Κάποτε ένας ιερεύς που ήτανε αγνός σαν το κρύσταλλο, - θα τονίζονται
οι αρετές αυτών των παραδειγμάτων που θα σας αναφέρω, γιατί μέσα από
αυτές θα βγαίνει ο λειτουργός του Υψίστου -
Επαναλαμβάνω, ήταν αγνός σαν
κρύσταλλο, καθαρός και αμίαντος από κάθε τι αισχρό, ρυπαρό και σαρκικό,
βρέθηκε, ακούτε τώρα; βρέθηκε ο εν λόγω ιερεύς ύστερα από πολλές
ταλαιπωρίες στο κελί μιας συνοδείας στο Άγιον Όρος που του πρόσφερε
ολοκάρδια φιλοξενία και αγάπη.
Το πρώτο βράδυ αφού αγρύπνησε με πολλά
πολλά δάκρυα, κατάκοπος και καταπονεμένος, ξάπλωσε για λίγο να αναπαυθεί
γιατί ύστερα από λίγο θα έπρεπε να σηκωθεί με το τάλαντο για τη
μετα-μεσονύχτια Θεία Λειτουργία.
Εντελώς απροσδόκητα βλέπει μια τεράστια
λευκή γάτα, από το πουθενά, να πηδάει και να γαντζώνεται στον ώμο του
και να βυθίζει τα νύχια της στο λαιμό του και κυρίως στις καρωτίδες με
σκοπό να τις ξεσχίσει.