Κάποιος
ευλαβής Ιερεύς, σύγχρονος του Μ. Βασιλείου, λόγω κάποιων περιστάσεων
μπήκε σε χρέη και τα χρέη αυτά συν τω χρόνω αυξήθηκαν και οι πιστωτές
τον ενοχλούν για τον χρέος
του.
Αυτό τον ανάγκασε να στραφεί και να ζητήσει βοήθεια σε κάποιον κοντινό και γνωστό του έμπορο, ο οποίος, εισακούοντας το αίτημά του, του έδωσε 500 χρυσά νομίσματα με τα οποία ο ιερεύς ξεπλήρωσε το χρέος του.
του.
Αυτό τον ανάγκασε να στραφεί και να ζητήσει βοήθεια σε κάποιον κοντινό και γνωστό του έμπορο, ο οποίος, εισακούοντας το αίτημά του, του έδωσε 500 χρυσά νομίσματα με τα οποία ο ιερεύς ξεπλήρωσε το χρέος του.
Προς
ικανοποίηση του εμπόρου ο ιερεύς του υποσχέθηκε να μνημονεύει το όνομά
του και το όνομα των συγγενών του υπέρ υγείας και υπέρ αναπαύσεως στην
Προσκομιδή για όλη του τη ζωή.























