ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ [: Εφ. 5,8-16] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ [ Υπομνηματισμός των χωρίων Εφ. 5,5-21, Ομιλίες ΙΗ’-ΙΘ΄]

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ [: Εφ.5,8-16]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

            [ Υπομνηματισμός των χωρίων Εφ. 5,5-21, Ομιλίες ΙΗ’-ΙΘ΄]

    [Ομιλία ΙΗ΄]:«Τοῦτο γάρ ἐστε γινώσκοντες, ὅτι πᾶς πόρνος ἢ ἀκάθαρτος ἢ πλεονέκτης, ὅς ἐστιν εἰδωλολάτρης, οὐκ ἔχει κληρονομίαν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ. Μηδεὶς ὑμᾶς ἀπατάτω κενοῖς λόγοις· διὰ ταῦτα γὰρ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας(:Φυλαχτείτε απ’ όλα αυτά, διότι πρέπει να ξέρετε καλά αυτό, ότι κάθε πόρνος ή ακάθαρτος ή πλεονέκτης, ο οποίος ουσιαστικά είναι ειδωλολάτρης, αφού η λατρεία του χρήματος απορροφά ολόκληρη την καρδιά του, δεν έχει κανένα δικαίωμα κληρονομιάς στην Βασιλεία του Χριστού και Θεού. Αυτή είναι η μόνο αλήθεια. Κι ας μη σας εξαπατά κανείς με λόγια κούφια και ψεύτικα· διότι για τα αμαρτήματα αυτά έρχεται η οργή του Θεού πάνω στους απείθαρχους και ανυπότακτους ανθρώπους)» [Εφ.5, 5-6].

Σοφία Μπεκρῆ: Οἱ Εὐχὲς τῆς Γονυκλισίας

 

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος  

 

Γενικὰ

Ὡς γνωστόν, κατὰ τὸν Ἑσπερινὸ τῆς Πεντηκοστῆς ἀναγιγνώσκονται οἱ Εὐχὲς τῆς Γονυκλισίας. Ὀνομάζονται ἔτσι ἀπὸ τὴν ἐπίκληση τοῦ πρεσβυτέρου «Ἔτι καὶ ἔτι, κλίναντες τὰ γόνατα, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν».

Οἱ Εὐχὲς αὐτὲς χωρίζονται σὲ τρεῖς ὁμάδες, ὅσες καὶ οἱ ἀντίστοιχες γονυκλισίες. Κατὰ τὴν πρώτη γονυκλισία, ἀναγιγνώσκονται οἱ δύο πρῶτες Εὐχές, κατὰ τὴν δεύτερη, οἱ ἑπόμενες δύο, καὶ κατὰ τὴν τρίτη ἄλλες τρεῖς Εὐχές, συνολικά, δηλαδή, ἑπτὰ Εὐχές. Σὲ ἄλλες περιγραφές, γίνεται λόγος γιὰ τρεῖς Εὐχές· μετά, ὅμως, ἀπὸ τὴν πρώτη Εὐχὴ ἀναφράφεται ὅτι «ἐπισυνάπτει καὶ ταύτην», ὁμοίως καὶ μετὰ ἀπὸ τὴν τρίτη Εὐχὴ ἐπισυνάπτεται ἄλλη μία, καὶ μετὰ ἀπὸ τὴν πέμπτη Εὐχὴ ἐπισυνάπτονται ἄλλες δύο Εὐχές· ἄρα, στὴν πραγματικότητα πρόκειται γιὰ τὸ ἴδιο πράγμα.

Στὸ παρόν, θὰ ἀναλύσουμε τὶς Εὐχές, ἀναφέροντας τὸν συνολικό ἀριθμό τους. Νὰ σημειωθῇ ὅτι ἡ ἀνάγνωση τῶν Εὐχῶν τῆς Γονυκλισίας ξεκινάει ἀμέσως μετὰ ἀπὸ τό «Φῶς ἱλαρόν» καὶ τὸ πανηγυρικὸ Προκείμενο «Τίς Θεὸς μέγας, ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν». Μετὰ ἀπὸ τὸ πέρας τῶν Εὐχῶν ὁ Ἑσπερινὸς συνεχίζεται κανονικὰ μὲ τά «Πληρωτικά», ἕως τὸ τέλος.

Πρὸς τὴν Ἱερᾶ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος - Ἀνοικτὴ ἐπιστολή

 

(Σχετικὰ μὲ τὸν συνεχιζόμενο – ἐπὶ τρία χρόνια τώρα – θρασύτατο ἐμπαιγμὸ τοῦ ἐπισκόπου Γρηγορίου πρὸς τὸν πιστὸ λαὸ τοῦ Περιστερίου ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο).

 

Πατέρες τῆς ἐκκλησίας μας*

• Δὲν πάει ἄλλο πλέον, πρέπει νὰ σᾶς μιλήσουμε, θέλουμε νὰ σᾶς ἐκφράσουμε τὰ αἰσθήματά μας, θέλουμε πολλὰ νὰ σᾶς ρωτήσουμε...

• Πατέρες, ποῦ εἶσθε; Ζεῖτε σ’ αὐτὸν τὸν τόπο, βλέπετε, ἀκοῦτε, ἀντιλαμβάνεσθε; Θυμᾶσθε τὸ χθές, συνειδητοποιεῖτε σὲ ποιά κατάσταση ἔχουμε περιέλθει σήμερα, ὀσμίζεσθε τὸ αὔριο;

• Τὸ σίγουρο εἶναι πὼς δὲν σᾶς λείπουν οἱ ἱκανότητες. Ἔχετε τὴ δύναμη, ἔχετε τὰ προσόντα καὶ μπορεῖτε νὰ προσφέρετε πολλὰ στὸν δύστυχο τόπο μας. Πατέρες, χάσατε τὴν ὅρασή σας ἢ ἐθελοτυφλεῖτε;

• Χάσατε τὴν ἀκοή σας ἢ ἀδιαφορεῖτε; Χάσατε τὴν λαλιά σας ἢ ἐν ἐπιγνώσει σιωπᾶτε;

• Πατέρες, μὴ μᾶς προδίδετε κι ἐσεῖς... οὔτε σ’ ἐμᾶς (τὸν πιστὸ λαὸ) ἀξίζει οὔτε σ’ ἐσᾶς πρέπει.

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου από τη σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς» ΠΕΡΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ: «Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;» [1-5-1985] [Σειρά 1/Δ45Α]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

από τη σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς»

με θέμα:

ΠΕΡΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ: «Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;»

[εκφωνήθηκε επί απορίας προσκυνητών στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 1-5-1985]

[Σειρά 1/Δ45Α]

[…] από το κατά Ματθαίον ευαγγέλιον, η οποία θα σταθεί και αφετηριακή όχι μόνον του σημερινού μας θέματος, αλλά και όλης της σειράς των θεμάτων που θα ακολουθήσουν. Είναι από το 16^ον κεφάλαιον: «᾿Ελθὼν δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς τὰ μέρη Καισαρείας τῆς Φιλίππου ἠρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγων· τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι, τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; Οἱ δὲ εἶπον· οἱ μὲν ᾿Ιωάννην τὸν βαπτιστήν, ἄλλοι δὲ ᾿Ηλίαν, ἕτεροι δὲ ῾Ιερεμίαν ἢ ἕνα τῶν προφητῶν. Λέγει αὐτοῖς· ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι; Ἀποκριθεὶς δὲ Σίμων Πέτρος εἶπε· σὺ εἶ ὁ Χριστὸς, ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος. Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτῷ· μακάριος εἶ, Σίμων Βαριωνᾶ, ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι, ἀλλ᾿ ὁ πατήρ μου ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Κἀγὼ δέ σοι λέγω ὅτι σὺ εἶ Πέτρος, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν, καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς. Καὶ δώσω σοι τὰς κλεῖς τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, καὶ ὃ ἐὰν δήσῃς ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται δεδεμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς, καὶ ὃ ἐὰν λύσῃς ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται λελυμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς».

ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ Αγίου Ιωάννου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, του Χρυσοστόμου

Αγίου Ιωάννου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, του Χρυσοστόμου

ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ

Είναι μεγάλα, αγαπητοί, και ξεπερνούν κάθε ανθρώπινη λογική τα χαρίσματα που μας δώρισε σήμερα ο φιλάνθρωπος Θεός. Γι᾿ αυτό λοιπόν ας χαιρόμαστε όλοι μαζί και χορεύοντας από χαρά ας υμνήσουμε τον Κύριό μας. Γιατί η σημερινή ημέρα είναι για μας εορτή και πανήγυρη. Όπως δηλαδή η μία εποχή διαδέχεται την άλλη και το ένα ηλιοστάσιο το άλλο, έτσι ακριβώς και στην Εκκλησία η μία εορτή διαδέχεται την άλλη και μας πηγαίνουν από τη μία στην άλλη. Πριν από λίγες ημέρες λοιπόν εορτάσαμε τον Σταυρό, το Πάθος, την Ανάσταση, ύστερα από αυτά την Ανάληψη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στον ουρανό. Σήμερα όμως συναντήσαμε την ίδια την κορυφή των αγαθών, φθάσαμε στη μητρόπολη των εορτών, βρισκόμαστε στην πραγματοποίηση της υπόσχεσης του Κυρίου: «Ἐὰν γὰρ ἐγὼ μὴ ἀπέλθω,ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς· ἐὰν δὲ πορευθῶ, πέμψω αὐτὸν πρὸς ὑμᾶς (:Σας συμφέρει να φύγω εγώ· διότι εάν δεν πεθάνω επάνω στο σταυρό και δεν φύγω, ο Παράκλητος δεν θα έλθει σε σας. Αν όμως προσφέρω πάνω στον σταυρό την εξιλαστήρια θυσία μου και φύγω από τον κόσμο αυτόν για να πάω στον Πατέρα μου, θα σας στείλω τον Παράκλητο)» [Ιω. 16, 7].

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ ΣΗΜΕΙΟΝ ΕΝΩΣΕΩΣ ΚΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΣΗΜΕΙΟΝ ΔΙΑΛΥΣΕΩΣ» [18-6-2000] (Β416)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

      Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

                                  με θέμα:

                         «Η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ ΣΗΜΕΙΟΝ ΕΝΩΣΕΩΣ

            ΚΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΣΗΜΕΙΟΝ ΔΙΑΛΥΣΕΩΣ»

                                [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 18-6-2000] 

(Β416)                                     

   Το Πνεύμα το Άγιον, αγαπητοί μου, ήδη είχε ανακληθεί από την Γην. Το είπε σαφώς ο Πατήρ: «Οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας». Οι άνθρωποι είχαν εξοκείλει. Παρότι ο Θεός είχε πει να μη μιγούν οι δύο κλάδοι του Αδάμ. Ο ένας ήταν του Κάιν και ο άλλος του Σηθ. Εμίγησαν όμως κινούμενοι από κίνητρα υλιστικά. «Είδαν», λέγει, «οι υιοί, οι απόγονοι του Σηθ ότι οι θυγατέρες των απογόνων του Κάιν ήταν πολύ ωραίες· και εμίγησαν». Και εχάλασαν. Και έφθασαν σε ένα σημείο που προκαλείται πλέον η απόφασις του Θεού για να έλθει ο Κατακλυσμός. Γι'αυτό λέγει… προσέξτε αυτήν την θέσιν «Οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα - δεν λέει «εἰς τοὺς αἰῶνας»-  διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας». Έγιναν σαρκικοί. Αίρω, λοιπόν, το Πνεύμα μου το Άγιον. Από δω ας μάθομε ότι ο σαρκικός άνθρωπος δεν μπορεί να έχει το Πνεύμα του Θεού. Δεν… τρόπον τινά, προσγειούται ομαλά το Πνεύμα το Άγιον εις τον σαρκικόν άνθρωπον. Γνωρίζομε πλέον από την Καινή Διαθήκη ότι ο άνθρωπος είναι όχι η ψυχή του μόνον αλλά και το σώμα του και κυριότατα το σώμα του, ναός του Αγίου Πνεύματος. Πώς λοιπόν αυτό το σώμα, το οποίον θα συρθεί εις την ανηθικότητα, την ποικίλη ανηθικότητα, πώς είναι δυνατόν πλέον, αφού καταπροδόθηκε ως ναός του Αγίου Πνεύματος να μένει πλέον μέσα εκεί το Πνεύμα το Άγιον;

Τό Εὐαγγέλιο καί ὁ Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς (τῆς Πεντηκοστῆς) 31 ΜΑΪΟΥ 2026

Εὐαγγέλιον

 

