ΚΥΡΙΑΚΗ Γ' ΝΗΣΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ [:Μᾶρκ. 8,34-38 και 9,1] Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΜΑΣ ΚΑΛΕΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ [:Μᾶρκ. 8,34-38 καὶ 9,1]

  Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΗ
ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΜΑΣ ΚΑΛΕΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ

«Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· Εἴ τίς θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοί(: Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπε στοὺς μαθητές Του: Ἐὰν κάποιος θέλει νά μὲ ἀκολουθήσει ὡς μαθητής μου, ἂς διακόψει κάθε σχέση μὲ τὸν διεφθαρμένο ἀπὸ τὴν ἁμαρτία ἑαυτό του καὶ ἂς πάρει τὴ σταθερὴ ἀπόφαση νὰ ὑποστεῖ ἀκόμη καὶ θάνατο σταυρικὸ καὶ βίαιο. Καὶ ἄς μὲ ἀκολουθήσει μιμούμενος σὲ ὅλα τὸ παράδειγμά μου. Καὶ μὴ διστάσει νὰ προβεῖ στὶς ἀποφάσεις καὶ τίς θυσίες αὐτές)»[Ματθ.16,24].

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Ἑβρ. 4,14-16 και 5, 1-6] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Ἑβρ.4,14-16 καὶ 5, 1-6]
 

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

 

[...] Ὅμως ὁ ἀπόστολος Παῦλος δὲν ἀναθέτει τὰ πάντα στὸν ἱερέα, ἀλλὰ ζητάει καὶ τὴ δική μας συνδρομή, καὶ ἐννοῶ τὴν ὁμολογία τῆς πίστης. «Ἒχοντες οὖν ἀρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ, κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας (:Ἀφοῦ λοιπόν, σύμφωνα καὶ μὲ ὅσα εἴπαμε, ἔχουμε μεγάλο Ἀρχιερέα, ὁ ὁποῖος ἔχει πλέον διασχίσει τοὺς οὐρανοὺς καὶ μπῆκε στὸν τόπο τῆς αἰώνιας ἀναπαύσεως, στὴν οὐράνια βασιλεία Του ὅπου μᾶς περιμένει, τὸν Ἰησοῦ δηλαδή, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ἕνας ἁπλὸς ἄνθρωπος ἀλλὰ καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ἂς κρατοῦμε καλὰ τὴν ὁμολογία τῆς πίστεώς μας πρὸς Αὐτόν)»[Ἔβρ.4,14]. Ποιά ὁμολογία ἐννοεῖ; Ὅτι ὑπάρχει ἀνάσταση, ὅτι ὑπάρχει ἀνταπόδοση, ὅτι ὑπάρχουν ἄπειρα ἀγαθά, ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι Θεός, ὅτι ἡ πίστη εἶναι ὀρθή. Αὐτὰ ἂς ὁμολογήσουμε, αὐτὰ ἂς κρατᾶμε σταθερά. Καὶ ὅτι αὐτὰ εἶναι ἀληθινά, φαίνεται ἀπό τὸ ὅτι ὁ ἀρχιερέας εἶναι μέσα. Ἑπομένως ἂς ὁμολογήσουμε, αὐτὰ ἂς κρατᾶμε σταθερά. Καὶ ὅτι αὐτὰ εἶναι ἀληθινά, φαίνεται ἀπό τὸ ὅτι ὁ ἀρχιερέας εἶναι μέσα. Ἑπομένως ἂς ὁμολογήσουμε ὅτι δὲν ἔχουμε πέσει. Ἄν καὶ τὰ πράγματα δὲν εἶναι κοντά, ἐμεῖς ὅμως ἂς ὁμολογήσουμε· ἂν ἦταν πρὶν ἀπὸ λίγο, ἦταν ψέμα. Ὥστε καὶ αὐτὸ εἶναι ἀληθινό, τὸ ὅτι μετατίθενται.

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Μᾶρκ. 8,34-9,1] Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου «ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ ΤΗΣ ΘΛΙΨΕΩΣ ΣΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ» [3-4-1994] Β 295 ] Ἔκδοσις Β΄

 

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Μᾶρκ. 8,34-9,1]

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου
μὲ θέμα:
«ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ ΤΗΣ ΘΛΙΨΕΩΣ ΣΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ»

[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 3-4-1994]
Β 295 ] Ἔκδοσις Β΄

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἡ Ἐκκλησία μας, στὸ μέσον τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, προβάλλει τὸν Τίμιον Σταυρὸν πρὸς θέαν, πρὸς κατανόησιν τῆς θεολογίας Του καὶ πρὸς προσκύνησιν ὑπὸ τῶν πιστῶν. Ὁ Τίμιος Σταυρὸς εἶναι τὸ σύμβολον τῆς θυσίας καὶ ταυτόχρονα τὸ σύμβολον τῆς ἐνισχύσεως. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας προβάλλει σὲ κάθε ἁγιαστική της πράξη τὸν Τίμιον Σταυρόν, γιὰ νὰ φανερώνῃ κάθε στιγμὴ ὅτι τὸ Εὐαγγέλιον εἶναι σταυρικόν. Θὰ τὸ ἐπαναλάβω. Ὅτι τὸ Εὐαγγέλιον εἶναι σταυρικόν. Ὅτι ἀπαιτεῖται θυσία. Θυσία ἀπὸ τοὺς πιστούς. Ὅτι ἀποτελεῖ ὅρον εἰσόδου στὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Εἶναι ἀκόμη καὶ ἐνίσχυσις τῶν πιστῶν, διότι μὲ τὸν Τίμιον Σταυρὸν ἐνικήθησαν οἱ ἀντίδικοί μας δαίμονες. Ἐπατήθη καὶ τὸ φαινόμενον τοῦ θανάτου. 

π. Γεώργιος Καψάνης: Ἄν δέν δεχθοῦν οἱ Ρωμαιοκαθολικοί ὅτι ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ εἶναι ἄκτιστος, δέν μποροῦμε νά ἑνωθοῦμε μαζί τους...

 

Ἑνωνόμαστε μέ τόν Θεό διά τῶν ἀκτίστων θείων ἐνεργειῶν του κι ὄχι διά τῆς οὐσίας Του. Αὐτό εἶναι τό μυστήριο τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καί ζωῆς μας.

Αὐτό δέν μποροῦν νά τό δεχθοῦν οἱ Δυτικοί αἱρετικοί. Ἐπειδή εἶναι ὀρθολογισταί, δέν κάνουν διάκριση μεταξύ οὐσἰας καί ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ, καί λέγουν ὅτι ὁ Θεός εἶναι μόνο οὐσία. Γι’ αὐτό καί δέν μποροῦν νά ὁμιλοῦν περί θεώσεως τοῦ ἀνθρώπου. Γιά νά μή πέσουν στόν πανθεϊσμό δέν ὁμιλοῦν καθόλου γιά θέωση.

Καί ποιός τότε ἀπομένει κατ’ αὐτούς ὡς σκοπός τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου; Ἁπλῶς μία ἠθική καλλιτέρευσις. Ἀλλά ἡ ἠθική τελειοποίησις εἶναι πολύ λίγο γιά τόν ἄνθρωπο. Ἐμεῖς ὡς τελικό στόχο μας ἔχουμε νά ἑνωθοῦμε μέ τόν ἅγιο Θεό. Αὐτός εἶναι ὁ σκοπός τῆς δημιουργίας τοῦ σύμπαντος. Αὐτό θέλουμε.

π. Γεώργιος Καψάνης: «Ἡ μόνη ὀρθόδοξος ποιμαντική εἶναι ἡ ποιμαντική τῆς θεώσεως»

 

Τό «κατ’ εἰκόνα» σημαίνει τά χαρίσματα πού ἔδωσε ὁ Θέος μόνο στόν ἄνθρωπο, ξεχωριστά ἀπ’ ὅλα τά πλάσματά Του, ὥστε νά ἀποτελεῖ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. 

 

Αὐτά τά χαρἰσματα εἶναι: 

Ὁ λογικός νοῦς, ἡ συνείδησις, τό αὐτεξούσιο, δηλαδή ἡ ἐλευθερία, ἡ δημιουργικότης, ὁ ἔρως καί ὁ πόθος τοῦ ἀπολύτου καί τοῦ Θεοῦ, ἡ προσωπική αὐτοσυνειδησία. Ὅ,τι δηλαδή κάνει τόν ἄνθρωπο πρόσωπο, αὐτά εἶναι τά χαρἰσματα τοῦ «κατ’ εἰκόνα». 

Άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος: Η λαμπρότητα της ζωής του φτωχού Ισαάκ

 

Κάποιος ευλαβής άνθρωπος, που τον έλεγαν Ισαάκ, ήρθε από τη Συρία στη Ρώμη, και φτάνοντας στην Εκκλησία, ζήτησε από τους φύλακες να του δώσουν την άδεια να προσεύχεται όσο θέλει. Στάθηκε λοιπόν στην προσευχή και πέρασε τρεις μέρες και τρεις νύχτες προσευχόμενος αδιάλειπτα. Ένας από τους φύλακες, όταν το είδε αυτό, τον χλεύασε λέγοντας ότι το κάνει για επίδειξη και από ανθρωπαρέσκεια, και στη συνέχεια τον χαστούκισε. Ξαφνικά ένα πονηρό πνεύμα μπήκε μέσα του, τον έριξε στα πόδια του ενάρετου ανθρώπου και με το στόμα του άρχισε να φωνάζει: «Ο Ισαάκ με βγάζει». Αμέσως λοιπόν ο άνθρωπος του Θεού επιτίμησε το πονηρό πνεύμα και το έδιωξε από τον άνθρωπο.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Α' ὁ Διάλογος - Ὁ ταπεινός Πάπας τῆς Ρώμης

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Μεγάλους ἁγίους καὶ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας συναντᾶμε σὲ κάθε τόπο καὶ σὲ κάθε ἐποχή. Ὁ δυτικὸς Χριστιανισμός, πρὶν ἀποσχισθεῖ ἀπὸ τὴν Μία Ἁγία Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καὶ παρεκκλίνει ἀπὸ τὴν ὀρθὴ πίστη, ἀνάδειξε μεγάλους ἁγίους καὶ Πατέρες, ἐφάμιλλους τῶν Πατέρων τῆς Ἀνατολῆς. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι καὶ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Α΄, ὁ Διάλογος, πάπας Ρώμης. Νὰ διευκρινίσουμε πὼς ὡς τίς ἀρχὲς τοῦ 11ου αἰῶνα, ποὺ ὁ παπισμὸς δὲν εἶχε ἀποσκιρτήσει ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ ἐκπέσει στὴν αἵρεση, ἀναδείχτηκαν πάμπολλοι πᾶπες ἅγιοι, οἱ ὁποῖοι λαμπρύνουν τὰ ἁγιολόγιά μας.
 

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος γεννήθηκε στὴ Ρώμη περὶ τὸ 540 καὶ ἔζησε στὰ χρόνια τοῦ αὐτοκράτορα Ἰουστινιανοῦ (527-565). Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Γορδιανὸς καὶ ἡ μητέρα τοῦ Συλβία. Οἱ πλούσιοι γονεῖς του φρόντισαν νὰ τοῦ δώσουν σπουδαῖα μόρφωση. Ἀναδείχτηκε σπουδαῖος νομικός.

Γέροντας Ἰωαννίκιος Κοτσώνης: Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΗ

Ἀφήσαμε τήν Ἑλληνορθόδοξη Παράδοσή μας ἀθωράκιστη.

Ἔτσι σύν τῷ χρόνῳ ἐπῆλθε ἰσχυρή ἀλλοτρίωση τῆς ταυτότητάς μας. Ἐξ αὐτῆς ἡ ἐπακολουθοῦσα κρίση καί φθορά. Ἀπό τό Κοινοβούλιο καί τήν οἰκογένεια ἕως τό σχολειό καί τήν ἀγορά.

Ἡ Ἑλληνορθόδοξη Παράδοσή μας εἶναι ἡ σπονδυλική στήλη τοῦ Ἔθνους. Προσβάλλοντας αὐτήν ἀσθενεῖ, καταρρέει, παραλύει τό Ἔθνος.

Ἡ Παράδοση γιά μᾶς τούς Ρωμηούς εἶναι ἡ δεύτερη πηγή τῆς Πίστεώς μας, εἶναι ἡ Ρωμηοσύνη ἐπάνω στήν ὁποία ἑνώνονται ἀδιάσπαστα Ἑλληνισμός καί Ὀρθοδοξία. Καί γιά τόν λόγο αὐτό ἡ Ἑλληνορθόδοξη Παράδοση καλύπτει ὅλες τίς φάσεις καί τίς ἐκφράσεις τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ καί ἐθνικοῦ μας βίου.

Ἄγγελος Καραγεώργος: Η ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΑΠΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΠΕΛΑΥΝΟΝΤΑ ΤΕΧΝΟΒΑΡΒΑΡΙΣΜΟ

 

Άγγελος Καραγεώργος

Μετά και από την επίσκεψη του Κούλι στη συνάντηση για την τεχνητή νοημοσύνη στην Ινδία ενημερωθήκαμε πως πολύ άμεσα μαζί και όπως πάντα πλέον με πολλές άλλες χώρες σκοπεύει να επιβάλλει τον απόλυτο έλεγχο στο διαδίκτυο ξεκινώντας από την απαγόρευση της χρήσης των κοινωνικών δικτύων σε νέους κάτω των 15 ετών, πράγμα που σημαίνει πως σύντομα όλοι θα χρειάζεται να αποδείξουμε την ηλικία μας και στη συνέχεια θα υπάρχει ένα ψηφιακό αποτύπωμα για το ο,τιδήποτε κάνουμε online με τη χρήση βέβαια της ψηφιακής ταυτότητας. Όμως φαίνεται πως δεν ήταν μόνο αυτός ο λόγος της επίσκεψης του καθώς συνάψαμε συμφωνία συνεργασίας για τον τουρισμό και για την τεχνογνωσία αλλά ενημερωθήκαμε και από τον Δένδια πως οργανώνεται νόμιμη μετανάστευση Ινδών επειδή δεν έχουμε αρκετούς λαθραίους ακόμα για να λύσουμε το δημογραφικό, κάτι που αποτελεί και γενικότερο σχέδιο της Ευρωπαϊκής ένωσης. 

π. Γεώργιος Καψάνης: «Μέ τίς ἄκτιστες ἐνέργειές Του ὁ Ἅγιος Θεός μπαίνει στήν φύση, στόν κόσμο, στήν ἱστορία, στήν ζωή τῶν ἀνθρώπων».

 

Ὁ Θεός δέν εἶναι μόνο οὐσία, ὅπως νομίζουν οἱ Δυτικοί, ἀλλά εἶναι καί ἐνέργεια. Ἐάν ὁ Θεός ἦταν μόνο οὐσία, δέν θά μπορούσαμε νά ἑνωθοῦμε, νά κοινωνήσουμε μαζί Του, διότι ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ εἶναι φοβερή καί ἀπρόσιτη στόν ἄνθρωπο, κατά τό «οὐ γάρ μή ἴδῃ ἄνθρωπος τό πρόσωπόν μου καί ζήσεται» (Ἔξ. λγ΄, 20).

Ἄς ἀναφέρουμε ἕνα κάπως σχετικό παράδειγμα ἀπό τά ἀνθρώπινα. Ἄν πιάσουμε ἕνα ἠλεκτρικό καλώδιο γυμνό, θά πεθάνουμε. Ὅταν ὅμως ἑνώσουμε μία λάμπα στό καλώδιο, φωτιζόμαστε. Τήν ἐνέργεια τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος τήν βλέπουμε, τήν χαιρόμαστε, μᾶς βοηθεῖ. Τήν οὐσία του δέν μποροῦμε νά τήν πιάσουμε. Κάτι παρόμοιο, ἄς μᾶς ἐπιτραπῇ νά ποῦμε, συμβαίνει καί μέ τήν ἄκτιστο ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ.

Ἀριστείδης Δασκαλάκης: Παπισμός-Οἰκουμενισμὸς καὶ τὸ χρέος τοῦ Ὀρθοδόξου χριστιανοῦ

 

Γράφει ὁ Ἀριστείδης Δασκαλάκης

 

«ἡ ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν... οὕτω κηρύσσομεν» (Συνοδικὸν τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου) 

Λόγοι, ποὺ δὲν βρίσκουν πλέον εὐρεῖα ἐφαρμογή, στοὺς κόλπους τῆς Ὀρθοδόξου ἐκκλησίας. Ζοῦμε στὴν ἐποχὴ τῶν ἐκπτώσεων, τῶν ἀποκλίσεων, τῆς ὕβρεως πρὸς τὰ Θεῖα, τῆς νομιμοποίησης τῆς ἁμαρτίας, «νῦν κρίσις ἐστὶ τοῦ κόσμου τούτου, νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληθήσεται ἔξω·» (Ἰω. 12,31). Θὰ κρημνισθῇ ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν του, ὁ ἄρχοντας αὐτοῦ τοῦ κόσμου. Ὁ ἀντίδικος ὅμως, μέχρι τὴν ἐκπλήρωση τῆς προφητείας, χρησιμοποιεῖ τὰ ὄργανά του, κυβερνῆτες καὶ ποιμένες, γιὰ νὰ ζημιώσῃ τὴν ἀνθρωπότητα. 
 

Ἡ πολιτεία νομοθετεῖ. Ἐναντίον Θεοῦ καὶ ἀνθρώπου. Ἡ διοικοῦσα ἐκκλησία πολλάκις ἐπικυρώνει ἢ τηρεῖ σιγὴ ἰχθύος. Ὁ λαὸς ἀγνοεῖ τὶς ὑποχρεώσεις ποὺ ἀπορρέουν ἀπὸ τὴν Ἁγία Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἀπ’ τὸ Εὐαγγέλιο. Ὁ ἕνας παρασέρνει τὸν ἄλλο σὲ μιὰ ἐλεύθερη πτώση πρὸς τὴν ἄβυσσο τῆς ἀπώλειας. 

Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης (†): Στρατιώτες μάρτυρες – 40 Μάρτυρες – 9 Μαρτίου

 

Στις 9 του μηνός Μαρτίου, αγαπητοί μου, γιορτάζουν σαράντα μάρτυρες. Ποιο είναι το επάγγελμά τους; Τι ήταν; Ασκητές; Καλόγεροι; Ιερείς, Επίσκοποι, μητροπολίτες και πατριάρχες; Όχι. Ήταν στρατιώτες. Κι όμως το επάγγελμά τους δεν τους εμπόδισε ν’ αγιάσουν και να λάμψουν στον ουρανό της Ορθοδοξίας ως μάρτυρες. Είναι τόσο λαμπρό και αξιοθαύμαστο το μαρτύριό τους, ώστε πολλοί διδάσκαλοι και πατέρες έγραψαν γι’ αυτούς. Ένας δε απ’ αυτούς, ο κυριότερος, ο Μέγας Βασίλειος, πλέκοντας το εγκώμιό τους λέει, ότι όχι μία γλώσσα, αλλά σαράντα γλώσσες δε φτάνουν για να εξυμνήσουν την αρετή των μαρτύρων αυτών της πίστεως.

Σοφία Μπεκρῆ: «Χαλάσωμεν τὴν στέγην τοῦ νοός»

 

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος

«Ὀρθοδοξίας φωστῆρα», «Ἐκκλησίας στήριγμα», «θεολόγων ὑπέρμαχον ἀπροσμάχητον», ἀποκαλεῖ ὁ ὑμνογράφος τὸν Γρηγόριο Παλαμᾶ, τὸν Ἅγιο ποὺ τιμᾶ ἡ Ἐκκλησία μας τὴν Β’ Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν, ὄχι γιὰ τὴν μνήμη τῆς κοιμήσεώς του (+14 Νοεμβρίου), ἀλλὰ γιὰ τὴν προσφορά του στὴν στήριξη τῆς ὀρθοδόξου πίστεως ἔναντι τῶν κακοδοξιῶν τῆς Δύσεως.

 

Πράγματι, ὁ Ἅγιος Γρηγόριος κατάφερε νὰ συνενώσῃ στὴν σκέψη καὶ στὸ ἔργο του ὅλη τὴν προηγούμενη πατερικὴ παράδοση, τῶν 14 αἰώνων τῆς Ὀρθοδοξίας μας, καὶ νὰ καταστῆ «πράξεως ὄργανον» καὶ «θεωρίας ἀκρότης». Ἄλλωστε, κατὰ τὴν ἔκφραση ἑνὸς ἄλλου Γρηγορίου (Θεολόγου), «Πρᾶξις ἐπίβασις θεωρίας», δηλαδὴ ἡ πρακτικὴ ἄσκηση ἀποτελεῖ τὴν βάση γιὰ τὴν θε-ωρία, τὴν ἐμπειρία δηλαδὴ καὶ τὴν γνώση τοῦ Θεοῦ.

Νεκτάριος Δαπέργολας: «Κύριε, φώτισον ἡμῶν τό σκότος»!

 

 

Γράφει ὁ Νεκτάριος Δαπέργολας 

 

Συνέχεια τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας σήμερα, σέ μία ἡμέρα ἀφιερωμένη στή μνήμη ἐνός τεράστιου Ἁγίου, πού πέντε ἀκριβῶς αἰῶνες μετά τή λήξη τῆς Εἰκονομαχίας καί τόν Μέγα Φώτιο, ἐπανασυνόψισε μέ τήν ζωή καί τήν διδασκαλία του ὁλόκληρη τήν μακρά ἀσκητική παράδοση τῆς πατερικῆς θεοψίας καί μαζί ὅλον τόν ἀγώνα ἐναντίον τῶν αἱρέσεων.
 

Καί φυσικά ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς εἶναι ἕνας ἀπό τους πλέον ἐπίκαιρους ἐκκλησιαστικούς μας Πατέρες, ὄχι μόνο ἐπειδή τά κείμενά του ἀποτελοῦν γενικότερα συντριπτικό κόλαφο γιά τούς σημερινούς ἀγαπούληδες τῆς οἰκουμενιστικῆς μεταπατερικῆς ἀνοσιουργίας, ἀλλά καί εἰδικότερα ἐπειδή ἀκριβῶς ἦταν ἐκεῖνος πού κατενίκησε τόν δυσώνυμο βαρλααμισμό (βλάσφημη κακοδοξία πού κατέχει κεντρική θέση μέσα στήν παπική παναίρεση καί πού μέ τόσο ἀνατριχιαστικό τρόπο ἐνέσκηψε καί πάλι πρό ὀλίγων ἐτῶν ταλαιπωρώντας τήν Ἐκκλησία, μέ ἀφορμή ἐκεῖνο τό φρικῶδες πανδημικό ψευδαφήγημα).

Ἄγγελος Καραγεώργος: ΤΟ ΠΡΟΘΕΡΜΑΝΤΙΚΟ ΣΟΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΕΟΕΥΓΟΝΙΚΗ ΤΕΧΝΟΚΑΤΑΠΙΕΣΗ

 

Άγγελος Καραγεώργος 

 

Όπως κάθε καλοκαίρι εδώ και σχεδόν 15 χρόνια ούτε και φέτος αλλάξαμε ρότα με την κορύφωση για τη χρονιά των μαζικών εισβολών λαθρομεταναστών κατά κύριο λόγο μουσουλμάνων ανδρών σε στρατεύσιμη ηλικία ερχόμενοι με εκατοντάδες πλοία που κινούνται με άνεση και μπαινοβγαίνουν στο υποτιθέμενο κράτος μας. Οι οποίες εισβολές πρώτα ήταν λόγω πολέμων μετά ήταν για να σώσουν το δημογραφικό, αργότερα για θέσεις εργασίες και όπως οσμίζομαι αυτές τις μέρες είναι για να μας δώσουν μια ευκαιρία να πείσουμε ότι είμαστε φιλόξενοι. Και φαίνεται πως έχουμε πείσει ότι ακολουθούμε και το σχέδιο Καλέργκι γιατί αλλιώς γιατί να είχαν το Κούλι καλεσμένο στην ετήσια συνέλευση της Μπίλντεμπεργκ. Επειδή κιόλας, όπως στην Αγγλία, σε λίγο καιρό θα μας αποκαλύψουν πως οι νέες ψηφιακές και στη συνέχεια βιομετρικές ταυτότητες θα είναι επίσης χρήσιμες για την πάταξη της λαθρομετανάστευσης μιας και ακόμα είμαστε πίσω συγκριτικά με τη Ρωσία που από τον Σεπτέμβριο θα έχει υποχρεωτικά ενσωματωμένη ψηφιακή ταυτότητα σε κάθε συσκευή και φυσικά στα κινητά. Κάτι που δεν μας παραξενεύει διαβάζοντας της δηλώσεις του Πούτιν για τη σημασία της ψηφιοποίησης αλλά και των BRICS που εκφράζουν πάντα ένθερμα την υποστήριξη τους σε κάθε παγκοσμιοποιητικό οργανισμό και ατζέντα.

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [: Ματθ. 14,22-34] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΑΣΦΑΛΗΣ ΔΙΑΒΑΣΙΣ» [20-8-2000] (Β420)

 ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 14,22-34]

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

                                 με θέμα:

                                 «Η ΑΣΦΑΛΗΣ ΔΙΑΒΑΣΙΣ»

                                [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 20-8-2000] 

(Β420)                                                                                                        (Έκδοσις β΄)                                  

      Μετά τον χορτασμό των πεντακισχιλίων, αγαπητοί μου, μας διδάσκει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, μας διηγείται ένα συγκλονιστικό γεγονός. Αφού ο Κύριος ηνάγκασε, έχει πολλή σημασία αυτό το «ἠνάγκασε», τους μαθητάς να επιβιβαστούν στο πλοιάριο, Εκείνος διέλυσε τους όχλους, δηλαδή έδιωξε τους μαθητάς, να διαλύσει μόνος Του τους όχλους, γιατί λέγανε οι άνθρωποι: «Α, ο διδάσκαλός σας είναι θαυμάσιος· μπορεί να μας δίνει ψωμί να τρώμε, χωρίς να δουλεύουμε; Θαυμάσιος. Αυτόν θα κάνομε Μεσσία. Και βέβαια εσείς θα γίνετε οι υπουργοί του». Τα άκουγαν αυτά οι μαθηταί και δεν ήθελαν να ξεκολλήσουν από το πλήθος. Γι'αυτό, το ρήμα «ἠνάγκασε», φανερώνει μία ολόκληρη κατάσταση. «Όχι. Θα μπείτε στο πλοίο και θα περάσετε στην απέναντι μεριά της λίμνης». Κι έμεινε ο Κύριος, αγαπητοί μου, διέλυσε τους όχλους κι ανέβηκε σε ένα παρακείμενο βουνό για να προσευχηθεί.

Πραιτωριανοὶ τοῦ συστήματος ...;; Βασιλικότεροι τοῦ βασιλέως...;; Ἐγκύκλιος Γ.Ε.ΕΘ.Α. περὶ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ (Π.Α.), ψηφιακῆς ταυτότητας (Ψ.Τ.).

 

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 14//27.7.2025. 
Δ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος. 
Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου.

Σύμφωνα μὲ ἐπίσημη ἐγκύκλιο* τοῦ Γ.Ε.ΕΘ.Α. περὶ ψηφιακῆς ταυτότητος καὶ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ (Π.Α.) στὸ στρατιωτικὸ προσωπικὸ καὶ στελέχη τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, βγάζουμε κάποια συμπεράσματα ποὺ μᾶς ὁδηγοῦν σὲ εὔλογα ἐρωτήματα...

Ὡς  Ἁγιορεῖτες Πατέρες, πολλάκις, μᾶς ζητεῖται νὰ παράσχουμε συμβουλευτικῶς τὴν πνευματική μας βοήθεια πρὸς πλῆθος εὐσεβῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν περὶ τοῦ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ καὶ τῆς ψηφιακῆς ταυτότητος.

Γνωρίζουμε ὅτι ἡ ἔννομη τάξις (διὰ τῆς ὑποτιθέμενης εὐνομίας....βασική προϋπόθεση τῆς Δημοκρατίας), μέσῳ τῆς ἑκάστοτε Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως ἀποδέχεται τὸν κάθε Ἕλληνα, Ἑλληνίδα πολίτη στὸ ὕψιστο δικαίωμα τῆς ψηφοφορίας -ἐθνικῆς, τοπικῆς- ἐκλογῆς κυβερνήσεως νὰ εἰσέρχεται στὰ ἐκλογικὰ κέντρα μὲ ταυτοποίηση προσώπου μέσῳ τῶν κάτωθι πρακτικῶν:

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Ἀπόστολος Ματθίας - Ὁ ἀντικαταστάτης τοῦ προδότη μαθητῆ

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Ὁ Κύριός μας κάλεσε δώδεκα ἄνδρες γιὰ νὰ σχηματίσει τὴν ὁμάδα τῶν ἀποστόλων, οἱ ὁποῖοι ἔμελλαν νὰ συνεχίσουν τὸ ἀπολυτρωτικὸ Του ἔργο. Ὁ ἀριθμὸς δώδεκα δὲν εἶναι τυχαῖος, ἀλλὰ ἔχει βαθύτατο συμβολισμό. Στοὺς Ἑβραίους ὁ χρόνος εἶχε δώδεκα μῆνες καὶ τὸ ἡμερονύκτιο δώδεκα ὧρες (Ἰωαν. 11,9), συμβολίζοντας τὴν πληρότητα τοῦ χρόνου. Ὁ Ἰακὼβ - Ἰσραήλ, εἶχε δώδεκα παιδιὰ (Γέν. 35,22 27). Τὸ Ἰσραὴλ ἀποτελοῦνταν ἀπὸ δώδεκα φυλὲς (Γέν. 49,28). Ἀλλὰ καὶ ὁ Χριστὸς κάλεσε ὡς μαθητὲς Του δώδεκα ἄνδρες (Ματθ. 10,1). Μάλιστα τοὺς προμήνυσε ὅτι στὴ βασιλεία Του θὰ στηθοῦν δώδεκα θρόνοι, νὰ καθίσουν οἱ δώδεκα μαθητὲς Του νὰ κρίνουν τίς δώδεκα φυλὲς τοῦ Ἰσραὴλ (Ματθ. 19,28. Λουκ. 22,30. Ἀποκ.5,10).

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ - ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2025

Ὁ Ἅγιος Ματθίας ὁ Ἀπόστολος 

Ἐξῆλθεν ἀρθείς, Ἰούδας ἐπὶ βρόχου,
Εἰσῆλθεν ἀρθείς, Ματθίας ἐπὶ ξύλου.
Ἤρθη ἀμφ' ἐνάτῃ ξύλῳ ἠύθεος Ματθίας.

Πῶς ὁ Ματθίας κατατάχθηκε στὸ χορὸ τῶν δώδεκα Ἀποστόλων, τὸ γνωρίζουμε ἀπὸ τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων.

Μετὰ τὴν προδοσία καὶ τὸν ἀπαγχονισμὸ τοῦ Ἰούδα καὶ μετὰ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου, οἱ ἕντεκα μαθητὲς μὲ τὴν Παναγία βρίσκονταν στὸ ὑπερῷον. Τότε ὁ Πέτρος πρότεινε νὰ ἐκλεγεῖ ἄλλος ἀντὶ τοῦ Ἰούδα, ἀπὸ τοὺς ἄνδρες ποὺ ἀκολουθοῦσαν ὑπηρετῶντας τὸν Χριστό. Ἡ πρόταση ἔγινε δεκτὴ καὶ τέθηκαν δύο ὑποψήφιοι: ὁ Ἰωσὴφ ὁ καλούμενος Βαρσαββᾶς καὶ ὁ Ματθίας. Τότε ἔβαλαν κλῆρο, καὶ δίνοντας σὲ ὅλους ἐμᾶς παράδειγμα ἐναπόθεσης κάθε ἐκλογῆς μας στὸ Θεό, προσευχήθηκαν ὅλοι μαζὶ ὡς ἑξῆς:

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [: Ματθ. 14,22-34] Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου «Η ΕΝΥΠΟΣΤΑΤΟΣ ΣΟΦΙΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ» [4-8-1985] (Β141)

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [: Ματθ. 14,22-34]

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

μὲ θέμα:

«Η ΕΝΥΠΟΣΤΑΤΟΣ ΣΟΦΙΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ»

[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 4-8-1985]

(Β141)

Μετὰ ἀπὸ τὸν χορτασμὸν τῶν πεντακισχιλίων, ἀγαπητοί μου, ποὺ ἀκούσαμε τὴν περασμένη Κυριακὴ στὴν εὐαγγελικὴν περικοπή, βλέπομε νὰ ἀκολουθεῖ ἕνα περιστατικόν, ἐκτάκτως σπουδαῖον σὲ συμπεράσματα. Ὅσο οἱ μαθηταὶ ἐμοίραζαν τὰ κομμάτια τοῦ ἄρτου, τὸν ἄρτον, στὸ πλῆθος, ποὺ ἦταν σὲ πρασιὲς καὶ ἐδέχετο τὴν εὐλογημένη τροφὴ ἀπὸ τὸν Κύριον, ἐδέχοντο ἀπὸ τὸ πλῆθος, ποὺ ἐθαύμαζε διὰ τὸ καταπληκτικὸν αὐτὸ θαῦμα -νὰ πολλαπλασιαστεῖ ἡ τροφὴ ἡ ὑλική- νὰ λέγει στοὺς μαθητὰς ὅτι ὁ Διδάσκαλος ἦτο σπουδαῖος. Σημειώνει ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης: «Οἱ οὖν ἄνθρωποι, ἰδόντες ὃ ἐποίησε σημεῖον ὁ Ἰησοῦς, ἔλεγον ὅτι οὗτος ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης ὁ ἐρχόμενος εἰς τὸν κόσμον». «Αὐτός», λέει, «εἶναι αὐτὸς ποὺ περιμένομε, ὁ προφήτης. Ὁ μέγας προφήτης, ὅπως τὸν εἶχε προφητεύσει ὁ Μωυσῆς. Νὰ στείλει», λέγει, «ὁ Θεός, μέγαν προφήτην ὅπως ἐμένα», γιατί ὁ Μωυσῆς ἦτο εἰς τύπον τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Βλέποντας λοιπὸν αὐτὸ τὸ θαῦμα ὁ κόσμος θαυμάζει. Καὶ θαυμάζοντας, λέγει αὐτὰ εἰς τοὺς μοιράζοντας τὰ κομμάτια τοῦ ψωμιοῦ, εἰς τοὺς μαθητάς.

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 14,22-34] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 14,22-34]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ᾿ ἰδίαν προσεύξασθαι. ὀψίας δὲ γενομένης μόνος ἦν ἐκεῖ. Τὸ δὲ πλοῖον ἤδη μέσον τῆς θαλάσσης ἦν, βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων· ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος (:Καὶ ἀμέσως ὁ Ἰησοῦς, γιὰ νὰ μὴν παρασυρθοῦν οἱ μαθητὲς Του ἀπὸ τὸν ἐνθουσιασμὸ τοῦ πλήθους ποὺ ἤθελε νὰ Τὸν ἀνακηρύξει βασιλιᾶ [μετὰ ἀπὸ τὸ θαῦμα τοῦ χορτασμοῦ τῶν πεντακισχιλίων] τοὺς ἀνάγκασε νὰ εἰσέλθουν στὸ πλοῖο καὶ νὰ περάσουν πρὶν ἀπὸ Αὐτὸν στὸ ἀπέναντι μέρος τῆς λίμνης, ὡσότου Αὐτὸς διαλύσει τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ. Καὶ ἀφοῦ διέλυσε τὰ πλήθη, ἀνέβηκε στὸ ὄρος, γιὰ νὰ προσευχηθεῖ μόνος καὶ ἀπερίσπαστος. Καὶ ὅταν ἄρχισε νὰ νυκτώνει, ἦταν μόνος Του ἐκεῖ. Τὸ πλοῖο ὅμως βρισκόταν πλέον στὸ μέσο τῆς λίμνης καὶ κλυδωνιζόταν πολὺ ἀπὸ τὰ κύματα, διότι ἦταν ἀντίθετος ὁ ἄνεμος)»[Ματθ. 14,22-27]·[ἑρμην. ἀπόδοση Παν. Τρεμπέλα].

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Α΄ Κορ. 3,9-17] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Α΄Κορ. 3,9-17]                         

               ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

                     ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

     «Θεοῦ γάρ ἐσμεν συνεργοί· Θεοῦ γεώργιον, Θεοῦ οἰκοδομή ἐστε(:Είμαστε και οι δύο [:και ο Παύλος και ο Απολλώς] ένα, διότι και εκείνοι που φυτεύουν και εκείνοι που ποτίζουν, είμαστε συνεργάτες του Θεού στο έργο Του που αποβλέπει στην σωτηρία σας. Είστε αγρός που ανήκει στον Θεό και καλλιεργείται από Αυτόν. Είστε οικοδομή του Θεού που κτίζεται από Αυτόν με όργανά Του και κτίστες Του εμάς)»[Α΄Κορ.3,9].

     Πρόσεξε ότι αποδίδει και σε αυτούς έργο όχι μικρό, αφού προηγουμένως απέδειξε ότι το παν είναι έργο του Θεού. Επειδή δηλαδή πάντοτε συμβουλεύει πειθαρχία στους άρχοντες, για τον λόγο αυτόν δεν υποτιμά απόλυτα τους διδασκάλους. «Θεοῦ γεώργιον(:Είστε αγρός που ανήκει στον Θεό και καλλιεργείται από Αυτόν)». Επέμεινε δηλαδή στη μεταφορά, επειδή είπε «φύτεψα» [βλ. Α΄Κορ. 3,6: «Ἐγὼ ἐφύτευσα, Ἀπολλὼς ἐπότισεν, ἀλλ᾿ ὁ Θεὸς ηὔξανεν(:Εγώ ο Παύλος φύτεψα σε σας την πίστη με το κήρυγμά μου, ο Απολλώς πότισε τη νεοφυτεμένη πίστη σας, αλλά ο Θεός την αύξανε. Χωρίς όμως την αύξηση αυτή, η σπορά ούτε θα φύτρωνε, ούτε θα ριζοβολούσε, ούτε θα καρποφορούσατε)»]. «Εφόσον είστε αγρός του Θεού, είναι δίκαιο να ονομάζεστε όχι από το όνομα αυτών, που τον καλλιεργούν, αλλά από το όνομα του Θεού· διότι ένας αγρός δεν παίρνει το όνομά του από αυτόν που το καλλιεργεί, αλλά από τον ιδιοκτήτη».

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Νεομάρτυρας Τριαντάφυλλος ἐκ Ζαγορᾶς τοῦ Πηλίου

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Μιὰ μεγάλη πλειάδα Νεομαρτύρων ἦταν νεαρὰ παιδιά, ἀγόρια καὶ κορίτσια, τὰ ὁποῖα, παρὰ τὸ ἄγουρο τῆς ἡλικίας τους, ἐνέταξαν τὴν ἑδραία πίστη τους στὸν ἀληθινὸ Τριαδικὸ Θεό, ἀπέναντι στοὺς ἀλλόθρησκους Ὀθωμανοὺς τυράννους, οἱ ὁποῖοι ἤθελαν νὰ τοὺς ἐξισλαμίσουν καὶ αὐτόματα νὰ χάσουν καὶ τὴν ἑλληνική τους συνείδηση. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Νεομάρτυρας Τριαντάφυλλος. 
 

Γεννήθηκε στὰ 1663 στὴν Ζαγορά τοῦ Πηλίου, στὰ μαῦρα χρόνια, ποὺ Τὸ Γένος μας καὶ ὅλοι οἱ ὀρθόδοξοι λαοὶ τῶν Βαλκανίων ζοῦσαν κάτω ἀπὸ μιά, ἀπὸ τὶς πιὸ τυραννικὲς περιόδους τῆς ἱστορίας. Οἱ γονεῖς του ἦταν ἄνθρωποι ἁπλοὶ καὶ φτωχοί, ἀλλὰ θεοσεβούμενοι, οἱ ὁποῖοι τὸν ἀνάθρεψαν μὲ παιδεία καὶ νουθεσία Κυρίου. Στάλαξαν στὴν παιδική του ψυχὴ τὴν πίστη στὸν μόνο ἀληθινὸ Τριαδικὸ Θεό, τὸν Ὁποῖο μᾶς γνώρισε ὁ ἐνανθρωπίσας Υἱὸς καὶ Λόγος Του, Ἰησοῦς Χριστός. Νὰ ἔχῃ προσήλωση στὴν ἁγία Ἐκκλησία Του, τὸ ἀσφαλὲς καταφύγιο κάθε ψυχῆς. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸν ὁδηγοῦσαν συχνὰ στὴν ἐκκλησία. Καὶ ἐκεῖνος ἔτρεχε μὲ χαρὰ καὶ ἀγαλλίαση γιὰ νὰ βοηθᾷ τὸν ἱερέα καὶ τὸν ψάλτη τοῦ χωριοῦ. Ἔμαθε νὰ ἀγαπᾷ τὸν Χριστὸ καὶ τοὺς ἁγίους, νὰ τοὺς θεωρεῖ φίλους του, νὰ κουβεντιάζῃ ὧρες ὁλόκληρες μαζί τους. Ἰδιαίτερα σέβονταν καὶ ἀγαποῦσε τὴν Παναγία μας καὶ τὸν ἅγιο Γεώργιο, ὁ ὁποῖος εἶχε ὑποφέρει καὶ εἶχε πεθάνει ἡρωικὰ γιὰ τὴν πίστη του στὸ Χριστό. 

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [: Α΄ Κορ. 3,9-17] Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου «Ἓκαστος βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ» [1-8-1999] [Β403]

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [: Α΄ Κορ. 3,9-17]

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

μὲ θέμα:

«Ἓκαστος βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ»

[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 1-8-1999]

[Β403]

Ὁ Παῦλος, ἀγαπητοί μου, παρομοιάζει τοὺς πιστοὺς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κορίνθου μὲ δύο εἰκόνες. Τοὺς ἀποκαλεῖ -ἡ πρώτη εἰκόνα-  «Θεοῦ Γεώργιον». Δηλαδὴ Θεοῦ χωράφι. Καὶ ἀκόμη: «Θεοῦ οἰκοδομή». Γεωργοί, λοιπόν, καὶ οἰκοδόμοι εἶναι οἱ ἐργάτες τοῦ Εὐαγγελίου, ὅπως ἕν προκειμένω ὁ Παῦλος καὶ ὁ Ἀπολλώς. Αὐτοὶ ἐπιμελοῦνται τὸν ἀγρὸν τοῦ Θεοῦ ἢ τὴν οἰκοδομὴν τοῦ Θεοῦ. Αὐτοὶ κτίζουν δηλαδὴ τὴν πνευματικὴ ζωὴ τῶν πιστῶν.  Στὴν συνέχεια, καὶ ὁ κάθε πιστὸς φροντίζει τὸν ἀγρὸ τῆς ψυχῆς του καὶ τὸν καλλιεργεῖ· ἀλλὰ καὶ ἀκόμη φροντίζει νὰ οἰκοδομεῖ τὴν πνευματική του ὕπαρξη.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Αἰμιλιανός Ἐπίσκοπος Κυζίκου ὁ ὁμολογητής

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Ἡ περίοδος τῆς εἰκονομαχίας (726-842) ὑπῆρξε μιὰ ἀπὸ τίς πλέον δύσκολες ἐποχὲς γιὰ τὴν Ἐκκλησία μας, ὅπου ἀμφισβητήθηκε ἡ παραδεδομένη ὀρθόδοξη πίστη καὶ καταδιώχτηκαν οἱ ὀρθόδοξοι. Μέσα ἀπὸ τὸν ἀγῶνα, γιὰ τὴν προάσπιση τῆς σώζουσας πίστης τῆς Ἐκκλησίας ἀναδείχτηκαν μεγάλες μορφὲς ὁμολογητῶν Πατέρων, οἱ ὁποῖοι ὄρθωσαν τὸ ἀνάστημά τους στὴν παντοδύναμη αὐτοκρατορικὴ ἐξουσία, ἡ ὁποία ἐξέφραζε, ὑποστήριζε καὶ ἐπέβαλλε διὰ τῆς βίας, τὴν αἵρεση τῆς εἰκονομαχίας. Ἀδιαφορῶντας γιὰ τίς διώξεις, τὰ βασανιστήρια καὶ τὸ θάνατο, προάσπισαν τὴν Ὀρθοδοξία καὶ ἔσωσαν τὴν ἀλήθεια. Ἕνας ἀπὸ τοὺς πολυπληθεῖς ὁμολογητὲς αὐτῆς τῆς ταραγμένης περιόδου ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Αἰμιλιανὸς Ἐπίσκοπος Κυζίκου τῆς Μ. Ἀσίας.