ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΣΕΛΙΕ (ΠΟΠΟΒΙΤΣ) ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ «ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ: ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΙ

 

 

ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΣΕΛΙΕ (ΠΟΠΟΒΙΤΣ)

ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ «ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ: ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΙ

Η αυτοσυνειδησία της Εκκλησίας του Χριστού είναι κατά βάθος πάντοτε καθολική, διότι είναι πάντοτε θεανθρώπινη [[Ο άγιος Ιουστίνος εδώ με τον όρο «καθολική» δεν εννοεί φυσικά «ρωμαιοκαθολική», αλλά «οικουμενική, ολόκληρη και πλήρης, που εκφράζει το σύνολο της Εκκλησίας και την ενότητα όλων των μελών της εν Χριστώ». Επειδή κεφαλή της Εκκλησίας είναι ο Θεάνθρωπος Χριστός, η ζωή της δεν περιορίζεται σε τόπο, έθνος, εποχή ή ομάδα ανθρώπων. Αγκαλιάζει το όλον, και κάθε αληθινό μέλος της μετέχει σε αυτήν την ενότητα και πληρότητα. Δεν αντιλαμβάνεται τον εαυτό της ως ένα τοπικό, εθνικό ή μεμονωμένο ανθρώπινο σχήμα, αλλά ως ολόκληρη την Εκκλησία του Χριστού, μέσα στην οποία υπάρχει η πληρότητα της θεανθρώπινης ζωής και αλήθειας]]. Ο Θεάνθρωπος Χριστός αποτελεί την ουσία και την εγγύηση του ενιαίου και μοναδικού χαρακτήρα της εκκλησιαστικής αυτοσυνειδησίας, αφού Αυτός είναι η μοναδική Κεφαλή της Εκκλησίας. Τα πάντα στην Εκκλησία είναι καθολικά: το φρόνημα, η καρδιά, η συνείδηση, η βούληση, η ζωή, η προσευχή, το κάθε ιερό μυστήριο και η κάθε αγία αρετή [[Και εδώ ο άγιος Ιουστίνος χρησιμοποιεί το επίθετο «καθολικά» ακριβώς με την ίδια έννοια. Δεν εννοεί απλώς ότι όλα αυτά υπάρχουν «σε όλη την Εκκλησία», αλλά ότι καθένα από αυτά μετέχει στην ολότητα, στην ενότητα και στην πληρότητα του θεανθρώπινου σώματος της Εκκλησίας. Εννοεί ότι τίποτε μέσα στην Εκκλησία δεν είναι απομονωμένο ή ατομικό. Το φρόνημα του πιστού είναι εκκλησιαστικό φρόνημα· η προσευχή του εντάσσεται στην προσευχή ολόκληρης της Εκκλησίας· τα Μυστήρια δεν είναι ατομικές πράξεις αλλά γεγονότα του όλου Σώματος· ακόμη και η αρετή του κάθε μέλους βιώνεται εν Χριστώ και σε κοινωνία με ολόκληρο το εκκλησιαστικό σώμα.]]. Τούτον τον ευαγγελισμό εκφράζει, θεοπνεύστως, ο Απόστολος Παύλος λέγοντας: «Ἡμεῖς δὲ νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν(:Εμείς έχουμε τον νου και την σκέψη του Χριστού)» [Α΄ Κορ. 2, 16]. Αυτή η ολόπλευρη καθολικότητα αποκτά την δική της γλώσσα με τις Άγιες Οικουμενικές Συνόδους.

Σοφία Μπεκρῆ: Ἡ χάρη τῆς καρποφορίας

 

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος 

 

Εἶναι θαυμάσιο νὰ διαπιστώνῃ κανεὶς πόσο ὄμορφα συνταιριασμένα εἶναι στὴν Ἐκκλησία μας τὰ φυσικὰ μὲ τὰ πνευματικὰ γεγονότα καὶ μὲ πόση σύνεση καὶ σοφία ἀξιοποίησαν οἱ Πατέρες μας αὐτὴν τὴν σύνδεση στὴν ἑρμηνεία των.

Χαρακτηριστικὸ παράδειγμα ἀποτελεῖ ἡ Παραβολὴ τοῦ Σπορέως (Λουκ., η’ 5-15), ποὺ ἀναγιγνώσκεται στὴν Ἐκκλησία μας τὴν Δ’ Κυριακή τοῦ Λουκᾶ, σὲ μιὰ περίοδο ποὺ διενεργεῖται ἡ φυσικὴ σπορά. Εἶναι, μάλιστα, μιὰ περικοπὴ ποὺ ἐξηγεῖ ἀναλυτικὰ ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, παρομοιάζοντας τὸν φυσικὸ γεωργὸ μὲ τὸν πνευματικό μας πατέρα, τὸν Θεό, ποὺ σπέρνει τὸν σπόρο του-τὸν λόγο Του- στὴν γῆ- τὶς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων.

«ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ.» (ὅ. π., 5). Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος (Migne P.G. τ. 57, σ. 463- 472), ἀναφέρει, χαρακτηριστικά, ὅτι ἐπειδὴ ἐμεῖς δὲν μπορούσαμε, λόγῳ τῶν ἁμαρτημάτων μας, νὰ εἰσέλθωμε στὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, κατ’ οἰκονομία «ἐξῆλθεν» Ἐκεῖνος, διὰ τοῦ Υἱοῦ Του, πρὸς ἐμᾶς. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ πρώτη Του αὐτή «ἔξοδος» δὲν ἔχει ἐπικριτικὸ ἀλλὰ ἀγαπητικὸ χαρακτῆρα καὶ σκοπὸ νὰ ἀκούσουν οἱ ἄνθρωποι τὸν λόγο Του, νὰ πιστεύσουν καὶ νὰ σωθοῦν (Ῥωμ., ι’ 14-15).

