«Άφετε τα παιδία έρχεσθαι προς με» Γέροντας Δαμασκηνός Ορλόφσκι

Όταν κάποιο βράδυ, μετά από μια κουραστική μέρα, που ο Κύριος είχε περάσει κηρύσσοντας και συζητώντας αδιάκοπα με το λαό, τους Φαρισαίους και τους μαθητές. Τότε μερικές μητέρες θέλησαν να φέρουν κοντά Του τα παιδιά τους για να τα ευλογήσει. Οι μαθητές δεν ήθελαν όμως να ενοχλήσουν τον Κύριο, και γι’ αυτό δεν τις άφηναν να Τον πλησιάσουν. Τότε ο Χριστός είπε τα στοργικά λόγια: «Άφετε τα παιδία έρχεσθαι προς με» (Λουκ. 18: 16).

Αυτό είναι ακριβώς το καθήκον των χριστιανών γονέων. Το χρέος πατέρων και μητέρων: Να οδηγήσουν τα παιδιά τους στο Σωτήρα Χριστό.

Αλλά, θα πείτε, πώς είναι δυνατό να γίνει αυτό, τώρα που ο Σωτήρας δεν κηρύσσει πια με ανθρώπινη μορφή πάνω στη γη;

Κι όμως, θα κατορθωθεί, αν οι γονείς φέρουν τα παιδιά τους σ’ επαφή με το Χριστό – με την ορθόδοξη πίστη και με τα μυστήρια της αγίας Εκκλησίας μας – και αν τα διδάξουν να Τον αγαπούν θερμά και να υπακούουν στο νόμο Του. Ο δρόμος που θα οδηγήσει σ’ αυτό είναι η χριστιανική, ορθόδοξη, εκκλησιαστική αγωγή.

Ἅγιος Παΐσιος: Ἡ ὑπερηφάνεια μᾶς ἀπομονώνει ἀπὸ τὸν Θεὸ

 

– Γέροντα, βλέπω ὅτι δὲν πάω καλά.

– Βρῆκες τὴν αἰτία; Τὴν προηγούμενη φορὰ ποὺ εἶχα ἔρθει, εἶδα ὅτι, ἐπειδὴ σκεφτόσουν σωστὰ καὶ ἐνεργοῦσες μὲ σύνεση, σὲ βοηθοῦσε καὶ ὁ Χριστός. Μήπως τώρα ὑπερηφανεύθηκες γι᾿ αὐτό, ὁπότε πῆρε τὴν Χάρη Του ὁ Χριστός;

– Ναί, Γέροντα, ἔτσι εἶναι.

– Ὅταν δὲν καταλαβαίνουμε ὅτι προοδεύουμε μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ καὶ νομίζουμε ὅτι τὰ καταφέρνουμε μόνοι μας καὶ ὑπερηφανευώμαστε, παίρνει ὁ Θεὸς τὴν Χάρη Του, γιὰ νὰ καταλάβουμε ὅτι μόνον ἡ θέληση καὶ ἡ προσπάθεια εἶναι δικά μας· ἡ δύναμη καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι τοῦ Θεοῦ. Μόλις ἀναγνωρίσουμε ὅτι ὁ Θεὸς μᾶς βοηθοῦσε καὶ γι᾿ αὐτὸ προοδεύαμε, ἀνοίγουν τὰ μάτια μας, ταπεινωνόμαστε, κλαῖμε γιὰ τὴν πτώση μας, μᾶς λυπᾶται ὁ Θεός, μᾶς ξαναδίνει τὴν Χάρη Του καὶ προχωροῦμε.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ - ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2021

Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Μεγαλομάρτυρας ὁ Τήρων 

Τήρων, ὁ δηλῶν ἀρτίλεκτον ὁπλίτην,

Θεῷ πρόσεισιν, ἀρτίκαυστος ὁπλίτης.

Ἑβδομάτῃ δεκάτῃ πυρὶ Τήρωνα πυρὶ φλεγέθουσιν.

Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Τήρων καταγόταν ἀπὸ τὸ χωριὸ Ἀμάσεια στὴ Μαύρη Θάλασσα, ποὺ ὀνομαζόταν Χουμιαλὰ καὶ ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τῶν αὐτοκρατόρων Μαξιμιανοῦ (286 – 305 μ.Χ.), Γαλερίου (305 – 311 μ.Χ.) καὶ Μαξιμίνου (305 – 312 μ.Χ.). Ὀνομάζεται Τήρων, διότι κατετάγη στὸ στράτευμα τῶν Τηρώνων, δηλαδὴ τῶν νεοσυλλέκτων, διοικούμενο ὑπὸ τοῦ πραιπόσιτου Βρίγκα.

Άγιος Ηλίας ο Ιερομάρτυρας: Μια φωνή καρδιάς γεμάτη Θεό

 

Κάηκε ζωντανός σε Ρωσικό στρατόπεδο συγκεντρώσεως τα χρόνια της αθεΐας. Του π. Ηλία Μάκου. Μια φωνή καρδιάς γεμάτη Θεό πίσω από το παραπέτασμα υπήρξε ο ιερομάρτυρας Ηλίας (Νικολάγιεβιτς), που η Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του στις 16 Φεβρουαρίου.

 

Ιερέας έγγαμος, αλλά ζηλωτής και ασκητικός, με την πρεσβυτέρα του Ευγενία ακλόνητη δίπλα του, σ’ έναν μικρό ναό πτωχοκομείου της Μόσχας, από την πρώτη στιγμή του αθεϊσμού στη Ρωσία (από την Οκτωβριανή Επανάσταση και μετά) εργαζόταν με πόθο να κάνει τους πιστούς να σταθούν ηθικά όρθιοι, να αντιληφθούν τις αιώνιες αξίες της Ορθοδοξίας, να παραμείνουν αμετακίνητοι και να πουν στους αθεϊστές: «Όχι».

Έλεγε σ’ όλους τους τόνους ότι θέλουμε να πιστεύουμε, μακριά από τον αθεϊσμό, τις απογοητεύσεις, τις αμφιβολίες και τη διαφθορά.

Γ. Καλαμπόκης: Αποτυχία των Lockdown, οι αλήθειες για τα τεστ, μεταλλάξεις, ανοσία, παιδιά, εμβόλια....

 

Ο αναπληρωτής καθηγητής Παιδιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα, διδάκτορας ανοσολογίας και δημόσιας υγείας, διευθυντής στη κλινική παιδιατρικής – ρευματολογίας στην Όμαχα των ΗΠΑ, Γιάννης Καλαμπόκης, μιλώντας στον 98.4, υποστήριξε ότι η μοναδική και κύρια επιλογή των αλλεπάλληλων lockdown, σε Ελλάδα και Ευρώπη αλλά και πολλές άλλες χώρες, έχει αποτύχει παταγωδώς. 

 

Πρέπει να σταματήσουμε να σκεφτόμαστε με όρους του «λιγότερο κακού» γενικά στη ζωή και να μεταβούμε στην αναζήτηση του βέλτιστου. Αυτοί που απαιτούν τη συμμόρφωση του γενικού πληθυσμού στα μέτρα είναι οι ίδιοι που μας έλεγαν για δεύτερο κύμα το οποίο ενδεχομένως να είναι πολύ χειρότερο. Είχαν πολύ χρόνο να προετοιμαστούν. 

Μοναχός Δημήτριος Γρηγοριάτης (+1930-1976) Μέρος Γ'

 

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

 

Ἀδελφός τῆς Μονῆς  ἀπό τούς παλαιοτέρους, ὁ μακαριστός Γέρο-Συμεών, ἐπειδή γιά 6 χρόνια διακονοῦσε σάν μάγειρος στό μοναστήρι, δέν ἠμποροῦσε νά ἐξοικονομήση χρόνο γιά τό καθιερωμένο Κανόνα τῆς προσευχῆς του γιά κάθε 24ωρο.

Ἀνέθεσε στόν ἁπλούστατο καί κατά θεόσοφο μοναχό Δημήτριο, αὐτή τήν διακονία. Ἔτσι, δίπλα στά ἰδικά του κομποσχοίνια, τραβοῦσε καί τά κομποσχοίνια τοῦ μαγείρου γιά νά τόν ἀπαλλάξη ἀπό τήν φροντίδα τῶν ἰδικῶν του πνευματικῶν καθηκόντων. 

