Θεοφάνης Μαλκίδης: Είναι μακριά (τελικά) η Κύπρος;

Γράφει ο Θεοφάνης Μαλκίδης

 

Ο Κώστας Μόντης, ένας ακόμη μεγάλος ποιητής που γέννησε η Κύπρος, περιέγραψε την τουρκική εισβολή τον Ιούλιο το 1974  με το εξαιρετικό του χάρισμα : 

«…η Ελλάδα δεν ήρθε. Είχε λέει, άλλη δουλειά η Ελλάδα, κ ήμαστε και μακριά και δεν μπορούσε, λέει, λυπόταν, δεν το περίμενε,  ειλικρινά λυπόταν πάρα πολύ. Κ’ οι δάσκαλοί μας έσκυψαν ντροπιασμένοι, και τα «Εγχειρίδια» έσκυψαν ντροπιασμένα κ’ οι δάσκαλοί μας τρέμουν τώρα πια, και τα «Εγχειρίδια» τρέμουν τώρα πια όσο πλησιάζουν τα περί Θερμοπυλών και τα περί Σαλαμίνος…»

«Πᾶσα ἡ τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ ἡμῶν ποίμνη ἕν σῶμα ἐστίν, ὑπὸ μιᾶς κεφαλῆς διοικούμενον, ὅς ἐστὶ Χριστὸς Ἰησοῦς»

 (Ἐκ τῆς Ἐπιστολῆς πάντων των Ἁγιορειτῶν πρὸς βασιλέα Μιχαὴλ τὸν Παλαιολόγον -Ὁμολογητική)

Γράφει ὁ ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

 

Ἀποτελεῖ πολύτιμο κεφάλαιο στὴν Ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία ἡ Ὁμολογιακὴ ἐπιστολὴ τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων πρὸς τὸν βασιλέα Μιχαήλ, ὁ ὁποῖος ἐπιθυμοῦσε τὴν συγκατάθεση – ἀποδοχὴ τῆς ψευδοενώσεως στὴ Λυὼν (1274) ἀπὸ τὸ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα καὶ ἰδιαίτερα ἀπὸ τοὺς Ἁγιορεῖτες Μοναχούς.
 

Οἱ (τότε) Ἁγιορεῖτες δὲν φοβήθηκαν ποτὲ νὰ κινδυνέψουν ὑπὲρ τῆς Πίστεως, γι᾿ αὐτὸ καὶ ἀπάντησαν στὴ φιλοσοφία τῆς ψευδοσυνόδου μὲ θεολογικὴ σοφία καὶ γνώση, μὲ μιὰ ὀξύτατη διαλεκτικὴ σκέψη, μὲ μιὰ κατασταλαγμένη Πατερικὴ πεῖρα, μὲ τέτοια ὑψίστη Ὀρθόδοξη ὡριμότητα ποὺ δὲν την συναντοῦμε, σήμερα (δυστυχῶς), ἀπὸ τίς σημερινὲς Ἱ. Μονές, πλὴν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων.

Ελευθέριος Ανδρώνης: Πυρκαγιές στην Ελλάδα: Μας τελείωσε το «αν» και έμεινε το «πότε» θα μετατρέψουν την πατρίδα μας σε στάχτη και αποκαΐδια

Η κλιματική κρίση δεν προξενεί τις φωτιές, άλλα οι φωτιές χρησιμοποιούνται ως «κράχτης» για την κλιματική κρίση - Κάποιοι μετατρέπουν μεθοδικά τη χώρα μας σε μια καμένη έρημο!

 

 Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Πυρκαγιές στην Ελλάδα: Η καταστροφή έγινε πλέον ένα μακάβριο «έθιμο». Αναλογιστήκαμε σε τι κατάσταση έχει περιέλθει η ταλαίπωρη πατρίδα μας; Με το που θα μπει το καλοκαίρι και ειδικά ο Ιούλιος, γνωρίζουμε εκ των προτέρων πως κάποιοι θα αρχίσουν να κατακαίνε την Ελλάδα με μεθοδικότητα. Πλέον δεν τίθεται θέμα για το «αν», αλλά μονάχα για το «πότε».

Πότε θα μυρίσουμε καπνό, πότε θα ακούσουμε σειρήνες, πότε θα ακούσουμε το πρώτο ελικόπτερο να πετά πάνω από τα κεφάλια μας, πότε θα μαζέψουμε το σακ βουαγιάζ μας μέσα στην αγωνία, πότε θα μας έρθει μήνυμα από το 112 να εκκενώσουμε, πότε θα αρχίσουμε να φυγαδεύουμε ζώα από την πύρινη κόλαση, πότε θα ακούσουμε τον ανατριχιαστικό ήχο της φωτιάς που καταπίνει αχόρταγα κάθε βλάστηση, πότε θα αρχίσουμε να καταβρέχουμε το σπίτι μας με ένα πενιχρό λάστιχο ποτίσματος, πότε θα δούμε τη γειτονιά μας να τυλίγεται στις φλόγες.

Όποιος αγαπάει τον Κύριο, σκέφτεται πάντα Εκείνον. Η θύμηση του Θεού γεννάει την προσευχή

Αν δεν θυμάσαι τον Κύριο, τότε και δεν θα προσεύχεσαι και χωρίς την προσευχή, δεν θα παραμείνει η ψυχή στην αγάπη του Θεού, γιατί η χάρη του Αγίου Πνεύματος έρχεται με την προσευχή.

Η προσευχή προφυλάσσει τον άνθρωπο από την αμαρτία, γιατί ο νους, όταν προσεύχεσαι, είναι απασχολημένος με το Θεό και στέκεται με ταπεινό πνεύμα ενώπιον του Κυρίου, τον Οποίο γνωρίζει η ψυχή του προσευχομένου.

Ο αρχάριος όμως χρειάζεται χειραγωγό, επειδή η ψυχή, πριν έρθει η χάρη του Αγίου Πνεύματος, έχει μεγάλο πόλεμο εναντίον των εχθρών και δεν μπορεί να διακρίνει η ίδια, αν η γλυκύτητα που δοκιμάζει, προέρχεται από τον εχθρό.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ - ΠΕΜΠΤΗ 20 ΙΟΥΛΙΟΥ 2023

Ὁ Προφήτης Ἠλίας 

Ἐπέσχεν ὄμβρον, πῦρ τρίτον φέρων κάτω,

Σχίζει δὲ ῥεῖθρον Ἠλίας τρέχων ἄνω.

Δίφρῳ ἀνηρπάγης περὶ εἰκάδα, Ἠλία ἱππεῦ.

Μέσα στη χορεία των Προφητών της Παλαιάς Διαθήκης ξεχωριστή είναι η θέση του προφήτη Ηλία. Στην Καινή Διαθήκη το όνομα του προφήτη Ηλία αναφέρεται πολλές φορές από τον ίδιο τον Ιησού Χριστό. 

Ο Ζαχαρίας, ο πατέρας του Προδρόμου, είπε πως ο Ιωάννης θα ερχόταν «ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει Ἠλίου» (Λουκ., κεφ. α, στ. 17), θα είχε δηλαδή τα γνωρίσματα και το ζήλο του προφήτη Ηλία, θα ήταν ο ίδιος ο προφήτης Ηλίας, όπως ο λαός τον περίμενε να ξανάρθει. 

Σοφία Μπεκρῆ: Ἡ θεόσοφος Ἁγία Μακρίνα

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος 

Μέσα στὸν ζόφο τῶν ἡμερῶν μας, ποὺ ἡ θλίψη, ὁ πόνος, ἡ ἀπογοήτευση καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ ἀπελπισία μαστίζουν ὅλους, οἱ Ἅγιοί μας στέκονται, πράγματι, ὡς ὁλόφωτοι φάροι, ὡς λαμπροὶ ὁδοδεῖκτες καὶ ἀληθινοὶ στῦλοι τῆς πίστεως, γιὰ νὰ θυμίζουν καὶ σὲ μᾶς, τοὺς λιγότερο πιστούς, τὸ χρέος μας, νὰ στεκώμαστε ὄρθριοι καὶ νὰ συνεχίζουμε τὸν ἀγῶνα, γιὰ νὰ διαφυλάξωμε ὅ τι μᾶς ἔχει ἀκόμη ἀπομείνει ἀπὸ τὴν ἁγία κληρονομιά μας. 

Διάλεξαν τη ζωή για το μωρό τους χωρίς χεράκια!

Παρά τις πιέσεις που δέχτηκαν και δεν το μετάνιωσαν!

Live Action

Από τη Nancy Flanders,

Μια 25χρονη γυναίκα και ο σύζυγός της δέχτηκαν πολύ σκληρή κριτική από το γιατρό τους όταν αρνήθηκαν να κάνουν έκτρωση το γιο τους, που διαπιστώθηκε πως δεν είχε χεράκια. Η νεαρή μητέρα απάντησε στο γιατρό ότι αγαπά τον γιο της όπως ακριβώς είναι, «τέλειος».

Σύμφωνα με τη ιστοσελίδα Mirror, η Mariaan Strauss και ο σύζυγός της Hendrick από τη Νότια Αφρική, έμαθαν από το υπερηχογράφημα των 13 εβδομάδων που έκανε η έγκυος Mariaan, ότι ο γιος τους δεν θα είχε χέρια. Ο γιατρός συμβούλεψε τους γονείς να προχωρήσουν σε άμβλωση. Το ζευγάρι είχε έντονους προβληματισμός και φόβους για το πώς θα μεγαλώσει ένα παιδί με «διαφορετικές ικανότητες», ωστόσο δεν ήθελαν με κανένα τρόπο να βάλουν τέλος στη ζωή του .

Στάρετς Βαρνάβας: Τι αρμόζει να κάνει ο Χριστιανός για να αποφεύγει όσο μπορεί την αμαρτία

“Να τρως με όρεξη, αλλά να θυμάσαι ότι η σάρκα σου θα είναι η λεία των σκουληκιών.

Να κοιμάσαι σε πλούσιο κρεβάτι, αλλά να θυμάσαι και τις σκληρές σανίδες του φέρετρού σου.

Πρέπει να αποφεύγει κανείς όλες τις αφορμές για την αμαρτία, όλους τους χώρους, τα πρόσωπα, τα πράγματα που μπορούν να είναι για σας απ’ τον πειρασμό και να σας επιβάλλουν αμαρτωλές επιθυμίες.

Να θυμάσαι πάντα τα τελευταία σου: τον θάνατο, την κρίση, την ανάσταση, τη ζωή του μέλλοντος αιώνος.

Όσο το δυνατό συχνότερα να σκέπτεσαι την πανταχού παρουσία του Θεού, να συλλογίζεσαι τις αγαθοεργίες του Θεού, ειδικά τη ζωή του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στη γη, τα μαρτύριά Του, τον θάνατό Του και γενικότερα τις κύριες αλήθειες της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ - ΤΕΤΑΡΤΗ 19 ΙΟΥΛΙΟΥ 2023

Ἡ Ὁσία Μακρίνα Ἀδελφὴ τοῦ Μ. Βασιλείου 

Mικρόν τι μικρόν μακρύνουσα Mακρίνα,

Kόσμου σεαυτήν ήγγισας τω Kυρίω.

Φρονοῦσ' ἀδελφὰ τοῖς ἀδελφοὶς Μακρῖνα,

Τούτοις ἀδελφὰ συγκατοικεῖς καὶ πόλον.

Τῇ δ' ἐνάτῃ δεκάτῃ Μακρῖναν νόες ἔνθεν ἄειραν.

Στὴν ἱστορία τοῦ χριστιανισμοῦ λίγες ὑπῆρξαν οἱ γυναικεῖες μορφὲς σὰν τὴν ὑπέρλαμπρη μορφὴ τῆς Ἁγίας Μακρίνας, ποὺ ὁ Θεὸς τὴν εἶχε προικίσει μὲ τὰ μεγαλύτερα πνευματικὰ καὶ σωματικὰ χαρίσματα.

Άγιος Αμφιλόχιος Πάτμου: Σοφές νουθεσίες

Να ζήσετε βίο ειρηνικό και άγιο, να κρατήσετε τις γραμμές των πατέρων σας, να ζήσετε τον χριστιανικό και ελληνικό βίο.

Ανδρίζεσθε και κραταιούσθε, για να μην έλθετε εις πειρασμόν. Μη δίνετε σημασία στον κόσμο. Ο κόσμος εξαρχής και τους Αποστόλους και όλους τους Αγίους τους έπιασε για τρελούς «…και εμέ εδίωξαν και υμάς διώξουσιν». Να έχουμε την ομόνοια και την ειρήνη. Αυτά ευλογεί ο Θεός.

«Ημών το πολίτευμα εν ουρανοίς υπάρχει». Εδώ ψευτοζούμε, λοιπόν να μη στεναχωριόμαστε ό,τι και να μας συμβεί.

Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν. Εμείς αυτό πρέπει να λέμε είτε καλά έχουμε είτε κακά.

Όπου εγωισμός, εκεί Πνεύμα Θεού δεν υπάρχει.

Δεν μπορεί να λέγεται Χριστιανός εκείνος όπου δεν έχει αγάπη. Προσποιείται τον Χριστιανό.

π. Συμεών Κραγιόπουλος (†): Πνευματικά είμαστε τυφλοί

Στην πνευματική ζωή χρειάζεται να έχεις οδηγό, αφ’ ενός διότι είσαι τυφλός. Πού πας; Νομίζεις ότι μπορείς, αλλά είσαι ανήμπορος. Εύκολα θα απελπιστείς, θα απογοητευτείς. Με τον οδηγό ταπεινώνεσαι, κόβεις το θέλημά σου, που σημαίνει ότι θα έρθει η προκοπή, μόνο όταν ευδοκήσει ο Θεός. Αφ’ ετέρου διότι – κυρίως αυτό – βλέπεις ότι αυτός είναι ο ασφαλής δρόμος της σωτηρίας: η υπακοή.

