Χρῆστος Κελαϊδώνης: Τὸ Μυστήριο τοῦ Γάμου ἀπέναντι στὴν πνευματικὴ πτώχευση ἑνὸς ἔθνους, ὅπως αὐτὴ φαίνεται μέσα ἀπὸ τὴν λέξη «σύντροφος» - Μέρος Ε΄ (Τελευταῖο)

 

Τὰ προηγούμενα μέρη: Α' ΕΔΩ, Β' ΕΔΩ Γ' ΕΔΩ καὶ Δ' ΕΔΩ

 Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης 

10. Ἡ ἐπιπολαιότητα καὶ ἡ ἀποστασία μας ἀπὸ τὸν Θεό, ὅπως φαίνεται μέσα ἀπὸ τὴν λέξη «σύντροφος»  

Ὅμως, καὶ ἡ ἴδια ἡ χρήση, στὶς μέρες μας, ὅλο καὶ περισσότερο τοῦ τόσο πολὺ φτωχοῦ καὶ παραπλανητικοῦ ὅρου «σύντροφος» στὸ λεξιλόγιό μας καὶ στὸ πῶς προσδιορίζουμε τὴν σχέση μας μὲ τὸν ἄλλο δείχνει, ὄχι μόνο ὅτι ἀλλάξαμε πονηρὰ τοὺς ὁρισμοὺς γιὰ νὰ μᾶς ἐξυπηρετοῦν ἀνάλογα μὲ τὸ τί θέλουμε καὶ τὸ τί μᾶς βολεύει κάθε φορὰ καὶ ἔτσι νὰ μποροῦμε νὰ ἐννοοῦμε διαφορετικὰ πράγματα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ λέμε, ἔχοντας δεύτερες καὶ τρίτες σκέψεις στὸ πίσω μέρος τοῦ μυαλοῦ μας, ἀλλὰ καὶ ὅτι ἀλλάξαμε, γενικά, τὶς ἀξίες, τὰ ἰδανικὰ, τὶς προτεραιότητές μας καὶ τοὺς κάποτε ἱεροὺς σκοπούς μας, καθιστῶντας ὕψιστο ἀγαθὸ καὶ μέγιστη ἀξία, τὴν σαρκικὴ/σεξουαλικὴ «τροφὴ» καὶ κύριο κριτήριο γιὰ τὸν ἄλλο ἄνθρωπο τὸ «καλὸ κρεβάτι» ἢ/καὶ τὸ περιεχόμενο τῆς τσέπης του ποὺ θὰ μᾶς ἐξασφαλίσῃ μιὰ τρυφηλὴ καὶ ἄνετη ζωή.

Δείχνει ὅτι χάσαμε πλέον τὸν κοινὸ σκοπὸ γιὰ τὴν δημιουργία μιᾶς καλῆς καὶ εὐλογημένης οἰκογενείας.

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Τὸ Μυστήριο τοῦ Γάμου ἀπέναντι στὴν πνευματικὴ πτώχευση ἑνὸς ἔθνους, ὅπως αὐτὴ φαίνεται μέσα ἀπὸ τὴν λέξη «σύντροφος» - Μέρος Δ΄

 

 Τὰ προηγούμενα μέρη: Α' ΕΔΩ, Β' ΕΔΩ καὶ Γ' ΕΔΩ

 Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης  

8. Ἡ ἀληθινὴ καὶ τέλεια ἀγάπη καὶ ὁ σαρκικὸς πόθος

Γενικὰ, ἔχουμε ἀλλάξει τοὺς ὁρισμοὺς καὶ τὸ νόημα τῶν λέξεων καὶ ἄλλα λέμε καὶ ἄλλα ἐννοοῦμε, ὅταν μιλοῦμε ὁ ἕνας στὸν ἄλλο, ἔχοντας δεύτερες καὶ τρίτες σκέψεις στὸ πίσω μέρος τοῦ μυαλοῦ μας.

