Κάποια φορά που ήμουν στον όσιο Πορφύριο – διηγείται ανώνυμη μοναχή – έφερε ένα φορτηγό τούβλα και πήγα να βοηθήσω να τα κατεβάσουμε. Ήταν 2-3 άτομα. Ένα παιδί βοηθούσε και αυτό· όταν τελειώσαμε, πήγαμε να πάρουμε την ευχή του. Λέει στο παιδί:
– Ε, Μανώλη, τι είναι πιο εύκολο να κατεβάζης τούβλα ή να κάθεσαι και να λες απερίσπαστα την ευχή; Απήντησε:
– Α, Γέροντα, τα τούβλα είναι πιο εύκολα να τα κατεβάζης.
