, καὶ στοὺς ἀγγέλους καὶ στοὺς ἀνθρώπους. Καὶ ἀπὸ τὴ μιὰ μᾶς θαυμάζουν οἱ ἐνάρετοι ἄνθρωποι ἐνῶ, ἀπὸ τὴν ἄλλη, μᾶς περιφρονοῦν καὶ μᾶς χλευάζουν οἱ ἄλλοι)» [Α΄ Κορ. 4,9], δείχνει πάλι πολλὴ ἔμφαση καὶ βαρύτητα μὲ τὸ νὰ πεῖ «ἡμᾶς». Καὶ δὲν ἀρκέστηκε μόνο σὲ αὐτό, ἀλλὰ προσθέτει καὶ τὸ ἀξίωμα, ἐλέγχοντας ἔντονα τοὺς Κορίνθιους πρὸς τοὺς ὁποίους ἀπευθυνόταν ἡ ἐπιστολή: «ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους (:ἐμᾶς τοὺς ἀποστόλους)», δηλαδὴ ἐμᾶς οἱ ὁποῖοι ὑπομένουμε μύρια κακά, ποὺ σπείρουμε τὸ κήρυγμα τῆς εὐσεβείας, ποὺ σᾶς ὁδηγοῦμε σὲ αὐτὴν τὴν φιλοσοφία [:ὡς φιλοσοφία γιὰ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς συγγραφεῖς νοεῖται γενικὰ ἡ χριστιανικὴ θεολογία καὶ ἡ κατὰ Χριστὸ ἄσκηση καὶ ζωή], σὲ αὐτὴν τὴ φιλοσοφημένη χριστιανικὴ ζωὴ ποὺ θὰ σᾶς χαρίσει τὰ αἰώνια οὐράνια ἀγαθά· αὐτούς, τοὺς Ἀποστόλους δηλαδή, τοὺς παρουσίασε δημοσίως ὡς τελευταίους στὴ σειρὰ ἀνθρώπους, ὡς μελλοθάνατους, δηλαδὴ ὡς καταδίκους.

Ελευθέριος Ανδρώνης: «Άφρισαν» οι θεομπαίχτες με το εκκλησάκι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ που γλίτωσε απ’ τη φωτιά!

 

Λύσσαξαν με το εκπληκτικό φαινόμενο - Μηδέν πρόληψη, μηδέν μετάνοια, αλλά τους φταίει το άκαυτο εκκλησάκι που μυστηριωδώς δεν έγινε κάρβουνο!

 

Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης    

 

Πόσο σατανική διαστροφή μπορεί να έχουν μερικοί άνθρωποι, όταν ενώ καίγεται ολόκληρη η Ελλάδα, σε εκείνους φταίει ένα μικρό ερημικό εκκλησάκι που δεν κάηκε!

Αφρούς βγάζουν στο διαδίκτυο με το εκπληκτικό φαινόμενο των εκκλησιών στην πατρίδα μας, που παραμένουν ανέπαφες από το καταστροφικό πέρασμα πυρκαγιών. Κόντρα σε κάθε λογική φυσικών νόμων, τέτοια θαυμαστά περιστατικά συμβαίνουν κυριολεκτικά κάθε καλοκαίρι. Μια φωτεινή ακτίνα θεϊκής παραμυθίας μέσα στο μαύρο καμίνι της ανθρώπινης ερείπωσης.

Το πιο πρόσφατο γεγονός που έκανε τους θεομάχους να αναπτύξουν υπέρταση, ήταν το εκπληκτικό συμβάν στο ερημικό εκκλησάκι του Αρχάγγελου Μιχαήλ στην περιοχή Βαθυχώρι της Δυτικής Αττικής. Ο εθελοντής πολίτης που τράβηξε το σχετικό βίντεο (το οποίο μετρά εκατομμύρια views στο TikTok), περιγράφει συγκλονισμένος την άφθαρτη κατάσταση του μικρού ναού, παρότι τα πάντα γύρω του είχαν γίνει στάχτη.

Όσιος Θεόδωρος Εδέσσης: Πάνω απ’ όλα προσευχή

 

Σε κάθε πειρασμό και πόλεμο να χρησιμοποιείς την προσευχή σαν ανίκητο όπλο, και θα νικήσεις με τη χάρη του Χριστού. Να είναι όμως καθαρή η προσευχή σου, όπως ο σοφός δάσκαλος μας διδάσκει: «Θέλω, λέει, να προσεύχεστε παντού και να υψώνετε όσια χέρια προς τον ουρανό, χωρίς οργή και ολιγοπιστία» (Α’ Τιμ. 2:8). Εκείνος λοιπόν που παραμελεί την προσευχή αυτή, θα παραδοθεί σε πειρασμούς και πάθη. 

