π. Δημήτριος Μπόκος: Η ιερά ιστορία

 

Λένε μερικοί: Τί μας ενδιαφέρει η εβραϊκή μυθολογία; Δεν έχουμε δική μας ιστορία και μυθολογία και μάλιστα πολύ ανώτερη από την εβραϊκή;

Όλα τα γεγονότα του σχεδίου της Θείας Οικονομίας, οι παρεμβάσεις δηλαδή του Θεού για την αναδημιουργία και σωτηρία του ανθρώπου και του κόσμου, πραγματοποιούνται εν τόπω και χρόνω. Λαμβάνουν χώρα μέσα στην ανθρώπινη ιστορία. Η Παλαιά Διαθήκη είναι «της σωτηρίας ημών η προκήρυξις». Εμφανίζει μεθοδικά τη σταδιακή φανέρωση «του απ’ αιώνος μυστηρίου» του Θεού. Καταγράφει διαχρονικά την ιερά ιστορία, δηλαδή την απ’ αρχής κόσμου βαθμιαία αποκάλυψη του Θεού και όλων των επί μέρους ενεργειών του κατά την διά μέσου των αιώνων εξέλιξη του σχεδίου της Θείας Οικονομίας.

Η Παλαιά Διαθήκη δηλαδή, χωρίς να είναι βιβλίο ιστορίας, παραθέτει όσα ιστορικά δεδομένα αποτελούν τον περίγυρο των γεγονότων της Θείας Οικονομίας. Ενδιαφέρεται για τις συγκεκριμένες χρονικές στιγμές μέσα στην πανανθρώπινη ιστορία, στις οποίες εγκιβωτίσθηκαν τα θεία γεγονότα. Είναι τεράστιο λάθος να νομίζει κανείς ότι η Παλαιά Διαθήκη είναι η ιστορία ή η μυθολογία ενός λαού, εν προκειμένω του Ισραηλιτικού, και ότι δεν ενδιαφέρει συνεπώς τους άλλους λαούς.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ Πνευματικά γυμνάσματα : ΜΕΛΕΤΗ Γ΄

 

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

Πνευματικά γυμνάσματα : ΜΕΛΕΤΗ Γ΄

Α΄. Τα μέσα που μας έδωσε ο Θεός, για να πετύχουμε τον τελικό σκοπό μας.

Σκέψου, αδελφέ, το μεγάλο πλήθος των μέσων και οργάνων, που σε προμήθευσε ο Θεός, για να επιτύχεις με αυτά τον τελικό σκοπό σου, δείχνοντας έτσι με αυτό πόση φροντίδα και προθυμία έχει, για να σε κάνει αιώνια ευτυχισμένο. Αυτά τα μέσα είναι: α) Τα εξωτερικά καλά, δηλαδή η περιουσία, οι τιμές, ο πλούτος και η πρόσκαιρη ευτυχία. β) Τα καλά της φύσεως, δηλαδή ο νους, η φρόνησις, η ακεραιότητα των αισθήσεων και των μελών του σώματός σου. γ) Τα υπερφυσικά αγαθά, δηλαδή οι φωτισμοί του νου, η προκαταρκτική και αγιαστική χάρις, η οποία έλκει την θέληση προς το αγαθό, τα διάφορα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, οι θεοειδείς αρετές, τα θεία μυστήρια, οι Άγιες Γραφές, δηλαδή η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη, οι διδασκαλίες των πνευματοφόρων Πατέρων, οι επαγγελίες των μελλόντων αγαθών, οι απειλές των αιωνίων κολάσεων, η διαφύλαξη των Αγγέλων, αυτός ο Ίδιος ο Θεός, ο Οποίος δεν αρκέσθηκε μόνο να σε βοηθήσει, για να επιτύχεις τον σκοπό σου μέσω της δημιουργίας Του, αλλά ήλθε και αυτοπροσώπως, για να ζητήσει την σωτηρία σου με το να γίνει άνθρωπος και από απόλυτος σκοπός, που είναι ο τελικός σκοπός του ανθρώπου, θέλησε να γίνει σχεδόν μέσο και όργανο για την σωτηρία σου, όχι μόνο με τους λόγους Του και τα παραδείγματά Του, αλλά και με το Αίμα Του και την ζωή Του, και δεν λυπήθηκε καθόλου τον εαυτό Του, για να σου ανοίξει ελεύθερα τον δρόμο προς τον ουρανό.

Ελευθέριος Ανδρώνης: Chat Control 1.0: Οι ιδιωτικές συνομιλίες μας στο έλεος της Ευρω – Στάζι!

 

Καλώς ήρθατε στο όραμα του Όργουελ, όπου κάθε προσωπική σου άποψη θα περνάει από την αξιολόγηση και την έγκριση των Βρυξελλών

 

 Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης  

Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των προβατόσχημων δικτατοριών είναι ότι όταν δεν τους αρέσει το αποτέλεσμα ενός ψηφίσματος, το επαναλαμβάνουν μέχρι να έρθει το αποτέλεσμα που επιθυμούν.

Αυτό ακριβώς συνέβη την Πέμπτη 9 Ιουλίου με την ψήφιση της χρονικής επέκτασης του Chat Control 1.0, ενός οργουελικού κανονισμού που σμπαραλιάζει το απόρρητο των διαδικτυακών συνομιλιών και ορίζει Δερβέναγα στις προσωπικές επαφές μας, δήθεν για την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. Οι ίδιοι άνθρωποι, δηλαδή, που προωθούν ευρωπαϊκά προγράμματα «Ολιστικής Σεξουαλικής Αγωγής», μαθαίνοντας την «απόλαυση» του αυνανισμού ακόμα και σε εξάχρονα παιδάκια, μας λένε τώρα ότι κόπτονται για το καλό των παιδιών.

Πνευματικές συμβουλές του π. Παϊσίου Ολάρου

 

 – Γέροντα Παΐσιε, τι πνευματικές συμβουλές δίνετε στους μαθητές σας;

Πριν γίνω ιερέας και Πνευματικός, τους πλέον γνωστούς εκ των λαϊκών, τους προέτρεπα να προσεύχονται πολύ, να διαβάζουν το Ψαλτήριο, να κάνουν μετάνοιες, να νηστεύουν, να συμφιλιώνονται μεταξύ τους και να εξομολογούνται στον Πνευματικό της Σκήτης. Τα πνευματικά μου παιδιά όμως, ήμουν υποχρεωμένος να τα διδάσκω περισσότερο με τα έργα και λιγότερο με τα λόγια μου. Όταν μ’ έβλεπαν να τρέχω στην προσευχή, να νηστεύω, να σιωπώ και να συμπεριφέρομαι μαζί τους με πραότητα, αναγκάζονταν και οι ίδιοι να κάνουν τα ίδια και ανώτερα έργα από μένα. Όταν χειροτονήθηκα, ήμουν υποχρεωμένος να προσπαθώ να τους ωφελήσω και με τα λόγια, διότι δεν ανταποκρινόμουν με την ζωή μου. Μόνο με την χάρη του Θεού προσπαθούσα να τους ειρηνεύσω όλους και να επιστρέψουν στα κελλιά τους ψυχικά αναπαυμένοι.

Σοφία Μπεκρῆ: Ὑποκριτικὴ πίστη καὶ ἀνυπόκριτος ἀγάπη

 

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος

Θαυμαστή ὑπῆρξε, πράγματι, ἡ πίστη τόσο τοῦ παραλυτικοῦ ὅσο καὶ τῶν μεταφορέων του (Ματθ., θ’ 1-8), ὅπως θὰ ἀκούσουμε στὸ Εὐαγγέλιο αὐτῆς τῆς Κυριακῆς, Στ’ Ματθαίου. Ὁ πρῶτος, ἀδυνατῶντας νὰ βοηθήσῃ ὁ ἴδιος τὸν ἑαυτό του, λόγῳ τῆς ἀσθενείας του, τὸν ἐμπιστεύεται στὰ χέρια τῶν ἀδελφῶν του καὶ δέχεται μὲ ταπείνωση καὶ ὑπακοὴ τὴν βοήθειά των. Ἐκεῖνοι, πάλι, ἀναλαμβάνουν ὄχι μόνον νὰ τὸν ἐξυπηρετήσουν ἀλλὰ καὶ νὰ ξεπεράσουν τὸ ἀντικειμενικὸ ἐμπόδιο τῆς προσεγγίσεως τοῦ Κυρίου, λόγῳ τοῦ πλήθους, ἐπινοῶντας τὸ χάλασμα τῆς στέγης τοῦ σπιτιοῦ, ὅπου ἐκήρυττε ὁ Κύριος, προκειμένου νὰ ὁδηγήσουν τὸν πονεμένο ἀδελφό των μπροστά Του. Ἔτσι ὁ Κύριος, «ἰδὼν τὴν πίστιν αὐτῶν», ἀσθενοῦς καὶ μεταφορέων, δὲν χρειάζεται ἄλλη ἀπόδειξη, γιὰ νὰ βεβαιωθῆ ὅτι πιστεύουν, ὥστε νὰ κάνῃ πλέον Ἐκεῖνος αὐτὸ ποὺ δὲν μποροῦσαν νὰ κάνουν οἱ ἄνθρωποι.

Ἅγιος Παΐσιος: Ἡ λιτότητα βοηθάει πολύ στὴν καλογερική

 

– Εἶδες τὸ σαλονάκι σᾶς πόσο ὀμόρφυνε μὲ τὶς γκρί κουβέρτες; ἦρθε λίγο σὲ λογαριασμό.

– Γέροντα, πῶς θὰ καταλάβη ἕνας μοναχός ἄν κάτι ταιριάζη ἤ δὲν ταιριάζη στὸ Μοναστήρι;

– Νὰ ξεκινάη ἀπὸ 'κει, νὰ σκέφτεται: «Τί εἶμαι καὶ τί ὑποχρεώσεις ἔχω στὴν ζωή ποῦ ζῶ;». Τὸν στρατό τὸν τιμάει τὸ χακί. Τὸ Μοναστήρι τὸ τιμάει τὸ μαῦρο. Ἄν βάλουν στὸν στρατό μαῦρα καὶ στὸ Μοναστήρι χακί, δὲν ταιριάζει. Ἄντε τώρα ἐσεῖς νὰ βάλετε ἄσπρο νοσοκομειακό σάν τὶς ἀδελφές νοσοκόμες – ἀδελφές δὲν λέγεσθε καὶ ἐσεῖς; – καὶ ἐκεῖνες μαῦρα, γιὰ νὰ φέρουν σὲ ἀπελπισία τούς ἀρρώστους καὶ νὰ ποῦν οἱ ἄρρωστοι: «Θὰ πεθάνουμε, φαίνεται, καὶ δὲν μᾶς τὸ λένε καθαρά»!... Δὲν ταιριάζει, πῶς νὰ τὸ κάνουμε! Κάτι μπορεῖ νὰ εἶναι ὄμορφο, ἀλλὰ στὸν Μοναχισμό δὲν ταιριάζει. Καὶ τὸ βελοῦδο εἶναι ὄμορφο, ἀλλά, ἄν φορέσω ἕνα ράσο βελούδινο, αὐτὸ δὲν μὲ τιμᾶ, ἀλλὰ μὲ βρίζει. Μή χρησιμοποιῆτε κόκκινα, χρωματιστὰ! Δὲν κάνει!

– Δηλαδή, Γέροντα, νὰ εἶναι ἄχρωμα, ἄγευστα...

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ρωμ. 12, 6-14] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι» [23-7-1995] (Β320)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ρωμ. 12, 6-14]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 23-7-1995]

(Β320)

Ο Απόστολος Παύλος, αγαπητοί μου, στη σημερινή αποστολική του περικοπή προς τους Ρωμαίους, κάνει αναφορά των ποικίλων χαρισμάτων, με τα οποία πρέπει να κοσμούνται οι βαπτισμένοι Χριστιανοί.

Το Πνεύμα το Άγιον, ευθύς μετά την βάπτισή μας, έρχεται, υπό το μυστήριον του Χρίσματος, να μας μοιράσει χαρίσματα. Είναι η προίκα που παίρνομε μετά την υιοθεσία μας στο βάπτισμα. Αν κάποιος ισχυριστεί ότι δεν έχει κανένα χάρισμα, θα του εδίδετο η απάντησις ότι ή δεν το ανεγνώρισε ή δεν το ενεργοποίησε. Διότι στα χαρίσματα, πρέπει να λάβει μέρος και ο άνθρωπος, στην αποδοχή. Όταν απλώνει κάποιος το χέρι του να δώσει κάτι, πρέπει και ο άλλος να απλώσει το χέρι του να το πάρει. Δεν είναι αρκετό να δώσεις το χέρι σου να προσφέρεις. Γιατί αλλιώτικα, πώς θα το πάρει ο άλλος, εάν δεν απλώσει το χέρι του να το πάρει; Θέλω να πω ότι στα θεία χαρίσματα, πρέπει να υπάρχει και η αποδοχή του ανθρώπου. Και η ενεργοποίησις, ακόμη, αυτών των διδομένων χαρισμάτων.

Τό Εὐαγγέλιο καί ὁ Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς ΣΤ΄ Ματθαίου 12 ΙΟΥΛΙΟΥ 2026

 Ἑωθινόν

 

Ἦχος πλ. α' - Ἑωθινόν Ϛ´
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΚΔ´ 36 - 53

³⁶ Ταῦτα δὲ αὐτῶν λαλούντων αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς ἔστη ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ λέγει αὐτοῖς· Εἰρήνη ὑμῖν. ³⁷ πτοηθέντες δὲ καὶ ἔμφοβοι γενόμενοι ἐδόκουν πνεῦμα θεωρεῖν. ³⁸ καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Τί τεταραγμένοι ἐστέ, καὶ διατί διαλογισμοὶ ἀναβαίνουσιν ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; ³⁹ ἴδετε τὰς χεῖράς μου καὶ τοὺς πόδας μου, ὅτι αὐτὸς ἐγώ εἰμι· ψηλαφήσατέ με καὶ ἴδετε, ὅτι πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα. ⁴⁰ καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐπέδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας. ⁴¹ ἔτι δὲ ἀπιστούντων αὐτῶν ἀπὸ τῆς χαρᾶς καὶ θαυμαζόντων εἶπεν αὐτοῖς· Ἔχετέ τι βρώσιμον ἐνθάδε; ⁴² οἱ δὲ ἐπέδωκαν αὐτῷ ἰχθύος ὀπτοῦ μέρος καὶ ἀπὸ μελισσίου κηρίου, ⁴³ καὶ λαβὼν ἐνώπιον αὐτῶν ἔφαγεν. ⁴⁴ εἶπε δὲ αὐτοῖς·

Δημήτρης Δασκαλάκης: Η μετάλλαξη της υγείας από την τεχνητή νοημοσύνη

 

 

Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών  

 

Φέτος στο Νταβός της Ελβετίας, κατά την διάρκεια των εργασιών του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ η επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα προχώρησε σε μια δραματική προειδοποίηση, λέγοντας ότι:

«τα επόμενα χρόνια στις ανεπτυγμένες οικονομίες, το 60% των θέσεων εργασίας θα επηρεαστεί από την AI, καθώς είτε θα βελτιωθούν, είτε θα εξαλειφθούν είτε θα μετασχηματιστούν. Παγκοσμίως, το ποσοστό φτάνει το 40%»¹.

Η υψηλόβαθμη οικονομολόγος ολοκλήρωσε την δημόσια παρέμβασή της, απευθύνοντας μια επείγουσα έκκληση προς την διεθνή κοινότητα:

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ρωμ. 12,6-14] Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου «Τά ἀνυποψίαστα χαρίσματα τοῦ Ἁγίου πνεύματος» [3-8-1986] (Β161)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ρωμ. 12, 6-14]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΑ ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 3-8-1986]

(Β161)

Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Τόσο γιατί είναι το σώμα του Χριστού, όσο και γιατί τα μέλη Του είμαστε εμείς, εμείς που πιστεύομε στον Χριστό. Και ενωθήκαμε μαζί Του στο Βάπτισμα και εις το μυστήριον της Θείας Ευχαριστίας. Και όπως η ζωή του σώματος ανήκει στον Θεό, έτσι και η οργάνωσις του σώματος ανήκει πάλι εις τον Θεό. Και η οργάνωσις του σώματος αποβλέπει στην καλή και σωστή λειτουργικότητά του. Έτσι, το κάθε μέλος του σώματος, δηλαδή ο κάθε πιστός, έχει και ένα έργο, έχει μια διακονία. Έτσι, σημειώνει ο Απόστολος Παύλος στην σημερινή αποστολική του περικοπή: «Καθάπερ ἐν ἑνὶ σώματι μέλη πολλὰ ἔχομεν, τὰ δὲ μέλη πάντα οὐ τὴν αὐτὴν ἔχει πρᾶξιν, ἀλλ’ ἑκάστῳ ὡς ὁ Θεὸς ἐμέρισε μέτρον πίστεως».

