Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Κυριακός ὁ ἀναχωρητής

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ὁσίους τῆς Ἐκκλησίας μας ἔχουν τὸν τίτλο τοῦ Ἀναχωρητῆ, κι᾿ αὐτὸ διότι εἶχαν πάρει τὴ μεγάλη ἀπόφαση νὰ ἀναχωρήσουν σωματικὰ ἀπὸ τὸν πτωτικὸ κόσμο στὶς ἐρήμους, ἀλλὰ ὅμως ψυχικὰ νὰ βρίσκονται κοντὰ στοὺς κοσμικούς, μὲ τὴν προσευχή τους. Ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγάλους Ἀναχωρητὲς ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Κυριακός, ὁ ὁποῖος πῆρε τὸ προσωνύμιο τοῦ Ἀναχωρητῆ.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἁγία Νεομάρτυς Ἀκυλίνα - Ἡ πανέφημη νύμφη τοῦ Χριστοῦ

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Μιὰ κατηγορία Νεομαρτύρων εἶναι καὶ τὰ νεαρὰ κορίτσια, τὰ ὁποῖα, παρὰ τὸ ἄωρο τῆς ἡλικίας τους, ὁμολόγησαν τὴν σώζουσα πίστη τους στὸ Χριστό, βασανίστηκαν καὶ ἔχασαν τὴ ζωή τους, ἀπὸ τὴν μανία τῶν ἀλλόθρησκων καὶ βαρβάρων τυράννων τούρκων. Μιὰ ἀπὸ αὐτὲς ὑπῆρξε ἡ ἁγία ἔνδοξος Νεομάρτυς Ἀκυλίνα ἀπὸ τὴ Θεσσαλονίκη. Μιὰ πραγματικὰ πανέφημη νύμφη τοῦ Χριστοῦ. Ἕνα εὔοσμο ἄνθος τοῦ χριστιανικοῦ λειμῶνα.
 

Γεννήθηκε στὸ χωριὸ Ζαγκλιβέρι τῆς Θεσσαλονίκης, στὴν ἐπαρχία Λαγκαδά, τὸ 1745, ὅπου σώζεται ὡς τὰ σήμερα, τὸ ἐρειπωμένο σπίτι της. Ὁ πατέρας της ὀνομαζόταν Γεώργιος, ἐνῶ τῆς μητέρας της ἀγνοοῦμε τὸ ὄνομα. Ἦταν χριστιανοὶ καὶ ζοῦσαν μιὰ συνηθισμένη ἀγροτικὴ ζωή. Ἡ Κόρη τους Ἀκυλίνα ζοῦσε μαζί τους καὶ εἶχε ριζώσει στὴν παιδικὴ ψυχή της τὴν πίστη στὸ Χριστό. Εἶχε δὲ ἀσυνήθιστη σωματικὴ ὀμορφιά.

Λάμπρος Σκόντζος: Ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Ίωάννης ὁ ἐξ Ἀγαρηνῶν. ὁ Βραχωρίτης

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Ἀνάμεσα στὴ χορεία τῶν Νεομαρτύρων τῆς Ἐκκλησίας μας ὑπάρχουν καὶ κάποιοι οἱ ὁποῖοι χαρακτηρίζονται: «ἐξ Ἀγαρηνῶν». Πρόκειται γιὰ πολλοὺς τούρκους μουσουλμάνους, οἱ ὁποῖοι, κατὰ τὴ διάρκεια τῆς τουρκοκρατίας, ἀσπάσθηκαν τὸν Χριστιανισμὸ καὶ ἀξιώθηκαν τοῦ μαρτυρίου.
 

Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι καὶ ὁ ἅγιος νεομάρτυρας Ἰωάννης ὁ ἐξ Ἀγαρηνῶν, ὁ Βραχωρίτης, τοῦρκος στὴν καταγωγή, γιὸς τοῦ φημισμένου Σεΐχη τῆς Κόνιτσας καὶ δερβίσης, δηλαδὴ θρησκευτικὸς ἀρχηγὸς καὶ δάσκαλος τῆς περιοχῆς. Γεννήθηκε περὶ τὸ 1780 στὴν Κόνιτσα καὶ ὀνομαζόταν Χασάν. Ὁ πλούσιος καὶ εὐγενὴς πατέρας του φρόντισε νὰ τοῦ ἐμπεδώσει τὶς ἀρχὲς τοῦ Ἰσλὰμ καὶ νὰ σπουδάσει κοντὰ σὲ ξακουσμένους ἱεροδιδασκάλους τοῦ Ἰσλάμ. Κατόπιν τὸν ἔστειλε στὰ Γιάννενα, ὅπου σὲ ἡλικία εἴκοσι ἐτῶν ἔγινε καὶ αὐτὸς δερβίσης. Ὁ Ἀλὴ Πασᾶς ἐκτίμησε τὰ χαρίσματά του καὶ τὶς ἱκανότητές του καὶ τὸν ἔστειλε στὸν διοικητὴ τῆς Αἰτωλοακαρνανίας Γιουσοὺφ Ἀράπη, νὰ ὑπηρετήση στὴν αὐλή του, στὸ Βραχώρι (σημερινὸ Ἀγρίνιο), ὡς δερβίσης. Ἐκεῖνος τὸν δέχτηκε μὲ χαρά, διότι ἦταν καὶ φίλος τοῦ πατέρα του, ἀναθέτοντάς του τὴν θρησκευτικὴ ἐπιστασία τῆς περιοχῆς, διδάσκοντας τὸ Κοράνιο καὶ στηρίζοντας τοὺς μουσουλμάνους.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἁγία Πουλχερία - Ἡ εὐσεβὴς Αὐγούστα τοῦ Βυζαντίου

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Ἀνάμεσα στὴ χορεία τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας ὑπάρχουν καὶ πολλοὶ βασιλεῖς, αὐτοκράτορες καὶ μέλη τῶν ἀνακτόρων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀλλοτριώθηκαν ἀπὸ τὴν ἐξουσία. Ἐνέταξαν τὴν ἐγκόσμια δόξα στὴ δόξα τοῦ Θεοῦ καὶ στὴ διακονία τῆς Ἐκκλησίας. Γι’ αὐτὸ καὶ ἀνακηρύχτηκαν ἅγιοι γιὰ τὴν προσφορά τους στὸ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα. Μιὰ ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε καὶ ἡ ἁγία Πουλχερία, ἡ εὐσεβὴς Αὐγούστα τοῦ Βυζαντίου. 

Γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη τὸ 399. Ἦταν ἡ μεγαλύτερη κόρη τοῦ αὐτοκράτορα Ἀρκαδίου (395-408) καὶ τῆς Εὐδοξίας καὶ ἀδελφὴ τοῦ Θεοδοσίου Β΄ (408-450). Εἶχε δὲ τὴν τιμὴ νὰ λάβῃ τὸ ἅγιο Βάπτισμα ἀπὸ τὸν ἱερὸ Χρυσόστομο. Ἂν καὶ βρέθηκε μέσα στὴν χλιδὴ τῶν ἀνακτόρων καὶ συναναστρέφονταν καὶ μὲ ραδιούργους παλατιανούς, εἶχε καλλιεργήσει στὴν ψυχή της βαθειὰ πίστη στὸ Θεὸ καὶ ἀπόκτησε σπάνιες ἀρετές. 

Λάμπρος Σκόντζος: Οἱ Ἅγιοι Θεοπάτορες Ἰωακείμ καὶ Ἄννα

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Σημαντικὴ τιμητικὴ θέση στὸ ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας μας κατέχουν οἱ ἅγιοι Ἰωακεὶμ καὶ ἡ Ἄννα, ὁ προπάτορας καὶ ἡ προμήτορα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Σὲ κάθε σχεδὸν ἱερὴ ἀκολουθία γίνεται ξεχωριστὴ ἀναφορὰ στὰ σεπτά τους πρόσωπα, ἐπιζητῶντας οἱ λειτουργοὶ τὶς πρεσβεῖες τους στὸν Θεό. Εἶναι οἱ γονεῖς τῆς Θεομήτορος, οἱ ὁποῖοι ἀξιώθηκαν νὰ γεννήσουν τὴ Μητέρα τοῦ Θεοῦ γιὰ νὰ πραγματοποιηθῇ τὸ σχέδιο τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. 

Οἱ πληροφορίες μας γι’ αὐτοὺς προέρχονται ἀποκλειστικὰ ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Παράδοση, καθότι δὲν ἀναφέρει τίποτε ἡ Καινὴ Διαθήκη. Ὅμως γιὰ μᾶς τοὺς Ὀρθοδόξους ἡ Ἱερὰ Παράδοση εἶναι τὸ ἴδιο ἔγκυρη καὶ ἀξιόπιστη μὲ τὴν Ἁγία Γραφή, διότι ἡ αὐτοσυνειδησία τῆς Ἐκκλησίας μας διέσωσε μὲ σεβασμὸ ὅ, τι δὲν καταγράφηκε ἀπὸ τοὺς Ἱεροὺς Συγγραφεῖς στὰ καινοδιαθηκικὰ κείμενα. Φρόντισαν οἱ ἀρχαῖοι Πατέρες καὶ ὁ πιστὸς λαός, νὰ διασώσουν, σὺν τοῖς ἄλλοις, καὶ τὴν ἄγραφη παράδοση σχετικὰ μὲ τοὺς κατὰ σάρκα παπποῦ καὶ γιαγιὰ τοῦ Κυρίου μας. Μέρος αὐτῆς τῆς παράδοσης ἔχει καταγραφεῖ στὴ λεγόμενη «ἀπόκρυφη γραμματεία» τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας. Εἰδικὰ γιὰ τὸν προπάτορα καὶ προμήτορα τοῦ Κυρίου κάνει ἐκτενῆ λόγο τὸ λεγόμενο ἀπόκρυφο «Πρωτοευαγγέλιο τοῦ Ἰακώβου». 

Λάμπρος Σκόντζος: «Ἡ στείρα τίκτει τὴν Θεοτόκον καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν»

 

(Ἀναφορὰ στὸ περιεχόμενο καὶ τὰ νοήματα τῆς ἑορτῆς του Γενεσίου τῆς Θεοτόκου) 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Στὴν ἀρχὴ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, τὸ ὁποῖο ἀρχίζει τὴν 1η Σεπτεμβρίου, ὅρισε ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία, τὴν 8η τοῦ αὐτοῦ μηνός, νὰ ἑορτάζουμε τὴν μεγάλη θεομητορικὴ ἑορτή τοῦ Γενεσίου τῆς Θεοτόκου. Δὲν ὁρίστηκε τυχαῖα ὁ ἑορτασμός της αὐτὴ τὴν περίοδο, ὡς πρώτη ἀπὸ ὅλες τὶς μεγάλες ἑορτὲς τοῦ ἔτους, διότι ἡ ὑπερφυσικὴ καὶ θαυματουργικὴ γέννηση τῆς Παναγίας μας ἀποτελεῖ τὴν ἀπαρχὴ τῆς ὑλοποιήσεως τοῦ θείου σχεδίου γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. 

Ὁ πιστὸς λαός μας, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ θεολογία καὶ ὁρμώμενος ἀπὸ τὸ ὀρθόδοξο αἰσθητήριο τῆς βαθειᾶς του πίστης, ἀντιλαμβάνεται τὴ σπουδαιότητα αὐτοῦ τοῦ μεγάλου γεγονότος καὶ γι’ αὐτὸ ἑορτάζει μὲ κάθε λαμπρότητα τὴ μεγάλη ἑορτή. Γιορτάζει τὴ γέννηση τῆς ἁγιότερης ἀνθρώπινης ὕπαρξης, τῆς ἁγνότερης καὶ καθαρότερης γυναίκας, ἡ ὁποία ἐπιλέχτηκε ἀπὸ τὴ Θεία Πρόνοια νὰ γίνῃ ἡ Μητέρα τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ μέσον τῆς σωτηρίας τοῦ κόσμου. 

Λάμπρος Σκόντζος: Ἁγία Κασσιανή ἡ μεγάλη ποιήτρια τοῦ Βυζαντίου

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Ἡ γυναῖκα καταξιώθηκε, γιὰ πρώτη φορά, στὸν Χριστιανισμὸ καὶ ἀναδείχτηκε ὡς ἰσότιμο, μὲ τὸν ἄνδρα, ἀνθρώπινο πρόσωπο. Τρανὴ ἀπόδειξη ἡ ἀνάδειξη μυριάδων ἁγίων γυναικῶν, οἱ ὁποῖες συναγωνίστηκαν ἐπάξια τοὺς ἄνδρες ἁγίους σὲ ἁγιότητα καὶ ἀξιοσύνη. Μιὰ ἀπὸ αὐτὲς ὑπῆρξε ἡ ἁγία Κασσιανή, ἡ λόγια μοναχή, ἡ φημισμένη ποιήτρια καὶ ὑμνογράφος τοῦ Βυζαντίου. 

Τὸ ὄνομά της ἀπαντᾶται ὡς Κασσιανὴ ἢ Κάσ(σ)ία, ἢ Εἰκασία, ἢ Ἰκασία. Γεννήθηκε περὶ τὸ 805 – 810 στὴν Κωνσταντινούπολη ἀπὸ οἰκογένεια ἐπιφανῶν φεουδαρχῶν. Ὁ πατέρας της ἦταν ἐξέχον μέλος τῆς αὐτοκρατορικῆς αὐλῆς καὶ εἶχε τὸν τίτλο τοῦ Κανδιδάτου. Οἱ γονεῖς της φρόντισαν νὰ τῆς παράσχουν λαμπρὲς σπουδές. Ἡ ὑψηλή της μόρφωση, ἡ σπάνια ὀμορφιά της καὶ τὰ σωματικὰ καὶ ψυχικά της χαρίσματα, τὴν ἀνέδειξαν ὡς μιὰ ἀπὸ τὶς πλέον χαρισματικὲς κοπέλες τοῦ Βυζαντίου καὶ περιζήτητη νύφη γιὰ τοὺς εὐγενεῖς νέους τῆς Βασιλεύουσας. Οἱ βιογράφοι της Συμεὼν ὁ Μεταφραστής, Γεώργιος Ἁμαρτωλὸς καὶ Λέων ὁ Γραμματικός, ἀναφέρουν πὼς ὑπῆρξε ὑποψήφια νύφη τοῦ αὐτοκράτορα Θεόφιλου (829-842). Σύμφωνα μὲ τὸ χρονικό, ἡ μητέρα τοῦ Θεόφιλου Εὐφροσύνη ὀργάνωσε τελετὴ ἐπιλογῆς νύφης γιὰ τὸν αὐτοκράτορα στὸ παλάτι, στὴν ὁποία πῆρε μέρος καὶ ἡ ὄμορφη καὶ καλλιεργημένη ἀρχοντοπούλα Κασσιανή. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ τοποθετεῖται ἀνάμεσα στὰ ἔτη 821 – 830. Σύμφωνα μὲ τὸ τελετουργικό, περνοῦσαν μπροστὰ ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα οἱ ὑποψήφιες νύφες καὶ ὁ αὐτοκράτορας ἐξέταζε τὴν ἐξωτερική τους ἐμφάνιση καὶ τὴν πνευματική τους καλλιέργεια. Ὅταν κατέληγε, ἔδινε ἕνα χρυσὸ μῆλο στὴν ὑποψήφια τῆς ἀρεσκείας του.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἁγία Νεομάρτυς Λυγερή ἡ Χιοπολίτης

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Ἀνάμεσα στὴν πληθώρα τῶν ἡρωικῶν Νεομαρτύρων μας ὑπάρχουν καὶ πολλὲς Χριστιανὲς κόρες, οἱ ὁποῖες ἀντάλλαξαν μὲ τὴ ζωή τους τὴν ὁμολογία τους στὸ Χριστὸ καὶ διαφύλαξαν τὴν τιμὴ τους ἀπὸ τοὺς αἰσχροὺς καὶ ἀλλόθρησκους τυράννους. Μιὰ ἀπὸ αὐτὲς εἶναι καὶ ἡ ἁγία καὶ ἔνδοξος Νεομάρτυς Λυγερὴ ἡ Χιοπολίτης.
 

Γεννήθηκε περὶ τὸ 1804 στὸ χωριὸ Ἀνάβατο τοῦ μαρτυρικοῦ νησιοῦ τῆς Χίου, ἡ ὁποία δοκίμασε τὸ πλέον σκληρὸ πρόσωπο τῆς τουρκικῆς δουλείας. Οἱ γονεῖς της ἦταν ἁπλοϊκοὶ νησιῶτες, οἱ ὁποῖοι ὅμως εἶχαν ἀκλόνητη πίστη στὸ Θεό, δίνοντάς τους δύναμη νὰ συνεχίζουν τὴν πικρὴ ζωὴ τῆς δουλείας. Νὰ ὑπομένουν τοὺς ἐξευτελισμούς, τὶς ἀγγαρεῖες, τὴ βαριὰ φορολογία καὶ τὸν ὑποβιβασμό τους στὴν κατηγορία τῶν κτηνῶν. Ὡς «ἄπιστοι», σύμφωνα μὲ τὸ Κοράνιο καὶ τὶς ἰσλαμικὲς παραδόσεις, ἡ ζωή τους εἶχε μικρὴ ἀξία γιὰ τοὺς μουσουλμάνους κατακτητὲς καὶ τυράννους.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιοι Ζαχαρίας καί Ἐλισάβετ - Οἱ γονεῖς τοῦ Τιμίου Προδρόμου

 ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Ἕνα ἀπὸ τὰ πλέον ἀξιοσέβαστα ἅγια ζευγάρια τῆς Καινῆς Διαθήκης εἶναι καὶ αὐτὸ τοῦ Ζαχαρία καὶ τῆς Ἐλισάβετ, τῶν γονέων τοῦ Τιμίου Προδρόμου. Σημαντικὲς πληροφορίες γιὰ τὴν ζωή τους καὶ τὴ δράση τους παίρνουμε ἀπὸ τὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Λουκᾶ, ὁ ὁποῖος περιγράφει λεπτομερῶς τὴν γέννηση Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου.
 

Ἦταν ἰουδαϊκῆς καταγωγῆς καὶ ἔζησαν στὰ χρόνια τοῦ Ἡρώδη τοῦ Μεγάλου (37 π. Χ. – 4 π. Χ.). Ὁ Ζαχαρίας καταγόταν ἀπὸ τὸν οἶκο Ἀβιά, ὁ ὄγδοος ἐκ τῶν εἴκοσι τεσσάρων οἴκων ποὺ ἦταν διηρημένοι οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἐλεάζαρ καὶ τοῦ Ἰθάμαρ (Α΄ Παραλ. 24,10). Ἡ δὲ σύζυγός του Ἐλισάβετ καταγόταν ἀπὸ τὴν ἱερατικὴ φυλή τοῦ Ἀαρὼν (Λουκ. 1,5) καὶ ἦταν συγγενής, πιθανὸν ἐξαδέλφη, τῆς Θεοτόκου (Λουκ. 1,36). Ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς ἀναφέρει πὼς «ἦσαν δὲ δίκαιοι ἀμφότεροι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, πορευόμενοι ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς καὶ δικαιώμασι τοῦ Κυρίου ἄμεμπτοι» (Λουκ.1,6). Ἀνῆκαν στὴν μικρὴ καὶ ἐκλεκτὴ ἐκείνη μερίδα τῶν εὐσεβῶν καὶ δικαίων Ἰουδαίων, οἱ ὁποῖοι περίμεναν μὲ ἀδημονία τὴν ἔλευση τοῦ Μεσσία. Διήνυσαν τὴ ζωή τους μὲ βαθειὰ πίστη στὸ Θεό, εὐσέβεια, προσευχή, δικαιοσύνη καὶ φιλανθρωπία. Ἔφτασαν δὲ σὲ προχωρημένη ἡλικία χωρὶς νὰ ἀξιωθοῦν νὰ τεκνοποιήσουν,«οὐκ ἦν αὐτοῖς τέκνον, καθότι ἡ ᾿Ἐλισάβετ ἦν στεῖρα, καὶ ἀμφότεροι προβεβηκότες ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῶν ἦσαν» (Λουκ.1,7). Ὅπως εἶναι γνωστό, ἡ ἀτεκνία ἦταν μεγάλο ὄνειδος γιὰ τοὺς Ἰουδαίους καὶ οἱ ἄτεκνοι ἦταν στιγματισμένοι ἀπὸ τὴν ἰουδαϊκὴ κοινωνία, θεωρούμενοι περίπου ὡς καταραμένοι, ἀφοῦ δὲν εἶχαν τὴν ἐλπίδα ὅτι ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τους θὰ γεννιόταν ὁ ἀναμενόμενος Μεσσίας. Ὅμως ποτὲ δὲν γόγγυσαν κατὰ τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν ἀπογοητεύτηκαν, προσευχόμενοι νὰ τοὺς χαρίσει τέκνο.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Ἄνθιμος Κουρούκλης - Ὁ ἀόμματος φλογερὸς Ἱεραπόστολος

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ  

 

Βασικὸ στοιχεῖο τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ζωῆς εἶναι ἡ ἱεραποστολή. Ἡ διδαχὴ τῶν ἀρχῶν τῆς σώζουσας πίστεώς μας, σὲ ἀνθρώπους ποὺ εἴτε δὲ γνώρισαν τὴν διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ, εἴτε τὴν γνώρισαν πλημμελῶς. Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας ἐνέταξαν στὴν ποιμαντική τους διακονία καὶ τὴν ἱεραποστολή. Ἕνας μεγάλος ἱεραπόστολος ὑπῆρξε καὶ ὁ ὅσιος Ἄνθιμος Κουρούκλης ὁ τυφλός, ἀπὸ τὴν Κεφαλονιά. 

