Γνώρισα τον Γέροντα Πορφύριο ένα ζεστό καλοκαίρι μέσα στο δάσος. Ήταν μια περίοδος εκείνη της ζωής μου πολύ δύσκολη, ήμουν αναστατωμένη, μπερδεμένη· ενώ εξωτερικά γελούσα και φαινόταν ότι χαιρόμουν, μέσα μου ήμουν πολύ προβληματισμένη και ανήσυχη.
Ένιωθα τον εαυτό μου αδικημένο και τον κόσμο υποκριτικά τοποθετημένο. Άρχισα να ψάχνω τη χαρά έξω από τον Χριστό, άκουγα μουσική New Age, ντυνόμουν όπως-όπως και ήθελα να διασκεδάζω με τους φίλους μου έχοντας την ψευδαίσθηση ότι ήταν οι μόνοι που μ’ αγαπούσαν.
Σπούδαζα θεολογία κατά τ’ άλλα και είχα και τη μητέρα μου να ανησυχεί για μένα και να με συμβουλεύει να πάω στον Γέροντα Πορφύριο. Μου έλεγε ότι όλα αυτά που νιώθω μόνο ο Γέροντας Πορφύριος θα μπορούσε να τα βάλει σε μια τάξη.

























