Φώτης Μιχαήλ: ΥΠΕΡΤΑΣΗ: ΥΠΟΥΛΗ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΚΑΙ ΑΚΑΤΑΝΙΚΗΤΗ

 

 

 Τοῦ  Φώτη Μιχαήλ ἰατροῦ  

 

ΥΠΕΡΤΑΣΗ (ΥΠ): Τελικὰ σᾶς κατάφερα! Ἀπ' ὅτι βεβαιώνουν οἱ γιατροί, εἴκοσι στοὺς ἑκατὸ ἐνήλικες σᾶς ἔχω βάλει στὸ χέρι. Εἶστε ''δικοί μου''! 

ΑΣΘΕΝΗΣ (ΑΣΘ): Ἔ, καὶ λοιπόν; Σιγὰ μὴν βάλουμε τὰ κλάματα. 

ΥΠ: Κακομοίρη μου, ἂν ἤξερες μέχρι ποῦ μπορεῖ νὰ φτάσει ἡ δύναμή μου, ὕπνος δὲν θὰ σὲ ἔπιανε! 

ΑΣΘ: Τὰ παραλές. Σιγὰ τώρα μὴν τρομάξω ἀπὸ μιὰ πιεσούλα. Ἀφοῦ νοιώθω μιὰ χαρά! Δὲν αἰσθάνομαι τὴν παραμικρὴ ἐνόχληση. Γιατί ν' ἀνησυχήσω; 

ΥΠ: Κατάλαβες τώρα ποιό εἶναι τὸ μεγάλο σας λάθος; Πέφτετε στὰ δίχτυα μοῦ καί, ἐπειδὴ δὲν ἔχετε συμπτώματα, οὔτε ποὺ τὸ παίρνετε χαμπάρι! Τὴν ζημιά μου, ἐν τῷ μεταξύ, τὴν κάνω ἐγὼ ἀνενόχλητα κι ἐσεῖς νομίζετε πὼς δὲν συμβαίνει τίποτε ἀπολύτως! 

Ἅγιος Παΐσιος: Ὕπουλος τρόπος εἰσαγωγῆς τοῦ σφραγίσματος

 

Σιγὰ-σιγά, μετὰ τὴν κάρτα καὶ τὴν ταυτότητα, δηλαδὴ τὸ «φακέλωμα», θὰ προχωρήσουν πονηρὰ στὸ σφράγισμα. Μὲ διάφορα πονηρὰ μέσα θὰ κάνουν ἐκβιασμούς, γιὰ νὰ δέχωνται οἱ ἄνθρωποι τὸ σφράγισμα στὸ μέτωπο ἢ στὸ χέρι. Θὰ στριμώξουν τὰ πράγματα καὶ θὰ ποῦν: «Μόνο μὲ τὶς κάρτες θὰ κινῆσθε· τὰ χρήματα θὰ καταργηθοῦν». Θὰ δίνη κανεὶς τὴν κάρτα στὸ κατάστημα καὶ θὰ ψωνίζη, καὶ ὁ καταστηματάρχης θὰ παίρνη τὰ χρήματα ἀπὸ τὴν Τράπεζα. Ὅποιος δὲν θὰ ἔχη κάρτα, δὲν θὰ μπορῆ οὔτε νὰ πουλάη οὔτε νὰ ἀγοράζη. Ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος θὰ ἀρχίσουν νὰ διαφημίζουν «τὸ τέλειο σύστημα», τὸ σφράγισμα μὲ ἀκτίνες λέιζερ μὲ τὸ 666 στὸ χέρι ἢ στὸ μέτωπο, ποὺ δὲν θὰ διακρίνεται ἐξωτερικά. Συγχρόνως στὴν τηλεόραση θὰ δείχνουν ὅτι ὁ τάδε πῆρε τὴν κάρτα τοῦ τάδε καὶ τοῦ πῆρε τὰ χρήματα ἀπὸ τὴν Τράπεζα καὶ θὰ λένε συνέχεια: «Πιὸ σίγουρο εἶναι τὸ σφράγισμα μὲ ἀκτίνες λέιζερ στὸ χέρι ἢ στὸ μέτωπο, γιατὶ μόνον ὁ κάτοχος ξέρει τὸ νούμερό του. Τὸ σφράγισμα εἶναι τὸ τελειότερο σύστημα. Οὔτε τὸ κεφάλι μπορεῖ νὰ πάρη ὁ ἄλλος οὔτε τὸ χέρι οὔτε τὸ σφράγισμα τὸ βλέπει». Γι᾿ αὐτὸ ἀφήνουν τώρα τοὺς ληστές, τοὺς κακοποιούς, νὰ ὀργώνουν. Δεκαπέντε Κελλιὰ λήστεψαν ἐκεῖ γύρω στὶς Καρυές. Ἕναν τὸν σκότωσαν, γιὰ νὰ τὸν ληστέψουν. Ἔτσι θὰ βρῆ τότε εὐκαιρία ὁ καθένας νὰ καταπατήση καὶ νὰ πάρη ὅ,τι θέλει. Ἂς ποῦμε, ἂν θέλη νὰ καταπατήση ἕνα χωράφι, θὰ πῆ ὅτι ἦταν δῆθεν τοῦ παπποῦ του ἢ ὅτι τὸ εἶχε νοικιάσει κάποτε γιὰ βοσκοτόπι, ὁπότε ἄντε νὰ βρῆς ἄκρη. Θὰ ποῦν μετὰ οἱ ἁρμόδιοι: «Δυστυχῶς δὲν μποροῦμε νὰ τοὺς ἐλέγξουμε· ὁ ἔλεγχος μόνο μὲ τὸ κομπιοῦτερ μπορεῖ νὰ γίνη», καὶ θὰ προχωρήσουν στὸ σφράγισμα. Θὰ χτυπάη μετὰ τὸ κομπιοῦτερ, θὰ βλέπη ἂν εἶσαι σφραγισμένος, γιὰ νὰ σὲ ἐξυπηρετήση ἢ ὄχι.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης - Ὁ ἀσυμβίβαστος ὁμολογητής τῆς Ἐκκλησίας μας

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Μιὰ ἀπὸ τίς πιὸ σεβαστὲς τάξεις τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι οἱ ὁμολογητές. Σὲ αὐτὴ τὴν τάξη ἀνήκουν οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν τὴ μαρτυρία τῆς πίστεώς τους, χωρὶς νὰ ὑπολογίσουν τίς συνέπειες τῆς ὁμολογίας τους αὐτῆς. Δὲ θὰ ἦταν ὑπερβολικὸ νὰ ὑποστηρίξουμε πὼς ἡ Ἐκκλησία μας εἶναι ἀπόλυτα στηριγμένη στοὺς ἀγῶνες τῶν ἁγίων ὁμολογητῶν Της, στὴ δισχιλιόχρονη πορεία Της στὴν ἱστορία.
 

Ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγάλους ὁμολογητὲς τῆς Ὀρθοδοξίας εἶναι καὶ ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, ὁ ὁποῖος ἔδρασε σὲ μιὰ πολὺ ταραγμένη γιὰ τὴν Ἐκκλησία ἱστορικὴ περίοδο. Πρόκειται γιὰ τὴν φοβερὴ εἰκονομαχικὴ ἔριδα, ἡ ὁποία συντάραξε τὴ βυζαντινὴ κοινωνία γιὰ περισσότερο ἀπὸ ἕναν αἰῶνα, μὲ ἀφόρητες διώξεις τῶν ὀρθοδόξων ἀπὸ τοὺς εἰκονομάχους αὐτοκράτορες (726-843). Γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη τὸ 759 ἀπὸ εὐγενεῖς καὶ εὐσεβεῖς γονεῖς, οἱ ὁποῖοι φρόντισαν νὰ τοῦ δώσουν ἐκτὸς ἀπὸ τὴν εὐσέβεια καὶ κατὰ κόσμον παιδεία, τὴν ὁποία ὁ ἴδιος ἀργότερα τὴν χρησιμοποίησε γιὰ τὴν Ἐκκλησία. Σπούδασε μὲ ἐπιμέλεια τὴν ἑλληνικὴ φιλοσοφία καὶ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας.

Ἅγιος Ἀρσένιος ὁ Καππαδόκης: Στόν Παράδεισο μόνον πρόβατα θά μποῦν καί ὄχι ἀγριοκάτσικα.

Ὅταν ὁ Πατὴρ Ἀρσένιος εἶχε πάει γιὰ πέμπτη φορὰ στοὺς Ἁγίους Τόπους, μιὰ γυναῖκα, ὀνόματι Σοφία, μπῆκε μέσα στὸ κελλί του ἀπὸ τὸ παράθυρο, ὄχι γιὰ νὰ κλέψη, ἀλλὰ γιὰ νὰ τὸν ἐκδικηθῆ, ἐπειδὴ τῆς εἶχε κάνει αὐστηρὲς παρατηρήσεις γιὰ κάτι ἀταξίες ποὺ ἔκανε στὴν ζωή της. Ὁ μὲν ἄνδρας της, ποὺ ἦταν κοντά της, εἶχε καθήσει ἀπ᾿ ἔξω, ἡ δὲ Σοφία μπῆκε μέσα καὶ δὲν ἄφησε τίποτε ὄρθιο, ἀλλὰ ὅλα τὰ πέταξε κάτω, καὶ Σταυροὺς καὶ Εὐαγγέλια, ποὺ εἶχε μέσα στὸ κελλί του. Μάλιστα λένε ὅτι εἶχε κοπρίσει ἐπάνω στὸ δέρμα ποὺ γονάτιζε καὶ προσευχόταν ὁ Πατήρ, κάτω ἀπὸ τὸ εἰκονοστάσι του.

Καλό Παράδεισο Σπύρο αδερφέ μας. Δυστυχώς ΔΕΝ ξυπνάνε οι «ραγιάδες»

 

Ο Σπύρος ζέσταινε τις καρδιές και ξεσήκωνε τα πλήθη!

Δεν χρειάστηκε ποτέ να ετοιμάσει λόγο. Άφηνε να μιλήσει η καρδιά του.

Απόψε γλίτωσε από τον μάταιο, άδικο αυτό κόσμο .. 

Αγωνίστηκε, έδωσε όλες του τις δυνάμεις,  κατέθεσε την ψυχή του, 

αλλά δεν ξυπνάνε οι «ραγιάδες».

 Καλό Παράδεισο Σπύρο αδερφέ μας.

 Ομάδα Εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός»

 

Λίγο πριν τις 10 το βράδυ, χτυπά το τηλέφωνο.

«Τα 'μαθες; μας άφησε ο κυρ - Σπύρος»

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Ἀπόστολος Ἠρωδίων

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Ἡ χορεία τῶν Ἑβδομήκοντα Ἀποστόλων ὑπῆρξε σημαντικὴ γιὰ τὴν ἀρχαία Ἐκκλησία, διότι οἱ ἔνθεοι καὶ ἔνθερμοι αὐτοὶ ἄνδρες ἐργάστηκαν ἱεραποστολικὰ ἰσάξια μὲ τοὺς Δώδεκα Ἀποστόλους γιὰ τὴν διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου στὰ Ἔθνη. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν καὶ ὁ ἅγιος Ἠρωδίων, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε ἰδιαίτερα ζηλωτὴς τῆς ἱεραποστολῆς τῆς Ἐκκλησίας. Μάλιστα ἐπειδὴ ἐργάστηκε ἱεραποστολικὰ στὴν Ἑλλάδα, ἀποτελεῖ καύχημα γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ Ἐκκλησία καὶ εἰδικὰ γιὰ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Φθιώτιδος. 

Ἦταν ἑβραϊκῆς καταγωγῆς καὶ ἀναφέρεται ἀπὸ τὸν ἀπόστολο Παῦλο ὡς συγγενής του καθὼς γράφει στὴν πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολή του: «Ἀσπάσασθε Ἡρωδίωνα τὸν συγγενή μου» (Ρωμ. 16,11). Πιθανότατα πατρίδα του ἦταν ἡ Ταρσός τῆς Κιλικίας, μιὰ πόλη ποὺ ἦταν κέντρο τῆς ἑλληνιστικῆς παιδείας καὶ τοῦ πολιτισμοῦ στὴ Συρία καὶ προφανῶς ἔλαβε σημαντικὴ ἑλληνικὴ παιδεία. 

Γεώργιος Τζανάκης: Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως: Ὁ πραγματικὸς καὶ διαχρονικὸς σύνδεσμος καὶ ἐγγυητὴς τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας.

 

Γράφει ὁ Γεώργιος Τζανάκης 

« Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως – Νέας Ρώμης ἀποτελεῖ διαχρονικῶς τὸν ὁρατὸν καὶ ὑποστατὸν σύνδεσμον τῆς ἑνότητος τοῦ Κυριακοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Σώματος καὶ ἐν ταυτῷ τὸν ἐγγυητὴν αὐτῆς, κατὰ τὰς προνοίας τῶν Συνοδικῶς ἀποφθεγξαμένων θείων Πατέρων». ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ. 17/10/2026 ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ [1]

Αὐτὰ τὰ λέγει ὁ νῦν Ἀρχιεπίσκοπος  Κωνσταντινουπόλεως, διὰ τὸν ἑκάστοτε Ἀρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως, ἄρα καὶ γιὰ τὸν ἑαυτό του.

Δηλαδή: «Ὁ ὁρατὸς καὶ ὑποστατός= ὑπαρκτὸς-ὑφιστάμενος-πραγματικὸς σύνδεσμος τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ὁ Ἁρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως».!!!

Ἕνας ἄνθρωπος, ὁ Ἁρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, εἶναι ὁ σύνδεσμος τῆς ἑνότητος ὁλόκληρης τῆς Ἐκκλησίας!!!

Λάμπρος Σκόντζος: Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος συκοφαντούμενος καί διωκόμενος*

 ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Τὸ μεγάλο καὶ διαρκὲς θαῦμα στὴν Ἐκκλησία μας εἶναι ἡ ἀδιάκοπη ἐμφάνιση ἁγίων. Οὐδέποτε ὑπῆρξε ἐποχή, στὸ δισχιλιόχρονο διάβα τῆς ἱστορίας της, ποὺ νὰ μὴν ὑπῆρχαν ἅγιοι. Οὐδέποτε ἔλειψαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας οἱ ἅγιοι καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ μόνιμο θαῦμα στὴ δισχιλιόχρονη ἱστορικὴ Τῆς πορεία. Οἱ ἅγιοι, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, εἶναι τὰ ὁρατὰ σημεῖα τῆς λυτρωτικῆς ἐνέργειας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ Ὁποῖο ἀναγεννᾶ τοὺς ἀνθρώπους καὶ τοὺς καθιστᾶ θεοειδεῖς ὑπάρξεις, εἰκόνες καθαρὲς τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, κατὰ χάριν θεουμένους. Οὐδέποτε θὰ ὑπάρξει ἐποχή, ποὺ νὰ μὴν ὑπάρχουν ἅγιοι στὴν Ἐκκλησία. Κάποιος μεγάλος ἀσκητὴς ἔγραψε πὼς ἡ ἀπουσία ἁγίων στὸν κόσμο, θὰ σημάνει καὶ τὸ τέλος του.

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν καί οἱ μητέρες.

 

Ἀποσπάσματα ἀπό κείμενο τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου μέ τόν τίτλο «Ἡ ἀγωγή τῶν παίδων καί αἱ μητέρες», σέ ἀπόδοση νεοελληνική.

 

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν εἶναι ἀναγκαῖο νά ἀρχίζει ἀπό τήν βρεφική ἡλικία. Στήν ἡλικία αὐτή, ἡ φύσις ἔταξε παιδαγωγούς τούς γονεῖς καί ἰδίως τίς μητέρες.

Κάθε νεῦμα, κάθε λέξη, κάθε κίνηση καί κάθε πράξη τῆς μητέρας, γίνεται νεῦμα καί λέξη, καί ἔκφραση καί κίνηση καί πράξη τοῦ παιδιοῦ.

Τήν πρώτη περί Θεοῦ ἔννοια, μόνον ἡ μητέρα εἶναι ἡ πιό κατάλληλη νά ζωντανέψει καί νά καλλιεργήσει μέσα στήν παιδική καρδιά.

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 8, 40-56] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΠΑΓΓΝΩΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΕΚΤΑΡΙΟ» [9-11-1980] (Β 38)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 8, 40-56]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΠΑΓΓΝΩΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΕΚΤΑΡΙΟ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 9-11-1980]

(Β 38)

Το κύριον περιστατικό της σημερινής ευαγγελικής περικοπής, αγαπητοί μου, είναι η ανάστασις της κόρης του Ιαείρου. Όταν ο Κύριος παρεκλήθη από τον Ιάειρον να θεραπεύσει την κόρη του και ο Κύριος πηγαίνει προς το σπίτι του Ιαείρου να την θεραπεύσει. Φυσικά εν τω μεταξύ απέθανε η κοπέλα και την ανέστησε. Αυτό είναι το κύριον θέμα της σημερινής ευαγγελικής περικοπής.

