– Γέροντα, μόνον ἡ εὐγνωμοσύνη
στὸν Θεὸ φθάνει γιὰ νὰ μᾶς παρακινήση στὸν ἀγώνα κατὰ τῶν παθῶν;
– Μόνον ἡ εὐγνωμοσύνη στὸν Θεὸ
δὲν φθάνει· χρειάζεται καὶ καλὴ διάθεση, ἀναγνώριση τῆς ἁμαρτωλότητός μας καὶ
φιλότιμη ἄσκηση.
– Γέροντα, ἡ μνήμη τοῦ θανάτου
βοηθάει στὴν ἐσωτερικὴ ἐργασία;
– Ναί, πολὺ βοηθάει. Ἂν ἔχουμε
μνήμη θανάτου μὲ ἐλπίδα στὸν Θεό, θὰ γνωρίσουμε τὴν ματαιότητα αὐτοῦ τοῦ κόσμου
καὶ θὰ βοηθηθοῦμε πνευματικά.
Γι᾿ αὐτὸ νὰ φέρνουμε στὸν νοῦ μας τὸ κριτήριο τοῦ
Θεοῦ καὶ νὰ μὴν ξεχνοῦμε ὅτι θὰ κριθοῦμε γιὰ τὶς ἁμαρτίες ποὺ κάναμε καὶ δὲν
μετανοήσαμε.
























