ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ
Θεολόγου – Καθηγητοῦ
Ἡ οἰκογένεια τοῦ ἁγίου Λαζάρου εἶχε τὴν ὕψιστη εὐλογία νὰ ἀπολαμβάνῃ τὴ φιλία μὲ τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ νὰ Τὸν φιλοξενῇ στὸ σπίτι της.
Σύμφωνα μὲ τὶς εὐαγγελικὲς διηγήσεις, ζοῦσαν ἡ εὐσεβὴς οἰκογένεια τοῦ Λαζάρου καὶ τῶν δύο ἀδελφῶν του, τῆς Μάρθας καὶ τῆς Μαρίας στὴν κώμη Βηθανία, ἕνα μικρὸ χωριό, ποὺ ταυτίζεται παραδοσιακὰ μὲ τὴ σημερινὴ πόλη ἀλ-Ἐϊζαριγιά, στὴ Δυτικὴ Ὄχθη, στοὺς ἀνατολικοὺς πρόποδες τοῦ ὅρους τῶν Ἐλαιῶν, περίπου 2,5 χιλιόμετρα ἀνατολικὰ τῆς Ἱερουσαλήμ. Δὲν ἀναφέρεται πὼς συνδέθηκαν μὲ φιλία μὲ τὸν Κύριο. Εἰκάζουμε ὅτι συνδέονταν μὲ κάποια μακρινὴ συγγένεια.
Στὸ 10ο κεφάλαιο τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Λουκᾶ ἀναφέρεται μιὰ ἀπὸ τὶς ἐπισκέψεις τοῦ Χριστοῦ στὸ σπίτι τους στὴ Βηθανία. Ἡ μεγαλύτερη ἀδελφή, ἡ Μάρθα, ἦταν ἡ οἰκοδέσποινα καὶ φρόντιζε νὰ προσφέρῃ περισσὴ φροντίδα γιὰ τὸν ὑψηλὸ ἐπισκέπτη τους καὶ τοὺς μαθητές Του. Ὁ Κύριος καθισμένος δίδασκε καὶ ἡ μικρότερη ἀδελφὴ ἡ Μαρία ἄκουγε μὲ προσοχὴ καθήμενη στὰ πόδια Του, ἀδιαφορῶντας γιὰ νὰ προσφέρῃ τὴ βοήθειά της στὴν κοπιῶσα Μάρθα.
