Παλιά, ὅταν κάποιος ἤθελε νὰ τρομάξει ἕναν φίλο του, ντυνόταν φάντασμα καὶ ἐμφανιζόταν ξαφνικὰ μπροστά του, φωνάζοντάς του «μπουυυυυ».
Σήμερα, ὅποιος θέλει νὰ τρομοκρατήσει ἕναν ὁλόκληρο λαό, ἀντὶ νὰ ντυθεῖ φάντασμα, δὲν ἔχει παρὰ νὰ δείξει μιὰ φωτογραφία στὴν ὁποία εἰκονίζεται ἕνα ἀνθρώπινο [;] πλάσμα ποὺ φορὰ διπλῆ μάσκα, προσωπίδα, γάντια καὶ στολὴ Ἔμπολα.
Κι ἂν βάλει στὸ συνοδευτικὸ κείμενο πομπώδεις λέξεις, ὅπως «ἀναζωπύρωση», «συναγερμός», «ἐφιάλτης», «ἑκατόμβη», «σόκ», «νέο ρεκὸρ θανάτων» καὶ τὰ συναφῆ, τότε ἔχει καταφέρει νὰ σπείρει τὸν τρόμο σὲ ἀόριστο ἀριθμὸ ἀνθρώπων, ἰδίως ἡλικιωμένων καὶ ψυχικὰ εὐάλωτων.
Τὰ ΜΜΕ, ἤδη πρὸ πολλῶν ἐτῶν, ἠδονίζονταν νὰ τρομοκρατοῦν τοὺς πολῖτες καὶ νὰ στάζουν δηλητήριο στὶς ψυχές τους.