Ο άγιος Δανιήλ Κατουνακιώτης σώζει από την πλάνη τον μοναχό Καλλίστρατο

Όσο πιο ψηλά ανεβαίνει κανείς, τόσο περισσότερο εκτίθεται σε κινδύνους, και μάλιστα όταν στερείται έμπειρο πνευματικό καθοδηγητή, ικανό να διακρίνει τα «πνεύματα».

Κάτι τέτοιο συνέβη και στον Αγιοσαββίτη μοναχό π. Καλλίστρατο. Επί σαράντα έτη αγωνιζόταν ασκητικά γεμάτος ένθεο ζήλο τόσο στη Μονή του Αγίου Σάββα, όσο και σε άλλα ερημικά μέρη της Παλαιστίνης, όπως λ.χ. σ’ ένα σπήλαιο στο «Κοράκι» κοντά στο όρος Νεβώ, όπου ενταφιάσθηκε ο Μωυσής. Παρ’ όλο που είχε σημειώσει νίκες και τρόπαια κατά του αοράτου εχθρού, προς το τέλος της ζωής του υπέπεσε σε πλάνη. Δεχόταν ως θεϊκή την σατανική ενέργεια που τον επισκεπτόταν σε ώρες προσευχής και του έφερνε κάποιο συγκλονισμό στην ύπαρξή του.

Γινόταν, ας πούμε, η Ακολουθία του Όρθρου, και ξαφνικά έβλεπαν οι άλλοι μοναχοί τον π. Καλλίστρατο να κινείται και να δονείται και να κλονίζεται ολόκληρος. Σε σχετικές συζητήσεις και παρατηρήσεις ήταν έτοιμος να αμυνθεί και να υποστηρίξει πως οι εκδηλώσεις αυτές οφείλονταν σε πλούσια επίσκεψη της θείας Χάριτος. Παρέπεμπε μάλιστα και στο εδάφιο: «Ιησούς ουν ως είδεν αυτήν (την Μαρίαν, την αδελφή του Λαζάρου) κλαίουσαν και τους συνελθόντας αυτή Ιουδαίους κλαίοντας, ενεβριμήσατο τω πνεύματι και ετάραξεν εαυτόν» (Ιω. 11:33).

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκᾶ 6,31-36] Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου «Η ΧΡΗΣΤΟΤΗΣ» [1-10-1989] (Β224)

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκᾶ 6,31-36]

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

σχετικὰ μὲ τὴν εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς Κυριακῆς Β΄ Λουκᾶ μὲ θέμα:

«Η ΧΡΗΣΤΟΤΗΣ»

[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 1-10-1989]

(Β224)

Ἀκούσαμε, σήμερα, ἀγαπητοί μου, στὴν εὐαγγελικὴ περικοπή, ποὺ εἶναι ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ἐπὶ τοῦ Ὄρους ὁμιλία τοῦ Κυρίου μας, τὸν χρυσὸ κανόνα συμπεριφορᾶς πρὸς τὸν πλησίον.

Εἶπε ὁ Κύριος: «Καὶ καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως». Πῶς θέλετε νὰ σᾶς συμπεριφέρονται; Κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο καὶ ἐσεῖς νὰ συμπεριφέρεστε πρὸς τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους. Καὶ ὅπως ἑρμηνεύει ὁ Θεοφύλακτος: «Ὃ ἐὰν θέλῃς σὺ ἐπὶ σεαυτοῦ, τοῦτο ἒνδειξε καὶ τοῖς ἑτέροις». Ὅ,τι θέλεις νὰ συμβεῖ στὸν ἑαυτό σου, αὐτὸ νὰ δείξεις καὶ στοὺς ἄλλους. Καὶ συμπληρώνει ὁ αὐτὸς πατήρ: «Ὁρᾶς νόμον ἒμφυτον ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν ἐγγεγραμμένον;». «Βλέπεις», λέγει, «ἔμφυτο νόμο στὶς καρδιές μας;»

Τό Εὐαγγέλιο καί ὁ Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς Β' Λουκᾶ 4 Ὀκτωβρίου 2026

 

Ἑωθινόν

Ἦχος α´ - Ἑωθινόν Ζ´
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Κ´ 1 - 10

¹ Τῇ δὲ μιᾷ τῶν σαββάτων Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ ἔρχεται πρωῒ σκοτίας ἔτι οὔσης εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ βλέπει τὸν λίθον ἠρμένον ἐκ τοῦ μνημείου. ² τρέχει οὖν καὶ ἔρχεται πρὸς Σίμωνα Πέτρον καὶ πρὸς τὸν ἄλλον μαθητὴν ὃν ἐφίλει ὁ Ἰησοῦς, καὶ λέγει αὐτοῖς· Ἦραν τὸν Κύριον ἐκ τοῦ μνημείου, καὶ οὐκ οἴδαμεν ποῦ ἔθηκαν αὐτόν. ³ ἐξῆλθεν οὖν ὁ Πέτρος καὶ ὁ ἄλλος μαθητής καὶ ἤρχοντο εἰς τὸ μνημεῖον. ⁴ ἔτρεχον δὲ οἱ δύο ὁμοῦ· καὶ ὁ ἄλλος μαθητὴς προέδραμε τάχιον τοῦ Πέτρου καὶ ἦλθε πρῶτος εἰς τὸ μνημεῖον, ⁵ καὶ παρακύψας βλέπει κείμενα τὰ ὀθόνια, οὐ μέντοι εἰσῆλθεν. ⁶ ἔρχεται οὖν Σίμων Πέτρος ἀκολουθῶν αὐτῷ, καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ μνημεῖον καὶ θεωρεῖ τὰ ὀθόνια κείμενα, ⁷ καὶ τὸ σουδάριον, ὃ ἦν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, οὐ μετὰ τῶν ὀθονίων κείμενον, ἀλλὰ χωρὶς ἐντετυλιγμένον εἰς ἕνα τόπον. ⁸ τότε οὖν εἰσῆλθε καὶ ὁ ἄλλος μαθητὴς ὁ ἐλθὼν πρῶτος εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ εἶδε καὶ ἐπίστευσεν· ⁹ οὐδέπω γὰρ ᾔδεισαν τὴν γραφὴν ὅτι δεῖ αὐτὸν ἐκ νεκρῶν ἀναστῆναι. ¹⁰ ἀπῆλθον οὖν πάλιν πρὸς ἑαυτοὺς οἱ μαθηταί.

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 6,31-36] Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Γίνεσθε οἰκτίρμονες» [1-10-2000] (Β 423), έκδοσις Β΄

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 6,31-36]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

σχετικά με την ευαγγελική περικοπή της Κυριακής Β΄ Λουκά με θέμα:

«Γίνεσθε οἰκτίρμονες»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 1-10-2000]

(Β 423), έκδοσις Β΄

Η ευαγγελική διδασκαλία του πνευματικού βίου, αγαπητοί μου, είναι ανύποπτα ανωτέρα από κάθε άλλη ανθρώπινη διδασκαλία, κυρίως φιλοσοφική διδασκαλία, που θέλει να διορθώσει τον πνευματικό βίο του ανθρώπου.Έτσι, ο Χριστός, ο Κύριός μας, για να μας υπενθυμίσει το «κατ’εἰκόνα» και να ανορθώσει το «καθ’ ὁμοίωσιν», μας έδωσε και την ηθικήν διδασκαλίαν. Διακρίνομε δηλαδή τόσο την δογματικήν διδασκαλίαν, όσο και την ηθικήν διδασκαλίαν. Γιατί αυτό συνιστά τον σκοπό της ανθρωπίνης υπάρξεως· η ηθική διδασκαλία. Είναι ο δρόμος. Δεν είναι το τέρμα. Είναι ο δρόμος που θα μας οδηγήσει εις το να δεχθούμε, ό,τι ο Θεός έχει ετοιμάσει για μας. Και κυρίως είναι η θέωσις.

Στην ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΕΝΑ: ΑΤΖΕΝΤΑ 2030: Πού οδηγούμαστε; Ο Άγγελος Καραγεώργος για τον ΕΛΕΓΧΟ και την ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ

 

Άγγελος Καραγεώργος  

Ξανά στην Ελεύθερη Πένα, προσπαθώντας να βάλουμε σε τάξη το σκεπτικό που αναλύουμε τα γεγονότα που μας παρουσιάζονται, μιλήσαμε για το ποιος είναι ο πραγματικός σκοπός όλων όσων συμβαίνουν, πώς αυτό συμβαίνει έντεχνα και έμμεσα για να μην είναι φανερό στον χειραγωγούμενο πολίτη, ποιος τα προκαλεί και ποιες δυνάμεις κρύβονται από πίσω, ενώ βέβαια βάσει αυτών ποια πρέπει να είναι η δική μας ελεύθερη δράση και όχι αντίδραση μέσα στα δικά τους στεγανά, όπως μας έχουν εκπαιδεύσει.

Ἅγιος Παΐσιος: Τὸ ταγκαλάκι θέλει νὰ μᾶς βλέπη λυπημένους

 

– Γέροντα, γιατί πέφτω ἀπότομα ἀπὸ τὴν χαρὰ στὴν λύπη;

– Τὸ ἀπότομο πέρασμα ἀπὸ τὴν χαρὰ στὴν λύπη τὶς πιὸ πολλὲς φορὲς εἶναι τοῦ πειρασμοῦ. Τὸ ταγκαλάκι μὲ τὴν κακία του πολεμάει πολὺ τὸν ἄνθρωπο, ἰδίως τὸν εὐαίσθητο καὶ χαρούμενο στὴν φύση του, ποὺ θέλει νὰ ζήση πνευματικὴ ζωή. Αὐτὴ εἶναι ἡ δουλειά του: θέλει νὰ μᾶς βλέπη λυπημένους καὶ νὰ χαίρεται. Γιατί ὅμως νὰ ἀφήνουμε τὸ ταγκαλάκι νὰ κάνη τὴν δουλειά του; Ἡ χαρὰ δὲν εἶναι καλύτερη ἀπὸ τὴν λύπη; Ἡ ἀγάπη δὲν εἶναι καλύτερη ἀπὸ τὴν κακία;

– Γέροντα, ὁρισμένες φορὲς πέφτω σὲ λύπη, χωρὶς νὰ ξέρω τὴν αἰτία.

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκ. 6,31-36] Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΟΛΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκ. 6,31-36]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΟΛΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ

«Ἠκούσατε ὅτι ἐῤῥέθη, ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ καὶ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος·Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ἀντιστῆναι τῷ πονηρῷ· ἀλλ᾿ ὅστις σε ῥαπίσει ἐπὶ τὴν δεξιὰν σιαγόνα, στρέψον αὐτῷ καὶ τὴν ἄλλην·καὶ τῷ θέλοντί σοι κριθῆναι καὶ τὸν χιτῶνά σου λαβεῖν, ἄφες αὐτῷ καὶ τὸ ἱμάτιον(:Ακούσατε ότι έχει λεχθεί: ‘’Εκείνος που πλήγωσε και τραυμάτισε κάποιον, πρέπει να δώσει ένα μάτι του για το μάτι που έβλαψε, και ένα δόντι του για το δόντι που έσπασε ή πέταξε έξω με το χτύπημά του’’. Εγώ όμως σας λέω να μην προβάλετε αντίσταση στον Πονηρό, που χρησιμοποιεί ως όργανό του εκείνον που σας βλάπτει. Αλλά όποιος σε ραπίσει στο σαγόνι σου από το δεξιό μέρος, στρέψε σε αυτόν και το άλλο μέρος, για να το ραπίσει κι αυτό. Και σε εκείνον που θέλει να κάνει δίκη μαζί σου και να σου πάρει το πουκάμισο, άφησέ του και το πανωφόρι σου)»[Ματθ.5,38-40].

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΛΟΥΚΑ [:Β΄ Κορ. 9,6-11] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ ΛΟΥΚΑ [:Β΄ Κορ. 9,6-11]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Τοῦτο δέ, ὁ σπείρων φειδομένως, φειδομένως καὶ θερίσει, καὶ ὁ σπείρων ἐπ᾿ εὐλογίαις, ἐπ᾿ εὐλογίαις καὶ θερίσει (:Καὶ πρέπει νὰ γνωρίζετε καὶ αὐτό, ὅτι ἐκεῖνος ποὺ στὸ χωράφι του σπέρνει μὲ τσιγκουνιὰ λιγοστὸ σπόρο, θὰ θερίσει καὶ λίγο σιτάρι, ἐνῶ ἐκεῖνος ποὺ σπέρνει ἄφθονο σπόρο, ἄφθονα καὶ θὰ θερίσει)» [Β΄ Κορ. 9,6].

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, μιλῶντας στὸ σημεῖο αὐτὸ γιὰ τοὺς καρποὺς τῆς ἐλεημοσύνης δὲν χρησιμοποίησε γιὰ ἐκεῖνον ποὺ διστάζει νὰ δώσει ἁπλόχερα σὲ ὅσους ἔχουν ἀνάγκη, τὴ φράση: «Ἐκεῖνος ποὺ μὲ μικροπρέπεια σπέρνει στὸ χωράφι του λιγοστὸ σπόρο», ἀλλὰ χρησιμοποίησε ἐντονότερη καὶ ἠχηρότερη ἔκφραση, ἀναφέροντας τὴ φράση: «Ἐκεῖνος ποὺ μὲ τσιγκουνιὰ σπέρνει στὸ χωράφι του λιγοστὸ σπόρο». Καὶ ὀνόμασε «σπόρο» τὴν πράξη τῆς ἐλεημοσύνης, γιὰ νὰ πάει ἀμέσως ὁ νοῦς σου στὴν ἀνταπόδοση καὶ ἀφοῦ κατανοήσεις τὸ ποιά εἶναι ἡ συγκομιδή, θὰ μάθεις ὅτι παίρνεις περισσότερα ἀπὸ ὅσα δίνεις. Γι᾿ αὐτὸ δὲν εἶπε «ἐκεῖνος ποὺ δίνει», ἀλλὰ «ἐκεῖνος ποὺ σπέρνει» καὶ δὲν εἶπε «ἐσεῖς ἂν σπείρετε», ἀλλὰ χρησιμοποιεῖ λόγο ποὺ ἀναφέρεται σὲ ὅλους γενικὰ ποὺ «σπέρνουν» μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο. Καὶ δὲν εἶπε ὅτι θὰ λάβει «μὲ ἀφθονία», ἀλλὰ «σὰν εὐλογία» ποὺ εἶναι πολὺ μεγαλύτερο ἀπὸ αὐτό.

Νεκτάριος Δαπέργολας: Νεκροζώντανοι…

 

Γράφει ὁ Νεκτάριος Δαπέργολας 

 

Καί ἐνῶ ἡ πατρίδα μας καταρρέει, ξεπουλιέται, φακελώνεται ψηφιακά καί καταστρέφεται μέ συστηματική χυδαιότητα καί δίχως τό παραμικρό πλέον πρόσχημα ἀπό μία πρωτοφανῶς ἀντίχριστη καί μισελληνική μαφιοχούντα, βλέπουμε μέ πραγματική θλίψη ὅτι μέγα μέρος τοῦ λαοῦ μας βουλιάζει ὅλο καί περισσότερο στόν χαυνωτικό του βοῦρκο. Πρόσφατα φαινόμενα μαζικοῦ συνωστισμοῦ σέ παραλίες καί σέ γήπεδα γιά διάφορα ἀνεκδιήγητα (καί ἐνίοτε ξετσίπωτα δαιμονισμένα) ἀνθυποσκύβαλα πού παριστάνουν τούς καλλιτέχνες, ἀλλά καί μία καθημερινή περιήγηση στό τί γράφεται, ἀκούγεται καί συζητεῖται σέ κανάλια, μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης ἀλλά καί διά ζώσης συναναστροφές, καθιστοῦν σαφέστατη καί ὀφθαλμοφανῆ τήν κατάντια. Μία κατάντια πού ἀρχίζει ἀπό τήν ἁπλῆ ἐξηλιθίωση καί φτάνει ὡς τόν πλήρη πνευματικό ἐκφυλισμό. Μία κατάντια πού θυμίζει ξεκάθαρα πιά στρατιές νεκροζώντανων, πού περιφέρουν τό ἄδειο σαρκίο τους, καταπίνοντας κάθε λογῆς σκουπίδια καί ἐξεμώντας νεοεποχίτικη ἀχρειότητα καί φρικώδη παρακμή.

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ ΚΥΠΡΙΑΝΟ

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ ΚΥΠΡΙΑΝΟ

[[ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ: Ο εγκωμιαστικός λόγος του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου προς τον άγιο ιερομάρτυρα Κυπριανό εκφωνήθηκε πιθανότατα στην Κωνσταντινούπολη στις 3 Οκτωβρίου του 379 μ.Χ., μία ημέρα μετά την ετήσια εορτή της μνήμης του Αγίου. Στις 2 Οκτωβρίου ο άγιος Γρηγόριος απουσίαζε στην εξοχή, όπου είχε αποσυρθεί για σύντομο διάστημα άσκησης, ησυχίας και σωματικής ανάπαυσης. Επιστρέφοντας την επομένη, εκφράζει την λύπη του που παραλίγο να παρέλθει η εορτή χωρίς να τιμήσει τον μάρτυρα και θεωρεί την ομιλία του ως εκπλήρωση, έστω και καθυστερημένα, του χρέους τιμής προς αυτόν.]]

Παραλίγο να μας διαφύγει η εορτή του αγίου Κυπριανού χωρίς να προλάβουμε να τον τιμήσουμε όπως του αρμόζει· και τι μεγάλη απώλεια θα ήταν αυτή! Κι όμως, το υπομείνατε εσείς, που περισσότερο από όλους θαυμάζετε τον άγιο και κάθε χρόνο τιμάτε την μνήμη του με εορτές και πανηγύρεις. Και μιλώ για τον Κυπριανό, που ακόμη και οι άνθρωποι, οι οποίοι συνηθίζουν να λησμονούν τα άλλα, οφείλουν να τον συγκαταλέγουν ανάμεσα σε εκείνους που είναι αναγκαίο να θυμούνται· γιατί πρέπει ιδιαίτερα να διατηρούμε στη μνήμη μας τους αρίστους, αφού η ανάμνησή τους είναι συγχρόνως πράξη ιερή και ωφέλιμη.

Διηγήσεις του αγίου Ιακώβου Τσαλίκη

Οι Μικρασιάτες, για να σωθούν οι εικόνες (όταν έβλεπαν ότι κινδύνευαν να αρπαχθούν από τους Τούρκους) τις έρριχναν μέσ’ την θάλασσα και έδιναν ευχές: “Να βγήτε στην ξηρά, να πάτε σε Μοναστήρια, να σας θυμιάζουν, να σας προσκυνούν και να δοξάζεται πάντα το όνομα του Θεού”. Ο Ιερέας στην Μικρά Ασία, έλεγε η μητέρα μου, όταν χτένιζε τα μαλλιά του, έβαζε πετσέτα και τις τρίχες τις μάζευε και τις έκανε φυλαχτό στο μαξιλάρι μέχρι να πεθάνη, ενώ εμείς σήμερα τις πετάμε.

✶✶✶

Είχαμε στην Μ. Ασία, παιδιά μου, κτήματα, περιουσία, Μητροπολιτικούς ναούς, τ’ αφήσαμε.

Δεκατέσσερεις Αρχιμανδρίτες είχαμε στο σόι μας, Δεσποτάδες και, και, και πολλά. Τα σπίτια μας κλειδώσανε, δώσανε στον Τούρκο τα κλειδιά και φύγανε. Ήμουν ενάμισυ χρονών παιδάκι, μ’ έκρυψε η μάννα μου στην ποδιά της. Με σκέπασε να μην με σφάξουν οι Τούρκοι. Φύγαμε με σφαγή και με πολλή δυσκολία. Και είχε πάρει η μητέρα μου ένα σακκουλάκι με μια οκά σησάμι και λίγο ρακί, λέει: “Να δίνω τα παιδιά μου λίγο σησαμάκι στο στόμα τους”. Τι (άλλο) να πάρη; Γιατί (προηγουμένως) έγινε εξορία, πεθάναν οι παππούδες μας στην Άγκυρα και ήταν αγιασμένα μέρη. Άλλοι πεθάναν στην Άγκυρα, άλλοι σε άλλα μέρη (της Μ. Ασίας).

Ελευθέριος Ανδρώνης: Πακιστάν: Στέλνουν τους Χριστιανούς σε υπονόμους, όσο... συνδικαλίζονται στην Ελλάδα!

 

Ενώ στην Ελλάδα η Πακιστανική κοινότητα πάει κόντρα ακόμα και σε υπουργούς, στο Πακιστάν στέλνουν Χριστιανούς στον θάνατο, καθαρίζοντας τοξικούς υπονόμους

 

 Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Τι σημαίνει στις μέρες μας να είσαι Πακιστανός σε χριστιανική χώρα και τι σημαίνει αντίστοιχα να είσαι Χριστιανός στο Πακιστάν; Ας αντιπαραθέσουμε αυτές τις δύο περιστάσεις για να κατανοήσουμε πόσο τρισάθλια είναι η προπαγάνδα ενοχοποίησης του μέσου Ευρωπαίου Χριστιανού από τα διεθνιστικά κέντρα εξουσίας.

Στην Ελλάδα, παράγοντες της πακιστανικής κοινότητας έχουν γίνει.. φιλαράκια με υφυπουργούς και υπουργούς μας. Όπως μας έδειξε το εξοργιστικό περιστατικό του 2024 με τη Σοφία Βούλτεψη, οι «εξέχοντες» Πακιστανοί καλούν κυβερνητικούς στο προσωπικό τους τηλέφωνο για να ζητήσουν χάρες, να κανονίσουν συναντήσεις και να πιέσουν για την εξασφάλιση δεκάδων χιλιάδων αδειών διαμονής για τους ομοεθνείς τους.

​Από Άγιον Όρος με αγάπη

 

 

​Γυναίκες, αχ βρε γυναίκες τι πάθατε;

​Όλοι συμφωνούμε ότι η πρώτη αγάπη, ο πρώτος αγνός έρωτας είναι γυναίκα, η μάνα μας!

​Το πρώτο χάδι και στοργικό βλέμμα απ' αυτή ζητιανέψαμε, κλάψαμε και μάθαμε να περπατάμε, κρατώντας το φουστάνι της.
Και όταν μεγαλώσαμε αναζητήσαμε να μας αγγίξει κάτι (ασυνείδητα βέβαια) που να θυμίζει τη μάνα μας.Κάτι οικείο, που θα μας ελκύσει και συναισθηματικά θα μας καλύψει. 

​Δυστυχώς όμως στις μέρες μας τα πράγματα δυσκόλεψαν. Με τη συνεργία του κοινού εχθρού, τα πράγματα άλλαξαν. Η καημένη η γυναίκα, προκειμένου να επιβιώσει, να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του δαιμονικού lifestyle, κάπου έχασε το σκοπό της, την ιερότητα και την αξία της. Φαίνεται ότι δεν αντιλήφθηκε την παγίδα, ζαλίστηκε, θαμπώθηκε από τα στημένα και ψεύτικα πρότυπα της showbiz που τη διέλυσαν. Της πήραν τη χαρά, την απλότητα. Έφτασε στο σημείο να μην σέβεται, ούτε να εκτιμά τον εαυτό της και το πιο θλιβερό είναι ότι όλο και περισσότερο ηλικιακά αυτό πέφτει...Σε σημείο που μικρές κοπέλες στο κατώφλι της εφηβείας ακόμη,αγνοούν και περιφρονούν την παιδικότητα τους, μιμούμενα τα πτωτικά , αρνητικά πρότυπα που τα social media και η διεθνής καλλιτεχνική διασημότητα προβάλλει... όχι τυχαία βέβαια. Κάθε άλλο! Έτσι η σύγχρονη γυναίκα μικρή ή μεγάλη, αγχώνεται να αναμετρηθεί, να αγωνιστεί κάπως να πιάσει τη βάση, να κάνει ό,τι μπορεί με όποιο κόστος.Και  πάλι καλά αν γλιτώσει την κατάθλιψη, εφόσον σίγουρα θα έχει χάσει την αυθεντικότητά της και τη φυσική ομορφιά της, που κάποιοι δεν την άφησαν ποτέ να πιστέψει ότι έχει...

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Κυριακός ὁ ἀναχωρητής

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ὁσίους τῆς Ἐκκλησίας μας ἔχουν τὸν τίτλο τοῦ Ἀναχωρητῆ, κι᾿ αὐτὸ διότι εἶχαν πάρει τὴ μεγάλη ἀπόφαση νὰ ἀναχωρήσουν σωματικὰ ἀπὸ τὸν πτωτικὸ κόσμο στὶς ἐρήμους, ἀλλὰ ὅμως ψυχικὰ νὰ βρίσκονται κοντὰ στοὺς κοσμικούς, μὲ τὴν προσευχή τους. Ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγάλους Ἀναχωρητὲς ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Κυριακός, ὁ ὁποῖος πῆρε τὸ προσωνύμιο τοῦ Ἀναχωρητῆ.

Βρέθηκαν Τα Ιερά λείψανα της Αγίας Χρυσής

 

 

Σε μια σπουδαία πνευματική είδηση για την τοπική Εκκλησία και ολόκληρη την Ορθοδοξία, η Ιερά Μητρόπολη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας ανακοίνωσε ότι, δύο αιώνες μετά το μαρτύριό της, εντοπίστηκαν τα ιερά λείψανα της αγίας ένδοξου νεομάρτυρος και μεγαλομάρτυρος Χρυσής.

Τα λείψανα βρέθηκαν κοντά στα ερείπια του παλιού ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στο κάστρο της Χρυσής. Τα οστά εξετάστηκαν από ειδικά επιστημονικά εργαστήρια της Γερμανίας, τα οποία πιστοποίησαν ότι ανήκουν σε νεαρή γυναίκα ηλικίας περίπου 17 ετών και ότι το έτος θανάτου της ήταν το 1795, όπως ακριβώς μαρτυρείται στον βίο της. Σύμφωνα με τη σχετική εγκύκλιο, στα οστά διακρίνονται σημάδια φρικτών βασανιστηρίων, ιδιαίτερα στα πλευρά και στην τιμία κάρα, ενώ χαρακτηριστικό είναι ότι αναδίδεται συνεχώς ευωδία.

Γέροντας Ευστράτιος Γκολοβάνσκι: Η πρόνοια και φροντίδα του Θεού για τον κόσμο

 

Ο Θεός κυβερνάει τον κόσμο που δημιούργησε, και φροντίζει για όλα τα όντα που έπλασε, κατευθύνοντάς τα στην επίτευξη του σκοπού της υπάρξεώς τους. Τα άλογα όντα τα κυβερνάει ο Θεός με τους φυσικούς νόμους που όρισε ως δημιουργός, ενώ τα λογικά όντα, τους ανθρώπους, σε συνεργασία πάντα με την ελεύθερη βούλησή τους, την οποία ποτέ δεν παραβιάζει. Την πρόνοια του Θεού για τον κόσμο Του φανερώνουν τα λόγια του Χριστού: «Ο Πατέρας μου αδιάκοπα μέχρι τώρα εργάζεται· έτσι κι εγώ εργάζομαι (Ιω. 5:17). Ο απόστολος Παύλος παραδέχεται ότι «Αυτός συγκρατεί τα πάντα, για να μπορούν να υπάρχουν (Κολ. 1:17). «Αυτός δίνει σε όλα ζωή και πνοή και τα πάντα» (Πραξ. 17:25).

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ὁ λαός τοῦ Χριστοῦ

 

Κηρυγματικές σκέψεις τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ πάνω στό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς (Α΄ Λουκᾶ)

 

Ὁ Κύριος ἀναζητεῖ τούς ἀκροατές του ἀνάμεσα στούς ἁπλούς ἐργαζόμενους ἀνθρώπους τοῦ Λαοῦ. Στούς ἀνθρώπους τοῦ μόχθου. Ἡ ὐψηλἠ θρησκευτική τάξη τοῦ Ἰσραήλ, πού εἶχε ὡς ἐπάγγελμα τή μελέτη καί ἑρμηνεία τῆς Γραφῆς, ἐθεώρησε κατώτερο ν’ ακούσει τόν Χριστό καί νά τόν παραδεχθεῖ ὡς Διδάσκαλο. Τόν Χριστό τόν ἔβλεπαν ἀφ’ ὑψηλοῦ.

«...καί καθίσας, ἐδίδασκεν ἐκ τοῦ πλοίου τούς ὄχλους» (Λουκ. ε΄ 3)

Ὁ «ὄχλος» τοῦ Εὐαγγελίου εἶναι σχεδόν πάντα πρόθυμος νά ὑποτάξει τή λογική στήν πίστη.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἁγία Νεομάρτυς Ἀκυλίνα - Ἡ πανέφημη νύμφη τοῦ Χριστοῦ

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Μιὰ κατηγορία Νεομαρτύρων εἶναι καὶ τὰ νεαρὰ κορίτσια, τὰ ὁποῖα, παρὰ τὸ ἄωρο τῆς ἡλικίας τους, ὁμολόγησαν τὴν σώζουσα πίστη τους στὸ Χριστό, βασανίστηκαν καὶ ἔχασαν τὴ ζωή τους, ἀπὸ τὴν μανία τῶν ἀλλόθρησκων καὶ βαρβάρων τυράννων τούρκων. Μιὰ ἀπὸ αὐτὲς ὑπῆρξε ἡ ἁγία ἔνδοξος Νεομάρτυς Ἀκυλίνα ἀπὸ τὴ Θεσσαλονίκη. Μιὰ πραγματικὰ πανέφημη νύμφη τοῦ Χριστοῦ. Ἕνα εὔοσμο ἄνθος τοῦ χριστιανικοῦ λειμῶνα.
 

Γεννήθηκε στὸ χωριὸ Ζαγκλιβέρι τῆς Θεσσαλονίκης, στὴν ἐπαρχία Λαγκαδά, τὸ 1745, ὅπου σώζεται ὡς τὰ σήμερα, τὸ ἐρειπωμένο σπίτι της. Ὁ πατέρας της ὀνομαζόταν Γεώργιος, ἐνῶ τῆς μητέρας της ἀγνοοῦμε τὸ ὄνομα. Ἦταν χριστιανοὶ καὶ ζοῦσαν μιὰ συνηθισμένη ἀγροτικὴ ζωή. Ἡ Κόρη τους Ἀκυλίνα ζοῦσε μαζί τους καὶ εἶχε ριζώσει στὴν παιδικὴ ψυχή της τὴν πίστη στὸ Χριστό. Εἶχε δὲ ἀσυνήθιστη σωματικὴ ὀμορφιά.

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΛΟΥΚΑ Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου σχετικά με την ευαγγελική περικοπή της Κυριακής Α΄ Λουκά «ΚΑΝΕ ΑΡΧΗ» [23-9-1990]

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΛΟΥΚΑ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

σχετικά με την ευαγγελική περικοπή της Κυριακής Α΄ Λουκά με θέμα:

«ΚΑΝΕ ΑΡΧΗ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 23-9-1990]

Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, την πρώτη Κυριακή μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, κάνει αρχή ευαγγελικών περικοπών από το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο. Αλλά και το περιεχόμενο της ευαγγελικής περικοπής σήμερα αναφέρεται στην αρχή του δημοσίου έργου του Κυρίου μας και την εκλογή των πρώτων μαθητών Του. Γι’ αυτό και εμείς σαν θέμα σήμερα να έχουμε τη σημασία ενός ξεκινήματος σε οποιοδήποτε τομέα της ζωής μας. Και μάλιστα ιδιαίτατα στον τομέα της σωτηρίας μας.

Αλλά με δύο λόγια ας δούμε την ευαγγελική περικοπή για να έχουμε μία εικόνα. Ένα πρωινό, στην αμμουδιά της λίμνης Γενησαρέτ, είδε ο Κύριος δύο αραγμένα καΐκια, που οι νοικοκυραίοι τους ήταν ο Πέτρος, με τον αδελφό του τον Ανδρέα στο ένα και ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης ο αδελφός του στο άλλο. Ο Κύριος ζήτησε από τον Απόστολο Πέτρο για λίγο να του παραχωρήσει το καΐκι του, επειδή ήταν πολύ το πλήθος που ήλθε να ακούσει τον λόγο Του και δεν ήταν δυνατό να μπορέσει να μιλήσει, να οράται και να ακούεται, και ζήτησε από το καΐκι να μπορέσει να μιλήσει στα πλήθη.

Τό Εὐαγγέλιο καί ὁ Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς Α' Λουκᾶ 27 Σεπτεμβρίου 2026

 

Ἑωθινόν 

 

Ἦχος πλ. δ´ - Ἑωθινόν Ϛ´
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΚΔ´ 36 - 53

³⁶ Ταῦτα δὲ αὐτῶν λαλούντων αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς ἔστη ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ λέγει αὐτοῖς· Εἰρήνη ὑμῖν. ³⁷ πτοηθέντες δὲ καὶ ἔμφοβοι γενόμενοι ἐδόκουν πνεῦμα θεωρεῖν. ³⁸ καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Τί τεταραγμένοι ἐστέ, καὶ διατί διαλογισμοὶ ἀναβαίνουσιν ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; ³⁹ ἴδετε τὰς χεῖράς μου καὶ τοὺς πόδας μου, ὅτι αὐτὸς ἐγώ εἰμι· ψηλαφήσατέ με καὶ ἴδετε, ὅτι πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα. ⁴⁰ καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐπέδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας. ⁴¹ ἔτι δὲ ἀπιστούντων αὐτῶν ἀπὸ τῆς χαρᾶς καὶ θαυμαζόντων εἶπεν αὐτοῖς· Ἔχετέ τι βρώσιμον ἐνθάδε; ⁴² οἱ δὲ ἐπέδωκαν αὐτῷ ἰχθύος ὀπτοῦ μέρος καὶ ἀπὸ μελισσίου κηρίου, ⁴³ καὶ λαβὼν ἐνώπιον αὐτῶν ἔφαγεν. ⁴⁴ εἶπε δὲ αὐτοῖς· Οὗτοι οἱ λόγοι οὓς ἐλάλησα πρὸς ὑμᾶς ἔτι ὢν σὺν ὑμῖν, ὅτι δεῖ πληρωθῆναι πάντα τὰ γεγραμμένα ἐν τῷ νόμῳ Μωϋσέως καὶ προφήταις καὶ ψαλμοῖς περὶ ἐμοῦ. ⁴⁵ τότε διήνοιξεν αὐτῶν τὸν νοῦν τοῦ συνιέναι τὰς γραφάς, ⁴⁶ καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὅτι Οὕτω γέγραπται καὶ οὕτως ἔδει παθεῖν τὸν Χριστὸν καὶ ἀναστῆναι ἐκ νεκρῶν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, ⁴⁷ καὶ κηρυχθῆναι ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ μετάνοιαν καὶ ἄφεσιν ἁμαρτιῶν εἰς πάντα τὰ ἔθνη, ἀρξάμενον ἀπὸ Ἱερουσαλήμ. ⁴⁸ ὑμεῖς δέ ἐστε μάρτυρες τούτων. ⁴⁹ καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πατρός μου ἐφ’ ὑμᾶς· ὑμεῖς δὲ καθίσατε ἐν τῇ πόλει Ἱερουσαλήμ ἕως οὗ ἐνδύσησθε δύναμιν ἐξ ὕψους. ⁵⁰ Ἐξήγαγε δὲ αὐτοὺς ἔξω ἕως εἰς Βηθανίαν, καὶ ἐπάρας τὰς χεῖρας αὐτοῦ εὐλόγησεν αὐτούς. ⁵¹ καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εὐλογεῖν αὐτὸν αὐτοὺς διέστη ἀπ’ αὐτῶν καὶ ἀνεφέρετο εἰς τὸν οὐρανόν. ⁵² καὶ αὐτοὶ προσκυνήσαντες αὐτὸν ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ μετὰ χαρᾶς μεγάλης, ⁵³ καὶ ἦσαν διὰ παντὸς ἐν τῷ ἱερῷ αἰνοῦντες καὶ εὐλογοῦντες τὸν Θεόν. Ἀμήν. 

