Ἅγιος Παΐσιος: Ὅταν δὲν καταλαβαίνουμε τὴν ὑπερηφάνεια

– Ἐγώ, Γέροντα, δὲν καταλαβαίνω νὰ ὑπερηφανεύωμαι γιὰ κάτι συγκε­κριμένο.

– Τότε θὰ ὑπάρχη μέσα σου μιὰ γενικὴ ὑπερηφάνεια. Πολλὲς φορὲς ὁ διάβολος τὰ παρουσιάζει ὅλα καμουφλαρισμένα καὶ δὲν παίρνει ὁ ἄνθρωπος εἴδηση, ὅταν ἐνεργῆ ὑπερήφανα. Ἂν ὅμως παρακολουθῆ καὶ ἐξετάζη τὸν ἑαυτό του, βλέπει ποῦ ἐνήργησε μὲ ὑπερηφάνεια. 

Μπορεῖ νὰ μὴν καταλαβαίνη ὅλη τὴν ὑπερηφάνεια ποὺ ἔχει, ἀλλὰ λίγο θὰ τὴν καταλαβαίνη. Θὰ δῆ ὅτι νιώθει μέσα του μιὰ ἐγωιστικὴ ἱκανοποίηση, μιὰ ὑπεροχὴ ἀπέναντι στοὺς ἄλλους.

– Καὶ ὅταν, Γέροντα, κάποιος δὲν μπορῆ νὰ καταλάβη καθόλου ὅτι ἔχει ὑπερηφάνεια, τί γίνεται;

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ - ΤΕΤΑΡΤΗ 19 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2020

Ἡ Ἁγία Φιλοθέη ἡ Ὁσιομάρτυς ἡ Ἀθηναία 

Ὅρπηξ Ἀθηνῶν ἐστιν ἡ Φιλοθέη,

Ἐχθρὸν βαλοῦσα σταυροῦ τῇ πανοπλίᾳ.

Ἡ Ὁσία Φιλοθέη γεννήθηκε τὸ ἔτος 1522 μ.Χ. στὴν τουρκοκρατούμενη τότε Ἀθήνα. Οἱ εὐσεβεῖς γονεῖς της ὀνομάζονταν Ἄγγελος καὶ Συρίγα Μπενιζέλου. Ἡ μητέρα της ἦταν στείρα καὶ ἀπέκτησε τὴν Ἁγία μετὰ ἀπὸ θερμὴ καὶ συνεχὴ προσευχή.

Ὁ Κύριος ποὺ ἱκανοποιεῖ τὸ θέλημα ἐκείνων ποὺ Τὸν σέβονται καὶ Τὸν ἀγαποῦν, ἄκουσε τὴν δέησή της. Καὶ πράγματι, μία ἡμέρα ἡ Συρίγα μπῆκε κατὰ τὴν συνήθειά της στὸ ναὸ τῆς Θεοτόκου γιὰ νὰ προσευχηθεῖ καὶ ἀπὸ τὸν κόπο τῆς ἔντονης καὶ ἐπίμονης προσευχῆς τὴν πῆρε γιὰ λίγο ὁ ὕπνος.

Γέρων Δανιήλ Κερασιώτης

Κάτωθεν τοῦ Κελλίου Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου τῆς Κερασιᾶς, πλησίον τοῦ δρόμου ποὺ ὁδηγεῖ στὸ Κλέφτικο, τὸν ἀρσανᾶ τῆς Κερασιᾶς, στὸ ἀριστερὸ μέρος τοῦ βράχου κατηφορίζοντας γιὰ τὴν θάλασσα, σώζεται μέχρι σήμερα τὸ ἀπέριττο ἀσκητήριο τοῦ Γέροντος Δανιήλ. 

 

 Ἀποτελεῖται ἀπὸ ἕνα διώροφο μικρὸ σπιτάκι· κάτω ἔχει τὸ Κελλὶ ποὺ ἔμενε, μὲ ἕνα ξυλοκρέβατο, μία πρόχειρη κτιστὴ σόμπα καὶ δίπλα στὴν πόρτα τὸ προσευχητάρι μὲ τὶς χάρτινες, καπνισμένες ἀπὸ τὸν καιρὸ εἰκόνες. Τὸ ἔδαφος τοῦ δωματίου χωμάτινο, τὰ πάντα ἐν τάξει (βιβλία, ῥοῦχα) καὶ ἐν πλήρει καθαριότητα, ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν τοῦ δωματίου. 

 

Τὰ καυσόξυλα στοιβαγμένα μὲ τάξη, κομμένα ἀπὸ τὸν ἴδιο μὲ τὸ τσεκούρι. Ἀνερχόμενοι ὀλίγα σκαλιά, εἰσερχόμεθα στὸ ἄνω δῶμα. Ἐκεῖ βρίσκονται διάφορα βότανα ἀπὸ τὸν Ἄθωνα, τσάι βουνοῦ, μέντα καὶ ἀμάραντος, ἀπὸ τὸν ὁποῖο κατασκεύαζε σταυροὺς καὶ στεφανάκια, μὲ τὰ ὁποῖα οἱ Πατέρες διακοσμοῦσαν τὶς εἰκόνες στὰ Κελλιά τους. 

Γιατί δεν τιμωρεί ο Θεός τους ασεβείς;

Πολλοί συνάνθρωποι μας αναρωτιούνται σήμερα γιατί άνθρωποι αμαρτωλοί (εφόσον υπάρχει Θεός), άνθρωποι που εμπορεύονται τις ζωές άλλων ανθρώπων, δεν τιμωρούνται απ’τον Θεό, αλλά αντιθέτως ζουν και βασιλεύουν.

Ζουν εις βάρος των φτωχών οικογενειών και όχι μόνο. Απαντήσεις δύσκολα θα δοθούν και γι’αυτό οι απόψεις και οι συμπεριφορές ποικίλλουν και συστηματικά διαφοροποιούνται.

Έτσι επιτυγχάνεται η διάσπαση ενός πληγωμένου κοινωνικά σώματος και η απομόνωση αποτελεί μονόδρομο στη περιοχή του ατομισμού. Και για να είμαι ειλικρινής δεν το βρίσκω οξύμωρο αλλά απόλυτα φυσιολογικό.

Δυστυχώς οι μέρες μας δεν φημίζονται για τη καλλιέργεια του εσωτερικού ανθρώπου και η αυτογνωσία μέσα από φιλοσοφικές σκέψεις έχει καταντήσει χόμπι για λίγους και εκλεκτούς. «Εδώ το στομάχι μας είναι άδειο, αδελφέ, κι εσύ μας μιλάς για φιλοσοφικούς στοχασμούς;», εύλογα θα έθετε το ερώτημα κάποιος.

Πρώτη φορά μίλησα στην Παναγία!

Έδειχνε κουρασμένη η κυρία Στέλλα. Τρεις μήνες στο ίδιο κρεβάτι του δίκλινου θαλάμου του μεγάλου Νοσοκομείου. Αν είχε στόμα να μιλήσει το κρεβάτι της, δεν θα ’φταναν ώρες να διηγείται τους πόνους και τα βογγητά της…

–Αχ, Θε μου, πότε θα πάρω κι εγώ το εξιτήριο να πάω στο σπιτάκι μου, στους δικούς μου! Όσες άρρωστες ήρθαν στο διπλανό κρεβάτι δεν έμειναν πάνω από μια βδομάδα, κι εγώ κλείνω σήμερα εδώ μέσα τρεις μήνες!
Σχώρα με, Θε μου, δε γογγύζω, μα κουράστηκα. Γι’ αυτό τα λέω σε σένα που σε νιώθω πατέρα μου στοργικό.

Πριν αποσώσει καλά – καλά τις σκέψεις της, φέρνουν μ’ ένα φορείο στο θάλαμο μια φρεσκοχειρουργημένη νεαρή κοπέλα, που την συνόδευε ένας νεαρός. Και οι δυό τους είναι κατατρυπημένοι με σκουλαρίκια και γεμάτοι με ανατριχια­στικά τατουάζ. Από ο,τι δείχνουν φαίνεται αρκετά δύσκολο να επικοινωνήσει κανείς μαζί τους.

Το καλό δεν φέρνει καλό όταν καλώς δεν γίνεται - Μοναχός Μωυσής ο Αγιορείτης (†)

Δεν χρειάζεται ούτε υπερβολική αυστηρότητα ούτε μεγάλη επιείκεια. Άστοχες και αδιάκριτες παρεμβάσεις έκαναν ανθρώπους να πικραθούν και να απογοητευθούν για πάντα. Στα θέματα προσεγγίσεως των άλλων δεν ωφελούν πείσματα, ρηχότητες και προχειρότητες. 

Η διάκριση προέρχεται από γνώση, εμπειρία, πνευματική καλλιέργεια και ωριμότητα. Είναι αποτέλεσμα αυτοελέγχου, αυτοκριτικής, μελέτης και θείου φωτισμού. Η διάκριση παρηγορεί και αναπαύει ψυχές. 

Η αδιακρισία πληγώνει, κουράζει και ταλαιπωρεί. Έχουν ευθύνη οι καθοδηγοί. Μη δημιουργούν νέα προβλήματα με επιπόλαιες κατευθύνσεις.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ - ΤΡΙΤΗ 18 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2020

Ὁ Ἅγιος Λέων πάπας Ρώμης

Ψυχὴν ὁ θεῖος ἐξερεύγεται Λέων,

Καὶ δαιμόνων φάλαγξιν ἐμβάλλει φόβον.

Ὀγδοάτῃ δεκάτῃ τε Λέων ἠρεύξατο θυμόν.

Ὁ Ἅγιος Λέων γεννήθηκε στὴ Ρώμη περὶ τὰ τέλη τοῦ 4ου αἰῶνος μ.Χ. καὶ ἔζησε στὰ χρόνια τῶν βασιλέων Μαρκιανοῦ καὶ Πουλχερίας (450 – 457 μ.Χ.). Διετέλεσε διάκονος τῶν Ἐπισκόπων Ρώμης Καλλίστου καὶ Σίξτου (432 – 440 μ.Χ.) καὶ ἐξαιτίας τῆς πολλῆς ἀρετῆς, τῆς συνέσεως καὶ τῆς καθαρότητας τοῦ βίου του χειροτονήθηκε Ἐπίσκοπος Ρώμης στὶς 29 Σεπτεμβρίου τοῦ ἔτους 440 μ.Χ.

Μοναχός Βαρνάβας Σταυροβουνιώτης (1864 - 17 Φεβρ. 1948)

Γεννήθηκε στο προάστιο της Λευκωσίας Κύπρου Καϊμακλί το έτος 1864. Νέος εργάσθηκε ως οικοδόμος. Το 1888 αναχώρησε με δύο αδέλφια του για το Άγιον Όρος. Τους πρώτους μοναχικούς αγώνες του έζησε στο αυστηρό κοινόβιο του Καρακάλλου, όπου εκάρη μεγολόσχημος μοναχός και συνδέθηκε πνευματικά με τον λίαν ενάρετο Γέροντα Κοδράτο (†1940). 

 

Από εδώ επέστρεψε στο αγιασμένο του νησί την Κύ­προ το 1897. Εισήλθε στην ιερά μονή Σταυροβουνίου και παρέμεινε σε αυτή επί έξι δεκαετίες. Το 1902 ανέλαβε τη διεύθυνσή της και το 1911 ενθρονίσθηκε επίσημα ηγούμενος της υψιβάμονης αυτής μονής.

Η Παναγία έσωσε ένα ευλαβικό παιδί

Στα μέρη της Λομβαρδίας ζούσε ένα αντρόγυνο πολύ ενάρετο.

Έτρεφαν για την Παναγία τόση πολύ ευλάβεια, που αγιογράφησαν με πολύ πόθο σε έναν από τους τοίχους του σπιτιού τους την εικόνα της, ξοδεύοντας πολλά χρήματα για να γίνει ωραία και ευπαρουσίαστη.

Κάθε μέρα και ώρα, όσες φορές κι αν περνούσαν μπροστά από την αγία εικόνα της, προσκυνούσαν την Παναγία και της έλεγαν τον αγγελικό ασπασμό.

Χάρη σε αυτήν την καλή τους συνήθεια η χάρις της τους έστελνε όλα τα καλά και κάθε ευφροσύνη. Περνούσαν μεταξύ τους αλλά και με τους γείτονές τους τόσο ενάρετα και ασκανδάλιστα ώστε τους επονόμασαν και τους έλεγαν όλοι «ειρηνικούς»!

Εξι στους δέκα μαθητές Δημοτικού (!) με προφίλ σε κάποιο κοινωνικό δίκτυο. Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί πάμε κατά διαόλου...

Δεύτερη φύση των παιδιών στην Ελλάδα – όπως άλλωστε και παγκοσμίως – από την πολύ τρυφερή ηλικία, αυτήν του Δημοτικού, έχει γίνει το Ίντερνετ και η χρήση των social media.

Μάλιστα, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν άμεσο αντίκτυπο στην ψυχολογία των παιδιών, τα οποία, πάντως, δεν συζητούν με τους γονείς τους για την ασφαλή χρήση του Διαδικτύου.

Το 59% των παιδιών Δημοτικού και το 94% των παιδιών Γυμνασίου και Λυκείου έχει προφίλ σε κάποιο κοινωνικό δίκτυο, ενώ η ενασχόληση με το YouTube είναι καθολική (95,5% στο δημοτικό – 97% στο Γυμνάσιο/Λύκειο). 

Στο ίδιο τσουβάλι Ελλάδα, Κύπρος, Τουρκία για τις ΗΠΑ; Όλοι υπεύθυνοι;

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Όταν ένας ανώτερος αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, απαντώντας σε σχετική ερώτηση σε Επιτροπή του αμερικανικού Κογκρέσου, υποστηρίζει ότι λίγο-πολύ όλοι ευθύνονται για τις εντάσεις που στην πραγματικότητα προκαλεί μόνο η Τουρκία, τότε η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν σοβαρό πρόβλημα….

Δεν είναι ότι δεν πείθουν τα ελληνικά και τα κυπριακά επιχειρήματά για την παραβατικότητα της Τουρκίας. Όχι, αντίθετα. Η Αμερική, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν συμπεριφέρεται σωστά και καλύπτει μία χώρα, η οποία με τις πράξεις της θα μπορούσε να προκαλέσει ένα περιφερειακό πόλεμο.

ΕΝΑΣ «ΤΑΛΑΙΠΩΡΟΣ» ΕΡΗΜΙΤΗΣ

   Καταγόταν από τα μέρη της Θεσσαλίας. Μεσόκοπος ήλθε στο Άγιον Όρος. Έμενε ψηλά από τα Κατουνάκια προς τη Σκήτη του Αγίου Βασιλείου. Συνήθιζε να επισκέπτεται τα Μοναστήρια και τις ελεημοσύνες που του έδιναν (παξιμάδι, ρύζι, κηπευτικά, κ.α.), τις μοίραζε όλες στους ηλικιωμένους και ασθενείς ερημίτες με πολλή αγάπη, συμπάθεια και προθυμία.

     Συνήθιζε, επίσης, να ελεεινολογεί συνεχώς τον εαυτό του και να τον ονομάζει «ταλαίπωρο». Έτσι, όταν συχνά τον ρώτησαν οι Πατέρες «τι κάνει;», μονότονα αυτός απαντούσε: «Τι να κάνω, ο ταλαίπωρος, εγώ;… Μόνο αμαρτίες κάνω!...».

Ἅγιος Παΐσιος: Οἱ Ἅγιοι Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννα εἶναι τὸ ἀπαθέστερο ζευγάρι

– Γέροντα, πέστε μας γιὰ τὴν Ἁγία Ἄννα καὶ τὸν Ἅγιο Ἰωακείμ, τοὺς Θεοπάτορες. Κάποτε κάτι ἀρχίσατε νὰ μᾶς λέτε.

– Ἀπὸ μικρὸς εἶχα σὲ μεγάλη εὐλάβεια τοὺς Ἁγίους Θεοπάτορες. Μάλιστα εἶχα πεῖ σὲ κάποιον ὅτι, ὅταν μὲ κάνουν καλόγερο, θὰ ἤθελα νὰ μοῦ δώσουν τὸ ὄνομα Ἰωακείμ. 

Πόσα ὀφείλουμε σ᾿ αὐτούς! Οἱ Ἅγιοι Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννα εἶναι τὸ ἀπαθέστερο ἀνδρόγυνο ποὺ ὑπῆρξε ποτέ. Δὲν εἶχαν καθόλου σαρκικὸ φρόνημα.

Ὁ Θεὸς ἔτσι ἔπλασε τὸν ἄνθρωπο καὶ ἔτσι ἤθελε νὰ γεννιοῦνται οἱ ἄνθρωποι, ἀπαθῶς. Ἀλλὰ μετὰ τὴν πτώση μπῆκε τὸ πάθος στὴν σχέση ἀνάμεσα στὸν ἄνδρα καὶ στὴν γυναίκα. 

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ - ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2020

Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Μεγαλομάρτυρας ὁ Τήρων 

Τήρων, ὁ δηλῶν ἀρτίλεκτον ὁπλίτην,

Θεῷ πρόσεισιν, ἀρτίκαυστος ὁπλίτης.

Ἑβδομάτῃ δεκάτῃ πυρὶ Τήρωνα πυρὶ φλεγέθουσιν.

Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Τήρων καταγόταν ἀπὸ τὸ χωριὸ Ἀμάσεια στὴ Μαύρη Θάλασσα, ποὺ ὀνομαζόταν Χουμιαλὰ καὶ ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τῶν αὐτοκρατόρων Μαξιμιανοῦ (286 – 305 μ.Χ.), Γαλερίου (305 – 311 μ.Χ.) καὶ Μαξιμίνου (305 – 312 μ.Χ.). Ὀνομάζεται Τήρων, διότι κατετάγη στὸ στράτευμα τῶν Τηρώνων, δηλαδὴ τῶν νεοσυλλέκτων, διοικούμενο ὑπὸ τοῦ πραιπόσιτου Βρίγκα.

Ὅρος ἀσύνορο (Ἡμερολόγιο Ἄθωνος 2019 (Μέρος 1ο)

 Τέλος, τέρμα καὶ ἄκρια δὲν ἔχει τὸ Ἅγιον
Ὅπου ὁδηγεῖ ἡ Παναγιά, γίνεσαι Χριστοφόρος
Ἀνόθευτή του ἡ ὀμορφιά, θάλασσα ἡ εὐλογία
ἀχείμαστή του ἡ ἄνοιξη, ζῶσα ἡ μαρτυρία.

Στῶν πρεσβευτῶν του τὶς μορφές, θυσία τοῦ ἐλαχίστου
στῶν καντηλιῶν τους τὶς φωτιές, ἡ ἐπίγνωση τοῦ ἀπίστου.
Δὲν εἶναι ἀπόδημη ἡ καρδιὰ ποὺ γεύτηκε τὸ Θεῖο
Νὰ μεγαλώσει σὰν ποθεῖ τῆς χάρης τὸ δοχεῖο

Μύρια ψηφιά δὲν μοῦ ἀρκοῦν μιὰ εἰκόνα του νὰ φτιάξω
Σὲ εἰκονοστάσι ἀθωνικὸ νὰ βρῶ νὰ συνταιριάξω.
Καὶ μύριες λέξεις κι ἂν γραφτοῦν τὸ αἰώνιο δὲν τ᾿ ἀγγίζουν
Ὄνειρο ἀχειροποίητο πλάθουν ψυχὲς ποὺ ἐλπίζουν

ΣΚΑΝΔΑΛΩΔΕΙΣ ΠΑΡΟΧΕΣ ΣΤΑ “ΑΣΥΝΟΔΕΥΤΑ ΑΝΗΛΙΚΑ”.

Γράφει ο Δημήτρης Βαλασίδης

Μόνον αγανάκτηση προκαλεί η υπ' αριθ. Δ11/οικ.60207/2717 (ΦΕΚ 4924) σκανδαλώδης απόφαση της νεαράς υφυπουργού εργασίας και κοινωνικών υποθέσεων κας Δόμνας-Μαρίας Μιχαηλίδου. Η απόφαση αφορά την “Ημιαυτόνομη διαβίωση ασυνόδευτων ανηλίκων ηλικίας άνω των 16 ετών σε εποπτευόμενα διαμερίσματα”.

Διαβάζοντας τις πλούσιες παροχές που δίδονται στα “ασυνόδευτα” από ένα πτωχευμένο κράτος διαπιστώνουμε, ότι ο μέσος Έλληνας ούτε μπορεί να τις διανοηθεί. 

Σχολιάζοντας, το λογότυπο για τα 200 χρόνια από την Ελληνική επανάσταση ...(ΔΙΑΔΩΣΤΕ και ΣΤΗΡΙΞΤΕ) - ΒΙΝΤΕΟ

Μια προσπάθεια από έναν νέο άνθρωπο, για ανατροπή των επιβεβλημένων από την ΝΤΠ.

Μια γνήσια Ορθόδοξη και  πατριωτική φωνή.

Ένας νέος μας υπενθυμίζει την υποχρέωσή μας για αντίσταση και αγώνα.

Αν όχι τώρα, ΠΟΤΕ;

Παίρνουμε θέση και στηρίζουμε όλοι την ΦΩΝΗ του:

ΗΧΗΤΙΚΟ-ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΕΛΕΞΑΝ ΤΟ ΣΗΜΑ ΓΙΑ ΤΑ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821! Η ΜΑΡΙΑ ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΥ (αναπλ. ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΣΤΟ ΕΚΠΑ) ΤΟΥΣ ΞΕΣΚΕΠΑΖΕΙ ΕΝΑΝ ΠΡΟΣ ΕΝΑΝ!

«ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΕ ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΥΣ. ΕΙΝΑΙ…ΤΟΥΡΚΟΛΑΓΝΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ»!

Ακούστε τα όσα φοβερά και τρομερά αποκαλύπτει στην εκπομπή μας «Ανεξάρτητος Παρατηρητής» και στον Μάκη Βραχιολίδη η Μαρία Μαντουβάλου-πάνω φωτό (αναπληρώτρια καθηγήτρια Φιλοσοφίας στο ΕΚΠΑ) για το ποιοι συνέπραξαν για να δοθεί αυτό το σήμα για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821. Ακούστε από το 43.00'' ως το 1.05'41'' κάνοντας κλικ στα κόκκινα γράμματα 
ή εδώ στο player

 

Συνοπτικά γράφουμε εδώ τι είπε:

Στο νέο δάσκαλο που ρωτά αν υπάρχουν σήμερα πραγματικοί χριστιανοί - Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Υπάρχουν υπάρχουν πολλοί. Eάν δεν υπήρχαν ο λαμπερός ήλιος θα έσβηνε. Αλιώτικα προς τί θα φώτιζε τόσο πολύτιμο καντήλι σ' ένα θηριοτροφείο;

θα χρειαζόμουν πολύ χαρτί για να γράψω τα θαυμάσια παραδείγματα των πραγματικών χριστιανών που συνάντησα στη ζωή μου. Και σ' εσένα πολύς χρόνος να τα διαβάσεις και να γλυκαίνεις την ψυχή σου. Προς το παρόν κοίταξε τον εαυτό σου σε αυτό το ένα παράδειγμα.

Είχαμε πάει το προηγούμενο καλοκαίρι στη Μάτσβα. Σε ένα μικρό σταθμό περιμέναμε το τρένο. 

 

Παρατήρησα μία γριά χωριάτισσα δίπλα στις ράγες. Μαραμένο γέρικο πρόσωπο όμως φωτισμένο με εκείνο το παράξενο μυστηριώδες φως που συχνά παρατηρείται στα πρόσωπα πνευματικών ανθρώπων. 

 

Τη ρώτησα:

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ' ΛΟΥΚΑ (ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ) : ΟΡΘΡΟΣ - ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ & ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ - ΒΙΝΤΕΟ ΨΑΛΜΩΝ ΗΜΕΡΑΣ - ΟΜΙΛΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΟΡΘΡΟΥ ΚΑΙ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΓΡΙΑΣ : ΕΔΩ

* * *

Καταβασίες του Ασώτου «Την Μωσέως ωδήν» - Θανάσης Δασκαλοθανάσης

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ - ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2020

Κυριακή του Ασώτου

Η δεύτερη Κυριακή του Τριωδίου είναι αφιερωμένη στην πολύ διδακτική παραβολή του ασώτου υιού (Λουκ.15,13-32). Η παραβολή ομιλεί για ένα πλούσιο νέο ο όποιος άσωτα κατασπατάλησε την περιουσία του σε χώρα μακρινή και στο τέλος κατάντησε να βόσκει χοίρους. Τότε μετανόησε και επέστρεψε στον πατέρα του, που τον δέχθηκε με άπειρη αγάπη και στοργή.

Ο ευαγγελιστής Λουκάς μας διέσωσε την παραβολή αυτή ως εξής: «Εἶπε δέ· ἄνθρωπός τις εἶχε δύο υἱούς. Καὶ εἶπεν ὁ νεώτερος αὐτῶν τῷ πατρί· πάτερ, δός μοι τὸ ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας. καὶ διεῖλεν αὐτοῖς τὸν βίον. Καὶ μετ᾿ οὐ πολλὰς ἡμέρας συναγαγὼν ἅπαντα ὁ νεώτερος υἱὸς ἀπεδήμησεν εἰς χώραν μακράν, καὶ ἐκεῖ διεσκόρπισε τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως. 

