-τὸ σκότος, τὸ φῶς καὶ ἡ ἐλπίδα-
| Γεώργιος Δημητράκης |
Σκοπὸς τῆς ζωῆς μας πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἐπίγνωση τῆς ἀλήθειας καὶ τῆς πραγματικότητας, ὁ ἀέναος ἀγῶνας μεταξὺ πραγματικότητας καὶ φαντασίας, δηλαδὴ μεταξὺ τοῦ δημιουργοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ συνάμα καὶ τοῦ δημιουργοῦ Ἀνθρώπου κατὰ τοῦ χάους, γιὰ νὰ δημιουργήσουμε ἄλλους ἀνθρώπους μὲ μεγαλύτερη ψυχή.
Τίποτε, μὰ τίποτε εἰς τὴν ζωὴ δὲν εἶναι ἀνέφικτο. Πολὺ ἁπλὸ εἶναι, ὅταν βιώνουμε τὴν ζωὴ ὄρθιοι, ὥστε νὰ πεθαίνουμε ὄρθιοι, ἀλλὰ καὶ ἐλεύθεροι. Τί ἐννοῶ μὲ αὐτό. Ἀπὸ τὴν παιδικὴ ἡλικία μας ὀφείλουμε νὰ ἀπεχθανόμαστε καὶ νὰ καταπολεμοῦμε διαρκῶς τὸ ψέμα καὶ τὴν ἀδικία.
Νὰ εἴμαστε πάντα καθαροὶ καὶ ἀνεπίληπτοι. Διότι μόνον ὁ καθαρός, ὁ ἄμεμπτος ἔχει τὴν ψυχικὴ δύναμη καὶ τὴν ἱκανότητα νὰ ὀσφραίνεται τὴν δυσωδία, τὸ ψέμα καὶ τὴν ἀδικία ποὺ μολύνουν καὶ καταστρέφουν τοὺς ἀνθρώπους, τὴν κοινωνία, ἀλλὰ καὶ τὴν Πατρίδα.

























