Σε μια τέτοια σύναξη ιερέων που πρόσφατα έλαβε χώρα στην Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος υπό την προεδρεία του Μητροπολίτη Ιγνατίου, προωθήθηκε η ανοίκεια – για τα δεδομένα της Ορθοδοξίας - άποψη ότι η Αποκάλυψη του Ιωάννη είναι απλώς ένα… ποιητικό και ομολογιακό βιβλίο (θεόπνευστο αλλά όχι προφητικό), που αφορά αποκλειστικά την ιστορική εποχή του ευαγγελιστή Ιωάννη και όχι γεγονότα του μέλλοντος.
Ακόμα χειρότερα, διατυπώθηκε η θεώρηση ότι τα όσα γράφει ο Ιωάννης συντέθηκαν «με δημιουργικό τρόπο» (άρα δεν ήταν απόρροια θείας αποκαλύψεως όπως μαρτυρεί ο ίδιος ο Ιωάννης από την πρώτη κιόλας λέξη του ιερού κειμένου του;), κάτι που παραπέμπει εμμέσως σε ένα επινοημένο κατασκεύασμα, ένα έργο που γέννησε (μερικώς;) ο νους του Ιωάννη και επομένως δεν περιέχει «ὅσα εἶδε» (Αποκ. 1,2), όσα «ἔδωκεν αὐτῷ ὁ Θεός» και όσα «ἐσήμανεν ἀποστείλας διὰ τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ τῷ δούλῳ αὐτοῦ Ἰωάννῃ» (Αποκ. 1,1).






















