
Ο άνθρωπος από της βρεφικής ηλικίας σιγά σιγά παύει να μεγαλώνει με τον Θεό. Αλλιώς διαπαιδαγωγούνται τα παιδιά σήμερα.
Δεν παιδαγωγούνται εν Θεώ. Δεν ωριμάζει ο άνθρωπος ως θεανθρώπινη προσωπικότητα. Ακόμα και αυτοί οι χριστιανοί συχνά φτιάχνουν έναν χριστιανισμό στα μέτρα τους. Ζει ο άνθρωπος τον κόσμο και παραδέχεται την Εκκλησία.
Παραδέχεται την Εκκλησία και ζει τον κόσμο. Έχει κοινή ζωή και εκτιμά την εκκλησιαστική ζωή. Εκτιμά την εκκλησιαστική ζωή και ζει κοινή ζωή. Αυτός είναι ο πεπτωκός άνθρωπος!
Γι’ αυτό και η Θεία Λειτουργία, ως επί το πλείστον, απλώς καλλωπίζει την ζωή τού ανθρώπου, αλλά δεν… την γεμίζει. Δεν είναι εκκλησιαστική ζωή.
Η διασπάθιση τού χρόνου και οι μέριμνες επιφέρουν τον εξοβελισμό της λατρευτικής εμπειρίας.

























