Γερόντισσα Γαβριηλία Κρίσεις καί Σχόλια στό βιβλίο: “Ἀσκητική τῆς Ἁγάπης”. Π. Βασιλείου Σπηλιοπούλου (Μέρος 2ον καί τελευταῖον)

ΜΕΡΟΣ 2ον

Τὸ πρῶτο μέρος ΕΔΩ 

Ἀνυπαρξία - Νέκρωσις. Μιά ἄλλη ἐπικίνδυνη ἰνδουϊστική ἄποψη πού διαχέεται στό βιβλίο εἶναι ὅτι ὁ σκοπός τῶν Χριστιανῶν εἶναι ἡ ἀνυπαρξία. Εἶναι, φανταζόμαστε, περιττό νά ποῦμε πώς αὐτό εἶναι ἐντελῶς ἐσφαλμένο καί μαρτυρεῖ ἰνδουϊστική ἀντίληψη τῶν πραγμάτων. Διαβάζουμε σχετικά στή σελ. 39 : “εἶχα πεθάνει” καί πιό κάτω : “σέ λίγα λεπτά, ἡ νέκρωσις”. Τί σημαίνει ἡ λέξη “νέκρωσις”; Ἄν ὁ ὅρος ταυτίζεται μέ τόν πατερικό ὅρο “νέκρωσις τῶν παθῶν”, τότε πραγματικά ἐνιστάμεθα. Ἀποτελεῖ μεγίστη πλάνη τό νά πιστεύει κάποιος πώς αὐτό πού οἱ Πατέρες μας πέτυχαν, χωρίς μάλιστα νά τό ἀναγνωρίζουν, μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ καί σκληρούς ἀσκητικούς ἀγῶνες δεκάδων χρόνων ἀποσυρόμενοι ἀκόμα καί στά βάθη τῆς ἐρήμου, τό πέτυχε ἡ γερόντισσα Γαβριηλία, σέ λίγα μόνο λεπτά τῆς ὥρας καί χωρίς νά καταβάλει τόν παραμικρό κόπο.

Γερόντισσα Γαβριηλία Κρίσεις καί Σχόλια στό βιβλίο: “Ἀσκητική τῆς Ἁγάπης”. Π. Βασιλείου Σπηλιοπούλου (Μέρος 1ον)

ΜΕΡΟΣ 1ον

 

Τὸ δεύτερο μέρος ΕΔΩ

 

(Τὸ παρακάτω σχόλιο εἶναι τοῦ ἀποστολέα τοῦ κειμένου)

 

Μὲ ἀφορμὴ τὴν πρόσφατη καὶ περίεργη ἁγιοκατάταξη τῆς γερόντισσας Γαβριηλίας καὶ ἐπειδὴ οἱ καιροὶ εἶναι πονηροὶ καὶ πρέπει νὰ πορευτοῦμε διαμέσου τοῦ ἀνάποδου κόσμου, τῆς Νέας Ἐποχῆς, τῆς Πανθρησκείας, τῆς Παγκοσμιοποίησης, τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἂς ἔχουμε ὑπ᾿ ὄψιν μας κάποιες ἐπώνυμες κριτικὲς τοποθετήσεις ἀπὸ τὸν π. Βασίλειο Σπηλιόπουλο, καὶ τὸν πρόλογο τοῦ μακαριστοῦ καὶ ἀγαπητοῦ μας π. Σαράντη Σαράντου, στὸ συγκεκριμένο βιβλίο ¨Ἀσκητική τῆς Ἁγάπης", οἱ ὁποῖες ἀφοροῦν τὸ πρόσωπο καὶ τὴν ζωὴ τῆς Γερόντισσας Γαβριηλίας, καὶ οἱ ὁποῖες δημοσιεύτηκαν τὸ 2010 δηλαδὴ ἀρκετὰ χρόνια πρίν, ἀκριβῶς γιὰ νὰ προλάβουν ἐξελίξεις. 

Βέβαια ἡ πολεμικὴ ποὺ δέχτηκαν καὶ τότε ἦταν ἔντονη. Ἀξίζει ὅμως νὰ δοῦμε διαβάζοντας αὐτὲς τὶς κριτικές, ἂν δὲν τὶς ἔχουμε δεῖ στὸ παρελθόν.

 

________________________________

 

Ἀρχιμανδρίτης Σαράντης Σαράντος

Στό βιβλίο πού εὐρέως ἐκυκλοφόρησε, “Ἡ Ἀσκητική τῆς Ἀγάπης”, τῆς Γαβριηλίας μοναχῆς, ἀναφέρεται τό ὄνομά μου ὡς ἕνας ἀπό ἐκείνους πού γνώρισαν τή μοναχή. Πράγματι, εἴχαμε συναντηθεῖ μία φορά καί ἀνταλλάξαμε γιά λίγο κάποιες ἀπόψεις. Τό γεγονός αὐτό δέν μπορεῖ νά ἀποτελέσει δική μου “ἐγγύηση” γιά τό βιβλίο, πού μεταγενέστερα συνεγράφη ἀπό τήν ὁμώνυμη συγγραφέα.