Πάνω απ’ όλα απαιτείται προσευχή καθαρή, θα έλεγα ακατάπαυστη και αδιάλειπτη. Αυτή είναι τείχος ασφαλές, αυτή είναι λιμάνι ήσυχο, φυλακτήριο των αρετών, αφανισμός των παθών, δύναμη της ψυχής, καθαρτήριο του νου, ανάπαυση στους κουρασμένους, παρηγοριά σ’ όσους πενθούν. Η προσευχή είναι ομιλία με το Θεό, θεωρία των αοράτων, πληροφορία εκείνων που επιθυμούν να μάθουν το θέλημα του Θεού, τρόπος ζωής των αγγέλων, παρακίνηση στα καλά, πραγμάτωση των αγαθών που ελπίζουμε (Εβρ. 11:1). Αυτή την βασίλισσα των αρετών φρόντισε, εσύ ασκητή, με όλη σου τη δύναμη να κατακτήσεις. Να προσεύχεσαι μέρα και νύχτα, είτε άθυμος είσαι είτε εύθυμος. Προσευχήσου με φόβο και τρόμο, με νου προσεκτικό και άγρυπνο, για να γίνει δεκτή από τον Κύριο η προσευχή σου. Γιατί λέει: «Οι οφθαλμοί του Κυρίου είναι στραμμένοι στους δικαίους και τα αυτιά Του είναι ανοιχτά για να ακούσουν την δέησή τους» (Ψαλμ. 33:16).

Λάμπρος Σκόντζος: «Ἐπόπται γενηθέντες τῆς Ἐκείνου Μεγαλειότητος»

 

 

(Ἑόρτιο ἀφιέρωμα στὴ μεγάλη δεσποτικὴ ἑορτὴ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου. Σύντομη θεολογικὴ προσέγγιση τῆς ὀρθοδόξου διδασκαλίας περὶ τῶν ἀκτίστων ἐνεργειῶν τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς δυνατότητος μετοχῆς τῶν πιστῶν σὲ αὐτές). 

 ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Ἂν μελετήσουμε μὲ προσοχὴ τὰ Ἱερὰ Εὐαγγέλια θὰ διαπιστώσουμε πὼς οἱ μαθητὲς τοῦ Κυρίου φωτίζονταν σταδιακὰ καὶ κατανοοῦσαν τὸ τί ἦταν πραγματικὰ ὁ Διδάσκαλός τους. Ἔπρεπε νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὶς λαθεμένες περὶ Μεσσία ἰουδαϊκὲς προσδοκίες καὶ νὰ ὁδηγηθοῦν στὴν ἐπίγνωση τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. Σὲ αὐτὸ συνέβαλλε οὐσιαστικὰ ὁ Κύριος μὲ τὶς κατ’ ἰδίαν διδασκαλίες Του, τὰ θαύματά Του, τὶς συζητήσεις. Σὲ αὐτὴ τὴν προοπτικὴ ἐντάσσεται καὶ τὸ γεγονὸς τῆς Μεταμορφώσεως. 
 

Λίγο πρὶν τὸ πάθος Του ὁ Κύριος κάλεσε τοὺς μαθητές Του καὶ τοὺς ρώτησε τί λέγει ὁ κόσμος γι’ Αὐτόν, ἀλλὰ καὶ τί πιστεύουν καὶ αὐτοὶ γιὰ Ἐκεῖνον. «Τίνα μὲ λέγουσιν οἱ ὄχλοι εἶναι; Οἱ δὲ ἀποκριθέντες εἶπον· Ἰωάννην τὸν Βαπτιστήν, ἄλλοι Ἠλίαν, ἄλλοι δὲ ὅτι προφήτης τις τῶν ἀρχαίων ἀνέστη. Εἶπε δὲ αὐτοῖς· ὑμεῖς δὲ τίνα μὲ λέγετε εἶναι;» (Λουκ. 9, 18-19). Ὁ ἐνθουσιώδης Πέτρος ἐξ’ ὀνόματος τῶν ἕντεκα ὁμολόγησε εὐθέως στὸν Χριστό: «Σὺ εἰ ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος» (Ματθ. 16, 16). Αὐτὴ ἡ σωτήρια ὁμολογία χαροποίησε ἰδιαίτερα τὸν Κύριο, ὁ Ὁποῖος τοὺς διαβεβαίωσε πὼς πάνω σὲ αὐτὴ τὴν πίστη καὶ τὴν ὁμολογία γιὰ τὸ πρόσωπό Του θὰ οἰκοδομηθῇ ἡ Ἐκκλησία Του. 

ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΝ [: Ματθ. 17,5] Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου «Αὐτοῦ ἀκούετε» [6-8-1988] (Γ103β)

ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΝ (Ματθ. 17,5)

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

μὲ θέμα:

«ΑΥΤΟΥ ΑΚΟΥΕΤΕ»

[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 6-8-1988]

(Γ103β)

Ὁ σκοπὸς μιᾶς ἑορτῆς, ἀγαπητοί μου, εἶναι νὰ ξαναζωντανέψει ἕνα γεγονὸς καὶ νὰ δημιουργήσει, ἂν τοῦτο βέβαια εἶναι δυνατόν, τὰ ἴδια βιώματα, ὅπως ὅταν τὸ γεγονὸς ἐλάβαινε χώρα.

Ἔτσι, ὅταν οἱ μαθηταὶ Πέτρος, Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης εἶδαν τὸ ὑπερφυὲς αὐτὸ θαῦμα τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου, ἐκινήθησαν ἀνάμεσα σὲ δύο ἀκραῖα αἰσθήματα. Αὐτὰ ποὺ μέσα στὴν Ἱστορία καλεῖται ὁ κάθε πιστός, ὅπως σᾶς εἶπα, αὐτὸς ὁ σκοπὸς τῶν ἑορτῶν, νὰ κινηθεῖ. Ἦταν ἡ γοητεία τῆς θέας, ὥστε ὁ Ἀπόστολος Πέτρος νὰ φθάσει νὰ ζητήσει ἀπὸ τὸν Κύριο νὰ μείνουν γιὰ πάντα στὸ Θαβώρ. Ἀλλὰ καὶ ὁ τρομακτικὸς φόβος, ὥστε νὰ πέσουν πρηνεῖς, ὅπως πολὺ ὡραία τὸ ἐκφράζει κατὰ δυναμικότατον τρόπον ἡ βυζαντινὴ ἁγιογραφία, ὅταν ἄκουσαν τὴν φωνὴν τοῦ Οὐρανίου Πατρὸς ἀπὸ τὸ κέντρον τῆς νεφέλης: «Καὶ ἰδοὺ φωνὴ ἐκ τῆς νεφέλης λέγουσα· οὗτος ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα· αὐτοῦ ἀκούετε». «Καὶ νά, φωνὴ ἐκ τῆς νεφέλης, ἡ ὁποία ἔλεγε: Αὐτὸς εἶναι ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός -δηλαδὴ ὁ Ἰησοῦς- εἰς τὸν Ὁποῖον ἀναπαύομαι· Αὐτὸν νὰ ἀκοῦτε».

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ - ΣΤΗΝ ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ [ομιλία 2η]

 

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

ΣΤΗΝ ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ [ομιλία 2^η]

    Όπου και απόδειξη ότι, αν και το κατ᾽ αυτήν θειότατο φως είναι άκτιστο, όμως δεν είναι ουσία του Θεού.

     Ο Προφήτης Ησαΐας προείπε για το ευαγγέλιο ότι «λόγον συντετμημένον Κύριος ποιήσει ἐν τῇ οἰκουμένῃ ὅλῃ(: λόγο συντετμημένο θα δώσει ο Κύριος σε ολόκληρη την οικουμένη)» [Ησ. 10, 23]. «Συντετμημένος λόγος» είναι εκείνος που μέσα σε λίγες λέξεις περικλείει πλούσιο νόημα. Ας επανεξετάσουμε, λοιπόν, σήμερα όσα έχουμε εκθέσει κι ας προσθέσουμε όσα υπολείπονται, για να εμφορηθούμε ακόμη περισσότερο από τα εναποκείμενα άφθαρτα νοήματα και ολόκληροι να καταληφθούμε από τα θεία.

π. Γεώργιος Καψάνης: Ἡ ἑορτή τῆς Θείας Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος

 

Ἀποσπάσματα ἀπό ὁμιλία τοῦ μακαριστοῦ γέροντος Γεωργίου Καψάνη (1981) 

Ἡ ἡμέρα τῆς Θείας Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος ἔχει ἰδιάζουσα θέσι μέσα στήν ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας, στήν μυστική ἐμπειρία καί τήν θεολογία τῶν ἁγίων Πατέρων μας καἰ τόν ὀρθόδοξο μοναχισμό.

Ἡ σημερινή ἑορτή ἔχει χαρακτῆτα Χριστολογικό, διότι μᾶς δείχνει ποιός εἶναι ὁ ταπεινός Ἰησοῦς, ὁ ἄνθρωπος Ἰησοῦς. Μᾶς δείχνει τήν θεότητά Του, τήν αἰώνια προΰπαρξί Του.

Εἶναι ἐπίσης ἑορτή ἀνθρωπολογική, διότι μᾶς δείχνει σέ ποιά δόξα εἶναι κεκλημένος ὁ ἄνθρωπος, ὁ πιστός, ὁ Χριστιανός· νά συμμετάσχῃ καί αὐτός στήν Χάρι καί τήν Δόξα τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Θεοῦ.

Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ [:Ματθ. 17,1-13] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ [:Ματθ. 17, 1-13]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Καὶ μεθ᾿ ἡμέρας ἓξ παραλαμβάνει ὁ Ἰησοῦς τὸν Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην(:ύστερα από έξι ημέρες ο Ιησούς πήρε μαζί Του τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη τον αδελφό του)»[Ματθ.17,1]. Άλλος όμως ευαγγελιστής, ο Λουκάς, λέγει ότι τους παρέλαβε μετά από οκτώ ημέρες, χωρίς αυτό να έρχεται σε αντίθεση προς αυτά που λέγει ο Ματθαίος, αλλά αντιθέτως μάλιστα και συμφωνεί πάρα πολύ[βλ. Λουκά 9,28: «Ἐγένετο δὲ μετὰ τοὺς λόγους τούτους ὡσεὶ ἡμέραι ὀκτὼ καὶ παραλαβὼν τὸν Πέτρον καὶ Ἰωάννην καὶ Ἰάκωβον ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος προσεύξασθαι(:Οκτώ περίπου ημέρες από τότε που είπε τα λόγια αυτά ο Ιησούς, πήρε μαζί Του τον Πέτρο, τον Ιωάννη και τον Ιάκωβο και ανέβηκε στο όρος για να προσευχηθεί)»· διότι ο μεν Λουκάς συμπεριέλαβε και την ημέρα που τους είπε τα παραπάνω λόγια και την ημέρα που τους ανέβασε στο όρος, ενώ ο Ματθαίος ανέφερε μόνο τις ενδιάμεσες ημέρες.

Η Μεταμόρφωση του Κυρίου Ιησού Χριστού [:Β΄ Πέτρ.1,10-19] ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΔΗΜΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ

Η Μεταμόρφωση του Κυρίου Ιησού Χριστού [:Β΄ Πέτρ. 1, 10-19]

ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΔΗΜΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ

    «Διὸ μᾶλλον, ἀδελφοί, σπουδάσατε βεβαίαν ὑμῶν τὴν κλῆσιν καὶ ἐκλογὴν ποιεῖσθαι· ταῦτα γὰρ ποιοῦντες οὐ μὴ πταίσητέ ποτε(: Γι'αυτό, αδελφοί, καταβάλλετε μεγαλύτερη προσπάθεια, με περισσότερη σπουδή και επιμέλεια, ώστε, αποκτώντας τις αρετές αυτές, να διασφαλίσετε και να σταθεροποιήσετε την κλήση σας και την εκλογή σας. Διότι όταν ασκείτε τις αρετές αυτές, δεν θα σκοντάψετε ποτέ πάνω σε κάποιο εμπόδιο, αλλά θα φθάσετε με ασφάλεια στο τέρμα της σωτηρίας σας)» [Β΄Πε.1,10].

Ἄγγελος Καραγεώργος: ΤΟ ΤΕΧΝΟΛΑΤΡΙΚΟ ΠΛΕΓΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗΣ

 

Άγγελος Καραγεώργος 

Παράλληλα με τα απειλητικά πρωτοσέλιδα τελεσίγραφα για δήθεν λήξη των παλαιών ταυτοτήτων είδαμε και πάλι πώς όλο αυτό το ψηφιακό σύστημα ελέγχου που δημιουργούν αποτελείται από πολλούς παράγοντες όπως φαίνεται και από τον νέο διαγωνισμό που προκήρυξε το υπουργείο προστασίας ύψους 500 εκατομμυρίων για τη διαδικτυακή ταυτοποίηση και τα επιμέρους εργαλεία που θα υλοποιούν μια κεντροποιημένη παρακολούθηση. Γι’αυτό και αποκαλύπτεται η εξαπατηση απο τον νέο πρωθυπουργό της Αγγλίας ότι τάχα μου πήρε πίσω τις νέες ταυτότητες όταν όλη η ψηφιακή υποδομή παραμένει ως έχει χωρίς οπότε να αλλάζει η ουσία. Το σημαντικότερο ίσως κομμάτι της ψηφιοποίησης αποτελούν βεβαία τα ψηφιακά νομίσματα με το ψηφιακό ευρώ να προετοιμάζεται για το 2029 τελικά ενώ επιπλέον επεκτείνεται η νόμιμη δυνατότητα ελέγχου των μη κρυπτογραφημένων συνομιλιών μας.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Εὐγένιος - Ὁ μεγάλος διδάσκαλος τοῦ γένους

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας ὑπῆρξαν στὰ μαῦρα χρόνια τῆς τουρκοκρατίας διδάσκαλοι τοῦ Γένους μας. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι καὶ ὁ ἅγιος Εὐγένιος ὁ Αἰτωλός, μιὰ μεγάλη πνευματικὴ καὶ χαρισματικὴ προσωπικότητα, ὁ ὁποῖος ἔβαλε τὴ δική του σφραγῖδα στὴν προάσπιση τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ στὴν ὑπόθεση τῆς παιδείας τοῦ ὑπόδουλου ὀρθοδόξου ἑλληνικοῦ λαοῦ μας.
 

Ἔζησε τὸν 17ο αἰῶνα, στὴν ἐποχῇ τῆς πιὸ σκληρῆς δουλείας γιὰ τοὺς ὑπόδουλους λαοὺς τῆς Ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας. Γεννήθηκε στὸ χωριὸ Μέγα Δένδρο, κοντὰ στὸ Θέρμο της Αἰτωλίας τὸ 1597. Στὸ ξακουστὸ χωριὸ ποὺ γεννήθηκε ἀργότερα ὁ ἕτερος μεγάλος ἄνδρας τῆς Αἰτωλίας Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός. Καταγόταν ἀπὸ φτωχούς, ἀλλὰ εὐσεβεῖς γονεῖς, τὸν Νικόλαο καὶ τὴ Στάμω, μὲ τὸ ἐπώνυμο Γιαννούλης. Ἔμεινε ὀρφανὸς καὶ ὁ πατέρας του ξαναπαντρεύτηκε, ἀλλὰ ἡ μητρυιά του τὸν κακομεταχειρίζονταν. Ἀπὸ μικρὸς εἶχε δύο πόθους, τὸν μοναχικὸ βίο καὶ τὴν μάθηση. Ἔτσι πολὺ νέος προσῆλθε στὸ μοναστήρι τῆς Παναγίας Βλοχοῦ, κοντὰ στὸ Ἀγρίνιο. Ἐκεῖ ἔμαθε τὰ πρῶτα γράμματα καὶ ἐκκλησιαστικὴ μουσικὴ ἀπὸ τὸν λόγιο Γέροντα Ἀρσένιο, μὲ τὸν ὁποῖο συνδέθηκε μὲ φιλία. Μετὰ ἀκολούθησε τὸν Ἀρσένιο στὰ Ἄγραφα. Κατέληξαν στὴ Μονὴ Τροβάτου Ἀγράφων, ὅπου ὑπῆρχαν δύο ἐνάρετοι καὶ γραμματισμένοι Γέροντες, ὁ Ἀντώνιος καὶ ὁ Βαρθολομαῖος, γιὰ νὰ αὐξήσει τίς γραμματικές του γνώσεις καὶ νὰ μυηθεῖ στὴν μοναχικὴ ζωή. Ἂς σημειωθεῖ πὼς ἡ περιοχὴ τῶν Ἀγράφων εἶχαν γίνει ἑστία πνευματικῆς ἀναγεννήσεως τῆς ὑποδούλου Ἑλλάδος, λόγῳ τῆς ἐκεῖ χαλαρῆς τουρκικῆς δουλείας.

Όσιος Παρθένιος του Κιέβου: Θείες οπτασίες του οσίου Παρθενίου

 

 

Ο στάρετς Παρθένιος της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου συλλογιζόταν συχνά το μεγάλο μυστήριο της ενανθρωπήσεως του Κυρίου. Μια φορά, λίγο μετά τα Χριστούγεννα και έπειτα από ολονύκτια προσευχή, είχε προσηλωμένο το πνεύμα του με ευσεβή πόθο στον σαρκωμένο Θεό. Συλλογιζόταν πόσο χαριτωμένος, πόσο ωραίος θα ήταν ο μικρός Ιησούς, περισσότερο απ’ όλους τους ανθρώπους.

Μ’ αυτές τις άγιες σκέψεις βυθίστηκε σ’ έναν απαλό ύπνο. Και να! Δύο άγγελοι, που πετούσαν από την ανατολή, κρατούσαν το θείο Βρέφος στα χέρια τους. Κατέβηκαν και Το άφησαν μπροστά στον κατάπληκτο στάρετς.

– Ανθρώπινη γλώσσα, έλεγε ο ίδιος, δεν μπορεί να εκφράσει την ομορφιά του θείου Βρέφους. Με κοίταζε μ’ ένα βλέμμα γεμάτο αγάπη, από την οποία φλογίστηκε η καρδιά μου. Δεν κατάλαβα πόσο κράτησε αυτή η οπτασία. Οι άγγελοι πήραν τον μικρό Ιησού, μολονότι τους παρακάλεσα να Τον αφήσουν λίγο ακόμα, κι έφυγαν. Πέταξαν προς τη μητέρα Του… Όταν ξύπνησα, ήμουν έξαλλος από χαρά. Όλη την ημέρα τίποτ’ άλλο δεν μπορούσα να σκεφθώ ή να κάνω. Η σκέψη μου ήταν κολλημένη στη μορφή του θείου Βρέφους…

Πορφυρίτης: Οἱ λαϊκοί μέ τά ράσα

Γράφει ὁ Πορφυρίτης 

 

Στή σύγχρονη ἐκκλησιαστική ἱστορία, ἔχει ἐφευρεθεῖ μιά μυστική μαγική συνταγή παραγωγῆς «κλήρου». Ἀπαραίτητα «ὑλικά» εἶναι· τοὐλάχιστον ἕνας ἀφορισμένος λαϊκός, λόγου χάριν σάν τόν πρωθυπουργό, ἀρχιερατικά ἄμφια γιά νά ἐνδυθεῖ, καί ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ Θεοῦ στή γῆ, ὁ ὁποῖος θά μετατρέψει τόν ἀφορισμένο λαϊκό σέ «Ἀρχιερέα ἤ Ἱερέα τοῦ Κυρίου»! Αὐτή ἡ μαγική συνταγή ἐφαρμόστηκε καί στήν Οὐκρανία. Ἄνθρωποι, λαϊκοί, ἀφοῦ καθαιρέθηκαν καί ἀφορίσθηκαν ἐπισήμως ἀπό τήν Ἐκκλησία, ντυμένοι μέ ράσα, ὑποδύονται τούς Ἀρχιερεῖς καί τούς ἱερεῖς, ἐμπαίζοντας ἀνερυθριάστως τήν Ἱερωσύνη τοῦ Χριστοῦ! Ὄντως, μπορεῖ κάποιο λογικό ὄν νά διανοηθεῖ τό μέγεθος αὐτοῦ τοῦ τρομεροῦ ἐμπαιγμοῦ πρός τόν Κύριο; Μπορεῖ κάποιος μέ σώας τάς φρένας νά μείνει ἀπαθής;

Βέβαια, αὐτά εἶναι παγκοσμίως γνωστά, καθώς ἔχουν γράψει πολλοί καί πολύ εἰδικότεροι ἐμοῦ, σέ αὐτούς πού πραγματικά ἀγαποῦν τήν Ἁγία Ὀρθοδοξία καί κυρίως στούς Ἱερεῖς καί Ἀρχιερεῖς, πού μέ τρόμο καί φρίκη πλησιάζουν τό Ἅγιο καί Ἱερό τοῦ Χριστοῦ Θυσιαστήριο! Οἱ σύντομες ὅμως αὐτές γραμμές, γράφονται μέ ἀφορμή τό τελευταῖο γεγονός πού ἔλαβε χώρα στήν Ἐκκλησία τῆς Βουλγαρίας, καταδεικνύοντας τόν ὀρθό τρόπο ἀντιμετώπισης κακοδόξων φαινομένων. «Ἡ Μητρόπολη Σόφιας τῆς Βουλγαρικῆς Ἐκκλησίας ἐπέβαλε ἀργία στόν ἀρχιμανδρίτη Νικάνορα (Μίσκοφ) – κληρικό ὁ ὁποῖος στίς 14 καί 15 Ἰουλίου 2026 συλλειτούργησε μέ τόν Ἐπιφάνιο Ντουμένκο στόν Καθεδρικό Ναό τοῦ Ἁγίου Βλαδιμήρου στό Κίεβο.»^[1]. Ἡ μέχρι τώρα παραδοσιακή Ἐκκλησία τῆς Βουλγαρίας ἔθεσε σέ 15ήμερη ἀργία καί παρέπεμψε σέ ἐκκλησιαστική δίκη τόν κληρικό της ὁ ὁποῖος ἔλαβε μέρος σέ αὐτόν τόν μεγάλο ἐμπαιγμό, ἔνεκα τῶν γνωστῶν γεωπολιτικῶν συμφερόντων, πρός τόν Ἀρχιερέα Χριστό καί τό Πανάγιο Πνεῦμα!

Άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος: Το μυστήριο της ιερής θυσίας στη θεία Λειτουργία

 

Ο επίσκοπος της Ναρνίας Κάσσιος, άνθρωπος πάρα πολύ ευλαβής, συνήθιζε να προσφέρει καθημερινά στον Θεό την αναίμακτη θυσία με πολλά δάκρυα. Μια μέρα λοιπόν, όπως ήταν μέσα στο άγιο βήμα, έλαβε μήνυμα από τον Κύριο, ο οποίος, μέσω οπτασίας ενός από τους ιερείς του, του είπε: «Συνέχισε να κάνεις αυτό που κάνεις, και να μη σταματήσει το χέρι σου ούτε το πόδι σου. Γιατί τη γιορτή των Αποστόλων θα έρθεις σ’ εμένα και θα σου δώσω την αμοιβή σου».

Μετά από επτά χρόνια, την ημέρα ακριβώς της γιορτής των Αποστόλων, ο επίσκοπος, αφού τέλεσε τα θεία μυστήρια και μετέλαβε τη θεία κοινωνία, λύθηκε από τα δεσμά του σώματος.

(†) Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης: «Ὀλιγόπιστε! Εἰς τί ἐδίστασας;» (Ματθ. 14, 31)

 

Ὅσοι ἔχουν μάτια καί αὐτιά τῆς ψυχῆς, βλέπουν τόν Χριστό καί σήμερα νά περπατάῃ πάνω στά κύματα καί τόν ἀκοῦνε νά λέῃ· «Ὀλιγόπιστε! Εἰς τί ἐδίστασας;» (Ματθ. 14, 31)

 

Καί σήμερα ἡ πατρίδα μας δοκιμάζεται. Μόνο ἡ πίστι, ἡ ἀκράδαντη πίστι, μπορεῖ νά κάνῃ τό θαῦμα. Ἀρκεῖ ἡ Ἑλλάς νά ἐπαναλάβῃ στόν Κύριο τήν φωνή τοῦ Πέτρου «Κύριε, σῶσον με».

Καί σήμερα ἡ οἰκογένεια ὡς θεσμός πλήττεται ἀπό τά κύματα μοντέρνων ἀντιλήψεων, συνηθειῶν καί νομοθετημάτων. Οἱ σύζυγοι, πού βλέπουν τό σκάφος τους νά κάνῃ νερά, ἄς γονατίσουν καί ἄς φωνάξουν: «Κύριε, σῶσε τό σπίτι μας, ἅπλωσε τό χέρι σου καί κράτησέ μας, νά μή καταποντισθοῦμε!».

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Α΄ Κορ. 3, 9-17] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Ἓκαστος βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ» [1-8-1999] [Β403]

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Α΄ Κορ. 3, 9-17]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Ἓκαστος βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 1-8-1999]

[Β403]

Ο Παύλος, αγαπητοί μου, παρομοιάζει τους πιστούς της Εκκλησίας της Κορίνθου με δύο εικόνες. Τους αποκαλεί -η πρώτη εικόνα- «Θεοῦ γεώργιον». Δηλαδή Θεού χωράφι. Και ακόμη: «Θεοῦ οἰκοδομή». Γεωργοί, λοιπόν, και οικοδόμοι είναι οι εργάτες του Ευαγγελίου, όπως εν προκειμένω ο Παύλος και ο Απολλώς. Αυτοί επιμελούνται τον αγρόν του Θεού ή την οικοδομήν του Θεού. Αυτοί κτίζουν δηλαδή την πνευματική ζωή των πιστών. Στην συνέχεια, και ο κάθε πιστός φροντίζει τον αγρό της ψυχής του και τον καλλιεργεί· αλλά και ακόμη φροντίζει να οικοδομεί την πνευματική του ύπαρξη.

Πριν, όμως, προχωρήσουμε, παρατηρούμε ότι ο Παύλος στην εικόνα της οικοδομής καθορίζει το θεμέλιον της οικοδομής. Αυτό, όπως θα δούμε λίγο πιο κάτω, είναι θεμελιώδους σημασίας. Γράφει ο Παύλος στην αποστολική περικοπή που ακούσαμε σήμερα: «Κατὰ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι ὡς σοφὸς ἀρχιτέκτων θεμέλιον τέθεικα». «Έβαλα», λέγει, «θεμέλιον». Αλλά το θεμέλιον είναι δεδομένο. Δεν το φτιάχνει ο Παύλος το θεμέλιον αυτό. Απλώς το παίρνει και το τοποθετεί. Δηλαδή; Τι σημαίνει αυτό; Λέγει εδώ: «Θεμέλιον ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστιν Ἰησοῦς Χριστός». «Κανείς άλλος δεν μπορεί να θέσει θεμέλιον παρά από Εκείνον τον οποίον ήδη έχει τεθεί. Κι αυτός ο θεμέλιος είναι ο Ιησούς Χριστός».

Τό Εὐαγγέλιο καί ὁ Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς Θ΄ Ματθαίου 2 Αὐγούστου 2026

Ἑωθινόν

 

Ἦχος πλ. δ´ - Ἑωθινόν Θ´
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Κ´ 19 - 31

¹⁹ Οὔσης οὖν ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ σαββάτων, καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ὅπου ἦσαν οἱ μαθηταὶ συνηγμένοι διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον, καὶ λέγει αὐτοῖς· Εἰρήνη ὑμῖν. ²⁰ καὶ τοῦτο εἰπὼν ἔδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τὴν πλευρὰν αὐτοῦ. ἐχάρησαν οὖν οἱ μαθηταὶ ἰδόντες τὸν Κύριον. ²¹ εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς πάλιν· Εἰρήνη ὑμῖν. καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς. ²² καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐνεφύσησε καὶ λέγει αὐτοῖς· Λάβετε Πνεῦμα ἅγιον· ²³ ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται. ²⁴ Θωμᾶς δὲ εἷς ἐκ τῶν δώδεκα ὁ λεγόμενος Δίδυμος, οὐκ ἦν μετ’ αὐτῶν ὅτε ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς. ²⁵ ἔλεγον οὖν αὐτῷ οἱ ἄλλοι μαθηταί· Ἑωράκαμεν τὸν Κύριον. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· Ἐὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὴν χεῖρά μου εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, οὐ μὴ πιστεύσω. ²⁶ Καὶ μεθ’ ἡμέρας ὀκτὼ πάλιν ἦσαν ἔσω οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ Θωμᾶς μετ’ αὐτῶν. ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον καὶ εἶπεν· Εἰρήνη ὑμῖν. ²⁷ εἶτα λέγει τῷ Θωμᾷ· Φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου, καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου, καὶ μὴ γίνου ἄπιστος, ἀλλὰ πιστός. ²⁸ καὶ ἀπεκρίθη Θωμᾶς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου. ²⁹ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Ὅτι ἑώρακάς με, πεπίστευκας· μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες. ³⁰ Πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἄλλα σημεῖα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς ἐνώπιον τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ἃ οὐκ ἔστι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ· ³¹ ταῦτα δὲ γέγραπται ἵνα πιστεύσητε ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἵνα πιστεύοντες ζωὴν ἔχητε ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ.

ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΠΤΑ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Απόσπασμα απομαγνητοφωνημένης ομιλίας μακ. αρχιμανδρίτου Αθανασίου Μυτιληναίου από τη σειρά «Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ» «Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ. ΜΑΡΤΥΡΙΑΙ ΕΚ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ» [20-4-1980] [Θέμα 2ον]

 

ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΠΤΑ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ

Απόσπασμα απομαγνητοφωνημένης ομιλίας μακ. αρχιμανδρίτου Αθανασίου Μυτιληναίου

από τη σειρά «Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ»

με θέμα:

«Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ. ΜΑΡΤΥΡΙΑΙ ΕΚ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 20-4-1980]

[Θέμα 2ον]

Η αλήθεια ότι θα έχομε την ανάσταση των νεκρών, είναι ένα δόγμα πίστεως αποκλειστικά χριστιανικό και ουδέποτε το συνέλαβε φιλοσοφική σκέψις. Ανήκει, δηλαδή, αποκλειστικά εις τον χώρον της σοφίας, της δυνάμεως και της αγάπης του Θεού. Ωστόσο, όπως ο Θεός δεν άφησε αμάρτυρον τον εαυτόν Του, από της εποχής του Αδάμ έως της εποχής του Αβραάμ, έτσι ακριβώς δεν άφησε και αμάρτυρον την αλήθειαν της καθολικής αναστάσεως των ανθρώπων.

Τοιουτοτρόπως παρατηρούμε εις τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης μιαν προοδευτικήν και, επί το σαφέστερον, αποκάλυψιν αυτής της παμμεγίστης αληθείας. Αξίζει να ασχοληθούμε με αυτές τις μαρτυρίες που δίδει ο Χριστός μέσα εις τον δικό Του λόγο. Και πώς η αλήθεια αυτή, ο λόγος αυτός, πηγαίνει, όπως σας είπα, διαρκώς επί το προοδευτικότερον εις την σαφήνειαν του θέματος.