Μετά ἀπό μιά τέτοια ἀσκητική διαγωγή, τόν ἐχαρίτωσε ὁ Θεός γιά τήν πρόθυμη καί ἀκούραστη ὑπακοή του καί τοῦ ἔδωσε ἀπό τῆς νεαρᾶς του ἀκόμη ἡλικίας μεγάλα χαρίσματα, γιά τά ὁποῖα ἄλλοι μοναχοί κοπιάζουν δεκαετίες καί δέν τά λαμβάνουν μέ εὐκολία. 

Η χάρη της Παναγίας στην Προύσα - Αληθινή απίστευτη συγκλονιστική Ιστορία

      

O γέρο Χαραλάμπης έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του με την νοσταλγία της χαμένης του πατρίδας. Σκεφτόταν συνέχεια το όμορφο χωριό του κοντά στην Προύσα και τα μάτια του βούρκωναν. Μ’αυτόν τον καημό έφυγε για την ζωή.
 

Συχνά έπαιρνε στην αγκαλιά του τον εγγονό του τον Μπάμπη, και του μιλούσε για το χωριό του. Του περιέγραφε πως ήταν η εκκλησία, το σχολείο που έμαθε τα πρώτα του γράμματα, την πλατεία που έπαιζε. Με μεγάλη λεπτομέρεια του περιέγραφε το σπίτι που γεννήθηκε, παντρεύθηκε, απέκτησε τα παιδιά του.

 

Ο Μπάμπης μεγάλωσε και σπούδασε στην Αθήνα. Πάντα όμως θυμόταν τον παππού του….. Και όταν κάποια μέρα πληροφορήθηκε πως ένα ταξιδιωτικό πρακτορείο είχε οργανώσει εκδρομή στα μέρη της Προύσας, θεώρησε χρέος του να επισκεφθεί αυτόν τον τόπο, στη μνήμη του παππού του.

Ξεσηκωμός για το ύπουλο σχέδιο άλωσης της Θράκης! Πέμπτη φάλαγγα πίσω από τη γραμμή προκαλύψεως του Στρατού τα ΚΥΤ στον Έβρο! Περιμένουν νέα «εισβολή» τον Μάρτιο!

 

Ποιος έξυπνος, με υψηλό IQ, είχε τη φαεινή ιδέα να δημιουργηθούν (παλαιότερα) και τώρα να επεκταθούν οι δύο υπάρχουσες δομές μεταναστών στην Ορεστιάδα της Θράκης, πίσω ακριβώς από τις πρώτες γραμμές προκαλύψεως του Στρατού Ξηράς στα ελληνοτουρκικά σύνορα;

Ένα κεντρικό ερώτημα, το οποίο ταυτόχρονα απασχολεί το σύνολο του πληθυσμού σε ολόκληρο τον νομό Έβρου, ο οποίος ήδη «βράζει» για τις αποφάσεις και τους κεντρικούς χειρισμούς της κυβέρνησης στην Αθήνα.

Εδώ και αρκετό καιρό οι πολίτες του Έβρου γνώριζαν ότι κάτι ετοιμαζόταν στις δύο υπάρχουσες δομές της περιοχής. Εκεί λειτουργούν το ΚΥΤ (Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης) 250 θέσεων (θεωρητικά) και το ΠΡΟΚΕΚΑ (Προαναχωρησιακό Κέντρο Καταγραφής) επίσης 250 θέσεων, τα οποία, όμως, κατά διαστήματα, υποχρεώνονται να φιλοξενήσουν πολύ περισσότερους «εισβολείς» από την Τουρκία.

Φανερά δείγματα αυταπαρνήσεως (Παπαχαράλαμπος Διονυσιάτης)

 

Μια φορά στην Ν. Σκήτη επρόσεξα, ότι τα πόδια μου ήταν λίγο πρησμένα. Τρομαγμένος λοιπόν τρέχω στον Γέροντα να τον πληροφορήσω , ότι κάτι σοβαρό μου συμβαίνει. Ο Γέροντας μόλις το άκουσε, μειδίασε λίγο και μου απάντησε: 

- Τόσο μεγάλος αγωνιστής είσαι! Αμέσως τρομοκρατήθηκες; Δεν είναι τίποτε παιδί μου. Από την ορθοστασία είναι. Θέλεις να ιδής και τα δικά μου πόδια; 

Ψυχή χωρίς προσευχή είναι καταδικασμένη - Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

 

Ψυχή χωρίς προσευχή είναι καταδικασμένη να πεθάνει από πνευματική ασφυξία, όπως το σώμα όταν στερηθεί το οξυγόνο.