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Ζ´ 37 - 52

³⁷ Ἐν δὲ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔκραξε λέγων· Ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω. ³⁸ ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος. ³⁹ τοῦτο δὲ εἶπε περὶ τοῦ Πνεύματος οὗ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύσαντες εἰς αὐτόν· οὔπω γὰρ ἦν Πνεῦμα Ἅγιον, ὅτι Ἰησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη. ⁴⁰ πολλοὶ οὖν ἐκ τοῦ ὄχλου ἀκούσαντες τὸν λόγον ἔλεγον· Οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης· ⁴¹ ἄλλοι ἔλεγον· Οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός· οἱ δὲ ἔλεγον· Μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστὸς ἔρχεται; ⁴² οὐχὶ ἡ γραφὴ εἶπεν ὅτι ἐκ τοῦ σπέρματος Δαυῒδ καὶ ἀπὸ Βηθλέεμ τῆς κώμης, ὅπου ἦν Δαυῒδ, ὁ Χριστὸς ἔρχεται; ⁴³ σχίσμα οὖν ἐν τῷ ὄχλῳ ἐγένετο δι’ αὐτόν. ⁴⁴ τινὲς δὲ ἤθελον ἐξ αὐτῶν πιάσαι αὐτόν, ἀλλ’ οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ’ αὐτὸν τὰς χεῖρας. ⁴⁵ Ἦλθον οὖν οἱ ὑπηρέται πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ Φαρισαίους, καὶ εἶπον αὐτοῖς ἐκεῖνοι· Διατί οὐκ ἠγάγετε αὐτόν; ⁴⁶ ἀπεκρίθησαν οἱ ὑπηρέται· Οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος, ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος. ⁴⁷ ἀπεκρίθησαν οὖν αὐτοῖς οἱ Φαρισαῖοι· Μὴ καὶ ὑμεῖς πεπλάνησθε; ⁴⁸ μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν ἢ ἐκ τῶν Φαρισαίων; ⁴⁹ ἀλλ’ ὁ ὄχλος οὗτος ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον ἐπικατάρατοί εἰσι! ⁵⁰ λέγει Νικόδημος πρὸς αὐτούς, ὁ ἐλθὼν νυκτὸς πρὸς αὐτὸν, εἷς ὢν ἐξ αὐτῶν· ⁵¹ Μὴ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τὸν ἄνθρωπον, ἐὰν μὴ ἀκούσῃ παρ’ αὐτοῦ πρότερον καὶ γνῷ τί ποιεῖ; ⁵² ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ· Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῆς Γαλιλαίας εἶ; ἐρεύνησον καὶ ἴδε ὅτι προφήτης ἐκ τῆς Γαλιλαίας οὐκ ἐγήγερται.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ [:Πράξεις 2, 1-11] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΜΕΘΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Η ΜΕΘΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» [18-6-1989] [Β218]

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ [:Πράξεις 2, 1-11]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΜΕΘΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Η ΜΕΘΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 18-6-1989]

[Β218]

Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, γιορτάζει και τιμά την φανέρωσή της μέσα εις την Ιστορίαν. Η Εκκλησία ήτο πρώτα ουρανία πραγματικότης. Και σήμερα γίνεται υπόθεσις της γης. Πρώτα περιορίζετο μεταξύ του Αγίου Τριαδικού Θεού και των αγίων αγγέλων. Αλλά τώρα συμπεριλαμβάνονται και οι άνθρωποι. Είναι η δευτέρα της απόπειρα, στο πρόσωπο το θεανθρώπινον του Ιησού Χριστού, γιατί η πρώτη της απόπειρα απέτυχε με την πτώσιν των Πρωτοπλάστων. Διότι θα μετεφέρετο η Εκκλησία επί γης ως κοινωνία του Αγίου Τριαδικού Θεού με τους ανθρώπους. Η πτώσις, όμως, των Πρωτοπλάστων εματαίωσε την κοινωνίαν αυτήν, δηλαδή την Εκκλησία.

Η αγάπη , όμως, του Θεού ξανάστησε την Εκκλησία επί της γης. Γι’αυτό πόσο πρέπει να ευχαριστούμε και να δοξάζουμε και να ευλογούμε τον Άγιον Τριαδικόν Θεόν για την σοφία Του, την δύναμή Του και την αγάπη Του…

ΤΕΡΑΤΑ! Εισέβαλαν σε σπίτι ευλαβούς ιερέα κατατρομοκρατώντας τα 5 μικρά του παιδιά! Η ΧΟΥΝΤΑ του Μητσοτάκη ΠΡΟΚΑΛΕΙ.

 

Τέτοιες ενέργειες μόνον ΔΑΙΜΟΝΙΚΑ μυαλά θα μπορούσαν να τις συλλάβουν! 

 

Την ώρα που η Ελλάδα ΣΕΙΕΤΑΙ από τα ΣΚΑΝΔΑΛΑ :

- των παράνομων τηλεφωνικών υποκλοπών πολιτικών, υπουργών, στρατιωτικών ...

- του ΟΠΕΚΕΠΕ,

- των ανύπαρκτων μέτρων ασφάλειας στους σιδηροδρόμους

- του κλεισίματος των εργοστασίων λιγνίτη που κόστισαν δισεκατομμύρια ευρώ

- την ώρα που "πεθαίνουν" ο ένας μετά τον άλλον οι μάρτυρες σε κρίσιμες υποθέσεις πχ Noor1

- την ώρα που σπείρες ανήλικων Ρομά κλέβουν μπροστά στα μάτια τους ιδιοκτήτες περιπτέρων και αν αντιδράσουν τους καίνε τα περίπτερα 

- την ώρα που η πατρίδα μας ΓΕΜΙΣΕ παράνομους λαθροεισβολείς και νέες καραβιές καταφθάνουν

- οι περιουσίες των Ελλήνων, περνάνε από τις Τράπεζες σε funds ημετέρων με εξευτελιστικές τιμές, 

- έχουν ξεπουληθεί λιμάνια, αεροδρόμια, μέχρι και τα διόδια

- και υποθήκευσαν την πατρίδα μας με Υπερταμείο και μνημόνια,

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ [:Ἰω. 7,37-52 και 8,12] YΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ [:Ἰω. 7,37-52 καὶ 8,12]

YΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Ἐν δὲ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔκραξε λέγων· ἐὰν τίς διψᾷ, ἐρχέσθω πρὸς μὲ καὶ πινέτω. ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος (:κατὰ τὴν τελευταία καὶ ἐπισημότερη ἀπὸ τίς ἄλλες ἡμέρες τῆς ἑορτῆς [τῆς Σκηνοπηγίας] στάθηκε ὄρθιος ὁ Ἰησοῦς καὶ μὲ δυνατὴ φωνὴ εἶπε: ἐὰν κανεὶς αἰσθάνεται πόθο καὶ δίψα, ὄχι γιὰ ἀγαθὰ ὑλικὰ καὶ φθαρτά, ἀλλὰ γιὰ πνευματικὰ καὶ αἰώνια, γιὰ τὴν ἐσωτερικὴ γαλήνη καὶ τὴ μακαριότητα τῆς θείας ζωῆς, ἂς ἔλθει κοντά Μου μέσῳ τῆς πίστεως καὶ ἂς πίνει τὴν ἀλήθεια ποὺ προσφέρω, γιὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν ἔτσι οἱ πλέον μύχιοι καὶ εὐγενεῖς πόθοι του. Ἐκεῖνος ποὺ πιστεύει σὲ Ἐμένα,  σύμφωνα μὲ τοὺς λόγους τῆς Γραφῆς, θὰ γίνει ἀστείρευτη πνευματικὴ πηγή· καὶ ἀπὸ τὴν καρδιὰ καὶ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς του θὰ ἀναβλύζουν ποταμοὶ ἀπὸ ὁλόδροσο τρεχούμενο νερό, γιὰ νὰ ξεδιψᾷ ὄχι μόνο ὁ ἴδιος ἀλλὰ καὶ ὅλοι ὅσοι ἔρχονται σὲ ἐπικοινωνία μὲ αὐτόν)» [:Ἰω.7 ,37-38]·[ἑρμηνευτικὴ ἀπόδοση Παναγιώτου Τρεμπέλα].

Φώτης Μιχαήλ: Ἡ ἱστορία, δυστυχῶς, γιὰ τοὺς ἀφελεῖς καὶ τοὺς ἀδιάφορους ἐπαναλαμβάνεται ὀδυνηρά

 

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ ἰατρός 

 

Στὰ τελευταῖα χρόνια τῆς Μακεδονικῆς Δυναστείας τὸ Βυζαντινὸ κράτος κυβερνήθηκε ἀπὸ αὐτοκράτορες, οἱ ὁποῖοι μὲ τὶς λαθεμένες ἐνέργειές τους τὸ ὁδήγησαν σὲ παρακμή. Οἱ αὐτοκράτορες αὐτοὶ πῆραν τὸ μέρος τῶν πλουσίων ἀξιωματούχων της πρωτεύουσας καὶ τῶν «δυνατῶν» των ἐπαρχιῶν, καὶ προχώρησαν στὰ ἑξῆς νομοθετικὰ μέτρα:

 

1ον. Κατάργησαν τὸν νόμο τοῦ «Ἀλληλέγγυου» καὶ ἄλλες διατάξεις, ποὺ προστάτευαν τοὺς μικροὺς καλλιεργητὲς ἀπὸ τοὺς δυνατοὺς καὶ τοὺς εἰσπράκτορες τῶν φόρων.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ [:Πράξεις 2, 1-11] Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ, Ο ΔΑΚΤΥΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ»

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ [:Πράξεις 2, 1-11]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:  

«ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ, Ο ΔΑΚΤΥΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ»

Ζούμε πάλι, αγαπητοί μου, ἐν ἑορτῇ την χαρά της Πεντηκοστής. Είναι η χαρά από την παρουσία του Αγίου Πνεύματος, που υπεσχέθη ο Κύριος εις τους μαθητάς Του, αλλά και σε όλη την Εκκλησία, διαμέσου των αιώνων. Και ο Κύριος είπε: « Ἀπὸ Ἱεροσολύμων μὴ χωρίζεσθαι, ἀλλὰ περιμένειν τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πατρὸς ἣν ἠκούσατέ μου(:«Μη χωριστείτε από τα Ιεροσόλυμα, αλλά να περιμένετε την υπόσχεση του Πατέρα μου, που σας την έχω πει») ὅτι Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισεν ὕδατι, ὑμεῖς δὲ βαπτισθήσεσθε ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ οὐ μετὰ πολλὰς ταύτας ἡμέρας (:«Ο Ιωάννης εβάπτισε με νερό, σεις θα βαπτισθείτε με το Πνεύμα το Άγιον, όχι ύστερα από πολλές ημέρες»). Και η υπόσχεσις του Χριστού εξεπληρώθη δέκα ημέρες μετά την Ανάληψή Του. Και για να έρθει το Πνεύμα το Άγιον, έπρεπε να ανέλθει ο Υιός προς τον Πατέρα. Γι΄αυτό ο Κύριος είπε ότι «Συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω(:Σας συμφέρει εγώ για να φύγω). Ἐὰν γὰρ ἐγὼ μὴ ἀπέλθω(:διότι αν δεν φύγω), ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς (:ο Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιον, δεν θα έλθει σε σας)· ἐὰν δὲ πορευθῶ, πέμψω αὐτὸν πρὸς ὑμᾶς(:Όταν δε πάω στον ουρανό, τότε εγώ θα σας στείλω τον άλλον Παράκλητον, το Πνεύμα το Άγιον)».

Ελευθέριος Ανδρώνης: Ελλάδα: Χρυσοπληρώνουμε τις «έξυπνες» κάμερες AI για 7% ακρίβεια παραβάσεων και 100% παρακολούθηση!

 Το απόλυτο ψηφιακό μπάχαλο με τις πολυδιαφημισμένες κάμερες που κάνουν λάθη κατά 93% - Η «ασφάλεια των δρόμων» πάει περίπατο και μένει μόνο ο Μεγάλος Αδερφός

 

  Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Σε μια χρυσοπληρωμένη τεχνολογική «φούσκα» εξελίσσεται η εγκατάσταση των πολυδιαφημισμένων «έξυπνων» καμερών στους ελληνικούς δρόμους. Για άλλη μια φορά το ελληνικό κράτος βάζει το κάρο μπροστά από το άλογο και δείχνει ότι υπηρετεί τυφλά μόνο ατζέντες και δεν δίνει δεκάρα για τη χρηστικότητα των όσων αποφασίζει.

Το ίδιο φιάσκο που παρατηρείται με τα εργονομικά κενά των ΑΠΕ, των ηλεκτρικών αυτοκινήτων και των ηλεκτρικών ΜΜΜ, συμβαίνει τώρα ακόμα πιο κραυγαλέα με τις «έξυπνες» κάμερες Τεχνητής Νοημοσύνης για τον έλεγχο της οδικής κυκλοφορίας. Και αν οι ΑΠΕ και τα ηλεκτρικά οχήματα αφορούν κυρίως ζητήματα ενέργειας, η εγκατάσταση χιλιάδων καμερών αφορά την κατάργηση της ιδιωτικότητας μας.

Σοφία Μπεκρῆ: Ἡ θέση των Ψυχοσαββάτων στὴν Ἐκκλησία μας

 

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος 

 

Ἡ Ἐκκλησία μας, πρὸ κάθε μεγάλης ἑορτῆς, ἑορτάζει σύμπασα, θριαμβεύουσα καὶ στρατευομένη.

Γιὰ τὴν ἀκρίβεια, γνωρίζοντας ὅτι τὰ κεκοιμημένα μέλη της προπορεύονται, ἀναπέμπει εὐχὲς τόσο γιὰ τὴν συγχώρηση καὶ μετάνοια τῶν ζώντων ὅσο καὶ γιὰ τὴν ἀνάπαυση τῶν κεκοιμημένων, μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ ἀποκτήσουν ὅλοι τὴν αἰώνιο ζωή.

