π. Δημήτριος Μπόκος: Η ΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ

 

π. Δημήτριος Μπόκος

Ὅταν ὁ Χριστὸς φανέρωσε ξεκάθαρα στοὺς Ἰουδαίους ὅτι εἶναι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὅτι πατέρας του εἶναι αὐτὸς ποὺ αὐτοὶ ἰσχυρίζονται ὅτι εἶναι ὁ Θεός τους, οἱ Ἑβραῖοι δὲν ἄντεξαν. Κατάλαβαν πολὺ καλὰ τί τοὺς ἔλεγε, γι’ αὐτὸ καὶ θεώρησαν τὰ λόγια του ὕψιστη βλασφημία. Κανένας ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ ἐξισωθεῖ μὲ τὸν Θεό. Καὶ πῆραν στὰ χέρια τους πέτρες νὰ τὸν λιθοβολήσουν, ὅπως ὅριζε ὁ νόμος τους. Μὰ ὁ Χριστὸς πέρασε ἀνάμεσά τους χωρὶς νὰ μπορεῖ νὰ τὸν ἀγγίξει κανένας, γιατὶ δὲν εἶχε ἔλθει ἀκόμη ἡ ὥρα του νὰ σταυρωθεῖ. Τότε ὁ Χριστὸς συνάντησε στὸν δρόμο του ἕναν τυφλὸ ἐκ γενετῆς καὶ τὸν θεράπευσε (Κυριακὴ τοῦ Τυφλοῦ).

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ [:Ιω. 9, 1-38] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΟΡΑΣΙΣ» [20-5-2001] (Β435) (έκδοσις β΄)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ[:Ιω. 9, 1-38]

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

                                 με θέμα:

                             «Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΟΡΑΣΙΣ»

                                [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 20-5-2001] 

(Β435)                                                                                                 (έκδοσις β΄)                               

    Σήμερα, η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, αναφέρει, σαν ευαγγελική περικοπή, την θεραπεία του εκ γενετής τυφλού, που με πολλές λεπτομέρειες μας αφηγείται ο ευαγγελιστής Ιωάννης. Το θαύμα της θεραπείας του τυφλού από τον Κύριον, περιέχει σε μας πλουσιοτάτην θεολογίαν. Αλλά εμείς θα μείνομε μόνο εις το συμπέρασμα που έβγαλε ο ίδιος ο Κύριος από την στάση του πρώην τυφλού, αλλά και την στάση της απιστίας του περιβάλλοντός του.

Τό Εὐαγγέλιο καί ὁ Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς (Τοῦ τυφλοῦ) 25 Μαΐου 2025

 

Ἑωθινόν

 

Ἦχος πλ. α´ - Ἑωθινόν Η´
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Κ´ 11 - 18

¹¹ Μαρία δὲ εἱστήκει πρὸς τῷ μνημείῳ κλαίουσα ἔξω. ¹² ὡς οὖν ἔκλαιε, παρέκυψεν εἰς τὸ μνημεῖον καὶ θεωρεῖ δύο ἀγγέλους ἐν λευκοῖς καθεζομένους ἕνα πρὸς τῇ κεφαλῇ καὶ ἕνα πρὸς τοῖς ποσίν, ὅπου ἔκειτο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. ¹³ καὶ λέγουσιν αὐτῇ ἐκεῖνοι· Γύναι, τί κλαίεις; λέγει αὐτοῖς· Ὅτι ἦραν τὸν Κύριόν μου, καὶ οὐκ οἶδα ποῦ ἔθηκαν αὐτόν. ¹⁴ καὶ ταῦτα εἰποῦσα ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ θεωρεῖ τὸν Ἰησοῦν ἑστῶτα, καὶ οὐκ ᾔδει ὅτι Ἰησοῦς ἐστι. ¹⁵ λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Γύναι, τί κλαίεις; τίνα ζητεῖς; ἐκείνη δοκοῦσα ὅτι ὁ κηπουρός ἐστι, λέγει αὐτῷ· Κύριε, εἰ σὺ ἐβάστασας αὐτόν, εἰπέ μοι ποῦ ἔθηκας αὐτόν, κἀγὼ αὐτὸν ἀρῶ. ¹⁶ λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Μαρία. στραφεῖσα ἐκείνη λέγει αὐτῷ· Ραββουνί, ὃ λέγεται, διδάσκαλε. ¹⁷ λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Μή μου ἅπτου· οὔπω γὰρ ἀναβέβηκα πρὸς τὸν πατέρα μου· πορεύου δὲ πρὸς τοὺς ἀδελφούς μου καὶ εἰπὲ αὐτοῖς· ἀναβαίνω πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ πατέρα ὑμῶν, καὶ Θεόν μου καὶ Θεὸν ὑμῶν. ¹⁸ ἔρχεται Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ ἀπαγγέλλουσα τοῖς μαθηταῖς ὅτι ἑώρακε τὸν Κύριον, καὶ ταῦτα εἶπεν αὐτῇ.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ - ΚΥΡΙΑΚΗ 25 ΜΑΪΟΥ 2025

Κυριακή του τυφλού

 

Φωτὸς χορηγός, ἐκ φάους πέλων φάος,
Τὸν ἐκ γενετῆς ὀμματοῖς Τυφλόν, Λόγε.

Το ευαγγέλιο της Κυριακής του Τυφλού, αποτελεί μια αδιάψευστη απόδειξη ότι ο Χριστός δεν ήταν μόνο τέλειος άνθρωπος αλλά και τέλειος Θεός.

Όπως διαβάζουμε στο Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο (κεφ. 9, 1-38), ο Χριστός, περνώντας μέσα από την Ιερουσαλήμ, συναντάει έναν εκ γενετής τυφλό. Ο Κύριος, έκανε πυλό, αφού έφτυσε στο χώμα, του άλειψε τα μάτια και τον έστειλε στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Ο τρόπος αυτός θεραπείας, μας υπενθυμίζει τον τρόπο που ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, πλάθοντάς τον. Ο Θεός στην Παλαιά Διαθήκη, πλάθει τον άνθρωπο από χώμα, τώρα ο Χριστός, πλάθει τα μάτια του εκ γενετής τυφλού πάλι από χώμα. Ο ίδιος Θεός! Δοκιμάζει την πίστη του τυφλού και τον στέλνει στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Σέβεται την ελευθερία του ανθρώπου, και ζητάει τη δική του εκούσια και ελεύθερη συμμετοχή του στο θαύμα. Ο τυφλός όμως με πίστη, υπακούει στην εντολή του Θεού, πηγαίνει και πλένεται και επιστρέφει βλέποντας.

Γι᾿ αὐτοὺς ποὺ λένε πὼς ὁ Θεός, ἀφοῦ εἶναι παντοδύναμος, μπορεῖ νὰ κάνῃ καὶ τὸ κακό

 

 

Ἐπιμέλεια:
Σάββας Ἠλιάδης

 

«ἐμβλέψας δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· παρὰ ἀνθρώποις τοῦτο ἀδύνατόν ἐστι, παρὰ δὲ Θεῷ πάντα δυνατά ἐστι». (Ματθ. 19,26)

Σχόλιο:

 

«Φασὶ δὲ τινές, ὅτι ἐὰν πάντα δυνατὰ τῷ Θεῷ, δυνατὸν ἄρα τῷ Θεῷ καὶ τὸ κακόν. Πρὸς οὖς λέγομεν ὅτι τὸ κακὸν οὐκ ἔστι δυνάμεως ἀλλ᾿ ἀδυναμίας. Δι᾿ ὃ καὶ ὁ Παῦλος φησίν, ὄντων ἡμῶν ἀσθενῶν, ἤγουν ἁμαρτωλῶν. Καὶ ἑτέρως δὲ κατὰ τὸν θεολόγον Γρηγόριον, ἀρχὴ τοῦ κακοῦ τὸ ἀμελῆσαι τοῦ ἀγαθοῦ· πῶς δ᾿ ἂν ἀμελήση τοῦ ἀγαθοῦ ἡ αὐτοαγαθότης;». 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ [:Ἰω. 9, 1-38] Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου «ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ» [4-6-2000] (Β415)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ[:Ἰω. 9, 1-38]

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

μὲ θέμα:

«ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ»

[ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 4-6-2000]

(Β415)

Ὁ Κύριος Ἰησοῦς, ἀγαπητοί μου, εἶπε κάποτε: «Πλὴν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐλθὼν ἆρα εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς;». Ἀλλὰ ποιά πίστη ὁ Κύριος θὰ ζητοῦσε νὰ βρεῖ ὅταν κατὰ τὴ Δευτέρα Του Παρουσία θὰ ἐπανήρχετο εἰς τὴν Γῆν;

Εἶναι ἕνα χωρίο, τὸ ὁποῖο πάρα πολὺ μὲ ἔχει, προσωπικά, ἐντυπωσιάσει· ποὺ ἔμμεσα δίδεται ἡ πληροφορία ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχει ἡ πίστις ἐπὶ τῆς Γῆς. Δηλαδὴ συγκεκριμένα, θὰ εἶναι σπάνια ἡ πίστις ἐπὶ τῆς Γῆς. Καὶ ποία πίστις; Στὸ Θεανθρώπινο πρόσωπό Του. Δηλαδὴ προϊόντος τοῦ χρόνου, οἱ ἄνθρωποι θὰ παύσουν νὰ πιστεύουν εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν ὡς τέλειον Θεὸν καὶ τέλειον ἄνθρωπον. Καὶ τοῦτο γιατί ὅλοι μιλοῦν περὶ πίστεως, ἀλλὰ σὲ πολλοὺς χριστιανούς μας, διαφοροποιεῖται ἡ πίστις. Προσέξτε, διαφοροποιεῖται ἡ πίστις. Ὑπάρχει μία πίστις ὑποκειμενική, μὲ πλεῖστες ὅσες παραλλαγές.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά: ΣΤΟ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗ ΙΩΑΝΝΗ Η΄ ΕΩΘΙΝΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ [Ιω. 20, 11-18]

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ

Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά:

                        ΣΤΟ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗ ΙΩΑΝΝΗ

                   Η΄ ΕΩΘΙΝΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ [Ιω.20,11-18]

                  (το οποίο διαβάζεται κατά την Κυριακή του Τυφλού)

  Όπου εκτίθεται και ότι μεγάλων δωρεών θα αξιωθούν όσοι παραμένουν έως το τέλος με ευλάβεια στις ιερές συνάξεις.

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

    Ο Ιωάννης ο  Παρθένος είναι ο μόνος που απέκτησε και πλούτισε κατά χάρη μητέρα την μόνη από τις μητέρες Παρθένο, ο εξαιρετικά αγαπημένος του Χριστού, ο περισσότερο από τους άλλους ευαγγελιστές θεωρούμενος ως υιός βροντής, την οποία ο Κύριος ανέβηκε στους ουρανούς και κρότησε· γι΄αυτό, χρησιμοποιώντας πιο μεγαλόφωνο κήρυγμα, για να μας διατρανώσει το συμβάν της δεσποτικής αναστάσεως από τους νεκρούς και να ιστορήσει τον τρόπο της φανερώσεως μετά την ανάστασή Του, την περασμένη Κυριακή[:Κυριακή της Σαμαρείτιδος, ανάγνωση στον όρθρο του Ζ΄ Εωθινού Ευαγγελίου, Ιω.20,1-10] ακούστηκε να λέγει δια της περικοπής του ευαγγελικού συγγράμματός του: «Τῇ δὲ μιᾷ τῶν σαββάτων Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ ἔρχεται πρωΐ σκοτίας ἔτι οὔσης εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ βλέπει τὸν λίθον ἠρμένον ἐκ τοῦ μνημείου. τρέχει οὖν καὶ ἔρχεται πρὸς Σίμωνα Πέτρον καὶ πρὸς τὸν ἄλλον μαθητὴν ὃν ἐφίλει ὁ Ἰησοῦς(:Αφού πέρασε το Σάββατο, την επόμενη ημέρα, που ήταν η πρώτη ημέρα της εβδομάδος, η Μαρία η Μαγδαληνή έρχεται στο μνημείο πρωί, όταν ήταν ακόμη σκοτάδι, και βλέπει ότι ο λίθος που έφραζε την είσοδο του τάφου ήταν σηκωμένος από το μνήμα. Όταν λοιπόν είδε το μνήμα ανοιχτό, τρέχει κι έρχεται στον Σίμωνα Πέτρο και στον άλλο μαθητή τον οποίο αγαπούσε ο Ιησούς)»[Ιω.20,1-2], δηλώνοντας στο σημείο αυτό τον εαυτό του.

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Ἡ προσπάθεια ὁλοκληρωτικῆς ὑποδούλωσης τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸ χάραγμα τοῦ ἀντιχρίστου (Μέρος Γ' καί τελευταῖο)

 

 

Μέρος Γ΄: Ὁ προκείμενος ἡμῖν ἀγῶνας

 

(Θεωρήσαμε πολὺ χρήσιμο καὶ ἐπίκαιρο νὰ ἀναδημοσιεύσουμε τὸ ἄρθρο τοῦ ἀγαπητοῦ ἀδερφοῦ μας Χρήστου Κελαϊδώνη τὸ ὁποῖο εἶχε δημοσιευτεῖ τὸ 2023 σὲ 3 μέρη)  

 

Τὰ Μέρη Α΄ ΕΔΩ καὶ Β΄ ΕΔΩ

 

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης

Ὅλα τα παραπάνω, ἂν καὶ εἶναι καλὰ καὶ ὠφέλιμα, δὲν εἶναι γιὰ τοὺς πολλοὺς κάτι τὸ ἄγνωστο γιὰ νὰ προκαλοῦν μεγάλες ἐντυπώσεις.

 

Λίγο πολύ, ὅλοι τὰ γνωρίζουμε, ὅλοι καταλαβαίνουμε ὅτι πρέπει νὰ προσέχουμε καὶ ὅλοι ξέρουμε ὅτι ὀφείλουμε νὰ ἀγωνιστοῦμε.

 

Γιατί οἱ ἡμέρες εἶναι ὄντως πολὺ πονηρὲς καὶ μπορεῖ, πράγματι, νὰ πέσουμε, ὄχι μετὰ ἀπὸ πολὺ ἀγῶνα καὶ πίεση, ἀλλὰ στὴν πρώτη «μπαλωθιὰ» τῶν ἀνθρώπων τοῦ συστήματος.

Ιερομόναχος Ιωαννίκιος Μπάλαν (1930-2008)

 

Ο π. Ιωαννίκιος Μπάλαν γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 1930 στην κοινότητα Στανίτσα του νομού Νεάμτσου της βόρειας Ρουμανίας. Ήταν το δεύτερο από τα εννέα παιδιά του Κωνσταντίνου και της Ελένης. Στο βάπτισμα πήρε το όνομα Ιωάννης. Πήγε σχολείο στο χωριό του και κατόπιν συνέχισε σπουδές στο Εμπορικό Λύκειο της πόλεως Ρομάν. Κατά το τέλος των σπουδών του ελκύσθηκε από τη φήμη του τότε ηγουμένου της μονής Συχαστρία Κλεόπα Ηλίε και εισήλθε στην αδελφότητα αυτής το φθινόπωρο του 1949.

Εκείνο τον καιρό ο π. Κλεόπας με 27 μοναχούς της μονής του στάλθηκε από το Ρουμανικό Πατριαρχείο ως ηγούμενος για την επάνδρωση της μονής Σλάτινα. Ο τότε δόκιμος Ιωάννης μπήκε στη Συχαστρία σε μία δύσκολη περίοδο της ιστορίας της. Από τη μια μεριά κόπηκε στα δύο η αδελφότητα με την αποχώρηση του π. Κλεόπα μαζί με τους πιο προοδευμένους μοναχούς, και από την άλλη, στη Ρουμανία είχε εγκατασταθεί κομμουνιστική κυβέρνηση, η οποία είχε προετοιμάσει τα σχέδια για τη διάλυση του μοναχισμού. Ο αδελφός Ιωάννης, σπουδασμένος νέος για την εποχή εκείνη, ήταν μία θετική παρουσία στη μονή Συχαστρία. Αφότου πήγε στη μονή, ασχολήθηκε με τη γραμματεία και τον επισιτισμό της μονής.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ [:Ιω. 9, 1-38] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΟΡΘΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΑΡΓΙΑΣ» [28-5-1995] (Β316)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ[:Ιω. 9, 1-38]

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

                                 με θέμα:

                         «Η ΟΡΘΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΑΡΓΙΑΣ»

                                [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 28-5-1995] 

(Β316)                                     

      Το θαύμα της θεραπείας του εκ γενετής τυφλού, που ακούσαμε στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου, είχε εκπλήξει τους άρχοντας της Ιερουσαλήμ. Δεν εγνώριζαν τι εξήγηση να δώσουν. Ρωτούσαν τον ίδιον τον τυφλόν, ρωτούσαν τους γονείς του και ξαναρωτούσαν και επανήρχοντο. Αλλά το θαύμα έμενε θαύμα. Φθονούσαν οι άρχοντες τον Ιησούν. Γι'αυτό ακριβώς και πολυπραγμονούσαν περί την θεραπεία του, γιατί δεν ηνείχοντο να ακούν κάτι μεγάλο γι’ Αυτόν. Εξάλλου ο φθόνος των οδήγησε τον Ιησούν εις τον Σταυρόν. Γι'αυτό προσπαθούν τώρα να βρουν, όπως πάντοτε το έκαναν, κάτι δήθεν κατηγορήσιμο για να ψέξουν, να κατηγορήσουν τον Ιησούν και να δείξουν ότι είναι αμαρτωλός και συνεπώς δεν είναι ο Μεσσίας. Όλο το θέμα εκεί ήτο. «Και συνεπώς, δεν είναι ο Μεσσίας».

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ - ΣΑΒΒΑΤΟ 24 ΜΑΪΟΥ 2024

Ὁ Ὅσιος Συμεὼν ὁ ἐν τῷ Θαυμαστῷ ὄρει

Θαυμαστὸν ᾤκει πρὶν Συμεὼν γῆς ὄρος,

Πόλου δὲ πανθαύμαστον οἰκεῖ νῦν ὄρος.

Εἰκάδι ἔνθα νόες Συμεὼν μόλεν ἀμφὶ τετάρτῃ.

Ο Όσιος Συμεών, έζησε την εποχή του αυτοκράτορα Ιουστίνου Β' (574 μ.Χ.). Καταγόταν από την Έδεσσα, αλλά γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Συρίας.

Όταν ευρίσκετο στην ηλικία των πέντε ετών ένας τρομερός σεισμός κατέστρεψε μεγάλο μέρος της Αντιόχειας. Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν και ο πατέρας του Ιωάννης, ο οποίος σκοτώθηκε όταν κατέρρευσε η στέγη του σπιτιού του. Η μητέρα του Μάρθα (4 Ιουλίου και 1 Σεπτεμβρίου) όμως, διασώθηκε διότι απουσίαζε από την πόλη όπως και ο Συμεών ο οποίος είχε πάει να προσκυνήσει το ναό του Αγίου Στεφάνου. Έκτοτε με φόβο θεού η Μάρθα ανέτρεφε και μεγάλωνε το γιο της.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ [:Ιω.9,1-38] Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΕΚ ΓΕΝΕΤΗΣ ΤΥΦΛΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ [:Ιω.9,1-38]

                           Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

                 ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΕΚ ΓΕΝΕΤΗΣ ΤΥΦΛΟΥ

     «Καὶ παράγων εἶδεν ἄνθρωπον τυφλὸν ἐκ γενετῆς. καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· ῥαββί, τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ;(: καθώς ο Ιησούς περνούσε από το κέντρο της πόλεως, είδε έναν άνθρωπο που είχε γεννηθεί τυφλός. Τότε οι μαθητές Του Τον ρώτησαν: ‘’Διδάσκαλε, ποιος αμάρτησε για να γεννηθεί ο άνθρωπος αυτός τυφλός; Αμάρτησε ο ίδιος, όταν ήταν ακόμη μέσα στην κοιλιά της μητέρας του, ή αμάρτησαν οι γονείς του και τιμωρείται αυτός για τις αμαρτίες τους;’’)»[Ιω.9,1].

    Επειδή ο Κύριος είναι πάρα πολύ φιλάνθρωπος και φροντίζει για τη σωτηρία μας και επειδή θέλει να κλείσει τα στόματα των αχαρίστων, δεν παραλείπει να κάνει τίποτε από αυτά που έπρεπε να κάνει, και αν ακόμη κανένας δεν έδινε προσοχή. Αυτά λοιπόν γνωρίζοντας καλά και ο προφήτης Δαβίδ έλεγε: «ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου, καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε (:για να φανεί έτσι πόσο δίκιο είχες στις καταδικαστικές Σου αποφάσεις σε βάρος μου και να εξέλθεις έτσι νικητής, όταν ασεβείς και μωροί θελήσουν να Σε επικρίνουν)»[Ψαλμ.50,6].

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ [:Πράξ. 16,11-34] ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ [:Πράξ.16,11-34]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Ἀναχθέντες οὖν ἀπὸ τῆς Τρῳάδος εὐθυδρομήσαμεν εἰς Σαμοθρᾴκην, τῇ δὲ ἐπιούσῃ εἰς Νεάπολιν, ἐκεῖθὲν τε εἰς Φιλίππους, ἥτις ἐστὶ πρώτη τῆς μερίδος τῆς Μακεδονίας πόλις κολωνία. Ἦμεν δὲ ἐν αὐτῇ τῇ πόλει διατρίβοντες ἡμέρας τινάς,  τῇ τε ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων ἐξήλθομεν ἔξω τῆς πόλεως παρὰ ποταμὸν οὗ ἐνομίζετο προσευχὴ εἶναι, καὶ καθίσαντες ἐλαλοῦμεν ταῖς συνελθούσαις γυναιξί. καὶ τίς γυνὴ ὀνόματι Λυδία, πορφυρόπωλις πόλεως Θυατείρων, σεβομένη τὸν Θεόν, ἤκουεν, ἧς ὁ Κύριος διήνοιξε τὴν καρδίαν προσέχειν τοῖς λαλουμένοις ὑπὸ τοῦ Παύλου(:ἀπὸ τὴν Τρωάδα πλεύσαμε στὸ ἀνοιχτὸ πέλαγος καὶ ἤλθαμε κατευθεῖαν στὴ Σαμοθράκη. Καὶ τὴν ἄλλη μέρα ἤλθαμε στὴ Νεάπολη(:στὴ σημερινὴ Καβάλα). Ἀπὸ ἐκεῖ ἤλθαμε στοὺς Φιλίππους, ποὺ εἶναι ἡ σπουδαιότερη ρωμαϊκὴ ἀποικία στὴν περιφέρεια τῆς Μακεδονίας. Παρατείναμε μάλιστα τὴ διαμονή μας στὴν πόλη αὐτὴ γιὰ μερικὲς ἡμέρες. Καὶ τὴν ἡμέρα τοῦ Σαββάτου βγήκαμε ἔξω ἀπὸ τὴν πόλη σὲ κάποιο μέρος ποὺ ἦταν κοντὰ σ᾿ ἕνα ποτάμι καὶ θεωροῦνταν τόπος προσευχῆς τῶν Ἰουδαίων. Ἐκεῖ καθίσαμε κι ἀνοίξαμε συνομιλία μὲ τίς γυναῖκες ποὺ εἶχαν συναχθεῖ ἐκεῖ. Αὐτὰ ποὺ λέγαμε ἐκεῖ τὰ ἄκουγε ἰδιαιτέρως κάποια γυναῖκα ποὺ ὀνομαζόταν Λυδία καὶ ἦταν ἔμπορος ποὺ πουλοῦσε πορφύρες (:δηλαδὴ τὰ πολυτελῆ ἐκεῖνα ὑφάσματα ποὺ βάφονται μὲ κόκκινο χρῶμα). Ἡ γυναῖκα αὐτὴ καταγόταν ἀπὸ τὴν πόλη τῆς Μικρᾶς Ἀσίας Θυάτειρα˙ ἦταν προσήλυτη καὶ εἶχε εὐλάβεια στὸν ἀληθινὸ Θεό. Ὁ Κύριος τῆς ἄνοιξε τὰ πνευματικὰ αἰσθητήρια τοῦ νοῦ καὶ τῆς διήγειρε τὸ πνευματικὸ ἐνδιαφέρον, γιὰ νὰ προσέχει σὲ ὅσα ἔλεγε ὁ Παῦλος)»[Πράξ.16,11-15].

Χαράλαμπος Μηνάογλου: Από ψευδορθόδοξοι... ουνίτες...

 

Γράφει ὁ Χαράλαμπος Μηνάογλου

Η σημερινή μέρα είναι ιδιαίτερη εκκλησιαστικά. 

 

Είναι η πρώτη φορά, που μια ντεμεκ ορθόδοξη, οικουμενιστική δηλαδή Σύνοδος, υποτίθεται κανονικών ορθοδόξων επισκόπων, καθαιρεί μητροπολίτη από την μητρόπολή του επειδή, ακολουθώντας το παράδειγμα των αγίων, αρνήθηκε να συνεργαστεί με τον Πάπα! 

 

Κάτι τέτοιο με τόσο τουλάχιστον ξεκάθαρο τρόπο δεν είχε ξαναγίνει μέχρι σήμερα! Πάντοτε στις διώξεις ακόμα και των αγίων επισκόπων από συνεπισκόπους τους γινόταν προσπάθεια οι διωκώμενοι να κατηγορηθούν για κάποια δογματική παρέκκλιση, κάποια εκκλησιολογική ή σαρκική έστω αμαρτία. 

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Ἡ προσπάθεια ὁλοκληρωτικῆς ὑποδούλωσης τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸ χάραγμα τοῦ ἀντιχρίστου (Μέρος Β')

 

(Θεωρήσαμε πολὺ χρήσιμο καὶ ἐπίκαιρο νὰ ἀναδημοσιεύσουμε τὸ ἄρθρο τοῦ ἀγαπητοῦ ἀδερφοῦ μας Χρήστου Κελαϊδώνη τὸ ὁποῖο εἶχε δημοσιευτεῖ τὸ 2023 σὲ 3 μέρη)

 

 Μέρος Β΄: Τὸ πολλαπλὸ νόημα τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ θηρίου - ἀντιχρίστου

 

Τὸ Μέρος Α΄ ΕΔΩ

  

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης

 

Ἐσκεμμένα μέχρι ἐδῶ ἀποφύγαμε νὰ προσεγγίσουμε τὸ ὅλο ζήτημα θεολογικά, ὥστε νὰ τραβήξουμε τὴν προσοχὴ ἀκόμα καὶ ἐκείνων ποὺ δὲν ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν θεολογία γιὰ νὰ τοὺς κάνουμε νὰ προβληματιστοῦν, ἔστω καὶ λίγο, γιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν καὶ γιὰ ὅλα ἐκεῖνα ποὺ φαίνεται ὅτι πρόκειται νὰ συμβοῦν.

Μάλιστα, τονίσαμε ἐπίτηδες πολλὰ ζοφερὰ σημεῖα τους, ὥστε ἐκεῖνος ποὺ δὲν ἔχει τὴν πίστη, τὴν ἐλπίδα, τὴν παρηγοριά, τὴν χαρὰ καὶ τὴν δύναμη ποὺ δίνει ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ γιὰ νὰ μπορῇ νὰ ὑπομένει τὶς θλίψεις καὶ τὶς δυσκολίες, νὰ αἰσθανθῇ ὅτι πνίγεται ἀπὸ παντοῦ, μέσα στὸ ἀπόλυτο σκοτάδι καὶ τὴν ἀπελπισία.

Καὶ αὐτὸ τὸ κάναμε μὲ τέτοιο τρόπο, μήπως καὶ νιώσει τὴν ἀνάγκη νὰ ἀναζητήσῃ μιὰ ἀνάσα πνευματικῆς ἐλπίδας, φωτός, θάρρους καὶ αἰσιοδοξίας, στρεφόμενος πρὸς τὸν Ἴδιο τὸν Θεὸ ποὺ εἶναι καὶ ὁ Μόνος ποὺ μπορεῖ νὰ τοῦ τὰ δώσῃ.

Φώτης Μιχαήλ: Διά τῆς ὁμολογίας του κέρδισε Παράδεισο.

Στίς 23 τοῦ μηνός Μαΐου τιμᾶται ἡ μνήμη τοῦ ὁσἰου πατρός ἡμῶν καί ὁμολογητοῦ Μιχαήλ, ἐπισκόπου Συνάδων.Ἔζησε στά χρόνια τῆς εἰκονομαχίας, ἐπί ἡμερῶν αὐτοκράτορος Λέοντος τοῦ Ἀρμενίου. Ἀπό μικρό παιδί διακρινόταν γιά τίς ἀρετές του καί τούς ἀσκητικούς του ἀγῶνες γιά τήν κάθαρση καί τόν φωτισμό τῆς ψυχῆς του.

Ὡς ἱερεύς καί ἀρχιερεύς τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου πολέμησε μέ ζῆλο ἐναντίον τῆς βλασφήμου αἱρέσεων τῶν εἰκονομάχων καί ἔφραξε τά ἄθεα στόματά τους, τά ὁποῖα μιλοῦσαν μέ περιφρόνηση ἐναντίον τῆς θείας εἰκόνας τοῦ Χριστοῦ.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἅγιος Ίωακείμ (παπουλάκης) ὁ Ἰθακήσιος

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ

 

Στὰ μαῦρα χρόνια τῆς τουρκοκρατίας ἀναδείχθηκαν σπουδαῖες ἐκκλησιαστικὲς προσωπικότητες, οἱ ὁποῖες βοήθησαν τὸ ὑπόδουλο Γένος μας νὰ κρατήσῃ τὴν πίστη του στὸν ἀληθινὸ Τριαδικὸ Θεὸ καὶ τὴν ἐθνική του ταυτότητα. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε ὁ ἅγιος Ἰωακεὶμ ὁ Ἰθακήσιος, ὁ ἀποκαλούμενος Παπουλάκης.
 

Γεννήθηκε στὸ μικρὸ χωριὸ Καλύβια τοῦ τότε δήμου Πολυκτορίων Ἰθάκης, στὰ 1786 καὶ τὸ βαφτιστικό του ὄνομα ἦταν Ἰωάννης. Πατέρας του ἦταν ὁ Ἄγγελος Πατρίκιος, ἰθακήσιος πλοίαρχος, καὶ ἡ μητέρα του ἡ Ἁγνὴ ἀπὸ τὴν Πρέβεζα. Ἦταν εὐσεβεῖς ἄνθρωποι, μὲ ὀρθόδοξο φρόνημα. Λίγο μετὰ τὴ γέννησή του, ἡ μητέρα του πέθανε καὶ ὁ πατέρας του ἔκαμε δεύτερο γάμο.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ - ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23 ΜΑΪΟΥ 2025

Ὁ Ἅγιος Μιχαὴλ ὁ Ὁμολογητής

Τῷ κυματώδει μικρὸν ἐμπρέψας βίῳ,

Λύῃ Μιχαήλ, οἷα κούφη πομφόλυξ.

Εἰκάδι ἐν τριτάτῃ Μιχαὴλ ἀναδέδραμεν ἐκ γῆς.

Ὁ Ἅγιος Μιχαὴλ καταγόταν ἐκ Συνάδων τῆς Φρυγίας ἀπὸ γονεῖς πλούσιους καὶ εὐσεβεῖς, ἔζησε δὲ κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Λέοντος τοῦ Ἀρμενίου (813 – 820 μ.Χ.). Ἀπὸ τὴν παιδική του ἡλικία εἶχε ἀφιερωθεῖ στὸν Θεὸ καὶ ἀφοῦ ἔτυχε εὐρείας καὶ ἐπιμελοῦς μορφώσεως, συγκαταλεγόταν μεταξὺ τῶν διαπρεπῶν ἀνδρῶν τῆς ἐποχῆς του. Ἐπί Πατριάρχου Παύλου Δ’ τοῦ Κυπρίου (780 – 784 μ.Χ.) μετέβη στὴν Κωνσταντινούπολη, ὅπου, λόγῳ τοῦ ἀδαμάντινου χαρακτῆρος καὶ τῆς μεγάλης μορφώσεώς του κατέλαβε περιφανὲς ἀξίωμα στὰ ἀνάκτορα.

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Ἡ προσπάθεια ὁλοκληρωτικῆς ὑποδούλωσης τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸ χάραγμα τοῦ ἀντιχρίστου (Μέρος Α')

 Μέρος Α': Ἡ ἀπώλεια τῆς ἰδιοκτησίας καὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ πολίτη μέσῳ τοῦ ἐπερχομένου παγκόσμιου ψηφιακοῦ συστήματος

 

(Θεωρήσαμε πολὺ χρήσιμο καὶ ἐπίκαιρο νὰ ἀναδημοσιεύσουμε τὸ ἄρθρο τοῦ ἀγαπητοῦ ἀδερφοῦ μας Χρήστου Κελαϊδώνη τὸ ὁποῖο εἶχε δημοσιευτεῖ τὸ 2023 σὲ 3 μέρη)

 

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης

Ἐδῶ καὶ ἀρκετὰ χρόνια πολλοὶ ἐπισημαίνουν ὅτι στόχος τῆς παγκόσμιας ἐλὶτ εἶναι τὸ νὰ καταφέρει νὰ θεμελιώσῃ καὶ στὶς δυτικὲς κοινωνίες ἕνα μελλοντικὸ δυστοπικὸ σύστημα ποὺ θὰ ἀποτελῇ μιά, κατάλληλη γιὰ τὴ δική μας περίπτωση, παραλλαγὴ τοῦ λεγόμενου κινέζικου μοντέλου.
 

Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἐπιθυμεῖ νὰ οἰκοδομήσῃ ἕνα σύστημα ποὺ θὰ εἶναι μιὰ ἰδιόμορφη μίξη καπιταλισμοῦ καὶ κομμουνισμοῦ, προσαρμοσμένη στὸν δυτικὸ τρόπο σκέψης καὶ πολιτισμό.
 

Συγκεκριμένα, λέγεται ὅτι ἐπιδιώκουν νὰ ὑπάρχῃ καπιταλισμός, ὅσον ἀφορᾶ τὶς πολυεθνικὲς ἑταιρεῖες καὶ τὶς διεθνεῖς τράπεζες καὶ ἀγορές, ὥστε νὰ μποροῦν νὰ ἐξυπηρετοῦνται ἐλεύθερα τὰ συμφέροντά τους, καὶ κομμουνισμὸς κάποιου νέου ἔξυπνου τύπου, ὅσον ἀφορᾶ τοὺς πολῖτες, ὥστε νὰ μπορῇ νὰ γίνεται καλύτερα ὁ ἔλεγχος, ἡ διαχείριση καὶ ἡ ὑποδούλωση τους.

Νικόλαος Σωτηρόπουλος: Ἁμαρτωλοί πειρασμοί

 

Καθολική ἐπιστολή Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου.

(Στίχοι 13,14,15,26,27)

(Μετάφρασι στή δημοτική Ν. Σωτηρόπουλου, θεολόγου – φιλολόγου, σύγχρονου ἀγωνιστή καί ὁμολογητή τῆς Πίστεως)

 

Κανείς, πού ἔχει ἀμαρτωλό πειρασμό, νά μή λέγῃ, «Ἀπό τό Θεό ἔχω τόν πειρασμό». Διότι ὁ Θεός δέν ἔχει πεῖρα τῶν (διαφόρων) κακῶν, καί ὁ ἴδιος δέν προκαλεῖ ἁμαρτωλό πειρασμό σέ κανένα. Ἀλλἀ καθένας μπαίνει σέ ἁμαρτωλό πειρασμό ἀπό τή  δική του ἐπιθυμία, πού τόν ἐξωθεῖ καί τόν τραβᾶ μέ τό δόλωμα τῆς ἡδονῆς.

