ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 8, 28-9, 1] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΧΑΛΕΠΩΝ ΚΑΙΡΩΝ» [24-7-1994] (Β301)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 8, 28-9, 1]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΧΑΛΕΠΩΝ ΚΑΙΡΩΝ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 24-7-1994]

(Β301)

Σήμερα μας διηγείται, αγαπητοί μου, ο ιερός ευαγγελιστής Ματθαίος, την παρουσία δύο δαιμονιζομένων ανθρώπων που συνήντησε ο Κύριος στην περιοχή των Γεργεσηνών. Γράφει ο ιερός ευαγγελιστής: «Καὶ ἐλθόντι αὐτῷ εἰς τὸ πέραν εἰς τὴν χώραν τῶν Γεργεσηνῶν ὑπήντησαν αὐτῷ δύο δαιμονιζόμενοι ἐκ τῶν μνημείων ἐξερχόμενοι, χαλεποὶ λίαν, ὥστε μὴ ἰσχύειν τινὰ παρελθεῖν διὰ τῆς ὁδοῦ ἐκείνης». Δηλαδή όταν ο Κύριος ήλθε απέναντι, πέρασε απέναντι από τη λίμνη -δυτικά ήταν η Καπερναούμ, απέναντι, ανατολικά ήταν τα Γέργεσα, η περιοχή των Γεργεσηνών και ήταν εκεί μία πεντάπολις κ.λπ. - όταν λοιπόν εκεί, λέγει, πέρασε ο Κύριος, τότε εμφανίστηκαν δύο δαιμονιζόμενοι που εξήρχοντο από τα μνημεία. Κατοικούσαν στα μνημεία. Τα μνημεία ήταν θολωτοί τάφοι σε βράχους, κοιλώματα, κι εκεί μέσα έμεναν· που έβαζαν τους νεκρούς. «Χαλεποί λίαν». «Φοβεροί στην εμφάνισή τους». Ώστε να μην μπορεί κανείς να περάσει από εκείνον τον δρόμο. Εφοβούντο οι άνθρωποι να περάσουν από εκείνον τον δρόμον.

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 8,28-34 και 9,1] Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΥΓΕΙΑ» [8-7-2001] [Β438] [έκδοσις Β΄]

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 8, 28-34 και 9, 1]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΥΓΕΙΑ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-7-2001]

[Β438]                                                                                                                                        [έκδοσις Β΄]

Όποτε,αγαπητοί μου, η ευαγγελική περικοπή αναφέρεται σε θεραπεία δαιμονιζομένων, αισθανόμεθα μία θλίψη για το φαινόμενο του δαιμονισμού. Όπως ακούσαμε σήμερα στην ευαγγελική περικοπή. Και ο δαιμονισμός είναι μία πραγματικότητα. Όσο και αν θέλομε να την αμφισβητήσομε, ιδίως άνθρωποι άπιστοι, που δεν πιστεύουν ούτε σε αγγέλους ούτε σε δαίμονες, για να μην πω δεν πιστεύουν ούτε στον Θεό, αυτοί αμφισβητούν. Κι όμως ο δαιμονισμός είναι μία πραγματικότητα. Σκληρή και φοβερή πραγματικότητα. Και εξ αντικειμένου πραγματικότητα… Διότι όταν επνίγησαν οι χοίροι- κανένα ζώο δεν αυτοκτονεί, είναι γνωστό- τόσες χιλιάδες χοίροι να πάνε να πνιγούν στην λίμνη…,αυτό δείχνει -και το έδειξε ο Θεός εις τους Σαδδουκαίους, οι οποίοι δεν πίστευαν εις τους δαίμονες, ούτε σε αγγέλους- είναι μία πραγματικότητα. Τόσες χιλιάδες χοίροι να αυτοκτονήσουν;

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 8, 28-9, 1] Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ» [8-7-1990] (Β234)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 8, 28-9, 1]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-7-1990]

(Β234)

Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου, ο ευαγγελιστής Ματθαίος μάς αναφέρει το περιστατικό της συναντήσεως του Κυρίου με δύο δαιμονιζομένους ανθρώπους, στην περιοχή της πόλεως των Γεργεσών. Η όλη ιστορία, αφενός με τη θεραπεία τους και την απαλλαγή τους από τους δαίμονες, αφετέρου με τον δαιμονισμό και τον πνιγμό των δύο χιλιάδων περίπου χοίρων στη λίμνη, κατετρόμαξε τους κατοίκους των Γεργεσών. Και η συμπεριφορά των κατοίκων της πόλεως εκείνης, μπροστά στο διπλούν αυτό θαύμα, εστάθη αρνητική. Αυτό περισσότερο μας καταπλήσσει από την παρουσία των θαυμάτων του Κυρίου. Δηλαδή η αρνητική στάση των Γεργεσηνών.

ΜΝΗΜΗ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ: Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου [29-6-2001]

ΜΝΗΜΗ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 29-6-2001]

 

 

Ἐάν, ἀγαπητοί μου, ὁ μέγας Ἀπόστολος Παῦλος ὠνομάσθῃ «Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν», γιά μᾶς τοὺς Ἕλληνες εἶναι ὁ Ἀπόστολος τῆς Ἑλλάδος. Ἡ Ἑλλὰς πολλά τοῦ ὀφείλει. Εἶναι ὁ Ἀπόστολος ποὺ ἀγάπησε τοὺς Ἕλληνες, γιατί καὶ οἱ Ἕλληνες τὸν ἀγάπησαν. Ἐκοπίασε γιὰ μᾶς ὑπερβαλλόντως. Ἐκεῖνα ποὺ ἀκούσαμε στὴν σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπή, ποὺ ἀναφέρεται εἰς τοὺς κόπους του, μέρος ἔχουμε καὶ ἐμεῖς, ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες, μέρος τῶν κόπων τοῦ μεγάλου Παύλου. Ὅ,τι μᾶς εἶπε ὅταν ἦρθε ἐδῶ, συμπυκνοῦται στὸν λόγο του στὸν Ἄρειο Πάγο στὴν Ἀθήνα. Εἶναι ἕνας λόγος ποὺ καθρεπτίζει τὴν πνευματικὴ κατάσταση τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ τὴν προσφορὰ τοῦ Παύλου. Γι᾿ αὐτὸ πρέπει συχνὰ νὰ μελετοῦμε τὸν λόγον αὐτὸν τοῦ Παύλου στὸν Ἄρειο Πάγο.

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 8, 5-13] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΠΙΣΤΙΣ ΚΑΙ ΘΕΟΛΟΓΙΑ» [ 1-7-2001] (Β437)

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 8, 5-13]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΠΙΣΤΙΣ ΚΑΙ ΘΕΟΛΟΓΙΑ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 1-7-2001]

(Β437)

Μας αφήνει καταπλήκτους, αγαπητοί μου, στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, η θαυμασία στάσις του εκατοντάρχου προς τον Κύριον. Και βέβαια και το ενδιαφέρον του δια τον παράλυτον δούλον του, αλλά κυρίως δια την στάσιν του έναντι του Κυρίου, ως προς την θεραπείαν του δούλου του. Τι είπε; Στην πρόταση του Κυρίου -δεν ήτανε παιδί του, ήτανε δούλος του, κι αυτός ήταν, παρακαλώ, και Ρωμαίος πολίτης και στρατιωτικός, υποτίθεται σκληρός άνθρωπος- στην πρόταση του Κυρίου που του είπε: «Ἐγὼ ἐλθὼν θεραπεύσω αὐτόν», «Εγώ αφού έλθω στο σπίτι σου, θα τον θεραπεύσω», τι απαντά; «Κύριε, οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς· ἀλλὰ μόνον εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου». «Δεν είμαι ικανός, Κύριε, να έρθεις στο σπίτι μου, δεν είμαι ικανός. Πες μόνο έναν λόγο και ο δούλος μου θα θεραπευθεί». Και στη συνέχεια αναφέρει σαν παράδειγμα ότι και αυτός υπό εξουσίαν είναι, αλλά και εξουσιάζει τους στρατιώτες του και τους δούλους του και δίνει προφορικές εντολές και πραγματοποιούνται.

Ο Κύριος εθαύμασε την πίστη του εκατοντάρχου. Και είπε: «Πω, πω, πω! Τέτοια πίστη δεν ηύρα ούτε στον Ισραήλ!». Και αυτή του η πίστις εστάθη ικανή να προσεγγίζει τα κράσπεδα της θεολογίας, όπως θα δούμε. Αυτό δε, θα είναι και το θέμα μας. Ότι η πίστις εγγίζει τα κράσπεδα της θεολογίας. Και εισέρχεται εις την θεολογίαν.

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 8, 5-13] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΜΝΗΜΕΙΑ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ» [23-6-1991] (Β248)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 8, 5-13]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΜΝΗΜΕΙΑ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 23-6-1991]

(Β248)

Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, Σεβασμιώτατε, αγαπητοί μου αδελφοί, με την ευκαιρία προβολής τόσο του θαύματος της θεραπείας του δούλου του εκατοντάρχου από τον Κύριον, όσο και της προβολής της πίστεως του Ρωμαίου αξιωματούχου, διακρίνουμε και κάτι ακόμη: την αυτογνωσία του. Ο εκατόνταρχος αυτός είχε βεβαίως κάποιο αξίωμα υπολογίσιμο. Σε μία μάλιστα επαρχιακή πόλη, όπως ήταν η Καπερναούμ. Ήταν καλός άνθρωπος, ο εκατόνταρχος αυτός, αν και ειδωλολάτρης, αν και αξιωματικός εκείνου του «σιδερένιου» ρωμαϊκού στρατού. Εντούτοις, η καλοσύνη του δεν τον εμπόδισε ακόμη να κτίσει συναγωγή των Εβραίων εις την Καπερναούμ. Και, αν θέλετε, τα ερείπιά της μέχρι σήμερα σώζονται. Αυτός, λοιπόν, ο άνθρωπος, ο εκατόνταρχος, που ήρθε να ζητήσει την θεραπεία του δούλου του, απεκαλύφθη μνημείον αυτογνωσίας.

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 8, 5-13] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Ο ΑΝΗΜΠΟΡΟΣ ΣΠΙΤΙΚΟΣ ΜΑΣ» [5-7-1987] (Β178)

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [: Ματθ. 8, 5-13]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Ο ΑΝΗΜΠΟΡΟΣ ΣΠΙΤΙΚΟΣ ΜΑΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 5-7-1987]

(Β178)

Θαυμάζομε, αγαπητοί μου, τους γεμάτους πίστη λόγους του εκατοντάρχου προς τον Κύριον, όπως ακούσαμε στη σημερινή ευαγγελική περικοπή. Ήσαν τόσο σπουδαίοι, ώστε αυτός ο Κύριος να θαυμάσει και να αναφωνήσει στους ακολούθους Του: «Ἀμὴν, λέγω ὑμῖν, οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ τοσαύτην πίστιν εὗρον».

Εντούτοις, πίσω από τους λόγους τους εκατοντάρχου, κρύπτεται και κάτι άλλον θαυμαστόν. Όχι μόνον η πίστις. Είναι η στάση του και η συμπεριφορά του στον ανήμπορο δούλο του. Είναι γνωστό ότι μία παράλυσις δεν είναι μία ασθένεια ακαριαία. Αλλά εκδηλούται βραδέως και μακροχρονίως. Αυτό σημαίνει ότι ήτο πολύς ο χρόνος της ασθενείας εκείνου του δούλου του εκατοντάρχου. Και συνεπώς και πολλή η ανοχή και η αγάπη του εκατοντάρχου.

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ρωμ. 6,18-23] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Τὰ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος» [4-7-1993] (Β282)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ρωμ. 6, 18-23]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Τὰ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 4-7-1993]

(Β282)

Ο Απόστολος Παύλος, αγαπητοί μου, στη σημερινή προς Ρωμαίους επιστολή του, περικοπή που ακούσαμε προηγουμένως, κάνει λόγο για την αμαρτία. Και δείχνει ότι η αμαρτία, ενώ φαίνεται ότι είναι ελευθερία, όμως στην πραγματικότητα είναι αιχμαλωσία του ανθρώπου, και κάτι χειρότερο: Η αμαρτία αποφέρει τον θάνατον. Έτσι γράφει συμπερασματικά: «Τὰ γὰρ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος». Προφανώς αυτό που γράφει είναι σπουδαιότατον και έτσι μας ενδιαφέρει να το προσεγγίσομε και να το ερευνήσουμε. Αναφέρεται το όλο χωρίον σε τρεις λέξεις: «Ἁμαρτία, ὀψώνια, θάνατος». Και δείχνουν σαφώς το αίτιον και το αποτέλεσμα: Η αμαρτία φέρει τον θάνατον.

Αλλά τι είναι αμαρτία; Πρέπει να ομολογήσομε, αγαπητοί, ότι πολλοί μας Χριστιανοί δεν γνωρίζουν τι σημαίνει αμαρτία. Έχουν αγνωσία της αμαρτίας. Με ανείπωτα κακές συνέπειες στο θέμα αυτό. Επιπλέον η έννοια της αμαρτίας φιλοσοφικά ή όπως οι αρχαίοι Έλληνες την θεωρούσαν, είναι η αστοχία. Δηλαδή όταν αστοχεί κανείς, αυτό λέγεται «ἁμαρτία». Μάλιστα ο Όμηρος χρησιμοποιεί την λέξη και μάλιστα το ρήμα «ἁμαρτάνω» και σημαίνει -έχει σημασία πολλή- αστοχώ, αποτυγχάνω, αποπλανώμαι, χάνω, στερούμαι, αμελώ. Και το περίεργον είναι ότι και σήμερα ακόμη στους πολλούς Χριστιανούς μας και μάλιστα λογίους Χριστιανούς μας υπάρχει αυτή η έννοια, όπως στον Όμηρο, αυτή η έννοια για την αμαρτία· δηλαδή ως αστοχία.

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΤΑ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΟΥ ΣΤΕΦΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΤΟΥ ΚΛΗΔΟΝΑ Απόσπασμα ομιλίας στο Δ΄ Βασιλειών

Μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

ΤΑ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΟΥ ΣΤΕΦΑΝΙΟΥ

ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΤΟΥ ΚΛΗΔΟΝΑ

Απόσπασμα απομαγνητοφωνημένης ομιλίας του μακαριστού γέροντος

στο Δ΄ Βασιλειών

[…] Στο Νότιο Βασίλειο βασιλεύς ήτο ο Άχαζ και ανέλαβε την βασιλείαν εις ηλικίαν 20 ετών. Και εβασίλευσε 16 όλα χρόνια. Αυτός όμως «οὐκ ἐποίησε τὸ εὐθὲς ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου Θεοῦ αὐτοῦ πιστῶς, ὡς Δαυὶδ ὁ πατὴρ αὐτοῦ». Δηλαδή στάθηκε, μάλιστα σε σύγκριση με όλους προηγουμένους του, ο χειρότερος βασιλιάς της Ιουδαίας. Ο σκληρότερος, ο φοβερότερος, και ο πιο ειδωλολάτρης.

Ακούσατε λοιπόν λίγα λόγια γι’ αυτόν: «Καὶ ἐπορεύθη, ἐν ὁδῷ βασιλέων ᾿Ισραήλ, καί γε τὸν υἱὸν αὐτοῦ διῆγεν ἐν πυρὶ κατὰ τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν, ὧν ἐξῇρε Κύριος ἀπὸ προσώπου τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ». Τι έκανε, λέγει; Ακούστε τι έκανε: «Τὸν υἱὸν αὐτοῦ διῆγεν ἐν πυρὶ»! Εδώ υπάρχουνε δύο ερμηνείες. Και οι δυο ευσταθούν. Βεβαίως στον Ιερεμία συναντούμε το εξής -στο έβδομο κεφάλαιο, στίχος 31 και στο 19 κεφάλαιο, στίχος 5- συναντούμε το εξής, ότι αφού εισήχθη η λατρεία του Βάαλ, οι Εβραίοι εθυσίαζαν τα παιδιά τους στον Βάαλ. Ήτο φοβερή η λατρεία του Βάαλ. Φοβερή! Διότι επύρωναν το άγαλμά του, που ήταν μεταλλικό και στην αγκαλιά του έριπταν ζωντανά τα παιδιά τους! Και τα εθυσίαζαν, τα έκαιγαν τα παιδιά τους για να προσφέρουν θυσία εις τον θεόν, για να πάνε καλά οι δουλειές τους παρακάτω κλπ. κλπ. Και μάλιστα, συνήθως τα πρωτότοκα παιδιά τους και τα πιο καλύτερα παιδιά τους θυσίαζαν. Φοβερό πράγμα, φοβερό!

ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ» [24-6-2001]

 

ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού αρχιμανδρίτου Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

Η ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ

[Εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 24-6-2001]

Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, γιορτάζει το Γενέσιον του μεγάλου προφήτου και Βαπτιστού Ιωάννου, του Προδρόμου. Μεγάλη μορφή και «μείζων τῶν προφητῶν» ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος. Ανάμεσα, βέβαια, στις αρετές που τον στόλιζαν αυτόν τον τελευταίο προφήτη της Παλαιάς Διαθήκης, εκείνη που ιδιαιτέρως έλαμπε ήταν η αρετή της ταπεινοφροσύνης. Δεν ήταν μικρό πράγμα, τη στιγμή που εσημειώνετο το απόγειο της δόξης του, τη στιγμή που τα φτερά της φήμης του είχαν φτάσει σε όλη την Ιουδαία γη και Σαμάρειαν και Γαλιλαίαν, τη στιγμή που είχε φτάσει να είναι ο πιο δημοφιλής άνθρωπος, να ομολογεί συνειδητά, με όλο το βάθος μιας σωστής ταπεινώσεως, ότι «αὕτη οὖν ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ πεπλήρωται. Ἐκεῖνον δεῖ αὐξάνειν, ἐμὲ δὲ ἐλαττοῦσθαι.». Δηλαδή «η χαρά για μένα επληρώθη. Έχω πλήρη χαρά. Διότι Εκείνος πρέπει να αυξάνει - ποιος Εκείνος; Ο Μεσσίας- ὁ ὀπίσω μου ἐρχόμενος», λέγει, «καὶ ἔμπροσθέν μου γέγονε». «Ὁ ὀπίσω μου ἐρχόμενος», χρονικά. «Ἔμπροσθὲν μου γέγονε», ποιοτικά. «Είναι ανώτερός μου». «Ἐμὲ δὲ ἐλαττοῦσθαι». «Εκείνος να αυξάνει, εγώ δε να ελαττώνομαι, να χάνομαι μπροστά Του».

Μακαριστού αρχιμανδρίτου Αθανασίου Μυτιληναίου Απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα από τη σειρά ομιλιών «Σύγχρονα καυτά θέματα» σχετικά με το ειδωλολατρικό μαντικό έθιμο της ιεροτελεστίας του Κλήδονα

Μακαριστού αρχιμανδρίτου Αθανασίου Μυτιληναίου

Απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα από τη σειρά ομιλιών «Σύγχρονα καυτά θέματα» σχετικά με το ειδωλολατρικό μαντικό έθιμο της ιεροτελεστίας του Κλήδονα

[…]Ερχόμεθα τώρα σε ένα έβδομο μαντικό στοιχείο, το οποίον είναι πάρα πολύ γνωστό και λέγεται Κλήδονας. Ιδίως στα χωριά αυτό το μαντικό στοιχείο το μετέρχονται. Τι είναι ο Κλήδονας; Είναι από την αρχαία λέξη «κληδών»(τοῦ κληδόνος) που θα πει φήμη, θα πει θεία φωνή, θα πει προφητεία. Είναι ένα μαντικό παιχνίδι. Πανάρχαιον. Πανάρχαιον, σας λέω. Πολλά τέτοια μαντικά έχουνε περάσει μέσα στη ζωή των Χριστιανών και έχουνε πάρει και χριστιανικό χρώμα.

Ο Κλήδων ή ο Κληδών, ο Κλήδονας, να το πω έτσι απλοελληνικά, όπως το λέμε και το λέει κι ο λαός μας, είναι μία ιεροτελεστία στην πραγματικότητα· διότι γίνεται, προηγείται μία ολόκληρη διαδικασία για να φθάσουμε εκεί. Πηγαίνουν, βάζουν, εκθέτουν στ’ αστέρια τρεις νύχτες το περιεχόμενο του Κλήδονα, είναι ένα δοχείο με νερό κ.λπ. Το νερό αυτό θα το πάρουνε από την πηγή και λέγεται «το αμίλητο νερό», διότι πρέπει να το πάρεις και να μη μιλήσει η κοπέλα -κοπέλες κυρίως παίζουν το παιχνίδι αυτό κυρίως- δεν πρέπει να μιλήσει καμία, εκείνη που θα το πάρει, καθόλου, τίποτα· λέγεται «αμίλητο νερό» κλπ. Υπάρχει μία ιεροτελεστία. Κι ακόμη, το χειρότερο, ότι αυτό γίνεται, στις 24 του Ιουνίου που είναι του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου το Γενέθλιον και που μέσα στα τραγούδια του Κλήδονα μπερδεύουν και τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο… Και είναι ένα μπερδεμένο πράγμα, από εκείνα που έχομε όχι λίγα μέσα στη λαογραφία μας και που είναι ειδωλολατρικά στοιχεία, μαγικά, μαντικά και ταυτοχρόνως και χριστιανικά στοιχεία. Αν ποτέ θα διαβάζατε κάποιο βιβλίο λαογραφικό, θα βλέπατε τέτοια άφθονα, πραγματικά άφθονα.

ΤΟ ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου από την ερμηνεία του στο Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, κεφ. Α΄, εδάφια 13-17

ΤΟ ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

από την ερμηνεία του στο Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, κεφ.Α΄, εδάφια 13-17

«Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος· μὴ φοβοῦ, Ζαχαρία· διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου, καὶ ἡ γυνή σου Ἐλισάβετ γεννήσει υἱόν σοι, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰωάννην». Ήταν επόμενο ο Ζαχαρίας να ταραχθεί με την παρουσία του αγγέλου όπως ελέγαμε την περασμένη φορά· διότι όταν ο άνθρωπος έρχεται σε επαφή με ουράνια όντα, αισθάνεται πολύ άσχημα. Αυτό που μερικοί άνθρωποι παρακαλούν να δουν αγγέλους –άσε δε ότι είναι μία απόλυτος κενοδοξία κι έτσι συνεπώς ουδέποτε πρόκειται να δουν αγγέλους- είναι όμως κάτι το οποίο δεν ξέρουν τι ζητούν. Ο άνθρωπος όντως ταράσσεται και αισθάνεται μέσα του πολύ άσχημα. Υπήρχε δε και η αντίληψις εις την Παλαιά Διαθήκη ότι εκείνος ο οποίος θα έβλεπε άγγελον, τούτο σήμαινε ότι θα απέθνησκε, ότι ο άγγελος ήτο προάγγελος κακών πραγμάτων, κακών μηνυμάτων. Εδώ όμως τώρα όταν εμφανίζεται ο άγγελος λέγει εις τον Ζαχαρία: «Μὴ φοβοῦ», «Μη φοβάσαι».

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 6 ,24] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ» [ 23-6-1985] (Β138)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 6, 24]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

« Η ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 23-6-1985]

(Β138)

«Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν… Οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ». Ένα βασικό γνώρισμα, αγαπητοί μου, του αρχαίου κόσμου ήταν ότι μπορούσε ένας άνθρωπος να αποδέχεται μέσα εις τον χώρον της θρησκευτικότητος άνετα κάθε ετερόκλητο στοιχείο. Μπορούσε, δηλαδή, να πιστεύει κανείς εις το δωδεκάθεο του Ολύμπου, όσο και στο ρωμαϊκό πάνθεο ή τις μικρασιατικές θεότητες ή τις αιγυπτιακές. Ακόμη, μπορούσε να μετέχει άνετα στα μυστήρια της Δήμητρος, της Ίσιδος ή τα Ορφικά μυστήρια. Ταυτοχρόνως μπορούσε να μετέχει σε όλα αυτά. Δηλαδή δεν υπήρχε καμία αποκλειστικότης. Καμία θρησκεία και κανένα μυστήριον από τα αρχαία μυστήρια δεν ζητούσε από τους μύστας του αποκλειστικότητα. Ότι, δηλαδή, «μόνον εκείνο που εγώ σου προσφέρω θα δέχεσαι· τίποτε απολύτως άλλο».

Ένα άλλο γνώρισμα ακόμη του αρχαίου κόσμου, αγαπητοί, ήταν ότι η ηθική δεν συνεδέετο με την θρησκεία. Εάν προσέφερες τις θυσίες σου και ελάτρευες τον θεό που πίστευες όπως θα έπρεπε, τότε δεν είχε σημασία ποια μπορούσε να είναι η ζωή σου. Ήταν δηλαδή η ηθική και η θρησκευτικότης δύο εντελώς ξεχωριστά πράγματα.

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 6, 22-33] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΔΙΔΑΣΚΟΥΣΑ ΦΥΣΙΣ» [6-7-1997] (Β358)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 6, 22-33]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

« Η ΔΙΔΑΣΚΟΥΣΑ ΦΥΣΙΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 6-7-1997]

(Β358)

Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας μάς μετέφερε στην επί του Όρους Ομιλία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, σε εκείνη την περικοπή ότι δεν μπορούμε να έχομε δύο αφεντικά, τον Θεό και τον διάβολο. Και είναι αλήθεια ότι οι Χριστιανοί μας έχουν και τα δύο αφεντικά. Δηλαδή και την πνευματική ζωή και την κοσμική ζωή. Μας μίλησε ακόμη και για την αγωνιώδη φροντίδα, μέριμνα. Και μας παρέπεμψε στα πετεινά του ουρανού, που φροντίζουν για την τροφή τους χωρίς την αγωνιώδη μέριμνα, αύριο τι θα φάνε. Γιατί στο βάθος, όπως λέγει εδώ ο Ιερός Ευαγγελιστής, στο βάθος «ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά».

Και κατόπιν μας μίλησε για την αμφίεσή μας· που τόση φροντίδα διαθέτουμε. Το πώς θα ντυθούμε. «Τί περιβαλλόμεθα», λέει. Και πάλι μας παραπέμπει ο Κύριος στα λουλουδάκια του αγρού, τα αγριολούλουδα και μας λέγει: «Καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ πῶς αὐξάνει· οὐ κοπιᾷ οὐδὲ νήθει». Για να προσθέσει: «Λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλλετο ὡς ἓν τούτων». «Σας βεβαιώνω», λέγει ο Κύριος, ούτε ο ένδοξος βασιλεύς –βασίλευσε 40 ολόκληρα χρόνια χωρίς πόλεμον και ήταν ο πλουσιότερος βασιλιάς- σας βεβαιώνω ούτε ο Σολομών, καθ΄όλη την διάρκεια της βασιλικής του δόξης δεν ντύθηκε όπως ένα απ’ αυτά τα αγριολούλουδα». «Κρίνα», «κρινάκια» είναι μία ονομασία των αγριολούλουδων.

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ρωμ. 5, 1-10] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ» [20-6-1999] (Β400)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Ρωμ.5,1-10]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

« Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 20-6-1999]

(Β400)

Σήμερα, αγαπητοί μου, έχει πολύ σπουδαία πράγματα να μας πει ο Απόστολος Παύλος εις την προς Ρωμαίους επιστολήν του. Αναφέρεται στο μέγα θέμα της δικαιώσεως του ανθρώπου έναντι του Θεού. Γράφει - ο πρώτος στίχος που ακούσαμε εις την αποστολική περικοπήν: «Δικαιωθέντες οὖν ἐκ πίστεως εἰρήνην ἔχομεν πρὸς τὸν Θεὸν διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ». Δηλαδή: «Λοιπόν, αφού δικαιωθήκαμε με την πίστη, έχομε ειρήνη προς τον Θεόν και τούτο δια του Κυρίου μας Ιησού Χριστού».

Αλλά τι σημαίνει «δικαίωσις»; Σημαίνει σωτηρία, που μας δίδει ο Θεός. Δικαιούμεθα, δικαιωνόμαστε δηλαδή. Ο άνθρωπος, δηλαδή, είναι άγιος πλέον και συνεπώς αποδεκτός από τον Θεόν. Δικαιώνεται από τον Θεόν και έχει όλα τα προνόμια που δίδει ο Θεός. Η δικαίωσις είναι ταυτόσημος με την σωτηρίαν. Καλόν είναι, λοιπόν, να δούμε και την ιστορία της δικαιώσεως. Γιατί τα μέσα δεν ήσαν πάντοτε τα ίδια. Συνεπώς, ιστορία θα πούμε.

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [: Ματθ. 4,18-23] Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου «ΕΞΑΡΤΗΣΙΣ ΚΑΙ ΕΞΑΡΤΗΣΕΙΣ» [28-6-1992] (Β263)

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 4,18-23]

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

μὲ θέμα:

«ΕΞΑΡΤΗΣΙΣ ΚΑΙ ΕΞΑΡΤΗΣΕΙΣ»

[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 28-6-1992]

(Β263)

Καθώς, ἀγαπητοί μου, ἀνοίγει ἡ ἐκκλησιαστικὴ περίοδος τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου, ἡ Ἐκκλησία μας, παρουσιάζει τὴν ὡραία ἐκείνη εἰκόνα ποὺ ὁ Κύριος ἀναζητᾷ τοὺς πρώτους Του μαθητὰς παρὰ τὴν λίμνην τῆς Τιβεριάδος. Ἐκεῖ βρῆκε τὰ πρῶτα δύο ζεύγη ἀδελφῶν, ποὺ τοὺς κάλεσε κοντά Του. Ἦταν ὁ Πέτρος καὶ ὁ Ἀνδρέας, ὁ Ἰάκωβος καὶ ὁ Ἰωάννης. Ἦταν ἕνα ὄμορφο πρωινὸ στὴν ἀκρολιμνιά. Ἐκεῖ, στὰ ἥσυχα νερὰ τῆς λίμνης, εἶδε τὸ πρῶτο ζεῦγος, «βάλλοντας ἀμφίβληστρον εἰς τὴν θάλασσαν· ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς». Ρίχνοντας τὸ δίχτυ τους στὴ θάλασσα· γιατί ἦσαν ἁλιεῖς. Καὶ τοὺς λέγει: «Δεῦτε ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων». Καὶ ἐκεῖνοι «εὐθέως ἀφέντες τὸ πλοῖον καὶ τὸν πατέρα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὐτῷ». Κι ἐκεῖνοι ἀμέσως, ἀφοῦ ἄφησαν τὰ δίχτυα τους, τὸν ἠκολούθησαν. Καὶ ἀφοῦ προχώρησε λίγο πιὸ πέρα ὁ Κύριος, εἶδε τὸ δεύτερο ζεῦγος ἀδελφῶν. Τὸν Ἰάκωβο καὶ τὸν Ἰωάννη. Λέγει τότε καὶ σ᾿ αὐτοὺς νὰ Τὸν ἀκολουθήσουν. «Οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὸ πλοῖον καὶ τὸν πατέρα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὐτῷ». Ἐκεῖνοι δὲ ἀμέσως, ἀφοῦ ἄφησαν τὸ πλοῖο καὶ τὸν πατέρα τους, Τὸν ἠκολούθησαν.

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ρωμ.2,10] Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Δόξα καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθόν» [10-7-1983] (Β94)

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ρωμ. 2,10]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Δόξα καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθόν»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 10-7-1983]

(Β94)

«Δόξα καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθόν». Αυτό, αγαπητοί μου, μας παραγγέλλει σήμερα ο Απόστολος Παύλος εις την προς Ρωμαίους επιστολήν του. Μία θέσις επικαιροτάτη και πάντοτε σημαντική δια την συντήρησιν μίας κοινωνίας ανθρώπων. Εις αυτήν την θέσιν βεβαίως δεν υπάρχει ευχετική διάθεσις του Αποστόλου. Ότι δηλαδή «ας υπάρχει δόξα και ας υπάρχει τιμή και ειρήνη σε καθέναν που εργάζεται το αγαθόν». Αλλά καθορίζει, τρόπον τινά, μία λειτουργία, έναν νόμο, που υπάρχει εις αυτόν τούτον τον άνθρωπο. Και πραγματικά είναι η σχέσις του αγαθού ή του κακού ως προς την λειτουργικότητα του ιδίου του ανθρώπου. Δηλαδή η δομή της ανθρώπινης υπάρξεως, που δεν είναι παρά η ψυχή και το σώμα, είναι τέτοια ώστε να λειτουργεί αρμονικώς, ευρύθμως, μόνο με την παρουσία του αγαθού. Αντιθέτως, με την παρουσία του κακού, αυτή η ευρυθμία της ανθρωπίνης κατασκευής διαλύεται. Χάνεται κυριολεκτικά.

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 4,18-23] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΟΙ ΕΠΟΠΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ» [21-6-1998] (Β378)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ. 4,18-23]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΟΙ ΕΠΟΠΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 21-6-1998]

(Β378)

Το πρώτο ξεκίνημα, αγαπητοί μου, του Ενανθρωπήσαντος Θεού Λόγου, όπως είδαμε να μας περιγράφει στη σημερινή ευαγγελική περικοπή ο ευαγγελιστής Ματθαίος. Ένα ξεκίνημα απόλυτα φυσικό και ανθρώπινο και ταυτόχρονα θείο και υπερφυσικό.

Ο Κύριος περιπατεί εις τον αιγιαλόν της λίμνης της Τιβεριάδος και εκεί εις την ακρολιμνιά, δύο αδέλφια ψαράδες, ο Πέτρος και ο Ανδρέας, ασχολούνται με την ψαρική και το καΐκι τους. Βέβαια προηγήθηκε ένα κήρυγμα του Κυρίου στα πλήθη, μια θαυμαστή αλιεία και μάλιστα εις το καΐκι του Πέτρου και του Ανδρέα και σε ένα ακόμη ζευγάρι αδέλφια, τον Ιάκωβον και τον Ιωάννην.

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ρωμ. 2,10-16] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΤΑ ΚΡΥΠΤΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ» [9-6-1991] (Β247) (β΄έκδοσις)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ρωμ. 2,10-16]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΑ ΚΡΥΠΤΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 9-6-1991]

(Β247)

(β΄έκδοσις)

      Στη σημερινή αποστολική περικοπή, σεβασμιώτατε, αγαπητοί μου αδελφοί, ο απόστολος Παύλος αναφέρεται στην κρίση του Θεού, που θα είναι τόσο για τους Ιουδαίους, όσο και δια τους εθνικούς. Εκείνοι που έλαβαν τον νόμον, οι Ιουδαίοι και εκείνοι οι εθνικοί, οι ειδωλολάτραι, που είχαν έμφυτον τον ηθικόν νόμον, τον νόμον της συνειδήσεώς των. Και τούτο γιατί ο Θεός είναι παντογνώστης, αλλά και απροσωπόληπτος. Και ο Θεός βλέπει το εσωτερικόν του κάθε ανθρώπου, διότι τίποτα δεν υπάρχει σκιασμένο στα μάτια του Θεού. Όλα είναι γυμνά και τετραχηλισμένα. Και συνεπώς στην κρίση Του θα σταθεί δίκαιος. 

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [: Ματθ. 4, 18-23] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΚΛΗΣΙΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» [12-6-1988] (Β197)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ [: Ματθ. 4, 18-23]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΚΛΗΣΙΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 12-6-1988]

(Β197)

Μετά την Βάπτισή Του, αγαπητοί μου, ο Κύριος στον Ιορδάνη από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή, ξεκινά για το δημόσιο, σωτήριον έργον Του. Η πρώτη κίνησίς Του ήτο να καλέσει έναν μικρό όμιλο μαθητών, που αυτοί θα Τον βοηθούσαν εις το έργον που ανελάμβανε. Θα Τον πλαισίωναν, θα άκουγαν την διδασκαλία Του, θα Τον βοηθούσαν στις σχέσεις Του με τον όχλον, το πλήθος, θα εγίνοντο μάρτυρες του προσώπου Του και των γεγονότων που θα το χαρακτήριζαν το πρόσωπό Του και θα εστέλλοντο από τον Κύριο εις τις εσχατιές της γης, για να κηρύξουν το Ευαγγέλιον της αγάπης του Θεού και της σωτηρίας. Αυτό το Ευαγγέλιον, που τελεσιουργήθηκε από τον Ενανθρωπήσαντα Λόγον του Θεού.