Ἔτσι, καὶ πρὸ τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Πεντηκοστῆς καὶ τῆς ἐπιδημίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, προηγεῖται τὸ Ψυχοσάββατο, ὁπότε μνημονεύουμε τούς «ἀπ’ αἰῶνος ἕως αἰῶνος κεκοιμημένους». Στὶς Εὐχὲς μάλιστα τῆς Γονυκλισίας, ποὺ διαβάζονται κατὰ τὸν Ἑσπερινὸ τῆς Πεντηκοστῆς, πρὸ τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ζητᾶμε, μεταξὺ ἄλλων, τὴν ἀνάπαυση τῶν κεκοιμημένων ἀδελφῶν μας, καθ’ ὅτι γιὰ τὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας «οὐκ ἐστιν θάνατος, ἀλλὰ μετάστασις ἀπὸ τῶν λυπηροτέρων ἐπί τα θυμηδέστερα (τὰ πιὸ χαρούμενα) καὶ ἀνάπαυσις καὶ χαρά.»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ (:Πράξ. 2,1-11) ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ (:Πράξ. 2,1-11)

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Καὶ ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν ἅπαντες ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό (:τὸ πρωὶ τῆς ἡμέρας τῆς Πεντηκοστῆς -καθὼς ὁλοκληρωνόταν ἡ ἡμέρα αὐτὴ ἡ ὁποία ἄρχισε ἀπὸ τὸ ἀπόγευμα τῆς παραμονῆς της- ὅλοι οἱ πιστοὶ μὲ μιὰ καρδιὰ ἦταν συναγμένοι στὸ ἴδιο μέρος)» [Πράξεις 2,1].

Ποιά εἶναι αὐτὴ ἡ Πεντηκοστή; Ὅταν τὸ δρεπάνι ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιηθεῖ γιὰ τὴν συγκομιδὴ ἀπό το θερισμό· ὅταν ἔπρεπε νὰ συναθροίζει τοὺς καρπούς. Εἶδες τὸν τύπο; Βλέπε πάλι τὴν ἀλήθεια. Ὅταν ἔπρεπε νὰ ἐπιβάλλει τὸ δρεπάνι τοῦ λόγου, ὅταν τοὺς καρποὺς ἔπρεπε νὰ συλλέγει, τότε τὸ Πνεῦμα σὰν δρεπάνι κοφτερό, πετᾷ πάνω σὲ αὐτούς. Διότι ἄκουσε τὸν Χριστὸ ποὺ λέει· «οὐχ ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἔτι τετράμηνός ἐστι καὶ ὁ θερισμὸς ἔρχεται; ἰδοὺ λέγω ὑμῖν, ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ θεάσασθε τὰς χώρας, ὅτι λευκαὶ εἰσι πρὸς θερισμὸν ἤδη (:Δὲν λέτε ἐσεῖς ὅτι τέσσερις μῆνες μένουν ἀκόμη καὶ ὁ θερισμὸς ἔρχεται; Στὴν πνευματικὴ ὅμως σπορὰ εἶναι δυνατὸν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ νὰ καρποφορήσει καὶ σὲ χρονικὸ διάστημα πολὺ πιὸ σύντομο. Καὶ γιὰ νὰ πειστεῖτε γιὰ τὸ θέμα αὐτὸ ποὺ σᾶς λέω, σηκῶστε τὰ μάτια σας καὶ κοιτᾶξτε τὸ πλῆθος αὐτὸ τῶν Σαμαρειτῶν ποὺ ἔρχονται. Μοιάζουν οἱ ψυχές τους μὲ χωράφια, στὰ ὁποῖα δὲν πρόφθασε νὰ σπαρεῖ ὁ λόγος τῆς ἀλήθειας, κι ὅμως εἶναι λευκὰ καὶ ὥριμες πλέον, ἕτοιμα νὰ θεριστοῦν.

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΠΡΟ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ» [Από τη σειρά: «Ομιλίες εις προσκυνητάς Θεσσαλονικείς» Δ97Α’] [13-6-1992]

 

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΠΡΟ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ»

[Από τη σειρά: «Ομιλίες εις προσκυνητάς Θεσσαλονικείς» Δ97Α’]

[Εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 13-6-1992]

       Αν ο θάνατος, αγαπητοί μου, έθετε την τελική του σφραγίδα σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, τότε, θα λέγαμε, ας αρχίσομε να θρηνούμε γι΄ αυτήν την φοβερή αιχμαλωσία μας εις τον κόσμον αυτόν. Τότε μόνιμο τραγούδι μας, μόνιμο, μάλλον, ελεγείο μας, ας είναι το «Ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης». Και μάλιστα όταν σήμερα, Ψυχοσάββατο προ της Πεντηκοστής, μάς ζωντανεύει αυτή η θέσις του θανάτου, η πραγματικότητα του θανάτου για να τα πούμε αυτά, τότε θα λέγαμε: «Γιατί να έρχονται νέοι άνθρωποι στον κόσμον αυτόν αφού θα πεθάνουν;».

Ελευθέριος Ανδρώνης: Ηλεκτρικό ρεύμα: Η απάτη των «φθηνών» ΑΠΕ – Χαρίζουμε στη Βουλγαρία ρεύμα το μεσημέρι, το αγοράζουμε +1000% το βράδυ!

 

Μια αδιανόητη μπίζνα με τις ΑΠΕ - Η ανήλιαγη Βουλγαρία προνόησε, αποθηκεύει και μοσχοπουλάει τον ήλιο της Ελλάδας στην ίδια την... Ελλάδα

 

Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης 

 

Η απόλυτη κοροϊδία εις βάρος των Ελλήνων καταναλωτών, εξελίσσεται σε ένα αδιανόητο ενεργειακό «αλισβερίσι» μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας. Πρόκειται για ένα εξοργιστικό παράδοξο που ανέδειξε η εφημερίδα «Το Ποντίκι», το οποίο εξηγεί εν μέρει τις ληστρικές τιμές ρεύματος που πληρώνουν οι Έλληνες, στα πλαίσια μιας ασύδοτης αγοράς που έχει αντικαταστήσει τη λογική της ενεργειακής αυτάρκειας των Ελλήνων, με τον παραλογισμό της αισχροκέρδειας για λίγους και «εκλεκτούς».

Οι περιβόητες ΑΠΕ που διαφημίστηκαν από την κυβέρνηση ως υπόσχεση καθαρής ενέργειας και φθηνού ρεύματος, μόνο αυτό δεν πραγματοποιούν. Η εγκατάσταση των ΑΠΕ προωθήθηκε μανιωδώς, χωρίς όμως κανέναν σχεδιασμό διαχείρισης αυτής της ισχύος υπέρ του λαού. Ατελείωτες εκτάσεις της Ελλάδας γέμισαν με ΑΠΕ, μόνο και μόνο για να στήνονται μπίζνες εκατομμυρίων στο χρηματιστήριο ενέργειας, με εξαγωγές φθηνού ρεύματος σε ξένα κράτη που επανεισάγεται σε ακριβότερες τιμές στη χώρα μας. Και όταν λέμε ακριβότερες, εννοούμε… χρυσάφι.

Ἰωάννης Πελίτης: Μνημόσυνο καὶ ἐκδήλωση γιὰ τὴν ἅλωση στὸ ἱερὸ κοινόβιο Ὁσίου Νικοδήμου

 

Σήμερα Παρασκευή 29 Μαΐου 2020, μέ ἀφορμή τήν θλιβερή ἐπέτειο τῆς ἁλώσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως, στό Ἱερό Κοινόβιο Ὁσίου Νικοδήμου τελέσθηκε Θεία Λειτουργία καί ἱερό Μνημόσυνο ὑπέρ τῶν προγόνων μας πού θυσιάσθηκαν στίς Ἀλησμόνητες Πατρίδες. Στή συνέχεια στό μεγάλο ἀρχονταρίκι τῆς Μονῆς ἐκφωνήθηκε ἐπίκαιρη ὁμιλία τοῦ Θεολόγου-Φιλόλογου κυρίου Ἰωάννη Πελίτη, τό πλῆρες κείμενο τῆς ὁποίας παρατίθεται κάτωθι. Κατά τήν ἔναρξη ἀλλά καί κατά τή λήξη τῆς σεμνῆς αὐτῆς ἐκδηλώσεως, ὁ Χορός τῶν Πατέρων τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου ἀπέδωσε ἐπίκαιρους ἐκκλησιαστικούς ὕμνους.

ΟΜΙΛΙΑ   ΙΩΑΝΝΟΥ   ΠΕΛΙΤΗ   ΕΙΣ   ΤΗΝ   

ΕΠΕΤΕΙΟ   ΤΗΣ   ΑΛΩΣΕΩΣ   (29-5-2020)

Εὐχαριστώντας γιά τήν πρόσκληση καί γιά τήν παρουσία σας, εὔχομαι τίς στιγμές αὐτές γόνιμες γιά ὅλους.

Σέ κάθε ἐπέτειο γιά τήν ἅλωση τῆς Βασιλεύουσας πενθοῦμε ἀναστάσιμα τήν τουρκική κατάκτηση τῆς ἐνδοξότερης Χριστιανικῆς αὐτοκρατορίας, πού ὀνόμασαν Βυζάντιο οἱ ἐχθροί της, ἀποκρύπτοντας τίς ἱστορικές της ρίζες γιά νά ἀλλοιώσουν τήν ταυτότητά της.

 Ἡ προερχόμενη ἀπ᾿ τήν ἐξ᾿ ἀρχῆς Ἑλληνική πόλη Ρώμη Ρωμαϊκή αὐτοκρατορία, ἐκχριστιανισμένη, εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη αὐτοκρατορία, πού περιλαμβάνονταν στά ὅριά της γιά κάποια χρονικά διαστήματα ἡ Βρετανία, ἡ Εὐρώπη, ὡς τόν Ἔλβα, ἤ δυτική Ἀσία μέχρι καί τό Ἰράκ καί ἡ βόρεια Ἀφρική. Κύρια γλῶσσα ἡ Ἑλληνική, ἡ ἀπ᾿ ὁποιαδήποτε ἄλλη μουσικότερη καί πλουσιότερη - σημεῖο ὅτι ὁ λαός πού τήν δημιούργησε ἔφτασε ὡς τά πιό ἀκραῖα ὅρια τή δίψα γιά ἀλήθεια, ζωή, ὡραιότητα, ἐλευθερία, ἀγάπη – ἔκφραση δίψας γιά τόν Θεό. Συνεκτικός ἱστός τῶν λαῶν πού τήν συγκρότησαν, ἡ ἴδια πίστη. Ἐπισήμανση πού λείπει ἀπ᾿ τήν Ἱστορία: κυβερνήθηκε καί ἀπό Ἁγίους πού θέσπισαν ὡς θεμέλιο πολιτικῆς τήν θέωση τοῦ πολίτη, καταξιώνοντας τήν Πατρίδα ὡς οἶκο τοῦ Θεοῦ, ἁγία γῆ, ὅπου ἀσκεῖται ὁ βίος πού τρέπει σέ ἀνάσταση τόν θάνατο καί καταλάμπει ἄκτιστο φῶς τήν οἰκουμένη μέσα ἀπ᾿ τήν Ἀποκάλυψη, τήν ποίηση, τήν μελῳδία , τήν ἀρχιτεκτονική καί τήν εἰκόνα, πού ἐμπνέει κάθε μία τό Ἅγιο Πνεῦμα, κορυφώνοντας τόν Θεανθρώπινο πολιτισμό. Τόσο στήν βιοπάλη, κατά τήν εἰρήνη, ὅσο καί στόν πόλεμο μέ τίς αἱρέσεις ἤ μέ τούς ἐπίδοξους κατακτητές.

Χαράλαμπος Μηνάογλου: Και του χρόνου στην Πόλη

 

Γράφει ὁ Χαράλαμπος Μηνάογλου 

 

Σώπασε κυρά Δέσποινα και μην πολυδακρύζεις,

πάλι με χρόνους με καιρούς, πάλι δικά μας θά 'ναι...

 

Τα ανωτέρω ισχύουν φυσικά, αλλά έχουν μια αυτονόητη προϋπόθεση, ότι κι εμείς παραμένουμε ορθόδοξοι και Έλληνες...

 

Δεν θα γίνουν ποτέ ξανά δικά μας, εάν εμείς απεκδυθούμε την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό... δεν θα γίνουν ποτέ δικά μας, εάν εμείς συμμαχούμε (τι συμμαχούμε δηλαδή, έχουμε υποταχθεί πλήρως στις ορέξεις) με τους εχθρούς της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού... 

Αββάς Σισώης, το σκεύος της ερήμου

Ο αββάς Σισώης είπε κάποτε με παρρησία: «Έχε θάρρος· πάνε τώρα τριάντα χρόνια που δεν παρακαλώ πια τον Θεό για οποιαδήποτε άλλη αμαρτία, αλλά αυτό που προσεύχομαι είναι· “Κύριε Ιησού, προστάτεψέ με από τη γλώσσα μου”. Και μέχρι τώρα πέφτω καθημερινά εξαιτίας της και αμαρτάνω».

✶✶✶

Ένας αδελφός ανέφερε στον αββά Σισώη: «Βλέπω ότι έχω μόνιμα τη μνήμη του Θεού». Ο γέροντας του αποκρίθηκε: «Δεν είναι σπουδαίο να βρίσκεται ο λογισμός σου στον Θεό. Το σπουδαίο είναι να βλέπεις τον εαυτό σου πιο κάτω απ’ όλη την κτίση. Γιατί αυτό και ο σωματικός κόπος οδηγούν στην ταπεινοφροσύνη».

Ἅγιος Παΐσιος: Ἀπὸ τὴν κοσμική εὐτυχία βγαίνει τὸ κοσμικό ἄγχος

Ὅσο ἀπομακρύνονται οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὴν φυσική ζωή, τὴν ἁπλή, καὶ προχωροῦν στὴν πολυτέλεια, τόσο αὐξάνει καὶ τὸ ἀνθρώπινο ἄγχος. Καὶ ὅσο ἀπομακρύνονται ἀπὸ τὸν Θεό, ἑπόμενο εἶναι νὰ μή βρίσκουν πουθενά ἀνάπαυση. Γι' αὐτὸ γυρίζουν ἀνήσυχοι ἀκόμη καὶ γύρω ἀπὸ τὸ φεγγάρι –σάν τὸ λουρί τῆς μηχανῆς γύρω ἀπὸ τὴν τρελλή ρόδα[1] –, γιατί ὁλόκληρος ὁ πλανήτης μας δὲν χωράει τὴν πολλή τους ἀνησυχία.

Ἀπὸ τὴν κοσμική καλοπέραση, ἀπὸ τὴν κοσμική εὐτυχία, βγαίνει τὸ κοσμικό ἄγχος. Ἡ ἐξωτερική μόρφωση μὲ τὸ ἄγχος ὁδηγεῖ καθημερινῶς ἑκατοντάδες ἀνθρώ­πων (ἀκόμη καὶ μικρά παιδιά μὲ ἄγχος) στὶς ψυχαναλύσεις καὶ στούς ψυχιάτρους καὶ κτίζει συνεχῶς Ψυχιατρεῖα καὶ μετεκπαιδεύει ψυχιάτρους, ἐνῶ πολλοί ψυχίατροι οὔτε Θεό πιστεύουν οὔτε ψυχή παραδέχονται. Ἑπομένως, πῶς εἶναι δυνατόν αὐτοί οἱ ἄν­θρωποι νὰ βοηθήσουν ψυχές, ἀφοῦ καὶ οἱ ἴδιοι εἶναι γεμάτοι ἀπὸ ἄγχος; Πῶς εἶναι δυνατόν ὁ ἄνθρωπος νὰ παρηγορηθῆ ἀληθινά, ἄν δὲν πιστέψη στὸν Θεό καὶ στὴν ἀληθινή ζωή, τὴν μετά θάνατον, τὴν αἰώνια; Ὅταν συλλάβη ὁ ἄνθρωπος τὸ βαθύτερο νόημα τῆς ζωῆς τῆς ἀληθινῆς, τότε φεύγει ὅλο τὸ ἄγχος του καὶ ἔρχεται ἡ θεία παρηγοριά, καὶ θεραπεύεται. Ἄν πήγαινε κανεὶς στὸ Ψυχιατρεῖο καὶ διάβαζε στούς ἀσθενεῖς τὸν Ἀββᾶ Ἰσαάκ, θὰ γίνονταν καλά ὅσοι πιστεύουν στὸν Θεό, γιατί θὰ γνώριζαν τὸ βαθύτερο νόημα τῆς ζωῆς.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἄγιος Ἰωάννης ὁ Ρώσσος - Ὀ θαυματουργὸς πολύπαθος Ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Ἡ ἐμφάνιση ἁγίων στὴν Ἐκκλησία μας σὲ κάθε ἐποχὴ εἶναι τὸ μόνιμο θαῦμα. Οὐδέποτε ὑπῆρξε ἐποχὴ στὴ δισχιλιόχρονη πορεία τῆς Ἐκκλησίας μας ποὺ νὰ μὴν ἔχει ἐμφανιστεῖ ἅγιος. Ὅπως σὲ κάθε ἐποχή, ἔτσι καὶ στοὺς νεώτερους καὶ σύγχρονους καιροὺς ἀναδεικνύει ὁ Θεὸς ἁγίους γιὰ τὴ δόξα τὴ δική Του καὶ τὸν ἁγιασμὸ καὶ τὴν ἀρωγὴ τῶν πιστῶν. Ἕνας ἀπὸ τοὺς νέους λαοφιλεῖς ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι καὶ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσσος. 
 

Ἦταν Ρῶσσος στὴν καταγωγὴ καὶ εἶχε γεννηθεῖ στὴ Ν. Ρωσία, τὴ σημερινὴ Οὐκρανία, στὰ 1690 ἀπὸ εὐσεβῆ οἰκογένεια. Κατατάχτηκε στὸν ρωσικὸ στρατὸ νὰ ὑπηρετήσῃ τὴ στρατιωτική του θητεία, ὅταν ἡ πατρίδα του βρισκόταν σὲ πόλεμο μὲ τὴν Τουρκία (1711-1718). Ὁ νεαρὸς Ἰωάννης πολεμοῦσε μὲ ἡρωισμὸ στὸν αὐτοκρατορικὸ στρατό, ὁ ὁποῖος εἶχε ὑποστεῖ ταπεινωτικὲς ἧττες ἀπὸ τὰ ἀκατάβλητα τουρκικὰ στρατεύματα. Στὴ μάχη ἀνακατάληψης τοῦ Ἀζὼφ πιάστηκε αἰχμάλωτος, μαζὶ μὲ χιλιάδες ἄλλους συμμαχητές του καὶ ὁδηγήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη, ἐν μέσῳ ἐξευτελισμῶν. Ἀπὸ ἐκεῖ προωθήθηκε στὴν Καισάρεια τῆς Καππαδοκίας, στὸ χωριὸ Προκόπιο, ὅπου δόθηκε στὴν κατοχὴ ἑνὸς Ἀγᾶ, ὁ ὁποῖος ἡγεῖτο στρατοπέδου Γενιτσάρων. Ἐν μέσῳ πρωτοφανῶν ἐξευτελισμῶν καὶ σκληρῶν βασανιστηρίων τοῦ ἀνατέθηκε νὰ περιποιεῖται τὰ ζῶα καὶ νὰ μένῃ μαζί τους στοὺς βρώμικους ἀπὸ τὶς κοπριὲς στάβλους. 

Στο μοναστήρι του οσίου Γεωργίου Καρσλίδη

 

Όταν πηγαίναμε να μεταλάβουμε – αναφέρει μία πνευματική θυγατέρα του οσίου Γεωργίου – πηγαίναμε από την πλαϊνή πύλη του ιερού στα γόνατα. Ο Γέροντας μας διάβαζε, μετά μας έχριε και ύστερα πηγαίναμε να μεταλάβουμε. Όλοι πηγαίναμε με συστολή και φόβο μέσα μας. Λέγαμε· άραγε θα με κοινωνήσει ή όχι. Μη έρθεις, έλεγε, όπου δεν έπρεπε. Με βαμμένα χείλη ή χωρίς μαντήλα δεν σε κοινωνούσε. «Εσύ εκεί χώρια, εκεί σταμάτησε, δεν έκανες τον κανόνα σου». Εύκολα δεν μεταλάμβανε, όχι. «Εσύ μην έρθεις, πήγαινε πρώτα να μιλήσεις μ’ εκείνον που είσαι μαλωμένος. Εσύ, γιατί δεν έκανες εκείνο που έπρεπε, τώρα πού ήρθες;» Έτσι μπροστά σε όλους μπορεί να σε έθιγε, για να διορθωθείς. Ανεξομολόγητος μεγάλος δεν μπορούσε να πλησιάσει να κοινωνήσει. Και εμάς μικρά που ήμασταν, μας έλεγε: «Δεν θα φάτε λάδι, για να ‘ρθείτε να σας κοινωνήσω». Ήταν τα πράγματα αυστηρά. Από μικρά παιδιά μας έβαζε σε μία σειρά, γιατί ήξερε πως ό,τι από παιδιά μάθουμε, ποτέ δεν θα το ξεχάσουμε. Σαν μία άσκηση και ένα μικρό κανόνα σ’ εμάς τα παιδιά προτού να κοινωνήσουμε, μας έστελνε να φέρουμε λίγα ξύλα στην πλάτη ή λίγο νερό κάτω από το ρέμα, για να κοπιάσουμε λίγο για τον Χριστό κι εμείς. Αν και ήμασταν παιδιά, όμως με κάποιο φόβο μέσα μας πλησιάζαμε να κοινωνήσουμε. Ακούγαμε από τους μεγάλους που τους μάλωνε ή τους μιλούσε αυστηρά ή δεν τους κοινωνούσε και μέσα στην παιδική μας ψυχή γεννιόταν ένας σεβασμός και μία ευλάβεια για τη θεία κοινωνία.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Νεομάρτυς Ἀλέξανδρος ὁ Δερβίσης

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Μιὰ κατηγορία ἐνδόξων Νεομαρτύρων στὰ τετρακόσια μαῦρα χρόνια τῆς τουρκικῆς σκλαβιᾶς ἦταν καὶ αὐτοὶ ποὺ εἶχαν ἀλλαξοπιστήσει καὶ ἐπανήρθαν στὴν Ὀρθοδοξία μας, ἐπισφραγίζοντας μὲ τὸ μαρτύριό τους τὴν ἐπάνοδό τους στὴν ἀληθινὴ καὶ σώζουσα πίστη τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν καὶ ὁ ἅγιος Νεομάρτυς Ἀλέξανδρος ὁ Δερβίσης, ὁ ὁποῖος ὄχι ἁπλὰ ἐξισλαμίστηκε, ἀλλὰ καὶ ἀναδείχτηκε ὑψηλὸς ἀξιωματοῦχος τῆς ἰσλαμικῆς θρησκείας.
 

Γεννήθηκε στὴ Θεσσαλονίκη στὰ μισὰ τοῦ 18ου αἰῶνα ἀπὸ Χριστιανοὺς γονεῖς. Διακρίνονταν ἀπὸ τὰ ἄλλα παιδιὰ τῆς συνοικίας του γιὰ τὴν ξεχωριστὴ ὀμορφιά του. Ἀλλὰ ἡ ὀμορφιὰ τῶν παιδιῶν δὲν ἦταν προσὸν γιὰ τὰ χρόνια ἐκεῖνα. Οἱ βάρβαροι ἀπολίτιστοι Ὀθωμανοὶ τὰ ἅρπαζαν ἀπὸ τίς ἀγκαλιὲς τῶν μητέρων τους. Τὰ μὲν κορίτσια τὰ προόριζαν γιὰ τὰ χαρέμια τῶν ἀγάδων τὰ δὲ ἀγόρια γιὰ τὸ στράτευμα καὶ τίς κυβερνητικὲς θέσεις. Τὰ μεγάλωναν σὲ εἰδικὰ κέντρα, καὶ τὸ πρῶτο πρᾶγμα ποὺ τοὺς ἔκαναν ἦταν ὁ ἐξισλαμισμὸς καὶ ἡ καλλιέργεια μίσους πρὸς τὸν Ἑλληνισμὸ καὶ τὴν Ὀρθοδοξία. Τὸ φοβερὸ τάγμα τῶν Γενίτσαρων, γιὰ παράδειγμα, ἀποτελοῦνταν ἀπὸ παιδιὰ Χριστιανῶν οἱ ὁποῖοι διέπρατταν τὰ φοβερότερα ἐγκλήματα καὶ τίς γενοκτονίες κατὰ τῶν χριστιανικῶν πληθυσμῶν.

Το διορατικό χάρισμα του οσίου Αμβροσίου της Όπτινα

 

Κάποτε ήρθε στην Όπτινα ένας τεχνίτης και τοποθέτησε στον ναό ένα καινούργιο εικονοστάσι. Ετοιμαζόταν να φύγει, όταν ο όσιος Αμβρόσιος είδε με τα διορατικά του μάτια ένα φοβερό θέαμα: Σ’ ένα δάσος, κοντά στον δρόμο, δύο άνδρες, κρατώντας μαχαίρια, παραμόaνευαν τον τεχνίτη. Ήταν παλιοί μαθητευόμενοί του, που ήξεραν ότι θα περνούσε από ‘κει με την αμοιβή του για το εικονοστάσι. Σκόπευαν, λοιπόν, να τον σκοτώσουν και να τον ληστέψουν.

Ο τεχνίτης, πριν φύγει, πήγε ν’ αποχαιρετήσει τον όσιο και να πάρει την ευλογία του. Εκείνος, όμως, δεν τον άφησε να φύγει. Του είπε ν’ αναβάλει την αναχώρησή του και τον προσκάλεσε σε τσάι το πρωί. Εκείνος, μολονότι επαγγελματικές υποχρεώσεις τον πίεζαν να επιστρέψει σύντομα στον τόπο του, δεν τόλμησε ν’ αρνηθεί, γιατί σεβόταν βαθιά τον στάρετς.