Δύο ειδών προσευχές έχουμε: την κοινή, τη φανερή· και την ατομική, τη μυστική. Η κοινή προσευχή πρέπει να γίνεται πάντοτε σύμφωνα με την τάξη και το τυπικό που ορίζει η Εκκλησία μας.

Ο παπα Τύχων και οι επισκέπτες του

 

Ο Γέροντας την λέξη «ευλόγησον» την χρησιμοποιούσε πάντα και με τις πολλές καλογερικές έννοιες, όπως το «ευλογείτε» ή «ευλόγησον», όταν ζητούσε ταπεινά την ευλογία του άλλου, και μετά θα έδινε και αυτός την ευλογία του με την ευχή «Ό Κύριος να σε ευλόγηση». Μετά από τον συνηθισμένο χαιρετισμό οδηγούσε τους επισκέπτες στο Ναό και έψαλλαν μαζί το Σώσον, Κύριε, τον λαόν σου και το Άξιον εστίν και, εάν ήταν καλός καιρός, έβγαιναν έξω, κάτω από την ελιά, και καθόταν μαζί τους πέντε λεπτά, μετά σηκωνόταν με χαρά και έλεγε:

- Εγώ τώρα κεράσματα.

 

Έβγαζε νερό από την στέρνα και γέμιζε ένα κύπελλο για τον επισκέπτη, έβαζε και στο δικό του τενεκάκι (κονσερβοκούτι, πού το χρησιμοποιούσε και για μπρίκι) και έψαχνε μετά να βρή κανένα λουκούμι, άλλοτε κατάξηρο και άλλοτε μυρμηγκοφαγωμένο, το όποιο, επειδή ήταν ευλογία του Παπα - Τύχωνα, δεν προξενούσε αηδία. Αφού τα ετοίμαζε, έκανε τον Σταυρό του ο Γέροντας, έπαιρνε το νερό και έλεγε: 

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ - ΤΡΙΤΗ 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2021

Οἱ Ἅγιοι Πάμφιλος, Δανιήλ, Ἠλίας, Ἡσαΐας, Θεόδουλος, Ἱερεμίας, Ἰουλιανός, Οὐάλης, Παῦλος, Πορφύριος, Σαμουὴλ καὶ Σέλευκος οἱ Μάρτυρες

Εις τον Πάμφιλον

Ὑπὲρ τὸ πᾶν σε Πάμφιλος φιλῶν Λόγε,

Καὶ τὴν τομὴν ἡγεῖτο τῆς κάρας φίλην.

Ιερομόναχος Ιάκωβος Αγιορείτης (1870 - 15 Φεβρουαρίου 1960)

 

Από το χωριό Βοδίνο Αργυροκάστρου της Β. Ηπείρου που γεννή­θηκε, ο κατά κόσμον Ευάγγελος Βαλοδήμος, το 1870, πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου εργάσθηκε ως μικροπωλητής και από εκεί ήλθε στο Άγιον Όρος, στην περιβόητη χερσόνησο των αγίων. Η τριετής φοίτησή του στο αθωνικό φροντιστήριο της οσιότητος, και η εδώ χειροτονία του, του έδωσε δύναμη ισχυρή, για ν’ αρχίσει ιεραποστολικό έργο στην πονεμένη πατρίδα του.

Μοναχός Δημήτριος Γρηγοριάτης (+1930-1976) Μέρος Β'

 

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

 

Ἀπό μικρός εἶχα τόν πόθο νά ἀφιερωθῶ στήν διακονία τοῦ Θεοῦ καί τῆς Παναγίας μας. Γι᾿ αὐτό, μετά ἀπό τήν ἐκπλήρωσι τῶν στρατιωτικῶν μου ὑποχρεώσεων σέ ἡλικία 23 ἐτῶν ἦλθα στό Ἅγιον Ὄρος τόν Νοέμβριο τοῦ 1953.

Ὁ ἀδελφός του, ὅταν εἶχε ἔλθει στήν Μονή νά ἐπισκεφθῆ τόν ἀσθενοῦντα π. Δημήτριο, λίγους μῆνες πρίν τήν κοίμησί του, μᾶς εἶπε τά ἑξῆς: "Ὁ ἀδελφός μου ἐπιθυμοῦσε ἀπό μικρό παιδί νά γίνη Καλόγερος. Στά ἐφηβικά του χρόνια ἔκανε πολλές προσευχές καί περίπου 500 μετάνοιες".

-Ποιός σᾶς ἐβοήθησε, π. Δημήτριε, τότε στήν μοναχική σας ζωή;

Νεκτάριος Δαπέργολας: ...ἀντίδραση ἐνάντια στόν ὁλοκληρωτικό ἀφανισμό μας. Αὐτός εἶναι ὁ δρόμος.

Τα ὅσα ζοῦμε ἀπό τό μέτωπο τῆς ἀποκαλούμενης «πανδημίας», ὅλη ἡ συνεχῶς κλιμακούμενη παράνοια τῶν διαταγμάτων τοῦ δυστοπικοῦ συρφετοῦ, μέ τά ὁποῖα ἀποτελειώνουν καί τά τελευταῖα ἴχνη που ἀπέμειναν ἄθικτα ἀπό τίς ζωές μας καί κυρίως ἀπό τήν ἀξιοπρέπειά μας, ὁ πρωτοφανής φασισμός τῶν ἀπειλῶν, καθώς καί τοῦ ἐπερχόμενου πογκρόμ ἐναντίον ὅσων θά ἀρνηθοῦν τόν ἐμβολιασμό (ἀρχικά τῶν γιατρῶν, στή συνέχεια καί τῶν ὑπολοίπων), ὅσα εἴδαμε σε Πάρνηθες καί Ἰκαρίες (μέ τόν ξετσίπωτο ἐμπαιγμό ἀπό τόν φασίζοντα γκαουλάιτερ τῆς ἀλαμανικῆς ἀποικίας καί τήν ἀνεκδιήγητη παρεούλα του) καί ὅσα ἐπίσης βλέπουμε σχεδόν ὁπουδήποτε ἀλλοῦ ἐμπλέκεται στέλεχος ἤ παρατρεχάμενος τοῦ διεστραμμένου ἐσμοῦ, ὅλο και περισσότερο ξεκαθαρίζουν το τοπίο. 

Αυτό που ονομάζουν "δομή" μήπως είναι μια νέα μεγάλη μουσουλμανική πόλη στη Σάμο;

Τις φωτογραφίες από τη νέα υπό κατασκευή υπερδομή μεταναστών στη Σάμο στου Ζερβού δημοσίευσε ο γνωστός δημοσιογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός του νησιού, Γιάννης Νέγρης.

Δείτε επίσης: Παγχιακή Επιτροπή ΑΓΩΝΑ: Τους ξεγέλασαν… Βίντεο-ντοκουμέντο με την υπερδομή στη Σάμο - Λέμε ΟΧΙ στο έγκλημα!

 

Ωστόσο παρατηρώντας κανείς τις φωτογραφίες αναρωτιέται αν αυτό που κάποιοι ονομάζουν δομή, είναι στην πράξη μια νέα και μεγάλη για τα δεδομένα του νησιού πόλη, η οποία αν κρίνουμε από την εμπειρία της Μόριας θα αρχίσει να αποκτά και στοιχεία οικονομικής ζωής.

