Ξαναγυρνάμε στὰ λόγια τοῦ Ἀθηνῶν.
«Δὲν μπορεῖ ὁ κάθε ἕνας νὰ κάνῃ μέσα στὸν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας αὐτὸ ποὺ θέλει. ... Ἄν διαφωνεῖ ἤ θέλει οἱ δικὲς του οἱ ἀπόψεις νὰ ἐπικρατήσουν εἰς βάρος τῶν πολλῶν καὶ δὲν γίνεται , ἀποχωρεῖ. «Ἀποτειχίζεται» ἔλεγαν οἱ πατέρες μας, καὶ ἀφήνει τὸ σῶμα τῆς ἐκκλησίας νὰ προχωρήσῃ. Ο ΑΘΗΝΩΝ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ (https://www.youtube.com/watch?v=Pzj8ryqlc94&t=3983s)
Στὸ προηγούμενο σχολιασμὸ κάναμε νύξεις γιὰ τὴν παπιστικὴ καὶ ὁλοκληρωτικὴ τακτικὴ ποὺ ἀκολουθεῖ μερίδα τῆς Ἱεραρχίας ἡ ὁποία σὲ ὅσους δὲν συμφωνοῦν μαζί της προτείνει τὴν ἀποτείχισι, ὡς ἀπομάκρυνσι ἀπὸ τὸ σῶμα τῆς ἐκκλησίας. Γιατὶ τὸ κάνει αὐτό; (Τὶς σκέψεις μου θὰ πῶ. Δὲν σημαίνει ὅτι εἶναι καὶ ἔτσι, ἀλλὰ ἐμένα ἐκεῖ πάει τὸ λίγο μυαλὸ ποὺ μοῦ ἔχει ἀπομείνει).
























