Ὁ Ἅγιος Νήφων, ἐπίσκοπος Κωνσταντιανῆς, ἀρχαῖος ἱεράρχης τῆς Ἀλεξανδρινῆς Ἑκκλησίας καὶ σύγχρονος τοῦ Μ. Ἀθανασίου (4ος αἰ.), ἀξιώθηκε νὰ δεῖ στὴν ἐπίγεια ζωή του πλῆθος ὁραμάτων, κι ἀνάμεσα σ' αὐτὰ πολλὲς ἀγγελοφάνειες.
Ἦταν οἰκεῖος καὶ ἀγαπητὸς στοὺς ἀγγέλους. Συχνά τοῦ φανερώνονταν, χάρη στήν ἁγία του βιοτή, καὶ τοῦ ἀποκάλυπταν μυστήρια τοῦ οὐρανοῦ, ὠφέλιμα καὶ διδακτικὰ σὲ ὅλους.
✶✶✶
Νέος ἀκόμα ὁ ἅγιος, ζώντας στὴν Κωνσταντινούπολη, ὑποχώρησε στὴν κακὴ ἐπιθυμία. Οἱ δαίμονες πανηγύρισαν γιὰ τὴν ἧττα του, ποὺ εἶχαν προκαλέσει οἱ ἴδιοι μὲ φοβεροὺς πειρασμούς. Ἐκεῖνος ὅμως, μετανοημένος, τὰ ἔβαλε μὲ τὴ σάρκα του κι ἄρχισε μ᾿ ὅλη του τὴ δύναμη νὰ χτυπάει τό πρόσωπό του. Πύρινη προσευχὴ ἔβγαινε ἀπὸ τὰ χείλη του μὲ κατάνυξη καὶ συντριβή.