Ο Γέρων Γρηγόριος ο Βιγλιώτης (†1873)

 

Ὁ διδάσκαλος Γρηγόριος, Ἕλληνας τὴν καταγωγή, γεννήθηκε τὸ 1799 καὶ ἦταν γόνος πλουσίων ἐμπόρων. Δεκαεπταετὴς ξεκίνησε γιὰ τὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ ἔμεινε κατ’ ἀρχὰς ἐπὶ μία τριετία κοντὰ σὲ Γέροντα, στὸ πατριαρχικὸ Κελλὶ τοῦ Ὁσίου Ἀντωνίου (φωτογραφία), τὸ ὁποῖο σήμερα εἶναι ἡ ῥωσικὴ Σκήτη τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου τοῦ Σεραγιοῦ. Κατόπιν πῆγε στὸ Κελλὶ τοῦ Ὁσίου Εὐθυμίου ποὺ ἀνήκει στὸ Ῥωσικό, στὸν Πνευματικὸ π. Μάξιμο, μὲ τὸν ὁποῖο ἔζησε ἕνα ἔτος.

 

Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη ἄρχισε ἡ ἑλληνικὴ ἐπανάστασις, ὁ δὲ Γρηγόριος ἀνεχώρησε ἀπὸ τὸν Ἄθωνα γιὰ τὸν Μοριᾶ, ὅπου ἐνεγράφη στὴν Ἱερατικὴ Σχολή. Ὅταν ἡ ἐπανάστασις προχωροῦσε πρὸς τὸ τέλος, ἑτοιμάσθηκε πάλι γιὰ τὸ Ἅγιον Ὄρος.

 Ἀλλά, ἐπειδὴ ἀκόμη ὑπῆρχαν Τοῦρκοι, ἔμεινε δύο χρόνια στὴν Θεσσαλονίκη καὶ σπούδασε στὴν Σχολὴ ποὺ τότε εἶχε ἀνοίξει. Στὸν Ἄθωνα ἐπέστρεψε τὸ 1835.

Όταν ο Κύριος επισκέπτεται την ψυχή, τότε ο Σταυρός γίνεται ελαφρύς

 

Και τώρα επαναλαμβάνω ότι τίποτε άλλο εκτός από τον Σταυρό δεν κηρύσσουμε.

Και αν προσκαλούμε κάποιον να συμπορευτεί μαζί μας, τον καλούμε μόνο προς τον Σταυρό, και το θεωρούμε αυτό ως τη μεγαλύτερη και ασύγκριτη δόξα.

Όταν ο Κύριος επισκέπτεται την ψυχή, τότε ο Σταυρός γίνεται ελαφρύς, και κάποτε μάλιστα ανείπωτα γλυκύς.

Όταν όμως ευδοκεί να την εγκαταλείπει σε κόπους και ασθένειες, τότε οφείλουμε να χαιρόμαστε με την ελπίδα ότι θα λάβει ακόμη μεγαλύτερη δόξα.

Ἅγιος Παΐσιος: Ἡ ἐργαζόμενη μητέρα

 

– Γέροντα, εἶναι σωστὸ νὰ ἐργάζεται ἡ γυναίκα;

– Ὁ ἄνδρας της τί λέει;

– Ὅ,τι ἀναπαύει τὴν γυναίκα.

– Μιὰ κοπέλα ποὺ σπούδασε καὶ ἄρχισε νὰ ἐργάζεται πρὶν ἀπὸ τὸν γάμο της, δύσκολα ἀφήνει τὴν δουλειά της, ὅταν γίνη μάνα, γιὰ νὰ ἀφοσιωθῆ στὰ παιδιά της. Ἐνῶ μιὰ ἄλλη ποὺ δὲν σπούδασε καὶ ἔχει μιὰ ἁπλὴ δουλειά, πιὸ εὔκολα μπορεῖ νὰ τὴν ἀφήση.

– Ἂν δὲν ἔχη παιδιά, Γέροντα, νομίζω ὅτι τὴν βοηθάει ἡ δουλειά.

– Δηλαδή, ἂν δὲν ἔχη παιδιά, πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ἐργάζεται ἐπαγγελματικά; Ὑπάρχουν τόσα ἄλλα πράγματα ποὺ μπορεῖ νὰ κάνη. Φυσικά, ἂν ἔχη παιδιά, τὸ καλύτερο εἶναι νὰ μείνη στὸ σπίτι. Γιατὶ τὰ παιδιὰ πῶς θὰ βοηθηθοῦν;

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ - ΔΕΥΤΕΡΑ 15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2021

Ὁ Ἅγιος Ὀνήσιμος ὁ Ἀπόστολος μαθητὴς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου

Ἥπλωσεν Ὀνήσιμος εἰς θλάσιν σκέλη,

Παύλου σκελῶν δραμόντα γενναίους δρόμους.

Πέμπτῃ Ὀνησίμου σκέλεα θραῦσαν δεκάτῃ τε.

Ὁ Ἅγιος Ὀνήσιμος, ἕνας ἀπὸ τοὺς ἑβδομήκοντα Ἀποστόλους, ἦταν δοῦλος στὸ σπίτι τοῦ Ρωμαίου ἄρχοντα Φιλήμονος, ὁ ὁποῖος καταγόταν ἀπὸ τὴν Φρυγία καὶ ἔγινε Χριστιανὸς ἀπὸ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο. Ὁ Ὀνήσιμος ἔφυγε κρυφὰ ἀπὸ τὸν κύριό του καὶ μετέβη στὴ Ρώμη σὲ ἐπίσκεψη τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. 

π. Eπιφάνιος Θεοδωρόπουλος - Η επιστήμη δεν είναι αλάθητη. Οι γιατροί πέφτουν πολλές φορές έξω

 

Ένα πιστό ανδρόγυνο πήγε κάποτε στον Γέροντα ζητώντας τη συμβουλή του (δεν είχαν αυτόν Πνευματικό). Το πρόβλημα τους ήταν ότι η γυναίκα έπαιρνε δυνατά φάρμακα για κάποια ασθένεια της και κατά τη διάρκεια της θεραπείας έμεινε έγκυος. Ο γιατρός την προέτρεπε να κάνη άμβλωσι, διότι το παιδί θα γεννιόταν ανάπηρο. 

 

Ο Γέροντας τους είπε:

- Και τι ήλθατε σε μένα; Να σας δώσω άδεια να το σκοτώσετε;

 

- …

 

- Έχετε άλλα παιδιά;

Μοναχός Δημήτριος Γρηγοριάτης (+1930-1976) Μέρος Α'

 

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Ἦλθα στήν Μονή μας, μᾶλλον μ᾿ἔφερε ἡ Κυρία καί Βασίλισσα τοῦ Ὄρους Ἀειπάρθενος Θεοτόκος Μαρία τόν Ἰανουάριο τοῦ 1975. Ἐκτός ἀπό τούς δικαιολογημένους ἐξωτερικούς ἐντυπωσιασμούς μου γιά τά μεγαλοπρεπῆ κτίρια, τό ἀπόκρημνο τῆς τοποθεσίας, γιά τούς κρεμαστούς κήπους τῆς Μονῆς μου, οἱ νοερές ματιές μου ἐστράφησαν ἰδιαίτερα στά εἰρηνικά πρόσωπα μιᾶς περίπου εἰκοσάδος Γρηγοριατῶν μοναχῶν.

Δέν εἶναι καθόλου εὔκολο ἕνας ἄπειρος καί ἀπνευμάτιστος νέος νά εἰσχωρήση βαθειά στά μυστικά παλάτια μιᾶς μοναχικῆς Ψυχῆς γιά νά ἐρευνήση, νά ἀνεύρη καί νά θαυμάση κάτι ἀπό τίς πλούσιες δωρεές, μέ τίς ὁποῖος διηνεκῶς ἀγωνίζονται νά στολίζουν τίς ψυχές τους οἱ Ἁγιορεῖτες μοναχοί.

Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 2021

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας 

 

Στις 9 Φεβρουαρίου τιμήθηκε στην Ελλάδα, στην Κύπρο και στον Απόδημο Ελληνισμό η Παγκόσμια Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας. Η ημερομηνία είναι συμβολική με στόχο να τιμηθεί ο Εθνικός ποιητής μας. Στις 9 Φεβρουαρίου 1857 απεβίωσε ο Διονύσιος Σολωμός, ο οποίος μεταξύ πολλών άλλων μάς άφησε τη σοφή παρακαταθήκη του: «Μήγαρις έχω άλλο στον νου μου, πάρεξ Ελευθερία και Γλώσσα;». 

 

Με αφορμή αυτόν τον εορτασμό, η διεθνούς ακτινοβολίας Βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ δήλωσε ότι όποιος δεν κατανοεί τον ύμνο (κοντάκιο) «Τη Υπερμάχω» δεν καταλαβαίνει καλά ελληνικά. Η κ. Αρβελέρ τόνισε ότι πρέπει όλα τα ελληνόπουλα να μάθουν τη διαχρονική ελληνική γλώσσα – και όχι μόνο τα Νέα Ελληνικά- ώστε να μπορούν να κατανοούν παλαιότερα κείμενα και ποιήματα και την Ορθόδοξη υμνογραφία. 

 

Η Ορθόδοξη Εκκλησία και η ελληνική γλώσσα είναι άρρηκτα δεμένες μεταξύ τους. Η Ορθοδοξία αξιοποίησε τον γλωσσικό και εννοιολογικό πλούτο της ενιαίας ελληνικής και χρησιμοποίησε διάφορες μορφές της (Αττική, Ελληνιστική Κοινή, Καθομιλουμένη κ.λπ.), για να εκφράσει τα δόγματα της Πίστεως, να καταγράψει τον επίγειο βίο και τη διδασκαλία του Χριστού, να υμνήσει τον Θεό μέσω της Θείας Λειτουργίας και της Υμνογραφίας και για να κατηχήσει τον λαό. 

Νέα επιστολή του Μητροπολίτη Κυθήρων Σεραφείμ προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος

Ἀριθ. Πρωτ.: 82

 Ἐν Κυθήροις τῇ 11ῃ Φεβρουαρίου 2021

Μακαριώτατε άγιε Πρόεδρε,

Σεβασμιώτατοι άγιοι Συνοδικοί Σύνεδροι,

Εύλογείτε

Εύσεβάστως προάγομαι μετά την λήψιν του υπ' αριθ.664/299/11-2-2021 Υμετέρου Έγκυκλίου Σημειώματος, δι' ού διεβιβάσθη ημίν ή υπ' αριθ.9147/10.2.2021 Κ.Υ.Α. «περί προσωρινών μέτρων είς τούς θρησκευτικούς χώρους λατρείας διά την προστασίαν της δημοσίας υγείας έναντι του κορωνοϊού Coνid -19 »,νά αναφερθώ εις τά έκ ταύτης ανακύπτοντα προβλήματα είς τό Xριστεπώνυμον Πλήρωμα και να παρακαλέσω Υμάς διά τα κάτωθι:

1. Συμφώνως πρός τά διαλαμβανόμενα έν τή ώς άνω Κ.Υ.Α. ή παρουσία πιστών εντός των Ιερών Ναών θα πραγματοποιήται αναλόγως του επιπέδου επιδημιολογικής επιβαρύνσεως εις το οποίον ευρίσκεται ο Δήμος ή η Περιφερειακή Ενότης εκάστου Ιερού Ναού: α) Έπίπεδον επιτηρήσεως β) Επίπεδον ηύξημένου κινδύνου γ) Επίπεδον πολύ ηυξημένου κινδύνου και δ) Έπίπεδον μητροπολιτικών περιοχών.

Η Ψωροκώσταινα υπήρξε μια ηρωική Ελληνίδα που της αξίζει άπειρος σεβασμός!

 

Πανωραία Χατζηκώστα, η άλλοτε εύπορη Μικρασιάτισσα και κατόπιν φτωχή ηρωίδα, που έμελλε τελικά να πολιτογραφηθεί ατυχώς ως Ψωροκώσταινα...

Η Πανωραία, μια από τις όμορφες κόρες των Κυδωνιών της Μικρασίας, έζησε μια ευτυχισμένη ζωή με την οικογένειά της μέχρι τον Ιούνιο του 1821 όταν οι Τούρκοι κατέστρεψαν ολοσχερώς τον τόπο της. Ο άντρας της και τα παιδιά της σφαγιάστηκαν άγρια, εκείνη σώθηκε από τύχη και κατέφυγε στα Ψαρά. Εκεί στο νησί, ολομόναχη και πάμπτωχη πλέον, έγινε γνωστή ως Ψαροκώσταινα.

Αργότερα βρέθηκε στο Ναύπλιο μέχρι το 1824.

Εκεί βρίσκει τρόπους να βγάζει το ψωμί της πότε κάνοντας την αχθοφόρο και πότε την πλύστρα.