Νεκτάριος Δαπέργολας: Παραμένουμε ὄρθιοι, κόντρα σέ κάθε ὁλοκληρωτικό μέτρο τῆς δυστοπικῆς συμμορίας...

 

Γράφει ὁ Νεκτάριος Δαπέργολας  

 

Καί ἐνῷ μέγα μέρος τοῦ λαοῦ μας συνεχίζει σέ πλήρη χαυνωτική ἀποβλάκωση τόν θλιβερό ὕπνο του, ἡ ἀντίχριστη χούντα τοῦ ψυχικά διαταραγμένου κνώδαλου συνεχίζει καί αὐτή ἀπτόητη τήν δυστοπική πορεία πρός τό πλῆρες ὀργουελικό φακέλωμα/μπουντρούμιασμα πού ἔχει δρομολογήσει καί προωθεῖ ἐδῶ καί μία συναπτή ἑξαετία.

 

     Προηγήθηκε βεβαίως τό ἀπολύτως ἐπιτυχημένο ἐκεῖνο πείραμα τῆς ψευτοπανδημίας, πού μέ τήν ἀπρόσμενη ἀκόμη καί γιά τήν κυβερνῶσα συμμορία ἐπιτυχία του, τούς ἔπεισε ὅτι μποροῦν γρήγορα νά περάσουν στά ἑπόμενα βήματα. Ὅπερ καί ἐγένετο, πρωτίστως μέ τήν ἠλεκτρονική ταυτότητα καί τόν προσωπικό ἀριθμό, ἀλλά καί μέ τήν προϊοῦσα ἐξοικείωση-ἰδρυματοποίηση τῶν πολιτῶν μέ τίς κάθε λογῆς ἐπιδοματικές πλατφόρμες, μέ τήν συστηματοποίηση τῆς παρακολούθησης μέσῳ καμερῶν (πάντα γιά την...ασφάλειά μας, βεβαίως), καθώς καί μέ τήν ἀπόπειρα ἐξοικείωσης μέ τήν ἰδέα τοῦ ψηφιακοῦ χρήματος.

Ελευθέριος Ανδρώνης: Φρίκη στην Κυψέλη - Όταν το κράτος αποσύρεται, η κόλαση βρίσκει χώρο

 

Ένα κολαστήριο παιδιών στην οδό Θάσου - Στα 2 χιλιόμετρα από την Ευελπίδων, αλλά έτη φωτός μακριά από κανονικό κράτος

 

 Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης  

 

Το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο που αφορά τη νέα φρικαλεότητα της Κυψέλης είναι ότι δεν επρόκειτο για κάποια δυσεπίλυτη υπόθεση. Το αντίθετο. Ήταν μια υπόθεση που «φώναζε» τη φρίκη της μέσα από κάθε σημάδι. Όμως κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για τις κραυγαλέες ενδείξεις ή τις είδε μεν με καχυποψία αλλά τελικά τις προσπέρασε. Κράτος και κοινωνία έγιναν διακοσμητικά στοιχεία μιας κόλασης της διπλανής πόρτας.

Από την πρώτη στιγμή που βγήκαν στο φως οι αρχικές πληροφορίες για την υπόθεση της Κυψέλης, ο καθένας μπορούσε – μέσες άκρες – να καταλάβει τι συνέβαινε. Απλήρωτο διαμέρισμα που είχε μετατραπεί σε πολυεθνικό «κοινόβιο». Χρήση ναρκωτικών. Ανήλικα παιδιά να κυκλοφορούν μόνα τους. Άγνωστοι επισκέπτες να περιμένουν στην είσοδο με το κινητό στο χέρι, για να μπουν. Ένας 43χρονος «ημεδαπός» με ποινικό παρελθόν μαστροπείας και ένας Αφγανός παρέα με ένα 15χρονο κοριτσάκι.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἁγία Φοίβη - Ἡ ἔνθερμη διακόνισσα τῆς Κορίνθου

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Στὴν ἀρχαία ἐκκλησία εἶχε καθιερωθεῖ ἐνωρὶς ὁ θεσμός τῶν διακονισσῶν. Πρόκειται γιὰ τὴν πρώτη στὴν ἱστορία κοινωνικὴ καταξίωση τῆς γυναίκας. Γιὰ πρώτη φορὰ στὸν Χριστιανισμὸ ἡ γυναῖκα καταξιώνεται ὡς ἀνθρώπινο πρόσωπο καὶ ἀναδεικνύεται ἰσότιμη μὲ τὸν ἄνδρα, ἔχοντας τὸ δικαίωμα νὰ ἀναλαμβάνῃ δημόσια λειτουργήματα. Μία ἀπὸ τὶς διάσημες διακόνισσες τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας εἶναι καὶ ἡ ἁγία Φοίβη ἀπὸ τὴν Κόρινθο. Μιὰ ἀπὸ τὶς πλέον συμπαθεῖς γυναικεῖες μορφὲς τῆς Καινῆς Διαθήκης. 
 

Σύμφωνα μὲ τὴν διήγηση τοῦ βιβλίου Πράξεων τῶν Ἀποστόλων ὁ ἀπόστολος Παῦλος μὲ τοὺς συνεργάτες του τὸ 51 μ. Χ. πραγματοποίησε τὴν δεύτερη ἱεραποστολική του περιοδεία. Ἀπὸ τὴν Μακεδονία κατέβηκε στὴν Ἀθήνα καὶ κατόπιν ἔφτασε στὴν Κόρινθο, γιὰ νὰ κηρύξῃ τὸ Εὐαγγέλιο στὴν μεγαλούπολη, ἡ ὁποία ἦταν ἡ πρωτεύουσα τῆς ἀχαϊκῆς ρωμαϊκῆς ἐπαρχίας, ἀπὸ τὸ 146 π. Χ. 

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ - ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΑΡΤΥΡΑ ΜΑΜΑΝΤΑ

 

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ

ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΑΡΤΥΡΑ ΜΑΜΑΝΤΑ

Έχω πλήρη επίγνωση του ύψους των εγκωμίων που επιβάλλει η εορταστική αυτή σύναξη· έχω, όμως, ταυτόχρονα επίγνωση και της δικής μου ανεπάρκειας και αδυναμίας να ανταποκριθώ σε αυτό. Γιατί η περίσταση απαιτεί να αρθρωθεί ένας λόγος αντάξιος των παρευρισκομένων, των προσδοκιών που έχουν εναποθέσει σε εμάς και, βέβαια, του ίδιου του θέματος. Καθώς σήμερα τελούμε με ιδιαίτερη λαμπρότητα τη μνήμη του μάρτυρα, κάθε νους είναι προσηλωμένος και κάθε ακοή προετοιμασμένη, προσδοκώντας να ειπωθεί κάτι αντάξιό του· και ο πόθος προς αυτόν είναι που οδηγεί ολόκληρο το εκκλησίασμα στη σύναξη. Γιατί τα ευγνώμονα παιδιά θέλουν τα εγκώμια των πατέρων τους να είναι αντάξια του μεγαλείου τους και δεν θα ανέχονταν το μεγαλείο εκείνων που εγκωμιάζονται να διακυβεύεται εξαιτίας της ανεπάρκειας του ομιλητή. Έτσι, όσο μεγαλύτερος είναι ο ζήλος των ακροατών, τόσο μεγαλύτερη γίνεται και η ευθύνη του ομιλητή.

ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ [:Λουκᾶ 4,16-30] Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου «Ο ΔΕΚΤΟΣ ΕΝΙΑΥΤΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ» [1-9-1996] [Β΄ ἔκδοσις]

ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ [:Λουκᾶ 4,16-30]

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

μὲ θέμα:

«Ο ΔΕΚΤΟΣ ΕΝΙΑΥΤΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ»

[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 1-9-1996]

[Β΄έκδοσις]

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἡ Ἐκκλησία μας γιορτάζει τὴν πρωτοχρονιά της. Δηλαδὴ τὸ ξεκίνημα τοῦ χρόνου γιὰ κάποιο σπουδαῖο ἔργο. Καὶ κάθε πρωτοχρονιὰ μπορεῖ βεβαίως νὰ εἶναι συμβατική, κατὰ συμφωνίαν, ἀλλὰ ὅμως τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ βρίσκεται στὴν μέτρηση τοῦ χρόνου. Καὶ εἶναι ἀναγκαία αὐτὴ ἡ μέτρησις τοῦ χρόνου, τόσο γιὰ τὰ ἔργα τοῦ ἀνθρώπου, ὅσο καὶ γιὰ τὴν σωτηρία του. Γι᾿ αὐτὸ γράφει ὁ Μωυσῆς εἰς τὸ πρῶτο κεφάλαιο τῆς Γενέσεως: «Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτωσαν -δηλαδὴ νὰ γίνουν- φωστῆρες ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ- δηλαδὴ ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη-  εἰς φαῦσιν ἐπὶ τῆς γῆς- γιὰ νὰ φωτίζουν τὴν γῆ-, τοῦ διαχωρίζειν ἀνὰ μέσον τῆς ἡμέρας καὶ ἀνὰ μέσον τῆς νυκτός· καὶ ἔστωσαν εἰς σημεῖα καὶ εἰς καιροὺς καὶ εἰς ἡμέρας καὶ εἰς ἐνιαυτούς». Βλέπετε ἐδῶ, ὁ χωρισμὸς τοῦ χρόνου. Καὶ μέσα σ᾿ αὐτὴν τὴν αἴσθηση, θὰ λέγαμε, τοῦ χρόνου, θὰ ἀποδοθεῖ ἐκεῖνο τὸ θεόπνευστον «Καιρὸς παντὶ πράγματι», ποὺ λέγει ὁ Ἐκκλησιαστής, «Τὸ κάθε πρᾶγμα εἶναι στὸν καιρό του». «Καιρὸς παντὶ πράγματι».

Τεχνητή Νοημοσύνη. Ξαναγράφουν την ιστορία της ανθρωπότητας, καταστρέφοντας τα βιβλία για να μην υπάρξουν στοιχεία και πηγές

 

Εἰσαγωγικὸ σχόλιο: Σπῦρος Ἀρναούτογλου 

 

Κρατήστε τα βιβλία, οτιδήποτε βιβλία έχετε, ως κόρη οφθαλμού για να έχει η επόμενη γενιά γνήσια ιστορική συνέχεια.

 

Από πάρα πολλές διασταυρωμένες πηγές μαθαίνουμε οτι έχει αρχίσει από τα συγκροτήματα- τέρατα που στεγάζουν τις εκάστοτε Τεχνητές Νοημοσύνες, όργιο εξαγοράς βιβλίων, οτιδήποτε βιβλίων, για να ταΐσουν σκανάροντας τις σελίδες τους τις βάσεις δεδομένων των τεράτων της τεχνητής νοημοσύνης, και αφού ολοκληρωθεί το σκανάρισμα τα καταστρέφουν οριστικά.

 

Ειδικά τα θεολογικά και τα ιστορικά βιβλία είναι τροφή και στήριγμα για τις επόμενες γενιές. Τα υπόλοιπα λογοτεχνικά είναι η επιβίωση του πολιτισμού όπως τον γνωρίσανε οι δικές μας γενιές μέχρι σήμερα.

 

______________________________ 

 

Όταν μια εκπληκτική παραγγελία 1.000 παλιών βιβλίων φτάνει στο γραφείο ενός εξειδικευμένου βιβλιοπώλη, η κατανόηση είναι μηδενική. 

Ο μυστηριώδης αγοραστής δεν ενδιαφέρεται ούτε για την αξία των έργων, ούτε για την σπανιότητά τους, ούτε καν για το περιεχόμενό τους: θέλει απλώς χαρτί, σε βιομηχανικές ποσότητες. 

Ελευθέριος Ανδρώνης: Καλωσόρισες Κίνα! – Έφτασε το «μεγάλο ξεχώρισμα» με credit score για κάθε Έλληνα!

 Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης 

 

Μια ζωή με… πόντους δεν σημαίνει τίποτε άλλο από καταπόντιση της ελευθερίας. Το γράφαμε εδώ και 6 χρόνια από τούτη εδώ τη στήλη: Ότι μετά το πολιτικό πείραμα στον καιρό της πανδημίας, θα οδεύαμε ολοταχώς στο social credit system κατά τα νεοταξικά πρότυπα της Κίνας.

Προειδοποιούσαμε ως πρόσφατα, έπειτα από την ανακοίνωση του «Τειρεσία των Ενοικιαστών», ενός συστήματος πιστοληπτικής αξιολόγησης που θα πιστοποιεί τη φερεγγυότητα των υποψήφιων ενοικιαστών και ουσιαστικά έρχεται για να θεσμοθετήσει την κοινωνική πίστωση για κάθε πολίτη. Το μέτρο πάγωσε προσωρινά λόγω των αντιδράσεων από φορείς και κινήσεις πολιτών, αφού θα επιδείνωνε σε πολλαπλάσιο βαθμό τη στεγαστική κρίση που ήδη μαστίζει τα νοικοκυριά.

Νεκτάριος Δαπέργολας: Ἕως πότε θα ἀγνοοῦμε πεισματικά τήν μοναδική ἐλπίδα μας;

 

 

Γράφει ὁ Νεκτάριος Δαπέργολας 

 

Ἡ εὐαγγελική περικοπή πού ἀνεγνώσθη χθές στούς ναούς μας, μεταφέρει τά λόγια τοῦ Χριστοῦ γιά τήν ἀποστασία καί προδοσία τοῦ Ἰσραήλ, ἀλλά ταυτόχρονα ἀντικατοπτρίζει ἐδῶ καί πολύ καιρό πλέον καί τήν δική μας προδοσία, ἀποστασία καί ἐξαχρείωση. Καί εἶναι ἀπό τίς πλέον ἀποκαλυπτικές περικοπές, γιά ὅσους βαυκαλίζονται ὅτι (συνεχίζουν νά) ἀποτελοῦν περιούσιο λαό καί δέν ἀντιλαμβάνονται ὅτι ἡ πνευματική παρακαταθήκη τοῦ παρελθόντος δέν ἀρκεῖ ἀπό μόνη της γιά νά μάς σώσει σέ καιρούς τέτοιας ζοφερῆς παρακμῆς καί τόσο πρωτοφανοῦς πνευματικῆς ξηρασίας.

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός: Η ευλάβεια στην Υπεραγία Θεοτόκο

Να έχετε ευλάβειαν εις όλους τούς Αγίους της Εκκλησίας μας, ναι, μα περισσότερον να έχετε χίλιες φορές εις την Δέσποινά μας την Θεοτόκον Μαρίαν, διότι όλοι οι Άγιοι είναι δούλοι του Χριστού, αλλά η Δέσποινά μας η Θεοτόκος είναι κυρά και βασίλισσα του ουρανού και της γης και πάσης νοητής και αισθητής κτίσεως, να παρακαλή δια τας αμαρτίας μας. Επήρε την Θεοτόκον και την έκαμε βασίλισσαν και ετίμησε το γένος μας. Δια τούτο πρέπει και ημείς, αδελφοί μου, να τιμώμεν την Δέσποινά μας την Θεοτόκον με νηστείες, προσευχές, ελεημοσύνες και με καλά έργα.

✶✶✶

Ένας άνθρωπος, το όνομά του Ιωάννης, ενικήθη και έγινε κλέπτης, έγινε και καπετάνιος εις εκατό παλληκάρια, μα είχε ευλάβειαν μεγάλην εις την Δέσποιναν την Θεοτόκον και κάθε αυγή και κάθε βράδυ έλεγε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας, το «Άγγελος πρωτοστάτης».

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Α΄ Κορ. 16, 13-20] Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΦΥΠΝΙΣΕΩΣ, ΕΔΡΑΙΩΣΕΩΣ, ΑΝΔΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΙΣΧΥΟΣ» [28-8-1988] [Β201]

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Α΄ Κορ. 16, 13-20]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΦΥΠΝΙΣΕΩΣ, ΕΔΡΑΙΩΣΕΩΣ, ΑΝΔΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΙΣΧΥΟΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 28-8-1988]

[Β201]

Τελειώνοντας, αγαπητοί μου, την Α΄ του επιστολή στους Κορινθίους ο Απόστολος Παύλος τούς γράφει: «Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε». Με τα τέσσερα αυτά δυνατά ρήματα, σε τόνο προστακτικής και συνεπώς εντολής, θέλει να αφυπνίσει τους Κορινθίους από τον πνευματικόν λήθαργον και την επιπολαιότητά των, τόσον εις την πίστιν, όσο και εις την πνευματικήν ζωήν. Και φυσικά αυτές οι προστακτικές, δηλαδή εντολές, αποτείνονται προς όλους τους Χριστιανούς, όλων των εποχών και συνεπώς και της εποχής μας.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 21, 33-46] Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΜΠΕΛΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΩΝ ΤΗΣ

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 21, 33-46]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΜΠΕΛΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΩΝ ΤΗΣ

«Ἄλλην παραβολὴν ἀκούσατε. ἄνθρωπός τις ἦν οἰκοδεσπότης, ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καὶ φραγμὸν αὐτῷ περιέθηκε καὶ ὤρυξεν ἐν αὐτῷ ληνὸν καὶ ᾠκοδόμησε πύργον, καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς καὶ ἀπεδήμησεν(:Ακούστε και άλλη παραβολή: Ένας άνθρωπος οικοδεσπότης φύτεψε αμπέλι και ύψωσε γύρω από αυτό ένα φράκτη και έσκαψε μέσα σε αυτό ένα πατητήρι και μία δεξαμενή και έκτισε πύργο, για να μένουν οι εργάτες και οι φύλακες· εμπιστεύτηκε αυτό σε κάποιους γεωργούς και αναχώρησε σε άλλη χώρα).

Ὃτε δὲ ἤγγισεν ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν, ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ πρὸς τοὺς γεωργοὺς λαβεῖν τοὺς καρποὺς αὐτοῦ(:Όταν λοιπόν πλησίασε ο καιρός του τρυγητού, έστειλε τους δούλους του στους γεωργούς, για να πάρουν τους καρπούς που αυτός δικαιούνταν). Καὶ λαβόντες οἱ γεωργοὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ ἀπέκτειναν, ὃν δὲ ἐλιθοβόλησαν(:Οι γεωργοί, όμως, όντας μοχθηροί και άπληστοι, συνέλαβαν τους δούλους και άλλον έδειραν, άλλον φόνευσαν, άλλον λιθοβόλησαν). πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων, καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως(:Πάλι ο οικοδεσπότης έστειλε άλλους δούλους, περισσοτέρους από τους πρώτους και έκαμαν και σε αυτούς τα ίδια). Ὑστερον δὲ ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς τὸν υἱὸν αὐτοῦ λέγων· ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου(:Ύστερα πάλι έστειλε προς αυτούς τον υιό του λέγοντας: ‘’Οι άνθρωποι αυτοί θα ντραπούν τουλάχιστον το παιδί μου’’). Οἱ δὲ γεωργοὶ ἰδόντες τὸν υἱὸν εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτὸν καὶ κατάσχωμεν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ(:Οι γεωργοί όμως, όταν είδαν τον υιό, είπαν μεταξύ τους: ‘’Αυτός είναι ο κληρονόμος· ελάτε, ας τον φονεύσουμε και ας καταλάβουμε οριστικά πλέον εμείς την κληρονομία του). Καὶ λαβόντες αὐτὸν ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος, καὶ ἀπέκτειναν(:Και αφού τον συνέλαβαν, τον έβγαλαν έξω από το αμπέλι και εκεί τον φόνευσαν).

Τό Εὐαγγέλιο καί ὁ Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς 3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2023

Ἑωθινόν

Ἦχος δ' - Ἑωθινόν Β´
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΙϚ´ 1 - 8

¹ Καὶ διαγενομένου τοῦ σαββάτου Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου καὶ Σαλώμη ἠγόρασαν ἀρώματα ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν αὐτόν. ² καὶ λίαν πρωῒ τς μιᾶς σαββάτων ἔρχονται ἐπὶ τὸ μνημεῖον, ἀνατείλαντος τοῦ ἡλίου. ³ καὶ ἔλεγον πρὸς ἑαυτάς· Τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου; ⁴ καὶ ἀναβλέψασαι θεωροῦσιν ὅτι ἀποκεκύλισται ὁ λίθος· ἦν γὰρ μέγας σφόδρα. ⁵ καὶ εἰσελθοῦσαι εἰς τὸ μνημεῖον εἶδον νεανίσκον καθήμενον ἐν τοῖς δεξιοῖς, περιβεβλημένον στολὴν λευκήν, καὶ ἐξεθαμβήθησαν. ⁶ ὁ δὲ λέγει αὐταῖς· Μὴ ἐκθαμβεῖσθε· Ἰησοῦν ζητεῖτε τὸν Ναζαρηνὸν τὸν ἐσταυρωμένον· ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε· ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν. ⁷ ἀλλ’ ὑπάγετε εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ καὶ τῷ Πέτρῳ ὅτι προάγει ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν· ἐκεῖ αὐτὸν ὄψεσθε, καθὼς εἶπεν ὑμῖν. ⁸ καὶ ἐξελθοῦσαι ἔφυγον ἀπὸ τοῦ μνημείου· εἶχε δὲ αὐτὰς τρόμος καὶ ἔκστασις, καὶ οὐδενὶ οὐδὲν εἶπον· ἐφοβοῦντο γάρ. 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Α΄ Κορ. 16, 13-24] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Α΄ Κορ. 16, 13-24]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

Στη συνέχεια ο απόστολος Παύλος, για να δείξει ότι όχι στους διδασκάλους, αλλά και στους εαυτούς τους πρέπει να έχουν τις ελπίδες της σωτηρίας τους, λέγει: «Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει (:Προσέχετε σαν άγρυπνοι φρουροί. Μένετε σταθεροί και όρθιοι στην πίστη)»· στην πίστη, όχι στην κοσμική σοφία· διότι δεν είναι δυνατόν στη διαρκώς μεταβαλλόμενη κοσμική σοφία να μένει σταθερός κανείς, αλλά διαρκώς περιφέρεται· όπως ακριβώς βέβαια, αντιθέτως, στην πίστη μπορεί να μένει σταθερός. «Ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε. πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω (:Να αγωνίζεστε σαν άντρες γενναίοι. Πάρτε δύναμη και θάρρος. Όλα όσα κάνετε, ας γίνονται με αγάπη)»[Α΄Κορ.16,13-14].

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΠΟΤΟΜΗΣ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ - ΣΤΟΝ ΠΑΝΣΕΠΤΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΚΑΙ ΠΡΟΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΤΗ ΙΩΑΝΝΗ

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΠΟΤΟΜΗΣ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

  ΣΤΟΝ ΠΑΝΣΕΠΤΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΚΑΙ ΠΡΟΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΤΗ ΙΩΑΝΝΗ

      Εάν ο θάνατος των οσίων είναι άξιος τιμής και η μνήμη δικαίων πρέπει να συνοδεύεται με εγκώμια[Παρ. 10,7: «Μνήμη δικαίων μετ᾿ ἐγκωμίων, ὄνομα δὲ ἀσεβοῦς σβέννυται(:Η ανάμνηση των δικαίων συνοδεύεται πάντοτε από επαίνους και εγκώμια, ενώ το όνομα κάθε ασεβούς ανθρώπου σβήνει, λησμονείται διαπαντός)»], πόσο μάλλον πρέπει να τελούμε με εγκώμια τη μνήμη της ακροτάτης κορυφής των οσίων και δικαίων, του Ιωάννη, που προεσκίρτησε και προέτρεξε και προεκήρυξε τον λόγο του Θεού που σαρκώθηκε για μας, από τον οποίο πάλι ο ίδιος ανακηρύχθηκε και μαρτυρήθηκε ανώτερος από τους αιώνες προφητών και οσίων και δικαίων;

Σοφία Μπεκρῆ: Τῆς ἀληθείας ὁ ὑπεραθλητής

 

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος  

Στὶς 29 Αὐγούστου ἡ Ἐκκλησία μας τιμάει τὴν Ἀποτομὴ τῆς κεφαλῆς τοῦ Προδρόμου. Μὲ τὴν εὐκαιρία αὐτήν, νὰ θυμίσουμε τὴν πολύπλευρη ἀποστολὴ τοῦ Ἰωάννου, ποὺ ἐκτὸς ἀπὸ Πρόδρομος τοῦ Κυρίου, ὑπῆρξε Προφήτης καὶ μάλιστα «τῶν προφητῶν σεβασμιώτερος», Βαπτιστὴς τοῦ Κυρίου, Κήρυκας τῆς ἀληθείας καὶ στοὺς ἐπὶ γῆς καί «τοῖς ἐν ἅδῃ», ὅπου «χαίρων» εὐαγγελίστηκε «Θεὸν φανερωθέντα ἐν σαρκί, τὸν αἴροντα τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου καὶ παρέχοντα ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος», ὅπως ψάλλουμε στό Ἀπολυτίκιό του. Κοινῶς, ὁ Ἰωάννης προηγήθηκε τοῦ Χριστοῦ καὶ στὴν κάθοδο στὸν Ἅδη, ὅπου σκόρπισε τὴν ἐλπίδα στοὺς δεσμῶτες του, κηρύττοντάς τους τὸν μέλλοντα Σωτῆρα καὶ Λυτρωτή τους.

Σ αὐτήν του τὴν ἰδιότητα ὡς κήρυκος τῆς ἀληθείας, -τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ-, θὰ σταθοῦμε ἰδιαίτερα σ’ αὐτὸ τὸ ἄρθρο. Πράγματι, τὸ κήρυγμα τοῦ Ἰωάννου δὲν ἦταν αὐστηρῶς θρησκευτικό﮲ ἦταν ἕνα εὐρύτερο κοινωνικὸ κήρυγμα μετανοίας, ποὺ ἀποσκοποῦσε στὴν ἀλλαγὴ τοῦ ὅλου ἀνθρώπου καὶ τοῦ ἀνθρωπίνου βίου. Ἔτσι φαίνεται ἀπὸ τὶς ἀπαντήσεις ποὺ δίνει ὁ Ἰωάννης στὰ πλήθη ποὺ προσέρχονταν νὰ βαπτιστοῦν καὶ τὸν ῥωτοῦσαν: «τί οὖν ποιήσωμεν;» Τοὺς συμβουλεύει ἁπλᾶ καὶ πρακτικὰ νὰ μοιράζωνται τὶς τροφὲς καὶ τὰ ἐνδύματά των μὲ τοὺς ἐνδεεῖς, καὶ σ’ ὅσους εἶχαν ἀξιώματα τοὺς προτρέπει νὰ μὴν κάνουν ὑπέρβαση τῶν καθηκόντων των, ἀλλὰ νὰ εἶναι ἠθικοὶ καὶ δίκαιοι: «μηδὲν παρὰ τὸ διατεταγμένον ὑμῖν πράσσετε … μηδένα διασείσητε (=ἐκβιάσετε), μηδὲ συκοφαντήσητε καὶ ἀρκεῖσθε τοῖς ὀψωνίοις (=μισθό) ὑμῶν» (Λουκ., γ’ 10-14).

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος - Ὁ μείζων ἐν γεννητοῖς

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος ἀνήκει στὴ χωρία τῶν μεγάλων προφητῶν καὶ ὁμολογητῶν τῆς πίστεώς μας. Ὁ Ἴδιος ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς τὸν χαρακτήρισε ὡς τὸ μέγιστο ἄνθρωπο ποὺ φάνηκε στὸν κόσμο: «ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐκ ἐγήγερται ἐν γεννητοῖς γυναικῶν μείζων Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ» (Ματθ. 11, 11). Ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία τὸν ἔθεσε σὲ τιμὴ μετὰ τὴ Θεοτόκο, μάλιστα στὴν εἰκονογραφία παριστάνεται μαζὶ μὲ τὴν Παναγία μας νὰ ἱκετεύῃ γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ κόσμου. Εἶναι ἡ γνωστὴ εἰκονογράφηση τῆς «δεήσεως». Ὁ μεγάλος αὐτὸς ἄνδρας πάνω ἀπ’ ὅλα εἶναι ὁ πρόδρομος τῆς ἐμφανίσεως τοῦ Χριστοῦ στὸν κόσμο, αὐτὸς ποὺ ἄνοιξε τὸ δρόμο νὰ περάσῃ ὁ Λυτρωτής μας. Εἶναι ὁ μεγάλος ἀγγελιοφόρος τῆς πιὸ χαρμόσυνης καὶ ἐλπιδοφόρας ἀγγελίας ὅλων τῶν ἐποχῶν: τῆς ἐν Χριστῷ ἀπολυτρώσεως τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Εἶναι ὁ κομιστὴς καὶ ὁ διαπρύσιος κήρυκας τῆς μετάνοιας καὶ ὁ ἄτεγκτος ἐλεγκτὴς τῆς ἀνομίας καὶ τῆς ἁμαρτίας. 

Νεκτάριος Δαπέργολας: Ἀπό πρόκληση σέ πρόκληση οἱ θλιβεροί δεσποτάδες τῶν ἐσχάτων χρόνων…

 

Γράφει ὁ Νεκτάριος Δαπέργολας  

 

Φαίνεται πάντως πώς ὅσο ἐμεῖς λέμε ὅτι τά ἔχουμε δεῖ ὅλα μέ δαύτους καί ὅτι τίποτε πλέον δέν μπορεῖ νά μᾶς σοκάρει, τόσο αὐτοί σκυλιάζουν καί κάνουν ὅ,τι μποροῦν γιά νά μᾶς ἐκπλήξουν μέ κάποιο νέο κατόρθωμα. Σίγουρα ἐπίτηδες τό κάνουν, δέν ἐξηγεῖται ἀλλιῶς.

   Τό τελευταῖο λαμπρό ἐπίτευγμα ἦταν ἡ ἐπιστολή πού ἔστειλε προχτές ὁ εἰκονιζόμενος (γνωστός μεταξύ ἄλλων καί γιά τήν προκλητικά σκληροπυρηνική στάση του κατά τῶν ἀνεμβολίαστων στόν καιρό τῆς ψευτοπανδημίας) πρός τόν Θανασάκη τόν Πλεύρη γιά τήν δομή λαθρεποίκων στήν περιοχή τοῦ Σιδηροκάστρου. Καί τί τοῦ ἔγραψε τοῦ Θανασάκη γιά τήν δομή ὁ «κάντε τά ἐμβόλια νά σωθεῖτε», ὁ «ἔκανα καί τά τρία ἐμβόλια καί δέν ἔβγαλα οὐρά» καί ὁ «ἐγώ ὁ ἴδιος ἔστειλα στό μοναστήρι τήν ἀστυνομία, γιά νά μήν κάνουν τοῦ κεφαλιοῦ τους μέ τά ὑγειονομικά μέτρα»; Δέν τόν παρακάλεσε φυσικά νά τήν κλείσει, ἀλλά γιά τό ἀκριβῶς ἀντίθετο, ὑπερασπιζόμενος τούς...ἐπενδυτές καί τήν συνεισφορά τῶν ἐργαζομένων τῆς δομῆς στήν τοπική οἰκονομία (ὄχι, δυστυχῶς δέν πρόκειται γιά κάποιο γκροτέσκ ἀνέκδοτο), τονίζοντας ὅτι γιά τήν ὅποια ἐγκληματικότητα στήν περιοχή εὐθύνονται κυρίως οἱ ντόπιοι καί ἀποκαλώντας ἀκραῖες τίς φωνές ὅσων ζητοῦν τό κλείσιμο τῆς δομῆς.

Ο Όσιος Μωυσής ο Αιθίοπας

 

 

Ο όσιος Μωυσής ήταν αγορασμένος δούλος κάποιου πλούσιου κτηματία. Είχε χαρακτήρα σκληρό και δύστροπο και καθημερινά δημιουργούσε πολλά προβλήματα, ώσπου το αφεντικό του αγανάκτησε και τον πέταξε στον δρόμο. Ο Μωυσής βρήκε καταφύγιο σε μια ληστοσυμμορία και με την τεράστια σωματική του δύναμη δεν άργησε να επιβληθεί και να γίνει ο αρχηγός της.

Κάποτε, κυνηγημένος από τα όργανα της εξουσίας, για τα πολλά του εγκλήματα, πήγε να κρυφτεί βαθειά στην έρημο όπου ζούσαν οι πιο ονομαστοί ασκητές. Η συναναστροφή του με τους αγίους τον έκανε σιγά - σιγά να ημερεύσει. Τον επισκίασε η Χάρη του Θεού, γιατί η μετάνοια είναι ώρα Χάριτος, μαλάκωσε η καρδιά του, μετανόησε πραγματικά και ζήτησε την λύτρωση. Η αλλαγή του ήταν ριζική και σε σύντομο χρονικό διάστημα έφτασε στα μέτρα των μεγάλων Πατέρων της ερήμου. Μετά το βάπτισμα αξιώθηκε να λάβει και την Χάρη της Ιεροσύνης.

Σοφία Μπεκρῆ: Νὰ γίνουμε καὶ μεῖς φ(Φ)ανούριοι!

 

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος 

Τὴν μνήμη ἑνὸς πολὺ ἀγαπητοῦ Ἁγίου, τοῦ Ἁγίου Φανουρίου, τιμάει ἡ Ἐκκλησία μας στὶς 27 Αὐγούστου. Εἶναι, πράγματι, ἔνδειξη μεγάλης τιμῆς πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ Ἁγίου τὸ γεγονὸς ὅτι, ἐνῷ δὲν γνωρίζουμε πολλὰ στοιχεῖα γιὰ τὴν ζωὴ καὶ τὴν δράση του, ἐν τούτοις περιβάλλουμε μὲ πολὺ μεγάλη ἀγάπη τὴν μνήμη του.

Αὐτὸ δηλώνει ἀσφαλῶς ὅτι οἱ πιστοί, ποὺ τιμᾶμε «φαιδρῶς τὴν ἐπίγειον πανήγυριν» τοῦ  Ἁγίου, ἔχουμε τὴν βεβαιότητα ὅτι ὁ Ἅγιος Φανούριος βρῆκε τήν «οὐράνιον δόξαν» «κόποις καὶ ἄθλοις». Ἔτσι, προσφεύγουμε στὴν μνήμη του, γιὰ νὰ ἀντλήσουμε καὶ μεῖς δύναμη ἀπὸ τὴν δύναμή του καὶ νὰ βροῦμε κοντά του καταφύγιο καὶ παρηγοριὰ γιὰ τοὺς δικούς μας κόπους καὶ ἀγῶνες.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος μεγαλομάρτυς Φανούριος ὁ θαυματουργός

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Κάποιοι ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας ἀπολαμβάνουν ἰδιαίτερης τιμῆς ἀπὸ τοὺς πιστούς. Θεωροῦνται δημοφιλεῖς, διότι τοὺς αἰσθάνεται ὁ λαὸς κοντά του καὶ ἀρωγοὺς στὰ προβλήματά του. Ἕνας ἀπὸ τοὺς πλέον δημοφιλεῖς ἁγίους εἶναι καὶ ὁ ἅγιος Φανούριος ὁ Μεγαλομάρτυς καὶ Θαυματουργός. 
 

Ὁ ἅγιος αὐτὸς ἦταν ἐντελῶς ἄγνωστος στὴν Ἐκκλησία μας. Κανένα συναξάρι δὲν τὸν ἀνέφερε καὶ καμιὰ τιμὴ δὲν τοῦ ἀπένειμε ὁ πιστὸς λαός. Αὐτὰ ὡς τὰ χρόνια τῆς τουρκοκρατίας, ὅταν οἱ Ἀγαρηνοὶ εἶχαν καταλάβει τὸ νησὶ τῆς Ρόδου. Ἐπιχειρῶντας νὰ τὴν ὀχυρώσουν, ἐπισκευάζοντας τὰ παλιὰ τείχη, κατεδάφιζαν παλιὰ οἰκοδομήματα στὰ νότια τῆς πόλεως, γιὰ νὰ χρησιμοποιήσουν τὶς πέτρες γιὰ τὶς ἀνοικοδόμηση τοῦ φρουρίου. Εἶχαν ἀγγαρεύσει τοὺς Χριστιανοὺς τῆς νήσου γιὰ τὴν ἐπίπονη αὐτὴ ἐργασία. Μεταξὺ τῶν ἐρειπίων βρῆκαν ἕνα ὄμορφο παμπάλαιο ναό, καὶ πλῆθος ἱερῶν εἰκόνων, οἱ ὁποῖες εἶχαν σβήσει ἀπὸ τὰ χρόνια. Ἀλλὰ ἡ σκαπάνη ἑνὸς ἐργάτη ἔπεσε σὲ μιὰ θαυμάσια διατηρημένη εἰκόνα, ἡ ὁποία εἰκόνιζε ἕναν ὄμορφο στρατιωτικὸ ἅγιο, ὁ ὁποῖος ἐπιγράφονταν ὡς «Ὁ Ἅγιος Φανούριος». Γύρω ἀπὸ τὸ εἰκονιζόμενο πρόσωπο εἶχε παραστάσεις ἀπὸ τὴ ζωὴ καὶ τὸ μαρτύριό του. 

Από τον βίο του αγίου Συμεών του δια Χριστόν Σαλού

 

Ήρθε η ώρα, αγαπητοί, να σας διηγηθώ τον αξιοθαύμαστο θάνατο του αγίου Συμεών, ή μάλλον ύπνο, γιατί κι αυτός προσφέρει όχι ασήμαντη ωφέλεια, αλλά είναι και πιο σπουδαίος απ’ όσα είπαμε μέχρι τώρα. Είναι ακόμη σφραγίδα και επιβεβαίωση των κατορθωμάτων του και πιστοποίηση της αμόλυντης ζωής του.

Όταν κατάλαβε ο μέγας ότι έφτασε το τέλος της εδώ ζωής του, θέλοντας ούτε μετά το θάνατό του να τιμηθεί από τους ανθρώπους, τι κάνει; Μπήκε κάτω από τις κληματσίδες στο ιερό του καλύβι και εκεί κοιμήθηκε και παρέδωσε ειρηνικά το πνεύμα του στον Κύριο. Οι γνωστοί του, επειδή δεν τον είδαν τις δυο μέρες, λένε: «Πάμε να δούμε, μήπως είναι άρρωστος ο Σαλός». Όταν πήγαν, τον βρήκαν νεκρό κάτω από τις κληματσίδες. Λένε τότε: «Άραγε δεν θα πιστέψουν τώρα όλοι, ότι ήταν τρελός; Να, ακόμη και ο θάνατός του το δείχνει».

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Ἀπόστολος Τίτος - Ὁ πρῶτος ἐπίσκοπος Κρήτης

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Ἀνάμεσα στοὺς πιστοὺς μαθητές, συνοδοὺς καὶ συνεργάτες τοῦ ἀποστόλου Παύλου ἦταν καὶ ὁ ἀπόστολος Τίτος, ὁ πρῶτος Ἐπίσκοπος Κρήτης. 
 

Δυστυχῶς δὲν γνωρίζουμε πολλὰ γιὰ τὴ ζωή του. Τὰ περισσότερα τὰ ἀντλοῦμε ἀπὸ τὴν Καινὴ Διαθήκη. Ἦταν ἑλληνικῆς καταγωγῆς καὶ καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀντιόχεια. Σύμφωνα μὲ μεταγενέστερη τοπικὴ παράδοση τῆς Κρήτης, ὁ Τίτος ἦταν Κρητικός, ἀπὸ γένος ἐπισημότατο, ποὺ ἀνῆγε τὴν ἀρχή του στὸ μυθικὸ βασιλιᾶ τῆς Κνωσοῦ, τὸ Μίνωα καὶ ἀναφέρεται ὡς συγγενὴς τοῦ Ρωμαίου ἀνθυπάτου τῆς νήσου Ρουστίλλου (Ρουστούλου). 
 

Γεννήθηκε περὶ τὸ 20 μ. Χ. ἀπὸ εὐκατάστατη οἰκογένεια, γιὰ τὴν ὁποία δὲν γνωρίζουμε τίποτε καὶ ἡ ὁποία ἔχοντας τὴν οἰκονομικὴ δυνατότητα τοῦ ἔδωσε σοβαρὴ παιδεία. Καταγόταν ἀπὸ εἰδωλολάτρες γονεῖς καὶ ὁ ἴδιος ἦταν συνεπὴς λάτρης τῆς θρησκείας τῶν γονέων του. Σπούδασε τὴν ἑλληνικὴ φιλοσοφία καὶ τὴν ποίηση. 

ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΚΡΗΤΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΙΟ ΚΑΙ ΠΑΝΕΝΔΟΞΟ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΤΙΤΟ (1)

 

ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΚΡΗΤΗΣ

ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΙΟ ΚΑΙ ΠΑΝΕΝΔΟΞΟ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΤΙΤΟ¹

Καθώς πρόκειται να επιχειρήσω να πλέξω αποστολικό εγκώμιο, είθε να μου παρασταθεί ως βοηθός το Άγιο Πνεύμα και να μου χαρίσει τον λόγο που επιθυμώ. Γιατί συνηθίζει πάντοτε να συμπαρίσταται σε εκείνους που έχουν επιλεγεί να μιλούν με την δική Του έμπνευση, όπως ακριβώς και παλαιότερα, όταν κατέβηκε από ψηλά με τη μορφή γλωσσών και κάθισε επάνω σε καθέναν από τους μαθητές του Χριστού. Και ας έρθει, όχι για να μετρήσει πόσο άξιος είμαι εγώ για ένα τόσο υψηλό εγχείρημα, αλλά, σύμφωνα με το μέγεθος της θείας και αγαθής ενέργειάς Του προς εμάς, για να μας χαρίσει πλουσιοπάροχα την απείρως μεγάλη χάρη Του.

Σοφία Μπεκρῆ: Μὲ ὁδηγό μας τὸν Πατροκοσμᾶ

 

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος  

Στὶς 24 Αὐγούστου ἡ Ἐκκλησία μας τιμάει τὴν μνήμη ἑνὸς μεγάλου Ἁγίου, τοῦ Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, τοῦ Πατροκοσμᾶ, ὅπως τὸν ἀποκαλεῖ ὁ λαός μας. Ὁ Ἅγιος, μὲ τὴν δράση του, κάλυψε καὶ τὶς τρεῖς πτυχὲς τοῦ ἔργου τῆς Καθολικῆς Ὀρθοδοξίας, τὴν πνευματική, τὴν μορφωτικὴ καὶ τὴν κοινωνική, ὅπως ἐξ ἄλλου δηλώνει καὶ τὸ Ἀπολυτίκιό του. Ὑπῆρξε πνευματικὸς Πατέρας, πού «κατεκόσμησε τὴν Ἐκκλησία μὲ τὴν διδασκαλία τῆς πίστεως», κήρυκας τοῦ Εὐαγγελίου, ποὺ «κατέσπειρε» μὲ τὸν ἱεραποστολικό του ζῆλο «τὰ θεῖα διδάγματα», καὶ κοινωνικὸς ἐργάτης, ποὺ ἀγωνίστηκε γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τῶν θείων διδαγμάτων, ἐπισφραγίζοντας τὸν ἀγῶνα του «μαρτυρικῶς».

Γιὰ νὰ ἀξιολογήσῃ, βεβαίως, κάποιος καλύτερα τὴν προσφορά του, χρειάζεται νὰ κάνῃ μιὰ ἱστορικὴ ἀναδρομὴ στὶς συνθῆκες ποὺ ἐπικρατοῦσαν στὴν ἐποχή του: ὁ 18ος αἰῶνας, ὁπότε ὁ Ἅγιος ἀναπτύσσει τὴν δράση του, εἶναι ἀπὸ τοὺς πιὸ δύσκολους γιὰ τὸ γένος. Ἀπὸ τὴν μιά, ἡ ἀμάθεια καί, ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἡ βαριὰ φορολογία ὁδηγοῦσαν σὲ ἠθελημένους ἐξισλαμισμούς. Οἱ ἄνθρωποι συχνά, γιὰ νὰ ἀποφύγουν τὰ παραπάνω δεινά, κατέφευγαν σὲ πιὸ ὀρεινὲς περιοχές, ὅπου, ὅμως, λόγῳ τῆς ἐλλείψεως ἐκκλησιῶν καὶ σχολείων κινδύνευαν νὰ ἐξαγριωθοῦν τελείως. Στὰ νησιά, πάλι, ἡ κατάσταση δὲν ἦταν καλύτερη, λόγῳ τῆς δράσεως τῶν δυτικῶν μισσιοναρίων, παπικῶν καὶ προτεσταντῶν, ποὺ ἐργάζονταν ὕπουλα γιὰ τὴν ἀλλοίωση τοῦ ὀρθοδόξου φρονήματος.

Σοφία Μπεκρῆ: Ἐκφραστὴς τοῦ τριλείτουργου ὁ Πατροκοσμᾶς

 

 

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος

 

Ὡς γνωστόν, ἡ Ὀρθοδοξία δὲν διαθέτει μόνον τὴν διάσταση τῆς πίστεως, ἀλλὰ καὶ τὴν μορφωτικὴ καὶ τὴν κοινωνικὴ διάσταση, ὅπως φαίνεται καθαρὰ ἀπὸ τὴν δράση τῶν πρώτων ἀποστολικῶν κοινοτήτων (Πράξ., β’ 42-47, στ’ 1-6). Γνήσιος συνεχιστὴς τοῦ ὀρθοδόξου πνεύματος καὶ ἐκφραστὴς τοῦ τριλείτουργου ὁ Πατροκοσμᾶς δὲν διακόνησε μόνον τὶς πνευματικὲς καὶ μορφωτικὲς ἀνάγκες τῶν ἀδελφῶν του, μὲ τὴν διδασκαλία του, ἀλλὰ ἐργάστηκε, παράλληλα, καὶ γιὰ τὴν ἠθικὴ καὶ τὴν κοινωνική των ἀναγέννηση.

Θεμέλιο τῆς διδασκαλίας του ἡ πίστη στὸν Θεὸ καὶ ἡ ἀγάπη πρὸς τοὺς ἀδελφούς: «Καὶ μεῖς, λοιπόν, ἐὰν θέλωμε νὰ λέμε τὸν Θεό μας Πατέρα, πρέπει πρῶτα νὰ ἔχωμε δύο ἀγάπες, ἀγάπη στὸν Θεὸ καὶ ἄλλη ἀγάπη στὸν πλησίον…».