Όμως, παρεμβάλλεται μέσα εις αυτό το κύριον θέμα ένα άλλο μικρότερον θέμα, το οποίον δεν είναι καθόλου μικράς σημασίας. Ενώ ο Κύριος πηγαίνει προς το σπίτι του Ιαείρου, στον δρόμο όχλος πολύς Τον ακολουθεί. Τόσος πολύς, ώστε τον συνθλίβουν εις τον δρόμον. Μία αιμορροούσα γυναίκα, η οποία δώδεκα χρόνια ηνάλωσε όλον της τον βίο, την περιουσία, για να θεραπευθεί από τους ιατρούς, επίστεψε ότι εάν ήγγιζε το κράσπεδο του ιματίου του Κυρίου, θα εθεραπεύετο. Και πράγματι η γυναίκα αυτή κατάφερε να εισχωρήσει μέσα εις το πλήθος, να προσεγγίσει τον Κύριον και με πολλήν πίστιν να εγγίσει το κράσπεδο του ιματίου Του. Και αμέσως, όπως μας σημειώνει ο ευαγγελιστής Λουκάς, «ἔστη ἡ ῥύσις αὐτῆς». Δηλαδή εσταμάτησε η αιμορραγία και πλέον δεν είχε τίποτε. Εθεραπεύθη παραχρήμα, αμέσως.

Σοφία Μπεκρῆ: Κοινὴ ἡ θεραπεία τῆς πίστεως

 

 Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος

Δυὸ πονεμένες ὑπάρξεις μᾶς παρουσιάζει τὸ Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς Ζ’ Λουκᾶ (η’ 41-56): ἕνας πατέρας, ποὺ ἔπασχε γιὰ τὸ παιδί του, ποὺ πέθαινε, καὶ μιὰ γυναῖκα, ποὺ ἔπασχε ἡ ἴδια ἀπὸ χρόνια ἀσθένεια. Καὶ οἱ δύο ζητοῦν καὶ προσδοκοῦν νὰ λάβουν ἀπὸ τὸν Κύριο παρηγορία καὶ ἀνάπαυση στὴν θλίψη των.

Καὶ οἱ δύο ἔχουν τὸν κοινὸ πόθο νὰ εὕρουν τὴν θεραπεία των, ποὺ τοὺς κάνει νὰ λησμονοῦν πρὸς στιγμήν «τὰ πρέπει» καὶ νὰ τολμοῦν, ἀψηφῶντας τήν «ἀπαγόρευση» τοῦ νόμου: ὁ ἕνας, ὡς ἀρχισυνάγωγος, θά «μολυνόταν» ἀπὸ τὸ κήρυγμά Του, καὶ ἡ ἄλλη, ὡς αἱμορροοῦσα, ἦταν, σύμφωνα μὲ τὸν μωσαϊκὸ νόμο, ἀκάθαρτη καὶ μολυσμένη.

Καὶ οἱ δύο, ὅμως, ταπεινώνονται γιὰ τὸν κόσμο, γιὰ νὰ ὑψωθοῦν γιὰ τὸν Κύριο. Ὁ Ἰάειρος, -αὐτὸ ἦταν τὸ ὄνομα τοῦ ἀρχισυναγώγου-, «πεσὼν παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ παρεκάλει αὐτὸν εἰσελθεῖν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, ὅτι θυγάτηρ μονογενὴς ἦν αὐτῶ ὡς ἐτῶν δώδεκα καὶ αὕτη ἀπέθνησκεν (ἦταν ἑτοιμοθάνατη)» (Λουκ., η’ 42). Ἡ αἱμοῤῥοοῦσα, ἀπὸ τὴν ἄλλη, «οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος ἀπὸ ἐτῶν δώδεκα», παρακινεῖται ἀπὸ τὸν Κύριο νὰ ἀποκαλύψῃ δημοσίως «δι’ ἥν αἰτίαν ἥψατο αὐτοῦ …καὶ ὡς ἰάθη παραχρῆμα.» (ὅ. π., 47).

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκᾶ 8, 40-56] Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου «Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΘΝΗΣΙΜΟΤΗΣ» [7-11-1993] (Β 287)

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκᾶ 8, 40-56]

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

μὲ θέμα:

«Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΘΝΗΣΙΜΟΤΗΣ»

[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 7-11-1993]

(Β 287)

Ἐκπληκτικὸ θαῦμα, ἀγαπητοί μου, ἡ ἀνάστασις τῆς θυγατρὸς τοῦ Ἰαείρου. Καὶ μάλιστα, διπλοῦν θαῦμα! Γιατί ὅταν ὁ Κύριος κατευθύνετο πρὸς τὸ σπίτι τοῦ ἀρχισυναγώγου Ἰαείρου, ἕνα ἄλλο θαῦμα ἔλαβε χώρα. Ἦταν τὸ θαῦμα τῆς θεραπείας τῆς αἱμορροούσης ἐκείνης γυναικός. Καὶ ὅσα ἐκεῖ ἐλέχθησαν μὲ τὴν αἱμορροοῦσα γυναῖκα, ἔχουν βάθος πίστεως καὶ βάθος θεολογίας.

