Εἰλικρινά πάντως ἀπορῶ μέ ὅσους σοκαρίστηκαν ἤ θύμωσαν μέ τήν πρόσφατη ἀνακοίνωση γιά τίς μισθολογικές αὐξήσεις τῶν μητροπολιτῶν.
Στήν πραγματικότητα τά ποσά πού γράφτηκαν εἶναι ἀπειροελάχιστα σέ σύγκριση μέ τίς ὑπηρεσίες πού προσέφεραν (καί συνεχίζουν νά προσφέρουν) στήν συντριπτική τους πλειονότητα οἱ λεγάμενοι στό καθεστώς.
Θυμηθεῖτε τήν στάση τους στά χρόνια τῆς ψευτοπανδημίας (μέ τά μπόλια, τούς κλειδαμπαρωμένους ναούς, τά ὑγειονομικά συνοδικά παλιόχαρτα καί τήν διήμερη Ἀνάσταση), θυμηθεῖτε τί εἶπαν (ἤ γιά τήν ἀκρίβεια τί ΔΕΝ εἶπαν) γιά τήν προδοσία τῆς Μακεδονίας καί τό συνολικό ἐν ἐξελίξει ξεπούλημα τῆς πατρίδας, θυμηθεῖτε τήν ἄθλια στάση τους ὅταν ψηφίζονταν οἱ σοδομονόμοι καί οἱ υἱοθεσίες παιδιῶν, θυμηθεῖτε τί διακηρύσσουν ἀπό ἄμβωνος γιά τίς νέες ταυτότητες καί τόν Προσωπικό Ἀριθμό, θυμηθεῖτε τήν ὁλοκληρωτική προδοσία καί οἰκουμενιστική ἅλωση τῆς Ὀρθοδοξίας πού πραγματοποιεῖται μέ τήν πλήρη εὐθύνη τους ἐδῶ καί πολλά χρόνια, σκεφτεῖτε τίς στενές σχέσεις πολλῶν ἐξ αὐτῶν μέ λέσχες καί στοές, σκεφτεῖτε καί τήν ἐξοργιστική χαμέρπεια ἀπέναντι στά πολιτικά ἀνθυποσκύβαλα τοῦ ἀντίχριστου χουντοκαθεστῶτος, μέ τά ὁποῖα χαριεντίζονται καθημερινά ἀντί νά τούς πετᾶνε κλωτσηδόν ἔξω ἀπό τίς ἐκκλησίες.
