Στο
εξομολογητήριο κάποιου Αγιορείτη πνευματικού ήρθε ένας πολύ βαριά
αμαρτωλός. Άλλος με τόσα μεγάλα κρίματα δεν του είχε ξανατύχει.
Καθώς
λοιπόν τον άκουγε, κυριεύθηκε από φρίκη. Αναταράχθηκαν τα σωθικά του.
«Θεέ μου! Πω πω φρικαλεότητες! Τι ακούω! Τι σατανάς είναι τούτος!»
Δεν πρόλαβε ο δυστυχής ν’ αποτελειώσει και ο πνευματικός γεμάτος ταραχή του είπε:
– Σταμάτησε!
Έχω φρίξει. Θα χάσω το μυαλό μου. Δεν είναι ανθρώπινες αμαρτίες αυτές.
Σατανικές είναι. Φύγε! Η συγχώρηση σου έλειψε. Φύγε! Δεν μπορώ άλλο να
σε ακούω. Φύγε!
























