Ο
όσιος Παΐσιος γεννήθηκε στο χωριό Μπογκοροντόσκυ, όχι μακριά από την
πόλη Κασίν, και μένοντας ορφανός σε ηλικία δέκα ετών εισήλθε σε
μοναστήρι και εκάρη μοναχός μετά από έναν χρόνο από τον θείο του, άγιο
Μακάριο του Κολιαζίνο [17 Μαρτ.]. Είχε ως διακόνημα να αντιγράφει βιβλία
των αγίων Πατέρων, ενώ ένα χειρόγραφο των έργων του Γρηγορίου του
Θεολόγου, αντιγραμμένο από το χέρι του, σώζεται ως τις μέρες μας. Μία
ημέρα ενώ προσευχόταν άκουσε μία φωνή που του ανήγγελλε ότι είχε κληθεί
να γίνει οδηγός πλήθους μοναχών.
Το 1476, ο ηγεμόνας Ανδρέας Βασίλεβιτς του Ούγκλιτς, ο οποίος είχε γνωρίσει τους γονείς του, απευθύνθηκε στον Παΐσιο για να αναλάβει την ίδρυση μιας μονής στην ηγεμονία του. Ξεκινώντας προς αναζήτησιν ενός έρημου τόπου που να προσφέρεται για προσευχή, ο άνθρωπος του Θεού τον βρήκε στις όχθες του ποταμού Βόλγα. Έκτισε εκεί ένα μικρό κελλί και ένα ευκτήριο αφιερωμένο στα Θεοφάνια· αλλά τα κτίσματα αυτά καταστράφηκαν μετά από λίγο λόγω πλημμύρας και ο όσιος χρειάστηκε να ξαναρχίσει το κτίσιμο λίγο πιο μακριά, όπου ανήγειρε ναό αφιερωμένο στην Αγία Σκέπη της Θεοτόκου. Δεν άργησαν να προσέλθουν κοντά του δέκα περίπου μοναχοί και, χάρις στις γενναιόδωρες προσφορές του ηγεμόνα και των χριστιανών του Ούγκλιτς, το μοναστήρι αναπτύχθηκε.
