Σάββατο 13 Ιουνίου 2026

Δέν ἀρκεῖ τό ἐπάγγελμα (πληρότητα ἐφημεριακῶν θέσεων). Χρειάζεται ὁ ἱεραποστολικός ζῆλος. Μόνο ὅπου ὑπάρχει ὁ ζῆλος αὐτός τό δίχτυ τοῦ Χριστοῦ πιάνει ψάρια.

 


Κηρυγματικές σκέψεις στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς

τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ


Στίς ὄχθες τῆς θαλάσσης τῆς Γενησαρέτ πρωτοαντήχησε ἡ κιθάρα τοῦ Πνεύματος, ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ. ...Αὐτή ἡ οὐράνια μελωδία δέν μποροῦσε ν’ ἀκουστεῖ στά παλάτια καί τά μέγαρα τῶν ἀρχόντων καί πλουσίων, γιατί ὁ κρότος τῆς ἀδικίας δέν ἀφήνει ν’ ἀκουσθεῖ ἡ κιθάρα τῆς εἰρήνης τοῦ Θεοῦ. 

Οὔτε ὅμως καί στά δώματα τῆς πνευματικῆς ἡγεσίας, γιατί κι ἐκεῖ ἡ παραφωνία τῆς ἀσυνέπειας μεταξύ θεωρίας καί πράξεως δέν ἀφήνει νά ἀκουσθεῖ ἡ ἁρμονία πού ζητᾶ ὁ θεῖος λόγος, πού πρωτοαντήχησε στήν ἀκρολιμνιά τῆς Γαλιλαίας.

Ὁ Χριστός ζήτησε συνεργάτες, ὄχι ὀπαδούς ἤ ὑπηκόους, ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους, πού ὄχι μέ ἀδικία ἤ κατεργαριά, ἀλλά μἐ τιμιότητα καί μόχθο, κέρδιζαν τό ψωμί τους, βρεγμένο μέ τήν ἁλμύρα τῆς θάλασσας.

...Ὁ Θεός πηγαίνει σ’ αὐτούς πού τόν περιμένουν καί παρουσιάζεται σ’ αὐτούς πού τόν ἀναζητοῦν.

Τό γλυκόφθογγο τραγούδι τοῦ Χριστοῦ μας, πού ἀκούστηκε στήν ἤρεμη ἀκτή τῆς Γαλιλαίας, μόνο τά αὐτιά τά σφαλισμένα ἀπό τόν θόρυβο τῶν συμφερόντων δέν μποροῦν νά τό ἀκούσουν.

 

-----------------------------------------

Ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», σελ. 65.


Ἐπιλογή καί ἀντιγραφή κειμένου
 
 «Πᾶνος»

1 σχόλιο:

  1. Μας λέει ο Μακαριστός παπα Γιώργης:

    ...Ὁ Θεός πηγαίνει σ’ αὐτούς πού τόν περιμένουν καί παρουσιάζεται σ’ αὐτούς πού τόν ἀναζητοῦν.

    Και γιατί πηγαίνει μόνο σε αυτούς που τον περιμένουν και τον αναζητούν;

    Πως νὰ μεταδοθεῖ ἐκείνη ἡ πνευματικὴ εὐωδία σὲ ἀνθρώπους ποῦ δὲν ἔχουνε πνευματικὴ ὄσφρηση;
    Πῶς νὰ νοιώσουνε ὅσα βλέπουνε κι ἀκοῦνε, ἀφοῦ αὐτὰ εἶναι καρποὶ ὑπερούσιοι κι ἀποκαλυπτικοὶ τῆς εὐσέβειας, τῆς προσευχῆς.

    Μας λέει ακόμα παπα Γιώργης:

    Αὐτή ἡ οὐράνια μελωδία δέν μποροῦσε ν’ ἀκουστεῖ στά παλάτια καί τά μέγαρα τῶν ἀρχόντων καί πλουσίων, γιατί ὁ κρότος τῆς ἀδικίας δέν ἀφήνει ν’ ἀκουσθεῖ ἡ κιθάρα τῆς εἰρήνης τοῦ Θεοῦ.

    Και γιατί δεν μπορούσε να ακουστεί η ουράνια μελωδία στα παλάτια;

    Πῶς λοιπὸν ἤρθατε ἐδῶ, σὰν νὰ εἶναι τράπεζα στρωμένη καὶ γάμος,
    ἐνῷ εἶναι καθημερινὴ θύμηση τοῦ θανάτου κι ἀναστεναγμὸς καὶ κράξιμο λυπητερὸ πρὸς τὸν Θεό;

    Γιατί οι πλούσιοι νομίζουν ότι η ζωή είναι γάμος και ξεχνούν ότι είναι θνητοί και θα πεθάνουν.

    «καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον».

    «αιώνια κόλαση» για όσους δεν έδειξαν έμπρακτη συμπόνια στους συνανθρώπους τους.

    Αιώνια ζωή στους «δίκαιους» που αναγνώρισαν και υπηρέτησαν τον Χριστό στο πρόσωπο των αδυνάτων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή