π Συμεών Κραγιόπουλος
Όπως
είπαμε και άλλη φορά, λένε οι Πατέρες ότι ο Θεός έδωσε τον θάνατο, για
να μη γίνει αθάνατο το κακό.
Εάν, π.χ., δεν πεθαίναμε, εάν δεν είχαμε
όλες αυτές τις συνέπειες που έχουμε, που πότε πονούμε, πότε
αρρωσταίνουμε, πότε μας φταίει το ένα, πότε μας φταίει το άλλο, πότε όλη
αυτή η αθυμία που έρχεται από μέσα μας –τα γονίδια δουλεύουν και τον
κάνουν τον καθένα, ανάλογα τι γονίδια έχει, να ζει μερικές φορές κόλαση–
αν λοιπόν δεν ήταν αυτά, τόσο πολύ θα υπερηφανευόταν ο άνθρωπος, τόσο
πολύ θα κυριευόταν από τον εγωισμό, από την οίηση, που δεν θα υπήρχε
καμιά γιατρειά.
Όπως ακριβώς έγινε με τα δαιμόνια, που δεν υπάρχει
γιατρειά. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι ο Θεός αδίκησε τους δαίμονες·
κανέναν δεν αδικεί ο Θεός.























