ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 8, 40-56] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ Ο ΘΕΟΣ» [27-10-1996] (Β 346)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 8, 40-56]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ Ο ΘΕΟΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 27-10-1996]

(Β 346)

Δύο θαύματα σημειώνονται στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου. Η ανάστασις της θυγατρός του Ιαείρου και η θεραπεία της αιμορροούσης γυναικός. Θα μείνομε στο δεύτερο.

Ο Κύριος καλείται από τον αρχισυνάγωγο Ιάειρο να θεραπεύσει τη θυγατέρα του, που ήταν κοριτσάκι δώδεκα ετών και ήταν ετοιμοθάνατο. Και ο Κύριος απεδέχθη. Εν τω μεταξύ, όχλος πολύς συνόδευε τον Κύριον, που κατηυθύνετο εις το σπίτι του Ιαείρου. Μέσα στον όχλο ευρίσκετο και μία γυναίκα του λαού, που χρόνια είχε αιμορραγία και είχε καταξοδεύσει την περιουσία της στους γιατρούς χωρίς αποτέλεσμα. Δώδεκα χρόνια έπασχε. Σκέφτηκε, όμως, ότι όταν θα ήγγιζε το κράσπεδο του ιματίου του Κυρίου, ότι θα εγίνετο καλά. Και το έκανε, το πραγματοποίησε. Και την ίδια στιγμή αντελήφθη ότι επήλθε η ίασις, η θεραπεία.

Άγιοι Γαλακτίων και Επιστήμη τιμήσωμεν ώσπερ συζυγίαν αρίστην και κλειτὴν

 

Γράφει ὁ Παναγιώτης Μυργιώτης 

Στὴν ἐποχή μας, ἀποτελεῖ κοινὸ τόπο, ἡ διαπίστωση ὅτι ὁ θεσμὸς τῆς οἰκογενείας διέρχεται κρίση. Οἱ χωρισμοὶ καὶ τὰ διαζύγια εἶναι στὴν ἡμερήσια διάταξη. Οἱ λόγοι καὶ οἱ αἰτίες μπορεῖ νὰ εἶναι πολλές. Ἡ προσωπική μου αἴσθηση εἶναι ὅτι ἀπουσιάζει ἡ πραγματική, ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη ἡ ἐν Θεῷ ἀγάπη μεταξὺ τῶν συζύγων. Ἀποτελεῖ σύμπτωση τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ὅρος σύζυγος ἀντικαθιστάθηκε ἀπὸ τὸ σύντροφος; Ἡ ἐν Χριστῷ ἀγάπῃ σέβεται τὴν ἐλευθερία τοῦ ἄλλου καὶ δέχεται μὲ ταπεινὸ φρόνημα τὸ ρόλο του μέσα στὴν οἰκογένεια ὅπως τὸν ὅρισε ὁ Θεός. 

 

Τὰ παραπάνω θὰ γίνουν κατανοητὰ ἂν μελετήσουμε τὸν βίο τῶν Ἁγίων Γαλακτίωνος καὶ Ἐπιστήμης οἱ ὁποῖοι ἦταν σύζυγοι.

Από τον βίο του αγίου Σεργίου του Ραντονέζ

 

Η πλατειά φήμη και η ανθρώπινη δόξα αποτελούσαν ένα μαρτύριο για τον άγιο Σέργιο, ηγούμενο της Αγίας Τριάδος. Επιθυμώντας ν’ αποσυρθεί, και μέσα στην ησυχία της ερήμου να κοπιάσει για τον Κύριο, έφυγε κρυφά από το μοναστήρι του και σε απόσταση εξήντα τεσσάρων χιλιομέτρων κοντά στον ποταμό Κιρζάτς βρήκε μια τοποθεσία που του άρεσε πολύ.

Οι αδελφοί, βλέποντας τους εαυτούς τους εγκαταλελειμμένους και μάλιστα από ένα τέτοιο οδηγό και κυβερνήτη, βυθίστηκαν σε μεγάλη θλίψη και σύγχυση. Ήσαν πρόβατα χωρίς ποιμένα. Άρχισαν λοιπόν να τον αναζητούν παντού μέσα στα παρθένα δάση. Τελικά τον ανακάλυψαν και με δάκρυα τον παρακάλεσαν να επιστρέψει. Ο όσιος όμως, που αγαπούσε τη σιωπή και τη μόνωση, προτίμησε να παραμείνει στο μέρος εκείνο. Τότε πολλοί υποτακτικοί του άφησαν κι αυτοί τη μονή και εγκαταστάθηκαν κοντά του. Έκτισαν νέο μοναστήρι και ναό αφιερωμένο στην Υπεραγία Θεοτόκο.

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος: ΜΗ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΔΙΚΗΣ

 

πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος                                                        04-11-2026

Ἐν ὄψει τῆς χθεσινῆς δίκης μου ἐνώπιον τοῦ Πρωτοβαθμίου Συνοδικοῦ Δικαστηρίου, ἐκοινοποιήθη νομίμως χθές τό ἀπόγευμα μέ δικαστικό ἐπιμελητή Ὑπόμνημά μου.

Ἀπουσιαζόντων τῶν συγκροτοῦντων τό Πρωτοβάθμιον Συνοδικόν Δικαστήριον, τό Ὑπόμνημα ἐπεδόθη ὡς ὤφειλε σέ λαϊκό ὑπάλληλο τῆς Συνόδου, ὁ ὁποῖος ἐνημέρωσε τόν δικαστικό ἐπιμελητή περί τῆς μή διεξαγωγῆς τῆς δίκης. 

https://sotiriosnavs.com/mi-diexagogi-dikis/

«Πᾶνος» 

Ελευθέριος Ανδρώνης: ΜΚΟ «Παιδική Χαρά»: Το δηλητήριο της απάτης στις φλέβες της αλληλεγγύης

 

Από τη μία η κατασυκοφάντηση της Κιβωτού και από την άλλη η ανεξέλεγκτη δράση της «Παιδικής Χαράς» - Το κράτος μολύνει συνεχώς την αρετή της ελεημοσύνης

 

Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Τελικά τι αποτέλεσμα καταφέρνει ένα κράτος που από τη μια πλευρά διασύρει σπουδαία φιλανθρωπικά ιδρύματα όπως η Κιβωτός του Κόσμου, και από την άλλη στέκεται ανίκανο να σταματήσει έγκαιρα τη δράση απατεώνων όπως η ΜΚΟ «Παιδική Χαρά»;

Λασπολογώντας τους άξιους και παράλληλα αφήνοντας τα λαμόγια να αλωνίζουν για χρόνια, εκείνο που καταφέρνεις ως κράτος είναι να δηλητηριάζεις ανεπανόρθωτα το πηγαίο αίσθημα της φιλανθρωπίας. Από εκεί που ο Έλληνας κάποτε ξεχώριζε για το φιλότιμο του μπροστά στον αναγκεμένο, τώρα φτάνει να το περνά από αλλεπάλληλα φίλτρα καχυποψίας. Και στο τέλος, ζήτημα είναι αν απομείνει κάποιο καταστάλαγμα υλικής βοήθειας.

Όχι τόσο γιατί σκλήρυνε ο Έλληνας, όσο διότι η Πολιτεία έχει προκαλέσει αξιοκρατικό χάος. Με τους θεσμούς να βρίσκονται σε φάση πλήρους απαξίωσης, μοιάζει κανείς να μην μπορεί πλέον να εγγυηθεί για κανέναν. Η δε κυβέρνηση λειτουργεί σαν μεταπρατική ΜΚΟ και οι ΜΚΟ σαν άτυπα παρα-υπουργεία. Η εμπιστοσύνη του κόσμου ομοιάζει πλέον με τρελή πυξίδα χωρίς προσανατολισμό σιγουριάς. Κυριαρχεί η εντύπωση πώς όποια βρώμικη υπόθεση βγαίνει προς τα έξω, υπάρχει λόγος που βγαίνει τη συγκεκριμένη στιγμή. Σαν μια γκροτέσκα συμφωνία με μουσικές καρέκλες, όπου σε κάθε γύρο, μας βρίσκεται και ένας «θρόνος» διαφθοράς λιγότερος. Όχι φυσικά για να εκλείψει η διαφθορά, αλλά για να συγκεντρωθεί σε όλο και λιγότερα χέρια.

Ἅγιος Παΐσιος: Οἱ νέες ταυτότητες

 

– Γέροντα, εἶπε κάποιος: «Πῶς τὸ πεντοχίλιαρο ἔχει τὸ 666 καὶ τὸ χρησιμοποιοῦμε; Τὸ ἴδιο θὰ εἶναι καὶ ἡ ταυτότητα».

 – Τὸ πεντοχίλιαρο εἶναι νόμισμα – καὶ ἡ λίρα τῆς Ἀγγλίας ἔχει ἐπάνω τὴν Βικτώρια· αὐτὸ δὲν μὲ πειράζει. «Τὰ Καίσαρος Καίσαρι»[1]. Ἐδῶ ὅμως εἶναι ἡ ταυτότητά μου, εἶναι κάτι προσωπικό· δὲν εἶναι νόμισμα. Ταυτότητα σημαίνει ὅ,τι καὶ ἡ λέξη· ταυτίζεται δηλαδὴ κανεὶς μ᾿ αὐτὰ ποὺ δηλώνει. Βάζουν τὸν διάβολο καὶ ὑπογράφω ὅτι τὸν ἀποδέχομαι. Πῶς νὰ τὸ κάνω αὐτό;

 – Γέροντα, τί σχέση ἔχει αὐτὴ ἡ ταυτότητα μὲ τὸ σφράγισμα;

 – Ἡ ταυτότητα δὲν εἶναι τὸ σφράγισμα· εἶναι ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ σφραγίσματος.

 – Ὁ κόσμος, Γέροντα, ρωτάει τί νὰ κάνουν σχετικὰ μὲ τὶς νέες ταυτότητες.

Νεκτάριος Δαπέργολας: Καιρός ἐπιτέλους γιά τόν πραγματικό πατριωτισμό…

 

 Γράφει ὁ Νεκτάριος Δαπέργολας  

 

  Καί τώρα πού τελείωσαν πάλι οἱ ἐπετειακές ἰαχές γιά τό ΟΧΙ καί οἱ δεκάρικοι ἀπό κάθε λογῆς πατριῶτες καί...«πατριῶτες», καιρός νά ξαναθυμηθοῦμε ποιός εἶναι ἐκεῖνος ὁ πατριωτισμός πού μπορεῖ πραγματικά νά δώσει λύση καί διέξοδο στήν τραγική κατάσταση στήν ὁποία ἔχει βουλιάξει ὁ τόπος μας. Καί δέν ἐννοῶ φυσικά τούς κάθε λογῆς πλανῶντες καί πλανώμενους, πού μέσα ἀπό κομματικές «προτάσεις» καί κωμικοτραγικές διακηρύξεις «κινημάτων» ἰσχυρίζονται ὅτι θά μεταβάλουν τό πολιτικό σκηνικό καί θά ἀναγεννήσουν τήν πατρίδα. Τό ἔχουμε πεῖ πολλές φορές ἐδῶ καί πάρα πολλά χρόνια (χωρίς ποτέ νά διαψευστοῦμε) ὅτι τέτοιες ἀστειότητες τυγχάνουν ὄχι ἁπλῶς μάταιες, ἀλλά καί ἐπιζήμιες: πρῶτον, γιατί ἀποπροσανατολίζουν, δημιουργοῦν ψευδεῖς προσδοκίες καί κυρίως αἰσθήματα ἐπανάπαυσης, ἐπειδή ψηφίζοντας ἕνα μέρος τοῦ λεγόμενου πατριωτικοῦ κόσμου νιώθει ὅτι ἔκανε τό καθῆκον του (καί φυσικά κάθε φορά προδίδεται καί ἀπογοητεύεται, ἀλλά δυστυχῶς μυαλό ποτέ δέν βάζει) καί δεύτερον, γιατί πρόκειται ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον γιά δεκανίκια τοῦ συστήματος, πού τούς «ἐπιτρέπεται» νά βρίσκονται ἐκεῖ μόνο γιά νά ἐκτονώνουν λίγη ἀπό τήν πίεση στόν ἀτμό τῆς χύτρας, καί ὄχι μόνο δέν θά ἔρθουν ποτέ σέ πραγματική ρήξη γιά κανένα μεῖζον θέμα, ἀλλά τήν κρίσιμη ὥρα πιθανότατα θά συμπλεύσουν κιόλας - ἄμεσα ἤ ἔμμεσα - μέ τά ἀφεντικά στό ἔργο τοῦ ξεπουλήματος.

