Ἄν σᾶς πῶ τή ζωή μου στό Ἅγιον ’Όρος, τήν ἀγάπη μου, τήν ἀφοσίωσή μου, «ἐπιλήψει με διηγούμενον ὁ χρόνος...»⁵.
Ἡ ἀγάπη μου γιά σᾶς μέ παρακινεῖ νά σᾶς διηγηθῶ ὅσα θυμᾶμαι.Ὅταν, λοιπόν, ἐπῆγα στό "Ἅγιον "Ὅρος, ἤμουνα, ὅπως σᾶς εἶπα, μικρός ἀλλά κι ἀγράμματος. Δέν ἤξερα νά διαβάσω, συλλάβιζα. Οἱ Γέροντές μου —ἦταν αὐτάδελφοι, γέρων Παντελεήμων, ὁ πνευματικός, καί παπα Ἰωαννίκιος— μέ ρώτησαν: — Ξέρεις νά διαβάζεις;
— Ἔ, λίγο ξέρω, τούς ἀπάντησα. Ἦταν Σάββατο βράδυ. Μέ βάλανε νά διαβάσω τόΨαλτήρι. "Ἄρχισα ντροπαλά νά διαβάζω τόν πρῶτο ψαλμό: — «Μα...μα...κά...κα...ρι...ρι...ος ἀ...νήρ...»⁶. Συλλάβιζα. — Καλά, παιδί μου, ἄσε νά διαβάσω ἐγώ, λέει ὁ παπα-Ίωαννίκιος, καί ἄλλη μέρα διαβάζεις ἐσὺ. Ἐφόρεσε τά γυαλιά του κι ἄρχισε: — «Μακάριος ἀνήρ, ὅς οὐκ ἐπορεύθη...». Καταλαβαίνετε τήν ντροπή μου. Αὐτό μου ἔγινε μάθημα. «Πρέπει νά μάθω νά διαβάζω», σκέφθηκα. Ἔτσι τό ἔβαλα γρήγορα σ’ ἐφαρμογή. Ὅταν ἔβρισκα καιρό καί εἶχα πολύ χρόνο ἐλεύθερο, ἔπαιρνα καί διάβαζα Ψαλτήρι, Καινή Διαθήκη, κανόνες, γιά νά ξετρίψει ἡ γλῶσσα μου κι ἔτσι, ἀπ’ τίς πολλές φορές πού διάβαζα, ἔμαθα τό Ψαλτήρι ἀπ’ ἔξω. Μελετοῦσα καί τή νύκτα.
Ἀπό τό βιβλίο «Βίος καί λόγοι» τοῦ γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου
______________
5. Ἑβρ.ll.32. 6. Ψαλμ.1,1 «Πᾶνος»
Γράφει ο Θεοφάνης Μαλκίδης
Πριν από λίγες ημέρες με απόφαση που λήφθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο της Πάφου, οδός της πόλης η οποία έφερε το όνομα του δολοφόνου και γενοκτόνου Ελλήνων και Αρμενίων Ταλαάτ πασά, μετονομάστηκε σε οδός Δικαιοσύνης.
To Δημοτικό Συμβούλιο δεν θα μπορούσε να μην εξετάσει το εν λόγω θέμα, υπό το φως μάλιστα της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων και των Ελλήνων από δεκάδες κράτη και τη διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα, αφού μέσα από τη μελέτη των ιστορικών γεγονότων τεκμηριώνεται ο πρωταγωνιστικός ρόλος του Ταλαάτ Πασά.
στο σχεδιασμό και την εκτέλεση των Γενοκτονιών αυτών.
Έτσι το Δημοτικό Συμβούλιο της Πάφου, έχοντας γνώση της ευθύνης του απέναντι στην Αλήθεια, τη Μνήμη και τη Δικαιοσύνη, ομόφωνα αποφάσισε όπως απαλειφθεί το όνομα του Ταλαάτ Πασά από οδωνύμιο της πόλης και κατά πλειοψηφίαν αποφάσισε όπως ο δρόμος να μετονομαστεί σε «Οδό Δικαιοσύνης», θέλοντας με τον τρόπο αυτό να στείλει μήνυμα ότι άνθρωποι οι οποίοι είναι ένοχοι για ένα έγκλημα που δεν έχει παραγραφή, δεν μπορεί επιβραβεύονται, δεν μπορεί να έχουν θέση στην καθημερινότητα της κατεχόμενης Κύπρου.
Εάν κοιτάξει κανείς τη λίστα imdb με τις καλύτερες ταινίες που αναφέρονται στον Μεσαίωνα, θα συναντήσει 72 έργα που καταπιάνονται με υποθέσεις Δύσης, Σκανδιναβίας, Ανατολικής Ευρώπης, μέχρι και Ρωσίας. Πουθενά δεν θα δούμε κάτι για το Βυζάντιο. Παραδόξως, αυτό θα έπρεπε να χαροποιεί τους Έλληνες. Δίχως οι κινηματογραφιστές και κυρίως το κοινό να το ξέρουν, το Βυζάντιο δεν γνώρισε ποτέ Μεσαίωνα! Αυτό αναδεικνύει και αποδεικνύει -κόντρα στο ρεύμα- ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες διανοούμενους.
Καθώς το 2021 έχει συμβολικό χαρακτήρα, μίλησα με τον άνθρωπο που έχει ψάξει και αναλύσει το Βυζάντιο σπιθαμή προς σπιθαμή. Ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Γιώργος Κοντογιώργης πρόσφατα ολοκλήρωσε δύο επιπλέον τόμους του εντυπωσιακού έργου "Ελληνικό Κοσμοσύστημα" (εκδόσεις Σιδέρη) οι οποίοι καταπιάνονται με τη Βυζαντινή περίοδο (γ' και δ' τόμος). Στην κουβέντα που είχα μαζί του, μου χαρακτήρισε μάλιστα "προσαρματικούς" τους διανοούμενους που διατυμπανίζουν ότι οι Βυζαντινοί ήταν Ρωμαίοι και ότι έγιναν Έλληνες κατά την τουρκοκρατία.
"...ΤΙ ΕΓΙΝΕ;
ΣΟΥ ΤΟ ΕΒΓΑΛΕ ΤΟ ΜΑΤΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ;
ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ..."
Ο Γέροντας Γαβριήλ μας διηγείται πώς ο Γέροντας Κύριλλος έχασε το μάτι του από διαβολική ενέργεια:
Σε μία απίστευτη καταγγελία προχώρησε μητέρα 10χρονης μαθήτριας στον Focus FM.
Όπως ισχυρίστηκε μεταξύ άλλων, η Διευθύντρια δημοτικού σχολείου της Θεσσαλονίκης ζήτησε από γιατρό που παρακολουθεί το μικρό παιδί να μη δώσει στους γονείς του βεβαίωση για να απαλλαχθεί από τη χρήση της μάσκας!
Η κόρη της κ. Χριστίνας διαθέτει γνωμάτευση από το νοσοκομείο Ιπποκράτειο που αναφέρει «αναπτυξιακή διαταραχή της μάθησης και τραυλισμό».
Η ίδια, όπως εξήγησε στον δημοσιογράφο Στέφανο Δαμιανίδη, προσκόμισε βεβαίωση στη διευθύντρια του 23ου δημοτικού σχολείου στην οποία αναπτυξιολόγος ιατρός που παρακολουθεί το κοριτσάκι ανέφερε ότι συστήνεται η αποφυγή της χρήσης μάσκας.
Ὅ,τι θά διαβάσετε κατωτέρῳ,φυσικά καί δέν ἀφορᾷ μόνον τίς ΗΠΑ.Τά ἔχουμε ξαναπῆ,γιά κάθε ἕνα νέο φαινόμενο πού λαμβάνει χώρα στήν Ἀμερική,ἀργά ἤ γρήγορα ἔρχεται καί στίς δικές μας χῶρες.Οἱ ΗΠΑ εἶναι τό «μεγάλο στοίχημα» τῆς σκοτεινῆς καί διαβολικῆς «ἐλίτ» καί ἀπ᾿ὅτι φαίνεται ἔχουν κερδίση σέ πρῶτο στάδιο...
Infowars
( συνοπτικῶς ἀπό henrymakow.com)
Ἀφοῦ νόθευσαν τίς ἐκλογές καί πραγματοποίησαν μία false flag μέ τήν «εἰσβολή στό Καπιτώλιο» τῆς 6ης Ἰανουαρίου,οἱ δημοκρατικοί ἔχουν κάποια τρομερά σχέδια πρός πραγματοποίησιν γιά νά ἐπιτύχουν ἕνα μέλλον,σέ ἀπόλυτο ὀργουελικό ἐφιἀλτη,γιά τήν Ἀμερική ...ἤ τοὐλάχιστον ὅ,τι ἔχει μείνη ἀπό αὐτήν.
Μια αληθινή ιστορία που φανερώνει ότι η Πίστη μας είναι ζωντανή και αληθινή!
«Ο χειμώνας βαρύς. Το χιόνι πολύ, και το κρύο τσουχτερό. Τα περισσότερα σπίτια ήσαν παγωμένα από την έλλειψη φωτιάς και αυτό το έζησα παιδί.
Στο σπίτι για το οποίο μιλάμε είχε πέσει μεγάλη αρρώστια. Αφενός μεν
από δυσεντερία, αφετέρου δε από ελονοσία. Μικροί και μεγάλοι
στρωματσάδα, οι μόνοι όρθιοι που είχαν μείνει ήταν ο παππούς και η
γιαγιά.
Ένα πρωί λέγει ο παππούς:
– Θα πάω να φέρω ξύλα από το απέναντι δάσος.
– Που θα πας ευλογημένε, του λέει η γιαγιά, γέρος άνθρωπος; Το δάσος
απέχει δύο ώρες, εσύ θα κάνεις τρείς. Και πόσα ξύλα μπορείς να φέρεις
εσύ, γέρος άνθρωπος; Ύστερα θα σε πιάσουν και οι Βούλγαροι.. Πού πάς;
– Όχι, θα πάω.
Έκανε την προσευχή του, αφού την είχε κάνει και όλη τη νύχτα. Έκανε το σταυρό του, και ξεκίνησε.
Κάποια γυναίκα που ήταν χήρα και είχε δυο παιδιά, τον Δημήτριο και τον Αρσένιο ζούσε κοντά στον Όλυμπο όπου μόναζε ο Όσιος Διονύσιος. Έτυχε και αρρώστησε το ένα της παιδί, ο Αρσένιος από μία πολύ άσχημη ασθένεια και πρήσθηκε το πρόσωπό του και η μητέρα του ονόματι Ζωή έπεσε σε βαθιά θλίψη.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη χθεσινή ομιία
του στη Βουλή έκανε την οριστική ρήξη με το παρελθόν και συγκεκριμένα με
την εναντίωση του στη συμφωνία των Πρεσπών, καθώς βρισκόμενος σε
«γραμμή»... ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε πως στις διαδηλώσεις για τις Πρέσπες
συμμετείχαν «ακροδεξία και γραφικά» στοιχεία.
Οι
διαδηλώσεις αυτές ήταν που ουσιαστικά έδωσαν τη εκλογική νίκη στη Νέα
Δημοκρατία, καθώς κινητοποίησαν εκατομμύρια πολίτες εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ,
ενώ συμμετείχαν και αρκετά πρωτοκλασάτα στελέχη της ΝΔ, που ουσιαστικά
έδωσαν το «στίγμα» πως η Νέα Δημοκρατία θα παλέψει για τη Μακεδονία και
τα εθνικά θέματα.
Άραγε και οι βουλευτές της ΝΔ που
συμμετείχαν, κάποιοι εκ των οποίων τώρα υπουργοί (Γεωργιάδης &
Βορίδης) ήταν «γραφικοί & ακροδεξιοί»;
τοῦ Tito Colliander (Τίτο Κολλίαντερ)*
ΟΙ Ἅγιοι πατέρες εἶναι σύμφωνοι σ᾿ αὐτὸ τὸ σημεῖο: Αὐτὸ ποὺ πρῶτα πρῶτα πρέπει νὰ ἔχεις πάντα στὸ νοῦ σου εἶναι νὰ μὴν ἐμπιστεύεσαι ποτὲ καὶ μὲ κανένα τρόπο στὸν ἑαυτό σου. Ὁ ἀγώνας ποὺ ἀναλαμβάνεις τώρα εἶναι ἐξαιρετικὰ δύσκολος. Οἱ δυνάμεις σου εἶναι ἀνθρώπινες καὶ γι᾿ αὐτὸ πάρα πολὺ ἀνεπαρκεῖς γιὰ νὰ τὰ βγάλουν πέρα σ᾿ ἕναν τέτοιο ἀγώνα. Ἂν στηρίζεσαι μονάχα σ᾿ αὐτές, γρήγορα θὰ πέσεις κάτω στὴ γῆ καὶ δὲ θα ᾿χεις ὄρεξη νὰ συνεχίσεις τὴν πάλη. Μονάχα ὁ Θεὸς μπορεῖ νὰ σοῦ δώσει τὴν ἐπιθυμητὴ νίκη.
ΤΟ νὰ μὴν ἐμπιστευόμαστε τὶς δικές μας δυνάμεις, ἀποτελεῖ γιὰ πολλοὺς μιὰ μεγάλη δυσκολία καὶ ἕνα σοβαρὸ ἐμπόδιο ἀπ᾿ τὴν ἴδια τὴν ἀρχὴ τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Αὐτὸ ὅμως πρέπει νὰ τὸ ὑπερνικήσουμε, γιατὶ διαφορετικὰ δὲν ὑπάρχει καμμιὰ προοπτικὴ νὰ προχωρήσουμε παραπέρα. Γιατί πῶς εἶναι δυνατὸ νὰ δεχτεῖ ἕνας ἄνθρωπος συμβουλὲς ἢ βοήθεια ὅταν νομίζει πὼς τὰ ξέρει ὅλα, πὼς εἶναι σὲ θέση νὰ τὰ κατορθώνει μόνος του ὅλα καὶ δὲν χρειάζεται γι᾿ αὐτὸ καμμιὰ ὑπόδειξη ἐκ μέρους τῶν ἄλλων;
Το νέο Εθνικό Σχέδιο για τη διαχείριση των συναθροίσεων παρουσίασε χθες ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης.
Το σχέδιο προβλέπει οριοθετημένους χώρους για τους δημοσιογράφους που καλύπτουν συγκεντρώσεις, ενώ η ΕΛ.ΑΣ, σύμφωνα με το νόμο, δημιούργησε μία νέα διαδραστική ηλεκτρονική πλατφόρμα για την ενημέρωση από τους διοργανωτές, μέσω taxisnet.
Επίσης προβλέπεται η χρήση μεγαφώνων «υψηλής έντασης» από τις αστυνομικές δυνάμεις για την προειδοποίηση των διοργανωτών και των διαδηλωτών σε περίπτωση παρείσφρησης ξένων προς την συγκέντρωση ατόμων, καθώς και για την ενημέρωση τους από ποιους δρόμους μπορούν να διαφύγουν αν η Αστυνομία κρίνει πως πρέπει να προχωρήσει σε διάλυση της διαδήλωσης, με χρήση νερού ή δακρυγόνα.
Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης
Είναι πραγματικά δύσκολο να συνοψίσει κανείς μέσα σε ένα σύντομο κείμενο την ανεπανάληπτη προσφορά ενενήντα τριών (μέχρι σήμερα) χρόνων του ιστορικού Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών αλλά και όλων των Κωνσταντινουπολιτών στην μάνα – Ελλάδα, που άνοιξε την αγκαλιά της από τις μαύρες μέρες του 1922, για να υποδεχτεί τον Ελληνισμό των αλησμόνητων πατρίδων ο οποίος υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει τους τόπους που γεννήθηκε και τους τάφους των προγόνων του.
Ήταν το 1928 όταν επιφανείς Κωνσταντινουπολίτες όπως ο Γεώργιος Ανδρεάδης, ο Ευγένιος Ευγενίδης, ο Κωνσταντίνος Ζαρίφης, ο Αλέξανδρος Κιοσέογλου, ο Αλέξανδρος Σινιόσογλου, ο Κωνσταντίνος Σισμάνογλου, ο πρώτος Πρόεδρος της ΑΕΚ Κωνσταντίνος Σπανούδης και τόσοι άλλοι, έβαλαν τα γερά θεμέλια του ιστορικού Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών στην οδό Δημοσθένους 117, στην Καλλιθέα Αττικής.
Του Δημ. Ιωάννου
Καλό μου παιδί
Σου στέλνω ένα γράμμα , να το κρατήσεις σαν φυλαχτό.
Έδωσε ο Θεός να βιώσουμε κι πάλι έναν πόλεμο, έναν παγκόσμιο πόλεμο. Επειδή, λοιπόν, οι καιροί είναι πονηροί σου γράφω για να κρατήσεις στη μνήμη σου στιγμές και γεγονότα που κάποιοι θέλουν να αφανίσουν από τη ζωή μας.
Μη ξεχάσεις ποτέ ότι κάποτε στην Ελλάδα είχαμε ελευθερία. Οι δρόμοι ήταν ανοιχτοί και η κυκλοφορία ελεύθερη. Ποτέ δεν δίναμε αναφορά για τις εξόδους μας , σαν να είχαμε βγει με αναστολή από τη φυλακή.
Μη ξεχάσεις ποτέ ότι στην Ελλάδα κάποτε είχαμε δημοκρατία. Ο λαός αποφάσιζε , ψήφιζε και είχε γνώμη για όλα.
Μη ξεχάσεις ποτέ πως κάποτε στην Ελλάδα ήμασταν Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Οι καμπάνες ελεύθερα χτυπούσαν κι οι πολιτικοί προσκυνούσαν και σεβόντουσαν το Θεό.
«Πάλι βρεθήκαμε μπροστά στή θαυμαστή εἰκόνα τῆς Θεοτόκου τῆς «Παραμυθίας». Δέν ἤρθαμε γιά νά τήν δοξολογήσουμε. Ἤρθαμε γιά νά γονατίσουμε μπροστά της χύνοντας δάκρυα μετανοίας καί νά ζητήσουμε νά σώσει τόν λαό της. Σάν τά ἄτακτα παιδιά, πού ὅταν κάνουν κάποια σοβαρή ἀταξία, γιά νά μήν τιμωρηθοῦν ἀπό τόν πατέρα, τρέχουμε καί πέφτουμε στήν ἀγκαλιά τῆς μάνας καί τήν ἱκετεύουμε...
Μετά την απάντηση της εξετάσεως, οι γιατροί δεν δίνουν ούτε έξι μήνες ζωής στην άρρωστη. Ή κόρη του παπα-Βαγγέλη λιποθυμά μόλις το ακούει, ό ίδιος τα χάνει.
«Ακου, λέει, γιατροί να το πουν έτσι ξαφνικά στο παιδί! Στά χέρια του όμως σφίγγει το χέρι του Αγίου Παντελεήμονα, πού έχει φέρει μαζί του, καί προσεύχεται.
Βγάζουν την πρεσβυτέρα από το χειρουργείο. Με λαχτάρα ό πατήρ Ευάγγελος ακουμπά πάνω στις γάζες πού σκεπάζουν το εγχειρισμένο στήθος της πρεσβυτέρας, το χέρι του ‘Αγίου καί γονατιστός προσεύχεται.
Εκείνη την ώρα μπαίνει ό χειρουργός με τη μάσκα ακόμη. Βλέπει τη σκηνή καί βάζει τίς φωνές.
-Τί είναι αυτό το κόκκαλο παπά μου; Πάρτο από δω και τράβα σπίτι σου.
Ζαλισμένος ό καημένος, μαζεύει γρήγορα τ’ άγια λείψανα καί προσπαθεί να βρει την πόρτα. Μέσ’ τη ζάλη του, όμως, ακούει τη νοσοκόμα να φωνάζει το γιατρό στο τηλέφωνο, πού τον ζητά επειγόντως ή γυναίκα του.
Το απόγευμα σταματά μια κούρσα έξω από το σπίτι του ιερέα και με έκπληξη ό παπα-Βαγγέλης βλέπει να βγαίνει ό γιατρός. Πω! πω! σκέφτεται, ό γιατρός και στο σπίτι μου ακόμα με κυνηγάει! Με φρίκη, όμως, βλέπει να κατεβαίνει από τ’ αυτοκίνητο και ένας νέος παραμορφωμένος. Το στόμα του είχε πάει στ’ αυτί του. Αποσβολώθηκε ό παπάς.
-Πάτερ μου, του λέει ό γιατρός, εκείνο το κόκκαλο το έχεις; Με συγχωρείς, παραφέρθηκα, την ώρα πού σ’ έδιωχνα μου τηλεφώνησε ή γυναίκα μου, ότι το παιδί μας, πού έδινε εκείνη την ώρα εξετάσεις, έπαθε ξαφνικά αυτήν την πάρεση πού βλέπεις.
Κατάλαβα ότι εγώ έφταιξα καί γι’ αυτό σε παρακαλώ πολύ διάβασε μας μια ευχή. Τη διεύθυνση σου στο χωριό την πήρα από την πρεσβυτέρα.
-Ευχαρίστως παιδιά μου, ελάτε στο εκκλησάκι. Κράτα αγόρι μου το χέρι του Αγίου καί γονάτισε.
‘Απλώνω στο κεφάλι του νέου το πετραχήλι καί αρχίζω να διαβάζω την ευχή. Καθώς διαβάζω, ακούω θόρυβο κρακ, κρακ. Σκέφτομαι, τί συμβαίνει άραγε; Τελείωσα καί, όταν σηκώθηκε το παιδί, τί να δούμε, το στόμα του παιδιού είχε επανέλθει στην θέση του! Πατέρας καί γιος ρίχνονται πάνω μου.
-Παπούλη πώς να σ’ ευχαριστήσουμε;
-Όχι εμένα, παιδιά μου, το Θεό καί τον «Άγιο.
Από τότε για πάρα πολύ καιρό ερχόταν τακτικά να προσκυνήσουν καί να φέρουν καί το λάδι για το καντήλι του ‘Αγίου.
Όσο για την πρεσβυτέρα, είναι τώρα περισσότερα από είκοσι χρόνια πού είναι τελείως καλά χωρίς να κάνει απολύτως καμμία θεραπεία.
Μεγάλωσε τα παιδιά της καί ζει στο χωριό προσέχοντας το εκκλησάκι με τα τόσα άγια λείψανα, μια πού δεν υπάρχει πια ό πατήρ Ευάγγελος. Ό γιατρός πολλές φορές έλεγε στον παπα-Βαγγέλη: «Εμείς παπά μου πρέπει να τα κάψουμε τα βιβλία μας».
Από το βιβλίο «Σταχυολογήματα από την θαυμαστή ζωή του π. Ευαγγέλου Χαλκίδη εφημέριου Αγίου Βασιλείου Λαγκαδά», Eκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη».
Πηγή:http://apantaortodoxias.blogspot.com/
«Πᾶνος»