Η ταπείνωση του αββά Πινουφρίου, και με ποιόν τρόπο θέλησε να την αποκρύψει

Ο αββάς Πινούφριος ήταν ιερομόναχος και Ηγούμενος ενός μεγάλου Μοναστηριού που βρισκόταν κοντά στην Πανεφώ, μια πόλη της Αιγύπτου. Οι αρετές και τα θαύματα που επιτελούσε ο αββάς Πινούφριος τον είχαν κάνει ονομαστό σε ολόκληρη τη γύρω περιοχή. 

Οι άνθρωποι τον τιμούσαν τόσο πολύ, ώστε ο αββάς Πινούφριος έφθασε να πιστεύει ότι, με την δόξα και τους επαίνους που δεχόταν από τους ανθρώπους, είχε ήδη εισπράξει τους καρπούς των κόπων του. 

Ο φόβος λοιπόν μήπως η μάταιη και ανώφελη τιμή των ανθρώπων, που του ήταν ιδιαίτερα δυσάρεστη και ενοχλητική, του στερούσε τους καρπούς της αιώνιας ζωής, τον έκανε να φύγει κρυφά από το Μοναστήρι του και να καταφύγει στην πιο απόμακρη περιοχή, όπου ασκούνταν οι Ταβεννησιώτες μοναχοί. 

Ο μοναχός με το τατουάζ που φορούσε πάντα κασκόλ και γάντια και το θαύμα του Θεού!!! Με τον π Νεκτάριο Κοβιλιάτη (ΒΙΝΤΕΟ) .

Ο μοναχός με το τατουάζ που φορούσε πάντα κασκόλ και γάντια και το θαύμα του Θεού!!!Με τον π Νεκτάριο Κοβιλιάτη.

Ιερόν Κάθισμα της Μεταμορφώσεως Δολών Μάνης. ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΔΟΡΜΠΑΡΑΚΗ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟ ΙΕΡΟ ΚΑΘΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΒΙΝΤΕΟ  

https://www.ieronkathismadolon.gr/

Δήμος Βόλβης Θεσσαλονίκης:Οι οικογένειες σταματούν να στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο λόγω αλλοδαπών

Γονείς στα Βρασνά του Δήμου Βόλβης στη Θεσσαλονίκης αποφάσισαν σε ένδειξη διαμαρτυρίας να μη στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο σε νηπιαγωγείο και δημοτικό, καθώς οκτώ παιδιά αλλοδαπών μουσουλμάνων εγγράφηκαν στο νηπιαγωγείο, με εντολή της κυβέρνησης.

Την ίδια στιγμή ανακοινώθηκε ότι οι νέες «κλειστές» Δομές Φιλοξενίας, δεν θα είναι και τόσο «κλειστές»: Θα βγαίνουν όλοι οι φιλοξενούμενοι αλλοδαποί εκτός από... αυτούς που έχουν παραβατική συμπεριφορά (οι οποίοι όμως θα έπρεπε να είναι στην φυλακή αν έχουν παραβατική συμπεριφορά και όχι σε «Δομή Φιλοξενίας»).

Επίσης θα έχουν κάρτες εισόδου και εξόδου από τους νέους καταυλισμούς όλοι οι διαμένοντες στον καταυλισμό. Κατά τα λοιπά θα είναι «κλειστές»...

Επίσης ο Φιλίππο Γκράντι, Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, ζήτησε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη να είναι ελεγχόμενες και όχι κλειστές οι νέες δομές.

Περί (δήθεν) «μακεδονικής γλώσσας»

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης. (Μεταφορά από ανάρτηση στο facebook) 

(Απαντώ σε σχολιαστή που επιμένει να μιλάει για “μακεδονική γλώσσα” και διάφορα άλλα).

1. Υπήρχε πληθυσμός στη Μακεδονία που στα τέλη του 19ου αιώνα μιλούσε ένα σλαβικό ιδίωμα, εν πολλοίς μόνο προφορικό. Υπάρχουν πηγές που το αποκαλούν «ιδίωμα της βαρδαρίας» (όπως πχ το Ευαγγέλιο της Κουλακιάς και το Ευαγγέλιο του Κονικόβου, το 1852 και 1863). Καθότι εν πολλοίς προφορικό, δεν υπάρχουν πολλές πηγές.