Κηρυγματικές σκέψεις τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ πάνω στό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς μετά τήν Ὕψωσιν (ἀποσπάσματα)
«Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοι».
Ἱδρύοντας τόν νέο πάνω στή γῆ παράδεισό του ὁ Χριστός, τήν Ἐκκλησία, θέτει σ’ ἐκείνους πού θέλουν νά τόν ἀκολουθήσουν ἕναν ὅρο· καί ὁ ὅρος εἶναι διμερής. Αὐταπάρνηση καί θυσία, τά σκέλη του.
Ὅποιος ἀκολουθεῖ τόν Χριστό μέ συνέπεια, λησμονεῖ τελείως τόν ἑαυτό του. Ὄχι μόνο μέ τήν ἀπόλυτη ἔννοια τοῦ ἀσκητισμοῦ. Λησμονεῖ τό Ἐγώ του, τό συμφέρον του, τήν ἄνεσή του. Δέν ζεῖ πιά γιά τόν ἑαυτό του. Ζεῖ γιά τόν Χριστό. Γι’ αὐτό καί ἀρνεῖται τόν παλαιό ἑαυτό του, τόν ἄνθρωπο τῆς ἁμαρτίας. Δέν ζεῖ πιά αὐτός, ὡς ἄνθρωπος τῆς πτώσεως. Μέσα του ζεῖ ὁ Χριστός.
Ὅποιος ἀπαρνεῖται τόν ἑαυτό του γιά χάρη τοῦ Χριστοῦ, γνωρίζει ὅτι θά εἶναι πάντοτε τό θύμα. Κακά τά ψέματα. Κοινωνικές διακρίσεις καί ἐπιτυχίες μέσα σέ μιά κοινωνία πού κατά κανόνα περιφρονεῖ τόν Χριστό, δέν εἶναι δυνατές γιά τούς γνήσιους μαθητές του. Γιά νά βραβεύσει ὁ κόσμος τόν Χριστιανό, πρέπει νά τόν δεῖ νά γίνεται δικός του. Διότι ὁ κόσμος «τό ἴδιον φιλεῖ» (Ἰωάν. ιε΄19).
Ὁ Χριστιανός, ὅπου καί νά ζεῖ, θά βρίσκει μόνο διωγμό. Καί ἀπό τόν διωγμό αὐτό θά φαίνεται καί ἡ χριστιανικότητά του.
Ὅλα ὅμως αὐτά ἀντί νά θλίβουν τόν χριστιανό τόν κάνουν νά χαίρει. Γιατί, ἔχοντας πιστεύσει στήν «μωρία τοῦ σταυροῦ», ἔχει πεθάνει γιά τόν κόσμο καί «πάντα ἡγεῖται σκύβαλα, ἵνα Χριστόν κερδήσει» (Φιλιπ. γ΄ 8).
------------------------------------
Ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», σελ. 144-149 (ἀποσπάσματα).
Τι εξαίσιο και παρήγορο απόσπασμα μας ανέβασες ευλογημένε Γιατρέ μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα τρία Α που μας θέτει ως προϋπόθεση ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός:
ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν,
ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ,
ἀκολουθείτω μοι.
Διαβάζουμε στο Άρθρο με έντονα γράμματα:
Λησμονεῖ τό Ἐγώ του, τό συμφέρον του, τήν ἄνεσή του.
Όταν λέμε λησμονούμε το ( συμφέρον μας), εννοούμε τα προσωπικά θέλω μας, και τα πάθη μας.
Το συμφέρον μας, μας λέει να αποκτήσουμε χρήματα και άνετη ζωή.
Ο Χριστός πάλι μας λέει όχι απλώς να μην αποκτήσουμε χρήματα αλλά να δώσουμε και όλα όσα έχουμε
Και αντί για καλοπέραση, Σταυρό μας υπόσχεται..
Τελικά γνωρίζουμε ποιο είναι το πραγματικό συμφέρον μας;
Και ρωτώ.
Αν η Πίστης μας ήταν ανθρώπινο κατασκεύασμα, θα υπήρχε έστω ένας άνθρωπος στον κόσμο που να Την δεχτεί και να Την ακολουθήσει;
Όταν λέμε Πίστη εννοούμε τον Ίδιο τον Χριστό, πιστεύουμε και πράττουμε αυτά που λέει ο Χριστός.
Και να κάνω ακόμα ένα ερώτημα.
Όταν ήρθε ο Χριστός επάνω στην γη, αντί να αγιάσει τον πόνο, τον καταργούσε.
Και μας έλεγε:
Όποιος πιστεύει Σε μένα δεν θα πονάει, ούτε θα πεινάει, και θα περνάει καλά.
Θα υπήρχε έστω ένας άνθρωπος στον κόσμο που να μην δεχθεί τον Χριστό;
Δεν θα υπήρχε ούτε μία άλλη θρησκεία, όλοι θα θέλανε να περνάνε καλά .
Όμως το περνάω καλά για εμένα, δεν σημαίνει το ίδιο και για τον άλλον.
Αυτό που κάνει έναν άνθρωπο ευτυχισμένο (π.χ. ηρεμία και απομόνωση) μπορεί να προκαλεί δυστυχία σε κάποιον άλλον .
Η προσπάθεια ενός ατόμου ή μιας ομάδας να περάσει καλύτερα συχνά γίνεται εις βάρος κάποιου άλλου.
Η χαρά ορίζεται από την αντίθεση.
Αν δεν βιώσουμε τη λύπη, την κούραση ή την απογοήτευση, δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε και να εκτιμήσουμε το τι σημαίνει «περνάω καλά».
Και για να το πω με μία φράση:
Όποιος δεν σταυρωθεί, δεν μπορεί και να αναστηθεί.
Όσο σκοτεινή κι αν μοιάζει η νύχτα, το ξημέρωμα πάντα έρχεται.
Δεν είμαστε μόνοι, έχουμε Θεό Πατέρα !