IΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΕΓΚΩΜΙΟ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΑΡΤΥΡΑ ΡΩΜΑΝΟ
Πάλι μνήμη μαρτύρων, και πάλι εορτή και πανήγυρη πνευματική. Μόχθησαν εκείνοι, και χαιρόμαστε εμείς· πάλεψαν εκείνοι, και αγαλλόμαστε εμείς· δικό τους το στεφάνι, και κοινή μας η δόξα ή, μάλλον, ολόκληρης της Εκκλησίας η δόξα. «Και πώς θα μπορούσε να συμβεί αυτό, να ανήκει, δηλαδή, η δόξα των μαρτύρων σε ολόκληρη την Εκκλησία;», αναρωτιέται κάποιος ίσως. Επειδή οι μάρτυρες αποτελούν μέρη και μέλη του ενιαίου σώματος της Εκκλησίας, στο οποίο ανήκουμε και εμείς. «Καὶ εἴτε πάσχει ἓν μέλος, συμπάσχει πάντα τὰ μέλη· εἴτε δοξάζεται ἓν μέλος, συγχαίρει πάντα τὰ μέλη (:Και πράγματι, είτε πάσχει και πονά ένα μέλος, πάσχουν μαζί του όλα τα μέλη˙ είτε δοξάζεται ένα μέλος, χαίρονται μαζί του όλα τα μέλη)»[Α΄ Κορ. 12,26].
