Λάμπρος Σκόντζος: «Σήμερον τῆς Σωτηρίας ἡμῶν τό Κεφάλαιον»!

(Θεολογικὸ σχόλιο στὴν ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Ἡ μεγάλη ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου εἶναι γιὰ τὴν Ἐκκλησία μας κορυφαῖος ἑορτολογικὸς σταθμὸς τοῦ ἐνιαυτοῦ, διότι ἀποτελεῖ τὴν ἀπαρχὴ ὅλων τῶν ἑορτῶν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους. Τὸ ἴδιο ἀποτελεῖ καὶ ἀπαρχὴ ὅλων τῶν σωτηριωδῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα ἔγιναν γιὰ τὴν ἀπολύτρωση τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Τὴν ἁγία αὐτὴ ἡμέρα ἑορτάζουμε λαμπρῶς τὴν ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ στὴν πάναγνη σάρκα τῆς Ἁγίας Παρθένου, ὥστε δι᾿ Αὐτοῦ νὰ πραγματοποιηθεῖ τὸ προαιώνιο σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.
 

Τὴ μεγάλη αὐτὴ ἡμέρα ἔχουμε τὴν ἐκπλήρωση τῆς πιὸ ἐλπιδοφόρας ὑποσχέσεως τοῦ Θεοῦ στὴν ἀνθρωπότητα. Ὅταν οἱ πρωτόπλαστοι γενάρχες μας παράκουσαν τὴν θεία ἐντολὴ στὴν Ἐδὲμ καὶ προτίμησαν τὸ δρόμο τῆς ἁμαρτίας, τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου, ὁ ἀπόλυτα ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος Θεὸς ἔδωσε τὴ μεγάλη ὑπόσχεση, πὼς σὲ μελλοντικοὺς χρόνους θὰ ἔρθει στὸν κόσμο ὁ «Γιὸς τῆς Γυναίκας» γιὰ νὰ δώσει τέλος στὸ κράτος τοῦ διαβόλου καὶ νὰ λυτρώσει τὸ ἀνθρώπινο γένος. «Καὶ ἔχθραν θήσω ἀνὰ μέσον σου καὶ ἀνὰ μέσον τῆς γυναικὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματος αὐτῆς. Αὐτὸς σοῦ τηρήσει κεφαλήν, κεντρίσεις ἐσὺ αὐτοῦ πτέρναν» (Γέν. 3,17).

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ: Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου «ΨΗΛΑΦΗΣΙΣ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ ΚΥΡΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ»

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

μὲ θέμα:

«ΨΗΛΑΦΗΣΙΣ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ

ΤΗΣ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ ΚΥΡΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ»

[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 25-3-1983]

 

Ὦ, ἀγαπητοί μου, ἐλᾶτε νὰ ψηλαφήσουμε αὐτὸ τὸ καινούριο μυστήριο, τὸ καινὸν μυστήριο, τὸ ὄντως καινὸν μυστήριον ὑπὸ τὸν ἥλιον, γιὰ νὰ αἰσθανθοῦμε αὐτὰ τὰ μυστήρια τοῦ Θεοῦ.

 

Ἡ Θεοτόκος ἀποτελεῖ πράγματι τὸ καινὸν ὄνομα καὶ τὸ καινὸν μυστήριον. Διότι ἀληθῶς εἶναι καινὸν πρᾶγμα. Λέγει ὁ Ἐκκλησιαστής: «Οὐδὲν καινὸν ὑπὸ τὸν ἣλιον», δὲν ὑπάρχει τίποτα καινούριο κάτω ἀπὸ τὸν ἥλιον. Καὶ ὅμως, ἕνα μόνο εἶναι καινούριο. Ἐκεῖνο τὸ σεσιγημένον μυστήριον, τὸ κεκρυμμένον καὶ εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς τοὺς ἀγγέλους. Καὶ αὐτὸ τὸ μυστήριον εἶναι ὅτι ἄνθρωπος θὰ γινόταν Θεοτόκος! Θὰ γεννοῦσε τὸν Θεό! Αὐτὸ εἶναι ὄντως τὸ καινούριο μυστήριο.  Γι᾿ αὐτὸ σᾶς εἶπα ὅτι ἡ Θεοτόκος εἶναι τὸ καινὸν ὄνομα καὶ τὸ καινὸν πρᾶγμα.

Παναγιώτης Μυργιώτης: 25η Μαρτίου 1821 ἄγγελμα Σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπινου γένους καί Ἐλευθερίας τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

Γράφει ὁ Παναγιώτης Μυργιώτης 

 

Ἀγάλλεται καὶ πανηγυρίζει  ἡ Ὀρθοδοξία καὶ σύμπας ὁ Ἑλληνισμός. Ξημερώνει ἡ 25η Μαρτίου. Ἡμέρα ποὺ σηματοδοτεῖ τὴν Ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου. Ἐλευθερώνεται ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὰ δεσμὰ τῆς ἁμαρτίας καὶ ὁ Ἕλληνας ἀποκτᾷ τὴν Λευτεριά του. Τὸν εὐαγγελισμὸ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ τὴν ἔναρξη τοῦ ἀγῶνα τοῦ 21 γιὰ τὴν Ἐλευθερία πανηγυρίζει ὁ ἑλληνισμὸς πανταχοῦ τῆς γῆς.
 

Ὁ ἀρχάγγελος Γαβριὴλ μὲ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ Πατρὸς μεταφέρει στὴν Παναγία μας τὸ χαρμόσυνο μήνυμα: θὰ γίνει ἡ μητέρα τοῦ Θεοῦ, τοῦ Χριστοῦ μας, τοῦ δευτέρου προσώπου τῆς Ἁγίας Τριάδος. Στὴν ἄσημη πόλη τῆς Ναζαρὲτ στὴν 15χρονη, τότε, Μαρία ἔρχεται ἡ στιγμὴ τῆς ἐκπλήρωσης τῆς ὑπόσχεσης τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸ ἀνθρώπινο γένος. Τὴ στιγμὴ τῆς ἐξόδου τῶν πρωτοπλάστων ἀπὸ τὸν παράδεισο ὁ Πλαστουργός μας ἔδινε ἕνα μήνυμα λυτρώσεως τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου (πρωτευαγγέλιο). Ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν ἀρχαίκακο διάβολο μὲ τὴν μορφὴ τοῦ ὄφεως εἶπε «Καὶ ἔχθραν θύσω ἀνὰ μέσον σου καὶ ἀνὰ μέσον τῆς γυναικὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματος σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματος αὐτῆς, αὐτὸς σοῦ τηρήσει τὴν κεφαλὴν καὶ σὺ τηρήσεις αὐτοῦ πτέρναν»(Γέν. Γ΄, 15). 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ [:Ἑβρ. 2,11-18] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ [:Ἑβρ. 2,11-18]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

 

«Ὃ τε γὰρ ἁγιάζων(:Καθόσον ὑπάρχει στενὸς σύνδεσμος μεταξὺ τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς σωτηρίας καὶ ἐκείνων ποὺ σώζονται μέσῳ Αὐτοῦ· διότι καὶ ὁ Ἰησοῦς ποὺ μᾶς ἁγιάζει καὶ μᾶς σώζει)», λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, «καὶ οἱ ἁγιαζόμενοι ἐξ ἑνὸς πάντες. δι᾿ ἣν αἰτίαν οὐκ ἐπαισχύνεται ἀδελφοὺς αὐτοὺς καλεῖν (:καὶ ἐμεῖς ποὺ ἁγιαζόμαστε καὶ σωζόμαστε, ὅλοι καταγόμαστε ἀπὸ ἕναν Πατέρα. Γι᾿ αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν αἰτία καὶ ὁ Χριστὸς δὲν ντρέπεται νὰ ὀνομάζει αὐτούς, ποὺ καλεῖ σὲ σωτηρία, ἀδελφούς Του)». Νὰ πάλι πῶς ἑνώνει τιμῶντας αὐτοὺς καὶ παρηγορῶντας καὶ κάνοντάς τους ἀδελφοὺς Τοῦ Χριστοῦ, σύμφωνα μὲ αὐτό, μέ τὸ ὅτι κατάγονται ὅλοι ἀπὸ τὸν ἴδιο Πατέρα. Στὴ συνέχεια πάλι βεβαιώνοντας αὐτὸ καὶ γιὰ νὰ δείξει, ὅτι ἐννοεῖ τὴν κατὰ σάρκα ἕνωση, πρόσθεσε τὸ «ὅ τε γὰρ ἁγιάζων καὶ οἱ ἁγιαζόμενοι (:Ἐκεῖνος ποὺ ἁγιάζει καὶ αὐτοὶ ποὺ ἁγιάζονται)». Βλέπεις πόση εἶναι ἡ διαφορά; Γιατί Ἐκεῖνος ἁγιάζει καὶ ἐμεῖς ἁγιαζόμαστε. Καὶ παραπάνω ὀνόμασε τὸν Ἰησοῦ Ἀρχηγὸ τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων. Γιατί ἕνας εἶναι ὁ Θεός, ἀπὸ τὸν ὁποῖο προέρχονται τὰ πάντα.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: Στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου

 

Όπως ο ήλιος καθρεφτίζεται στα καθαρά και διαυγή νερά, έτσι κι ο ουρανός στην καθαρή κι αγνή καρδιά. Το Άγιο Πνεύμα είναι πανταχού παρόν κι αναπαύεται σε πολλά σημεία του αχανούς σύμπαντος. Το μέρος εκείνο όμως όπου αγαπάει κι επιθυμεί περισσότερο απ᾿ όλα να κατοικεί, είναι η αγνή καρδιά του ανθρώπου. Εκεί είναι το πραγματικό Του ενδιαίτημα, η κατοικία του. Όλοι οι άλλοι τόποι είναι απλά το εργαστήριό Του….

Την έλευση του Θεού στον κόσμο θα την παρομοιάζαμε με την εμφάνιση πύρινου στύλου στα σκοτάδια της αβύσσου. Η είδηση για την έλευσή Του ξεκίνησε με έναν άγγελο και μια κόρη παρθένο, μια συνομιλία που έγινε ανάμεσα στην ουράνια και την επίγεια αγνότητα…

Φώτης Κόντογλου: Στολή Αφθαρσίας

 

Για του Χριστού την πίστιν την αγίαν,
για της πατρίδος την ελευθερίαν,
γι’ αυτά τα δύο πολεμώ,
γι’ αυτά να ζήσω επιθυμώ,
κι αν δεν τα αποκτήσω
τι μ’ ωφελεί να ζήσω;

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ του 1821 έχει μια πνοή αγιασμένη, κι η ιστορία της είνε σαν συναξάρι. Η Ελλάδα μπορεί να παρασταθεί σαν τη μητέρα των Μακκαβαίων που είδε να βασανίζονται και να σφάζονται μπροστά της τα παιδιά της ένα-ένα. Από τον καιρό που χάθηκε η Κωνσταντινούπολη, η πατρίδα μας μαυροφόρεσε σαν χαροκαμένη χήρα· οι άνδρες ήτανε σαν ασκητές, οι γυναίκες σαν καλογρηές, τα τραγούδια μας γεμάτα πόνο και ελπίδα, τη λεγόμενη «χαρμολύπη», σαν χερουβικά, σαν τροπάρια.

Όσιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ: Η ταπείνωση ηρεμεί τα νεύρα!

 

Ν’ αγαπάς το Θεό σύμφωνα με την εντολή Του, όχι όπως κάποιοι παραπλανημένοι ονειροπόλοι νομίζουν ότι τον αγαπούν.

Μη δημιουργείς εκστάσεις, μην εξάπτεις τα νεύρα σου, μη θερμαίνεσαι με υλική φωτιά, με τη θέρμη του αίματος.

Η θυσία που ευαρεστεί στο Θεό είναι η ταπείνωση της καρδιάς, η συντριβή του πνεύματος.

Ο Θεός αποστρέφει το πρόσωπο Του από θυσίες που προσφέρονται με απατηλή αυτοπεποίθηση, με υψηλή και υπερήφανη αυτοδικαίωση, ακόμα κι αν η θυσία είναι πραγματικό ολοκαύτωμα.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Νεομάρτυς Λουκάς ὁ ἐν Μυτιλήνη μαρτυρήσας

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Στὴ μεγάλη χωρία τῶν ἐνδόξων Νεομαρτύρων συγκαταλέγονται πολλὰ νέα παλληκάρια, τὰ ὁποῖα ἀψήφησαν τὰ νιᾶτα τους, ὁμολόγησαν τὴν πίστη τους στὸ Χριστὸ καὶ ἔχυσαν τὸ αἷμα τους γιὰ Ἐκεῖνον. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Νεομάρτυς Λουκᾶς ὁ ἐν Μυτιλήνῃ μαρτυρήσας.
 

Γεννήθηκε τὸ 1783 στὴν Ἀδριανούπολη τῆς Θράκης ἀπὸ φτωχοὺς γονεῖς, τὸν Ἀθανάσιο καὶ τὴ Δομνίστα. Σὲ ἡλικία μόλις ἕξι ἐτῶν ἔμεινε ὀρφανὸς ἀπὸ πατέρα καὶ ἡ πάμφτωχη μητέρα του τὸν παρέδωσε σὲ ἕναν γνωστό της ἔμπορο πραματευτή, νὰ ἐργαστεῖ κοντά του, νὰ ἐπιβιώσει καὶ νὰ ἀποκατασταθεῖ ἐπαγγελματικά. Ὁ ἔμπορος αὐτὸς δέχτηκε τὸ μικρὸ Λουκᾶ καὶ τὸν πῆρε μαζί του στὶς ἐπιχειρήσεις του. Ἀρχικὰ πῆγαν στὴν Ρωσία καὶ ἀργότερα ἐγκαταστάθηκαν στὴν Κωνσταντινούπολη, ὅπου διατηροῦσε μεγάλο κατάστημα.

Γέροντας Γρηγόριος Παπασωτηρίου (†): Να ζούμε το Απόδειπνο

Οι καθιερωμένες από την Εκκλησία προσευχές είναι απαραίτητο να γίνονται. Η Εκκλησία θέλει και οι έγγαμοι ακόμη να κάνουν το Απόδειπνο. Αφού κάνουμε το Απόδειπνο, έπειτα να πούμε στον Κύριο ό,τι θέλουμε να πούμε. Αλλά το Απόδειπνο να γίνει. Γιατί μερικοί λένε, έκανα τον σταυρό μου, είπα το «Πάτερ ημών», έκανα την προσευχή και τελείωσα. Δεν είναι προσευχή αυτό. Κάτι είναι και αυτό φυσικά από το να μην κάνεις ούτε σταυρό· κάτι είναι.

Βέβαια, εάν θα φτάσουμε στο σημείο να ζούμε το Απόδειπνο, τότε… δεν ξέρω, εγώ δεν νιώθω την ανάγκη, αφού θα διαβάσω το Απόδειπνο, να πω κάτι άλλο έπειτα στον Κύριο. Γιατί οι προσευχές της Εκκλησίας τα περικλείουν όλα μέσα. Και ευχαριστίες έχουν και δοξολογίες έχουν και αιτήματα έχουν.

Ἄλλο πράγμα ἡ δειλία καί ἄλλο ὁ τρόμος ἀπέναντι στόν θάνατο.

 

Δ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ . ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ

(Ἀπόσπασμα ἀπό ὁμιλία τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας του Α.Π.Θ.)

Ἡ «Κλίμαξ» τοῦ ἁγίου Ἰωάννου εἶναι τό διαμάντι τῆς ἀσκητικῆς μας γραμματείας.

Οἱ ἐρευνηταί θεωροῦν πώς, ὅπως ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός τόν 8^ο αἰ. συνόψισε ὅλη τήν προηγούμενη δογματική διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας, τό ἴδιο ἔκανε κι ὁ Ὅσιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος, ὁ ὁποῖος τόν 6^ο αἰ. συνόψισε, κωδικοποίησε, ὅλη τήν προηγούμενη ἀσκητική διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας.

Σοφία Μπεκρῆ: Ἡ «Κλίμακα» τῶν ἀρετῶν τοῦ Ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου

 

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος

Σύντομη εἰσαγωγή

Λίγο μετὰ τὸ μεσοστάδιο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, τὴν τετάρτη Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν, ἡ Ἐκκλησία μας προβάλλει ἕνα μεγάλο πνευματικὸ ἀνάστημα, τὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Σιναϊτη, τὸν συγγραφέα τῆς Κλίμακος. Ὁ Ἅγ. Ἰωάννης ἔζησε τὸν 6^ο μ.Χ. αἰῶνα, γεννήθηκε στὴν Παλαιστίνη τὸ 528μ.Χ. Σὲ ἡλικία 16 ἐτῶν καὶ ἀφοῦ ἐσπούδασε καλὰ τὴν ἐγκύκλιο σοφία φεύγει γιὰ τὸ ὅρος Σινᾶ, ὅπου ἔζησε μὲ μεγάλη ἄσκηση κοντὰ σὲ ἐμπειρότατο γέροντα. Τρία χρόνια ἀργότερα, σὲ ἡλικία 19 ἐτῶν, φεύγει ἀπὸ τὴν Μονὴ Σινᾶ καὶ πηγαίνει στὴν ἐρημικὴ τοποθεσία «Θωλᾶς», ὅπου ἔζησε 40 χρόνια στὴν σχισμὴ ἑνὸς βράχου. Μὲ τὴν προσευχὴ καὶ τὴν ἄσκηση ἔφτασε σὲ ὑψηλὰ ἐπίπεδα ἁγιότητος, ἀπέκτησε μάλιστα καὶ τὸ χάρισμα τῆς θαυματουργίας. Οἱ μοναχοὶ τῆς ἱερᾶς μονῆς τοῦ Σινᾶ, ἐκτιμῶντας τὴν σοφία καὶ τὴν ἁγιότητά του, τὸν ἐξέλεξαν ἡγούμενο. Ἐπέστρεψε γιὰ λίγο στὸ μοναστήρι, ἀλλὰ ξαναγύρισε, ὕστερα ἀπὸ μικρὴ παραμονή, στὴν προσφιλῆ του ἔρημο, γιὰ νὰ συνεχίσει τὸν πνευματικό του ἀγῶνα. Ἐκοιμήθη στὶς 30 Μαρτίου 603 σὲ ἡλικία 80 ἐτῶν.

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ: Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου «Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ» [9-4-1989] [Β213]

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου
μὲ θέμα:
«Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ»

[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 9-4-1989]

[Β213]
Σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας, ἀγαπητοί μου, προβάλλει τὸν ἅγιον Ἰωάννην τῆς Κλίμακος, ἡγούμενον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Σινᾶ καὶ μέγαν ἀσκητήν. Ὁ σκοπὸς αὐτῆς τῆς προβολῆς, ἂν καὶ γιορτάζει στὶς 30 Μαρτίου, εἶναι πιθανῶς ὅτι καθ᾿ ὅλη τὴ διάρκεια τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἀνάγνωσμα εἰς τὴν τράπεζαν τῶν μοναστηριῶν, ἐχρησιμοποιεῖτο αὐτό του τὸ σύγγραμμα, «Κλῖμαξ». Ἔτσι ἐλέγετο. Σκάλα. Κλῖμαξ. Ἀλλὰ προβαλλόμενος, ὅμως, ὁ ἅγιος Ἰωάννης, οὐσιαστικὰ προβάλλεται τὸ κλασικὸ αὐτὸ σύγγραμμά του «Κλῖμαξ» ποὺ εἶναι προβολὴ ἀνόθευτος καὶ ὀρθόδοξος τῆς πνευματικότητος τῆς Ὀρθοδόξου Ἀνατολικῆς μας Ἐκκλησίας.

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Κυριακὴ Δ' νηστειῶν - Τό παράπονο τοῦ Χριστοῦ

 

«Ὦ γενεά ἄπιστος, ἕως πότε πρός ὑμᾶς ἔσομαι, ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;».

(Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο τοῦ πατρός Γεωργίου Μεταλληνοῦ ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ)

Κατεβαίνοντας ὁ Χριστός ἀπό τό ὄρος τῆς μεταμορφώσεως καί τῆς δόξας του, βρίσκεται ἀντιμέτωπος μέ τήν ἀθλιότητα τῶν ἀνθρώπων, πού στενάζουν κάτω ἀπό τή δουλεία τοῦ Σατανᾶ.

Ἕνας πατέρας, πού βλέπει σάν ἔσχατη ἐλπίδα γιά τό παιδί του τήν δύναμη τοῦ Χριστοῦ, χωρίς ὅμως νά ἔχει τήν ἀπαιτούμενη πίστη νά δεχθεῖ αὐτή τήν δύναμη. Θά τολμήσει μάλιστα, θρασύς ὅπως εἶναι, νά πεῖ καί σ’ αὐτόν τόν Χριστό: «Εἴ τι δύνασαι, βοήθησον ἡμῖν». Ἄν δηλαδή καί σύ μπορεῖς νά κάμεις κάτι, κάμε το (εἰδ’ ἄλλως, ἄσε με νά πάω στή μοῖρα μου...). Πόση σκληρότητα!

Λάμπρος Σκόντζος: Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης - Ὁ συγγραφέας τῆς «Κλίμακος»

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Ἡ Δ΄ Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν εἶναι ἀφιερωμένη σὲ μιὰ μεγάλη ἀσκητική, πατερικὴ  καὶ πνευματικὴ μορφὴ τῆς Ἐκκλησίας μας, στὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸ Σιναΐτη, ὁ ὁποῖος μᾶς εἶναι καλύτερα γνωστὸς ὡς ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος, ἀπὸ τὸ ὁμώνυμο περισπούδαστο σύγγραμμά του. Ἡ προβολὴ καὶ ἡ τιμὴ τοῦ ἁγίου αὐτοῦ ἄνδρα κατὰ τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ κρίθηκε ἐπιβεβλημένη ἀπὸ τοὺς Πατέρες. Τὸ περίφημο σύγγραμμά του, θεωρήθηκε ὡς ἐξαιρετικὸ μέσο πνευματικῆς καθοδήγησης γιὰ τοὺς ἀγωνιζόμενους πιστούς. Ἀλλὰ καὶ ἡ ὁσιακή του μορφὴ ἀποτελεῖ παράδειγμα ἀγῶνα κατὰ τῶν ψυχοκτόνων  παθῶν μας αὐτὴ τὴν ἱερὴ περίοδο.

Τό Εὐαγγέλιο καί ὁ Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς Δ' ΝΗΣΤΕΙΩΝ (Ἰωάννου ὁσίου συγγραφέως τῆς Κλίμακος) 21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026

 

Ἑωθινόν 

 

Ἦχος πλ. δ´ - Ἑωθινόν Η´
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Κ´ 11 - 18

¹¹ Μαρία δὲ εἱστήκει πρὸς τῷ μνημείῳ κλαίουσα ἔξω. ¹² ὡς οὖν ἔκλαιε, παρέκυψεν εἰς τὸ μνημεῖον καὶ θεωρεῖ δύο ἀγγέλους ἐν λευκοῖς καθεζομένους ἕνα πρὸς τῇ κεφαλῇ καὶ ἕνα πρὸς τοῖς ποσίν, ὅπου ἔκειτο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. ¹³ καὶ λέγουσιν αὐτῇ ἐκεῖνοι· Γύναι, τί κλαίεις; λέγει αὐτοῖς· Ὅτι ἦραν τὸν Κύριόν μου, καὶ οὐκ οἶδα ποῦ ἔθηκαν αὐτόν. ¹⁴ καὶ ταῦτα εἰποῦσα ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ θεωρεῖ τὸν Ἰησοῦν ἑστῶτα, καὶ οὐκ ᾔδει ὅτι Ἰησοῦς ἐστι. ¹⁵ λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Γύναι, τί κλαίεις; τίνα ζητεῖς; ἐκείνη δοκοῦσα ὅτι ὁ κηπουρός ἐστι, λέγει αὐτῷ· Κύριε, εἰ σὺ ἐβάστασας αὐτόν, εἰπέ μοι ποῦ ἔθηκας αὐτόν, κἀγὼ αὐτὸν ἀρῶ. ¹⁶ λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Μαρία. στραφεῖσα ἐκείνη λέγει αὐτῷ· Ραββουνί, ὃ λέγεται, διδάσκαλε. ¹⁷ λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Μή μου ἅπτου· οὔπω γὰρ ἀναβέβηκα πρὸς τὸν πατέρα μου· πορεύου δὲ πρὸς τοὺς ἀδελφούς μου καὶ εἰπὲ αὐτοῖς· ἀναβαίνω πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ πατέρα ὑμῶν, καὶ Θεόν μου καὶ Θεὸν ὑμῶν. ¹⁸ ἔρχεται Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ ἀπαγγέλλουσα τοῖς μαθηταῖς ὅτι ἑώρακε τὸν Κύριον, καὶ ταῦτα εἶπεν αὐτῇ. 

Γιατί ὁ Θεός δίνει μερικές φορές ἀσθένειες καί σέ εὐσεβεῖς ἀνθρώπους;

 

π. Θεόδωρος Ζἠσης, ὁμότιμος καθηγητής Πατρολογλίας τοῦ Α.Π.Θ.

 

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος στόν λόγο «Περί Διακρίσεως» γράφει τά ἑξῆς:

Μερικές φορές ὁ Θεός μᾶς δίνει ἀρρώστιες γιά νά καθαρίσουμε τίς ἁμαρτίες μας. «Ἔστιν ἀσθένεια διά καθαρισμόν πταισμάτων».

Καί πολλές φορές ὁ Θεός μᾶς δίνει ἀρρώστια γιά νά μᾶς ταπεινώσει τό φρόνημα· νά μή εἴμαστε, στηριζόμενοι στήν ὑγεία μας, ὑπερήφανοι. «Ἔστιν ἀσθένεια διά καθαρισμόν πταισμάτων· καί ἔστιν ἀσθένεια διά τό ταπεινωθῆναι τό φρόνημα».

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Μνήμη αγίου Ιωάννου της Κλίμακος] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΠΡΟΒΟΛΗ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ» [6-4-1997] [Β354, έκδοσις β΄]

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Μνήμη αγίου Ιωάννου της Κλίμακος]    

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΠΡΟΒΟΛΗ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ»

                              [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 6-4-1997]

                                                                                                        [Β354, έκδοσις β΄]                                       

     Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, αυτές τις πέντε Κυριακές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής τις αφιερώνει σε κάποια υπόθεση ή σε κάποια υπόθεση ή σε κάποιο πρόσωπο αγίου· διότι θέλει να εξυπηρετήσει κάποιους πνευματικούς σκοπούς. Έτσι, την πρώτη Κυριακή των Νηστειών την αφιερώνει στην Ορθοδοξία, προβάλλοντας, κατεξοχήν, την Ζ΄ Οικουμενικήν Σύνοδον. Την δευτέρα Κυριακή προβάλλει τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, με σκοπό να καταδείξει τη διαφορά πνεύματος μεταξύ του δυτικού και ανατολικού Χριστιανισμού. Την τρίτη Κυριακή, που είναι το μέσον της Τεσσαρακοστής, προβάλλει τον Τίμιον Σταυρόν, προς ενίσχυσιν των πιστών, αλλά και προβολήν του σταυρικού Ευαγγελίου. Δηλαδή το Ευαγγέλιον ότι είναι θυσία, είναι σταυρός, είναι άσκησις, είναι αγών. Αλλά, μετά ταύτα, είναι η ανάστασις.

Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ Δ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ

        ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ Δ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

 

(Ἔχει θέμα τὸ εὐαγγέλιο ποὺ ἀναγιγνώσκεται κατ᾿ αὐτήν,
ὅπου γίνεται λόγος καὶ γιὰ τὴν ἐπιμέλεια τῶν ἐσωτερικῶν λογισμῶν)

 

Πολλὲς φορὲς μίλησα πρὸς τὴν ἀγάπη σας σχετικὰ μὲ τὴ νηστεία καὶ τὴν προσευχή, ἰδιαίτερα μάλιστα αὐτὲς τίς ἱερὲς ἡμέρες· ἐναπέθεσα ἀκόμη στὶς φιλόθεες ἀκοὲς καὶ ψυχές σας ποιά δῶρα προσφέρουν σὲ ἐκείνους ποὺ τίς ἀγαποῦν καὶ τίς καλλιεργοῦν καὶ πόσων ἀγαθῶν πρόξενοι γίνονται σὲ αὐτοὺς ποὺ τίς ἀσκοῦν, πρᾶγμα ποὺ ἐπιβεβαιώνεται γι᾿ αὐτὲς κυρίως ἀπὸ τὴ φωνὴ τοῦ Κυρίου ποὺ διαβάζεται σήμερα στὸ εὐαγγέλιο.

Πορφυρίτης: Ἡ πνευματική πατρότητα καί ἡ πνευματική ὀρφάνια

 

Γράφει ὁ Πορφυρίτης

Τί μεγάλη εὐλογία εἶναι ὁ πνευματικός Πατέρας! Ὁ καλός, ὁ παραδοσιακός, ὁ ἅγιος πνευματικός Πατέρας εἶναι εὐλογία Θεοῦ! Ὁ λόγος του «ὕδωρ ζῶν»^[1], «πηγὴ ὕδατος ζωῆς ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον»^[2]· πηγαῖος, γάργαρος, καθαρός, ἀληθινός καί ἁγιασμένος, ὅπως εἶναι ὁ διαχρονικός λόγος τοῦ Θεοῦ. Ἀσυμβίβαστος μέ τούς ἐπιβαλλόμενους νεωτερισμούς καί κακοδοξίες, ἀνυποχώρητος στίς ἐκβιαστικές πιέσεις, «κουφός» πρός τίς κοσμικές σειρῆνες. Ἕνας ὀρθόδοξος πνευματικός Πατέρας μπορεῖ νά ἀλλάξει, μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ, ἕνα χωριό, μιά πόλη μία ὁλόκληρη χώρα! Μπορεῖ νά ἀλλάξει ριζικά καί νά ἁγιάσει τίς καρδιές τῶν λογικῶν προβάτων πού τοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ Θεός.

Νεκτάριος Δαπέργολας: Μιλᾶ στὸν Focus Fm γιὰ τὴν σιωπὴ τῆς ἐκκλησίας τὴν φίμωση καὶ τὴν κοινωνικὴ κατρακύλα

Γράφει ὁ Νεκτάριος Δαπέργολας 

Σύμφωνα μὲ πρόσφατα στοιχεῖα τοῦ ΟΗΕ, 400 ἑκατομμύρια χριστιανοὶ ἀντιμετωπίζουν διώξεις παγκοσμίως. Ὁ διδάκτωρ Βυζαντινῆς Ἱστορίας Νεκτάριος Δαπέργολας σχολιάζει αὐτὸ τὸ εὕρημα στὸ Focus FM καὶ ἀναλύει πῶς ὁ χριστιανισμός, καὶ ἰδιαίτερα ἡ Ὀρθοδοξία, ἀποτελεῖ τὴ θρησκεία μὲ τὴ μακρύτερη ἱστορία διωγμῶν. 

Ταυτόχρονα θέτει ἐρωτήματα γιὰ τὴ στάση τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, ἡ ὁποία κατὰ τὴν ἐκτίμησή του βρίσκεται σὲ κατάσταση ἠθικῆς κρίσης μὲ κλιμακούμενη ἐγκληματικότητα, βία στὰ σχολεῖα καὶ γενικότερη ἀπαξίωση ἠθικῶν ἀξιῶν. Ἀσκεῖ σκληρὴ κριτικὴ στὴ Διοικοῦσα Ἐκκλησία καὶ προσωπικὰ στὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο, χαρακτηρίζοντας ὑποκριτικὴ τὴ συγκίνησή του γιὰ τὸν σταυρὸ στὴ σημαία, ἐνῷ κατὰ τὸν ἴδιο σιώπησε σὲ κρίσιμα ζητήματα τὰ προηγούμενα χρόνια. Θεωρεῖ ὅτι ἡ ἡγεσία τῆς Ἐκκλησίας φέρει μεγάλη εὐθύνη γιὰ τὴν πνευματικὴ κατάπτωση. 

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ: Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου «ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΛΑΛΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΩΦΟΝ ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΓΕΝΕΑ»

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου
μὲ θέμα:
«ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΛΑΛΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΩΦΟΝ ΚΑΙ Ἡ ΝΕΑ ΓΕΝΕΑ»

[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 28-3-1993]

(Β277)
Σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἡ Ἐκκλησία μας ἄγει τὴν τετάρτην Κυριακὴν τῶν Νηστειῶν. Σὲ αὐτὴν τὴν Κυριακὴ προβάλλει τὸ πρόσωπον τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κλίμακος, συγγραφέως τοῦ βιβλίου «Κλῖμαξ», γιὰ νὰ μᾶς θυμίσει ὅτι σκαλί- σκαλὶ πρέπει νὰ ἀνεβαίνουμε τὴν κλίμακα τῶν ἀρετῶν. Ἀλήθεια, μιὰ Σαρακοστὴ γίνεται κλίμακα ἀνοδικῆς πορείας; Τίθεται τὸ ἐρώτημα. Ἢ μένουμε μόνο σὲ μιὰ τυπικὴ νηστεία, ποὺ πολλὲς φορές μᾶς καλλιεργεῖ μιὰ κρυφὴ ὑπερηφάνεια; Μάλιστα εἶναι μιὰ εὐκαιρία, μιὰ ποὺ ἔγινε λόγος ἂν δὲν ἔχουμε γνωρίσει αὐτὸ τὸ θαυμάσιον βιβλίον τῆς «Κλίμακος» μέχρι τώρα, εὐκαιρία νὰ τὸ γνωρίσουμε, νὰ τὸ προσεγγίσουμε. Εἶναι θαυμάσιο βιβλίο.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Νεομάρτυς Μιχαήλ ὁ ἀρτοπώλης

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Οἱ Νεομάρτυρες, ποὺ ἔδωσαν τὴ μαρτυρία τους γιὰ τὸ Χριστὸ στὰ μαῦρα χρόνια τῆς τουρκοκρατίας, προέρχονταν ἀπὸ ὅλα τὰ κοινωνικὰ στρώματα καὶ ἐπαγγέλματα. Πλούσιοι καὶ φτωχοί, βιοτέχνες, ναυτικοί, ἀγρότες, τεχνῖτες, καὶ ἀπὸ ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα  ἀναδείχτηκαν ἥρωες τῆς χριστιανικῆς πίστεως. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι καὶ ὁ Νεομάρτυς ἅγιος Μιχαὴλ ὁ Ἀρτοπώλης.
 

Γεννήθηκε στὸ χωριὸ Γρανίτσα τῆς Εὐρυτανίας περὶ τὸ 1510. Οἱ γονεῖς του, φτωχοὶ βιοπαλαιστές, Δημήτριος καὶ Σωτῆρα, ἢ Στατῆρα, τοῦ ἐνέπνευσαν τὴν εὐσέβεια καὶ τὴ βαθειὰ προσήλωσή του στὴν ὀρθόδοξη πίστη. Στὴν ἡλικία τῶν ἕξι ἐτῶν ὁ πατέρας του ἀρρώστησε καὶ πέθανε, ἀφήνοντάς τον ὀρφανὸ καὶ μοναδικὸ προστάτη τῆς φτωχῆς μητέρας του. Ὅταν ἦρθε σὲ ἡλικία γάμου, νυμφεύτηκε μιὰ εὐσεβῆ νέα.

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Μᾶρκ. 9,14-29] Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΙΑΖΟΜΕΝΟΥ ΝΕΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Μᾶρκ.9,14-29]

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΙΑΖΟΜΕΝΟΥ ΝΕΟΥ

«Καὶ ἐλθόντων αὐτῶν πρὸς τὸν ὄχλον προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτὸν καὶ λέγων· Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει· πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ. καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι(: Καὶ ὅταν ἔφθασαν στὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ, Τὸν πλησίασε κάποιος ἄνθρωπος ποὺ γονάτισε μπροστά Του κι ἔλεγε: ''Κύριε, λυπήσου καὶ σπλαγχνίσου τὸ παιδί μου, διότι σεληνιάζεται καὶ ὑποφέρει ἄσχημα, ἀλλὰ καὶ κινδυνεύει τὸν ἔσχατο κίνδυνο· διότι πολλὲς φορὲς πέφτει στὴ φωτιά, καὶ πολλὲς φορὲς στὸ νερό, καὶ κινδυνεύει ἔτσι νὰ καεῖ ἢ νὰ πνιγεῖ. Καὶ τὸν ἔφεραν στοὺς μαθητές Σου, ἀλλὰ δὲν μπόρεσαν νὰ τὸν θεραπεύσουν)» [Ματθ. 17,14-16].