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΕΚΔΟΣΙΣ ΑΚΡΙΒΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ: «ΠΕΡΙ ΑΓΓΕΛΩΝ»

 

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ

ΕΚΔΟΣΙΣ ΑΚΡΙΒΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ:

«ΠΕΡΙ ΑΓΓΕΛΩΝ»

Ο Θεός είναι ο πλάστης και Δημιουργός των αγγέλων, ο Οποίος τους έφερε από την ανυπαρξία στην ύπαρξη και τους έπλασε κατ’ εικόνα Του ως ασώματη φύση, που μπορεί να παρομοιαστεί με κάποιο είδος πνεύματος και άυλης φωτιάς, όπως λέει ο θεόπνευστος Δαβίδ: «Ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα (:Εσύ, Κύριε και Θεέ μου, έπλασες τους αγγέλους Σου ταχείς και αιθέριους σαν τους ανέμους και τους λειτουργούς Σου, που Σε υπηρετούν, δραστήριους και λαμπερούς σαν την πύρινη φλόγα)» [Ψαλμ. 103,4· πρβ. Εβρ. 1,7]· χρησιμοποίησε (ο Ψαλμωδός) τις εικόνες του πνεύματος και της φλόγας για να περιγράψει την αγγελική φύση, περιγράφοντας την ευκινησία, τη φλογερότητα, τη θέρμη, την εξαιρετική διεισδυτικότητα και την ταχύτητά τους ως προς τον πόθο για τον Θεό και τη διακονία Του, δηλαδή την ένταση με την οποία στρέφονται προς τον Θεό και εκπληρώνουν το θέλημά Του, καθώς και την ανοδική τους τάση, τον πνευματικό τους προσανατολισμό προς τα άνω, και την απαλλαγή τους από κάθε υλική έννοια.

Τό Εὐαγγέλιο καί ὁ Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς Ζ΄ Λουκᾶ (Τῶν ἀρχιστρατήγων Μιχαὴλ καὶ Γαβριὴλ) 8 Νοεμβρίου 2026

 

Ἑωθινόν  

 

Ἦχος πλ β´ - Ἑωθινόν Α´
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΚΗ´ 16 - 20

¹⁶ Οἱ δὲ ἕνδεκα μαθηταὶ ἐπορεύθησαν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, εἰς τὸ ὄρος οὗ ἐτάξατο αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς. ¹⁷ καὶ ἰδόντες αὐτὸν προσεκύνησαν αὐτῷ, οἱ δὲ ἐδίστασαν. ¹⁸ καὶ προσελθὼν ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησεν αὐτοῖς λέγων· Ἐδόθη μοι πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς. ¹⁹ πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ²⁰ διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν· καὶ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. Ἀμήν. 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκᾶ 8,41-56] ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΥΡΙΛΛΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκᾶ 8,41-56]

ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΥΡΙΛΛΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

«Καὶ γυνὴ οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος ἀπὸ ἐτῶν δώδεκα, ἥτις ἰατροῖς προσαναλώσασα ὅλον τὸν βίον οὐκ ἴσχυσεν ὑπ᾿ οὐδενὸς θεραπευθῆναι, προσελθοῦσα ὄπισθεν ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ, καὶ παραχρῆμα ἔστη ἡ ῥύσις τοῦ αἵματος αὐτῆς. Καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς· τίς ὁ ἁψάμενός μου; (: Τότε λοιπὸν κάποια γυναῖκα ποὺ ὑπέφερε ἀπὸ αἱμορραγία ἐδῶ καὶ δώδεκα χρόνια, ἡ ὁποία μαζὶ μὲ τὰ ἄλλα βάσανα τῆς ἀρρώστιας της εἶχε ξοδέψει καὶ ὅλη τὴν περιουσία της σὲ γιατροὺς καὶ δὲν μπόρεσε νὰ θεραπευθεῖ ἀπὸ κανέναν, ἀφοῦ πλησίασε τὸν Ἰησοῦ ἀπὸ πίσω, ὥστε νὰ μὴν τὴν ἀντιληφθεῖ κανείς, ἐπειδὴ ντρεπόταν νὰ γίνει φανερὴ ἡ ἀρρώστιά της, ἄγγιξε τὴν ἄκρη τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐνδύματός του κι ἀμέσως σταμάτησε ἡ αἱμορραγία της. Καὶ εἶπε ὁ Ἰησοῦς: "Ποιός εἶναι αὐτὸς ποὺ μὲ ἄγγιξε;")» [Λουκ. 8, 43-45].

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 8, 40-56] Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΚΑΠΟΙΕΣ ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ» [9-11-1997] (Β 365)

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 8, 40-56]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΚΑΠΟΙΕΣ ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 9-11-1997]

(Β 365)

Ο Κύριος, αγαπητοί μου, επιστρέφει από την Γαλιλαία στην Ιουδαία. Και ο λαός Τον υποδέχεται με ενθουσιασμό, γιατί «ἦσαν», όπως σημειώνει ο ευαγγελιστής Λουκάς, « ἦσαν πάντες προσδοκῶντες αὐτόν». Τον περίμεναν με χαρά -το «προσδοκῶ», επί αγαθών πραγμάτων. Τον περίμεναν με χαρά. Τα πλήθη είχαν αναγνωρίσει την αξία της παρουσίας του Χριστού, έστω κι αν ακόμη δεν εγνώριζαν του Ποιος ήταν ο Ιησούς ως ο Ενανθρωπήσας Θεός Λόγος.

Ανάμεσα στο πλήθος ήταν κι ένας αρχισυνάγωγος, που το όνομά του ήταν Ιάειρος. Αυτός ήλθε, αφού γονάτισε μπροστά εις τον Ιησούν, και Τον παρακαλούσε να θεραπεύσει την δωδεκαετή θυγατέρα του, μονογενές παιδί, δεν είχε άλλο παιδί, που εκινδύνευε να πεθάνει. Κι ενώ ο Κύριος επορεύετο προς το σπίτι του Ιαείρου, κάποιος υπηρέτης του φθάνει λέγοντας ότι «Τέθνηκεν ἡ θυγάτηρ σου, μή σκύλλε τόν διδάσκαλον». «Η κόρη σου πέθανε. Μην ενοχλείς περισσότερο τον διδάσκαλον». Δηλαδή «να μην έρθει στο σπίτι, μην τον ενοχλείς».

Οι εκκλησιαστικές Μητροπόλεις ως ΜΚΟ (ή, απλοϊκά, «μού τα έχουν όλα κερασμένα»)…

     Το σκάνδαλο που ξέσπασε, όλως περιέργως, με μια ΜΚΟ - η οποία μάλιστα ασχολιόταν με τα πάσχοντα από σοβαρές ασθενειες παιδια - στην Ελλάδα, αποκάλυψε κάτι που όλοι γνωρίζαμε εδώ και χρόνια για πολλές από αυτές τις οργανώσεις.

     Ότι, δηλαδή, πέρα από το γεγονός ότι είναι αφορολόγητες, μη κερδοσκοπικές εταιρείες, πέρα από το ότι λαμβάνουν πολλές επιδοτήσεις από την Ευρώπη αλλά και από το ελληνικό κράτος, πέρα από το ότι οι σύμβουλοι και οι διευθυντές τους λαμβάνουν παχυλούς μισθούς για το «ιερό» τους έργο, αποκαλύφθηκε τώρα ότι δεν επιτελούν ούτε καν το έργο για το οποίο δημιουργήθηκαν εξαρχής. Δεν αποδίδουν, μάλιστα, ούτε τα αποτελέσματα των εράνων και των διακηρύξεών τους στους αυτονόητους δικαιούχους, για τους οποίους υποτίθεται ότι υπάρχουν ως ΜΚΟ.

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκ. 8,41-56] Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΑΙΜΟΡΡΟΟΥΣΗΣ ΓΥΝΑΙΚΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΤΟΥ ΙΑΕΙΡΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκ. 8,41-56]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΑΙΜΟΡΡΟΟΥΣΗΣ ΓΥΝΑΙΚΟΣ

ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΤΟΥ ΙΑΕΙΡΟΥ

«Ταῦτα αὐτοῦ λαλοῦντος αὐτοῖς ἰδοὺ ἄρχων εἷς προσελθὼν προσεκύνει αὐτῷ λέγων ὅτι ἡ θυγάτηρ μου ἄρτι ἐτελεύτησεν· ἀλλὰ ἐλθὼν ἐπίθες τὴν χεῖρα σου ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ ζήσεται (:Κι ἐνῶ τοὺς ἔλεγε αὐτὰ ὁ Ἰησοῦς, τὴν ὥρα ἐκείνη κάποιος ἄρχοντας τῆς συναγωγῆς Τὸν πλησίασε καὶ Τὸν προσκύνησε λέγοντας ὅτι "ἡ κόρη μου πρὶν ἀπὸ λίγο πέθανε. Ἔλα ὅμως καὶ βάλε τὸ χέρι σου πάνω της καὶ θὰ ζήσει")» [Ματθ. 9,18].

Τὰ λόγια τὰ πρόφτασαν τὰ ἔργα, ὥστε ἀκόμη περισσότερο νὰ ἀποστομωθοῦν οἱ Φαρισαῖοι· διότι αὐτὸς ποὺ ἦρθε ἦταν ἀρχισυνάγωγος καὶ τὸ πένθος του ἦταν βαρύ· ἐπειδὴ τὸ εἶχε μονάκριβο τὸ παιδὶ καὶ εἶχε γίνει δώδεκα χρονῶν, δηλαδὴ αὐτὸ βρισκόταν στὸ ἄνθος τῆς ἡλικίας του· αὐτὸ λοιπὸν τὸ ἀνέστησε εὐθέως ὁ Κύριος. Ἐὰν ὅμως ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς λέει ὅτι ἀπεσταλμένοι ἀπὸ τὴν οἰκία τοῦ ἀρχισυναγώγου ἦλθαν λέγοντας «Μὴ σκύλλε τὸν διδάσκαλον ὅτι τέθνηκεν ἡ θυγάτηρ σου (:Πέθανε ἡ κόρη σου˙ μὴν κουράζεις ἄλλο καὶ μὴν ἐνοχλεῖς πιὰ τὸν διδάσκαλο)» [Λουκ. 8,49], ἑρμηνεύουμε ὡς ἑξῆς, ὅτι ἡ φράση «ἡ θυγάτηρ μου ἄρτι ἐτελεύτησεν (:ἡ κόρη μου πρὶν λίγο πέθανε)» [Ματθ. 9,18] ποὺ εἶπε ὁ Ἰάειρος, ὅπως μᾶς ἀναφέρει ὁ εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος, προῆλθε ἀπὸ τίς σκέψεις ποὺ ἔκανε ὁ ἀρχισυνάγωγος, ἐνῶ βάδιζε πρὸς τὸν Ἰησοῦ ἢ ὅτι Τοῦ τὸ εἶπε γιὰ νὰ παρουσιάσει μὲ δραματικότερο τρόπο τὴν συμφορά του· διότι εἶναι συνήθεια σὲ ἐκείνους ποὺ παρακαλοῦν καὶ ζητοῦν κάτι, νὰ μεγαλοποιοῦν μὲ τὰ λόγια τὰ βάσανά τους καὶ νὰ λένε κάτι παραπάνω ἀπὸ τὴν πραγματική τους κατάσταση, μὲ σκοπὸ νὰ ἀποσπάσουν μεγαλύτερη τὴν συμπάθεια ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἱκετεύουν.

ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΠΑΜΜΕΓΙΣΤΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ [:Ἑβρ. 2,2-10] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΠΑΜΜΕΓΙΣΤΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ [:Ἑβρ. 2,2-10]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Εἰ γὰρ ὁ δι᾿ ἀγγέλων λαληθεὶς λόγος (:Καὶ ἀλίμονό μας ἐὰν πέσουμε ἔξω· διότι, ἐὰν ὁ νόμος ποὺ ἀνήγγειλε ὁ Θεὸς στὸν Μωυσῆ διαμέσου ἀγγέλων)», λέγει, «ἐγένετο βέβαιος, καὶ πᾶσα παράβασις καὶ παρακοὴ ἔλαβεν ἔνδικον μισθαποδοσίαν (:ἀποδείχτηκε ἔγκυρος καὶ ἰσχυρός, καὶ κάθε παράβασή του καὶ παρακοὴ τιμωρήθηκε δίκαια μὲ τὴν ἀνάλογη τιμωρία), πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας; ἥτις ἀρχὴν λαβοῦσα λαλεῖσθαι διὰ τοῦ Κυρίου, ὑπὸ τῶν ἀκουσάντων εἰς ἡμᾶς ἐβεβαιώθη (:πῶς ἐμεῖς θὰ ξεφύγουμε τὴν τιμωρία, ἐὰν ἀμελήσουμε μιὰ τόσο μεγάλη καὶ σπουδαία σωτηρία; Τὴ σωτηρία αὐτὴ δέν μᾶς τὴ γνωστοποίησαν κάποιοι ἄγγελοι, ὅπως ἔγινε στὸν νόμο, ἀλλὰ ἀφοῦ ἄρχισε νὰ τὴν κηρύττει ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος, μᾶς τὴν παρέδωσαν ὡς ἀληθινὴ καὶ ἀξιόπιστη οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι ποὺ τὴν ἄκουσαν κατευθεῖαν ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ Κυρίου)» [Ἑβρ. 2,2-3].

Ψηφοδέλτιο διαμαρτυρίας για την αποδόμηση της Εκπαίδευσης στις αυριανές εκλογές Καθηγητών

 

 

Ψηφοδέλτιο διαμαρτυρίας για την αποδόμηση της Εκπαίδευσης στις αυριανές εκλογές Καθηγητών (για το ΚΥΣΔΕ): «Για μια Εκπαίδευση με παραδοσιακές αξίες, απαλλαγμένη από την Woke ατζέντα»

 

Ζητούμε:

• Να σταματήσει επιτέλους η αποδόμηση της Παιδείας που εντάθηκε την τελευταία δεκαετία από τις κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Δημοκρατίας.

• Οι εκάστοτε Υπουργοί Παιδείας να σέβονται και να μην υπονομεύουν τους συνταγματικούς σκοπούς της Παιδείας.

•  Να παραιτηθεί η Υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη. Η παρουσία της στο Υπουργείο Παιδείας είναι αντίθετη με το πνεύμα του Συντάγματος. 

• Να αποσυρθούν άμεσα από τα σχολεία τα παράνομα, αντισυνταγματικά και επικίνδυνα για τους μαθητές μας προγράμματα των «Εργαστηρίων δεξιοτήτων»! Σε δύο από τους θεματικούς τους άξονες, ερήμην των γονέων (αφού δεν υπάρχει βιβλίο) και με το πρόσχημα της δήθεν “σεξουαλικής αγωγής”, τα παιδιά χειραγωγούνται στην έκφυλη Woke αντζέντα! Η συνείδησή τους διαβρώνεται και οδηγείται σε μια ηθική χωρίς φραγμούς.

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 8, 40-56] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ Ο ΘΕΟΣ» [27-10-1996] (Β 346)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 8, 40-56]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ Ο ΘΕΟΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 27-10-1996]

(Β 346)

Δύο θαύματα σημειώνονται στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου. Η ανάστασις της θυγατρός του Ιαείρου και η θεραπεία της αιμορροούσης γυναικός. Θα μείνομε στο δεύτερο.

Ο Κύριος καλείται από τον αρχισυνάγωγο Ιάειρο να θεραπεύσει τη θυγατέρα του, που ήταν κοριτσάκι δώδεκα ετών και ήταν ετοιμοθάνατο. Και ο Κύριος απεδέχθη. Εν τω μεταξύ, όχλος πολύς συνόδευε τον Κύριον, που κατηυθύνετο εις το σπίτι του Ιαείρου. Μέσα στον όχλο ευρίσκετο και μία γυναίκα του λαού, που χρόνια είχε αιμορραγία και είχε καταξοδεύσει την περιουσία της στους γιατρούς χωρίς αποτέλεσμα. Δώδεκα χρόνια έπασχε. Σκέφτηκε, όμως, ότι όταν θα ήγγιζε το κράσπεδο του ιματίου του Κυρίου, ότι θα εγίνετο καλά. Και το έκανε, το πραγματοποίησε. Και την ίδια στιγμή αντελήφθη ότι επήλθε η ίασις, η θεραπεία.

Άγιοι Γαλακτίων και Επιστήμη τιμήσωμεν ώσπερ συζυγίαν αρίστην και κλειτὴν

 

Γράφει ὁ Παναγιώτης Μυργιώτης 

Στὴν ἐποχή μας, ἀποτελεῖ κοινὸ τόπο, ἡ διαπίστωση ὅτι ὁ θεσμὸς τῆς οἰκογενείας διέρχεται κρίση. Οἱ χωρισμοὶ καὶ τὰ διαζύγια εἶναι στὴν ἡμερήσια διάταξη. Οἱ λόγοι καὶ οἱ αἰτίες μπορεῖ νὰ εἶναι πολλές. Ἡ προσωπική μου αἴσθηση εἶναι ὅτι ἀπουσιάζει ἡ πραγματική, ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη ἡ ἐν Θεῷ ἀγάπη μεταξὺ τῶν συζύγων. Ἀποτελεῖ σύμπτωση τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ὅρος σύζυγος ἀντικαθιστάθηκε ἀπὸ τὸ σύντροφος; Ἡ ἐν Χριστῷ ἀγάπῃ σέβεται τὴν ἐλευθερία τοῦ ἄλλου καὶ δέχεται μὲ ταπεινὸ φρόνημα τὸ ρόλο του μέσα στὴν οἰκογένεια ὅπως τὸν ὅρισε ὁ Θεός. 