Ελάχιστες είναι οι ψυχές που βρίσκουν αυτόν τον σωστό δρόμο. Πρέπει να πειστούμε ότι ο Χριστός θα στείλει άνθρωπο να μας οδηγήσει και να βοηθήσει να προκόψουμε. Εμείς δείχνουμε βέβαια καλή διάθεση, αλλά όχι ότι παραδιδόμαστε στον Χριστό, να γίνει το θέλημά του· ανήκουμε στον εαυτό μας. Στην υπακοή σιγά-σιγά ο Κύριος σε ξεσκεπάζει και βλέπεις το σκοτάδι σου. Αυτό σε τρομάζει. Ξεσκεπάστηκες κατά τέτοιον τρόπο που βλέποντας το χάλι σου νιώθεις ότι χάνεσαι; Πες «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» και μη φοβάσαι.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ - ΤΡΙΤΗ 18 ΙΟΥΛΙΟΥ 2023

Ὁ Ἅγιος Αἰμιλιανὸς ὁ Μάρτυρας

 

Αἰμιλιανὸς εἰς πυρὰν βεβλημένος,
Χριστῷ παραστάς, τέρπεται σὺν Ἀγγέλοις.
Ὀγδοάτῃ δεκάτῃ φλογὶ Αἰμιλιανὸς ἐβλήθη.

Νώντας Σκοπετέας: Μὲ συκοφάντησαν γιὰ Ἅγιο...!!!(Ο εὐσχήμων Ἀνανίας...)

Γράφει ὁ Νώντας Σκοπετέας 

 

Ἄντε παπᾶ Μῆτσο! Νὰ πᾶς στὸ καλό! Χριστὸς Ἀνέστη! Μαζὶ μὲ τίς Μυροφόρες! Μὲ αὐτὰ τὰ λόγια μῆνες πρὶν τὸ Πάσχα πέρυσι, χαιρέτησε τὸν πατέρα Δημήτριο ὁ πνευματικός του, ὁ παπᾶ Ἀνανίας ὁ Κουστένης! Προβλέποντας ὅτι τὸ δικό του νῦν ἀπολύεις, θὰ εἰπωθῇ στὸ ἐαρινὸ πανηγύρι τῶν θαρσαλέων! Καὶ ἔτσι ἀκριβῶς ἔγινε, ὅπως τοῦ εἶχε ἀποκαλυφθῇ ἀπὸ τὸν Ἀφέντη τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου!
 

Ὁ Χριστός, στοὺς δικοὺς Του, τοὺς ταπεινούς, μὲ τίς καθαρὲς καρδιὲς καὶ τὰ ὀρθάνοιχτα μάτια τῆς ψυχῆς, ἀποκαλύπτει σχεδὸν πάντοτε τὸ πότε θὰ πανηγυρίσει ὁ Οὐρανός! Καὶ ὁσιακά, μᾶς ἀποχαιρετοῦν καὶ φεύγουν γιὰ τὴν ὄντως Ζωή! 

Ἔτσι καὶ ὁ πατὴρ Ἀνανίας, ὅπως σὲ χρόνο ἀνύποπτο τὸ εἶχε πεῖ στὸ πνευματικοπαίδι του, ἔφυγε μέσα στὸ χαρμόσυνο Πεντηκοστάριο, στὴν ἑορτὴ τῶν Μυροφόρων! Πολὺ τίς ἀγαποῦσε αὐτὲς τίς γενναῖες ἀνδρεῖες ψυχὲς ὁ παππούλης!
Γιατί ἀψήφησαν τὸ φόβο! Γιατί ἡ ἀγάπη τους γιὰ τὸν Κύριό τους, ὑπερνικοῦσε κάθε ἐμπόδιο τῆς λογικῆς, τοῦ συμβιβασμοῦ μὲ τὸν πονηρὸ κόσμο καὶ τῆς ὑποτέλειας στὸ δίκαιο τοῦ ἰσχυροτέρου! Εἴμαστε βέβαιοι, πὼς στὶς ἱερὲς μεταβάσεις τῆς φαντασίας του, ὁ παπᾶ Ἀνανίας θὰ ἔβαζε μπροστάρισσες τὴ Μαρία τὴν Μαγδαληνὴ καὶ τὴ Μαρία τοῦ Ἰακώβου καὶ τὴ Σαλώμη, σὲ ταμπούρια καπνισμένα πάνω σὲ γκρεμοὺς βραχόσπαρτους στὸ Σούλι καὶ στὸ Μοριᾶ, μὰ καὶ στοῦ Μεσολογγιοῦ τίς τάφρους καὶ τίς ντάπιες καὶ στοῦ ἡρωικοῦ ἐκείνου Ἀπρίλη τὸ ἔνδοξο σουρούπωμα, στῆς Βαϊοφόρου τὸ ματωμένο ἑσπέρας. Καὶ ἔπειτα θὰ πήγαινε νοερῶς ὁ ἴδιος νὰ τίς στέρξει ὄρθρου βαθέως, στὸ δρόμο τους πρὸς τὸ κενὸ μνημεῖο καὶ νὰ θαυμάσῃ τὴν ἀδίσταχτη καὶ ἄδολη πίστη τους.
Ὁ εὐσχήμων Ἀνανίας!....

....-Καλῶς τους! Ἐλᾶτε νὰ προσκυνήσετε τὴν Παναγία μας! Πηγαίνετε κάτω στὴ σπηλιὰ καὶ ἔπειτα ἐλᾶτε στὸ ἀρχονταρίκι! Θὰ σᾶς φτιάξω καφέ! Πᾶρτε λουκούμια ὅσα θέλετε! Κεραστεῖτε!
 

Ἔπειτα ἀπὸ λίγο καθόμασταν στὸ καθιστικὸ τοῦ Μοναστηριοῦ μπροστὰ ἀπὸ τὸ μεγάλο τζάκι! Εἶναι αὐτὲς οἱ συνήθεις ἐρωτήσεις, ποὺ σὲ κάποιους φαίνονται κοινότυπες, ἴσως καὶ ἀδιάκριτες, ἀλλὰ τίς περισσότερες φορὲς χαρίζουν καὶ χαράζουν τὸ ἀνεξίτηλο στὴν μνήμη...


-Πόσα χρόνια εἶστε ἐδῶ γερόντισσα;

-Ἀπὸ 15 χρονῶν! 52 χρόνια! Σὰν χθὲς ἦταν!

-Ἀπὸ ποῦ κατάγεστε;

-Ἀπὸ τὴν Δημητσάνα!

-Κοντοχωριανὴ μὲ τὸν παπᾶ Ἀνανία τὸν Κουστένη δηλαδή...

Ἔλαμψε πιότερο τὸ πρόσωπό της στὸ ἄκουσμα αὐτό.

-Τὸν γνωρίζετε παιδιά; Αὐτὸς εἶναι Ἅγιος! Ἐγὼ τὸν ξέρω, ἀπὸ λαϊκὸς ποὺ ἦταν ἀκόμα! Λεγόμουν Παναγιώτα τότε καὶ ἐκεῖνος Ἀπόστολος! Ἂχ ὁ παππούλης μου! Τότε ποὺ εἶχα πρωτογίνει καὶ ἐγὼ μοναχή, ἦταν ἐδῶ στὰ μέρη μας, ἤδη ἀπὸ πολὺ καιρὸ χειροτονημένος! Τότε ἦταν ποὺ συκοφαντήθηκε ἄγρια! 

 

Μοῦ τὸ εἶχε πεῖ ἀπὸ πρίν! 

-Παναγιώτα παιδί μου θὰ μὲ συκοφαντήσουν! Νὰ προσεύχεσαι σὲ παρακαλῶ! Τοῦ κόστισε πολὺ τότε, γιατί μέχρι καὶ τὰ ράσα θέλησαν νὰ τοῦ βγάλουν... Μὰ δόξα τῷ Θεῷ, ὑπέμεινε ἀγόγγυστα καὶ κυρίως ἀμνησίκακα! Ἂν δὲν σᾶς τὸ ᾿λεγα ἐγὼ θὰ τὸ μαθαίνατε; Τώρα ποὺ κοιμήθηκε ὅμως καλὸ εἶναι νὰ γίνουν γνωστὰ αὐτὰ ποὺ τόσο τὸν πίκραναν τότε! 

 

Πῆγε ἔπειτα στὴ Θήβα καὶ στὴν Ἀθήνα καὶ τότε ἦταν ποὺ συνάντησε τὸν Ὅσιο Πορφύριο καὶ μπῆκε κάτω ἀπὸ τὸ πετραχήλι τοῦ Ἁγίου! Ἐκεῖνος τὸν δυνάμωσε καὶ τὸν ἔκανε νὰ ξαναπατήσει στὰ πόδια του! Στὴν ἀρχὴ οἱ πιὸ πολλοὶ τὸν εἶχαν ἀγνοημένο καὶ περιφρονημένο! Λέγαν γιὰ ἐκεῖνον πολλά! Τὸν στεφάνωσε ἡ συκοφαντία! Ἐμεῖς τὸν ἀγαπούσαμε τόσο πολὺ τὸν παππούλη μας! Ἁγνὸς καὶ τολμηρὸς πάντα του! Γι᾿ αὐτὸ ἔλαμψε καὶ τόσο καὶ τὸν λάτρεψε ὁ ἁπλὸς ὁ κόσμος καὶ ὅσοι ὑπέφεραν ἀπὸ τὰ βάσανα! Ἔχω νὰ σᾶς λέω μὲ τίς ὧρες γιὰ ἐκεῖνον! Κάποτε, εἴχαμε πάει στὸ σπίτι του στὰ Ἐξάρχεια! Ἀκτήμων καὶ ρακένδυτος ζοῦσε! Ὅλα τὰ ἔδινε! Τίποτα δὲν εἶχε φυλαγμένο γιὰ νὰ φάει! Πήγαμε καὶ τοῦ ἀγοράσαμε φρέσκα καλαμάρια καὶ τοῦ τὰ φτιάξαμε μὲ μακαρονάκια! Κρέας δὲν ἔτρωγε ποτέ του ὅταν δὲν τὸν ἔβλεπαν. Καὶ ἐκεῖνος μόλις τὰ εἶδε, κράτησε ἕνα μικρὸ πιάτο καὶ τὰ ὑπόλοιπα τὰ ἔβαλε σὲ ἕνα δοχειάκι, τὸ σκέπασε καὶ τὸ πῆγε καὶ τὸ ἄφησε κρυφὰ ἔξω ἀπὸ μιὰ πόρτα, ποὺ ἤξερε πὼς ἤτανε πολὺ φτωχοὶ οἱ ἄνθρωποι.

 

-Ποὺ πῆγε τὸ φαγητό; τὸν ρώτησα ἔπειτα μόλις κατάλαβα. -Τὸ πέταξα στὰ σκυλιά! Μὴ σὲ νοιάζει! Μὲ ἀποπῆρε τάχα θυμώνοντας! Ὅταν μετὰ ἀπὸ καιρὸ τὸν ξαναεπισκεφτήκαμε εἴδαμε πὼς εἶχε μιὰ στολὴ καὶ ἕνα ἀντερὶ καταμπαλωμένα! Ντραπήκαμε καὶ χωρὶς νὰ τοῦ ποῦμε τίποτα μαζέψαμε ὅ,τι χρήματα μπορέσαμε καὶ τοῦ ράψαμε μιὰ στολὴ ὄμορφη μὲ χρυσᾶ κεντήματα! Μόλις τὴν εἶδε δὲν μᾶς μάλωσε, παρ᾿ ὅτι ἔτσι περιμέναμε! Τὴν πῆρε τὴν δίπλωσε καὶ τὴν ἔβαλε σὲ μιὰ ἄκρη! Καὶ ἔπειτα μᾶς εἶπε: Μὲ αὐτὴν τὴ στολὴ θὰ μὲ βάλουν στὸν τάφο μου! Καὶ ἔτσι ἀκριβῶς ἔγινε ὅπως μάθαμε! Μὲ αὐτὴν τὴ στολὴ κηδεύτηκε καὶ ἐτάφη ἐδῶ πιὸ πάνω... Θὰ σᾶς πῶ κάτι ἀκόμα καὶ ἔπειτα θὰ φύγετε! Μὴν παραξενεύεστε! Δὲν σᾶς διώχνω! Κάπου θὰ σᾶς στείλω νὰ εὐλογηθεῖτε!

 

Κάποτε ζήτησε τὴν βοήθεια μοῦ μιὰ ἁγνὴ ψυχούλα, μιὰ γυναῖκα ἀπελπισμένη ποὺ ὁ γιός της βασανιζόταν ἀπὸ τὸν πονηρό. Σὲ παρακαλῶ μοῦ εἶπε.
Τὸ παιδί μου ὑποφέρει! Γνωρίζεις κάποιον νὰ τὸ βοηθήσει; Ἐγώ, χωρὶς δεύτερη σκέψη τῆς εἶπα νὰ πάει στὴν Ἀθήνα νὰ βρεῖ τὸν παπᾶ Ἀνανία! -Μὴν τοῦ πεῖς ὅμως οὔτε ὅτι σὲ ἔστειλα ἐγὼ οὔτε ὅτι τὸ παιδί σου δὲν εἶναι καλὰ γιατί θὰ σὲ διώξει ἀμέσως, ἐπειδὴ δὲν θέλει νὰ τὸν νομίζουν γιὰ καλὸ καὶ Ἅγιο! Ἔτσι καὶ ἔγινε τὸ λοιπόν! Πῆγε ἡ γυναῖκα μὲ τὸ παλληκαράκι της καὶ ζήτησε ἀπ. τὸν παππούλη νὰ τοῦ διαβάσει ἁπλὰ μιὰ εὐχή ! Τὸ παιδὶ ἀγρίεψε καὶ δὲν ἤθελε μὲ τίποτα νὰ σταθῇ!
Καὶ τί λέτε ἔκανε ὁ παπᾶς; Τὸ ἔβαλε κάτω καὶ πάτησε μὲ τὸ πόδι του πάνω στὸ στῆθος του!
 

Ἔμεινε τὸ παιδὶ ἀσάλευτο χάμω σὰν πεθαμένο! Φοβήθηκε ἡ μάνα του καὶ ἄρχισε νὰ κλαίει καὶ νὰ χτυπιέται! 

-Μὴ κλαῖς γιὰ τὸ παιδί σου κυρά μου! Τῆς εἶπε ὁ πάτερ Ἀνανίας! Νὰ κλαῖς μόνο γιὰ τίς ἁμαρτίες σου! 

-Μὰ πῶς νὰ μὴ κλαίω παπᾶ μου; Πέθανε τὸ παιδί μου, δὲν τὸ βλέπεις; 

-Περίμενε λίγο καὶ θὰ δεῖς ἂν πέθανε ἢ ὄχι, τῆς εἶπε ἐκεῖνος! Καὶ ἔπειτα ἀπὸ μερικὰ λεπτά, νὰ σου σηκώνεται ὁ γιὸς της καὶ πάει καὶ χώνεται στὴν ἀγκαλιά τοῦ παππούλη καὶ καθόταν ἐκεῖ γαληνεμένος γιὰ ὥρα! 

-Δὲν θὰ πεῖς τίποτα καὶ σὲ καθέναν ὥσπου νὰ πεθάνω τὴν ὁρμήνεψε... Μὰ τὸ παιδὶ τὸ γνώριζαν πολλοί! Καὶ μαθεύτηκε τὸ πῶς ἔγινε καλά! Καὶ ἔπειτα ὁ παπᾶ Ἀνανίας ὅταν μὲ ξαναεῖδε μοῦ εἶπε: 

 

Τότε μὲ συκοφάντησαν γιὰ κακὸ καὶ ἀνήθικο καὶ τώρα μὲ συκοφαντήσανε γιὰ ἅγιο... Τόσο ἁπλὸς καὶ ταπεινὸς ἤτανε! Ἐμένα ποὺ μὲ βλέπετε ἔχω κάνει 40 χειρουργεῖα! Ἔχω καρκίνο καὶ τὴν καρδιά μου! Ὅλα τὰ εἶχε πεῖ γιὰ μένα στὸν παππούλη ὁ Ἅγιος Πορφύριος τότε... Ἀλλά καὶ ὁ ἴδιος ὁ πατὴρ Ἀνανίας μοῦ ἔχει πεῖ ἀκριβῶς τὴν ἡμερομηνία ποὺ θὰ φύγω...
 

Γιὰ νὰ δῶ...περιμένω... Ἐγώ δὲν μπορῶ νὰ βαστάξω τὰ κλάματά μου σὰν τὸν θυμᾶμαι! Ἀκόμα δὲν ἔχω πάει οὔτε στὸν τάφο του! Μὰ ἐσεῖς θὰ φύγετε καὶ θὰ πᾶτε τώρα νὰ τοῦ βάλετε μιὰ μετάνοια καὶ ἀπὸ μένα! Ἄντε κάντε γρήγορα μόνο, γιατί ὁ ἀνηψιός του ὁ Ἀπόστολος ποὺ εἶναι ἐκεῖ καὶ φροντίζει τὸ προσκύνημα, κλείνει τὴν πόρτα πρὶν τίς 2!

Ἂν καὶ εἴχαμε τάμα κάποια στιγμὴ νὰ βρεθοῦμε στῆς Καρκαλλοῦς τὰ μέρη καὶ στῆς Βλαχέρνας τὸ ὕψωμα, δὲν μᾶς εἶχε περάσει κἂν ἀπὸ τὸ μυαλὸ ἐκείνη τὴν Πέμπτη τῆς βουβῆς Ἑβδομάδας, νὰ ἐπισκεφθοῦμε τὸ μνημούρι τοῦ ἀγαπημένου μας παππούλη. Ἀκόμα καὶ ὅταν ἡ μοναχὴ μᾶς ἔλεγε ὅλα αὐτὰ τὰ ὑπέροχα καὶ θαυμάσια, δὲν ταξίδεψε ὁ νοῦς μας! Τὴν φώτισε ὁ Κύριος αὐτὴν τὴν ἁπλὴ καὶ χαριτωμένη ἀφιερωμένη ψυχή, νὰ μᾶς προτρέψει καὶ πάλι γιὰ τὸ ἀνεξίτηλο. Τὴν ἀφήσαμε πίσω μὲ μιὰ ἀνάμνηση μυροφόρας ψυχῆς μὲ ἀφοβιὰ θανάτου νὰ τὴν συνοδεύει πλέον. Εὐχηθήκαμε νὰ τὴν ξαναανταμώσουμε! Πόσο ἀτάραχα καὶ εἰρηνικὰ περιέγραφε τὴν προόραση τοῦ Γέροντα... Μᾶς φάνηκε ὅτι σὰν νὰ καρτεροῦσε τὴν ἐπαλήθευσή της...

 

Μετὰ ἀπὸ εἴκοσι λεπτὰ περίπου, πλησιάζαμε στὰ καταπράσινα τῆς Καρκαλλούς. Ἐλατοσκέπαστος ὁρίζοντας τοῦ Μαινάλου καὶ ἦχοι ἀπὸ τὴν ὁρμὴ τοῦ Λούσιου ποταμοῦ προπορεύονταν τῆς ἀδημονίας μας. Δὲν ὑπάρχει ἀκόμα σχετικὴ σήμανση γιὰ τὸ προσκύνημα! Ἀπὸ μακριὰ ἀκόμα ὅμως, μιὰ σημαία Ἑλληνικὴ καὶ ἕνα ψηλόκορμο καμπαναριὸ συνέθεταν τῆς ψυχῆς μας τὰ νικητήρια. Οὐρανόσημα ποὺ μᾶς ὁδήγησαν ἀμέσως στὴν αὐλὴ τῆς Παναγίας τῆς Βλαχέρνας! Ἐκεῖ, στὰ δεξιὰ τοῦ Ναοῦ της ὁ κτήτορας Ἀνανίας της!
 

Δυὸ φωτογραφίες του πάνω στὸ μάρμαρο! Κάτω ἀπὸ τὴν μιὰ: Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης Καρκαλλοῦ 15-2-1945 -Ἀθήνα  15-5-2021.

 

15 Φλεβάρη... Στὸ Ὅρος καὶ στοὺς Ἁγίους Τόπους τούτην τὴν ἡμέρα ἑορτάζουν τὸν νῦν ἀπολύεις τοῦ Δικαίου Πρεσβύτη στὴν Ὑπαπαντὴ τοῦ Κυρίου! Λάμπει στὸ δωδεκάορτο τὸ γενέθλιό του καὶ στὸ Τριώδιο τῶν ρόδων ἡ ἡμέρα τῆς τελευτῆς του! Ἁπλὰ συνέβη γιὰ κάποιους ἔτσι... Γιὰ ἐμᾶς, τίποτε τὸ ἀπρογραμμάτιστο οὐρανόθεν... Ἐκεῖνος μᾶς δίδαξε τόσα χρόνια νὰ συναρμόζουμε τὰ πάντα στὴν Ἁγία πίστη καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο... Νὰ πλέκουμε στεφάνια μὲ ὁρμαθοὺς ἀπὸ θαύματα καὶ θαυμάσια τῶν Ἁγίων καὶ τῶν ἡρώων! Μελωδήσαμε τοὺς ἀγαπημένους του ὕμνους: Τὸ Κύριε τῶν δυνάμεων, μὰ καὶ τὸν Ἐθνικὸ ὕμνο τῆς μάνας Ἐκκλησίας! Στὸ ἵνα κράζω σοι, σὰν νὰ ἀκούσαμε τὴν ταπεινὴ βαριὰ φωνή του νὰ ψέλνει πρὶν μᾶς ἀποχαιρετίσει εὐγνωμόνως, ὅπως πάντοτε τὸ συνήθιζε!
Σημειώσαμε στὸ βιβλίο προσκυνητῶν! Ἀκόμα δὲν εἶχαν σωθεῖ τὰ κεράκια ἀπὸ τοὺς προηγούμενους ποὺ ἔφτασαν ὡς ἐδῶ νὰ τοῦ ποῦν τὸ εὐχαριστῶ...
Γράψαμε λίγους στίχους ποὺ κατέληγαν μὲ ἐκεῖνο ποὺ τοῦ ζητήσαμε σὰν γονατίσαμε μπροστά του...

 

 

Τώρα νὰ ᾿σαι στὸ πλάϊ μας περσότερο ἀπὸ πρῶτα,

μὲ λογισμὸ καὶ μ᾿ ὄνειρο, μὲ παραδείσου ρότα!

Ἄντε, Ἅγιε τοῦ Θεοῦ! Πάντοτε μαζὶ μὲ τοὺς γενναίους καὶ τίς Μυροφόρες!

Χριστὸς Ἀνέστη !

Νῶντας Σκοπετέας

Ἀποσπάσματα ἀπὸ κείμενο τοῦ Πεντηκοσταρίου τοῦ 2022 καὶ ἀπὸ ὁμότιτλη σειρὰ 4 ἐκπομπῶν ὅπου μεταξὺ ἄλλων διαβάζονται ἐκτενῆ ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ ἐξαιρετικὸ βιβλίο: «ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΥΑΛΟ Π. ΑΝΑΝΙΑΣ ΚΟΥΤΣΕΝΗΣ», τοῦ συγγραφέως Κώστα Γ. Παναγόπουλου καὶ τίς ἐκδόσεις «Ἄθως»

__________________________________

Πολυτονισμὸς ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΣ 

 

 

 

 

ΣτεφαΝία ΣτέΦη

«Πᾶνος»

Κωνσταντίνος Βαθιώτης: Οι νέες ταυτότητες επί θύραις - Αλλάζοντας δικτατορική πίστα

Όσα ακούστηκαν πριν από έναν χρόνο στην πλατεία του Λαυρίου, αλλά στου Ελληνάρα του κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα!

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

«Εάν ο Ελληνικός λαός εξανίστατο άλλοτε εναντίον των ατομικών φακέλων της αστυνομίας και εζήτει την δημοσίαν καύσιν αυτών ως λίαν επικίνδυνον διά την ελευθερίαν του ατόμου, πολύ περισσότερον θα έπρεπε να εξεγερθεί τ ώ ρ α κατά της εκδόσεως των ηλεκτρονικών τ α υ τ ο τ ή τ ω ν.

Αλλά περίεργον πράγμα: Ο λαός μας εν προκειμένω προ του σπουδαιοτάτου τούτου θεάματος, φαίνεται ως υ π ν ω τ ι σ μ έ ν ο ς. Διότι δυστυχώς η έκδοσις τοιούτων ταυτοτήτων θεωρείται ως επίτευγμα επιστημονικής προόδου. Κάτω όμως από το απατηλόν προσωπείον της “π ρ ο ό δ ο υ” δύνανται ν’ αποκρύπτωνται τα απαισιώτερα σχέδια των σ κ ο τ ε ι ν ώ ν δυνάμεων, των οπαδών του Αντιχρίστου. Το είπεν η ε π ι σ τ ή μ η; Πρέπει να υ π α κ ο ύ σ ω μ ε ν, έστω και αν θ υ σ ι ά ζ ο ν τ α ι αι ατομικαί μας ε λ ε υ θ ε ρ ί α ι. Ιδού η μωρά νοοτροπία των πολλών!

Λάμπρος Σκόντζος: Ἁγία Μαρίνα ἡ Μεγαλομάρτυς - Ἡ Πανέφημη νύμφη τοῦ Χριστοῦ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Οἱ γυναῖκες Μάρτυρες τῆς Ἐκκλησίας μας δὲν ὑστέρησαν σὲ ἡρωικὸ φρόνιμα ἀπὸ τοὺς ἄνδρες. Ὑπέδειξαν τὸ ἴδιο μὲ ἐκείνους ἡρωισμὸ ἢ καὶ τοὺς ξεπέρασαν πολλὲς φορές. Γι᾿ αὐτὸ καὶ τιμῶνται τὸ ἴδιο λαμπρὰ μὲ ἐκείνους.
 

Μιὰ ἀπὸ τίς μεγαλομάρτυρες γυναῖκες εἶναι καὶ ἡ ἁγία Μαρίνα. Γεννήθηκε στὴν Ἀντιόχεια τῆς Πισιδίας τῆς Μ. Ἀσίας περὶ τὸ 255 μ. Χ. ἀπὸ ἐπιφανεῖς γονεῖς. Ὁ πατέρας της ὀνομαζόταν Αἰδέσιος ἦταν ὁ ἐπίσημος ἱερέας τῶν εἰδώλων τῆς περιοχῆς. Ἡ μητέρα της πέθανε λίγες μέρες μετὰ τὴ γέννα τῆς μονάκριβης κόρης της, τὴν ὁποία ὀνόμασαν Μαρίνα. Ὁ πατέρας της, μὴ μπορῶντας νὰ φροντίσει τὸ βρέφος τὸ παρέδωσε σὲ μιὰ γυναῖκα ἔξω ἀπὸ τὴν πόλη γιὰ νὰ τὸ φροντίζει μέχρι νὰ μεγαλώσει. Ἡ γυναῖκα αὐτὴ ἦταν κρυφὴ καὶ ἔνθερμη Χριστιανή. Ἡ μικρὴ Μαρίνα ἄκουγε στὸ χριστιανικὸ ἐκεῖνο σπίτι νὰ μιλοῦν γιὰ τὸ Χριστὸ καὶ νὰ τὸν λατρεύουν μὲ εὐλάβεια καὶ σεμνότητα. Ἄκουγε ἱστορίες γιὰ τὴ θαυμαστὴ ζωή του, γιὰ τὰ θαύματά του, γιὰ τὴ διδασκαλία του, γιὰ τὴ σταύρωσή του, γιὰ τὴν ἀνάστασή του καὶ τὴ θεία ἀνάληψή τους στοὺς οὐρανούς. Ἡ παιδικὴ καὶ ἀθώα ψυχή της ἀπομνημόνευε μὲ θαυμαστὸ τρόπο ὅ,τι ἔβλεπε καὶ ἄκουγε στὸ εὐλογημένο ἐκεῖνο σπιτικό. Συγκινοῦνταν ἀφάνταστα μὲ τὸ πάθος τοῦ Χριστοῦ. Ὅταν κατάλαβε, ρωτοῦσε λεπτομέρειες γιὰ τὴ νέα πίστη, ἡ ὁποία ἔγινε σύντομα καὶ δική της πίστη.

Μετά τίς «Πρέσπες τοῦ Αἰγαίου», τί;

Ἱστορικός συνεργάτης

Τό τελευταῖο διάστημα καί πρίν τίς ἐκλογές ἀκόμη, γίνεται πολύς λόγος, κυρίως ἀπό γεωπολιτικούς ἀναλυτές –πέραν τῶν ἱστορικῶν καί πολιτικῶν πεποιθήσεών τους– γιά τόν διαμοιρασμό τοῦ Αἰγαίου μεταξύ Ἑλλάδος καί Τουρκίας ἤ ἀλλιῶς τίς «Πρέσπες τοῦ Αἰγαίου». Βεβαίως αὐτό προωθεῖται μέ τίς «εὐλογίες» τῶν Ἀμερικανῶν. Αὐτό θά σημάνει τόν ἀκρωτηριασμό τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας στό Αἰγαῖο καί ὄχι μόνο. Ποιός ὅμως εἶναι ὁ ἀπώτατος σκοπός τοῦ διαμοιρασμοῦ τοῦ Αἰγαίου; Ποιός θέλει νά δοθεῖ τό μισό Αἰγαῖο στόν «κακό» καί «ἀναξιόπιστο» σύμμαχο ποῦ ἀκούει στό ὄνομα Τουρκία, ἡ ὁποία «ἀλληθωρίζει» γεωπολιτικά μιά προς τόν Ὀργανισμό Βορειοατλαντικοῦ Συμφώνου (ΝΑΤΟ) καί μία πρός τήν Ρωσική Ὁμοσπονδία; Ποιός θά ὠφεληθεῖ περισσότερο ἀπό αὐτό τό ἐπερχόμενο ἀπεχθές γεγονός; 

Εἶναι δεδομένο ὅτι κάποια κράτη ἀκολουθοῦν τήν στρατηγική-ἐξωτερική πολιτική βάθους (χρόνου) καί μέ «ὑπομονή», χωρίς νὰ παρεκκλίνουν καθόλου, προχωροῦν στήν ἐπίτευξη τῶν στόχων τους. 

Σοφία Μπεκρῆ: Μαρίνα, «ἡ φαεινὴ λαμπάδα»

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος

«Τὴν λαμπάδα τὴν φαεινήν», «τὴν νύμφην Κυρίου καὶ ἄσπιλον ἀμνάδα», «Μαρίναν τὴν ἁγίαν» καλούμαστε ὅλοι μὲ ὕμνους νὰ τιμήσωμε, διότι αὐτή, «πυρποληθεῖσα τῷ θείῳ ἔρωτι», ὡς δορκάδα διψῶσα «ἔδραμε» πρὸς τὸν Νυμφίο της Χριστό καὶ ἀφοῦ «ἐνήθλησε λαμπρῶς» κέρδισε ἀξίως τὸ χρυσὸ βραβεῖο τῆς νίκης, τὸν ἄφθαρτο στέφανο, αὐτὸν ποὺ ὁ χαρίζει Κύριος «πᾶσι τοῖς ἠγαπηκόσιν τὴν δόξαν Του» (Τιμ., Β’, δ’ 8). 

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ - ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΙΟΥΛΙΟΥ 2023

Ἡ Ἁγία Μαρίνα ἡ Μεγαλομάρτυς

Eπιπρέπει σοι, πώς αν είποις, Mαρίνα,

Σων αιμάτων έρευθος, α ξίφει χέεις.

Εβδομάτη δεκάτη Mαρίναν κτάνε φάσγανον οξύ.

Χεὶρ δημίου τέμνει σε Μαρῖνα ξίφει,

Χεὶρ Κυρίου χάριτι θείᾳ δὲ στέφει.

Ἑβδομάτῃ δεκάτῃ Μαρῖνα δειροτομήθη.

H ΠΡΟΣΚΑΙΡΟΣ ΠΙΣΤΗ: «Χθές πίστιν εἶχες τήν τῶν καιρῶν, σήμερον τήν τοῦ Θεοῦ γνώρισον» (Ἁγ. Γρηγόριος Θεολόγος – «Εἰς τήν καινήν Κυριακήν – Λόγος ΜΔ)

Γράφει ὁ ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

 

Ὁ Ἅγ. Γρηγόριος στὸ λόγο του ἀναφέρεται (στηλιτεύει) καὶ στὴν ἀρνητικὴ πράξη της «τῶν καιρῶν πίστεως», περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλοῦν τὰ τρία πρῶτα Εὐαγγέλια στὰ ἐδάφια: Ματθ. 13,27 – Μᾶρκ. 4,16 καὶ Λουκ. 8,13, ὅπου ὁ Κύριος ἀναφέρεται στὴ σπορὰ τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ.
 

Ὁ Ἄγ. Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ὑπογραμμίζει τὸ νόημα τῆς προσκαίρου πίστεως, μὲ ἀναφορὰ στὸν Ἅγ. Γρηγόριο τὸν Θεολόγο. Ὁ Ἁγιορείτης ὅσιος γράφει, σχετικά:

Ἁγιορείτικη Κελλιώτικη Φωνή: Τό Αὐτοδιοίκητον τῆς Ἀθωνικῆς Πολιτείας

Ἁγιορείτικη Κελλιώτικη Φωνή
Ἀπρίλιος 2022- ٫βκβ ́ μ.Χ.

 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 

ΣΕΛ 

1. Καταγγελία – διαμαρτυρία Ἁγιορειτῶν Πατέρων ἐπί τῶν ἐπιβληθέντων

 μέτρων, λόγω τοῦ covid-19, στήνΑὐτοδιοίκητη Ἁγιορετική Πολιτεία 

- Τά συμβάντα στήν ΙΚ 

2 

- Τά ἐγειρόμενα ζητήματα 

3 

- Ὁ ἰδιαίτερος χαρακτῆρας τῆς Διοικήσεως τοῦ ΑΟ 

6 

- Ἁρμοδιότητες καί εὐθύνες τῆς Ἀστυνομίας 

9 

Τελικά λήγει το μέλι και ό,τι αφορά το γνωστό μας προϊόν

-Τελικά το μέλι έχει ημερομηνία λήξης;

Η απάντηση είναι «Όχι». Ακόμη και το ανοιγμένο μέλι δεν λήγει. Σύμφωνα με τις οδηγίες του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ, το μέλι παραμένει ασφαλές προς κατανάλωση ακόμη και μετά την πτώση της ποιότητας στη γεύση και το άρωμα.

- Πώς γίνεται να τρώμε μέλι ανοιγμένο προ ετών και να μην μας πειράζει;

Το μέλι είναι ένα προϊόν υψηλής οξύτητας. Αυτό σημαίνει ότι βακτήρια και λοιποί μικροοργανισμοί δεν έχουν την ευκαιρία να αναπτυχθούν μέσα στο βάζο. Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι το μέλι κρατά ακόμα και δώδεκα μήνες μέχρι να αρχίσει να υποβαθμίζεται η ποιότητά του. Ωστόσο, ακόμα κι αν το μέλι πάρει τη χαρακτηριστική θολή όψη και κρυσταλλώσει, εξακολουθεί να είναι ασφαλές.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Δ΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ - Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΑΓΩΝΑΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΦΡΟΝΗΜΑΤΟΣ» [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 19-7-1981] (Β53)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Δ΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

  Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

                                 με θέμα:

                   «ΑΓΩΝΑΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΦΡΟΝΗΜΑΤΟΣ»

                      [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 19-7-1981]

(Β53)                                                                                                                   

    «Ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ᾿ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν».

Τό Εὐαγγέλιο καί ὁ Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς (Μνήμη Δ' Οἰκουμενικῆς Συνόδου) 16 ΙΟΥΛΙΟΥ 2023

Ἑωθινόν

 

Ἦχος πλ. α´ - Ἑωθινόν Ϛ´
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΚΔ´ 36 - 53

³⁶ Ταῦτα δὲ αὐτῶν λαλούντων αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς ἔστη ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ λέγει αὐτοῖς· Εἰρήνη ὑμῖν. ³⁷ πτοηθέντες δὲ καὶ ἔμφοβοι γενόμενοι ἐδόκουν πνεῦμα θεωρεῖν. ³⁸ καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Τί τεταραγμένοι ἐστέ, καὶ διατί διαλογισμοὶ ἀναβαίνουσιν ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; ³⁹ ἴδετε τὰς χεῖράς μου καὶ τοὺς πόδας μου, ὅτι αὐτὸς ἐγώ εἰμι· ψηλαφήσατέ με καὶ ἴδετε, ὅτι πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα. ⁴⁰ καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐπέδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας. ⁴¹ ἔτι δὲ ἀπιστούντων αὐτῶν ἀπὸ τῆς χαρᾶς καὶ θαυμαζόντων εἶπεν αὐτοῖς· Ἔχετέ τι βρώσιμον ἐνθάδε; ⁴² οἱ δὲ ἐπέδωκαν αὐτῷ ἰχθύος ὀπτοῦ μέρος καὶ ἀπὸ μελισσίου κηρίου, ⁴³ καὶ λαβὼν ἐνώπιον αὐτῶν ἔφαγεν. ⁴⁴ εἶπε δὲ αὐτοῖς· Οὗτοι οἱ λόγοι οὓς ἐλάλησα πρὸς ὑμᾶς ἔτι ὢν σὺν ὑμῖν, ὅτι δεῖ πληρωθῆναι πάντα τὰ γεγραμμένα ἐν τῷ νόμῳ Μωϋσέως καὶ προφήταις καὶ ψαλμοῖς περὶ ἐμοῦ. ⁴⁵ τότε διήνοιξεν αὐτῶν τὸν νοῦν τοῦ συνιέναι τὰς γραφάς, ⁴⁶

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ - ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΙΟΥΛΙΟΥ 2023

  Μνήμη της Δ' Οικουμενικής Συνόδου

 

 

Πόλου νοητοῦ ἀστέρες σελασφόροι,

Ἀκτῖσιν ὑμῶν φωτίσατέ μοι φρένας.

Την Κυριακή μεταξύ της 13ης έως 19ης Ιουλίου εορτάζεται η μνήμη της Δ' Οικουμενικής Συνόδου που έγινε στη Χαλκηδόνα κατά των Μονοφυσιτών το έτος 451 μ.Χ.

Άλλες πηγές αναφέρουν, ότι η μνήμη είναι βασικώς των Αγίων Πατέρων της Δ' Οικουμενικής Συνόδου και σε κάποια φάση γιορτάστηκαν και των άλλων Συνόδων, δηλαδή των:

Νώντας Σκοπετέας: Ὁ κυρ-Παναγιώτης στό ΦΩΣ! (Εἰς μνήμην Παναγιώτη Οἰκονόμου)

«Ἐν τῷ οὐρανῷ τοὺς ὀφθαλμούς μου αἴρω,

πρὸς σε Λόγε οἴκτειρόν με,

ἵνα ζῶ σοι»

(Ἀναβαθμοὶ Παρακλητικῆς πλ. β’)

Γράφει ὁ Νώντας Σκοπετέας

 

Ἔχει μάτια ἡ καρδιά! Ἔχει μάτια ἡ ψυχή! Στὸν Οὐρανὸ ἐκπέμπονται νὰ πάρουν σὰν ἀνταπόδομα τὴν ἐπίλαμψη Ἐκείνου, τοῦ Θεανθρώπου, ποὺ ἔπλασε ὄμμα ἀπὸ χῶμα καὶ σίελο, βγαλμένο ἀπὸ τὸ ἄχραντο στόμα Του! Ὅλα τὰ πνευματικά, ποὺ τὴν ψυχὴ ἀνεβάζουν στὸ Φῶς, δὲν θὰ εἶχαν καμία ὑπόσταση ὅμως, ἂν τὰ πρέσβευαν μονάχα οἱ ἀκροατὲς σὰν τὸν ταλαίπωρο γράφοντα, ἀλλὰ οἱ ποιητὲς τοῦ Νόμου τοῦ Θεοῦ, οἱ βιωματικοὶ ἐκφραστὲς τῆς μόνης Ἀλήθειας, οἱ μπροστάρηδές μας, σὰν τὸν ἀξέχαστο Παναγιώτη Οἰκονόμου.