Γράφει ὁ Νώντας Σκοπετέας
Εἶναι ἀπὸ τὶς εἰδήσεις ποὺ περνᾶνε πλέον στὰ πολὺ ψιλά... Πάντοτε ὅμως αὐτὰ τὰ ψιλὰ γράμματα φανερώνουν ὅλην τὴν οὐσία. Πάρετε γιὰ παράδειγμα τὰ ψιλὰ γράμματα στὰ Μηναία τῆς Ἁγίας μας πίστης. Αὐτὰ ποὺ παρακάμπτουμε γιὰ λόγους συντομίας, ἀλλὰ σχεδὸν ποτὲ οὔτε κατ’ ἰδίαν μελετᾶμε. Ὅλο τό... πανηγύρι καὶ ἡ χαρὰ τοῦ Παραδείσου, ἐκεῖ κρύβονται καὶ καρτεροῦν τὴ σπουδή μας. Γιὰ ἐκείνους ποὺ ψάχνουν στὸ Εὐαγγέλιο, γιὰ παράδειγμα, τὶς περισσότερες γιορτὲς τῆς Παναγίας μας καὶ δὲν τὶς βρίσκουν... Στὰ μηναία τοῦ Αὐγούστου, τοῦ Νοεμβρίου, τοῦ Μαρτίου θὰ συναντήσουν τὶς ἐκπληκτικὲς ἀναφορὲς σὲ Ἐκείνην ποὺ φύλαξε μὲ τὴν ἱερὴ καὶ μακαρία σιωπὴ της ὅλα τὰ σεσιγημένα μυστήρια ᾖς Σωτηρίας μας...
Ἀλλὰ ἂς ἐπιστρέψουμε στὰ ψιλὰ γράμματα τῶν εἰδήσεων... Πρὶν λίγο καιρὸ μόλις, ἀνακαλύφθηκε στὰ νότια τῆς Τουρκίας, σὲ περιοχὴ ποὺ κατοικεῖτο μέχρι καὶ πέντε αἰῶνες πρὶν τὴν ἔλευση τοῦ Θεανθρώπου, ἕνας σκελετὸς μικροῦ παιδιοῦ ἡλικίας 7600 ἐτῶν μὲ ἀσημένιο δακτυλίδι. Ἀπὸ αὐτὸ τὸ δακτυλίδι οἱ ἀρχαιολόγοι συμπεραίνουν ὅτι τὸ παιδὶ ἦταν τότε μόλις 3 ἐτῶν. Αἰῶνες σιωπῆς, μὰ καὶ ἀναμονῆς... Αὐτὸ τὸ παιδὶ περιμένει... Ἔχει μάθει νὰ περιμένῃ... Περίμενε τόσες χιλιάδες χρόνια γιὰ νὰ ἀκούσῃ τὴ φωνὴ τοῦ Πλάστη του στὸν Ἅδη νὰ κηρύττῃ τὴν παντοτινὴ νίκη τῆς Ζωῆς, τὸν παντοτινὸ συντριμμὸ τοῦ θανάτου. Καὶ τώρα, τὴν ἕνωσή του ξανὰ μὲ τὸ σῶμα του, τὴν δική του Ἀνάσταση.
Πρὶν λίγες μέρες βρεθήκαμε στὴν ἡρωικὴ καὶ ἀδούλωτη γῆ των Μεσολογγιτῶν. Ἐκεῖ καὶ ἕνα μουσεῖο ὑπέροχο, τὸ Ξενοκράτειον, νὰ ἀποκαλύπτῃ μυστικὰ καὶ μιὰ ἀφανέρωτη γιὰ πολλοὺς καιροὺς ἀστραποβόλα αἴγλη. Τὸ ἔνδοξο καὶ ὑπέρλαμπρο παρελθὸν τῶν Ἑλλήνων καὶ ἰδίως τῶν Αἰτωλῶν καὶ τῶν Ἀκαρνάνων. Ἑπτὰ αἴθουσες γεμᾶτες ἀπὸ χιλιάδες εὑρήματα. Ἀγάλματα, εἰδώλια, ἐπιγραφικὰ κείμενα σὲ λίθο καὶ χαλκό, νομίσματα, ἀμφορεῖς... Χιλιάδες χρόνια, οἱ ἄνθρωποι προσκυνοῦσαν ψεύτικους θεούς, ἀφιέρωναν τὶς ὑπάρξεις τους σὲ εἴδωλα τῆς πλάνης καὶ τοῦ σκότους. Ἀλλὰ μὲ μιὰ μεγαλοπρέπεια ἀνυπέρβλητη καὶ τόσο μὰ τόσο θαυμαστή. Καὶ ὁ Θεὸς Λόγος, ὁ Κτίστης τοῦ παντός, ἡ προαιώνια Ἀλήθεια, περίμενε μέχρι νὰ λάβῃ σάρκα.. Γιατί νὰ περιμένει τόσο πολύ; Γιατί νὰ μὴν συντομεύσει τὴν ἔλευσή του πρὸς τοὺς ἀποδήμους τῆς Αὐτοῦ Χάριτος; Γιατί περίμενε νὰ γεννηθῇ ἡ Παναγία Μητέρα Του! Ἡ ἀπαρχὴ τῆς Σωτηρίας, ἡ Χαρὰ ὅλου τοῦ κόσμου!
Τέτοιες σκέψεις κάναμε, θαυμάζοντας τὰ εὑρήματα ποὺ ξαναζωντάνευαν τοὺς πρὸ Χριστοῦ καιρούς. Καὶ προχωρῶντας βρεθήκαμε μπροστὰ σὲ ἕνα ἀνεπανάληπτο εὕρημα! Ἕνας κιβωτιόσχημος τάφος πλούσια κτερισμένος, ὅπως βρέθηκε στὸ νεκροταφεῖο της Ἀλίκυρνας... Καὶ μέσα του, σὲ συνεσταλμένη στάση ἕνα μωρό, ποὺ καὶ αὐτὸ γιὰ αἰῶνες τώρα περιμένει... Ξερὰ ὀστᾶ γιὰ κάποιους... Ξερά ὀστᾶ ποὺ ἔχουν ἀκούσει τὴν φωνὴ τοῦ Κυρίου: «...ἰδού, ἐγὼ φέρω εἰς σᾶς πνεῦμα ζωῆς, θὰ δώσω εἰς σᾶς νεῦρα, θὰ σᾶς καλύψω μὲ σάρκας, θὰ ἁπλώσω ἐπάνω εἰς σᾶς δέρμα καὶ θὰ δώσω τὸ Πνεῦμα μου εἰς σᾶς. Θὰ ἀποκτήσετε ζωὴν καὶ θὰ ζήσετε. Ἔτσι δὲ θὰ μάθετε, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος». (Ἰεζεκιήλ, 37,5)
Σὰν νὰ τὸ ἀκούσαμε ἐκεῖνο τὸ μωρό, ἐκεῖνο τὸ κορίτσι, νὰ ψέλνῃ μὲ τὴν φωνούλα του παιᾶνες ἀναστάσιμους, τοῦ μεγαλοφωνότατου Ἠσαΐα: Ἀναστήσονται οἱ νεκροί, καὶ ἐγερθήσονται οἱ ἐν τοῖς μνημείοις καὶ τοῦ Ποιητικότατου Ἱεροῦ Δαμασκηνοῦ: Ὁ θάνατός σου, Κύριε, ἀθανασίας γέγονε πρόξενος... Ἦταν γιὰ ἐμᾶς στὴν κορυφὴ τῆς... ἀξιολόγησης τοῦτο τὸ ταφικὸ εὕρημα... Ἄν εἴχαμε τὴν δύναμη θὰ ἀλλάζαμε τὸν τίτλο στὴν ἐνεπίγραφη σήμανση τοῦ τάφου τοῦ κοριτσιοῦ. Θὰ γράφαμε τὸ ΠΡΟΣΔΟΚΩ ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΝΕΚΡΩΝ... Μιὰ σκέψη ἀκόμα ἐκείνη τὴ στιγμή, εὐλογημένη καὶ δωρισμένη ἄνωθεν...
Ἐπιστρέψαμε μὲ τὸν Φώτη... Ἕνα τρισάγιο στὴν μνήμη τοῦ κοριτσιοῦ ποὺ χιλιάδες χρόνια, σάν... μιὰ μέρα περιμένει... Ξεκινήσαμε χαμηλόφωνα μὰ εὐδιάκριτα, σκορπίζοντας δίπλα μας ἀπορημένα ἴσως καὶ ἐνοχλημένα βλέμματα... Μετὰ πνευμάτων δικαίων τετελειωμένων τὴν ψυχὴ τῆς δούλης σου Σῶτερ ἀνάπαυσον... Σὺ εἶ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ καταβὰς εἰς ᾍδην, καὶ τὰς ὀδύνας λύσας τῶν πεπεδημένων... Αὐτὸ τὸ κορίτσι περιμένει... ἀποκαραδοκεῖ νὰ ἀκούσῃ τὴν σάλπιγγα τῆς ἐγέρσεως, νὰ ὑπαντήσῃ ἔπειτα Ἐκεῖνον ποὺ τὴν ἔπλασε, ἀναστημένη καὶ ἑνωμένη μὲ τὸ σῶμα της...
Στὸν περίβλεπτο τάφο του νοερὰ γραμμένο τὸ Προσδοκῶ Ἀνάστασιν Νεκρῶν μὰ καὶ τὸ Ἔρχου Κύριε Ἰησοῦ...
Πεντηκοστάριο 2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου