ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ
Θεολόγου – Καθηγητοῦ
Τὴν Πέμπτη τῆς Ε΄ ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν ψάλλεται στὴν Ἐκκλησία μας ὁ Μέγας Κανόνας, τὸ ἔξοχο ποίημα τοῦ ἁγίου Ἀνδρέα Κρήτης, ἑνὸς ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους ποιητὲς καὶ ρήτορες τῆς Ἐκκλησίας μας.
Ὁ ἅγιος Ἀνδρέας γεννήθηκε στὴ Δαμασκὸ τῆς Συρίας τὸ ἔτος 660 ἀπὸ εὐσεβεῖς Ἕλληνες γονεῖς, τὸν Γεώργιο καὶ τὴν Γρηγορία. Λόγῳ ὅτι μέχρι τὴν ἡλικία τῶν ὀκτὼ ἐτῶν ἦταν ἄλαλος, τὸν ἀφιέρωσαν στὴν ὑπηρεσία τῆς Ἐκκλησίας, ὡς πράξη εὐγνωμοσύνης στὸ Θεό. Μαζὶ μὲ τὴν εὐσέβεια τοῦ ἔδωσαν καὶ σοβαρὴ μόρφωση. Σὲ ἡλικία δεκαπέντε ἐτῶν πῆγε μὲ τοὺς γονεῖς του στὴν Ἱερουσαλήμ, ὅπου ὁ Πατριάρχης Θεόδωρος τὸν ἔθεσε ὑπὸ τὴν προστασία του. Τὸ 678 ἐκάρη μοναχός, στὴ συνέχεια χειροτονήθηκε διάκονος καὶ προήχθη σὲ ἀξιωματοῦχος τῆς πατριαρχικῆς αὐλῆς (νοτάριος). Ἀπὸ νωρὶς ἔδειξε ἀσυνήθιστη δράση, κυρίως στὸν τομέα τῆς φιλανθρωπίας. Ἐπέδειξε, παρ’ ὅλο τὸ νεαρὸ τῆς ἡλικίας του ἀσυνήθιστη πνευματικὴ ὡριμότητα, ὥστε κατέκτησε τὴν ἀγάπη καὶ τὸ θαυμασμὸ τῶν ἁγιοταφητῶν πατέρων. Μάλιστα ἐκτιμήθηκαν οἱ ἱκανότητές του ὥστε ἀναφέρεται πὼς ἔλαβε μέρος στὴν ΣΤ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Θεοδώρου Ἱεροσολύμων στὴν Κωνσταντινούπολη. Κάποιοι ἀμφισβητοῦν τὴ συμμετοχή του αὐτή, ἀλλὰ ἐπιβεβαιώνεται ἡ ἀποστολή του τὸ 685 στὴν Κωνσταντινούπολη, προκείμενου νὰ ἐπιδώσει τὴ γραπτὴ ὁμολογία πίστεως στὶς ἀποφάσεις τῆς ΣΤ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου τοῦ Πατριαρχείου τῶν Ἱεροσολύμων. Θὰ παραμείνῃ στὴ Βασιλεύουσα, διότι ἡ Ἱερουσαλὴμ εἶχε κατακτηθεῖ ἀπὸ τοὺς Ἄραβες. Ἐκεῖ προήχθη περὶ τὸ 695 σὲ διάκονος τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας καὶ τοῦ ἀνατέθηκε τὸ φιλανθρωπικὸ ἔργο τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἡ διεύθυνση ὀρφανοτροφείου «Ἅγιος Παῦλος» καὶ ἑνὸς πτωχοκομείου. Μὲ τὸ ζῆλο του καὶ τὰ φυσικά του προσόντα ἀναδείχτηκε σημαίνων κληρικὸς τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας. Ἐκεῖ ἔδειξε τὶς σπάνιες ρητορικὲς καὶ ποιητικές του ἱκανότητες.