 

Τὰ παραπάνω θὰ γίνουν κατανοητὰ ἂν μελετήσουμε τὸν βίο τῶν Ἁγίων Γαλακτίωνος καὶ Ἐπιστήμης οἱ ὁποῖοι ἦταν σύζυγοι.

Από τον βίο του αγίου Σεργίου του Ραντονέζ

 

Η πλατειά φήμη και η ανθρώπινη δόξα αποτελούσαν ένα μαρτύριο για τον άγιο Σέργιο, ηγούμενο της Αγίας Τριάδος. Επιθυμώντας ν’ αποσυρθεί, και μέσα στην ησυχία της ερήμου να κοπιάσει για τον Κύριο, έφυγε κρυφά από το μοναστήρι του και σε απόσταση εξήντα τεσσάρων χιλιομέτρων κοντά στον ποταμό Κιρζάτς βρήκε μια τοποθεσία που του άρεσε πολύ.

Οι αδελφοί, βλέποντας τους εαυτούς τους εγκαταλελειμμένους και μάλιστα από ένα τέτοιο οδηγό και κυβερνήτη, βυθίστηκαν σε μεγάλη θλίψη και σύγχυση. Ήσαν πρόβατα χωρίς ποιμένα. Άρχισαν λοιπόν να τον αναζητούν παντού μέσα στα παρθένα δάση. Τελικά τον ανακάλυψαν και με δάκρυα τον παρακάλεσαν να επιστρέψει. Ο όσιος όμως, που αγαπούσε τη σιωπή και τη μόνωση, προτίμησε να παραμείνει στο μέρος εκείνο. Τότε πολλοί υποτακτικοί του άφησαν κι αυτοί τη μονή και εγκαταστάθηκαν κοντά του. Έκτισαν νέο μοναστήρι και ναό αφιερωμένο στην Υπεραγία Θεοτόκο.

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος: ΜΗ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΔΙΚΗΣ

 

πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος                                                        04-11-2026

Ἐν ὄψει τῆς χθεσινῆς δίκης μου ἐνώπιον τοῦ Πρωτοβαθμίου Συνοδικοῦ Δικαστηρίου, ἐκοινοποιήθη νομίμως χθές τό ἀπόγευμα μέ δικαστικό ἐπιμελητή Ὑπόμνημά μου.

Ἀπουσιαζόντων τῶν συγκροτοῦντων τό Πρωτοβάθμιον Συνοδικόν Δικαστήριον, τό Ὑπόμνημα ἐπεδόθη ὡς ὤφειλε σέ λαϊκό ὑπάλληλο τῆς Συνόδου, ὁ ὁποῖος ἐνημέρωσε τόν δικαστικό ἐπιμελητή περί τῆς μή διεξαγωγῆς τῆς δίκης. 

https://sotiriosnavs.com/mi-diexagogi-dikis/

«Πᾶνος» 

Ελευθέριος Ανδρώνης: ΜΚΟ «Παιδική Χαρά»: Το δηλητήριο της απάτης στις φλέβες της αλληλεγγύης

 

Από τη μία η κατασυκοφάντηση της Κιβωτού και από την άλλη η ανεξέλεγκτη δράση της «Παιδικής Χαράς» - Το κράτος μολύνει συνεχώς την αρετή της ελεημοσύνης

 

Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Τελικά τι αποτέλεσμα καταφέρνει ένα κράτος που από τη μια πλευρά διασύρει σπουδαία φιλανθρωπικά ιδρύματα όπως η Κιβωτός του Κόσμου, και από την άλλη στέκεται ανίκανο να σταματήσει έγκαιρα τη δράση απατεώνων όπως η ΜΚΟ «Παιδική Χαρά»;

Λασπολογώντας τους άξιους και παράλληλα αφήνοντας τα λαμόγια να αλωνίζουν για χρόνια, εκείνο που καταφέρνεις ως κράτος είναι να δηλητηριάζεις ανεπανόρθωτα το πηγαίο αίσθημα της φιλανθρωπίας. Από εκεί που ο Έλληνας κάποτε ξεχώριζε για το φιλότιμο του μπροστά στον αναγκεμένο, τώρα φτάνει να το περνά από αλλεπάλληλα φίλτρα καχυποψίας. Και στο τέλος, ζήτημα είναι αν απομείνει κάποιο καταστάλαγμα υλικής βοήθειας.

Όχι τόσο γιατί σκλήρυνε ο Έλληνας, όσο διότι η Πολιτεία έχει προκαλέσει αξιοκρατικό χάος. Με τους θεσμούς να βρίσκονται σε φάση πλήρους απαξίωσης, μοιάζει κανείς να μην μπορεί πλέον να εγγυηθεί για κανέναν. Η δε κυβέρνηση λειτουργεί σαν μεταπρατική ΜΚΟ και οι ΜΚΟ σαν άτυπα παρα-υπουργεία. Η εμπιστοσύνη του κόσμου ομοιάζει πλέον με τρελή πυξίδα χωρίς προσανατολισμό σιγουριάς. Κυριαρχεί η εντύπωση πώς όποια βρώμικη υπόθεση βγαίνει προς τα έξω, υπάρχει λόγος που βγαίνει τη συγκεκριμένη στιγμή. Σαν μια γκροτέσκα συμφωνία με μουσικές καρέκλες, όπου σε κάθε γύρο, μας βρίσκεται και ένας «θρόνος» διαφθοράς λιγότερος. Όχι φυσικά για να εκλείψει η διαφθορά, αλλά για να συγκεντρωθεί σε όλο και λιγότερα χέρια.