Γεννήθηκε στὸ Ληξούρι τῆς Κεφαλονιᾶς στὰ 1717 ἀπὸ τὴν εὐσεβῆ οἰκογένεια τοῦ ναυτικοῦ Ἰωάννη καὶ τῆς Ἀντζουλέττας Κουρούκλη – Ψωμᾶ. Τὸ βαπτιστικό του ὄνομα ἦταν Ἀθανάσιος. Ὄντας παιδὶ ἀκόμη χτύπησε θλίψη τὴν ζωή του, προσβλήθηκε ἀπὸ τὴ φοβερή, γιὰ τὴν ἐποχὴ ἐκείνη, ἀσθένεια τῆς εὐλογιᾶς, ἡ ὁποία τὸν τύφλωσε. Ἡ εὐσεβὴς μητέρα του ἐναπόθεσε τὶς ἐλπίδες της στὸ Θεό, ἡ ὁποία προσευχόταν μὲ θέρμη καὶ κάνοντας σαρανταλείτουργα γιὰ τὴν ἴαση τοῦ παιδιοῦ της. Ὁ Θεὸς ἄκουσε τὶς προσευχές της, κάποια μέρα σὲ λειτουργία στὸ ναὸ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων στὴ Μονὴ Κορωνάτου, ἔγινε τὸ θαῦμα, ὁ μικρὸς Ἀθανάσιος ξαναβρῆκε τὸ φῶς του, τὴν ὥρα ποὺ ὁ ἱερέας εἶπε: «Μετὰ φόβου Θεοῦ πίστεως καὶ ἀγάπης προσέλθετε»! Αὐτὸ τὸ θαῦμα τὸν συγκλόνισε καὶ ἀποφάσισε νὰ ἀφιερωθῇ στὸ Θεό, νὰ Τὸν ὑπηρετήσῃ γιὰ τὴ μεγάλη εὐεργεσία ποὺ ἔλαβε ἀπὸ Αὐτόν! 

Λάμπρος Σκόντζος: Ἁγία Φοίβη - Ἡ ἔνθερμη διακόνισσα τῆς Κορίνθου

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Στὴν ἀρχαία ἐκκλησία εἶχε καθιερωθεῖ ἐνωρὶς ὁ θεσμός τῶν διακονισσῶν. Πρόκειται γιὰ τὴν πρώτη στὴν ἱστορία κοινωνικὴ καταξίωση τῆς γυναίκας. Γιὰ πρώτη φορὰ στὸν Χριστιανισμὸ ἡ γυναῖκα καταξιώνεται ὡς ἀνθρώπινο πρόσωπο καὶ ἀναδεικνύεται ἰσότιμη μὲ τὸν ἄνδρα, ἔχοντας τὸ δικαίωμα νὰ ἀναλαμβάνῃ δημόσια λειτουργήματα. Μία ἀπὸ τὶς διάσημες διακόνισσες τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας εἶναι καὶ ἡ ἁγία Φοίβη ἀπὸ τὴν Κόρινθο. Μιὰ ἀπὸ τὶς πλέον συμπαθεῖς γυναικεῖες μορφὲς τῆς Καινῆς Διαθήκης. 
 

Σύμφωνα μὲ τὴν διήγηση τοῦ βιβλίου Πράξεων τῶν Ἀποστόλων ὁ ἀπόστολος Παῦλος μὲ τοὺς συνεργάτες του τὸ 51 μ. Χ. πραγματοποίησε τὴν δεύτερη ἱεραποστολική του περιοδεία. Ἀπὸ τὴν Μακεδονία κατέβηκε στὴν Ἀθήνα καὶ κατόπιν ἔφτασε στὴν Κόρινθο, γιὰ νὰ κηρύξῃ τὸ Εὐαγγέλιο στὴν μεγαλούπολη, ἡ ὁποία ἦταν ἡ πρωτεύουσα τῆς ἀχαϊκῆς ρωμαϊκῆς ἐπαρχίας, ἀπὸ τὸ 146 π. Χ. 

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος - Ὁ μείζων ἐν γεννητοῖς

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος ἀνήκει στὴ χωρία τῶν μεγάλων προφητῶν καὶ ὁμολογητῶν τῆς πίστεώς μας. Ὁ Ἴδιος ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς τὸν χαρακτήρισε ὡς τὸ μέγιστο ἄνθρωπο ποὺ φάνηκε στὸν κόσμο: «ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐκ ἐγήγερται ἐν γεννητοῖς γυναικῶν μείζων Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ» (Ματθ. 11, 11). Ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία τὸν ἔθεσε σὲ τιμὴ μετὰ τὴ Θεοτόκο, μάλιστα στὴν εἰκονογραφία παριστάνεται μαζὶ μὲ τὴν Παναγία μας νὰ ἱκετεύῃ γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ κόσμου. Εἶναι ἡ γνωστὴ εἰκονογράφηση τῆς «δεήσεως». Ὁ μεγάλος αὐτὸς ἄνδρας πάνω ἀπ’ ὅλα εἶναι ὁ πρόδρομος τῆς ἐμφανίσεως τοῦ Χριστοῦ στὸν κόσμο, αὐτὸς ποὺ ἄνοιξε τὸ δρόμο νὰ περάσῃ ὁ Λυτρωτής μας. Εἶναι ὁ μεγάλος ἀγγελιοφόρος τῆς πιὸ χαρμόσυνης καὶ ἐλπιδοφόρας ἀγγελίας ὅλων τῶν ἐποχῶν: τῆς ἐν Χριστῷ ἀπολυτρώσεως τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Εἶναι ὁ κομιστὴς καὶ ὁ διαπρύσιος κήρυκας τῆς μετάνοιας καὶ ὁ ἄτεγκτος ἐλεγκτὴς τῆς ἀνομίας καὶ τῆς ἁμαρτίας. 

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος μεγαλομάρτυς Φανούριος ὁ θαυματουργός

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Κάποιοι ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας ἀπολαμβάνουν ἰδιαίτερης τιμῆς ἀπὸ τοὺς πιστούς. Θεωροῦνται δημοφιλεῖς, διότι τοὺς αἰσθάνεται ὁ λαὸς κοντά του καὶ ἀρωγοὺς στὰ προβλήματά του. Ἕνας ἀπὸ τοὺς πλέον δημοφιλεῖς ἁγίους εἶναι καὶ ὁ ἅγιος Φανούριος ὁ Μεγαλομάρτυς καὶ Θαυματουργός. 
 

Ὁ ἅγιος αὐτὸς ἦταν ἐντελῶς ἄγνωστος στὴν Ἐκκλησία μας. Κανένα συναξάρι δὲν τὸν ἀνέφερε καὶ καμιὰ τιμὴ δὲν τοῦ ἀπένειμε ὁ πιστὸς λαός. Αὐτὰ ὡς τὰ χρόνια τῆς τουρκοκρατίας, ὅταν οἱ Ἀγαρηνοὶ εἶχαν καταλάβει τὸ νησὶ τῆς Ρόδου. Ἐπιχειρῶντας νὰ τὴν ὀχυρώσουν, ἐπισκευάζοντας τὰ παλιὰ τείχη, κατεδάφιζαν παλιὰ οἰκοδομήματα στὰ νότια τῆς πόλεως, γιὰ νὰ χρησιμοποιήσουν τὶς πέτρες γιὰ τὶς ἀνοικοδόμηση τοῦ φρουρίου. Εἶχαν ἀγγαρεύσει τοὺς Χριστιανοὺς τῆς νήσου γιὰ τὴν ἐπίπονη αὐτὴ ἐργασία. Μεταξὺ τῶν ἐρειπίων βρῆκαν ἕνα ὄμορφο παμπάλαιο ναό, καὶ πλῆθος ἱερῶν εἰκόνων, οἱ ὁποῖες εἶχαν σβήσει ἀπὸ τὰ χρόνια. Ἀλλὰ ἡ σκαπάνη ἑνὸς ἐργάτη ἔπεσε σὲ μιὰ θαυμάσια διατηρημένη εἰκόνα, ἡ ὁποία εἰκόνιζε ἕναν ὄμορφο στρατιωτικὸ ἅγιο, ὁ ὁποῖος ἐπιγράφονταν ὡς «Ὁ Ἅγιος Φανούριος». Γύρω ἀπὸ τὸ εἰκονιζόμενο πρόσωπο εἶχε παραστάσεις ἀπὸ τὴ ζωὴ καὶ τὸ μαρτύριό του. 

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Ἀπόστολος Τίτος - Ὁ πρῶτος ἐπίσκοπος Κρήτης

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Ἀνάμεσα στοὺς πιστοὺς μαθητές, συνοδοὺς καὶ συνεργάτες τοῦ ἀποστόλου Παύλου ἦταν καὶ ὁ ἀπόστολος Τίτος, ὁ πρῶτος Ἐπίσκοπος Κρήτης. 
 

Δυστυχῶς δὲν γνωρίζουμε πολλὰ γιὰ τὴ ζωή του. Τὰ περισσότερα τὰ ἀντλοῦμε ἀπὸ τὴν Καινὴ Διαθήκη. Ἦταν ἑλληνικῆς καταγωγῆς καὶ καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀντιόχεια. Σύμφωνα μὲ μεταγενέστερη τοπικὴ παράδοση τῆς Κρήτης, ὁ Τίτος ἦταν Κρητικός, ἀπὸ γένος ἐπισημότατο, ποὺ ἀνῆγε τὴν ἀρχή του στὸ μυθικὸ βασιλιᾶ τῆς Κνωσοῦ, τὸ Μίνωα καὶ ἀναφέρεται ὡς συγγενὴς τοῦ Ρωμαίου ἀνθυπάτου τῆς νήσου Ρουστίλλου (Ρουστούλου). 
 

Γεννήθηκε περὶ τὸ 20 μ. Χ. ἀπὸ εὐκατάστατη οἰκογένεια, γιὰ τὴν ὁποία δὲν γνωρίζουμε τίποτε καὶ ἡ ὁποία ἔχοντας τὴν οἰκονομικὴ δυνατότητα τοῦ ἔδωσε σοβαρὴ παιδεία. Καταγόταν ἀπὸ εἰδωλολάτρες γονεῖς καὶ ὁ ἴδιος ἦταν συνεπὴς λάτρης τῆς θρησκείας τῶν γονέων του. Σπούδασε τὴν ἑλληνικὴ φιλοσοφία καὶ τὴν ποίηση. 

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Εἰρηναῖος Λουγδούνου - Ὁ οἰκουμενικὸς Πατέρας καί διδάσκαλος τῆς Ἐκκλησίας

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Ὁρισμένοι ἀπὸ τοὺς ἁγίους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας ἔλαβαν τὸν τίτλο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Διδασκάλου, διότι ἡ προσφορά τους σὲ Αὐτὴ ὑπῆρξε καθοριστικὴ γιὰ τὴν διατύπωση τῆς διδασκαλίας Της. Ἡ δράση τους ξεπέρασε τὰ στενὰ γεωγραφικὰ ὅρια καὶ τὴν ἐποχή, ποὺ ἔζησαν καὶ ἔδρασαν, ἐπιδρῶντας καταλυτικὰ στὴν διαμόρφωση τῆς οἰκουμενικῆς διαστάσεως τῆς Ἐκκλησίας. Ἕνας ἀπὸ αὐτούς τούς μεγάλους Πατέρες καὶ οἰκουμενικοὺς διδασκάλους ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Εἰρηναῖος, ἐπίσκοπος Λουγδούνου.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἁγία Εὐδοκία ἡ φωτισμένη αὐτοκράτειρα τοῦ Βυζαντίου

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

Ἡ ἐξουσία γενικὰ φθείρει καὶ διαφθείρει. Χειρότερη ἀπ᾿ ὅλες ἡ ἀπολυταρχικὴ ἐξουσία καὶ ἰδιαίτερα ἡ βασιλική, ἡ ὁποία σὲ παλιότερες ἐποχές, ἦταν ἑστία διαφθορᾶς καὶ ἠθικῆς καταπτώσεως. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ οἱ ἐξαιρέσεις. Στὸ χιλιόχρονο Βυζάντιο, τὴν χριστιανικὴ Ρωμανία, οἱ αὐτοκρατορικοὶ οἶκοι ἀνέδειξαν, πέρα ἀπὸ τὴν ὅποια κατάπτωση καὶ μιὰ πληθώρα ἁγίων ἀνάκτων, ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, οἱ ὁποῖοι λαμπρύνουν τὸ ἁγιολογικὸ στερέωμα τῆς Ἐκκλησία μας. Ἀνάμεσά τους ξεχωρίζει ἡ ἁγία Εὐδοκία, ἡ αὐτοκράτειρα καὶ φιλόσοφος, ἡ ὁποία προσέφερε πολύτιμες ὑπηρεσίες στὸ κράτος, τὴν Ἐκκλησία καὶ τὸν πολιτισμό.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Μάρτυς Λαυρέντιος ὁ Ἀρχιδιάκονος

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Ἡ ὀρθόδοξη χριστιανικὴ Δύση ἔχει νὰ μᾶς ἐπιδείξῃ μέγα, ἀνάλογο ἀριθμὸ μαρτύρων, μὲ τὴν ὀρθόδοξη Ἀνατολή. Ἡ κοσμοκράτειρα Ρώμη ἀποτέλεσε, γιὰ τρεῖς καὶ πλέον αἰῶνες τὸ κέντρο ὅπου διαδραματίζονταν ἡ πάλη τοῦ παλιοῦ καὶ γερασμένου προχριστιανικοῦ κόσμου μὲ τὸν νέο καὶ εὔρωστο χριστιανικὸ κόσμο, τὴ νέα ἐλπίδα τῆς ἀνθρωπότητας. Ἐκεῖ συντελέστηκε ἡ μεγάλη σύγκρουση μεταξὺ τῆς θνήσκουσας εἰδωλολατρίας καὶ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Ἡ ρωμαϊκὴ ἐξουσία εἶχε κηρύξει τὴν ὁλοκληρωτικὴ ἐξόντωση τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὑποβάλλοντας σὲ ἀνείπωτους διωγμούς. Ἡ πλειοψηφία τῶν χριστιανῶν Μαρτύρων τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας ἦταν Ρωμαῖοι, διότι ὡς πολῖτες τῆς πρωτεύουσας τοῦ ἀπέραντου ρωμαϊκοῦ κράτους, βρισκόταν κοντὰ στὴν ἐξουσία καὶ ὡς ἐκ τούτου ἦταν πιὸ εὔκολο νὰ συλληφθοῦν καὶ νὰ μαρτυρήσουν γιὰ τὴν χριστιανική τους πίστη, ἡ ὁποία θεωροῦνταν ἔγκλημα. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν καὶ ὁ ἅγιος Μάρτυρας Λαυρέντιος ὁ Ἀρχιδιάκονος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρώμης.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Ἀπόστολος Ματθίας - Ὁ ἀντικαταστάτης τοῦ προδότη μαθητῆ

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Ὁ Κύριός μας κάλεσε δώδεκα ἄνδρες γιὰ νὰ σχηματίσει τὴν ὁμάδα τῶν ἀποστόλων, οἱ ὁποῖοι ἔμελλαν νὰ συνεχίσουν τὸ ἀπολυτρωτικὸ Του ἔργο. Ὁ ἀριθμὸς δώδεκα δὲν εἶναι τυχαῖος, ἀλλὰ ἔχει βαθύτατο συμβολισμό. Στοὺς Ἑβραίους ὁ χρόνος εἶχε δώδεκα μῆνες καὶ τὸ ἡμερονύκτιο δώδεκα ὧρες (Ἰωαν. 11,9), συμβολίζοντας τὴν πληρότητα τοῦ χρόνου. Ὁ Ἰακὼβ - Ἰσραήλ, εἶχε δώδεκα παιδιὰ (Γέν. 35,22 27). Τὸ Ἰσραὴλ ἀποτελοῦνταν ἀπὸ δώδεκα φυλὲς (Γέν. 49,28). Ἀλλὰ καὶ ὁ Χριστὸς κάλεσε ὡς μαθητὲς Του δώδεκα ἄνδρες (Ματθ. 10,1). Μάλιστα τοὺς προμήνυσε ὅτι στὴ βασιλεία Του θὰ στηθοῦν δώδεκα θρόνοι, νὰ καθίσουν οἱ δώδεκα μαθητὲς Του νὰ κρίνουν τίς δώδεκα φυλὲς τοῦ Ἰσραὴλ (Ματθ. 19,28. Λουκ. 22,30. Ἀποκ.5,10).

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Νεομάρτυρας Τριαντάφυλλος ἐκ Ζαγορᾶς τοῦ Πηλίου

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Μιὰ μεγάλη πλειάδα Νεομαρτύρων ἦταν νεαρὰ παιδιά, ἀγόρια καὶ κορίτσια, τὰ ὁποῖα, παρὰ τὸ ἄγουρο τῆς ἡλικίας τους, ἐνέταξαν τὴν ἑδραία πίστη τους στὸν ἀληθινὸ Τριαδικὸ Θεό, ἀπέναντι στοὺς ἀλλόθρησκους Ὀθωμανοὺς τυράννους, οἱ ὁποῖοι ἤθελαν νὰ τοὺς ἐξισλαμίσουν καὶ αὐτόματα νὰ χάσουν καὶ τὴν ἑλληνική τους συνείδηση. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Νεομάρτυρας Τριαντάφυλλος. 
 

Γεννήθηκε στὰ 1663 στὴν Ζαγορά τοῦ Πηλίου, στὰ μαῦρα χρόνια, ποὺ Τὸ Γένος μας καὶ ὅλοι οἱ ὀρθόδοξοι λαοὶ τῶν Βαλκανίων ζοῦσαν κάτω ἀπὸ μιά, ἀπὸ τῆς πιὸ τυραννικὲς περιόδους τῆς ἱστορίας. Οἱ γονεῖς του ἦταν ἄνθρωποι ἁπλοῖ καὶ φτωχοί, ἀλλὰ θεοσεβούμενοι, οἱ ὁποῖοι τὸν ἀνάθρεψαν μὲ παιδεία καὶ νουθεσία Κυρίου. Στάλαξαν στὴν παιδική του ψυχὴ τὴν πίστη στὸν μόνο ἀληθινὸ Τριαδικὸ Θεό, τὸν Ὁποῖο μᾶς γνώρισε ὁ ἐνανθρωπίσας Υἱὸς καὶ Λόγος Του, Ἰησοῦς Χριστός. Νὰ ἔχῃ προσήλωση στὴν ἁγία Ἐκκλησία Του, τὸ ἀσφαλὲς καταφύγιο κάθε ψυχῆς. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸν ὁδηγοῦσαν συχνὰ στὴν ἐκκλησία. Καὶ ἐκεῖνος ἔτρεχε μὲ χαρὰ καὶ ἀγαλλίαση γιὰ νὰ βοηθᾷ τὸν ἱερέα καὶ τὸν ψάλτη τοῦ χωριοῦ. Ἔμαθε νὰ ἀγαπᾷ τὸ Χριστὸ καὶ τοὺς ἁγίους, νὰ τοὺς θεωρῇ φίλους του, νὰ κουβεντιάζῃ ὧρες ὁλόκληρες μαζί τους. Ἰδιαίτερα σέβονταν καὶ ἀγαποῦσε τὴν Παναγία μας καὶ τὸν ἅγιο Γεώργιο, ὁ ὁποῖος εἶχε ὑποφέρει καὶ εἶχε πεθάνει ἡρωικὰ γιὰ τὴν πίστη του στὸ Χριστό. 

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Αἰμιλιανός Ἐπίσκοπος Κυζίκου ὁ ὁμολογητής

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Ἡ περίοδος τῆς εἰκονομαχίας (726-842) ὑπῆρξε μιὰ ἀπὸ τίς πλέον δύσκολες ἐποχὲς γιὰ τὴν Ἐκκλησία μας, ὅπου ἀμφισβητήθηκε ἡ παραδεδομένη ὀρθόδοξη πίστη καὶ καταδιώχτηκαν οἱ ὀρθόδοξοι. Μέσα ἀπὸ τὸν ἀγῶνα, γιὰ τὴν προάσπιση τῆς σώζουσας πίστης τῆς Ἐκκλησίας ἀναδείχτηκαν μεγάλες μορφὲς ὁμολογητῶν Πατέρων, οἱ ὁποῖοι ὄρθωσαν τὸ ἀνάστημά τους στὴν παντοδύναμη αὐτοκρατορικὴ ἐξουσία, ἡ ὁποία ἐξέφραζε, ὑποστήριζε καὶ ἐπέβαλλε διὰ τῆς βίας, τὴν αἵρεση τῆς εἰκονομαχίας. Ἀδιαφορῶντας γιὰ τίς διώξεις, τὰ βασανιστήρια καὶ τὸ θάνατο, προάσπισαν τὴν Ὀρθοδοξία καὶ ἔσωσαν τὴν ἀλήθεια. Ἕνας ἀπὸ τοὺς πολυπληθεῖς ὁμολογητὲς αὐτῆς τῆς ταραγμένης περιόδου ὑπῆρξε καὶ ὁ ἅγιος Αἰμιλιανὸς Ἐπίσκοπος Κυζίκου τῆς Μ. Ἀσίας.