Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
«Η ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 9-8-1992]
[Β266]
Μετά τον αποκεφαλισμό του αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού, αγαπητοί μου, ο Κύριος ανεχώρησε με τους μαθητάς Του και έφθασε με πλοίο σε μια ερημιά της λίμνης. Οι όχλοι, όμως, αντελήφθησαν πού μπορεί να πήγε -εννοείται το είδαν, εξάλλου η λίμνη είναι μικρή- και πεζοί έφθασαν στον έρημο, εκείνο, τόπο που ήταν ο Κύριος.
Όταν ο Κύριος τούς είδε, τους λυπήθηκε. Όλη την ημέρα τους εκήρυττε τον λόγον του Θεού. Και εθεράπευε κάθε άρρωστο που Του είχαν πάει. Άρχισε, όμως, να πέφτει ο ήλιος και σε λίγο θα νύχτωνε. Τότε οι μαθηταί λέγουν εις τον Κύριον: «Ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος καὶ ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν· ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα». Δηλαδή: «Ο τόπος είναι έρημος. Δεν υπάρχουν καταστήματα, δεν υπάρχουν χωριά και πόλεις. Και η ώρα πέρασε. Απόλυσε, λοιπόν, τους όχλους, δηλαδή πες τους να φύγουν, ώστε απελθόντες, πηγαίνοντες εις τας κώμας, στα χωριά, να αγοράσουν κάτι να φάνε». Όλη μέρα ήσαν εκεί νηστικοί. Ήδη οι μαθηταί άρχισαν να ανησυχούν, αφού μόνον οι άνδρες, όπως μας λέγει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, ήσαν πέντε χιλιάδες άνθρωποι! Μόνον οι άνδρες.