Μητροπολίτης Αντινόης Παντελεήμων. Υπέρ Εσταυρωμένου Χριστού

 

Εισαγωγικό σχόλιο από Σπυρίδωνα Αρναούτογλου  

 

Σεβαστοὶ Πατέρες καὶ ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοὶ χαίρετε ἐν Κυρίῳ.

Ὁ Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς κακόδοξης πλάνης τῆς ἀποκαθηλώσεως τοῦ ἤδη ἐγκατεστημένου Ἐσταυρωμένου Χριστοῦ ὄπισθεν ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα τῶν Ἱερῶν Ναῶν μιᾶς ὁλόκληρης Μητροπόλεως, εἶχε ἀταλάντευτα δηλώσει τὴν ἀντίθεσή του ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια μὲ ἀτράνταχτα θεολογικὰ ἐπιχειρήματα σὲ σωρεία κειμένων τὰ ὁποῖα δημοσιεύτηκαν στὸ διαδίκτυο καὶ στὶς Ὀρθόδοξες ἐφημερίδες.
Ἂν καὶ ὁ ἴδιος σηκώνει τὸν δικό του βαρὺ Σταυρὸ τῆς ἀσθενείας, δὲν ἐγκατέλειψε τὴν πατρική του ἀγάπη καὶ ποιμαντικὴ παρηγορία γιὰ τὸ πονεμένο ποίμνιο.
Ζεῖ ὄντως εἰς Τύπον καὶ Τόπον Χριστοῦ, ἐκφράζοντας γνήσια τὸ ἁγιοραφικό : «Δεῦτε πρὸς μὲ πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς». (Ματθαῖον 11.28)

Ἀκολουθεῖ τὸ συνημμένο κείμενο ποὺ μᾶς ἀπέστειλε, καὶ ἐκφράζει γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ τὴν Ὀρθόδοξη καὶ ἀπλανῆ θέση του, κάνει ἔκκληση στὴν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας νὰ εἰσακούσει καὶ νὰ δώσει τέλος στὸ βαρύτατο πρόβλημα ποὺ δημιούργησε ὁ Μητροπολίτης Περιστερίου Γρηγόριος, νουθετεῖ καὶ παρηγορεῖ πατρικὰ ὡς γνήσιος ποιμένας καὶ τέλος συγχαίρει τοὺς εὐλαβεῖς Ὀρθόδοξους πιστοὺς τῆς Μητροπόλεως Περιστερίου γιὰ τὸν ἐπίπονο ἀγῶνα τους.

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 5,1-11] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΤΟ ΑΓΑΘΟΝ ΞΕΚΙΝΗΜΑ» [25-9-1994] [Β306]

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 5, 1-11]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΟ ΑΓΑΘΟΝ ΞΕΚΙΝΗΜΑ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 25-9-1994]

[Β306]

Ήδη εισερχόμεθα, αγαπητοί μου, εις την ευαγγελικήν περίοδο του Λουκά. Τελείωσε του Ματθαίου και εισερχόμεθα, όπως σας είπα, στην ευαγγελικήν περίοδο του Λουκά. Εφεξής τα ευαγγελικά αναγνώσματα θα λαμβάνονται από τον Ευαγγελιστήν Λουκάν. Γι’ αυτό και η Εκκλησία μας θέτει στην πρώτη Κυριακή του Λουκά, σήμερα, περικοπή που αναφέρεται εις την αρχή του κηρύγματος του Ιησού.

Όλα δείχνουν, όπως ακούσαμε και την ευαγγελική περικοπή, όλα δείχνουν το αγαθό τους ξεκίνημα. Το πρώτο κήρυγμα, οι πρώτοι ακροαταί, οι πρώτοι μαθηταί, οι πρώτες εντυπώσεις, το πρώτο θαύμα, εν ευρεία εννοία, θαύμα σε μία ευρεία δημοσιότητα θαύμα, διότι είχε προηγηθεί το θαύμα της Κανά, οι πρώτοι καρποί. Αξίζει να τα δούμε όλα αυτά. Γιατί κι εμείς κάποτε κάνομε κάποια ξεκινήματα σε πολλούς τομείς της ζωής μας, σε όλους τους τομείς της ζωής μας.

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 5,1-11] Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 5,1-11]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ

«Περιπατῶν δὲ παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδε δύο ἀδελφούς, Σίμωνα τὸν λεγόμενον Πέτρον καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφόν αὐτοῦ, βάλλοντας ἀμφίβληστρον εἰς τὴν θάλασσαν· ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς.καὶ λέγει αὐτοῖς· δεῦτε ὀπίσω μου καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων. οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ(:Και ενώ περπατούσε κοντά στη θάλασσα της Γαλιλαίας, είδε δυο αδελφούς, τον Σίμωνα, τον οποίο κατόπιν ονόμασε Πέτρο, και τον Ανδρέα τον αδελφό του, οι οποίοι έριχναν δίχτυα στη θάλασσα, διότι ήταν ψαράδες. Και τους λέει: ‘’Ακολουθήστε με, και θα σας κάνω ικανούς να ψαρεύετε αντί για ψάρια ανθρώπους. Αυτούς θα ελκύετε στη βασιλεία των ουρανών με τα πνευματικά δίχτυα του κηρύγματος’’. Και αυτοί αμέσως άφησαν τα δίχτυά τους και Τον ακολούθησαν)»[Ματθ.4,18-20].

METAΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ» [26-9-2001] Β΄έκδοσις

METAΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 26-9-2001]

Β΄έκδοσις

Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, τιμά την Μετάσταση του θαυμαστού και μεγάλου αποστόλου του Χριστού, του μαθητού της αγάπης και ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου. Η μνήμη του συμπίπτει περίπου 1906 –από σήμερα- 1906 χρόνια από της συγγραφής του περιφήμου προφητικού του βιβλίου, του τελευταίου της Καινής Διαθήκης, της Αποκαλύψεως. Γιατί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, εξόριστος στην Πάτμο, συνέγραψε το βιβλίο αυτό το 95 μ.Χ. ύστερα από μια σειρά αποκαλύψεων που είχε σε ένα σπήλαιο του νησιού εν ημέρα Κυριακή, όπως ο ίδιος μάλιστα το καταγράφει. Και ξέρετε πρώτα εγράφη η Αποκάλυψις και μετά εγράφη το Ευαγγέλιον, αν το γνωρίζετε. Είναι λοιπόν το πρώτο βιβλίο που έγραψε. Και μετά δε και οι επιστολές. Όταν επανέκαμψε από την εξορία στην Έφεσο, εκεί έγραψε το ομώνυμον Ευαγγέλιον, όπως σας είπα, και τις επιστολές.

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ Στον άγιο Απόστολο και ευαγγελιστή και στον Χριστό εξόχως αγαπημένο Ιωάννη τον θεολόγο

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

Στον άγιο Απόστολο και ευαγγελιστή και στον Χριστό εξόχως αγαπημένο

Ιωάννη τον θεολόγο

Σήμερα τελούμε εορτή ενός από τους προκρίτους Αποστόλους του Χριστού και εγκαινιάζουμε αυτόν ως πατέρα όλων όσοι φέρουν το όνομα του Χριστού, μάλλον δε ως πατριάρχη αυτών, «οἳ οὐκ ἐξ αἱμάτων, οὐδὲ ἐκ θελήματος σαρκός, οὐδὲ ἐκ θελήματος ἀνδρός, ἀλλ᾿ ἐκ Θεοῦ ἐγεννήθησαν(:οι οποίοι δεν γεννήθηκαν από γυναικεία αίματα, ούτε από σαρκική επιθυμία, ούτε από την επιθυμία κάποιου άνδρα, αλλά γεννήθηκαν από τον ίδιο τον Θεό)» [Ιω.1,13].

Διότι, όπως ο Ιακώβ προέβαλε δώδεκα πατριάρχες κατά σάρκα, από τους οποίους διαμορφώθηκαν οι δώδεκα φυλές του Ισραήλ[Γέν.35,22: «Ἦσαν δὲ οἱ υἱοὶ Ἰακὼβ δώδεκα» κ.ε.], έτσι και ο Χριστός προέβαλε πνευματικώς τους δώδεκα μύστες[Ματθ.10,2-4: «Τῶν δὲ δώδεκα ἀποστόλων τὰ ὀνόματά εἰσι ταῦτα· πρῶτος Σίμων ὁ λεγόμενος Πέτρος καὶ ᾿Ανδρέας ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, ᾿Ιάκωβος ὁ τοῦ Ζεβεδαίου καὶ ᾿Ιωάννης ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, Φίλιππος καὶ Βαρθολομαῖος, Θωμᾶς καὶ Ματθαῖος ὁ τελώνης, ᾿Ιάκωβος ὁ τοῦ ᾿Αλφαίου καὶ Λεββαῖος ὁ ἐπικληθεὶς Θαδδαῖος, Σίμων ὁ Κανανίτης καὶ ᾿Ιούδας ὁ ᾿Ισκαριώτης ὁ καὶ παραδοὺς αὐτόν» · πρβ. επίσης Μάρκ.3,14-19 και Λουκά 6,13-16 αντίστοιχα], αφού τον αριθμό εκείνου του μαθητή που εξέπεσε με ελεεινό τρόπο από το αξίωμά του[Ματθ.27,5: «Καὶ ῥίψας τὰ ἀργύρια ἐν τῷ ναῷ ἀνεχώρησε, καὶ ἀπελθὼν ἀπήγξατο(:Κι αφού έριξε τα ασημένια νομίσματα στον περίβολο του ναού, έφυγε και πήγε και πνίγηκε με σκοινί)»] τον συμπλήρωσε ο Παύλος προς τον οποίο έσκυψε από τον ουρανό ο Χριστός[βλ. Πράξ.9,3-5 κ.ά.: «Καθώς όμως πορευόταν και πλησίαζε στη Δαμασκό ξαφνικά άστραψε γύρω του ένα λαμπερό φως από τον ουρανό.