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Ἑβρ. 6,13 ἔως 20] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Ἑβρ. 6,13 ἔως 20]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Τῷ γάρ Ἀβραὰμ ἐπαγγειλάμενος ὁ Θεός, ἐπεὶ κατ᾿ οὐδενὸς εἶχε μείζονος ὀμόσαι, ὤμοσε καθ᾿ ἑαυτοῦ λέγων(:Οἱ ἐπαγγελίες τοῦ Θεοῦ θὰ πραγματοποιηθοῦν ὁπωσδήποτε· διότι ὅταν ἔδωσε ὁ Θεὸς τίς ἐπαγγελίες στὸν Ἀβραάμ, ὁρκίστηκε ὅτι θὰ τίς πραγματοποιήσει. Καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶχε κανένα ἀνώτερό Του ὁ Θεὸς νὰ ὁρκιστεῖ σὲ Αὐτόν, ὁρκίστηκε στὸν ἑαυτὸ Του καὶ εἶπε:) ''Ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σὲ καὶ πληθύνων πληθυνῶ σε''(:''Σοῦ ὑπόσχομαι ἀληθινὰ ὅτι θὰ σὲ εὐλογήσω πολὺ πλούσια καὶ θὰ πληθύνω πάρα πολὺ τοὺς ἀπογόνους σου)· καὶ οὕτω μακροθυμήσας ἐπέτυχε τῆς ἐπαγγελίας(:Ἔτσι πῆρε ὁ Ἀβραὰμ τὴν ὑπόσχεση τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἀφοῦ περίμενε μὲ ὑπομονὴ πολλὰ χρόνια, πέτυχε τὴν ἐκπλήρωση τῆς εὐλογίας ποὺ τοῦ ὑποσχέθηκε ὁ Θεός, ὡς πρὸς τὸ σημεῖο ποὺ ἀναφερόταν στὴν ἐπίγεια ζωή του. Ἀπέκτησε δηλαδὴ ἀπὸ τὴ Σάρρα παιδί, ἀπὸ τὸ ὁποῖο πληθύνθηκαν οἱ ἀπόγονοι τοῦ πατριάρχη κι ἔγιναν ἕνα μεγάλο ἔθνος). Ἄνθρωποι μὲν γὰρ κατὰ τοῦ μείζονος ὀμνύουσι, καὶ πάσης αὐτοῖς ἀντιλογίας πέρας εἰς βεβαίωσιν ὁ ὅρκος (:ὁ Θεὸς ὁρκίστηκε στὸν ἑαυτό Του. Οἱ ἄνθρωποι βέβαια ὁρκίζονται στὸν Θεό, ὁ Ὁποῖος εἶναι ἀνώτερος ἀπὸ ὅλους. Καὶ δίνουν ὅρκο οἱ ἄνθρωποι γιὰ νὰ σταματήσουν κάθε ἀντίρρηση καὶ ἀμφισβήτηση μεταξύ τους καὶ γιὰ νὰ ἐπιβεβαιώσουν τὴν ἀλήθεια τῶν λόγων τους)»[Ἑβρ.6,13-16].

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Εβρ. 6,13-20] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΟΧΥΡΟ, Η ΕΛΠΙΔΑ» [10-4-1994] (Β295)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ[:Εβρ. 6,13-20]

   

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΟΧΥΡΟ, Η ΕΛΠΙΔΑ»

                                [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 10-4-1994] 

                                                                                                                              (Β295)

    Στη σημερινή αποστολική περικοπή, αγαπητοί μου, ακούσαμε τον Απόστολο Παύλο να μας λέγει: «Ἰσχυρὰν παράκλησιν ἔχωμεν οἱ καταφυγόντες κρατῆσαι τῆς προκειμένης ἐλπίδος·  ἣν ὡς ἄγκυραν ἔχομεν τῆς ψυχῆς ἀσφαλῆ τε καὶ βεβαίαν καὶ εἰσερχομένην εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος, ὅπου πρόδρομος ὑπὲρ ἡμῶν εἰσῆλθεν ᾿Ιησοῦς, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἀρχιερεὺς γενόμενος εἰς τὸν αἰῶνα». Δηλαδή  σε μία απόδοση: «Να έχομε εμείς που καταφύγαμε στον Θεόν, μεγάλη παρηγορία και προτροπή και στήριγμα, για να κρατήσομε την ελπίδα που βρίσκεται μπροστά μας. Αυτή την ελπίδα έχομε σαν άγκυρα της ψυχής, που ασφαλίζει από τους πνευματικούς κινδύνους και είναι βεβαία και αμετακίνητος. Και εισέρχεται στον ουρανό, στο ‘’καταπέτασμα’’, στον ουρανό. Εκεί στον ουρανό, για χάρη μας εισήλθε ο Ιησούς, σαν πρόδρομός μας. Για να μας ανοίξει τον δρόμο, σαν αιώνιος αρχιερεύς, κατά την τάξιν Μελχισεδέκ».