Νεκτάριος Δαπέργολας: Ἕνα ἀκόμη «Ἐκκλησιαστικό» μνημεῖο ἀντεστραμμένης καί διεστραμμένης ἀλήθειας

 

Μία ἀκόμη παρουσία τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα στό ραδιόφωνο τοῦ Focus FM μέ θέμα τήν τραγική ἀνακοίνωση τοῦ μητροπολίτη Νεαπόλεως Βαρνάβα, ἕνα πραγματικά ἐξωφρενικό ἔγγραφο πού οὐσιαστικά δικαιώνει τούς αἰσχρούς βλασφήμους τύπου Κατσαδιώτη, ἐνῷ ἀπό τήν ἄλλη «ἀδειάζει» τούς πιστούς πού ἀντέδρασαν. 

Ἡ παγίδα τοῦ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ

 

Γράφει ὁ Κωνσταντῖνος Πανταζόπουλος

 

Ἀγαπητοὶ Ἕλληνες, Ἑλληνίδες
 

Ἡ παγκόσμια δικτατορία τοῦ Ἀντιχρίστου ποὺ ἀναφέρει ἡ Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννου δὲν ἀπέχει μακριά!!!  

 

«ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα, τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ». Ἀποκάλυψη 13,17
 

Αὐτὰ ποὺ νομίζαμε ὅτι θὰ συμβοῦν στὸ ἀπώτερο μέλλον τὰ βλέπουμε νὰ ἐκτυλίσσονται μπροστά μας.

Ηγούμενος Δαμασκηνός Ορλόφσκι: Διδαχές του π. Σεβαστιανού (Φόμιν)

 

Τα πνευματικά παιδιά του π. Σεβαστιανού († 19 Απρ. 1966) συγκράτησαν στη μνήμη τους αποφθέγματα και περιστατικά από τη ζωή του γέροντα. Ορισμένα απ’ αυτά παραθέτουμε στη συνέχεια.

 

Για την προσευχή έλεγε:

– Μπορούμε να προσευχόμαστε σε κάθε τόπο και σε κάθε περίσταση – όρθιοι, καθιστοί, ξαπλωμένοι, στη δουλειά, στον δρόμο και, κατεξοχήν, στον ναό, όπου κάθε συζήτηση την ώρα της ακολουθίας είναι μεγάλη αμαρτία.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ - ΠΕΜΠΤΗ 22 ΜΑΪΟΥ 2025

Ὁ Ἅγιος Βασιλίσκος ὁ Μάρτυρας

Ὁ Βασιλίσκος ἐκτομῇ δοὺς τὴν κάραν,

Πατεῖ νοητοῦ βασιλίσκου τὴν κάραν.

Εἰκάδι δευτερίῃ Βασιλίσκος φάσγανον ἔτλη.

Ὁ Ἅγιος Βασιλίσκος, ἀνιψιὸς τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου τοῦ Τήρωνος, καταγόταν ἀπὸ τὸ χωριὸ Χουμιαλὰ τῆς Ἀμασείας καὶ μαρτύρησε διὰ ξίφους ἐπὶ Μαξιμιανοῦ (285 – 305 μ.Χ.) καὶ ἄρχοντος Ἀγρίππα. Συνελήφθη ἀπὸ τὸν ἡγεμόνα τῆς Καππαδοκίας Ἀσκληπιάδη μὲ τοὺς στρατιῶτες του Εὐτρόπιο καὶ Κλεόνικο († 3 Μαρτίου), οἱ ὁποῖοι, ἐπειδὴ ἀρνήθηκαν νὰ θυσιάσουν στὰ εἴδωλα, τελειώθηκαν διὰ μαρτυρικοῦ θανάτου.

Χρῆστος Κελαϊδώνης: Καὶ γὰρ τὸ πάσχα ἡμῶν ὑπὲρ ἡμῶν ἐτύθη Χριστός - Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, τὸ ἀληθινὸ σωτήριο Πάσχα μας (Μέρος Γ΄)

Τὰ μέρη Α΄ ΕΔΩ καὶ Β΄ ΕΔΩ

 

Γράφει ὁ Χρῆστος Κελαϊδώνης

 

Μέρος Γ΄ - Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ὡς τὸ ἀληθινό μας Πάσχα ποὺ θυσιάστηκε γιὰ τὴν σωτηρία μας

 

Εἴδαμε, ὅτι στὴν πραγματικότητα, τὸ πάσχα, δηλαδὴ τὸ ζῶο ποὺ θυσιάστηκε γιὰ νὰ προστατευτοῦν οἱ Ἰσραηλῖτες ἀπὸ τὴν τελευταία πληγή, ἀποτελεῖ τύπο γιὰ τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ ποὺ εἶναι τὸ ἀληθινὸ Πάσχα μας καὶ ἡ ὅλη ἡ σκηνὴ προφητεία γιὰ τὴν θυσία Του:
 

«Τὸ μυστήριον οὖν τοῦ προβάτου, ὃ τὸ πάσχα θύειν ἐντέταλται ὁ θεὸς τύπος ἦν τοῦ Χριστοῦ, οὗ τῷ αἵματι κατὰ τὸν λόγον τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως χρίονται τοὺς οἴκους ἑαυτῶν, τοὐτέστιν ἑαυτούς, οἱ πιστεύοντες εἰς αὐτὸν» Ἰουστίνου Μάρτυρος καὶ Φιλοσόφου, Διάλογος πρὸς Τρύφωνα (40.1)