Ἐπιμέλεια - Ἀπόδοση στὴν Νεοελληνική: Σάββας Ἠλιάδης
Σήμερα, Κυριακὴ τῶν Προπατόρων, διαβάζεται ἡ παραβολὴ τοῦ Δείπνου, ἀπὸ τὸ κατὰ Λουκᾶ Εὐαγγέλιο (Λουκ.,14,16-24). Ὁ Θεὸς ἀπευθύνει τὸ προσκλητήριό του σὲ ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς ἀνθρώπους, δίχως διακρίσεις.
Ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ ἡ κλήση του, καθὼς πρέπει νὰ γίνει δεκτή. Γιὰ τὴν ἀνταπόκριση εὐθύνεται ὁ καθένας προσωπικά. Ὁ καθένας εἶναι ἐλεύθερος νὰ δεχτεῖ ἢ νὰ ἀπορρίψει τὴν πρόσκληση τοῦ Θεοῦ. Ἡ παραβολὴ αὐτὴ μοιάζει πολὺ μὲ τὴν παραβολὴ τῶν βασιλικῶν γάμων (Ματθ. 22,1-14), ἀλλὰ δὲν εἶναι ἡ ἴδια.
Ἐκείνη ἔχει ἠθικὸ χαρακτῆρα καὶ μᾶς διδάσκει ὅτι γιὰ νὰ παρουσιαστοῦμε στὸν Θεὸ ποὺ μᾶς κάλεσε, πρέπει νὰ εἴμαστε ἕτοιμοι. Τὸ ἴδιο ἐπίσης, στὴν παραβολὴ τῶν δέκα Παρθένων (Ματθ. 25, 1-13) ἡ Ἐκκλησία μας καλεῖ σὲ ἐγρήγορση, σὲ πνευματικὴ καλλιέργεια, νὰ εἴμαστε ἕτοιμοι, γιὰ νὰ ὑποδεχτοῦμε τὸν Χριστό, ποὺ δὲν γνωρίζουμε πότε θὰ ἔρθει νὰ μᾶς συναντήσει, ἔχοντας τὶς λαμπάδες τῶν ἀρετῶν μας, τὶς ὁποῖες ὀφείλουμε νὰ καλλιεργήσουμε. Χωρὶς κόπο κανεὶς δὲν εἰσέρχεται στὴν Βασιλεία τοῦ Χριστοῦ.