ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ ΚΥΠΡΙΑΝΟ

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ ΚΥΠΡΙΑΝΟ

[[ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ: Ο εγκωμιαστικός λόγος του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου προς τον άγιο ιερομάρτυρα Κυπριανό εκφωνήθηκε πιθανότατα στην Κωνσταντινούπολη στις 3 Οκτωβρίου του 379 μ.Χ., μία ημέρα μετά την ετήσια εορτή της μνήμης του Αγίου. Στις 2 Οκτωβρίου ο άγιος Γρηγόριος απουσίαζε στην εξοχή, όπου είχε αποσυρθεί για σύντομο διάστημα άσκησης, ησυχίας και σωματικής ανάπαυσης. Επιστρέφοντας την επομένη, εκφράζει την λύπη του που παραλίγο να παρέλθει η εορτή χωρίς να τιμήσει τον μάρτυρα και θεωρεί την ομιλία του ως εκπλήρωση, έστω και καθυστερημένα, του χρέους τιμής προς αυτόν.]]

Παραλίγο να μας διαφύγει η εορτή του αγίου Κυπριανού χωρίς να προλάβουμε να τον τιμήσουμε όπως του αρμόζει· και τι μεγάλη απώλεια θα ήταν αυτή! Κι όμως, το υπομείνατε εσείς, που περισσότερο από όλους θαυμάζετε τον άγιο και κάθε χρόνο τιμάτε την μνήμη του με εορτές και πανηγύρεις. Και μιλώ για τον Κυπριανό, που ακόμη και οι άνθρωποι, οι οποίοι συνηθίζουν να λησμονούν τα άλλα, οφείλουν να τον συγκαταλέγουν ανάμεσα σε εκείνους που είναι αναγκαίο να θυμούνται· γιατί πρέπει ιδιαίτερα να διατηρούμε στη μνήμη μας τους αρίστους, αφού η ανάμνησή τους είναι συγχρόνως πράξη ιερή και ωφέλιμη.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Κυπριανός - Ὁ Οἰκουμενικός διδάσκαλος τῆς Ἐκκλησίας

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Ἀνάμεσα στοὺς μεγάλους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας ξεχωρίζουν κάποιοι, οἱ ὁποῖοι χαρακτηρίζονται ὡς οἰκουμενικοὶ διδάσκαλοι, διότι μὲ τὸ ἔργο τους σφράγισαν τὴν πορεία τῆς Ἐκκλησίας καὶ καθόρισαν τὰ ὅρια τῆς πίστεως σὲ ὁλόκληρη τὴν οἰκουμένη. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι ὁ ἅγιος Κυπριανός, ἐπίσκοπος Καρχηδόνος. 

Γεννήθηκε περὶ τὸ 200 μ. Χ. στὴν πόλη τῆς Καρχηδόνας τῆς Βόρειας Ἀφρικῆς. Καταγόταν ἀπὸ ἀριστοκρατικὴ εἰδωλολατρικὴ οἰκογένεια, ἡ ὁποία τοῦ ἔδωσε λαμπρὴ ἐκπαίδευση. Σπούδασε ρητορικὴ καὶ φιλοσοφία καὶ νωρὶς ἄσκησε τὸ ἐπάγγελμα τοῦ δικανικοῦ ρήτορα στὴν πατρίδα του. 

Το θαύμα του Αγίου Κυπριανού είναι σε νεαρό μαγεμένο ποδοσφαιριστή

Το 1966, ένας νεαρός 29 ετών, αθλητής ποδοσφαίρου, από την Αθήνα, έφθασε στο χείλος του τάφου. Ήταν θύμα μαγείας.

Ο νέος αυτός ζήτησε σε γάμο μια σεμνή και καλήν κόρην.

Άλλη όμως αντίζηλος που είχε σατανικό φθόνο, κατέφυγε σε μάγισσα για να τρελάνει και να θανατώσει τον νέον. Τα μάγια έπιασαν στον νέον. Κι αυτό, διότι δεν είχε δεσμό ο νεαρός με τα Μυστήρια της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Άρχισε πρώτα να μην θέλει την εργασία του και διέλυσε το μεγάλο του κατάστημα. Δεν ήθελε να βλέπει τους οικείους του και στο τέλος υπέφερε από φρικτούς πονοκεφάλους.

Έφθασε μάλιστα στο σημείο να επιχειρήσει ν’ αυτοκτονήσει. Έτρεχαν οι δικοί του σε γιατρούς για δυο μήνες. Αλλά τίποτε δεν μπορούσαν να κάμουν. Πράγματι! Σ’ αυτές τις περιπτώσεις δεν μπορεί να προσφέρει τίποτα η επιστήμη.Στην απόγνωση της η μητέρας του νέου, κακώς βέβαια, τρέχει σε μέντιουμ. Το μέντιουμ τις είπε ότι πάσχει από μάγια. Της ανέφερε και το πρόσωπο, που τα έκανε, καθώς και το μέρος της αυλής όπου βρίσκονταν θαμμένα τα οστά που χρησιμοποιήθηκαν στα μάγια.