Γιατὶ, ὄχι καὶ λίγες φορὲς, μέσα στὸ πάθος τοῦ σαρκικοῦ πόθου λέμε στὸν ἄλλο πολὺ εὔκολα τὸ «σὲ ἀγαπῶ», ἀλλὰ δὲν ἐννοοῦμε σὲ τίποτα ὅτι, ὄντως, σὲ ἀγαπῶ, δηλαδὴ νοιάζομαι εἰλικρινά γιὰ σένα^[1], θέλω διαρκῶς νὰ σοῦ προσφέρω ἀνιδιοτελῶς τὸ καθετὶ, καθὼς ἡ ἀγάπη δὲν ζητᾷ τὰ ἑαυτῆς,^[2] ἢ θέλω τὸ καλύτερο γιὰ σένα καὶ συνεπῶς θέλω καὶ τὴν σωτηρία σου, ἀποφεύγοντας νὰ σὲ ρίξω καὶ νὰ σὲ ἐγκλωβίσω μέσα στὴν ἁμαρτία, δηλαδὴ μέσα σὲ ἐκείνη τὴν φρικτὴ ὀλέτειρα τοῦ ἀρχαίου κάλλους μας ποὺ ἔχει τὴν δύναμη νὰ σὲ κάνῃ πραγματικὰ αἰωνίως σύμμορφο τῶν δαιμόνων στὴν ἀσχήμια^[3], παρὰ μόνο ὅτι θέλω νὰ ἱκανοποιήσω τὸ δικὸ μου ἐγὼ καὶ τὸν δικὸ μου πρόσκαιρο σαρκικὸ, καὶ ὄχι μόνο, πόθο, καὶ μάλιστα ἀποκλειστικὰ μὲ τὸν δικὸ μου τρόπο.

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Τὸ Μυστήριο τοῦ Γάμου ἀπέναντι στὴν πνευματικὴ πτώχευση ἑνὸς ἔθνους, ὅπως αὐτὴ φαίνεται μέσα ἀπὸ τὴν λέξη «σύντροφος» - Μέρος Γ΄

 

Τὰ προηγούμενα μέρη: Α' ΕΔΩ καὶ Β' ΕΔΩ 

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης 

6. Οἱ ὀλέθριες συνέπειες γιὰ τὶς σαρκικὲς σχέσεις, ὅταν περιφρονεῖται ἡ εὐλογία καὶ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ

Δὲν εἶναι, ὅμως, μόνο ἡ σεξουαλικὴ ἡδονὴ ἢ, γενικά, ἡ καλοπέραση ποὺ μπορεῖ νὰ σκεφτῇ κανεὶς ἐδῶ μὲ ἀφορμὴ τὴν λέξη «σύντροφος», ἀλλὰ καὶ πολλὰ περισσότερα ποὺ θὰ μπορούσαμε νὰ περιγράψουμε στὸ σημεῖο αὐτὸ πολὺ πιὸ ἀναλυτικά, τὰ ὁποῖα, ὅταν δὲν τηρεῖται τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὁδηγοῦν μὲ μαθηματικὴ ἀκρίβεια σὲ μεγάλα δράματα, δυστυχίες καὶ βαριὲς ἁμαρτίες (π.χ. φονικά, μοιχεῖες).

Σίγουρα ὅλα αὐτὰ ξεκινοῦν ἀπὸ τὴν ἴδια βάση ποὺ δὲν εἶναι ἄλλη ἀπὸ τὸν σκοπὸ ποὺ δημιουργοῦμε μιὰ τέτοια σχέση καὶ τὸν τρόπο ποὺ βλέπουμε τὸν ἄλλο μέσα σ’ αὐτή.

Ἂς μὴ γελιόμαστε, ὅμως, καὶ ἂς μὴν κρυβόμαστε πίσω ἀπὸ λέξεις ποὺ μᾶς βολεύουν προσωρινά, γιατὶ τὸ ἀποτέλεσμα μπορεῖ, ὄντως, νὰ εἶναι ἀμετάκλητα πολὺ ἄσχημο καὶ σκληρό.

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Τὸ Μυστήριο τοῦ Γάμου ἀπέναντι στὴν πνευματικὴ πτώχευση ἑνὸς ἔθνους, ὅπως αὐτὴ φαίνεται μέσα ἀπὸ τὴν λέξη «σύντροφος» - Μέρος Β΄

 

Τὸ πρῶτο μέρος ΕΔΩ 

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης  

3. Τὸ μέγα Μυστήριο τοῦ Γάμου καὶ τὸ διαζύγιο

Μεταπτωτικὰ ὁ Θεὸς ἔδωσε τὴν δυνατότητα στοὺς ἀνθρώπους νὰ ἐπαναφέρουν σὲ ἕναν βαθμὸ μέσα σὲ ἐκεῖνο τὸν Γάμο ποὺ φέρει τὴν εὐλογία Του κάτι ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἀρχέγονη ἕνωση τῶν προσώπων ποὺ μόνο ὁ Ἴδιος μπορεῖ νὰ κάνει:

«ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν^[1]» Γένεσις 2, 24

https://biblehub.com/interlinear/genesis/2-24.htm

Γιατὶ ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός, ὄχι μόνο μᾶς βεβαιώνει ὅτι τὴν παραπάνω φράση τὴν εἶπε ὁ Ποιήσας^[2], δηλαδὴ ὁ Ἴδιος ὁ Θεός, ἀλλὰ προσθέτει ἐπιπλέον ὅτι τὴν μυστικὴ σύζευξη τῶν προσώπων τὴν κάνει ἀποκλειστικὰ Ἐκεῖνος:

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Τὸ Μυστήριο τοῦ Γάμου ἀπέναντι στὴν πνευματικὴ πτώχευση ἑνὸς ἔθνους, ὅπως αὐτὴ φαίνεται μέσα ἀπὸ τὴν λέξη «σύντροφος» - Μέρος Α΄

 

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης  

1. Τὸ ὄνομα τοῦ δευτέρου ἀνθρώπου πρὶν τὴν Πτώση καὶ ἡ τότε εἰδικὴ σημασία του

Ξεφυλλίζοντας κανεὶς τὸ Ἱερὸ κείμενο τῆς Γενέσεως μπορεῖ νὰ σκοντάψῃ πάνω σὲ κάτι πού, μὲ μιὰ πρώτη γρήγορη ματιά, φαντάζει πάρα πολὺ παράξενο.

Καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι ἄλλο ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι, πρὶν τὴν Πτώση, σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν πρῶτο ἄνθρωπο ποὺ ὀνομαζόταν «Ἀδάμ», ὁ δεύτερος φαίνεται σὰν νὰ μὴν εἶχε κανένα συγκεκριμένο προσωπικὸ ὄνομα μέσα στὸν ἀρχαῖο Παράδεισο.

Πράγματι, βλέπουμε ὅτι προπτωτικὰ τὸν ἀποκαλοῦσαν, γενικὰ καὶ ἀόριστα, ἁπλῶς «γυνή», δηλαδὴ «γυναῖκα»:

«αὕτη κληθήσεται γυνή» Γένεσις 2, 23

https://biblehub.com/interlinear/genesis/2-23.htm

Τὸ ὄνομα «Ζωή/Εὔα»^[1] τῆς τὸ δίνει ὁ ἴδιος ὁ Ἀδὰμ μετὰ τὴν Πτώση (!) γιὰ τὸν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ρόλο της:

«καὶ ἐκάλεσεν Ἀδὰμ τὸ ὄνομα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Ζωή, ὅτι αὕτη μήτηρ πάντων τῶν ζώντων» Γένεσις 3, 20

https://biblehub.com/interlinear/genesis/3-20.htm

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Ἡ προσπάθεια ὁλοκληρωτικῆς ὑποδούλωσης τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸ χάραγμα τοῦ ἀντιχρίστου (Μέρος Γ' καί τελευταῖο)

 

 

Μέρος Γ΄: Ὁ προκείμενος ἡμῖν ἀγῶνας

 

(Θεωρήσαμε πολὺ χρήσιμο καὶ ἐπίκαιρο νὰ ἀναδημοσιεύσουμε τὸ ἄρθρο τοῦ ἀγαπητοῦ ἀδερφοῦ μας Χρήστου Κελαϊδώνη τὸ ὁποῖο εἶχε δημοσιευτεῖ τὸ 2023 σὲ 3 μέρη)  

 

Τὰ Μέρη Α΄ ΕΔΩ καὶ Β΄ ΕΔΩ

 

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης

Ὅλα τα παραπάνω, ἂν καὶ εἶναι καλὰ καὶ ὠφέλιμα, δὲν εἶναι γιὰ τοὺς πολλοὺς κάτι τὸ ἄγνωστο γιὰ νὰ προκαλοῦν μεγάλες ἐντυπώσεις.

 

Λίγο πολύ, ὅλοι τὰ γνωρίζουμε, ὅλοι καταλαβαίνουμε ὅτι πρέπει νὰ προσέχουμε καὶ ὅλοι ξέρουμε ὅτι ὀφείλουμε νὰ ἀγωνιστοῦμε.

 

Γιατί οἱ ἡμέρες εἶναι ὄντως πολὺ πονηρὲς καὶ μπορεῖ, πράγματι, νὰ πέσουμε, ὄχι μετὰ ἀπὸ πολὺ ἀγῶνα καὶ πίεση, ἀλλὰ στὴν πρώτη «μπαλωθιὰ» τῶν ἀνθρώπων τοῦ συστήματος.

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Ἡ προσπάθεια ὁλοκληρωτικῆς ὑποδούλωσης τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸ χάραγμα τοῦ ἀντιχρίστου (Μέρος Β')

 

(Θεωρήσαμε πολὺ χρήσιμο καὶ ἐπίκαιρο νὰ ἀναδημοσιεύσουμε τὸ ἄρθρο τοῦ ἀγαπητοῦ ἀδερφοῦ μας Χρήστου Κελαϊδώνη τὸ ὁποῖο εἶχε δημοσιευτεῖ τὸ 2023 σὲ 3 μέρη)

 

 Μέρος Β΄: Τὸ πολλαπλὸ νόημα τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ θηρίου - ἀντιχρίστου

 

Τὸ Μέρος Α΄ ΕΔΩ

  

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης

 

Ἐσκεμμένα μέχρι ἐδῶ ἀποφύγαμε νὰ προσεγγίσουμε τὸ ὅλο ζήτημα θεολογικά, ὥστε νὰ τραβήξουμε τὴν προσοχὴ ἀκόμα καὶ ἐκείνων ποὺ δὲν ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν θεολογία γιὰ νὰ τοὺς κάνουμε νὰ προβληματιστοῦν, ἔστω καὶ λίγο, γιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν καὶ γιὰ ὅλα ἐκεῖνα ποὺ φαίνεται ὅτι πρόκειται νὰ συμβοῦν.

Μάλιστα, τονίσαμε ἐπίτηδες πολλὰ ζοφερὰ σημεῖα τους, ὥστε ἐκεῖνος ποὺ δὲν ἔχει τὴν πίστη, τὴν ἐλπίδα, τὴν παρηγοριά, τὴν χαρὰ καὶ τὴν δύναμη ποὺ δίνει ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ γιὰ νὰ μπορῇ νὰ ὑπομένει τὶς θλίψεις καὶ τὶς δυσκολίες, νὰ αἰσθανθῇ ὅτι πνίγεται ἀπὸ παντοῦ, μέσα στὸ ἀπόλυτο σκοτάδι καὶ τὴν ἀπελπισία.

Καὶ αὐτὸ τὸ κάναμε μὲ τέτοιο τρόπο, μήπως καὶ νιώσει τὴν ἀνάγκη νὰ ἀναζητήσῃ μιὰ ἀνάσα πνευματικῆς ἐλπίδας, φωτός, θάρρους καὶ αἰσιοδοξίας, στρεφόμενος πρὸς τὸν Ἴδιο τὸν Θεὸ ποὺ εἶναι καὶ ὁ Μόνος ποὺ μπορεῖ νὰ τοῦ τὰ δώσῃ.

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Ἡ προσπάθεια ὁλοκληρωτικῆς ὑποδούλωσης τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸ χάραγμα τοῦ ἀντιχρίστου (Μέρος Α')

 Μέρος Α': Ἡ ἀπώλεια τῆς ἰδιοκτησίας καὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ πολίτη μέσῳ τοῦ ἐπερχομένου παγκόσμιου ψηφιακοῦ συστήματος

 

(Θεωρήσαμε πολὺ χρήσιμο καὶ ἐπίκαιρο νὰ ἀναδημοσιεύσουμε τὸ ἄρθρο τοῦ ἀγαπητοῦ ἀδερφοῦ μας Χρήστου Κελαϊδώνη τὸ ὁποῖο εἶχε δημοσιευτεῖ τὸ 2023 σὲ 3 μέρη)

 

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης

Ἐδῶ καὶ ἀρκετὰ χρόνια πολλοὶ ἐπισημαίνουν ὅτι στόχος τῆς παγκόσμιας ἐλὶτ εἶναι τὸ νὰ καταφέρει νὰ θεμελιώσῃ καὶ στὶς δυτικὲς κοινωνίες ἕνα μελλοντικὸ δυστοπικὸ σύστημα ποὺ θὰ ἀποτελῇ μιά, κατάλληλη γιὰ τὴ δική μας περίπτωση, παραλλαγὴ τοῦ λεγόμενου κινέζικου μοντέλου.
 

Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἐπιθυμεῖ νὰ οἰκοδομήσῃ ἕνα σύστημα ποὺ θὰ εἶναι μιὰ ἰδιόμορφη μίξη καπιταλισμοῦ καὶ κομμουνισμοῦ, προσαρμοσμένη στὸν δυτικὸ τρόπο σκέψης καὶ πολιτισμό.
 

Συγκεκριμένα, λέγεται ὅτι ἐπιδιώκουν νὰ ὑπάρχῃ καπιταλισμός, ὅσον ἀφορᾶ τὶς πολυεθνικὲς ἑταιρεῖες καὶ τὶς διεθνεῖς τράπεζες καὶ ἀγορές, ὥστε νὰ μποροῦν νὰ ἐξυπηρετοῦνται ἐλεύθερα τὰ συμφέροντά τους, καὶ κομμουνισμὸς κάποιου νέου ἔξυπνου τύπου, ὅσον ἀφορᾶ τοὺς πολῖτες, ὥστε νὰ μπορῇ νὰ γίνεται καλύτερα ὁ ἔλεγχος, ἡ διαχείριση καὶ ἡ ὑποδούλωση τους.

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Καὶ γὰρ τὸ πάσχα ἡμῶν ὑπὲρ ἡμῶν ἐτύθη Χριστός - Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, τὸ ἀληθινὸ σωτήριο Πάσχα μας (Μέρος Γ΄)

Τὰ μέρη Α΄ ΕΔΩ καὶ Β΄ ΕΔΩ

 

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης

 

Μέρος Γ΄ - Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ὡς τὸ ἀληθινό μας Πάσχα ποὺ θυσιάστηκε γιὰ τὴν σωτηρία μας

 

Εἴδαμε, ὅτι στὴν πραγματικότητα, τὸ πάσχα, δηλαδὴ τὸ ζῶο ποὺ θυσιάστηκε γιὰ νὰ προστατευτοῦν οἱ Ἰσραηλῖτες ἀπὸ τὴν τελευταία πληγή, ἀποτελεῖ τύπο γιὰ τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ ποὺ εἶναι τὸ ἀληθινὸ Πάσχα μας καὶ ἡ ὅλη ἡ σκηνὴ προφητεία γιὰ τὴν θυσία Του:
 

«Τὸ μυστήριον οὖν τοῦ προβάτου, ὃ τὸ πάσχα θύειν ἐντέταλται ὁ θεὸς τύπος ἦν τοῦ Χριστοῦ, οὗ τῷ αἵματι κατὰ τὸν λόγον τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως χρίονται τοὺς οἴκους ἑαυτῶν, τοὐτέστιν ἑαυτούς, οἱ πιστεύοντες εἰς αὐτὸν» Ἰουστίνου Μάρτυρος καὶ Φιλοσόφου, Διάλογος πρὸς Τρύφωνα (40.1)

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Καὶ γὰρ τὸ πάσχα ἡμῶν ὑπὲρ ἡμῶν ἐτύθη Χριστός - Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, τὸ ἀληθινὸ σωτήριο Πάσχα μας (Μέρος Β΄)

  

Τὸ μέρος Α΄ ΕΔΩ

 

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης

 

Μέρος Β΄ - Ἄζυμα ἢ ἔνζυμα στὴν Θεία Εὐχαριστία; Ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος καὶ τὸ ἑβραϊκὸ πάσχα 

Εἴπαμε ὅτι μιὰ συγκεκριμένη προσέγγιση στὰ Εὐαγγέλια τῶν τριῶν Συνοπτικῶν (Μᾶρκος, Λουκᾶς, Ματθαῖος) ἔμελλε νὰ ἀλλάξῃ δραματικὰ τὴν πορεία τοῦ δυτικοῦ καὶ τοῦ ἀρμένικου Χριστιανισμοῦ μέσα στὴν ἱστορία.
 

Αὐτὸ συνέβη, ἐπειδὴ πολλοὶ θεώρησαν ὅτι τὰ Ἱερὰ κείμενα αὐτὰ μᾶς πληροφοροῦν ὅτι ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος ταυτιζόταν μὲ τὸ δεῖπνο τῆς πρώτης βραδιᾶς τῆς ἑορτῆς τοῦ ἑβραϊκοῦ πάσχα, κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ὁποίου οἱ Ἑβραῖοι ἔτρωγαν τὸ πρόβατο -πάσχα, ὡς ἀνάμνηση ἐκείνου τοῦ προβάτου- πάσχα ποὺ ἔφαγαν οἱ πρόγονοί τους, ἀκριβῶς, τὴν βραδιὰ τῆς τελευταίας πληγῆς τοῦ Θεοῦ στοὺς Αἰγυπτίους.

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Καὶ γὰρ τὸ πάσχα ἡμῶν ὑπὲρ ἡμῶν ἐτύθη Χριστός - Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, τὸ ἀληθινὸ σωτήριο Πάσχα μας (Μέρος Α΄)

 

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης 

Μέρος Α΄ - Ἡ προφορὰ καὶ ἡ σημασία τῆς ἀρχαίας ἑβραϊκῆς λέξης פסח ποὺ μεταγράφηκε ὡς πάσχα

Πολλοὶ ἀπὸ ἐμᾶς μπορεῖ νὰ ἔχουμε μείνει γιὰ χρόνια μὲ τὴν ἐντύπωση ὅτι ἡ λέξη «πάσχα», ὄχι μόνο σημαίνει στὰ ἑβραϊκὰ «διάβαση», ἀλλὰ καὶ ὅτι προφερόταν τὴν ἐποχὴ τοῦ Χριστοῦ περίπου ὡς «πέσαχ», δηλαδὴ σχεδὸν ὅπως προφέρεται στὴν σύγχρονη ἑβραϊκὴ γλῶσσα.
 

Μάλιστα, ἀρκετοὶ εἴχαμε μάθει νὰ συνδέουμε τὴν λέξη αὐτὴ μὲ τὴν διάβαση τῆς Ἐρυθρᾶς θάλασσας ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλῖτες.
 

Ἰσχύουν, ὅμως, ὅλα τὰ παραπάνω;

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Πνευματικὰ διδάγματα μέσα ἀπὸ τοὺς λόγους τῶν ὄντων

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης 

 

Λέγεται ὅτι, ὅταν κάποτε ἐπισκέφθηκε τὸν Μέγα Ἀντώνιο ἕνας πολὺ σπουδαγμένος ἄνθρωπος, ποὺ ἀγαποῦσε πολὺ τὴν μάθηση καὶ τὰ βιβλία, τὸν ρώτησε μὲ ἀπορία:
 

«Πῶς ὑπομένεις, πάτερ, στερούμενος τὴν παρηγοριὰ τῶν βιβλίων;»
 

Καὶ ὁ Ἅγιος τοῦ ἀπάντησε:
 

«Τὸ δικό μου βιβλίο εἶναι ἡ φύση καὶ τὸ ἔχω πάντα ἀνοιχτὸ μπροστά μου γιὰ νὰ διαβάζω τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ»¹.
 

Πράγματι, ὁ κόσμος ποὺ μᾶς περιβάλλει μπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ὡς τὸ μεγάλο βιβλίο τοῦ Θεοῦ ποὺ Ἐκεῖνος τὸ ἔχει τοποθετήσῃ μπροστά μας ἀνοιχτό, μὲ τέτοιο σοφὸ τρόπο, ὥστε νὰ μποροῦμε κάθε στιγμὴ νὰ καταφεύγουμε σὲ αὐτὸ καὶ νὰ τὸ διαβάζουμε ἄμεσα γιὰ νὰ διδασκόμαστε μέσα ἀπὸ τὰ ὄντα τὶς μεγάλες ἀλήθειες Του.

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Ὁ ἀντινομισμός τοῦ Βαλεντινισμοῦ πίσω ἀπό τήν γιορτή τοῦ «Ἁγίου» Βαλεντίνου

 

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης

 

Στὶς μέρες μας βλέπουμε νὰ γιορτάζεται ἀπὸ τοὺς πολλοὺς στὶς 14 Φεβρουαρίου κάθε ἔτους ἡ μνήμη ἑνὸς ὑποτιθέμενου Ἁγίου τοῦ Χριστιανισμοῦ, μὲ τὸ ὄνομα Βαλεντῖνος ἢ Οὐαλεντῖνος, τὸν ὁποῖον θεωροῦν ὡς τὸν Ἅγιο τοῦ ἔρωτα καὶ τὸν προστάτη τῶν ἐρωτευμένων.
 

Ὁρισμένοι, μάλιστα, ἰσχυρίζονται ὅτι ὅλο αὐτὸ σχετίζεται ἄμεσα μὲ κάποιον ἀπὸ τοὺς δυὸ ὁμώνυμους Ἁγίους ποὺ γιορτάζει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας τὴν συγκεκριμένη ἡμέρα, ἐνῶ ἄλλοι ἀναφέρουν ὅτι αὐτὸ ἔχει νὰ κάνει μὲ μιὰ κάποια παράδοση γιὰ ἕναν ἄλλο ὑποτιθέμενο Ἅγιο ποὺ τιμᾶ ἡ λεγόμενη Καθολικὴ Ἐκκλησία, μὴ δίνοντας, ὅμως, ἰδιαίτερη σημασία στὸ γεγονὸς ὅτι ἡ περίοδος ποὺ τὸν τοποθετοῦν βρίσκεται πολὺ πρὶν τὸ Σχίσμα γιὰ νὰ ἔχουμε ξεχωριστὴ ἁγιοκατάταξη καὶ τιμή του.

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Ἡ προσπάθεια ὁλοκληρωτικῆς ὑποδούλωσης τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸ χάραγμα τοῦ ἀντιχρίστου (Μέρος Γ' καί τελευταῖο)

 

Μέρος Γ΄: Ὁ προκείμενος ἡμῖν ἀγῶνας

 

Τὰ Μέρη Α΄ ΕΔΩ καὶ Β΄ ΕΔΩ

 

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης

Ὅλα τα παραπάνω, ἂν καὶ εἶναι καλὰ καὶ ὠφέλιμα, δὲν εἶναι γιὰ τοὺς πολλοὺς κάτι τὸ ἄγνωστο γιὰ νὰ προκαλοῦν μεγάλες ἐντυπώσεις.

 

Λίγο πολύ, ὅλοι τὰ γνωρίζουμε, ὅλοι καταλαβαίνουμε ὅτι πρέπει νὰ προσέχουμε καὶ ὅλοι ξέρουμε ὅτι ὀφείλουμε νὰ ἀγωνιστοῦμε.

 

Γιατί οἱ ἡμέρες εἶναι ὄντως πολὺ πονηρὲς καὶ μπορεῖ, πράγματι, νὰ πέσουμε, ὄχι μετὰ ἀπὸ πολὺ ἀγῶνα καὶ πίεση, ἀλλὰ στὴν πρώτη «μπαλωθιὰ» τῶν ἀνθρώπων τοῦ συστήματος.

