Νεκτάριος Δαπέργολας
Ἐμβληματικὸ τέλος ἐποχῆς - καὶ ἐδῶ. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι τὸ σκέφτηκα πολὺ ἂν ἔπρεπε νὰ ἀναφερθῶ σ᾿ αὐτὲς τὶς εἰκόνες, κατὰ τὴ μεγάλη κι ὀδυνηρὴ μέρα τῆς Μνήμης τοῦ ἐξοντωμένου καὶ ματωμένου Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ὅσο κι ἂν θὲς ὡστόσο νὰ τιμήσεις τὸ παρελθὸν ἀνεπηρέαστος ἀπὸ τὰ σκύβαλα, τὸ ἐφιαλτικὸ παρὸν σὲ ἀποτρέπει. Καὶ αὐτὲς οἱ ἐδῶ καὶ τρία χρόνια σχεδὸν ἀπαράλλαχτα ἐπαναλαμβανόμενες εἰκόνες, ἂν θέλαμε νὰ ἀποτυπώσουμε μὲ φωτογραφίες τὴν ὁλόγυρά μας κατάρρευση καὶ καθολικὴ παρακμή, θὰ ἦταν σίγουρα ἀνάμεσα στὶς πλέον βασικές.
Νὰ εἶσαι δηλαδὴ ἀπόγονος ἡρώων καὶ μαρτύρων, δεύτερης καὶ τρίτης γενιᾶς σπορά ἀτόφιας πονεμένης Ρωμιοσύνης, καὶ νὰ λὲς ὅτι τιμὰς τή μνήμη τῶν παππούδων σου, στὴν πραγματικότητα ὅμως νὰ τὴ βεβηλώνεις. Ἐσκεμμένα κάποιοι, ἀκουσίως καὶ ἀνεπαισθήτως ἴσως κάποιοι ἄλλοι (ὅμως καὶ γι'᾿αὐτοὺς δὲν χωροῦν δικαιολογίες καὶ ἄλλοθι πιά). «Καὶ ἄλλαζαν τὴ σημασία τῶν λέξεων κατὰ πῶς βολεύει τὰ διεστραμμένα τους μυαλά»: καὶ πάλι Θουκυδίδης.
Νὰ εἶσαι δηλαδὴ ἀπόγονος ἡρώων καὶ μαρτύρων, δεύτερης καὶ τρίτης γενιᾶς σπορά ἀτόφιας πονεμένης Ρωμιοσύνης, καὶ νὰ λὲς ὅτι τιμὰς τή μνήμη τῶν παππούδων σου, στὴν πραγματικότητα ὅμως νὰ τὴ βεβηλώνεις. Ἐσκεμμένα κάποιοι, ἀκουσίως καὶ ἀνεπαισθήτως ἴσως κάποιοι ἄλλοι (ὅμως καὶ γι'᾿αὐτοὺς δὲν χωροῦν δικαιολογίες καὶ ἄλλοθι πιά). «Καὶ ἄλλαζαν τὴ σημασία τῶν λέξεων κατὰ πῶς βολεύει τὰ διεστραμμένα τους μυαλά»: καὶ πάλι Θουκυδίδης.

























