Στην
άνικμη πνευματικά εποχή μας η Χάρις του Θεού δεν μας εγκατέλειψε.
Ανέδειξε θεοφόρους Γέροντες, για να βοηθήσουν τον λαό με τα εξαιρετικά
χαρίσματά τους.
Ένας απ’ αυτούς είναι και ο μακαριστός Γέρων Ιάκωβος,
Ηγούμενος της Μονής του Οσίου Δαυΐδ στην Εύβοια. Πασίγνωστος σήμερα, όχι
μόνο στην Ελλάδα αλλά και σ’ όλον τον ορθόδοξο κόσμο. Ήδη πριν από την
κοίμησή του είχε λάβει θέση Αγίου στην συνείδηση του λαού.
Γεννήθηκε το 1920 στο Λεβίσι της Μικράς Ασίας. Γνώρισε από μικρός την προσφυγιά με όλα τα επακόλουθα, φτώχεια, στερήσεις, κόπους και θλίψεις.
Αλλά
ανατεθραμμένος σε οικογένεια ευλαβή και διαθέτοντας ζήλο και αγάπη για
τον Χριστό, αγωνίσθηκε από μικρός με προσευχή, νηστεία και ασκητικό
τρόπο ζωής. Βοηθούσε τους φτωχούς γονείς του, προς τους οποίους είχε
πολλή αγάπη, σεβασμό, υπακοή.


























