π. Γεώργιος Μεταλληνός: Τό παράδειγμα τοῦ ἑκατόνταρχου

Ὁ ἑκατόνταρχος βλέπει τόν δοῦλο του ὄχι σάν κτῆμα του, ἀλλά σάν μέλος τῆς οἰκογενείας του. Ὅταν πάσχει ἕνα μέλος, συμπάσχουν ὅλα τά μέλη. Ἔτσι σκέπτεται ὁ ρωμαῖος στρατιωτικός. Οἱ μέσες λύσεις δέν σώζουν. Χρειάζονται λύσεις ὁριστικές καί ριζικές. Καί μιά τέτοια λύση μόνο ὁ Χριστός μπορεῖ νά δώσει.

Αὐτό πίστευε ὁ ἑκατόνταρχος, πού δέν παύει πάνω ἀπ’ ὅλα νά ἀποτελεῖ ἔλεγχο γιά τόν χριστιανό οἰκογενειάρχη. Πόσοι ἔχουμε, σάν κι αὐτόν, συνείδηση τῆς εὐθύνης μας μέσα στήν οἰκογένειά μας; Πόσοι παρακολουθοῦμε τήν ὑγεία, πρό πάντων τήν ψυχική, τῶν παιδιῶν μας καί ἐνδιαφερόμεθα γιά τήν θεραπεία της; Καί ἄν ναί, ποῦ ἀναζητοῦμε τήν θεραπεία τῶν παιδιῶν μας, σέ ποιό γιατρό καί μέ ποιά μέσα; 

Ἄς δοῦμε τό παράδειγμα τοῦ ἑκατοντάρχου. Πρῶτα αὐτός πηγαίνει στόν Χριστό. Πρῶτα αὐτός πιστεύει τόν Χριστό. Καί ἐπειδή ἁγιάσθηκε αὐτός ἀπό τόν Χριστό, σώθηκε καί ὁ δοῦλος του.

Ἄν δέν δεχθοῦν τόν Χριστό οἱ γονεῖς, εἶναι ἀμφίβολο, ἄν θά πάρουν τόν δρόμο τοῦ Χριστοῦ τά παιδιά τους.

 

-------------------------------- 

Ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», σελ. 76.

Ἐπιμέλεια ἀντιγραφῆς

Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

 

 «Πᾶνος»