Νώντας Σκοπετέας: Ζεῖ μέσα σου ὁ Χριστός;

 

 

Γράφει ὁ Νώντας Σκοπετέας 

 

Περνοῦν τὰ χρόνια καὶ ὅλο παίρνουν...δυνάμεις, ἀντοχές, ὑπομονές... Οἱ ἀναστολὲς γίνονται βάρη ἀβάσταγα... οἱ ἀναβολὲς μονιμότητες...

 

Μά ἀκόμα ἡ καρδιὰ πάλλεται καὶ ὁ Χριστὸς περιμένει ἐκείνη τὴν ρανίδα ἀπὸ δάκρυ... ἐκείνη τὴ στιγμὴ ποὺ ἡ κεντήστρα συνείδηση θὰ σπάσῃ τὰ φίμωτρά της, νὰ κραυγάσῃ τὸ ἐγέρθητι καὶ τὸ ἀνάστα...

 

Ὦ ἐκείνη ἡ στιγμὴ ἡ μοναδική τῆς αὐτομεμψίας... τοῦ ἀπολογισμοῦ, τῆς αὐτοκριτικῆς, χωρὶς προφάσεις καὶ βολεψὰ ἄλλοθι...

 

Καὶ ἐκεῖνες οἱ ἐρωτήσεις της... Ἀγαπᾶς τὸν Χριστό; Ζεῖς τὸν Χριστό; Ζεῖ μέσα σου ὁ Χριστός; 

Ἄγγελος Καραγεώργος: ΟΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ ΑΝΑΤΑΡΑΧΕΣ ΕΝΟΣ ΑΙΩΝΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Άγγελος Καραγεώργος  

Βρισκόμενοι στις μέρες που τυχαία συνέπεσε σε πολλές χώρες της Ευρώπης ταυτόχρονα να επικρατεί μαζικός συντονισμένος ξεσηκωμός ο οποίος, όπως πάντα, συνοδεύεται από βανδαλισμούς ιδιωτικών περιουσιών και εθνικών μνημείων, υπάρχουν συμπτωματικά ολόιδια προτάγματα για τη συμπτωματικά ολόιδια συμπεριφορά όλων των πολιτικών αλλά και μεγάλη συμμετοχή λαθρομεταναστών παρατηρούμε την πορεία προς την μεγάλη επανεκκίνηση με ωφελημένους φυσικά αυτούς που πραγματικά τα οργανώνουν όλα. Έτσι βγήκε ο στρατός στους δρόμους της Γαλλίας και μπήκαν περιορισμοί μετακινήσεων για να επιβληθεί τάξη μετά το ξέδωμα του λαού από την έλλειψη εμπιστοσύνης στους ανθρώπους, με την τεχνητή νοημοσύνη να έχει έτοιμο το κοστούμι της ανάληψης της εξουσίας. Δεν έχουν μείνει ακόμα πολλά φιντάνια που θα μας παρουσιάσει το αφεντικό για σωτήρες.

Βασίλης Κερμενιώτης: Το χρονικό της αστυνομικής επιχείρησης στη Μονή της Αγίας Παρασκευής Εορδαίας

 

Ένας χρόνος μετά. Το χρονικό της αστυνομικής επιχείρησης στη Μονή της Αγίας Παρασκευής Εορδαίας και ο αποκαλυπτικός διάλογος με τον μητροπολίτη Φλωρίνης Ειρηναίο

Του Βασιλείου Π. Κερμενιώτη 

            Πέρασε κιόλας ένας χρόνος από τότε που ο Κύριος κάλεσε κοντά Του έναν μεγάλο αγωνιστή και ομολογητή ιερομόναχο της εποχής μας, τον Γέροντα Μάξιμο Καραβά. Έτσι ήρθαν στη μνήμη μου τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν πριν από ένα χρόνο στη Μονή. Δεν είχαν γίνει ακόμη τα εννιάμερα και με έναν αδελφό συνεννοηθήκαμε να πάμε στο μοναστήρι για να ανάψουμε ένα κερί στο σημείο όπου ετάφη ο Γέροντας.  Ήταν περίπου 9:00 το πρωί. Στη Μονή ήταν μόνο ένας λαϊκός και ένας μοναχός. Ο λαϊκός ήταν το «δεξί χέρι» και το αγαπημένο παιδί του Γέροντος Μαξίμου, ο Δημήτρης Ε. και ο μοναχός ο π. Ιγνάτιος που διέμενε στη Μονή, αλλά δεν ήταν γραμμένος στο μοναχολόγιό της.

            Ανεβήκαμε στο μικρό αρχονταρίκι του πρώτου ορόφου, που είναι στην είσοδο της Μονής. Οι αδελφοί μάς κέρασαν καφέ, αλλά πριν προλάβω να πιώ την δεύτερη γουλιά, είδαμε από το παράθυρο να καταφθάνει ένα κομβόι από οχήματα! Αμέσως κατεβήκαμε κάτω και ο Δημήτρης πρόλαβε να μπει στο καθολικό (δηλ. στον ναό της Μονής). Από μέσα, πίεζε με δύναμη την πόρτα της εισόδου για να μην μπορέσουν να μπουν (χωρίς όμως να την κλειδώσει). Αυτή την εντολή είχε πάρει από τον Γέροντα: «Δεν θα ασκήσετε καθόλου βία, αλλά και δεν θα τους παραδώσετε τη Μονή αμαχητί. Θα προβάλλετε αντίσταση!» 

Λάμπρος Σκόντζος: Οἱ Ἅγιοι Νεομάρτυρες Θεόδωρος, Λάμπρος καὶ ἀνώνυμος, οἱ Βραχωρῖτες

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ  

 

Ἅγιοι ἀναδείχθηκαν ἀπὸ ὅλες τὶς κοινωνικὲς τάξεις καὶ τὰ ἐπαγγέλματα. Πολλοὺς ἁγίους ἔδωσε καὶ τὸ ἐπάγγελμα τῶν ἐμπόρων, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι συνδεδεμένο μὲ τὴν ἄδικη συχνὰ ἀντίληψη ὅτι τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐμπόρου εἶναι συνώνυμο μὲ τὴν κλοπή. Ἀνάμεσα στοὺς ἐμπόρους ἁγίους συγκαταλέγονται καὶ οἱ Νεομάρτυρες Θεόδωρος, Λάμπρος καὶ Ἀνώνυμος (δὲν μᾶς ἔχει διασωθεῖ τὸ ὄνομά του), οἱ ὁποῖοι μαρτύρησαν στὸ Βραχώρι (Ἀγρίνιο) στὰ 1786). 

Ἔζησαν κατὰ τὸν 18ο αἰῶνα καὶ καταγόταν ἀπὸ τὴν Πελοπόννησο καὶ ἀσκοῦσαν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐμπόρου. Λόγῳ τῶν ἐμπορικῶν τους δραστηριοτήτων, ἔκαναν συχνὰ ταξίδια σὲ ὅλη τὴν Ἑλλάδα καὶ στὰ Βαλκάνια. Μάλιστα γιὰ νὰ διευκολύνουν τὶς συναλλαγές τους, εἶχαν μάθει καὶ τὴν ἀλβανικὴ διάλεκτο. Εἰκάζεται ὅτι οἱ τρεῖς αὐτοὶ ἔμποροι ἦταν συνεταῖροι καὶ εἶχαν μιὰ μεγάλη ἐμπορικὴ ἑταιρεία στὴν ἰδιοκτησία τους, ἡ ὁποία εἶχε δραστηριότητες καὶ ἐκτὸς τῆς Πελοποννήσου. 

Ποιά εἶναι ἡ ἔννοια τῆς πτωχείας τοῦ Λαζάρου;

 

Ἀποσπάσματα ὁμιλίας Ἀστερίου Ἐπισκόπου Ἀμασείας, ἀπό τό κατά Λουκᾶν Εὐαγγέλιον εἰς τόν πλούσιον καί εἰς τόν Λάζαρον (1).

 

«Ἄνθρωπός τις ἦν πλούσιος καί ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καί βύσσον».

«Πτωχός δέ τις ἧν ὀνόματι Λάζαρος».

Εἶναι διπλῆ ἡ ἔννοια τῆς πτωχείας τοῦ Λαζάρου· δηλώνει ἀφ’ ἑνός μέν τήν ἔλλειψη τῶν ἀναγκαίων, ἀφ’ ἑτέρου δέ τήν μετριοφροσύνην καί τήν ταπεινότητα τοῦ ἤθους.

Δέν ἐπαινεῖται ὁ κατ’ ἀνάγκην πτωχός, ἀλλά θαυμάζεται ἐκεῖνος πού ἔχει καί ἐσωτερικήν μετριοφροσύνην.

Εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι ἡ Γραφή ἐδῶ μακαρίζει τόν πτωχόν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ὑπομένει τούς μόχθους μέ ψυχήν φιλόσοφον, καρτερεῖ δέ μἐ γενναιότητα στίς διάφορες περιστάσεις τῆς ζωῆς καί δέν καταφεύγει σέ καμμίαν κακουργία γιά νά χαρίσει στήν σάρκα τήν ἀπόλαυση τῆς τρυφῆς.

Θαύματα του οσίου Δαυΐδ

Ο Άγιος Δαυΐδ, παιδιά μου, είναι πολύ θαυματουργός. Σ’ άλλον έχει δώσει το φως του, άλλον φέρνει σε μετάνοια κι άλλα διάφορα θαύματα (κάνει). Να ‘χετε την ευλογία και την ευχή του Αγίου. 

Σε μία γυναίκα έδωσε το φως της και έκανε καλά το πόδι της, που είχε πρηστή σαν τούμπανο. Της εμφανίστηκε στον ύπνο της και, χωρίς να γνωρίζη το όνομά του, τον επικαλέστηκε. 

Άλλη γυναίκα, δεν είχε παιδί. Ακούμπησε στο λείψανο του Αγίου και είπε: «Άγιέ μου, ιατρέ των ψυχών και των σωμάτων, σε παρακαλώ να μου χαρίσης ένα παιδί». Στον χρόνο επάνω απέκτησε παιδί. 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά, 16, 19-31] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Ο ΘΑΝΑΤΟΣ» [31-10-1999] [Β406]

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά, 16, 19-31]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Ο ΘΑΝΑΤΟΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 31-10-1999]

[Β406]

Ακούσαμε όλοι, αγαπητοί μου, την σπουδαιοτάτην παραβολήν του πλουσίου και του Λαζάρου. Στην παραβολή αυτή δίδονται πολλές απαντήσεις που ενδιαφέρουν όλους τους ανθρώπους. Μία απάντησις είναι ότι ο θάνατος είναι ένα καθολικό φαινόμενο. Ότι δηλαδή όλοι οι άνθρωποι πεθαίνουν, σε μικρή ή μεγάλη ηλικία και σε όποια κοινωνική κατάσταση κι αν βρίσκονται. Πλούσιοι και φτωχοί. Όλοι πεθαίνουν.

Μας πληροφορεί, λοιπόν, η παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου ότι «ἐγένετο ἀποθανεῖν τὸν πτωχόν… ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη». «Και ο ένας πέθανε και ο άλλος πέθανε». Και δεν είναι απαραίτητο σαν θέμα πίστεως αυτό. Γιατί απλούστατα είναι μία καθημερινή πραγματικότητα, που την ζούμε όλοι μας. Εξάλλου λέγει ο Ψαλμωδός: «Τίς ἐστιν ἄνθρωπος, ὅς ζήσεται καί οὐκ ὄψεται θάνατον;(:Ποιος άνθρωπος που υπάρχει, -λέγει- που να μην δοκίμασε τον θάνατον;)». Και τον θάνατον όλοι τον βλέπομε και τον γνωρίζομε. Εκείνο που μας αποκαλύπτεται, όμως, είναι ότι μετά θάνατον υπάρχει άλλη ζωή. Αυτό δεν το ξέρουμε. Μας αποκαλύπτεται. Βλέπομε μόνον το φαινόμενον του θανάτου. Και αυτή η ζωή δεν είναι στην ποιότητά της όμοια - κι αυτό μας αποκαλύπτεται- με εκείνη που ζήσαμε σε τούτη την ζωή. Αν φυσικά δεν υπάρξει μετάνοια. Όποια η ζωή μας εδώ, εκεί και η ζωή εκεί. Ίδια ποιότητα.

ΚΥΡΙΑΚΗ E΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 16,19-31] Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ E΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 16,19-31]

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

«Ἄνθρωπος δέ τις ἦν πλούσιος, καὶ ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον εὐφραινόμενος καθ᾿ ἡμέραν λαμπρῶς(:Υπήρχε κάποιος πλούσιος άνθρωπος, ο οποίος φορούσε βασιλικά ενδύματα. Απέξω φορούσε ένα μάλλινο κόκκινο και πανάκριβο ρούχο και από μέσα φορούσε λευκό χιτώνα πολυτελή από λεπτό αιγυπτιακό λινάρι. Και διασκέδαζε σε πλούσια συμπόσια κάθε μέρα με μεγαλοπρέπεια)» [Λουκ. 16,19].

Θα ρωτούσε ίσως κάποιος : «Άραγε, σύμφωνα με την ευαγγελική ιστορία, η οποία λέγει ότι ο φτωχός πήγε στον τόπο της ανάπαυσης, ενώ ο πλούσιος στην κόλαση, έχουν ήδη γίνει αυτά, και κληρώθηκε ανταπόδοση αντάξια στον καθένα, ή με αυτά που λέγει ο Κύριος παριστάνει την εικόνα της μελλοντικής κρίσεως; Αλλά βέβαια», θα συνέχιζε τον συλλογισμό του, «επειδή αναφέρει τον Λάζαρο, πραγματικά έγινε και πραγματοποιήθηκε. Και γιατί δεν είπε ‘’κάποιος φτωχός άνθρωπος’’, αλλά είπε ‘’Λάζαρος’’; Μήπως για να δείξει με την ονομασία ότι αυτά έγιναν πραγματικά και αληθινά και δεν είναι παραβολή;».

Τό Εὐαγγέλιο καί ὁ Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς Ε΄ Λουκᾶ (Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ τῶν ἀναργύρων) 1 Νοεμβρίου 2026

 

Ἑωθινόν

 

Ἦχος πλ. α´ - Ἑωθινόν ΙΑ´
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΚΑ´ 15 - 25

¹⁵ Ὅτε οὖν ἠρίστησαν, λέγει τῷ Σίμωνι Πέτρῳ ὁ Ἰησοῦς· Σίμων Ἰωνᾶ, ἀγαπᾷς με πλέον τούτων; λέγει αὐτῷ· Ναί, Κύριε, σὺ οἶδας ὅτι φιλῶ σε. λέγει αὐτῷ· Βόσκε τὰ ἀρνία μου. ¹⁶ λέγει αὐτῷ πάλιν δεύτερον· Σίμων Ἰωνᾶ, ἀγαπᾷς με; λέγει αὐτῷ· Ναί, Κύριε, σὺ οἶδας ὅτι φιλῶ σε. λέγει αὐτῷ· Ποίμαινε τὰ πρόβατά μου. ¹⁷ λέγει αὐτῷ τὸ τρίτον· Σίμων Ἰωνᾶ, φιλεῖς με; ἐλυπήθη ὁ Πέτρος ὅτι εἶπεν αὐτῷ τὸ τρίτον, φιλεῖς με, καὶ εἶπεν αὐτῷ· Κύριε, σὺ πάντα οἶδας, σὺ γινώσκεις ὅτι φιλῶ σε. λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Βόσκε τὰ πρόβατά μου. ¹⁸ ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ὅτε ἦς νεώτερος, ἐζώννυες σεαυτὸν καὶ περιεπάτεις ὅπου ἤθελες· ὅταν δὲ γηράσῃς, ἐκτενεῖς τὰς χεῖράς σου, καὶ ἄλλος σε ζώσει, καὶ οἴσει ὅπου οὐ θέλεις. ¹⁹ τοῦτο δὲ εἶπε σημαίνων ποίῳ θανάτῳ δοξάσει τὸν Θεόν. καὶ τοῦτο εἰπὼν λέγει αὐτῷ· Ἀκολούθει μοι. ²⁰ ἐπιστραφεὶς δὲ ὁ Πέτρος βλέπει τὸν μαθητὴν ὃν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς ἀκολουθοῦντα, ὃς καὶ ἀνέπεσεν ἐν τῷ δείπνῳ ἐπὶ τὸ στῆθος αὐτοῦ καὶ εἶπε· Κύριε, τίς ἐστιν ὁ παραδιδούς σε; ²¹ τοῦτον ἰδὼν ὁ Πέτρος λέγει τῷ Ἰησοῦ· Κύριε, οὗτος δὲ τί; ²² λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Ἐὰν αὐτὸν θέλω μένειν ἕως ἔρχομαι, τί πρὸς σέ; σύ ἀκολούθει μοι. ²³ ἐξῆλθεν οὖν ὁ λόγος οὗτος εἰς τοὺς ἀδελφοὺς ὅτι ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος οὐκ ἀποθνήσκει· καὶ οὐκ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ὅτι οὐκ ἀποθνήσκει, ἀλλ’ Ἐὰν αὐτὸν θέλω μένειν ἕως ἔρχομαι, τί πρὸς σέ; ²⁴ Οὗτός ἐστιν ὁ μαθητὴς ὁ μαρτυρῶν περὶ τούτων καὶ γράψας ταῦτα, καὶ οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς ἐστιν ἡ μαρτυρία αὐτοῦ. ²⁵ ἔστι δὲ καὶ ἄλλα πολλὰ ὅσα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, ἅτινα ἐὰν γράφηται καθ’ ἕν, οὐδὲ αὐτὸν οἶμαι τὸν κόσμον χωρῆσαι τὰ γραφόμενα βιβλία. Ἀμήν. 

Σοφία Μπεκρῆ: Νὰ πλουτίσουμε ἀπὸ τὸ ἔλεός Του!

 Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος 

Τὴν Ε’ Κυριακὴ Λουκᾶ ἀναγιγνώσκεται στὶς Ἐκκλησίες μας ἡ γνωστὴ παραβολὴ τοῦ πλουσίου καὶ πτωχοῦ Λαζάρου (Λουκ. ιστ’ 19-31), ποὺ ξεκινάει ὡς ἑξῆς: «Ἄνθρωπος δέ τις ἦν πλούσιος, καὶ ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον εὐφραινόμενος καθ’ ἡμέραν λαμπρῶς.»

Στὴν εἰκόνα τοῦ πλουσίου ποὺ ἦταν ἐνδεδυμένος μὲ πολυτέλεια καὶ εὐφραινόταν καθημερινῶς μὲ λαμπρότητα, ἀντιδιαστέλλεται ἡ εἰκόνα τοῦ πτωχοῦ Λαζάρου, ὁ ὁποῖος «ἐβέβλητο πρὸς τὸν πυλῶνα αὐτοῦ ἡλκωμένος (πληγιασμένος). Καὶ ἡ ἀντίθεση γίνεται ἀκόμη πιὸ αἰσθητή, ἀφοῦ ὁ πλούσιος εὐφραινόταν «καθ’ ἡμέραν λαμπρῶς», ἐνῶ ὁ φτωχὸς ἐπιθυμοῦσε «χορτασθῆναι ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ πλουσίου.» (Λουκ., ιστ’ 19-21).

Ὅμως, ὁ ἀνάλγητος πλούσιος δὲν ἐνδιαφερόταν νὰ περιθάλψῃ τὸν πτωχό, οὔτε νὰ περιποιηθῇ τὰ ἕλκη του –τὶς πληγές του, τὰ ὁποῖα «ἀπέλειχον» -ἔγλειφαν- οἱ κύνες! Ὕστερα ἀπὸ τὶς τόσες αἰσθητὲς ἀντιθέσεις, ποὺ παρουσιάζονται ὁλοζώντανα μέσα ἀπὸ τὶς παραπάνω εἰκόνες, γίνεται πλέον φανερὸ ὅτι, στὴν προκειμένη περίπτωση, περιγράφεται μιὰ καθαρὴ μορφὴ ἐκμετάλλευσης, μιὰ κοινωνικὴ ἀδικία. Ὁ πλούσιος προκαλεῖ μὲ τὴν συμπεριφορά του, διότι ἡ ἀστόχαστη σπατάλη καὶ ἡ πολυέξοδη καθημερινή του διασκέδαση γίνονται σὲ βάρος τοῦ στερημένου ἀπὸ τὰ ἀπαραίτητα φτωχοῦ συνανθρώπου του, τὸν ὁποῖον, ἐπίσης προκλητικά, ἀγνοεῖ καὶ περιφρονεῖ.

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος: ΚΛΗΣΗ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΟ ΣΥΝΟΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

 

πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος                                           01-11-2026

Σέ συνέχεια τῆς διώξεως, πού ἤσκησαν ἐναντίον μου ἡ Ἱ.Μ. Πειραιῶς, ὁ μητροπολίτης της καί οἱ σύν αὐτῷ τό παριππεύσαν καλοκαίρι, ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μέ ἔγγραφό της, τό ὁποῖο μοῦ παρεδόθη μέ ἀστυνομικό, μέ ἀριθμ. πρωτ. 4569/29-09-2026 καί θέμα : «Πρωτοβάθμιον Συνοδικόν Δικαστήριον. Κλητήριον θέσπισμα», μέ καλεῖ νά ἐμφανισθῶ αὐτοπροσώπως ἐνώπιον τοῦ Πρωτοβαθμίου Συνοδικοῦ γιά Πρεσβυτέρους, Διακόνους καί Μοναχούς Δικαστηρίου τήν Τρίτη 03 Νοεμβρίου 2026, ἡμέρα Τρίτη καί ὥρα 6.00 μ.μ., γιά νά δικασθῶ.

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά, 16, 19-31] Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ. ΔΥΟ ΨΥΧΟΓΡΑΦΙΕΣ» (Έκδοσις Β΄) [4-11-1995] [Β323]

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκά, 16, 19-31]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ. ΔΥΟ ΨΥΧΟΓΡΑΦΙΕΣ»

(Έκδοσις Β΄)

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 4-11-1995]

[Β323]

Η παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου, αγαπητοί μου, που ακούσαμε στη σημερινήν ευαγγελική περικοπή, είναι μία κατασκευασμένη ιστορία, που ο Κύριος ήθελε να δώσει μία απάντηση εις τους Φαρισαίους.

Σημειώνει ο ευαγγελιστής Λουκάς: «Ἤκουον δὲ ταῦτα πάντα καὶ οἱ Φαρισαῖοι φιλάργυροι ὑπάρχοντες, καὶ ἐξεμυκτήριζον αὐτόν». Κάθε κήρυγμα του Κυρίου, προπαντός περί πτωχείας, περί εκουσίου πτωχείας, όταν οι Φαρισαίοι άκουγαν αυτά, φιλάργυροι υπάρχοντες, ήσαν φιλοχρήματοι και φιλάργυροι άνθρωποι, τον εξεμυκτήριζον, τον κορόιδευαν τον Ιησούν. «Καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ὑμεῖς ἐστε οἱ δικαιοῦντες ἑαυτοὺς ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων, ὁ δὲ Θεὸς γινώσκει τὰς καρδίας ὑμῶν· ὅτι τὸ ἐν ἀνθρώποις ὑψηλὸν, βδέλυγμα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ». «Σεις», λέει, «είσαστε εκείνοι οι οποίοι δικαιώνετε τους εαυτούς σας μπροστά στους ανθρώπους και δείχνετε ότι έχετε αγιότητα. Όμως ο Θεός γνωρίζει τις καρδιές σας, και εκείνο που είναι εις τους ανθρώπους υψηλόν, -δηλαδή υπερηφάνεια-, αυτό στον Θεό μπροστά είναι βδέλυγμα, είναι σίχαμα».

Γεώργιος Τζανάκης: Πνιγμένοι στὰ πελάγη τῆς ἀγάπης

 

Γράφει ὁ Γεώργιος Τζανάκης  

Στὸ πρόβλημα ποὺ ἐξελίσσεται γιὰ τὴν Μονὴ Σινᾶ ἡ μὲν λύσις εἶναι μία, τὰ δὲ  ἐρωτήματα γιὰ τὴν στάσι πολλῶν, πάμπολλα.