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΛΟΥΚΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Ζ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ [:Λουκά 8,5-15] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΓΙΑ ΜΑΣ» [13-10-1991] [Β253, β΄ έκδοσις]

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΛΟΥΚΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Ζ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

[:Λουκά 8,5-15]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΓΙΑ ΜΑΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 13-10-1991]

[Β253, β΄ έκδοσις]

Αγαπητοί μου, ο άνθρωπος επλάσθη για να ζήσει. Να ζήσει αιωνίως. Και για να ζήσει, πρέπει να φάει. Γι’αυτό και ο Θεος ετοποθέτησε τον άνθρωπο στον Παράδεισον, που ήτο κατάφυτος από καρποφόρα δέντρα, για να έχει να τρώγει για να ζήσει.Ο άνθρωπος, όμως, συνίσταται από το σώμα και από την ψυχή. Και συνεπώς η ψυχή πώς θα τραφεί; Γι’αυτό ο Κύριος είπε στον πειραστή, στον διάβολον: «Οὐκ ἐπ᾿ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος, ἀλλ᾿ ἐπὶ παντὶ ῥήματι ἐκπορευομένῳ διὰ στόματος Θεοῦ (:Δεν θα ζήσει ο άνθρωπος μόνον με το ψωμί, αλλά και με κάθε λόγο του Θεού που βγαίνει από το στόμα Εκείνου)». Κι ο λόγος αυτός του Θεού, που θα έτρεφε τους πρωτοπλάστους, ήταν η εντολή μη βρώσεως από τον καρπόν ενός ορισμένου και συγκεκριμένου δένδρου.

Κυριακή Δ΄ Λουκᾶ καί τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου [: Τίτ. 3, 8-15] ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΘΕΟΦΥΛΑΚΤΟ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ [ἀπόδοση στήν ἁπλή ἑλληνική καί πρόσθετα σχόλια: Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης]

Κυριακή Δ΄ Λουκᾶ καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου [: Τίτ. 3, 8-15]

ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΘΕΟΦΥΛΑΚΤΟ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ

[ἀπόδοση στὴν ἁπλὴ ἑλληνικὴ καὶ πρόσθετα σχόλια: Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης]

«Πιστὸς ὁ λόγος (:Τὸ ὅτι δικαιωθήκαμε καὶ ἀναγεννηθήκαμε καὶ θὰ κληρονομήσουμε τὴν αἰώνια ζωὴ εἶναι λόγος καὶ ἀλήθεια ἀξιόπιστη)» [Τίτ. 3,8].

Ἐπειδὴ παραπάνω εἶπε ὁ Ἀπόστολος γιὰ μέλλοντα πράγματα, τὸ δὲ μέλλον εἶναι ἄδηλο καὶ ἀόρατο, γι᾿ αὐτὸ ἐδῶ προσθέτει καὶ τὸ ἀξιόπιστο στὸν λόγο του καὶ λέγει ὅτι αὐτὸ ποὺ εἶπα εἶναι ἀξιόπιστο καὶ βέβαιο ἀπὸ τὰ περασμένα καὶ προηγούμενα ἀγαθά, ποὺ ἀπολαύσαμε· ἐπειδὴ ὁ Θεὸς ποὺ μᾶς ἔδωσε τόσα ἀγαθὰ στὸν προηγούμενο καιρό, Αὐτὸς θὰ μᾶς δώσει καὶ στὸν μέλλοντα.

Ελευθέριος Ανδρώνης: Και επίσημα δούλοι των τραπεζών – Καταργούν την αντικαταβολή με μετρητά!

 

Ακόμα πιο κοντά στη δυστοπία της αχρήματης κοινωνίας - Κανένα ευρώ χωρίς διαμεσολάβηση, καμία συναλλαγή χωρίς ψηφιακό ίχνος, καμία ανεξαρτησία από τις τράπεζες

 

 Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Με χαρακτηριστική «ευλάβεια» στη χρηματοπιστωτική ολιγαρχία, η κυβέρνηση Μητσοτάκη απαγορεύει και τις τελευταίες οδούς διαφυγής από το ψηφιακό χρήμα, όσες έχουν πλέον απομείνει. Η Νέα Δημοκρατία λειτουργεί ως Νέα Τραπεζοκρατία, και με τη χυδαία λογική του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν», βάζει τέλος στις πληρωμές με αντικαταβολή!

Βάζουν ταφόπλακα σε μια παραδοσιακή και άκρως αξιόπιστη μέθοδο αγοραπωλησιών που αποτελούσε πάντα τον πυρήνα της ελεύθερης αγοράς. Όπως συνήθως, η κυβέρνηση έφερε νύχτα το σχετικό νομοσχέδιο για δημόσια διαβούλευση, ώστε να το προωθήσει «αναίμακτα». Τι προβλέπει αυτό; Ένα (ακόμα) τεράστιο δώρο στο κράτος των τραπεζών. Γιατί χωρίς τέτοια «δωράκια», δεν θα μπορούσε ένα κόμμα σαν τη ΝΔ να χρωστά 600 εκατομμύρια στις τράπεζες και να μην τρέχει κάστανο, όπως γίνεται μέχρι σήμερα.

Ἅγιος Παΐσιος: Ἡ ἀνακούφιση τῶν κεκοιμημένων

 

– Γέροντα, ποιά εἶναι ἡ βοήθεια ποὺ δέχονται οἱ κεκοιμημένοι μὲ τὴν προσευχή μας;

– Νὰ σοῦ πῶ ἕνα παράδειγμα: Ἂν μιὰ μέρα μὲ ἔβρι­σκες στὸ ὑπόγειο καὶ ἔλεγες στὴν Γερόντισσα: «κρίμα εἶναι· δὲν τὸν βάζουμε στὸν ἐπάνω ὄροφο, ὥστε, ὅσο ζήση, νὰ βλέπη τὸν ἥλιο;», τί λές, δὲν θὰ τὸ ἔκανε ἡ Γερόντισσα;

– Σίγουρα θὰ τὸ ἔκανε, Γέροντα.

– Ἔ, λοιπόν, ἂν θὰ τὸ ἔκανε αὐτὸ ἡ Γερόντισσα, ὁ Θεὸς δὲν θὰ χαρίση στοὺς κεκοιμημένους τὴν ἀνακού­φιση ποὺ Τοῦ ζητᾶμε; Δὲν θὰ τοὺς μεταφέρη σὲ καλύ­τερη φυλακὴ ἢ ἀκόμη καὶ σὲ διαμέρισμα;

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΛΟΥΚΑ [:Τίτ. 3, 8-15] Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΜΙΑ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ ΚΑΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ» [15-10-1989] (Β225)

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΛΟΥΚΑ [:Τίτ. 3, 8-15]

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

μὲ θέμα:

«ΜΙΑ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ ΚΑΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ»

[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 15-10-1989]

(Β225)

Στέλνοντας, ἀγαπητοί μου, τὴν ἐπιστολή του ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στὸν Τίτο, Ἐπίσκοπο Κρήτης, ὅπως ἀκούσαμε στὴ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπὴ καὶ ποὺ εἶναι γεμάτη ἀπὸ προτροπὲς ποιμαντικοῦ καὶ ἱεραποστολικοῦ χαρακτῆρος, ἀλλὰ καὶ προσωπικοῦ ἀκόμη χαρακτῆρος, τὴν κατακλείνει τὴν ἐπιστολή του μὲ δύο ἀκόμη λόγια ποιμαντικῶν προτροπῶν, ὅπως καὶ μὲ δύο λόγια ἱεραποστολικῶν προτροπῶν.

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκ. 8, 4-15] Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΩΣ [Υπομνηματισμός στα εδάφια 13, 1-30 του Κατά Ματθαίον ευαγγελίου]

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκ. 8, 4-15]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΩΣ

[Υπομνηματισμός στα εδάφια 13,1-30 του Κατά Ματθαίον ευαγγελίου]

«Ἐν δὲ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς τῆς οἰκίας ἐκάθητο παρὰ τὴν θάλασσαν(:Την ίδια εκείνη ημέρα βγήκε ο Ιησούς από το σπίτι στο οποίο φιλοξενούνταν και κάθισε κοντά στη θάλασσα)»[Ματθ.13,1]. «Εάν θέλετε λοιπόν», λέγει, «να με δείτε και να ακούσετε τους λόγους μου, ορίστε, έρχομαι έξω και συζητώ μαζί σας». Επειδή δηλαδή έκανε πολλά θαύματα, στη συνέχεια τούς παρέχει και την ωφέλεια της διδασκαλίας Του. Και κάθεται κοντά στη θάλασσα αλιεύοντας και ελκύοντας πλησίον Του όσους κατοικούν στη γη. Δεν κάθισε τυχαία κοντά στη θάλασσα, πράγμα που και αυτό το υπαινίχτηκε ο Ευαγγελιστής. Στόχος του Ευαγγελιστή δηλαδή στο συγκεκριμένο σημείο ήταν να δείξει ότι ο Κύριος ήθελε με ακρίβεια να βάλει σε τάξη τους ακροατές Του. Πιο συγκεκριμένα, ο Κύριος προέβη σε αυτήν την ενέργειά Του, για να μην έχει κανένα πίσω Του, αλλά όλοι να βρίσκονται απέναντί Του.

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΛΟΥΚΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Ζ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ [:Τίτ.3, 8-15] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΛΟΥΚΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Ζ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ [:Τίτ.3, 8-15]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Πιστὸς ὁ λόγος· καὶ περὶ τούτων βούλομαί σε διαβεβαιοῦσθαι, ἵνα φροντίζωσι καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ. ταῦτά ἐστι τὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα τοῖς ἀνθρώποις· μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔρεις καὶ μάχας νομικὰς περιΐστασο· εἰσὶ γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι. Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος (:Τὸ ὅτι δικαιωθήκαμε καὶ ἀναγεννηθήκαμε καὶ θὰ κληρονομήσουμε τὴν αἰώνια ζωὴ εἶναι λόγος καὶ ἀλήθεια ἀξιόπιστη. Καὶ γι᾿ αὐτὰ τὰ θέματα θέλω νὰ μιλᾷς μὲ βεβαιότητα καὶ μὲ κῦρος, γιὰ νὰ φροντίζουν ὅσοι ἔχουν πιστέψει στὸν Θεὸ νὰ πρωτοστατοῦν ἀκούραστα  σὲ καλὰ ἔργα. Αὐτὰ εἶναι τὰ καλὰ ἔργα καὶ τὰ ὠφέλιμα στοὺς ἀνθρώπους, αὐτὰ γιὰ τὰ ὁποῖα σᾶς μίλησα.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἀπόστολος Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ἀλφαίου ἤ Μικρός

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι ἀποτελοῦν τὴν πλέον ἐκλεκτὴ χορεία τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, διότι ἐκλέχτηκαν ἀπὸ τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστὸ νὰ γίνουν οἱ συνεργάτες τοῦ ἐπὶ γῆς ἀπολυτρωτικοῦ Του ἔργου καὶ κατόπιν οἱ συνεχιστές του, ἀναγγέλλοντας τὸ Εὐαγγέλιο τῆς σωτηρίας στὰ πέρατα τοῦ κόσμου. 

Ἕνας ἀπὸ τοὺς ἀφοσιωμένους μαθητὲς ὑπῆρξε καὶ ὁ Ἰάκωβος ὁ ἐπονομαζόμενος ὁ τοῦ Ἀλφαίου, ἢ μικρός, γιὰ νὰ διακρίνεται ἀπὸ τὸν ἕτερο μαθητή, Ἰάκωβο τοῦ Ζεβεδαίου. 

 

Εἶναι γνωστὸ πὼς στὴν Καινὴ Διαθήκη τὸ ὄνομα Ἰάκωβος ἀναφέρεται συχνά, σὲ πρόσωπα τὰ ὁποῖα δροῦν κοντὰ στὸν Κύριο. Ἰάκωβος ἀποκαλεῖται ὁ ἀδελφὸς τοῦ εὐαγγελιστῆ Ἰωάννη καὶ γιοὶ τοῦ Ζεβεδαίου. Ὁ Ἰάκωβος ὁ πατέρας τοῦ Ἰούδα Θαδδαίου. Ὁ Ἰάκωβος ὁ Ἀδελφόθεος. Ὁ Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ἀλφαίου ἢ μικρός. Γι’ αὐτὸ καὶ ἐπῆλθε μιὰ σύγχυση. Κάποιοι ταυτίζουν τὸν Ἰάκωβο τὸ μικρὸ μὲ τὸν πατέρα τοῦ Ἰούδα Θαδδαίου καὶ ἄλλοι τὸν ταυτίζουν μὲ τὸν Ἰάκωβο τὸν Ἀδελφόθεο. Ὅμως ἡ ἐκκλησιαστικὴ παράδοση διακρίνει αὐτὰ τὰ πρόσωπα καὶ ὡς ἐκ τούτου ὁ Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ἀλφαίου ἢ μικρὸς εἶναι ξεχωριστὸ πρόσωπο. Ἐμεῖς ἀκολουθοῦμε, πρέπει νὰ δεχόμαστε, τὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ελευθέριος Ανδρώνης: Φρίκη στην Ολλανδία - Για πρώτη φορά ευθανασία σε δίχρονο βρέφος!

 

 

Ο «Καιάδας» της ευγονικής άνοιξε για τα καλά και καταβροχθίζει αθώα παιδιά - Ως επίγονοι των Ναζί θανατώνουν τα «προβληματικά προϊόντα»!

 

Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Η ιστορία της ανθρώπινης φαυλότητας επαναλαμβάνεται σαν ένα μοτίβο της κόλασης που βιάζεται να αναδυθεί από τα έγκατα, όταν έρχονται καιροί που ο άνθρωπος καταντά χειρότερος και από δαίμονα. Τα προγράμματα ευθανασίας είναι ακριβώς ένα τέτοιο βάραθρο, θαρρείς βγαλμένο από τις πιο φρικαλέες σκηνές της κόλασης του Δάντη. Και δεν υπάρχει απαισιότερη άβυσσος από εκείνη που ζητά να καταβροχθίζει παιδιά: την αθωότητά τους, το δικαίωμά τους στο φως, την ίδια τη ζωή τους.

Στο υλιστικό κράτος εξαχρείωσης που λέγεται Ολλανδία, ο θανατονόμος που εφαρμόζεται εκεί για 24 ολόκληρα χρόνια, έφτασε σε νέα – πρωτόγνωρα – βάθη σκότους. Η Ολλανδία ήταν η πρώτη χώρα στον κόσμο που το 2002 νομιμοποίησε την ευθανασία για ασθενείς με ανίατες ασθένειες. Και τώρα για πρώτη φορά στα χρονικά της χώρας, θανάτωσαν παιδί κάτω των 12 ετών, βάζοντας τέλος στη ζωή ενός δίχρονου βρέφους.

Νεκτάριος Δαπέργολας: Ἡ εὐρωσυμμορία καί τά ἀτελείωτα ἐπίχειρα τῆς προδοσίας…

 

Γράφει ὁ Νεκτάριος Δαπέργολας 

 

Ζητοῦμε συγγνώμη, βεβαίως, γιά τήν εἰκονιζόμενη ὀπτική ρύπανση καί τήν συνεπακόλουθη δοκιμασία στήν ὁποία ὑποβάλλουμε τούς ἀμφιβληστροειδεῖς σας, ἀλλά εἶναι προφανές πώς τό τελευταῖο κατόρθωμα τῆς ἀρχιτσατσᾶς τῶν Βρυξελλῶν δέν μπορεῖ νά μείνει ἐντελῶς ἀσχολίαστο. Καί ὁ λόγος ἀσφαλῶς γιά τά ὅσα ἐξέμεσε τίς προάλλες στά Σκόπια, ἀπευθυνόμενη πρός τόν πρωθυπουργίσκο τοῦ παρασιτικοῦ κλεπτομορφώματος, περί «μακεδονικοῦ πολιτισμοῦ καί μακεδονικῆς γλώσσας» πού μποροῦν νά ἐμπλουτίσουν τήν εὐρωπαϊκή ποικιλομορφία, ἐνῶ ἐπαίνεσε μάλιστα κι ἀπό πάνω το κλεπτομόρφωμα ὡς «χώρα πού τηρεῖ τόν λόγο της καί ἔχει θέση στό τραπέζι τῆς ΕΕ».

Το ιστολόγιό μας κλείνει σήμερα τα δεκαοκτώ του χρόνια στο διαδίκτυο.

 

Γράφει ο Θάνος  

 

Το ιστολόγιo μας κλείνει σήμερα τα 18 χρόνια στον χώρο του διαδικτύου.  

 

Πριν ακριβώς 18 χρόνια, στις 8 Οκτωβρίου του 2008 σε μια άλλη μακρινή εποχή, πριν το ξεφάντωμα της προδοσίας στον τόπο μας, ένα απόγευμα αποφασίσαμε μαζί με την Εύη να φτιάξουμε ένα μικρό οικογενειακό ιστολόγιο. 

 

Με μεράκι φτιάξαμε το πρότυπο και ξεκινήσαμε.

Μπορείτε να δείτε την ιστορική πρώτη μας ανάρτηση. ΕΔΩ 

 

Σκοπός μας ήταν η έκφρασή μας μέσα στο χάος του διαδικτύου, αλλά κυρίως η επικοινωνία με έναν άγνωστο, για μας, κόσμο που βρισκόταν εκεί "έξω"... 

 

Αρχές μας ορίσαμε την ευπρέπεια, την ευγένεια και την αξιοπρέπεια. 

Οι βωμολοχίες και οι προσωπικές χυδαίες ύβρεις και προσβολές μας βρήκαν κάθετα αντίθετους και αυστηρούς και θεωρήσαμε ως χρέος μας να τις αφήσουμε έξω από το "πνευματικό μας διαδικτυακό παιδί"...

Νεκτάριος Δαπέργολας: ΓΙΑ ΣΑΜΟΥΗΛ ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ ΤΙ ΖΗΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Νεκτάριος Δαπέργολας  

 

Στον Focus FM, ο Νεκτάριος Δαπέργολας συζητά με τον Στέφανο Δαμιανίδη για τα οστά του Σαμουήλ, την επιστροφή ελληνικών κειμηλίων από τη Βουλγαρία και τη Συμφωνία των Πρεσπών. 

 

Ο διδάκτωρ Βυζαντινής Ιστορίας παρουσιάζει τη δική του ιστορική και πολιτική αποτίμηση, εξηγώντας γιατί θεωρεί ότι η επιστροφή των κλεμμένων κειμηλίων πρέπει να αποτελεί αδιαπραγμάτευτο ελληνικό αίτημα. 

 

Η συνέντευξη εστιάζει στα κειμήλια της Εικοσιφοίνισσας, στον αριθμό των αντικειμένων που επιστρέφονται και στη στάση της εκκλησιαστικής ιεραρχίας. 

ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΟΜΙΛΙΑ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΕΛΑΓΙΑ, ΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΟ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΑ

 

[[ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ:

Ο εγκωμιαστικός λόγος του Ιερού Χρυσοστόμου στην αγία Πελαγία την Παρθενομάρτυρα εκφωνήθηκε στην Αντιόχεια, κατά την ετήσια εορτή της μνήμης της στις 8 Οκτωβρίου, πιθανότατα κατά την περίοδο της ιερατικής και κηρυκτικής δράσης του εκεί (386–397 μ.Χ.). Το ακριβές έτος εκφώνησης δεν είναι γνωστό. Η αγία Πελαγία η Παρθενομάρτυς της Αντιόχειας έζησε στα τέλη του 3ου – αρχές του 4ου αιώνα μ. Χ. και μαρτύρησε σε ηλικία περίπου δεκαπέντε ετών, κατά την περίοδο των μεγάλων διωγμών κατά των Χριστιανών από τον Νουμεριανό. Η αγία Πελαγία η Παρθενομάρτυς δεν πρέπει να συγχέεται με την επίσης Αντιοχειανή οσία Πελαγία(5^ος αι. μ.Χ), η οποία, σύμφωνα με την αγιολογική παράδοση, εγκατέλειψε τον προηγούμενο αμαρτωλό βίο της, μετανόησε και ακολούθησε αυστηρή ασκητική ζωή. Πρόκειται επομένως για δύο διαφορετικά πρόσωπα και δύο διαφορετικές μορφές αγιότητας: στην πρώτη δεσπόζει το μαρτύριο και η διαφύλαξη της παρθενίας, ενώ στη δεύτερη η μετάνοια και η άσκηση. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη και των δύο στις 8 Οκτωβρίου, γεγονός που συχνά προκαλεί σύγχυση ως προς την ταυτότητά τους]].

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΟΜΙΛΙΑ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΕΛΑΓΙΑ, ΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΟ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΑ

α. Ευλογημένος ο Θεός! Και γυναίκες ακόμη τώρα πια περιπαίζουν τον θάνατο και νεαρές κόρες τον περιγελούν· και παρθένες πάρα πολύ νέες, που δεν έχουν γνωρίσει τον γάμο, ορμούν με χαρά στα ίδια τα κεντριά του Άδη και τίποτα φοβερό δεν παθαίνουν[Α΄Κορ.15,55-57: «Ποῦ σου, θάνατε, τὸ κέντρον; Ποῦ σου, ᾅδη, τὸ νῖκος; τὸ δὲ κέντρον τοῦ θανάτου ἡ ἁμαρτία, ἡ δὲ δύναμις τῆς ἁμαρτίας ὁ νόμος. Τῷ δὲ Θεῷ χάρις τῷ διδόντι ἡμῖν τὸ νῖκος διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ(:Πού είναι, θάνατε, το φαρμακερό κεντρί σου; Πού είναι, Άδη, η νίκη σου; Δεν έχει πλέον ο θάνατος κεντρί. Διότι το κεντρί του θανάτου είναι η αμαρτία. Και η δύναμη της αμαρτίας είναι ο νόμος. Διότι αν δεν υπήρχε νόμος, δεν θα λογαριαζόταν η αμαρτία και δεν θα αμάρταναν οι άνθρωποι συνειδητά. Ας αναπέμπουμε, λοιπόν, ευχαριστία στον Θεό, ο Οποίος μας δίνει τη νίκη διαμέσου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού)»].

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Ἱερομάρτυς Πολυχρόνιος ὁ θαυματουργός

 

 ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Ἕνα ἀπὸ τὰ ἁπτὰ δείγματα τῆς ἁγιότητας εἶναι καὶ τὸ χάρισμα τῆς θαυματουργίας στοὺς ἁγίους μας. Αὐτοί, διὰ τῶν ἀκτίστων ἐνεργειῶν τοῦ Θεοῦ ἀξιώθηκαν νὰ θαυματουργοῦν καὶ νὰ δοξάζεται ἔτσι τὸ ἅγιο ὄνομα τοῦ Θεοῦ. Ἕνας ἀπὸ τοὺς θαυματουργοὺς ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι καὶ ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Πολυχρόνιος. 

Καταγόταν ἀπὸ τὴν ἐπαρχία Γαμφανίτιδα ἢ Γαμφάνη τῆς Μ. Ἀσίας, τῆς περιοχῆς τῶν Ἀλαμάνων καὶ ἔζησε τὸν 4ο αἰῶνα ὅταν βασίλευε ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος. Ἦταν γόνος εὐγενῶν καὶ εὐσεβῶν γονέων. Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Βαρδάνης, ἕνας εὐσεβὴς καὶ πλούσιος γεωργός. Μεγάλωσε σὲ σπίτι ὅπου καλλιεργοῦνταν ἡ εὐσέβεια καὶ οἱ ἀρετές. Οἱ πλούσιοι γονεῖς του φρόντισαν νὰ γεμίσουν τὴν ψυχή του μὲ πίστη στὸ Θεὸ καὶ τὸν δίδαξαν τὴν ἐνάρετη ζωή. Παράλληλα φρόντισαν νὰ λάβῃ σπουδαία μόρφωση καὶ νὰ ἐντρυφήσῃ στὰ ἱερὰ γράμματα. 

Λάμπρος Σκόντζος: Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Σέργιος καί Βάκχος

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Οἱ Μάρτυρες ἀποτελοῦν τὴν πλέον ἐπίλεκτη καὶ ἐκλεκτὴ χορεία τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, διότι μὲ τὴν ὁμολογία τους στὸ Χριστὸ ἀντάλλαξαν τὴ δόξα, τὶς τιμὲς καὶ τὰ ἀξιώματα τοῦ κόσμου μὲ τὴν πίστη τους στὸν ἀληθινὸ Θεό. Αὐτοὶ ὑπῆρξαν οἱ ἰσχυροὶ κυματοθραῦστες κατὰ τῶν λυσσαλέων ἐπιθέσεων κατὰ τῆς Ἐκκλησίας. Μὲ τὸ τίμιο αἷμα τους πότισαν τὸ δένδρο τῆς σώζουσας πίστης. Δύο ἀπὸ τοὺς μυριάδες Μάρτυρες ὑπῆρξαν οἱ ἅγιοι Σέργιος καὶ Βάκχος, ἀξιωματικοὶ τοῦ Ρωμαϊκοῦ στρατοῦ.

 
Καταγόταν ἀπὸ τὴ Ρώμη καὶ ἔζησαν στὰ χρόνια τοῦ αὐτοκράτορα Μαξιμιανοῦ (286-305). Καταγόταν ἀπὸ εὐγενεῖς οἰκογένειες καὶ εἶχαν λάβει σοβαρὴ μόρφωση. Ἡ ἀριστοκρατική τους καταγωγή τοὺς εὐνόησε νὰ κάνουν καριέρα στὸ ρωμαϊκὸ στρατό. Παρὰ τὸ νεαρὸ τῆς ἡλικίας τους εἶχαν ἀναχθεῖ σὲ ὑψηλὰ ἀξιώματα στὴ «Σχολὴ Κιντιλίων». Οἱ «Σχολὲς» ἦταν ἐπίλεκτες στρατιωτικὲς μονάδες, οἱ ὁποῖες εἶχαν καθιερωθεῖ ἀπὸ τὸν Διοκλητιανὸ (284-305) καὶ ὑπάγονταν κατ’ εὐθεῖαν στὸν αὐτοκράτορα. Λειτουργοῦσαν ὡς σώματα ὅπου ἐκπαιδεύονταν οἱ ἀξιωματικοὶ τῶν ρωμαϊκῶν λεγεώνων. Γι’ αὐτὸ ὅσοι ὑπηρετοῦσαν σ’ αὐτές, ἐπιλέγονταν μὲ μεγάλη προσοχὴ καὶ ἐκτιμῶντο τὰ φυσικὰ καὶ πνευματικά τους πλεονεκτήματα καὶ οἱ σπάνιες στρατιωτικές τους ἱκανότητες. Οἱ δύο νέοι ἀξιωματικοὶ εἶχαν διαλεχτεῖ ἀνάμεσα σὲ χιλιάδες ἄλλους νέους γιὰ τὴν ἀξιοζήλευτη θέση τους στὴ «Σχολή». Ἔχοντας ἐπιδείξει ἀσυνήθιστη ἀνδρεία καὶ ἀρετή, σὲ σύντομο χρονικὸ διάστημα, ὁ μὲν Σέργιος εἶχε ὁριστῇ Πριμηκήριος, ὁ δὲ Βάκχος Σεκουνικήριος. 

Ελευθέριος Ανδρώνης: Μονή Εικοσιφοινίσσης: Νέες «Πρέσπες» – Πουλήσαν την Ορθοδοξία για 48 «αργύρια»!

 

Για μόλις 48 κλεμμένα κειμήλια, η κυβέρνηση χάρισε στη Βουλγαρία τα οστά του Τσάρου Σαμουήλ, ατιμάζοντας τα ιστορικά δίκαια της Μονής και όλης της Βόρειας Ελλάδας

 

  Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Το ένα μετά το άλλο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη παραδίνει όλα τα πνευματικά προπύργια του Ελληνισμού σε αλλοεθνή αρπακτικά. Αφού αδιαφόρησαν για τη βεβήλωση της Αγιάς Σοφιάς και της Μονής της Χώρας, τα οποία ο Ερντογάν μετέτρεψε σε τζαμιά. Αφού παράτησαν τα προσκυνήματα των Αγίων Τόπων στη μοίρα τους, εν μέσω πολεμικών συγκρούσεων και καταστροφών. Αφού έβαλαν πλάτη στο ξεπούλημα της Αγίας Αικατερίνης του Σινά με προωθούμενη αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος. Τώρα ήρθε και η σειρά της ιστορικής Μονής Εικοσιφοινίσσης της Δράμας να συμβιβαστεί (εξαναγκαστικά) με την αρπαγή των κειμηλίων της το 1917, από τους Βούλγαρους κομιτατζήδες.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἀπόστολος Θωμᾶς - Ὁ δύσπιστος μαθητής τοῦ Κυρίου

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Τὴν πρώτη Κυριακὴ μετὰ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὴ μνήμη τοῦ ἁγίου ἐνδόξου ἀποστόλου Θωμᾶ καὶ διαβάζεται στὶς ἐκκλησίες ἡ σχετικὴ περικοπὴ τῆς ψηλάφησης τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ αὐτόν. Δὲν εἶναι τυχαία αὐτὴ ἡ ἐπιλογή. Ἔρχεται νὰ ἐπιβεβαιώσῃ, μαζὶ μὲ τὶς τόσες ἄλλες μαρτυρίες, ὅτι ὁ Κύριος ἀναστήθηκε ὄντως ἀπὸ τοὺς νεκρούς. Ὁ Θωμᾶς κατὰ θεία παραχώρηση ζήτησε νὰ ἔχῃ ἁπτὴ ἐμπειρία τῆς Ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ. Νὰ βάλῃ τὰ χέρια του «ἐπὶ τῶν τύπων τῶν ἥλων» καὶ νὰ πιστέψῃ στὸ ὑπέρτατο γεγονός. 

Ο άγιος Δανιήλ Κατουνακιώτης σώζει από την πλάνη τον μοναχό Καλλίστρατο

Όσο πιο ψηλά ανεβαίνει κανείς, τόσο περισσότερο εκτίθεται σε κινδύνους, και μάλιστα όταν στερείται έμπειρο πνευματικό καθοδηγητή, ικανό να διακρίνει τα «πνεύματα».

Κάτι τέτοιο συνέβη και στον Αγιοσαββίτη μοναχό π. Καλλίστρατο. Επί σαράντα έτη αγωνιζόταν ασκητικά γεμάτος ένθεο ζήλο τόσο στη Μονή του Αγίου Σάββα, όσο και σε άλλα ερημικά μέρη της Παλαιστίνης, όπως λ.χ. σ’ ένα σπήλαιο στο «Κοράκι» κοντά στο όρος Νεβώ, όπου ενταφιάσθηκε ο Μωυσής. Παρ’ όλο που είχε σημειώσει νίκες και τρόπαια κατά του αοράτου εχθρού, προς το τέλος της ζωής του υπέπεσε σε πλάνη. Δεχόταν ως θεϊκή την σατανική ενέργεια που τον επισκεπτόταν σε ώρες προσευχής και του έφερνε κάποιο συγκλονισμό στην ύπαρξή του.

Γινόταν, ας πούμε, η Ακολουθία του Όρθρου, και ξαφνικά έβλεπαν οι άλλοι μοναχοί τον π. Καλλίστρατο να κινείται και να δονείται και να κλονίζεται ολόκληρος. Σε σχετικές συζητήσεις και παρατηρήσεις ήταν έτοιμος να αμυνθεί και να υποστηρίξει πως οι εκδηλώσεις αυτές οφείλονταν σε πλούσια επίσκεψη της θείας Χάριτος. Παρέπεμπε μάλιστα και στο εδάφιο: «Ιησούς ουν ως είδεν αυτήν (την Μαρίαν, την αδελφή του Λαζάρου) κλαίουσαν και τους συνελθόντας αυτή Ιουδαίους κλαίοντας, ενεβριμήσατο τω πνεύματι και ετάραξεν εαυτόν» (Ιω. 11:33).

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκᾶ 6,31-36] Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου «Η ΧΡΗΣΤΟΤΗΣ» [1-10-1989] (Β224)

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκᾶ 6,31-36]

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

σχετικὰ μὲ τὴν εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς Κυριακῆς Β΄ Λουκᾶ μὲ θέμα:

«Η ΧΡΗΣΤΟΤΗΣ»

[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 1-10-1989]

(Β224)

Ἀκούσαμε, σήμερα, ἀγαπητοί μου, στὴν εὐαγγελικὴ περικοπή, ποὺ εἶναι ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ἐπὶ τοῦ Ὄρους ὁμιλία τοῦ Κυρίου μας, τὸν χρυσὸ κανόνα συμπεριφορᾶς πρὸς τὸν πλησίον.

Εἶπε ὁ Κύριος: «Καὶ καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως». Πῶς θέλετε νὰ σᾶς συμπεριφέρονται; Κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο καὶ ἐσεῖς νὰ συμπεριφέρεστε πρὸς τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους. Καὶ ὅπως ἑρμηνεύει ὁ Θεοφύλακτος: «Ὃ ἐὰν θέλῃς σὺ ἐπὶ σεαυτοῦ, τοῦτο ἒνδειξε καὶ τοῖς ἑτέροις». Ὅ,τι θέλεις νὰ συμβεῖ στὸν ἑαυτό σου, αὐτὸ νὰ δείξεις καὶ στοὺς ἄλλους. Καὶ συμπληρώνει ὁ αὐτὸς πατήρ: «Ὁρᾶς νόμον ἒμφυτον ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν ἐγγεγραμμένον;». «Βλέπεις», λέγει, «ἔμφυτο νόμο στὶς καρδιές μας;»

Τό Εὐαγγέλιο καί ὁ Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς Β' Λουκᾶ 4 Ὀκτωβρίου 2026

 

Ἑωθινόν

Ἦχος α´ - Ἑωθινόν Ζ´
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Κ´ 1 - 10

¹ Τῇ δὲ μιᾷ τῶν σαββάτων Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ ἔρχεται πρωῒ σκοτίας ἔτι οὔσης εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ βλέπει τὸν λίθον ἠρμένον ἐκ τοῦ μνημείου. ² τρέχει οὖν καὶ ἔρχεται πρὸς Σίμωνα Πέτρον καὶ πρὸς τὸν ἄλλον μαθητὴν ὃν ἐφίλει ὁ Ἰησοῦς, καὶ λέγει αὐτοῖς· Ἦραν τὸν Κύριον ἐκ τοῦ μνημείου, καὶ οὐκ οἴδαμεν ποῦ ἔθηκαν αὐτόν. ³ ἐξῆλθεν οὖν ὁ Πέτρος καὶ ὁ ἄλλος μαθητής καὶ ἤρχοντο εἰς τὸ μνημεῖον. ⁴ ἔτρεχον δὲ οἱ δύο ὁμοῦ· καὶ ὁ ἄλλος μαθητὴς προέδραμε τάχιον τοῦ Πέτρου καὶ ἦλθε πρῶτος εἰς τὸ μνημεῖον, ⁵ καὶ παρακύψας βλέπει κείμενα τὰ ὀθόνια, οὐ μέντοι εἰσῆλθεν. ⁶ ἔρχεται οὖν Σίμων Πέτρος ἀκολουθῶν αὐτῷ, καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ μνημεῖον καὶ θεωρεῖ τὰ ὀθόνια κείμενα, ⁷ καὶ τὸ σουδάριον, ὃ ἦν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, οὐ μετὰ τῶν ὀθονίων κείμενον, ἀλλὰ χωρὶς ἐντετυλιγμένον εἰς ἕνα τόπον. ⁸ τότε οὖν εἰσῆλθε καὶ ὁ ἄλλος μαθητὴς ὁ ἐλθὼν πρῶτος εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ εἶδε καὶ ἐπίστευσεν· ⁹ οὐδέπω γὰρ ᾔδεισαν τὴν γραφὴν ὅτι δεῖ αὐτὸν ἐκ νεκρῶν ἀναστῆναι. ¹⁰ ἀπῆλθον οὖν πάλιν πρὸς ἑαυτοὺς οἱ μαθηταί.

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 6,31-36] Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Γίνεσθε οἰκτίρμονες» [1-10-2000] (Β 423), έκδοσις Β΄

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 6,31-36]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

σχετικά με την ευαγγελική περικοπή της Κυριακής Β΄ Λουκά με θέμα:

«Γίνεσθε οἰκτίρμονες»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 1-10-2000]

(Β 423), έκδοσις Β΄

Η ευαγγελική διδασκαλία του πνευματικού βίου, αγαπητοί μου, είναι ανύποπτα ανωτέρα από κάθε άλλη ανθρώπινη διδασκαλία, κυρίως φιλοσοφική διδασκαλία, που θέλει να διορθώσει τον πνευματικό βίο του ανθρώπου.Έτσι, ο Χριστός, ο Κύριός μας, για να μας υπενθυμίσει το «κατ’εἰκόνα» και να ανορθώσει το «καθ’ ὁμοίωσιν», μας έδωσε και την ηθικήν διδασκαλίαν. Διακρίνομε δηλαδή τόσο την δογματικήν διδασκαλίαν, όσο και την ηθικήν διδασκαλίαν. Γιατί αυτό συνιστά τον σκοπό της ανθρωπίνης υπάρξεως· η ηθική διδασκαλία. Είναι ο δρόμος. Δεν είναι το τέρμα. Είναι ο δρόμος που θα μας οδηγήσει εις το να δεχθούμε, ό,τι ο Θεός έχει ετοιμάσει για μας. Και κυρίως είναι η θέωσις.

Στην ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΕΝΑ: ΑΤΖΕΝΤΑ 2030: Πού οδηγούμαστε; Ο Άγγελος Καραγεώργος για τον ΕΛΕΓΧΟ και την ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ

 

Άγγελος Καραγεώργος  

Ξανά στην Ελεύθερη Πένα, προσπαθώντας να βάλουμε σε τάξη το σκεπτικό που αναλύουμε τα γεγονότα που μας παρουσιάζονται, μιλήσαμε για το ποιος είναι ο πραγματικός σκοπός όλων όσων συμβαίνουν, πώς αυτό συμβαίνει έντεχνα και έμμεσα για να μην είναι φανερό στον χειραγωγούμενο πολίτη, ποιος τα προκαλεί και ποιες δυνάμεις κρύβονται από πίσω, ενώ βέβαια βάσει αυτών ποια πρέπει να είναι η δική μας ελεύθερη δράση και όχι αντίδραση μέσα στα δικά τους στεγανά, όπως μας έχουν εκπαιδεύσει.

Ἅγιος Παΐσιος: Τὸ ταγκαλάκι θέλει νὰ μᾶς βλέπη λυπημένους

 

– Γέροντα, γιατί πέφτω ἀπότομα ἀπὸ τὴν χαρὰ στὴν λύπη;

– Τὸ ἀπότομο πέρασμα ἀπὸ τὴν χαρὰ στὴν λύπη τὶς πιὸ πολλὲς φορὲς εἶναι τοῦ πειρασμοῦ. Τὸ ταγκαλάκι μὲ τὴν κακία του πολεμάει πολὺ τὸν ἄνθρωπο, ἰδίως τὸν εὐαίσθητο καὶ χαρούμενο στὴν φύση του, ποὺ θέλει νὰ ζήση πνευματικὴ ζωή. Αὐτὴ εἶναι ἡ δουλειά του: θέλει νὰ μᾶς βλέπη λυπημένους καὶ νὰ χαίρεται. Γιατί ὅμως νὰ ἀφήνουμε τὸ ταγκαλάκι νὰ κάνη τὴν δουλειά του; Ἡ χαρὰ δὲν εἶναι καλύτερη ἀπὸ τὴν λύπη; Ἡ ἀγάπη δὲν εἶναι καλύτερη ἀπὸ τὴν κακία;

– Γέροντα, ὁρισμένες φορὲς πέφτω σὲ λύπη, χωρὶς νὰ ξέρω τὴν αἰτία.