Αρχιμανδρίτης Δωρόθεος Τζεβελέκας (†): Σεβασμός στους γονείς

 

Οι γονείς μας αξίζουν τον σεβασμό μας. Εσείς, η γενιά του χάσματος των γενεών, φέρετε αυτήν την ενοχή της ανυπακοής. Προκειμένου να έχεις πνευματική ζωή και την ευλογία του Θεού πρέπει να αποκαταστήσεις την σχέση αγάπης και σεβασμού με τους γονείς σου, ιδιαίτερα με τον πατέρα σου. Εάν δεν το κάνεις, ο Θεός δεν θα σου επιτρέψει να γίνεις πραγματικά πατέρας. Θυμήσου τους υιούς του Νώε (Γεν. 9:18). Κατά το βιβλίο της Σοφίας Σολομώντος πρέπει να γίνεις ένας καλός γυιός πρώτα, προκειμένου να γίνεις καλός πατέρας.

Βλέπεις τι συμβαίνει στα σπίτια των υιών της απειθείας. Τα παιδιά τους δεν τους λογαριάζουν. Είναι επειδή δεν μετάνιωσαν και δεν εξομολογήθηκαν την ανυπακοή. Αν η μια γενιά εξέκλινε λίγο, η πτώση της επομένης είναι πολύ μεγαλύτερη. Σήμερα καταργούνται παραδόσεις αιώνων και ετοιμάζεται η βασιλεία του αντιχρίστου, επειδή οι νέοι του ’50 και του ’60 νόμισαν ότι τα ξέρουν όλα και οι γονείς τους δεν γνωρίζουν τίποτε. Οι επόμενες γενιές τους ακολούθησαν.

Αρχιμανδρίτης Δωρόθεος Τζεβελέκας (†): Συγχώρηση και αγάπη στους εχθρούς

 

Οι παλιές ουλές στις καρδιές μας, υπάρχουν ακριβώς επειδή δεν συγχωρήσαμε αυτούς που πιθανόν πλήγωσαν τις ψυχές μας. Μπορεί να είναι φίλοι, συγγενείς, ακόμη και γονείς. Αν δεν τους συγχωρήσουμε, τότε η συμπεριφορά μας δεν θα είναι δική μας δράση, αλλά αντίδραση σε μια άλλη δράση. Τότε δεν είσαι ελεύθερος, αλλά ένα πάθος της ψυχής αποφασίζει για σένα. Ας γίνουμε ο εαυτός μας μέσω της συγχώρησης. Η εξομολόγηση βοηθά αποφασιστικά στο να απαλλαγούμε από την επήρεια των δαιμονίων. Στον δρόμο για την ένωσή μας με τον Χριστό η κάθαρση της καρδιάς είναι ένα απαραίτητο πρώτο βήμα. 

Αρχιμανδρίτης Δωρόθεος Τζεβελέκας (†): Η συνάντηση του ανθρώπου με τον Θεό – Κυριακή ΙΕ’ Λουκά

«Ζακχαίε, σπεύσας κατάβηθι·
σήμερον γαρ εν τω οίκω σου δει με μείναι»

Ο Ζακχαίος, αν και αρχιτελώνης, επειδή ταπείνωσε τον εαυτό του αξιώθηκε να φιλοξενήσει τον Θεάνθρωπο Χριστό, να γίνει Απόστολος του Χριστού και να πεθάνει μαρτυρικά γι’ αυτόν. Γι’ αυτό δεν πρέπει να κατακρίνουμε κανέναν για τις αμαρτίες του αλλά να προσευχόμαστε γι’ αυτόν και να θυμόμαστε την δική μας αμαρτωλότητα.

Μας κάνει εντύπωση πως ο Χριστός στάθηκε, κοίταξε τον Ζακχαίο και τον αποκάλεσε με το όνομά του: «Ζακχαίε». Κάθε άνθρωπος έχει ένα όνομα, το οποίο λαμβάνει από την Εκκλησία στην βάπτισή του. Ο Θεός από την άλλη μεριά είναι ανώνυμος και πολυώνυμος. Είναι απλά «ο ων», η πηγή της ζωής. Μας γνωρίζει με το όνομά μας, μας αναγνωρίζει σαν πρόσωπα, με τις ιδιαιτερότητές μας και την μοναδικότητά μας. Μας γνωρίζει από την κοιλιά της μάνας μας και υπήρχαμε στον «νου» του πριν υπάρξει αυτός ο κόσμος.