Τὴν ἀπάντησι γιὰ τὸ τί πρέπει νὰ γίνῃ τὴν δίδουν οἱ αἰῶνες καὶ ἡ ἱστορία τῆς Μονῆς. Καθεστώς τὸ ὁποῖο ἐσεβάστηκαν 1500 χρόνια ὅλοι ὅσοι πέρασαν ἀπὸ ἐκεῖ, ἀποδεικνύει τὴν διαχρονικὴ ἀντοχή του, ἄρα δὲν χρειάζεται καμμία ἀλλαγὴ καὶ βελτίωσι, οὔτε ἔχει κάποιο κενὸ, ὥστε νὰ ἀγωνιοῦν νὰ τὸ καλύψουν, μὲ τὶς ἐνέργειές τους, οἱ σημερινοί ἄρχοντες. Τὰ ἴδια φρονοῦν καὶ οἱ μοναχοὶ ποὺ διαβιοῦν στὴν Μονὴ Σινᾶ -πλὴν τοῦ νέου ἡγουμένου- ἀλλὰ καὶ οἱ μοναχοὶ τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ποὺ εἶναι τὸ δεύτερο ἀπ᾿ αἰώνων μοναστικὸ κέντρο, τὸ ὁποῖο ἐξακολουθῇ νὰ λειτουργῇ ἀδιαλείπτως. Σὲ ἀνακοίνωσί τῆς  Ἱ. Κοινότητος (20/9/26) τονίζεται ὅ,τι «Τὸ ἱστορικόν, μοναστικόν, θεσμικόν, νομικὸν καὶ περιουσιακὸν καθεστὼς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ πρέπει νὰ παραμείνῃ ἀναλλοίωτον ὡς ἔχει, ἄνευ οὐδεμιᾶς μεταβολῆς.» ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ 20/9/26 [1]    

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκ. 16,19 - 31] Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΛΟΥΚΑ [:Λουκ. 16,19 - 31]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

[…] «Ήταν κάποτε», λέγει ο Κύριος, «κάποιος άνθρωπος πλούσιος, που ενώ ζούσε μέσα σε πολλή κακία και αμαρτία, δεν είχε λάβει πείρα καμιάς συμφοράς, αλλά τα πάντα έρρεαν ομαλά και άφθονα γι΄ αυτόν όπως το νερό στις πηγές». Το ότι πράγματι καμία συμφορά δεν του συνέβαινε, ούτε αφορμή για στενοχώρια, ούτε καμία ανωμαλία βιοτική, αυτό ακριβώς ο Κύριος το υπαινίχτηκε με αυτό που είπε ότι «ἦν εὐφραινόμενος καθ᾿ ἡμέραν λαμπρῶς(:διασκέδαζε και ευφραινόταν σε πλούσια συμπόσια κάθε μέρα με μεγαλοπρέπεια)»[Λουκ.16,19].

Και ότι ζούσε με κακία, γίνεται φανερό και από το τέλος που είχε, αλλά και πριν από το τέλος του από την περιφρόνηση που έδειξε στον φτωχό. Και το ότι δεν ελεούσε όχι μόνο εκείνον που στεκόταν στην πόρτα του, αλλά ούτε και κανένα άλλον, εκείνος ο ίδιος το έδειξε· διότι εάν αυτόν που ήταν διαρκώς ριγμένος μπροστά στην πόρτα του και βρισκόταν μπροστά στα μάτια του κάθε ημέρα, και αναγκαζόταν μια και δύο και πολλές φορές να τον βλέπει εισερχόμενος και εξερχόμενος (καθόσον δεν τον συναντούσε σε καμιά συνοικία, ούτε βρισκόταν σε κρυφό και απόμερο τόπο, αλλά εκεί από όπου συνεχώς έμπαινε και έβγαινε ο πλούσιος και αναγκαζόταν έτσι και χωρίς να το θέλει να τον βλέπει), εάν λοιπόν αυτόν δεν ελέησε, που βρισκόταν κατάκοιτος σε τόσο φοβερό κατάντημα και ζούσε μέσα σε τόσο μεγάλη δυστυχία, ή καλύτερα που ταλαιπωριόταν σε όλη του τη ζωή από αρρώστια, και μάλιστα από πολύ φοβερή αρρώστια, για ποιον που θα τύχαινε να συναντήσει θα συγκινούνταν ποτέ; Διότι κι αν την προηγούμενη ημέρα τον προσπέρασε, την επόμενη φυσικό ήταν κάποια συγκίνηση να αισθανόταν· αλλά εάν και κατ΄ αυτήν αδιαφόρησε, έπρεπε την τρίτη ή την τέταρτη ή την επόμενη οπωσδήποτε να λύγιζε συγκινούμενος , ακόμα κι αν ήταν αγριότερος από τα θηρία.

Λάμπρος Σκόντζος: Ἄγιος Ἀπόστολος Ἀριστόβουλος ὁ Φωτιστὴς καὶ πρῶτος ἐπίσκοπος τῆς Βρετανίας

 

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ 

 

Ἕνας ἀπὸ τοὺς ἐπιφανεῖς ἀποστόλους τῆς εὐρύτερης ὁμάδος, τῶν Ἑβδομήκοντα, εἶναι ὁ ἅγιος ἀπόστολος Ἀριστόβουλος. 

Πατρίδα του ἦταν ἡ Κύπρος, εἶχε ἰουδαϊκὴ καταγωγή, ἀναφέρεται ὡς ἀδελφὸς τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Βαρνάβα καὶ ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς πάμπολλους Ἰουδαίους ἑλληνιστές, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἐνστερνιστεῖ τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμό, τὴν ἑλληνικὴ παιδεία καὶ τὸν ἑλληνικὸ τρόπο ζωῆς. Ἄλλωστε αὐτὸ μαρτυρεῖ καὶ τὸ ἑλληνικὸ ὄνομά του Ἀριστόβουλος, ποὺ σημαίνει αὐτὸς ποὺ συμβουλεύει τὰ χρήσιμα. Αὐτὸς ποὺ συμβουλεύει τὰ ἄριστα. 

Γεννήθηκε στὶς ἀρχὲς τοῦ 1ου μ. Χ. αἰῶνα καὶ ἔλαβε σοβαρὴ ἑλληνικὴ παιδεία. Δυστυχῶς δὲν γνωρίζουμε περισσότερα γιὰ τὴν πρότερη ζωή του. 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΛΟΥΚΑ [: Λουκά, 16, 19-31] Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου «ΠΗΓΕΣ ΠΙΣΤΕΩΣ» [2-11-1997] [Β364]

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΛΟΥΚΑ [:Λουκά, 16, 19-31]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΠΗΓΕΣ ΠΙΣΤΕΩΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 2-11-1997]

[Β364]

Όλοι γνωρίζομε, αγαπητοί μου, την θαυμασία παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου. Κάθε της φράση, κάθε της λέξη, είναι και μία θεολογική αποκάλυψις. Και είναι αποκάλυψη, γιατί Αυτός ο Κύριος την εδίδαξε. Μέσα σε όσα ειπώθηκαν, διαλογικά, ανάμεσα στον πλούσιον και τον Αβραάμ, είναι και τούτα τα λόγια. Σας διαβάζω: «Ἐρωτῶ οὖν σε, πάτερ, ἵνα πέμψῃς αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου· ἔχω γὰρ πέντε ἀδελφούς· ὅπως διαμαρτύρηται αὐτοῖς, ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ ἔλθωσιν εἰς τὸν τόπον τοῦτον τῆς βασάνου. Λέγει αὐτῷ ᾿Αβραάμ· ἔχουσι Μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας· ἀκουσάτωσαν αὐτῶν. Ὁ δὲ εἶπεν· οὐχί, πάτερ ᾿Αβραάμ, ἀλλ᾿ ἐάν τις ἀπὸ νεκρῶν πορευθῇ πρὸς αὐτούς, μετανοήσουσιν. Εἶπε δὲ αὐτῷ· εἰ Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ, πεισθήσονται».

Εδώ έχομε έναν διάλογον πέραν από τον φυσικόν κόσμον. Πλέον ο Αβραάμ εις τον Παράδεισον, ο πλούσιος εις τον Άδην· κι εκεί οικονομείται ένας διάλογος. Είπα «οικονομείται», διότι όπως πράγματι καλώς ειπώθηκε, ότι «χάσμα μέγα ἐστήρικται μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν». Γιατί ζήτησε ο πλούσιος να στείλει τον Λάζαρον, να στείλει ο Αβραάμ τον Λάζαρον, για να βρέξει, λέει, το άκρον του δακτύλου, επειδή φλέγεται, με νερό, επειδή φλέγεται, λέγει, εις αυτό το πυρ το βασανιστικό. Και είπε ότι «μέγα χάσμα ἐστήρικται» κ.λπ. · οπότε οικονομείται πραγματικά αυτός ο διάλογος, διότι δεν θα ήταν δυνατόν να ανοιχθεί στην πραγματικότητα αυτός ο διάλογος.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ [:Α΄ Κορ. 12, 27- 31 και 13,1-8]

 

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

[:Α΄ Κορ. 12, 27- 31 και 13,1-8]

«Ὑμεῖς δέ ἐστε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους(:εσείς λοιπόν οι χριστιανοί είστε σώμα Χριστού και μέλη, που ο καθένας σας ανάλογα με το χάρισμά του έχει κάποια θέση και κάποιο μέλος στη ζωή του συνόλου)»[Α΄Κορ.12,27].

Για να μη λέγει λοιπόν κανείς: «και τι μας ενδιαφέρει το παράδειγμα του σώματος; Διότι εκείνο μεν εκ φύσεως υπηρετεί, ενώ τα δικά μας είναι κατορθώματα ελεύθερης προαιρέσεως». Αφού πλησιάζει αυτό στα δικά μας πράγματα ο απόστολος Παύλος και δείχνει ότι τόση ομόνοια οφείλουμε να έχουμε από δική μας προαίρεση, όση εκείνα εκ φύσεως, λέγει: «Ὑμεῖς δέ ἐστε σῶμα Χριστοῦ (:εσείς είστε σώμα του Χριστού)». Εφόσον λοιπόν το δικό μας σώμα δεν πρέπει να στασιάζει, πολύ περισσότερο το σώμα του Χριστού, και τόσο περισσότερο, όσο δυνατότερη από τη φύση είναι η χάρη. «Και ο καθένας σας είναι επί μέρους μέλος, που κατέχει την ταιριαστή θέση γι’ αυτόν και για όλο το σώμα». Δηλαδή λέγει «όχι μόνο σώμα, αλλά και μέλη είμαστε»· διότι και για τα δύο αυτά μίλησε προηγουμένως, όταν συνένωσε τους πολλούς σε ένα και δείχνει ότι όλοι γίνονται ένα σύμφωνα προς την εικόνα του σώματος, και αυτό το ένα συνίσταται από τα πολλά, και ενώ είναι στα πολλά και τα πολλά από αυτό συνέχονται και μπορούν να είναι πολλά.

Νέα επιδίωξη του Μητροπολίτη Περιστερίου για χειραγώγηση της εκκλησιαστικής συνείδησης προς την αποδοχή της ψευδοσυνόδου Κρήτης.

 

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Δέκα (10) χρόνια μετά την επιχείρηση θεσμικής νομιμοποίησης του Οικουμενισμού στην Κρήτη (Κολυμπάρι, Ιούνιος 2016), κληρικοί και λαϊκοί οπαδοί της παναίρεσης "εορτάζουν" την μνήμη της με εκδηλώσεις, όπως αυτή που προαναγγέλλεται από την καλπάζουσα στην κούρσα της ηγεσίας της, Μητρόπολη Περιστερίου.

Έτσι, την Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026 στον «φιλόξενο» (σε όλη την πανσπερμία αιρετικών) χώρο του επισκοπείου της Ι.Μ. Περιστερίου και με συντονιστή τον ίδιο τον Μητροπολίτη της, διοργανώνεται εκδήλωση με τίτλο «10 Χρόνια από την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης. Συντελεστές και Προοπτικές της».

Η εκδήλωση συνδιοργανώνεται από το νεότευκτο της οικουμενιστικής του δράσης, «Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Κανονικού και Εκκλησιαστικού Δικαίου»  και του «Εργαστηρίου Κανονικού Δικαίου» του ΕΚΠΑ. Ανάμεσα στους ομιλητές παρουσιάζονται ο Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος και η κα Ειρήνη Χριστινάκη - Καθηγήτρια του ΕΚΠΑ και Διευθύντρια του ανωτέρω Εργαστηρίου.