Ιερομάρτυς Σίλβεστρος, αρχιεπίσκοπος Ομσκ και Παβλοντάρ

 

Στις αρχές του 1918 η σοβιετική εξουσία κυριάρχησε και στο Ομσκ της Δυτικής Σιβηρίας. Ήδη τον Ιανουάριο δημοσιεύθηκε από την μπολσεβικική κυβέρνηση το διάταγμα για τον χωρισμό Εκκλησίας και κράτους. Το διάταγμα αυτό αποτέλεσε την αρχή του διωγμού των πιστών από τους άθεους νέους άρχοντες της χώρας.

Με προτροπή της Ιεράς Συνόδου, σε πολλές πόλεις της Ρωσίας οργανώθηκαν μεγάλες λιτανείες. Στις 4 Φεβρουαρίου έγινε και στο Ομσκ λιτανεία, στην οποία πήραν μέρος όλες οι ενορίες της πόλης. Η συμμετοχή των χριστιανών ήταν αθρόα και το θέαμα εντυπωσιακό. Η λιτανεία, με επικεφαλής τον επίσκοπο Ομσκ και Παβλοντάρ Σίλβεστρο, τον κατοπινό άγιο ιερομάρτυρα, περνώντας απ’ όλους τους δρόμους της πόλης, σταματούσε μπροστά σε κάθε ναό. Εκεί ο φλογερός ιεράρχης, αφού τελούσε Παράκληση, απευθυνόταν στον λαό με λόγια παραινετικά και εμψυχωτικά. Καλούσε τους χριστιανούς να διατηρήσουν μέχρι θανάτου την ορθόδοξη πίστη τους και να υπερασπιστούν με αυτοθυσία τους ναούς, που απειλούνταν με κλείσιμο ή και κατεδάφιση.

Εὐαγγελία Λάππα: Ἱερομάρτυς Χρήστος Παπανικολάου [† 06 Μαρτίου 1946]

 

Γράφει ἡ Εὐαγγελία Κ. Λάππα  

 

Βιογραφικό

Ο π. Χρήστος Παπανικολάου χειροτονήθηκε Ιερέας το 1927. Τοποθετήθηκε ως Εφημέριος στο χωριό Εξαμίλι της περιφερείας Λαγκαδά, όπου εγκαταστάθηκε με την πρεσβυτέρα και τα τρία παιδιά τους. Τον Αύγουστο του 1942, ανέλαβε την εφημερία του χωριού Στεφάνι της Ιεράς Μητροπόλεως Κιλκισίου. Η οικογένειά του έμεινε στο Εξαμίλι, με αποτέλεσμα ο π. Χρήστος πηγαινοερχόταν από το ένα χωριό στο άλλο. Από την 1 Ιανουαρίου 1944, αναγκάστηκε να παραμείνει στο Εξαμίλι, προκειμένου να μην δώσει υποψία στους Ελασίτες, ότι τάχα συνεννοείται με τις εθνικές ομάδες της Π.Α.Ο. (Πανελληνίας Απελευθερωτικής Οργανώσεως), που ευρίσκονταν εκεί κοντά^[1].

Εὐαγγελία Λάππα: Ἱερομάρτυρες † 12 Νοεμβρίου, Βασίλειος Σιδηρόπουλος [† 1944] - Παύλος Ελευθεριάδης [† 1944]

Γράφει ἡ Εὐαγγελία Κ. Λάππα

 

Βασίλειος Σιδηρόπουλος [† 12 Νοεμβρίου 1944]

 

Βιογραφικό

Ὁ π. Βασίλειος Σιδηρόπουλος γεννήθηκε στὴν Μιστὴ Ἰκονίου τὸ 1903. Ἦταν γιὸς Ἱερέως. Μετὰ τὴν Καταστροφή, κατέφυγε στὸ Ξηροχώρι τοῦ Κιλκίς. Ἐκεῖ νυμφεύθηκε, ἀπέκτησε ἕξι παιδιὰ καὶ μετὰ τὸν θάνατο τοῦ πατέρα του χειροτονήθηκε Ἱερέας τὸ 1938. Ὡς Ἱερέας, ὑπῆρξε συνεπὴς στὰ καθήκοντά του καὶ ἐργάστηκε μὲ ζῆλο^[1].

Εὐαγγελία Λάππα: Ἱερομάρτυς Ελευθέριος Πασχαλίδης [† 05 Νοεμβρίου 1944]

 

Γράφει ἡ Εὐαγγελία Κ. Λάππα

 

Βιογραφικό

Ὁ π. Ἐλευθέριος Πασχαλίδης γεννήθηκε στὸ χωριὸ Κεστενέ-Μπουνὰρ (Καστανόβρυση) τῆς Νικομηδείας τὸ 1900. Ὅταν ἦλθε στὴν Ἑλλάδα, ἔμεινε ἀρχικὰ στὴν Καλαμάτα καὶ κατόπιν στὸν Ἅγιο Δημήτριο Κοζάνης. Τὸ 1928, μὲ ἄλλους συμπατριῶτες του, ἐγκατεστάθηκε στὸ χωριὸ Καστανᾶ Κιλκισίου, ὅπου χειροτονήθηκε Ἱερέας καὶ ἔγινε ἐφημέριος τοῦ χωριοῦ τὸ 1930.

Ὡς ἄνθρωπος διακρινόταν γιὰ τὴν εὐλάβεια καὶ τὸν πατριωτισμό του, ὅπως καὶ πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἐνορῖτες του.

Εὐαγγελία Λάππα: Ἱερομάρτυρες, Νεόφυτος Κιουμουρτζίδης [† 01 Νοεμβρίου 1944] - Ἰωάννης Μπεζεντές [† 01 Νοεμβρίου 1943] - Γερμανός Χίου [† 01 Νοεμβρίου 1944]

Γράφει ἡ Εὐαγγελία Κ. Λάππα

 

Νεόφυτος Κιουμουρτζίδης [† 01 Νοεμβρίου 1944]

Βιογραφικό

 

Ὁ π. Νεόφυτος Κιουμουρτζίδης καταγόταν ἀπὸ τὸν Πόντο, ὅπου ἦταν ὁπλαρχηγὸς μαζὶ μὲ τὸν ἀδελφό του.

Μετὰ τὴν Μικρασιατικὴ Καταστροφή, ἐγκαταστάθηκε στὸν Ὁμαλὸ Σερρῶν^[1]. Ἐκεῖ ἔγινε Πρόεδρος τοῦ χωριοῦ^[2] καὶ ὁ πατέρας του Ἱερέας. Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ πατέρα του, κατόπιν αἰτήσεως τῶν συγχωριανῶν του, χειροτονήθηκε Ἱερέας τὸ 1939. Ἀνεδείχθη δραστήριος καὶ ἠθικὸς ἄνθρωπος καθὼς καὶ ὑποδειγματικὸς Ἱερέας.

Εὐαγγελία Λάππα: Ἱερομάρτυς Ἀγαθάγγελος Ἀγαθαγγελίδης ἤ Καλλινικίδης [† 28 Ὀκτωβρίου 1944]

Εὐαγγελία Κ. Λάππα

 

Ὁ π. Ἀγαθάγγελος Καλλινικίδης καταγόταν ἀπὸ τὸν Πόντο καὶ ὑπηρετοῦσε ὡς ἐφημέριος στὸ χωριὸ Ἀμπελάκια Δράμας. Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Κατοχῆς, διώχθηκε ἀπὸ τοὺς Βουλγάρους, μαζὶ μὲ σχεδὸν ὅλους τοὺς ἱερεῖς τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας. Κατέφυγε στὴν Θεσσαλονίκη, ὅπου ἡ Μητρόπολη τῆς ὁποίας τὸν ἔστειλε ὡς ἐφημέριο στὸ χωριὸ Ἄσσηρος-Λαγκαδᾶ. Ἦταν χαρακτῆρας εἰλικρινής, πολὺ πνευματικὸς καὶ κήρυττε συχνὰ στὴν ἐκκλησία^[1].

Οἱ κομμουνιστὲς τὸν πίεζαν νὰ προσχωρήσῃ στὸ Ε.Α.Μ., ἀλλὰ αὐτὸς τὸ ἠρνεῖτο θαρραλέως^[2].