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 9, 1-8] Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 9, 1-8]

Ὁ ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ὁ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ

«Καὶ ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον διεπέρασε, καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν. Καὶ ἰδοὺ προσήνεγκαν αὐτῷ παραλυτικὸν ἐπὶ κλίνης βεβλημένον. Καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν, εἶπε τῷ παραλυτικῷ· ''Θάρσει, τέκνον, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι''(: Καὶ ἀφοῦ μπῆκε σὲ ἕνα πλοῖο, πέρασε στὴν ἀπέναντι ὄχθη τῆς λίμνης, καὶ ἦλθε στὴ δικὴ Του πόλη, τὴν Καπερναούμ. Τότε Τοῦ ἔφεραν ἕναν παράλυτο, ποὺ τὸν εἶχαν βάλει πάνω σ᾿ ἕνα κρεβάτι. Καὶ καθὼς ὁ Ἰησοῦς εἶδε τὴν πίστη ποὺ εἶχε καὶ ὁ παράλυτος κι ἐκεῖνοι ποὺ τὸν μετέφεραν, εἶπε στὸν παράλυτο, ὁ ὁποῖος ἀνησυχοῦσε καὶ φοβόταν μήπως οἱ ἁμαρτίες του γίνουν ἐμπόδιο στὴ θεραπεία του: ''Ἔχε θάρρος, παιδὶ μου˙ ἔχουν συγχωρηθεῖ οἱ ἁμαρτίες σου'')»[Ματθ.9,1-2]

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ρωμ. 12, 6-14] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ρωμ. 12, 6-14]

   ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

   «Καθάπερ γὰρ ἐν ἑνὶ σώματι μέλη πολλὰ ἔχομεν, τὰ δὲ μέλη πάντα οὐ τὴν αὐτὴν ἔχει πρᾶξιν, οὕτως οἱ πολλοὶ ἓν σῶμά ἐσμεν ἐν Χριστῷ, ὁ δὲ καθ᾿ εἷς ἀλλήλων μέλη(: διότι όπως σε ένα σώμα έχουμε πολλά μέλη και όλα τα μέλη δεν έχουν το ίδιο έργο, έτσι οι πολλοί πιστοί στην Εκκλησία είμαστε ένα σώμα εξαιτίας της ενώσεώς μας με τον Χριστό, και ο καθένας μας είμαστε μέλη ο ένας του άλλου. Συνεπώς οφείλουμε να συνεργαζόμαστε με ταπείνωση και ο καθενός να υπηρετεί όλο το σώμα της Εκκλησίας)»[ Ρωμ.12,4-5]

Σπυρίδων Ἀρναούτογλου: Τι ακριβώς έγινε με το Chat Control στις 9-7-2026

 

 

Γράφει ο Σπυρίδων Αρναούτογλου  

 

Καλημέρα. Επειδή μπορεί να μην έχουμε καταλάβει τι ακριβώς έγινε και πόσο σημαντικό είναι η επιβολή με μειοψηφία του συγκεκριμένου Νόμου του Chat Control στο Ευρωκοινοβούλιο να το πούμε αναλυτικότερα.

 

Χθες 9/7/2026 το Ευρωκοινοβούλιο επανέφερε ενώ είχε καταψηφιστεί το Chat Control. Τον νόμο που επιτρέπει σε Google, Meta και Microsoft (προς το παρών, θα προστεθούν και άλλοι), να σαρώνουν αυθαίρετα τα ιδιωτικά μας μηνύματα χωρίς δικαστική απόφαση και ένταλμα.

 

Το κοινοβούλιο είχε καταψηφίσει τον ίδιο νόμο τον Μάρτιο του 2026 με 311 ψήφους κατά και 228 υπέρ.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: Πατήρ, Παντοκράτωρ και Ποιητής

Ο Ύψιστος φανερώνει Εαυτόν πρώτα ως Πατήρ και κατόπιν ως Παντοκράτωρ και Ποιητής. Αυτό είναι εύλογο. Η πατρότητά Του αναφέρεται στον συναιώνιο Υιό Του, ενώ η παντοκρατορία Του και η ποιητική δύναμη στον κτιστό κόσμο, ορατό και αόρατο.

Πρώτα λοιπόν Πατήρ, κατόπιν Παντοκράτωρ και Ποιητής. Κανείς ποτέ στην αιωνιότητα δεν μπόρεσε να ονομάσει τον Θεό Πατέρα, εκτός από τον Υιόν Αυτού τον Μονογενή. Μήπως στον χρόνο; Ούτε και στον χρόνο, στους αιώνες των αιώνων· κανείς. Ακούστε την προϊστορία του ανθρώπινου γένους και βάλτε την στην καρδιά σας και θα δώσει φως στη διάνοια και χαρά στην ψυχή σας. Αφού κτίστηκε ο κόσμος και ο Αδάμ αποβλήθηκε από τον Παράδεισο εξαιτίας του θανάσιμου παραπτώματος, της απαίσιας αμαρτίας της ανυπακοής προς τον Δημιουργό του και μέχρι την κάθοδο του Υιού του Θεού στον κόσμο, κανένας από τους θνητούς δεν τόλμησε να αποκαλέσει τον Θεό πατέρα του. Ακόμη και οι πιο εξέχοντες από τους εκλεκτούς Του τον ονόμαζαν με τα μεγαλύτερα ονόματα, όπως: Παντοκράτορα, Κριτή, Ύψιστο, Βασιλέα, Κύριο των Δυνάμεων, μα όχι με το όνομα Πατήρ, με το γλυκό αυτό όνομα.

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος: ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΛΗΤΗΡΙΟ ΘΕΣΠΙΣΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΠΕΜΠΤΙΚΟ ΒΟΥΛΕΥΜΑ

 

Πρωτοπρεσβύτερος Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

Mr Θεολογίας

Σπετσῶν 16

185 38 Πειραιεύς

Email : paggelos7@gmail.com

Ἐν Πειραιεῖ 09-07-2026

Πρός τόν

Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πειραιῶς κ.κ. Σεραφείμ

Φίλωνος 45

185 31 Ἐνταῦθα

Email : impireos@hotmail.com

Τηλ. Κέντρο 210 4514833

 

ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ

Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ἀπό 03-07-2026 Ὑπομνήματός μου, κοινοποιηθέντος νομίμως Ὑμῖν ὡς δείκνυται ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθμόν 5272Γ/03-07-2026 ἐκθέσεως ἐπιδόσεως τοῦ δικαστικοῦ ἐπιμελητοῦ κ. Γεωργίου Πάπαρη, καί τό ὁποῖον περιέργως ἀποκρύπτεται, ἐπανέρχομαι μέ τήν παροῦσαν μου. Εἰς τήν κοινοποίησιν τοῦ ἀνωτέρω Ὑπομνήματός μου, προέβην διά τούς ἐν αὐτῷ ἀναφερομένους λόγους, τούς ὁποίους μετά λύπης μου ἀντιδεοντολογικῶς, σιωπῇ, ἀντιπαρέρχεσθε καί Σᾶς παρακαλῶ νά λάβετε σοβαρῶς ὑπ’ ὂψιν.

Ὅθεν ἀναφέρω προσέτι τά κάτωθι :

Σοφία Μπεκρῆ: Πρόταση γιά «δίαιτα» ἀπὸ τὸν Μιχαὴλ Κηπουρό

 

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος  

Φωστῆρες ποὺ σκόρπισαν τὴν λάμψη των μέσα στὴν νύχτα τῆς αἰχμαλωσίας, ποταμοὺς ποὺ πότισαν τὴν ξεραμένη πίστη, ἄνθη ἐαρινὰ ποὺ κάρπισαν μέσα στὸν ζοφερὸ χειμῶνα τῆς σκλαβιᾶς καλεῖ τοὺς Νεομάρτυρες ὁ Νικόδημος Ἁγιορείτης. Ἕνας τέτοιος νεαρὸς βλαστὸς τῆς πίστεως καὶ «ἄνθος εὐῶδες» τῆς ἀττικῆς γῆς ἦταν ὁ 18χρονος Μιχαὴλ Πακνανᾶς (ἢ Μπακνανᾶς), ποὺ τιμάει ἡ Ἐκκλησία μας στὶς 9 Ἰουλίου.

Γεννήθηκε στὴν Ἀθήνα καὶ ἔζησε στὴν Βλασσαρού, ἱστορικὴ συνοικία τῆς Ἀκροπόλεως, ὅπου σωζόταν μέχρι πρό τινος (1937) καὶ τὸ ὁμώνυμο ἐκκλησάκι τῆς Παναγίας τῆς Βλασσαροῦς. Αὐτὴ ἦταν ἡ ἐνορία τοῦ μικροῦ Μιχαήλ, ὅπου ἐκκλησιαζόταν τὶς Κυριακὲς καὶ τρεφόταν μὲ τὸν θεῖο λόγο τοῦ π. Νεκταρίου Πρέντζα, τοῦ ἐφημερίου, ὁ ὁποῖος συγκέντρωνε τὰ παιδιά, μετὰ ἀπὸ τὸ σχόλασμα, τοὺς διηγοῦταν ἱστορίες ἀπὸ τὶς γραφὲς καὶ τοὺς μάθαινε νὰ ψέλνουν.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Νεομάρτυς Μιχαήλ Πακνανᾶς ὁ κηπουρός

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ  

 

Στὴ μεγάλη ὁμάδα τῶν Νεομαρτύρων ἐξέχουσα θέση κατέχουν τὰ νέα παιδιά, ἀγόρια καὶ κορίτσια, τὰ ὁποῖα προτίμησαν νὰ ὑποφέρουν, νὰ χύσουν τὸ αἷμα τους καὶ νὰ χάσουν τὴ ζωή τους γιὰ τὴν πίστη τους στὸ Χριστό. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς καλλίνικους Μάρτυρες ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Νεομάρτυρας Μιχαὴλ Πακνανᾶς ὁ Κηπουρός. 
 

Γεννήθηκε στὴν σκλαβωμένη ἀπὸ τοὺς τούρκους Ἀθήνα, περὶ τὸ 1751 ἀπὸ φτωχούς, ἀλλὰ εὐσεβεῖς γονεῖς. Ἡ ἀπάνθρωπη καταπίεση ἀπὸ τοὺς ἀλλόθρησκους δυνάστες, μὰ καὶ ἡ μεγάλη φτώχεια τῶν γονέων του δὲν τοῦ ἐπέτρεψαν νὰ μάθῃ γράμματα. Ὅμως μορφώθηκε πνευματικὰ ἐν Χριστῷ ἀπὸ τοὺς ἁπλοϊκοὺς γονεῖς του, οἱ ὁποῖοι τοῦ ἐνέπνευσαν τὴν προσήλωσή του στὴν Ὀρθοδοξία, ὡς τὴν μόνη ἀληθινὴ πίστη. Ἔμεινε μὲ τοὺς γονεῖς του, βοηθῶντας τους στὴν καλλιέργεια ξένων κήπων. Μετὰ ἀπὸ λίγα χρόνια πέθανε ξαφνικὰ ὁ πατέρας του. Ὁ Μιχαὴλ ἀγόρασε ἕνα γαϊδουράκι καὶ περιόδευε τὶς γειτονιὲς τῆς Ἀθήνας πωλῶντας κοπριὰ γιὰ τοὺς κήπους τῶν Ἀθηναίων. Συχνὰ ἔκανε καὶ τὸ μεταπράτη, κουβαλῶντας προμήθειες ἀπὸ τὴν πόλη στοὺς χωρικοὺς τῆς Ἀττικῆς. Ἡ ἐργασία του ἦταν κοπιαστικὴ καὶ ἐπικίνδυνη, μὰ ἐκεῖνος δοξολογοῦσε καθημερινὰ τὸ Θεό, ποὺ ἔβγαζε τὸ ψωμί του τίμια καὶ ἦταν ὀρθόδοξος χριστιανός. 

Ἅγιος Παΐσιος: Τὸ ἄγχος εἶναι τοῦ διαβόλου

 

– Γέροντα, λαϊκοί ποὺ ζοῦν πνευματικά, ὅταν γυρίζουν τὸ βράδυ ἀπὸ τὴν δουλειά κουρασμένοι, δυσκολεύονται νὰ κάνουν τὸ Ἀπόδειπνο καὶ στενοχωροῦνται.

– Ὅταν ἐπιστρέφουν ἀργά τὸ βράδυ ἀπὸ τὴν δουλειά καὶ εἶναι κουρασμένοι, ποτέ νὰ μήν στριμώχνουν μὲ ἄγχος τὸν ἑαυτό τους, ἀλλὰ πάντα μὲ φιλότιμο νὰ λένε στὸν ἑαυτό τους: «Ἐὰν δὲν μπορῆς νὰ διαβάσης ὁλόκληρο τὸ Ἀπόδειπνο, διάβασε τὸ μισό ἤ τὸ ἕνα τρίτο» καὶ νὰ προσπαθοῦν ἄλλη φορὰ νὰ μήν κουράζωνται πολύ τὴν ἡμέρα. Νὰ ἀγωνίζωνται, ὅσο μποροῦν, μὲ φιλότιμο καὶ νὰ τὰ ἐμπιστεύωνται ὅλα στὸν Θεό, καὶ ὁ Θεὸς θὰ ἐνεργήση. Ὁ νοῦς πάντα νὰ βρίσκεται κοντά στὸν Θεό. Αὐτή εἶναι ἡ καλύτερη μελέτη.

– Μία ὑπέρμετρη ἄσκηση, Γέροντα, πῶς εἶναι μπροστὰ στὰ μάτια τοῦ Θεοῦ;

– Ἄν γίνεται ἀπὸ φιλότιμο, χαίρεται καὶ ὁ ἄνθρωπος, χαίρεται καὶ ὁ Θεὸς γιὰ τὸ φιλό­τιμο παιδί Του. Ἄν σφίγγεται ἀπὸ ἀγάπη, στὰζει μέλι στὴν καρδιά του. Ἐνῶ, ἄν σφίγ­γεται ἀπὸ ἐγωισμό, βασανίζεται. Κάποιος ποὺ ἀγωνιζόταν ἐγωιστικά καὶ σφιγγόταν μὲ ἄγχος, εἶπε: «Ὤ Χριστέ μου, πολύ στενή τὴν ἔκανες τὴν πύλη! Δὲν χωράω!». Ἐνῶ, ἄν ἀγωνιζόταν ταπεινά, θὰ χωροῦσε. Ὅσοι ἀγωνίζονται ἐγωιστικά μὲ νηστεῖες, ἀγρυπνίες κ.λπ., ταλαιπωροῦνται χωρίς πνευματική ὠφέλεια, γιατί δέρουν ἀέρα καὶ ὄχι δαίμονες. Ἀντί νὰ διώξουν πειρασμούς, δέχονται περισσότερους, καὶ ἑπόμενο εἶναι νὰ συναντοῦν πολλή δυσκολία στὸν ἀγώνα τους, νὰ νιώθουν πνίξιμο ἀπὸ ἄγχος. Ἐνῶ ἐκεῖνοι ποὺ ἀγωνίζονται πολύ μὲ πολλή ταπείνωση καὶ μὲ πολλή ἐλπίδα στὸν Θεό, ἡ καρδιά τούς χαίρεται καὶ ἡ ψυχή τούς φτερουγίζει.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Ἱερομάρτυς Βλάσιος ὁ Ἀκαρνάν καὶ οἱ σύν αὐτῷ μαρτυρήσαντες

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Ἡ δισχιλιόχρονη ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας εἶναι συνυφασμένη μὲ τὸ μαρτύριο. Κι᾿ αὐτὸ διότι ὁ ἀντίδικος διάβολος προσπαθεῖ νὰ τὴν καταστρέψῃ, στρέφοντας ἐναντίον της τὰ ἐπὶ γῆς ὄργανά του. Οὐδέποτε ὑπῆρξε ἐποχὴ ποὺ νὰ μὴν χύνεται αἷμα χριστιανικό. Γι᾿ αὐτὸ εἶναι καταγραμμένα στὰ συναξάρια μυριάδες μαρτύρια. Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ εἶναι καὶ τὸ μαρτύριο τοῦ ἁγίου ἐνδόξου ἱερομάρτυρα Βλασίου τοῦ Ἀκαρνᾶνα καὶ τῶν σὺν αὐτῷ μαρτυρησάντων πατέρων καὶ πολλῶν ἀνδρῶν, γυναικῶν καὶ παιδιῶν.
 

Ἔζησε στὰ τέλη τοῦ 10ου καὶ ἀρχὲς τοῦ 11ου αἰῶνα. Κατάγονταν πολὺ πιθανὸν ἀπὸ τὸ χωριὸ Σκλάβαινα Ξηρομέρου Ἀκαρνανίας, ὅπου βρέθηκε τὸ 1923 ὁ τάφος του καὶ τὰ τίμια λείψανά του καὶ ὅπου ἀναφέρεται ἡ χρονολογία 1006, ἔτος τοῦ μαρτυρίου του. Δυστυχῶς δὲ γνωρίζουμε σχεδὸν τίποτε γιὰ τὴν ζωή του, παρὰ μόνο γιὰ τὸ ἔνδοξο μαρτύριό του.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἡ Μεγαλομάρτυς Ἀγία Κυριακή

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Οἱ Μάρτυρες κατέχουν τὴ σημαντικότερη θέσῃ στὴν Ἐκκλησία μας, διότι Αὐτὴ εἶναι θεμελιωμένη στὴ μαρτυρία, στὰ βασανιστήρια, στὸ αἷμα καὶ στὴν ἴδια τὴ ζωὴ ἐκείνων. Τὰ λεγόμενα «Μαρτυρολόγια» εἶναι οἱ βιογραφίες τῶν Μαρτύρων τῆς Ἐκκλησίας μας, τά ὁποῖα διηγοῦνται τίς ἡρωικές τους ὁμολογίες στὸ Χριστὸ καὶ τὰ ἀφάνταστα δεινοπαθήματά τους ἀπὸ τοὺς διαχρονικοὺς χριστιανομάχους.
 

Οἱ Μάρτυρες γυναῖκες ὑπῆρξαν τὸ ἴδιο ἡρωικὲς μὲ τοὺς ἄνδρες, καὶ σὲ πολλὲς περιπτώσεις τοὺς ξεπερνοῦσαν σὲ θάρρος, ἡρωισμὸ καὶ παρρησία, μπροστὰ στοὺς δημίους βασανιστές τους! Μιὰ ἀπὸ αὐτὲς εἶναι καὶ ἡ μεγαλομάρτυς Κυριακή, ἕνα εὔοσμο ἄνθος πίστεως, εὐσέβειας, ἁγνότητας, ἡρωισμοῦ καὶ καρτερίας τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας.

Ἄγγελος Καραγεώργος: Η ΡΩΣΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΝΕΟΤΑΞΙΚΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ στις ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ 2 (ΜΕΡΟΣ 2ο)

 

Άγγελος Καραγεώργος 

 

Το πρὠτο μἐρος ΕΔΩ 

 

Την Παρασκευή 26/9/26 ζωντανά στο 2ο μερος της εκπομπης μας Η ΡΩΣΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΝΕΟΤΑΞΙΚΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ με τη Μαρια Γλαρεντζου δειξαμε πως η Ρωσια μεσα απο τη σχεση με το Ισλαμ και οχι μονο προωθει την πανθρησκεια. Στη συνεχεια, είδαμε πως μπορει να μην ειχε τιποτα να ζηλεψει απο τη δυση σε οτι αφορα την ψευτοπανδημια ομως στα θεματα της βιομετριας και της ψηφιοποιησης ειναι αρκετα βηματα πιο μπροστα μας με μονο αντιπαλο την καλη της συμμαχο Κινα. Κι αυτά ως μελη των Brics βεβαια οι οποιοι συχνα ουτε καν η ρητορικη τους δεν ειναι διαφορετικη σε ο,τι αφορα την υποταγη στην Ατζεντα 2030 της βιωσιμης αναπτυξης.

Tο βίντεο είναι αντιγραφή από εδώ:

Πρέπει να προσέχουμε τα όνειρα;

 

 

Άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος 

 

Πέτρος: Σου ζητώ να με διδάξεις αν πρέπει να προσέχουμε τα όνειρα.

Γρηγόριος: Πρέπει να ξέρουμε ότι οι εικόνες των ονείρων εμφανίζονται στην ψυχή κατά έξι τρόπους. Τα όνειρα δηλαδή άλλοτε δημιουργούνται όταν η κοιλιά είναι γεμάτη ή άδεια, άλλοτε από τους λογισμούς, άλλοτε από απάτη, άλλοτε από τους λογισμούς μαζί με απάτη, άλλοτε από αποκάλυψη και άλλοτε από τους λογισμούς μαζί με αποκάλυψη. Τα δύο πρώτα από αυτά συνδέονται μ’ εμάς, όπως όλοι γνωρίζουμε από την πείρα, ενώ τα άλλα τέσσερα τα βρίσκουμε γραμμένα στα βιβλία της αγίας Γραφής.

✶✶✶

Αν δηλαδή τα όνειρα δεν κινδύνευαν από την απάτη του αόρατου εχθρού, δεν θα τόνιζε κάποιος σοφός το εξής: «Τα όνειρα έκαναν πολλούς να πλανηθούν, οι οποίοι και χάθηκαν με το να ελπίζουν σε αυτά» (Σ. Σειρ. 34:7). Επίσης μας προστάζει μήτε με μαντείες να ασχολούμαστε μήτε να προσέχουμε τα όνειρα (πρβ. Σ. Σειρ. 34:5-6).

Σοφία Μπεκρῆ: Δαιμονόπληκτοι ἢ δαιμονολάγνοι;

 

 

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος 

 

Ὁ Κύριος, μετὰ ἀπὸ τὸ γαλήνεμα τῆς θαλάσσης, περνάει «εἰς τὸ πέραν εἰς τὴν χώραν τῶν Γεργεσηνῶν» (Ματθ. η’ 28 - θ’ 1), σὲ χώρα ὅπου κατοικοῦν εἰδωλολάτρες, γιὰ νὰ δείξῃ στοὺς μαθητές Του καὶ στοὺς ὑπολοίπους Ἰουδαίους ὅτι, παρ’ ὅλον ποὺ οἱ ἴδιοι καὶ οἱ ὑπόλοιποι Ἰουδαῖοι δυσκολεύονται ἢ καὶ ἀρνοῦνται νὰ παραδεχθοῦν τὴν θεότητά Του, ἐν τούτοις «τὰ δαιμόνια πιστεύουσιν καὶ φρίττουσιν» (Ἰάκ., β’ 19).

Πράγματι! Οἱ ἄρρωστοι δαιμονισμένοι, ποὺ τὸν προϋπάντησαν ἐκεῖ, «...ἔκραξαν λέγοντες· Τί ἡμῖν καὶ σοί, ᾿Ιησοῦ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ;» (Ματθ., η’ 29). Ἂν καὶ υἱοὶ τοῦ σκότους οἱ δαίμονες, ἐν τούτοις ἀναγνωρίζουν τὸν Υἱὸ τοῦ φωτός, τὸν Χριστό. Γνωρίζουν, μάλιστα, αὐτὰ τὰ φοβερὰ καὶ τρομερὰ δαιμόνια, ποὺ βασάνιζαν τοὺς ἀνθρώπους, ὅτι θὰ ἔρθη καὶ ἡ δική των ὥρα νὰ βασανιστοῦν ἀπὸ τὸν Κύριο, «ἦλθες ὧδε πρὸ καιροῦ (πρὶν ἀπὸ τὴν ὥρα μας) βασανῖσαι ἡμᾶς;» (Ματθ., η’ 29).

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 8, 28-9, 1] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΧΑΛΕΠΩΝ ΚΑΙΡΩΝ» [24-7-1994] (Β301)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 8, 28-9, 1]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΧΑΛΕΠΩΝ ΚΑΙΡΩΝ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 24-7-1994]

(Β301)

Σήμερα μας διηγείται, αγαπητοί μου, ο ιερός ευαγγελιστής Ματθαίος, την παρουσία δύο δαιμονιζομένων ανθρώπων που συνήντησε ο Κύριος στην περιοχή των Γεργεσηνών. Γράφει ο ιερός ευαγγελιστής: «Καὶ ἐλθόντι αὐτῷ εἰς τὸ πέραν εἰς τὴν χώραν τῶν Γεργεσηνῶν ὑπήντησαν αὐτῷ δύο δαιμονιζόμενοι ἐκ τῶν μνημείων ἐξερχόμενοι, χαλεποὶ λίαν, ὥστε μὴ ἰσχύειν τινὰ παρελθεῖν διὰ τῆς ὁδοῦ ἐκείνης». Δηλαδή όταν ο Κύριος ήλθε απέναντι, πέρασε απέναντι από τη λίμνη -δυτικά ήταν η Καπερναούμ, απέναντι, ανατολικά ήταν τα Γέργεσα, η περιοχή των Γεργεσηνών και ήταν εκεί μία πεντάπολις κ.λπ. - όταν λοιπόν εκεί, λέγει, πέρασε ο Κύριος, τότε εμφανίστηκαν δύο δαιμονιζόμενοι που εξήρχοντο από τα μνημεία. Κατοικούσαν στα μνημεία. Τα μνημεία ήταν θολωτοί τάφοι σε βράχους, κοιλώματα, κι εκεί μέσα έμεναν· που έβαζαν τους νεκρούς. «Χαλεποί λίαν». «Φοβεροί στην εμφάνισή τους». Ώστε να μην μπορεί κανείς να περάσει από εκείνον τον δρόμο. Εφοβούντο οι άνθρωποι να περάσουν από εκείνον τον δρόμον.

ΤΟ ΟΣΙΑΚΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΘΩΝΙΤΟΥ

 

ΤΟ ΟΣΙΑΚΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΘΩΝΙΤΟΥ

[…] Αναγκαίο και ωφέλιμο είναι να ομιλήσουμε περί του μαρτυρικού και οσιακού τέλους του οσίου Αθανασίου, ο οποίος αξιώθηκε να θυσιασθεί «ὑπὲρ τῆς ποίμνης αὐτοῦ». Επειδή, λοιπόν, πολλοί ήσαν εκείνοι που προσέρχονταν σ’ αυτόν «ἐκ παντὸς μέρους τῆς οἰκουμένης» για να χειραγωγηθούν «πρός ἀρετήν» και να τύχουν ψυχικής σωτηρίας, εκείνος, λόγω του πλήθους των μοναχών, αποφάσισε να κτίσει ευρυχωρότερο ναό. Ενώ λοιπόν, η ανοικοδόμηση του ναού βρισκόταν στην τελική της φάση και χρειαζόταν να γίνει η ολοκλήρωση της κατασκευής του ιερού Βήματος, ο ιερός Πατήρ ετοιμαζόταν να αρχίσει το έργο τούτο.