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Ἡ προσπάθεια ὁλοκληρωτικῆς ὑποδούλωσης τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸ χάραγμα τοῦ ἀντιχρίστου (Μέρος Β')

 Μέρος Β΄: Τὸ πολλαπλὸ νόημα τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ θηρίου - ἀντιχρίστου

 

Τὸ Μέρος Α΄ ΕΔΩ

  

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης

 

Ἐσκεμμένα μέχρι ἐδῶ ἀποφύγαμε νὰ προσεγγίσουμε τὸ ὅλο ζήτημα θεολογικά, ὥστε νὰ τραβήξουμε τὴν προσοχὴ ἀκόμα καὶ ἐκείνων ποὺ δὲν ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν θεολογία γιὰ νὰ τοὺς κάνουμε νὰ προβληματιστοῦν, ἔστω καὶ λίγο, γιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν καὶ γιὰ ὅλα ἐκεῖνα ποὺ φαίνεται ὅτι πρόκειται νὰ συμβοῦν.

Μάλιστα, τονίσαμε ἐπίτηδες πολλὰ ζοφερὰ σημεῖα τους, ὥστε ἐκεῖνος ποὺ δὲν ἔχει τὴν πίστη, τὴν ἐλπίδα, τὴν παρηγοριά, τὴν χαρὰ καὶ τὴν δύναμη ποὺ δίνει ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ γιὰ νὰ μπορῇ νὰ ὑπομένει τὶς θλίψεις καὶ τὶς δυσκολίες, νὰ αἰσθανθῇ ὅτι πνίγεται ἀπὸ παντοῦ, μέσα στὸ ἀπόλυτο σκοτάδι καὶ τὴν ἀπελπισία.

Καὶ αὐτὸ τὸ κάναμε μὲ τέτοιο τρόπο, μήπως καὶ νιώσει τὴν ἀνάγκη νὰ ἀναζητήσῃ μιὰ ἀνάσα πνευματικῆς ἐλπίδας, φωτός, θάρρους καὶ αἰσιοδοξίας, στρεφόμενος πρὸς τὸν Ἴδιο τὸν Θεὸ ποὺ εἶναι καὶ ὁ Μόνος ποὺ μπορεῖ νὰ τοῦ τὰ δώσῃ.

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Ἡ προσπάθεια ὁλοκληρωτικῆς ὑποδούλωσης τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸ χάραγμα τοῦ ἀντιχρίστου (Μέρος Α')

 Μέρος Α': Ἡ ἀπώλεια τῆς ἰδιοκτησίας καὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ πολίτη μέσῳ τοῦ ἐπερχομένου παγκόσμιου ψηφιακοῦ συστήματος

 

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης

Ἐδῶ καὶ ἀρκετὰ χρόνια πολλοὶ ἐπισημαίνουν ὅτι στόχος τῆς παγκόσμιας ἐλὶτ εἶναι τὸ νὰ καταφέρει νὰ θεμελιώσῃ καὶ στὶς δυτικὲς κοινωνίες ἕνα μελλοντικὸ δυστοπικὸ σύστημα ποὺ θὰ ἀποτελῇ μιά, κατάλληλη γιὰ τὴ δική μας περίπτωση, παραλλαγὴ τοῦ λεγόμενου κινέζικου μοντέλου.
 

Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἐπιθυμεῖ νὰ οἰκοδομήσῃ ἕνα σύστημα ποὺ θὰ εἶναι μιὰ ἰδιόμορφη μίξη καπιταλισμοῦ καὶ κομμουνισμοῦ, προσαρμοσμένη στὸν δυτικὸ τρόπο σκέψης καὶ πολιτισμό.
 

Συγκεκριμένα, λέγεται ὅτι ἐπιδιώκουν νὰ ὑπάρχῃ καπιταλισμός, ὅσον ἀφορᾶ τὶς πολυεθνικὲς ἑταιρεῖες καὶ τὶς διεθνεῖς τράπεζες καὶ ἀγορές, ὥστε νὰ μποροῦν νὰ ἐξυπηρετοῦνται ἐλεύθερα τὰ συμφέροντά τους, καὶ κομμουνισμὸς κάποιου νέου ἔξυπνου τύπου, ὅσον ἀφορᾶ τοὺς πολῖτες, ὥστε νὰ μπορῇ νὰ γίνεται καλύτερα ὁ ἔλεγχος, ἡ διαχείριση καὶ ἡ ὑποδούλωση τους.

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Ἡ ἱστορία μέ τόν βεζύρη καί τό ξύλινο κτίριο

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης

 

Πρὶν πολλὰ χρόνια, στὴν περιοχὴ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη Πράτσικα στὴν Πάτρα, ζοῦσε ἕνας ἄνδρας ποὺ εἶχε πολλὰ χωράφια.
 

Τὸ ὄνομά του, δυστυχῶς, δὲν μᾶς εἶναι γνωστὸ τώρα. 

Ἐκεῖνος γνώριζε ἕναν μεγάλο ἀγωνιστὴ τῆς ζωῆς, τὸν κύριο Θανάση, ποὺ εἶχε πέντε παιδιὰ καὶ προσπαθοῦσε μὲ πολὺ κόπο καὶ στερήσεις νὰ τὰ μεγαλώσει, δουλεύοντας σὰν οἰκοδόμος ἐδῶ καὶ ἐκεῖ.

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Ὁ Ἅγιος Τριαδικός Θεός καί ὁ «δαίμονας» τοῦ Λαπλάς - Μέρος Γ' (Τελευταῖο) +

 Ἡ προσπάθεια τοῦ διαβόλου νὰ ἀφαιρέσῃ τὴν ἀληθινὴ ἐλευθερία ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο

 

Τὸ πρῶτο μέρος ΕΔΩ

Τὸ δεύτερο μέρος ΕΔΩ

 

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης

 

Ἀπὸ τὴν ἄλλη, τόσο ὁ διάβολος, ὅσο καὶ τὰ ὄργανα καὶ τὰ συστήματα ἐξουσίας ποὺ ἐκεῖνος ἐμπνέει, ἐπιδιώκουν νὰ μετατοπίσουν τὸ κέντρο βάρους τῆς ἀνθρώπινης θέλησης καὶ κρίσης, πιὸ πολὺ πρὸς ἐκεῖνο τὸ τμῆμα τοῦ ντετερμινιστικοῦ στοιχείου ποὺ μπορεῖ νὰ προβλεφθῇ ἀπὸ ἐκείνους, ἀλλάζοντας τὴν ἰσορροπία τῆς ἀρχικῆς σοφῆς καὶ ἀγαθῆς ρύθμισης τοῦ Θεοῦ.

 

Καὶ αὐτό, ἐπειδὴ θέλουν νὰ κάνουν τοὺς ἀνθρώπους πολὺ πιὸ προβλέψιμους γι᾿ αὐτούς, ὅπως ἀκριβῶς γίνεται καὶ μὲ τίς μηχανές.

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Ὁ Ἅγιος Τριαδικός Θεός καί ὁ «δαίμονας» τοῦ Λαπλάς - Μέρος Β'

 

Τὸ πρῶτο μέρος ΕΔΩ

 

Ἡ ἐσκεμμένη ἔξοδος τῶν ἐπιστημονικῶν μεθόδων μέσα ἀπὸ τὰ ὅρια ἰσχύος τους

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης

Βλέπουμε πολλὲς φορές, πάλι, τὴ χωρὶς διάκριση ἀναγωγὴ τῶν φαινομένων σὲ ἄλλα ἄσχετα μὲ αὐτά, τὴν ὑπερτόνιση τῆς αἰτιοκρατίας καὶ τὴν παραθεώρηση τῆς στοχαστικότητας, σὲ σημεῖο νὰ γίνεται πολλὲς φορὲς προσπάθεια ἀντικατάστασης τῆς τελευταίας, μὲ κάτι ποὺ πρέπει νὰ δείχνῃ ὁπωσδήποτε ντετερμινιστικό.

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Ὁ Ἅγιος Τριαδικός Θεός καί ὁ «δαίμονας» τοῦ Λαπλάς - Μέρος Α'

Αἰτιοκρατικὰ καὶ στοχαστικὰ φαινόμενα καὶ ἡ γνωστικὴ δύναμη τοῦ Θεοῦ

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης

 

Εἶναι γνωστὸ ὅτι ὡς αἰτιοκρατία¹ ἢ ἀλλιῶς ὡς ντετερμινισμό ὀνομάζουμε τὴ φιλοσοφικὴ θεώρηση ποὺ ὑποστηρίζει ὅτι τὰ ἀποτελέσματα καθορίζονται πλήρως ἀπὸ προϋπάρχοντα αἴτια.
 

Ἕνας ἄλλος ὁρισμὸς ποὺ χρησιμοποιεῖται συχνὰ μᾶς λέει ὅτι αἰτιοκρατία εἶναι ἡ φιλοσοφικὴ ἄποψη, ἡ ὁποία ὑποστηρίζει ὅτι μιὰ συγκεκριμένη αἰτία, κάτω ἀπὸ τίς ἴδιες συνθῆκες, μᾶς δίνῃ πάντα τὸ ἴδιο ἀποτέλεσμα καὶ τὸ ἀντίστροφο.