Κάποιες φορές ο Θεός παραχωρεί μια αρρώστια, για να παιδαγωγήσει και να εξαγιάσει τα αγαπημένα παιδιά Του. Κατά τους Αγίους, «υπάρχει αρρώστια που παραχωρείται για να δοκιμασθούμε. Και η δοκιμασία αυτή δίδεται για να αναδειχθούμε άξιοι (να είμαστε παιδιά του Θεού). Διότι, άνθρωπος που δεν δοκιμάζεται από πειρασμό παραμένει άπειρος και ανώριμος… Ενώ αυτός που δοκιμάζεται μέσα στους κινδύνους γίνεται δόκιμος και επιτυχημένος, όπως γίνεται με τον χρυσό που καθαρίζεται και λαμπικάρεται μέσα στη φωτιά. Επειδή, “η δοκιμασία δημιουργεί την ελπίδα στον Θεό, και η ελπίδα δεν διαψεύδει αυτόν που την έχει”» (Όσιος Βαρσανούφιος). Στις περιπτώσεις αυτές, ο άνθρωπος με την υπομονή που δείχνει αποθηκεύει ουράνιο μισθό.
Ο Χριστός μάς διαβεβαίωσε ότι κάθε πιστός, όταν έχει πνευματικό καρπό, κλαδεύεται όπως το κλήμα, για να φέρει ακόμη περισσότερο καρπό. Και «εάν γίνει κάποιο κλάδεμα στα κλήματα της νοητής αμπέλου, δεν θα συμβεί αυτό χωρίς πόνο… Άλλωστε με πόνο και θλίψεις μας παιδεύει ο φιλάρετος Θεός μας… Αλλά η μικρή αυτή θλίψη μας κάμνει μακαρίους, καθώς προσφέρει θεϊκή παιδαγωγία. Και μάρτυς ο προφήτης Δαβίδ που λέγει: Μακάριος άνθρωπος ον αν παιδεύσης, Κύριε (Ψαλμ. 93:12)» (Κύριλλος Αλεξανδρείας).
✶✶✶
Ο Θεός είναι αγάπη, και οι τρόποι της παιδαγωγίας Του προς τον άνθρωπο είναι θαυμαστοί και ανεξερεύνητοι. Ο γέροντας Παΐσιος έδωσε μια παραστατική εικόνα, όταν τον ρώτησαν, γιατί ο Θεός σε μερικούς ανθρώπους δίνει πολλές δοκιμασίες, ενώ σε άλλους δεν δίνει: « Τι λέγει η Αγία Γραφή; Ον αγαπά Κύριος παιδεύει (δηλαδή, εκείνον που αγαπά ο Κύριος, τον παιδαγωγεί με θλίψεις). Ένας πατέρας έχει λ.χ. οκτώ παιδιά. Τα πέντε μένουν στο σπίτι κοντά στον πατέρα τους, και τα τρία φεύγουν μακριά του και δεν τον σκέφτονται. Σ’ αυτά που μένουν κοντά του, αν κάνουν καμιά αταξία, τους τραβάει το αυτί, τους δίνει κανένα σκαμπιλάκι· ή αν είναι φρόνιμα τα χαϊδεύει, τους δίνει και καμία σοκολάτα. Ενώ αυτά που είναι μακριά, ούτε χάδι ούτε σκαμπίλι έχουν. Έτσι κάνει και ο Θεός. Τους ανθρώπους που είναι κοντά Του και έχουν καλή διάθεση, αν σφάλουν λίγο, τους δίνει ένα σκαμπιλάκι και εξοφλούν ή, αν τους δώσει περισσότερα σκαμπίλια, αποταμιεύουν. Σ’ εκείνους πάλι που είναι μακριά Του δίνει χρόνια για να μετανοήσουν».
Ιερομόναχος Γρηγόριος
Από το βιβλίο: Ιερομονάχου ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, Οι ασθένειες και ο πιστός. Ιερόν Κουτλουμουσιανόν Κελλίον Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, Άγιον Όρος, σελ. 15.
Πηγή:https://www.koinoniaorthodoxias.org/
«Πᾶνος»
Ο πρωτοκορυφαίος Απόστολος Παύλος είπε στον αγαπημένο του μαθητή τον Τιμόθεο:
ΑπάντησηΔιαγραφήδιὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ
Η λέξη δεῖ σημαίνει πρέπει..
Δηλαδή πρέπει να έχουμε πολλές θλίψεις, ψυχικές και σωματικές για να μπορέσουμε να εισέλθουμε εις την βασιλεία του Θεού.
Ον αγαπά Κύριος παιδεύει.
Όσο πιο πολύ αγαπάει κάποιον ο Θεός τόσο πιο πολύ τον παιδεύει.
Όσο πιο αριστουργηματικό είναι ένα άγαλμα τόσο πιο πολύ σμίλη έχει φάει, και τόσο πιο πολύ το θαυμάζουν οι άνθρωποι.
Ο πόνος είναι θείο δώρο.
Ο πόνος ποτέ δεν σε ρωτάει: πόσο αντέχεις τον πόνο ή την διάρκεια του.
Αλλά σάν αλέτρι οργώνει τα πάντα μέσα σου και βγάζει τα πάθη σου.
Ο καλύτερος χειρουργός του κόσμου που έχει χειρουργήσει χιλιάδες ανθρώπους δεν μπορεί να κάνει όμως ούτε την πιο μικρή επέμβαση στον εαυτό του .
Έτσι και η προσευχή όσο καλή και αν είναι έχει μέτρο.
Λες σήμερα είμαι κουρασμένος θα προσευχηθώ αύριο και προσεύχεσαι ανάλογα με τις δυνάμεις σου, ενώ ο πόνος ποτέ δεν σε ρωτάει πόσο αντέχεις για να σου δώσει τον ανάλογο πόνο αλλά οργώνει χωρίς να σε ρωτάει.
Ο Ιώβ είπε πριν τις δοκιμασίες άκουγα για τον Θεό.
Μετά τις δοκιμασίες τον είδα τον Θεό!