Στὴ μεγάλη ὁμάδα τῶν Νεομαρτύρων ἐξέχουσα θέση κατέχουν τὰ νέα παιδιά, ἀγόρια καὶ κορίτσια, τὰ ὁποῖα προτίμησαν νὰ ὑποφέρουν, νὰ χύσουν τὸ αἷμα τους καὶ νὰ χάσουν τὴ ζωή τους γιὰ τὴν πίστη τους στὸ Χριστό. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς καλλίνικους Μάρτυρες ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Νεομάρτυρας Μιχαὴλ Πακνανᾶς ὁ Κηπουρός.
Γεννήθηκε στὴν σκλαβωμένη ἀπὸ τοὺς τούρκους Ἀθήνα, περὶ τὸ 1751 ἀπὸ φτωχούς, ἀλλὰ εὐσεβεῖς γονεῖς. Ἡ ἀπάνθρωπη καταπίεση ἀπὸ τοὺς ἀλλόθρησκους δυνάστες, μὰ καὶ ἡ μεγάλη φτώχεια τῶν γονέων του δὲν τοῦ ἐπέτρεψαν νὰ μάθῃ γράμματα. Ὅμως μορφώθηκε πνευματικὰ ἐν Χριστῷ ἀπὸ τοὺς ἁπλοϊκοὺς γονεῖς του, οἱ ὁποῖοι τοῦ ἐνέπνευσαν τὴν προσήλωσή του στὴν Ὀρθοδοξία, ὡς τὴν μόνη ἀληθινὴ πίστη. Ἔμεινε μὲ τοὺς γονεῖς του, βοηθῶντας τους στὴν καλλιέργεια ξένων κήπων. Μετὰ ἀπὸ λίγα χρόνια πέθανε ξαφνικὰ ὁ πατέρας του. Ὁ Μιχαὴλ ἀγόρασε ἕνα γαϊδουράκι καὶ περιόδευε τὶς γειτονιὲς τῆς Ἀθήνας πωλῶντας κοπριὰ γιὰ τοὺς κήπους τῶν Ἀθηναίων. Συχνὰ ἔκανε καὶ τὸ μεταπράτη, κουβαλῶντας προμήθειες ἀπὸ τὴν πόλη στοὺς χωρικοὺς τῆς Ἀττικῆς. Ἡ ἐργασία του ἦταν κοπιαστικὴ καὶ ἐπικίνδυνη, μὰ ἐκεῖνος δοξολογοῦσε καθημερινὰ τὸ Θεό, ποὺ ἔβγαζε τὸ ψωμί του τίμια καὶ ἦταν ὀρθόδοξος χριστιανός.
