Θεοῦ γινώσκειν ὀρθοδόξως οὐσίαν,
Χριστιανοῖς λεγάτον ἐκ Γρηγορίου.
Εἰκάδι Γρηγόριος Θεορρήμων ἔκθανε πέμπτῃ.
Γράφει ο Λυκούργος Νάνης, ιατρός
"Σε αυτόν τον διάλογο ακούστηκαν όλες οι απόψεις και σέβομαι όλες τις απόψεις. Ακούστηκαν οι απόψεις της παράδοσης, της εξέλιξης, αλλά και της δικής μας πλευράς που πιστεύω ότι εντάσσει την παράδοση στην εξέλιξη.
Ακούστηκαν όμως και φωνές που δεν είχαν ακουστεί μέχρι σήμερα, κυρίως των ομόφυλων γονέων που θα μπορούν επιτέλους να κοιμούνται ήσυχοι το βράδυ, απαλλαγμένοι από το φόβο ότι αν τους συμβεί κάτι, το παιδί τους δεν θα καταλήξει στον άλλο γονέα αλλά θα βρεθεί σε κάποιο ίδρυμα.
Και είναι επίσης πολύ σημαντικό ότι στα πλαίσια αυτού του δημόσιου διαλόγου εξηγήθηκε, πιστεύω λεπτομερώς, τι δεν κάνει το νομοσχέδιο: δεν μεταβάλλει το ισχύον πλαίσιο της παρένθετης κύησης, δεν το επεκτείνει ουσιαστικά στα ομόφυλα ζευγάρια και αποκλείει τους χαρακτηρισμούς «Γονέας 1» και «Γονέας 2». Γιατί -θέλω να το τονίσω- η Ελλάδα δεν θα γίνει ένα εργαστήρι πολιτικών που δεν εφαρμόζονται παρά μόνο σε ελάχιστες χώρες του κόσμου.
«Υπόκρισίς εστιν έτερον έχειν
και έτερον ποιείν» (Χρυσόστομος)
Η υποκρισία ρίζα έχει την πονηρία, καρπούς δε το ψεύδος, την απάτη, τη δολιότητα, την αισχροκέρδεια, την αδικία, τη βλάβη, και γενικά την εξόντωση του πλησίον. Για μερικούς όλα αυτά ίσως φαίνονται αστεία και παράδοξα, αλλά αν θελήσουμε να πλησιάσουμε και να ρωτήσουμε τον Θεό, θα πληροφορηθούμε ότι θέλει τα ήθη των ανθρώπων τίμια, τον νου καθαρό και την ψυχή αγία, γι’ αυτό προστάζει λέγοντας: «Έστω δε ο λόγος υμών ναι ναι, ου ου· το δε περισσόν τούτων εκ του πονηρού εστιν» (Ματθ. 5:37). Ώστε, αν άλλα έχουμε στην καρδιά και άλλα με τα χείλη μας λέμε, αυτά είναι γεννήματα της πονηρίας και εφευρέματα του διαβόλου. Όταν άλλο σκεπτόμαστε και άλλο λέμε, ή όταν άλλο λέμε και άλλο πράττουμε, πέφτουμε στο αμάρτημα της υποκρισίας, δηλαδή είμαστε ψεύτες, απατεώνες, επιβλαβείς, δόλιοι κ.τ.τ.
Ὁ μητροπολίτης Παῦλος μᾶς ὑποδέχθηκε μέ πολλή εὐγένεια καί καλωσύνη. Μᾶς εἶχε ἑτοιμάσει καί καφέ μέ κέϊκ. Ἀλλά ποιός εἶναι αὐτός ὁ ξεχασμένος καί ἔγκλειστός ἐπίσκοπος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας;
Γεννήθηκε στήν Κωνσταντινούπολι τό 1935. Ἐτελείωσε τήν θεολογική σχολή τῆς Χάλκης καί σάν δευτεροετής φοιτητής χειροτονήθηκε μοναχός καί διάκονος τό 1956. Κατόπιν ἔμεινε διά ἕνα μῆνα στό Ἅγιον Ὄρος, τό ὁποῖον καί δέν τό ἐπισκέφθηκε πάλιν. Ἔγραψε διά τήν παραλαβήν τοῦ πτυχίου του τήν διατριβήν: «Ἡ μοναχική ζωή κατά τόν Μέγαν Βασίλειον». Τό 1970 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Τό 1973 ὑπέβαλε στήν θεολογική σχολή Θεσσαλονίκης διατριβήν μέ τίτλο: «Τό Ἅγιον Μῦρον ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἀνατολικῆ Ἐκκλησίᾳ», καί ἔλαβε τόν βαθμόν ἄριστα. Τήν 30ην Ἀπριλίου τοῦ 1974 ἐξελέγη καί χειροτονήθηκε μητροπολίτης Σουηδίας. Ἐργάσθηκε ἐπί 40 συναπτά ἔτη. Τό Πατριαρχεῖον Κωνσταντινουπόλεως, χωρίς κάποιαν κανονικήν παράβασιν τοῦ μητροπολίτου κ. Παύλου, τόν ἔπαυσε ἀπό τά καθήκοντά του καί «παμψηφεί», τόν ἐξέλεξε μητροπολίτην τῆς νεκρᾶς μητροπόλεως Ἀμασείας τήν 5ην Μαΐου 2014. Καί τοῦ ἀπέστειλε τό ἑξῆς μήνυμα μέ φάξ: Ἱερώτατον Μητροπολίτην Ἀμασείας κύριον Παῦλον, εἰς Στοκχόλμην. «Εὐχαρίστως γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι σήμερον ἐξελέγητε παμψηφεί μητροπολίτης τῆς Ἁγιωτάτης Μητροπόλεως Ἀμασείας. Συγχαίρομεν καί ἀσπαζόμεθα ἀδελφικῶς. Πατριάρχης Βαρθολομαῖος. Φανάριον. 5 Μαΐου 2014».
Ὁ μητροπολίτης Παῦλος δέν δέχθηκε, καί δικαίως, τήν μετάθεσίν του σέ μία νεκράν «ἁγιωτάτην» μητρόπολιν. Παρότι ἔγραψε γράμματα στό Πατριαρχεῖο ἐκφράζοντας δικαίως τήν ἄρνησίν του δέν εἰσακούσθηκε, οὔτε ἔλαβε καμμίαν ἀπάντησιν.
Νέος μητροπολίτης Σουηδίας ἐξελέγη ὁ καταγόμενος ἀπό τήν Βοστώνην ἑλληνοαμερικανός κ. Κλεόπας, ἡλικίας 45 ἐτῶν. Ἕλληνες τῆς Ἀμερικῆς, οἱ ὁποῖοι τόν ἐγνώρισαν, ἀποφαίνοντο νά ὀνομάζεται καλλίτερα ὄχι Σουηδίας, ἀλλά «πάσης ἀηδίας». Εἶναι ὁ ἄνθρωπος τῆς νέας ἐποχῆς μέ καθημερινήν ἐνδυμασίαν τήν τῶν λαϊκῶν ἀνθρώπων, ὁ ὁποῖος γνωρίζει καί ἀπό ποδόσφαιρον καί ἄλλες νεανικές ἐκδηλώσεις. Κατώρθωσε ἐντός μιᾶς πενταετίας, ὅπως μοῦ εἶπαν Ἕλληνες τῆς Στοκχόλμης νά ἀποδιοργανώσει πλήρως τήν Ἱεράν Μητρόπολιν, νά φύγουν οἱ χριστιανοί καί νά ψάχνουν νά ἀναπαυθοῦν πνευματικῶς σέ ἄλλες ἐκκλησίες, ὅπως τῶν Ρώσσων, τῶν Ρουμάνων, τῶν Σέρβων καί ἀλλαχοῦ.
Ἐβγάλαμε φωτογραφίες μέ τόν ἅγιον ἔγκλειστον ἐπίσκοπον Παῦλον, ὁ ὁποῖος δέν ἔχει εὐλογία ἀπό τόν νέον μητροπολίτην νά ἐκκλησιάζεται οὔτε νά ἐμφανίζεται σάν μητροπολίτης σέ κάποια ἐκκλησία ἤ χριστιανική λατρευτική σύναξι. Παραμένει στό διαμέρισμά του μέ ὑπομονή. Εἶναι τώρα ἡλικίας 84 ἐτῶν. Καί ἐζήτησε μετά τόν θάνατόν του νά ταφῆ μόνον ἀπό τόν ρουμᾶνο ἱερέα, τόν π. Θεόδωρον, στό σπίτι τοῦ ὁποίου τώρα μένω κι ἐγώ. Αὐτός ὁ ἱερεύς τοῦ προσκομίζει ἐνίοτε καί τά Ἄχραντα Μυστήρια στό σπίτι του. Ἡ τεράστια, ἐπάνω τῶν 3000 βιβλίων βιβλιοθήκη του, ἤδη ἔχει δωρηθῆ στόν ἱερομ. π. Χρυσόστομο τοῦ Κελλίου «Καρτσωναῖοι», τῆς Ἁγίας Ἄννης Ἁγίου Ὄρους, διότι ὁ π. Χρυσόστομος ἐπί τέσσερεις φορές εἶχε μεταβῆ ἐκεῖ προσκεκλημένος νά ἐξομολογήσει χιλιάδες χριστιανούς μας.
Λαμβάνει τήν ὅποια βοήθεια τῶν πολλῶν εὐλαβῶν χριστιανῶν του, πού τόν ἀγάπησαν καί τόν ἐπισκέπτονται συχνά.
Ἀπόσπασμα ἀπό ΕΔΩ
Πηγή:https://ixthis3.blogspot.com/2024/01/blog-post_793.html
Ξεκινώντας από τα «επιχειρήματα» για τη «Συμφωνία», που αποτέλεσαν δείγμα της αντιμετώπισης του λαού από την τότε πλειοψηφία, γίνεται κατανοητό πόσο φτωχή υπήρξε η πολιτική και πόσο πλούσια η προπαγάνδα. Για παράδειγμα το «επιχείρημα πως ήταν προς το «συμφέρον» της Ελλάδας η «Συμφωνία» με τους παραχαράκτες, ή το πως 140 χώρες αναγνωρίζουν ήδη τα Σκόπια ως «Μακεδονία» άρα πρέπει και εμείς να κάνουμε το ίδιο αφού έτσι θα συνεχίσουν να την ονομάζουν, ή το γεγονός ότι η προσωρινή ονομασία πΓΔΜ περιλαμβάνει ήδη τον όρο Μακεδονία, άρα τους έχουμε αναγνωρίσει ήδη, ή ότι έχει αναγνωριστεί η λεγόμενη «Μακεδονική» γλώσσα από τη δεκαετία του 1970, φανερώνει την ποιότητα της πολιτικής . Μετά η προπαγάνδα κινήθηκε ακόμη πιο συγκεκριμένα και πιο στοχευμένα και προέκυψαν οι χαρακτηρισμοί για όσους αντιδρούσαν, όταν ανώτατοι θεσμικοί αποκαλούσαν τον ελληνικό λαό με επίθετα πεζοδρομίου και υβριστικούς όρους, όπως φασίστες, εθνικιστές, περιθωριακούς, παρακρατικούς, ετερόκλητο όχλο, αμόρφωτα εθνίκια !!!!!
Ανάκριση
Υπάρχουν αρκετές μαρτυρίες για το τι συνέβη εκείνη την ημέρα. Και μια από αυτές ανήκει... σε έναν γκεσταπίτη με το όνομα Χόφμαν. Διεξήγαγε έρευνα στο σπίτι, όπου βρίσκονταν οι συγγενείς του πατρός Δημητρίου και εκ της διαδικασίας της υπόθεσης, μοιράστηκε μαζί τους τις λεπτομέρειες του τι είχε συμβεί.
The Public Discourse
Από την Devorah Goldman και τη Miriam Grossman
«Για τη συγγραφή του βιβλίου μου έγινε αφορμή μια σειρά επικίνδυνων ιδεών που μας οδήγησαν εδώ που βρισκόμαστε τώρα. Ξεκινώντας με τις ύπουλες θεωρίες του John Money, οι ιδέες αυτές προσχώρησαν στους τομείς της ψυχολογίας και της ψυχιατρικής και τελικά διείσδυσαν και στο εκπαιδευτικό και νομικό μας σύστημα, διαφθείροντας πολλά από τα πιο ισχυρά ακαδημαϊκά ιδρύματα της χώρας»
Miriam Grossman, Παιδοψυχίατρος
Το σημερινό δοκίμιο είναι η συνέντευξη της συντάκτριας Devorah Goldman , από τη Miriam Grossman, MD, ψυχίατρο παιδιών και εφήβων. Το νέο της βιβλίο “Dr. Grossman, Lost in Trans Nation: A Child Psychiatrist’s Guide Out of the Madness”, διερευνά τις ιδέες που οδήγησαν στα σημερινά ιατρικά πρωτόκολλα για τη δυσφορία φύλου, περιγράφει το τρόπο που αυτά τα πρωτόκολλα έχουν καταστρέψει τις οικογένειες και τους τρόπους που οι γονείς μπορούν να προστατεύσουν τα παιδιά τους.
Ἀφιερωμένο
Στήν ἀεί Παρούσα Δέσποινα στό Περιβόλι τ᾿ οὐρανοῦ, στοιχείωση εὐχαριστίας.
Γράφει ὁ Ἰωάννης Πελίτης ΘεολόγοςΤὰ προηγούμενα μέρη
Τήν ἄλλη μέρα ξεκινήσαμε γιά τά Καρούλια. Προσκυνήσαμε στή Ρουμάνικη σκήτη τοῦ Ἀγίου Προδρόμου, ὅπου μᾶς δέχτηκε ὁ μοναχός «δύο καί δέκα», ὅπως μᾶς συστήθηκε ἕνας πανύψηλος Ρουμᾶνος ἀστειευόμενος. Κατεβαίνοντας στήν Κερασιά, σέ μιάν ἀπότομη πλαγιά, ὁ παπα-Βαγγέλης ἔπεσε καί, καθισμένος στά χαλίκια πού γλιστροῦσαν, κατηφόριζε καί ξεκαρδίζονταν στά γέλια, ἐνῶ μποροῦσε νά εἶχε χτυπηθεῖ. Παρά τήν ἡλικία, τά προβλήματα του καί τήν κούραση, δέν ἔχανε τήν εὐθυμία πού τόν διέκρινε μαζί μέ ἕναν τόνο σαλότητας καί ἀστείου αὐτοσαρκασμοῦ.
Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος
Ἔτσι καὶ στὴν περικοπὴ τῶν δέκα λεπρῶν (Λουκ. ιζ’12-19). Μετὰ ἀπὸ τὴν θεραπεία των ἀπὸ τὸν Κύριο μόνον ὁ ἕνας «θυμήθηκε» νὰ ἐπιστρέψῃ, γιὰ νὰ Τὸν εὐχαριστήσῃ. Οἱ ἄλλοι ἐννέα δὲν αἰσθάνθηκαν τὴν ἀνάγκη νὰ τὸ κάνουν.