Γράφει ὁ Νώντας Σκοπετέας
Αὐτοὶ ποὺ πίστεψαν τὸν Ἰησοῦ ὡς ἐνανθρωπήσαντα Υἱὸ τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρα (ἑρμ. Π. Τρεμπέλα), έγιναν καὶ συνεχῶς γίνονται παιδιὰ τοῦ Θεοῦ! Υἱοὶ Θεοῦ, υἱοὶ Φωτός! Δικαιωματικά, σὰν σὲ κληρονομικὴ διαδοχή! Ἂν πιστέψεις! Χωρὶς ἀτέρμονες προϋποθέσεις καὶ διαδικασίες, γίνεσαι Ἕνα μὲ τὸν ἴδιο τόν Θεό! Ἂν Τὸν πιστέψεις, Τὸν δεχθεῖς καὶ Τὸν λάβεις! Σύσσωμος καὶ σύναιμος! Μιὰ καὶ μοναδικὴ προϋπόθεση: Ἡ πλουσιόδωρη πίστη! Μᾶς κάνει... Θεοὺς καὶ Υἱοὺς Ὑψίστου! Ὅσοι ἔλαβον Αὐτόν!
Ἡ πίστη! ὑπάρχουμε γιατί πιστεύουμε! Ζοῦμε καὶ πορευόμαστε σ᾿ αὐτὸ τὸ πρόσκαιρο ἀκολουθῶντας την, ἢ μᾶλλον στὸ κυνήγι της! Τίποτα δὲν γίνεται χωρὶς αὐτήν! Οὔτε τὸ παραμικρὸ βῆμα δὲν θὰ κάνουμε ἂν δὲν πιστέψουμε πὼς στὸ ἑπόμενο δὲν παραμονεύει ὁ ὄλεθρος! Μιὰ γουλιὰ νερὸ ζωτικὴ δὲν θὰ πιῶ ἂν δὲν πιστέψω πὼς ἀπ τὴν πηγή του δὲν ρέει ὁ θάνατος! Τὰ πάντα κινεῖ! Τὰ ὄρη μετακινεῖ! Τὸν θάνατο κατατροπώνει! Καὶ ἐνῷ ὅλα μποροῦμε νὰ τὰ πιστέψουμε στὴν κυριολεξία, καὶ ἐνῷ καθυποβάλλουμε τὴν λογικὴ καὶ τὸ κοινῶς ἀποδεκτό, σὲ ἕνα σημεῖο φρενάρουμε κάπως ἀπότομα! Καὶ μένουμε ἐκεῖ στυλωμένοι! Καὶ ἀναμένουμε μαρτυρίες πειστικὲς καὶ ἀποδείξεις ἀδιάσειστες! Μὰ καὶ τὸ ἀπολύτως προσωπικό μας θαῦμα! Θέλουμε νὰ ψηλαφίσουμε τὸν ἴδιο τόν Θεό! Νὰ ἔρθῃ δίπλα μας Ἐκεῖνος, νὰ Τὸν ἀκούσουμε, νὰ Τὸν δοῦμε, νὰ Τὸν ἀγγίξουμε, νὰ Τὸν γευθοῦμε! Νὰ ἔχουμε ἐμεῖς ἀποκλειστικὰ τὴν ἀπόλυτη αἴσθηση τῆς παρουσίας Του.
Ἡ πίστη! ὑπάρχουμε γιατί πιστεύουμε! Ζοῦμε καὶ πορευόμαστε σ᾿ αὐτὸ τὸ πρόσκαιρο ἀκολουθῶντας την, ἢ μᾶλλον στὸ κυνήγι της! Τίποτα δὲν γίνεται χωρὶς αὐτήν! Οὔτε τὸ παραμικρὸ βῆμα δὲν θὰ κάνουμε ἂν δὲν πιστέψουμε πὼς στὸ ἑπόμενο δὲν παραμονεύει ὁ ὄλεθρος! Μιὰ γουλιὰ νερὸ ζωτικὴ δὲν θὰ πιῶ ἂν δὲν πιστέψω πὼς ἀπ τὴν πηγή του δὲν ρέει ὁ θάνατος! Τὰ πάντα κινεῖ! Τὰ ὄρη μετακινεῖ! Τὸν θάνατο κατατροπώνει! Καὶ ἐνῷ ὅλα μποροῦμε νὰ τὰ πιστέψουμε στὴν κυριολεξία, καὶ ἐνῷ καθυποβάλλουμε τὴν λογικὴ καὶ τὸ κοινῶς ἀποδεκτό, σὲ ἕνα σημεῖο φρενάρουμε κάπως ἀπότομα! Καὶ μένουμε ἐκεῖ στυλωμένοι! Καὶ ἀναμένουμε μαρτυρίες πειστικὲς καὶ ἀποδείξεις ἀδιάσειστες! Μὰ καὶ τὸ ἀπολύτως προσωπικό μας θαῦμα! Θέλουμε νὰ ψηλαφίσουμε τὸν ἴδιο τόν Θεό! Νὰ ἔρθῃ δίπλα μας Ἐκεῖνος, νὰ Τὸν ἀκούσουμε, νὰ Τὸν δοῦμε, νὰ Τὸν ἀγγίξουμε, νὰ Τὸν γευθοῦμε! Νὰ ἔχουμε ἐμεῖς ἀποκλειστικὰ τὴν ἀπόλυτη αἴσθηση τῆς παρουσίας Του.
Μιὰ ζωὴ ὁλάκερη στὸ κυνήγι τοῦ Θεοῦ! Πασχίζοντας τὴν ἀνακάλυψή Του! Καὶ Ἐκεῖνος μὲ ἄκρα κατανόηση μᾶς κάνει τὸ χατίρι, μὰ ὄχι γιὰ νὰ τὸν ἀνακαλύψουμε! Δὲν ἀνακαλύπτεται ὁ Θεὸς ὅσο κι ἂν ψάξουμε! Ὅπου κι ἂν φτάσουμε! Ὅποιον δικό Του μεσίτη κι ἂν γνωρίζουμε, δὲν θὰ καταφέρουμε ἔστω κι ἂν εἴμαστε πεπεισμένοι πὼς ὅλο καὶ Τὸν πλησιάζουμε! Γιατί ὁ Θεὸς ἀποκαλύπτεται! Σὲ μιὰ γουλιὰ ἁγιασμοῦ, στὰ δάκρυα ποὺ δὲν σταματοῦν νὰ κυλοῦν σὲ αὐλακωμένα πρόσωπα τοῦ πόνου, μόλις ἀπὸ κάπου ἀκουστεῖ τὸ ὄνομά Του, στὸ ἄρωμα μιᾶς ἠδύπνοης λευκόχρυσης κάρας, στὸ ἄφθαρτο ἑνὸς χεριοῦ ποὺ αἰῶνες εὐλογεῖ, στὶς ἀπειράριθμες ἀκήρατες πλευρὲς Τῆς Σταυρωμένης καὶ Ἀναστημένης Ἀγάπης ποὺ ἀπὸ παντοῦ ξεπροβάλλουν!
«Ἁγίους καὶ θαύματα παράγει τοῦτος ὁ τόπος» ἔλεγε ὁ ἀξέχαστος κυρ Νίκος ὁ Πετζίκης! Ναὶ ἀξέχαστε κυρ Νίκο, Ἁγίους καὶ θαύματα καὶ ἀκήρατες πλευρὲς τοῦ Ἀναστημένου Ναζαρηνοῦ, σταλμένες σὰν σταγόνες σὲ ἐπομβρία ἰαματική, νὰ γεμίσουν τὶς θολωτὲς στέρνες τοῦ κατάξερου Ἐγώ μας! -Φέρε τὸ δάχτυλό σου παιδί μου! Βάλτο στὴν πλευρά μου! Στήριξε τὴν πίστη σου! Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου!- Πόσο δὲν ἔχει ἀκουστεῖ τοῦτος ὁ διάλογος! Πόσες φορὲς δὲν ἔχει βγεῖ τούτη ἡ ὁμολογία ἀπὸ τὰ χείλη μας! Μὰ πόσες ξεπήδησε ἀπ᾿ τὴν καρδιά μας; Οὔτε μία ἀκόμα! Γιὰ αὐτὴν τὴ μιὰ φορὰ θὰ παλεύουμε καὶ θὰ λαχταρᾶμε ὡς τὴν τελευταία μας ἀναπνοή! Δὲν τὰ καταφέραμε ἀκόμα! Κι ἂς μᾶς προσφέρθηκε γιὰ ψηλάφηση τόσες φορὲς ἡ κεντημένη πλευρὰ τοῦ Δεσπότη καὶ τὰ σημάδια του ἀπὸ τὰ ἱερὰ καρφία... Ὦ πῶς μᾶς ἀπογοητεύει τούτη ἡ διαπίστωση! Τόσα χρόνια μέσα στὴν Ἐκκλησία, στὰ προσκυνήματα, στὶς θαυμαστὲς διηγήσεις, στὶς ἰαματικὲς ἐπεμβάσεις καὶ ἀκόμα ἡ καρδιὰ νὰ σιωπᾶ! Καρτερᾶμε τὴν δική της εὐλογημένη ἀπόκριση! Τὴν κροτώδη καρδιακὴ φωνή!
Ἔστω γιὰ μιὰ φορὰ πρὶν τὴν ἀπόλυση, τὸ νῦν ἀπολύεις τοῦ καθενός μας τὸ παμπόθητο! Καὶ ἐλπίζουμε καὶ δὲν ἀπελπιζόμαστε, γιατί σκεφτόμαστε στὶς δύσκολες στιγμὲς τῆς δοκιμασίας τοῦ λογικοῦ μας, τὴν εὐλογημένη ἐκείνη ἀπιστία τοῦ Ἀποστόλου Του! Ἂν ὁ Θωμᾶς ποὺ Τὸν ἔζησε 3 ὁλόκληρα χρόνια, ἂν ἐκεῖνος ποὺ Τὸν εἶδε νὰ ἀνασταίνῃ νεκροὺς καὶ νὰ θεραπεύῃ ἐκ γενετῆς τυφλοὺς καὶ παραλύτους , ἂν ἐκεῖνος ποὺ τὸν ἄκουσε νὰ διαβεβαιώνῃ συνεχῶς γιὰ τὴν τριήμερη ἔγερσή Του ἐκ τῶν νεκρῶν, λίγες μόνο στιγμὲς μετά, λέει μὲ πεποίθηση πὼς ἂν δὲν δεῖ καὶ ψηλαφήσει γιὰ νὰ βεβαιωθῇ δὲν θὰ πιστέψει... τότε ἔχουμε ἐλπίδα καὶ ἐμεῖς! Γιατί ὁ Θωμᾶς ἔκανε μιὰ συγκλονιστικὴ ὁμολογία ἐκεῖνο τὸ βράδυ τὸ πανίερο τῆς πίστης μας, τὸ πρῶτο μετὰ τὴν Ἀνάσταση! Ἦταν σὰν νὰ ἔλεγε καὶ αὐτός: Ἡ καρδιά μου δὲν πιστεύει!
Τὰ μάτια μου εἶδαν! Τὰ αὐτιά μου ἄκουσαν ναί! Μὰ ἡ καρδιά μου ἀναζητᾶ ἀκόμα, θέλει αὐτὴ νὰ δῇ, αὐτὴ νὰ ἀκούσῃ! Αὐτὴ νὰ ὁμολογήσῃ! Δὲν μοῦ ἀρκεῖ αὐτὸ ποὺ τόσα χρόνια ἁπλᾶ παρατηροῦσα! Θέλω νὰ β ι ώ σ ω! Ἐγὼ ὁ ἐκλεκτὸς Του Ἀπόστολος Θωμᾶς, δωρίζω σὲ ὅλα τὰ κατοπινὰ ἀδέλφια μου, στοὺς Χριστιανοὺς καὶ ἀναζητητὲς τῆς Ἀλήθειας ὅλων τῶν Χριστιανικῶν αἰώνων τὴν ἐλπίδα τῆς Ἀ π ο κ ά λ υ ψ η ς τοῦ Θεοῦ! Ἐντός σας! Στὸ κέντρο τῆς καρδιᾶς σας! Γιατί πολλὰ ἄκουσε ἀπὸ τὸν Κύριό μας ὁ Ἅγιος καὶ πολλὰ καταγράφηκαν μέσα του. Ἕνα ὅμως πραγματικὰ ἀσύγνεφα ἔλαμψε! Ρώτησαν κάποτε οἱ Φαρισαῖοι τὸν Κύριο: Πότε ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ; Ἦταν μπροστὰ ὁ Θωμᾶς ὅταν ὁ Χριστός μας τοὺς ἀπάντησε: «Οὐκ ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ μετὰ παρατηρήσεως, οὐδὲ ἐροῦσιν· ἰδού ὧδε ἢ ἰδοὺ ἐκεῖ»· ἰδοὺ γὰρ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστι» (Λουκ 17 ...) Μέσα σας! Ἐκεῖ ποὺ πρέπει ἐγὼ νὰ κατοικῶ! Στὴν καρδιά σας! Μόλις αὐτὸ συμβεῖ, θὰ σπαράξῃ ἐκείνη καὶ μὲ ὅλη τὴν δύναμή της θὰ ὁμολογήσῃ: Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου !
Ψηλάφηση θέλει ἡ πίστη μας! Μόλις ὁμολογήσουμε τὴν ἀπιστία μας, ἔστω τὴν ὑδαρῆ μας πίστη! Τότε θὰ ἀποκαλυφθῆ ὁ Χριστός μας! Μετὰ ἀπὸ 8 ἡμέρες... ἴσως... Μπορεῖ καὶ ἐλάχιστα πρὶν ξεπνεύσουμε γιὰ τελευταία μας φορά! Ἐλάχιστα πρὶν ἀναχωρήσουμε γιὰ τὴν ἀληθινὴ Ζωή! Σημασία ἔχει νὰ ὁμολογήσουμε τὴν ἀπιστία μας! Νὰ φωνάξῃ ἡ καρδιά μας! Βοήθεια Κύριε! Βοήθει μοι τὴ ἀπιστία! Κατοίκησε μέσα μου καὶ ἀπάλλαξέ με ἀπὸ τὸν μισόκαλο ποὺ ἀκόρεστα ἐνσπείρει χαμερπεῖς λογισμοὺς ἀμφιβολίας καὶ ἀπελπισίας καὶ σκότους! Πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι! Πρόσθεσε Κύριε πίστη ζέουσα καὶ ὑψοποιό! Ξεδιάλυνε τῆς ἀπιστίας μὰ καὶ τῆς ψεύτικης, τῆς ἀνεμόδαρτης πίστης τὴν ἀχλύν! Αὐτῆς ποὺ μᾶς καθησυχάζει ὅτι εἶναι ἀκλόνητη καὶ ἀκέραιη καὶ ἀδιάβλητη! Μέχρι ποὺ νὰ φανῇ ὁ Ἀναστημένος Ναζωραῖος στὸ διπλανὸ ὑπερῶο! Μέχρι νὰ ἀκούσουμε ἀπὸ τοὺς ἄλλους: Ἑωράκαμεν τὸν Κύριον! Καὶ τότε ξεγυμνώνεται τῆς καρδιᾶς ἡ ἀλήθεια! Ἐσὺ ἀδελφέ μου, ταλαίπωρε ἑαυτέ μου, ποὺ διακηρύσσεις μὲ παρρησία πὼς ἐκ Πνεύματος Ἁγίου, ἀρεύστως, ἀνωδίνως καὶ ἀνηδόνως Θεὸς γεννήθηκε ἐξ Ἀειπαρθένου Νύμφης Κυρίου!
Ἐσὺ ποὺ ὅλα αὐτὰ τὰ ψέλνεις καὶ τὰ ὑμνεῖς! Ἐσὺ ποὺ βροντοφώναξες μόλις τὸ Χριστὸς Ἀνέστη! Δὲν μπορεῖς νὰ πιστέψῃς ὅτι μετέλαβες τὸ σῶμα καὶ τὸ αἷμα Του! Δὲν μπορεῖς νὰ δεχτῇς οὔτε τὰ πιὸ μικρὰ ποὺ σὰν ἀκήρατες πλευρὲς ἀποκαλύπτονται μπροστά σου! Καὶ μυρίζεις τὸν ἁγιασμὸ πρὶν τὸν πιεῖς, καὶ φοβᾶσαι μὴν κολλήσεις τίποτα ἀπὸ τὸν μπροστινό σου γεράκο στὴν οὐρὰ γιὰ τὴν Θεία Μεταλαβιά! Καὶ λογαριάζεις γιὰ τρελὸ καὶ πλανεμένο -ὠσεὶ λῆρος ἐφάνη τὰ ρήματά του- ὅποιον μὲ βουρκωμένα μάτια καὶ πνιγμένη φωνή σοῦ ἐξιστορεῖ μιὰ θεία παρεμβολὴ καὶ μιὰ δική του ψηλάφηση! Καὶ ἐδῶ βρίσκεται τὸ μεγαλύτερο ἀπὸ ὅλα θαῦμα! Παρ᾿ ὅτι βλέπει ὁ Κύριος αὐτὲς τὶς ἀπαρνήσεις σου τὶς συνεχεῖς, Ἐκεῖνος δὲν σταματᾶ νὰ ἐμφανίζεται μεθ᾿ ἡμέρας ὀκτώ! Νὰ ἀποκαλύπτεται καὶ Χαίρων Ἐρευνώμενος, γλυκὰ νὰ μᾶς καλεῖ: Ἐδῶ εἶμαι πάλι! Μεθ᾿ ὑμῶν! Ψηλαφίστε με!
Νώντας Σκοπετέας
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο: Αὐτοὶ οἱ παράξενοι Χριστιανοί
(ἐκδ. Πρόμαχος Ὀρθοδοξίας 2021)
Ἀπόσπασμα ἀπὸ ἐκπομπὴ τοῦ 2018 μὲ τίτλο: "Τὴν πίστη σου νὰ ψηλαφᾶς..."
(ἐκδ. Πρόμαχος Ὀρθοδοξίας 2021)
Ἀπόσπασμα ἀπὸ ἐκπομπὴ τοῦ 2018 μὲ τίτλο: "Τὴν πίστη σου νὰ ψηλαφᾶς..."
__________________________________
Πολυτονισμὸς ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΣ
«Πᾶνος»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου