Κηρυγματικές σκέψεις στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς Γ΄ Ματθαίου
1. Ἡ κοινωνική δικαιοσύνη, ἡ δίκαιη κατανομή τῶν ἀγαθῶν, ἡ πραγματοποίηση ἰσότητας μεταξύ τῶν ἀνθρώπων, ἡ ἄρση τῶν διακρίσεων μεταξύ των, ἡ ἐξαφάνιση τῆς ἐκμεταλλεύσεως καί ἀδικίας ἀπό τόν ἕνα ἄνθρωπο στόν ἄλλο καί κάθε τι σχετικό, πού ἀνήκει στή σφαῖρα τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος, εἶναι ἕνας ἀπό τούς βασικότερους ἀγῶνες κάθε ἐποχῆς.
Τά διάφορα κοινωνικά συστήματα ὄχι σπάνια περιπλέκουν τό ζήτημα, γιατί δέν ξεκινοῦν ἀπό τήν ἐπιθυμία νά δοθεῖ στό πρόβλημα ἡ ὀρθή λύση, ἀλλά ἀπό τό πῶς θά ὠφεληθοῦν αὐτοί, πού ἀναλαμβάνουν τήν λύση.
2. Ἡ Ἁγία Γραφή ἀρχίζει μέ τόν ἄνθρωπο μέσα σέ ἰδεῶδες περιβάλλον, τόν Παράδεισο. Ἄρα καί στόν κόσμο αὐτό ὁ παράδεισος ἦταν ἡ προορισμένη γιά τόν ἄνθρωπο κατάσταση. Ἡ ζωή δηλαδή τῆς ἰσότητας καί δικαιοσύνης, πού θά ἐξασφαλιζόταν μέ τήν ἀνώδυνη καί ἄκοπη ἐργασία, ἀφοῦ θά ἦταν σύμφωνη μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ.
Ἡ πτώση τοῦ ἀνθρώπου ἔφερε στή ζωή του ὅλες ἐκεῖνες τίς ἀνώμαλες καταστάσεις, πού συνθέτουν τό κοινωνικό πρόβλημα. Παρ’ ὅλ’ αὐτά δέν παύει ὁ Θεός μέσα στήν Π. Διαθήκη νά συνιστᾶ στόν ἄνθρωπο τόν δρόμο τῆς ἀδελφοσύνης καί δικαιοσύνης. Τό κατακόρυφο τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Θεοῦ γιά τήν ὁμαλοποίηση τῆς κοινωνικῆς ζωῆς μας εἶναι ἡ ἵδρυση νέας παγκόσμιας πολιτείας, τῆς Ἐκκλησίας του, πού ὡς «βασιλεία» του πάνω στή γῆ θεμελειώνεται στήν δικαιοσύνη Του καί στό νόμο Του. Νέος παράδεισος ἱδρύεται στόν κόσμο, ἡ Ἐκκλησία.
Ἡ ἐπί τοῦ ὄρους ὁμιλία εἶναι μία συμπερίληψη τῶν ἀρχῶν ἐκείνων πού ἔθεσε ὁ Χριστός γιά τήν ὀργάνωση τῆς «βασιλείας» του. Μιᾶς βασιλείας μέ ἰσοπολιτεία καί ἀδελφικές σχέσεις.
3. Ἡ λύση προβλημάτων, ὅπως τό κοινωνικό, προϋποθέτει πνευματικά θεμέλια. Ἔτσι ἕνας ἄνθρωπος μόνο σάρκα δέν θά μπορέσει ποτέ νά δεχθεῖ λύσεις, πού γίνονται δεκτές μόνο ἀπό τό πνεῦμα. Μιά τέτοια ριζική λύση γιά τό κοινωνικό πρόβλημα μᾶς δίνει τό σημερινό Εὐαγγέλιο. «Ζητεῖτε πρῶτον -λέγει- τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν δικαιοσύνην αὐτοῦ καί ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν».
4. Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ μᾶς ὁρίζει νά «ζητᾶμε» τήν βασιλεία καί τή δικαιοσύνη του. Δέν λέγει «αἰτεῖτε», ἀλλά «ζητεῖτε». Εἶναι οὐσιαστική ἡ διαφορά. «Αἰτεῖτε» σημαίνει, περιμένετε νά πάρετε, σάν τούς Ἰουδαίους πού αἰτοῦν ἀπό τόν Θεό σημεῖο, γιατί μόνο Ἐκεῖνος κάνει σημεῖα (Α΄ Κορ. α΄22). «Ζητεῖτε» σημαίνει: ἀναζητεῖτε, ἐπιδιώκετε, ἀγωνίζεσθε νά βρεῖτε, νά ἐξασφαλίσετε. Ὁ Χριστός μᾶς συνιστᾶ νά ἀγωνιζόμασθε γιά τήν πραγματοποίηση τῆς βασιλείας του καί τήν ἐπικράτηση τῆς δικαιοσύνης του στόν κόσμο. Τά δύο αὐτά δέν εἶναι ἁπλῶς ἀντικείμενο προσευχῆς. Ἡ προσευχή ἐνισχύει τόν ἀγώνα γιά αὐτά, δέν τά χαρίζει αὐτόματα.
Ἄς τό καταλάβουμε. Αὐτή εἶναι γιά μᾶς τούς χριστιανούς ἡ λύση τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος. Ἀδελφοί μου! Γιά μᾶς τούς χριστιανούς τό κοινωνικό πρόβλημα εἶναι κατ’ οὐσία ψευδοπρόβλημα. Γιατί δέν εἶναι προβλημα ἐκεῖνο, γιά τό ὁποῖο ὑπάρχει ἕτοιμη ἡ λύση.
5. Δέν συνειδητοποιήσαμε ἀκόμη στό σύνολό μας πώς ὑπάρχει καί ὁ ΤΡΙΤΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ἀνάμεσα στίς Συμπληγάδες τῶν συστημάτων τοῦ κόσμου. Καί αὐτός ὁ δρόμος εἶναι ὁ δρόμος τοῦ Εὐαγγελίου.
Ἄν ὑπάρχει ἀκόμη καί γιά τούς χριστιανούς κοινωνικό πρόβλημα, συμβαίνει τοῦτο, γιατί λεγόμασθε πολίτες τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ἐνῶ στήν οὐσία εἴμαστε τραγικοί μετανάστες στά σκλαβοπάζαρα τοῦ κόσμου.
-----------------------------------
Ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», σελ. 69.

Μέσα σε λίγες σειρές τόσες μεγάλες αλήθειες!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑς ξεκινήσω από το τέλος από αυτά που μας ανέβασε ο ευλογημένος Γιατρός μας μέσα από τον αείμνηστο παπα Γιώργη.
Τα έλεγε πάντοτε έξω από τα δόντια και για τους πολιτικός και για τους ιεράρχες και για μας τους ταλαίπωρους Χριστιανούς:
Ἄν ὑπάρχει ἀκόμη καί γιά τούς χριστιανούς κοινωνικό πρόβλημα, συμβαίνει τοῦτο, γιατί λεγόμασθε πολίτες τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ἐνῶ στήν οὐσία εἴμαστε τραγικοί μετανάστες στά σκλαβοπάζαρα τοῦ κόσμου.
Με μία λέξη είμαστε (γιαλαντζί) Χριστιανοί.
Χριστιανοί στο φαίνεστε και όχι στην ουσία.
Και αυτό φαίνεται, από αυτό που μας λέει στην αρχή ο παπα Γιώργης:
Τά διάφορα κοινωνικά συστήματα ὄχι σπάνια περιπλέκουν τό ζήτημα, γιατί δέν ξεκινοῦν ἀπό τήν ἐπιθυμία νά δοθεῖ στό πρόβλημα ἡ ὀρθή λύση, ἀλλά ἀπό τό πῶς θά ὠφεληθοῦν αὐτοί, πού ἀναλαμβάνουν τήν λύση.
Και αυτό γίνεται σε όλους τους τομείς, όσο είσαι στην απ έξω διαμαρτύρεσαι.
Αν για κάποιο λόγο κατορθώσεις και βρεθείς στην από μέσα, ξεχνάς τους απ έξω.
Το μέλι γλυκό, ο πειρασμός μεγάλος και οι αντιστάσεις κάμπτονται.
Ο Γκάντι είχε πει:
Πολύ καλός ο Χριστιανισμός, πολύ κακή οι Χριστιανοί.
Και θα γινόμουν χριστιανός αν δεν γνώριζα τους Χριστιανούς.
Ο Χριστός μας είπε:
Ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε.
Και να έχουμε αγάπη μεταξύ μας, έτσι θα καταλαβαίνουν και οι άλλοι ότι είμαστε μαθητές του Χριστού.
Δυστυχώς θα ψυχρανθεί η αγάπη των πολλών, μας φτάσαν σε τέτοιο σημείο ώστε ο καθένας να προσπαθεί για την επιβίωσή του και να μην έχει καιρό για τον διπλανό του.
Όμως η Σωτηρία μας δεν εξαρτάται μόνο από τον ατομικό αγώνα μας, αλλά είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον πλησίον μας.
Και για να σωθούμε πρέπει να τηρήσουμε τις εντολές του Θεού :
Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου. Αὕτη ἐστὶ πρώτη καὶ μεγάλη ἐντολή.
Δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.
πως ολόκληρος ο Νόμος συνοψίζεται και στην ανιδιοτελή αγάπη προς τον συνάνθρωπό μας.
Και ο Απόστολος Παύλος λέει η φιλαργυρία μήτηρ πάσης κακίας.
Από αυτήν προέρχονται όλα τα κακά.
Δίδοντας προσωρινά αγαθά (όπως το ψωμί ή η τροφή), ανταποδίδουμε την αγάπη του Θεού και «κερδίζουμε» πνευματικούς και αιώνιους θησαυρούς.
Η φιλανθρωπία, όταν γίνεται με ανιδιοτέλεια, μετατρέπει το υλικό στοιχείο σε πνευματική ευλογία.
Μέσα από το ευλογημένο άρθρο του Γιατρού μας ας δούμε και τι μέλλει γενέσθαι
Πυκνά συχνά ακούγεται ότι ο Χριστιανισμός απέτυχε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν έπαψαν τα παιδάκια να πεθαίνουν από την πείνα, δεν σταμάτησαν οι πόλεμοι, δεν σταμάτησαν οι κοινωνικές αδικίες και γενικός δεν ήρθε η ευημερία στον κόσμο.
Ο πρώτος πειρασμός στην έρημο αφορά την πρόκληση του διαβόλου προς τον Κύριό μας να μετατρέψει τις πέτρες σε ψωμιά για να κορέσει την πείνα του.
Συμβολίζει τον πειρασμό της ύλης, της σαρκικής ικανοποίησης και της κατάχρησης θεϊκών δυνάμεων για προσωπικό όφελος.
Ο Χριστός αρνήθηκε, απαντώντας ότι «ουκ επ' άρτω ζήσεται άνθρωπος».
Αυτό που αρνήθηκε να κάνει ο Χριστός θα το κάνει ο διάβολος.
Φυσικά ο διάβολος δεν μπορεί να κάνει κανένα θαύμα, οπότε του είναι αδύνατο να μετατρέψει τις πέτρες σε ψωμιά.
Κι αφού δεν μπορεί να κάνει τις πέτρες ψωμιά, βρήκε κάτι (καλύτερο) για να φτιάξει ψωμιά.
Τα σκαθάρια, τις κατσαρίδες!
Αυτά που μέχρι χθες σιχαινόμασταν και να τα αντικρίσουμε.
Σήμερα μας επιβάλλουν να τα φάμε.
Πλέον στα περισσότερα τρόφιμα αρχίσαν να προσθέτουν παντός είδος ζωύφια.
Βλέπετε όταν η αγελάδα-ρεύεται βγάζει διοξείδιο ή όταν το αρνί βελάζει.
Δημόσιος κίνδυνος για τον πλανήτη!
Πρέπει με κάθε μέσον να θανατωθούν αν όχι και να εξαφανιστούν τελείως.
Βλέπετε με τι διάολανθρώπους έχουμε να κάνουμε.
Θα έλεγα ότι όσοι θα ζήσουν τις ημέρες του αντιχρίστου θα τρίβουν τα μάτια τους με αυτά που θα βλέπουν.
Όμως το τραγικό είναι ότι μέχρι τότε θα υπάρχει τέτοια διαστροφή που όλα θα φαίνονται φυσιολογικά.
Και μόνο όσοι έχουν το Άγιο Πνεύμα θα μπορούν να διακρίνουν το καλό από το κακό.
Το μόνο που θα μας κρατήσει είναι η ευχούλα:
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με.
Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς.