– Τὸ δικαίωμα εἶναι κοσμικὴ λογική. Ὁ ἄνθρωπος, ὅσο πιὸ κοσμικὸς εἶναι, τόσο περισσότερο δικαίωμα ἔχει· ὅσο πιὸ πνευματικὸς εἶναι, τόσο λιγώτερο δικαίωμα ἔχει. Εἰδικὰ ὁ μοναχὸς ἔχει μόνον ὑποχρεώσεις· δὲν ἔχει δικαίωμα γιὰ τίποτε. Θέλω νὰ πῶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἔχη ἀπαίτηση ἀπὸ κανέναν καὶ γιὰ τίποτε. Τὸ νὰ ζητᾶ ὁ μοναχὸς δικαιώματα σ᾿ αὐτὴν τὴν ζωή, ἐνῶ ἀπαρνήθηκε τὰ πάντα γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, εἶναι τελείως λάθος. Βρίζει τὸν Χριστό, τὸν Μοναχισμό. Οἱ κοσμικοὶ ἔχουν δικαιώματα πολλά· κοσμικοὶ εἶναι. Τὰ δικαιώματα τοῦ μοναχοῦ, ἀλλὰ καὶ τοῦ πνευματικοῦ ἀνθρώπου, τὰ κρατάει ὁ Χριστὸς γιὰ τὴν ἄλλη ζωή.
Τὸ δικαίωμα σήμερα παρουσιάζεται σχεδὸν σὲ ὅλους τοὺς νέους, ἀλλὰ καὶ σὲ νέους μοναχούς. Μερικοὶ νέοι μοναχοὶ δὲν ξέρουν γιατί ἔγιναν μοναχοὶ καὶ τί θὰ πῆ Μοναχισμός, γι᾿ αὐτὸ ἔχουν ἕνα δικαίωμα, ἕνα κοσμικὸ πνεῦμα, μιὰ παράξενη λογική, μιὰ ἀνθρώπινη δικαιοσύνη, ἀπὸ ὅλες τὶς πλευρές. Αὐτὴ ἡ ἀνθρώπινη δικαιοσύνη ξεκίνησε ἀπὸ τὸ εὐρωπαϊκὸ πνεῦμα καὶ μπῆκε καὶ στὸν Μοναχισμό.

